เ จ้ า ส า ว ร ส แ ซ่ บ ส์ !!

ตอนที่ 7 : 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 154
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    24 เม.ย. 62

ท่วงทำนองเพลงสากลในจังหวะบอสซ่าฟังสบายที่แว่วออกมาจากเครื่องเสียงที่ติดแอบอยู่ภายในร้านอาหารกึ่งผับแห่งหนึ่งในตัวเมือง แถมสายลมยามดึกนิดๆ ที่เริ่มจะมีไอของสายลมหนาวพัดผ่าน อาจคงพอที่จะช่วยผ่อนคลายความหนักอึ้งตึงเครียดที่สะสมอยู่ภายใต้จิตใจใครต่อใครหลายคนไปได้ไม่มากก็น้อย

มีสัญญาณเรียกเข้าเป็นรูปหญิงสาวใบหน้าหวานที่ปรากฏขึ้นบนสมาร์ทโฟนยี่ห้อหรูของชายหนุ่มร่างสูง สง่า เจ้าของใบหน้าที่แลมองผิวเผินออกจะเนิร์ดๆ แต่ใครไม่กี่คนหรอกที่จะรู้ดีว่าใบหน้ายิ้มอ่อนๆ แบบนี้ จะต่อยนักเลงกรามหักมานักต่อนักหากได้ลงดวลกันตัวต่อตัวกันหน่ะนะ

"ครับ..มิริน"

น้ำเสียงทุ้มของ 'หัสดิน' ถามสุภาพใส่ยังต้นสาย

"คุณดินคะ .. คือ .. มิรินขอโทษที่ต้องโทรฯมารบกวนกันกลางดึก"

เสียงหวานใสฟังดูมีวี่แววกังวลใจอย่างจับได้ชัด

"ไม่เอาน่า มิริน! ระหว่างเรามันไม่น่าจะมีอะไรที่ต้องเกรงใจกันหรอก แล้วมิรินมีอะไรให้ผมช่วยหรือ?"

เขาดุว่าที่คู่หมั้นก่อนจะเอ่ยปากถาม แต่หัวคิ้วเริ่มจะขมวดมุ่น เพราะมันช่างน้อยครั้งมากเหลือเกินนักที่หญิงสาวที่เขาหมายตา หมายใจจะแต่งงานด้วยนั้น นานๆ ทีหล่อนจึงจะกล้าเอ่ยปากขอร้องเขาให้ช่วยสักหน

"นี่ยังไม่ดึกเท่าไร ผมยังนั่งรับลมอยู่ที่ร้านประจำ .. คุณไม่ต้องกังวล"

มุมปากหยักหนาเยี่ยงบุรุษ...ยกยิ้มแบบไร้เหตุผล อาจเพราะชักจะเริ่มมึนด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอลที่มานั่งจิบอยู่ แถมก่อนที่จะมาแวัร้านนี้เขาก็ไปนัดเจอกับเพื่อนรุ่นพี่ที่ต้องคุยงานกัน คุยไปก็จิบเบียร์กันไปนิดๆ หน่อยๆ ที่ต้องมาแวะอีกทีที่ร้านนี้ก้เพราะอังเอิญระหว่างทางที่กำลังขับรถจะกลับที่พักเขาดันปวดเบาเพราะฤทธิ์ของเบียร์ที่ดื่มไปก่อนหน้านี้ล่ะ แถมทั้งช่วงเวลานั้นรถก็ดันมาติดมากพอๆ กับถนนในกรุงเทพฯ หัสดินจึงตัดสินใจเลี้ยวรถเข้ามาแวะที่ร้านนี้

ครั้นจะเดินมาขอเข้าห้องน้ำเฉยๆ มันดูน่าเกลียด เขาก็เลยกะจะนั่งรอให้รถหายติดไปด้วยในตัวเพราะที่นี่มีส่วนโอเพ่นแอร์ไว้นั่งรับสายลมที่เริ่มเย็นนิดๆ นี่ได้ด้วย แต่เขาก็ดันติดลมไปตามประสาหนุ่มที่เกือบใกล้จะหมดสิทธิ์โสดไปซะได้

"คือว่า .. คุณพ่อโทรฯทางไกลมาว่ายัยจัสมินเขาแอบหนีมาหามิรินที่เมืองไทยน่ะค่ะ แต่มิรินได้ให้เพื่อนเช็คตารางสายการบินที่ยัยจัสมินเดินทางมา .. มันเป็นไฟล์ที่ลงกันเมื่อเช้ามืดและเขาต้องต่อไฟล์สายการบินโลคัลมาหามิรินที่นี่ แต่จนป่านนี้ยัยตัวแสบนี่ก็ยังมาไม่ถึง ซึ่งมันไม่ควรจะเกินทุ่มนึ่งเลยนะคะ"

มีความกังวลหนักใจในน้ำเสียงนั้น

"ใจเย็นครับมิริน ยัยนั่นเคยเรียนอยู่ในไทยตอนสมัยมัธยมต้น บางทีเขาอาจจะแวะหาเพื่อนที่กรุงเทพฯ ก่อนก็ได้ .. ว่าแต่..คุณได้ให้คนของเราเช็คกับทางสนามบินที่นี่หรือยัง?"

"ให้เช็คแล้วค่ะ คนเช็คบอกว่ายัยจัสมินก็บินมากับสายการบินที่จองนี่ แต่ป่านนี้ยังไม่ปรากฏตัว แถมโทรศัพท์เขาก็ปิดเครื่องไว้ด้วยค่ะ ไม่รู้ว่าลืมเปิดหลังจากลงเครื่องมาหรือเปล่า และเขาก็ไม่ยอมโทรฯเข้ามาหามิรินเพื่อบอกข่าวอะไรล่วงหน้านี้เลยด้วย คงกลัวโดนมิริมดุน่ะค่ะ สุรุป ตอนนี้มิรินกับคุณพ่อคุณแม่กำลังกังวลมาก เป็นห่วงกันไปใหญ่ ..โธ่.. เจอหน้ากันหนนี้นะมิรินจะเอาไม้เรียวฟาดก้นให้แทนคุณพ่อ .. สักเฟี๊ยบสองเฟี๊ยบไปเลยเชียว!"

"เขาคงยอมให้คุณได้ตีเขาหรอก พอยัยตัวแสบนั่นจูบแก้ม กอดประจบนิดเดียว..เดี๋ยวคุณก็ใจอ่อน"

คนพูดรู้จักนิสัยของว่าที่คู่หมั้นดีอยู่หรอก และยังจะจำท่าทีที่เขาเคยประสบเจอกับยัยมารน้อยจัสมินที่ตั้งตัวเป็นอริกับเขามาแต่ไหนแต่ไรนั่นได้ดีเสียด้วย ...

ก็แหม๊ะ!! คมเขี้ยวของยัยเด็กแก่นจอมปีศาจนั่น มันทำให้เขาต้อง..พันผ้าพันแผลที่ข้อมืออยู่ตั้งหลายวันเลยนี่หว่า!!

เป็นไปได้เขาก็อยากจะหวด … สัก..

"อ้าว! เดี๋ยว.. เป๊บนึ่งนะครับมิริน"

บังเอิญจริงๆ ที่ชายหนุ่มตวัดหางตาขึ้นไปเจอกับกลุ่มหญิงสาวกับชายหนุ่มราวๆ สี่ถึงห้าคนได้ แล้วในกลุ่มนั่นมันดันมีแม่สาวน้อยแสนสวยอยู่คนหนึ่งที่แลว่าจะส่องประกายเปล่งปลั่งออร่าหน้าลูกครึ่ง หุ่นเนื้อ นม ไข่ เช๊ะเด๊ะ!! .. เข้าตาเขามาพอดี

อะไรมันจะช่างบังเอิญซะขนาดนี้ฟร่ะ!! ไอ้ดิน!

"กะ .. เกิดอะไรขึ้นคะคุณดิน?"

ตู้ด .. ตู้ดๆๆๆ

"อ้าว!! ชิบหายแล้ว! แบตหมดตั้งแต่เมื่อไรวะนี่กู ช่างซวยซะจริง!"

ระหว่างที่ปากบ่นแต่สายตาคมก็ยังจะจับจ้องไปกลุ่มที่เริ่มเดินออกไปทางด้านประตูร้าน ..

ช่วงที่จ้องมองเพื่อให้แน่ใจจริงๆ .. ว่าแม่สาวน้อยคนนั้นมันจะใช่คนเดียวกันกับว่าที่คู่หมั้นของเขาตามหาอย่างร้อนใจอยู่หรือไม่..

เขากับจัสมินที่ว่ากันตามจริง..ก็ไม่ได้เจอหน้ากันมาหลายปีแล้ว จากที่เจอกันครั้งสุดท้าย ยัยตัวแสบนั่นอายุยังราวๆ 15-16 ปีเองกระมัง?

นี่ก็ผ่านมาจะ 5-6 ปีแล้วหลังจากที่เขาเรียนจบมาจากฝรั่งเศส เมืองที่บิดาของหญิงสาวทั้งคู่ได้ถือครอง สัญชาติอยู่

สาวฝรั่งก็ช่างเติบโตกันเร็วซะจัง!! เค้าหน้าจากเด็กหญิงเก้งก้าง ผิวตกกระ ตอนนี้ทำไมหุ่นมันช่างจะเช๊ะเด๊ะ น่าฟัดซะขนาดนี้วะนี่!?

ดูท่าทางจะไม่ใช่เขาคนเดียวแล้วล่ะคิดแบบนี้

เพราะขณะที่ชายหนุ่มเรียกเด็กมาเช็คบิล เพื่อที่จะไล่ตามไปยึดตัวแม่ตัวแสบ เขาก็ยังเหลือบตาไปเห็นกลุ่มนักเลงปลายแถวกลุ่มหนึ่งที่มันคุมอยู่แถวนั้นขยับก้าวตามกลุ่มเด็กนั้นไปห่างๆ เช่นกัน

หัสดินจึงรีบจ่ายแบงค์ใหญ่ ไม่คิดที่จะรอแล้วล่ะเงินทอน ... เดินตามติดไปปิดขบวนเป็นชุดหลังสุด

เมื่อสังเกตเห็นหน้าไอ้เจ้านักเลงหัวโจกได้ถนัด ก็นึกโล่งใจหน่อยหนึ่ง

ไอ้เจ้าพวกนี้มันแค่กุ๊ยปลายแถวถนัดแต่กระทืบคนเล่นไปวันๆ วันนี้มันคงหาเรื่องดักฉุดหญิง และโชคดีในความโชคร้ายที่ไอ้หัวโจกนั่นมันรู้จักเขาดีซะด้วยสิ

จากความที่เขามีชื่อเสียงในทางนักเลงหน้าอ่อน ร่วมกันกับความที่เป็นน้องชายของ ‘ศิลา’ นักธุรกิจใหญ่ เจ้าของแหล่งธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ระดับไฮคลาส

อีกทั้งหุ้นส่วนใหญ่อีกคนที่ชื่อว่า ‘อัคนี’ นี่ก็ไม่ใช่ไก่อ่อนในวงการมาเฟียสายขาวด้วยสิ โปรไฟล์แค่นี้ก็คงพอจะทำให้เจ้ากุ๊ยเหล่านั้นมีหนาว..ที่ให้ต้องรีบเสาะหาผ้าห่มคลุมหัวกันได้แล้วละ่ ถ้าหากมันอยากมามีเรื่องมีราวอะไรกับเขา ระดับแค่นักเลงคุมบ่อนกระจอกๆ ชีวิตกระจิ๊ดกระจ้อยแค่นี้มันจ่ายไม่ไหวกันหรอก!!

เส้นแนวนอน
<--โปรดติดตามต่อนะคะ--<

♥ นิยายสายอ่อย..อร่อยทุกเรื่อง .. โหลดเค้าหน่อย..เค้าอ่อยนานแล้ว~♥
ขอฝากนิยายใน Set : เ จ้ า ส า ว ร ส แ ซ บ ส์ !! : ด้วยนะคะ
หากอ่านนิยายแล้วถูกใจ..โปรดกด Like ให้ด้วยค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น