เ จ้ า ส า ว ร ส แ ซ่ บ ส์ !!

ตอนที่ 13 : 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 58
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    27 เม.ย. 62

โหลด eBook คลิกที่นี่

บทที่ 2

'งานั้นมันได้ไหม้ไปจนหมดทั้งกะทะแล้วล่ะสิ!!'

ไม่งั้น .. หล่อนกับเขาก็คงจะไม่ได้ต้องมานั่งกันอยู่ตรงนี้หรอกกระมัง?

และอย่างที่ตนเองก็พิศวงใจในถึงที่สุดเมื่อเพิ่งมา รู้ว่า .. ทำไมจึงได้รู้สึกโล่งใจนักนะที่จะไม่ต้องแต่งงานกับหัสดินอีกต่อไป?

ก็ยังไม่อาจสามารถหาได้ถึงคำตอบ .. พอกลับเข้าบริษัทจึงนึกขึ้นได้ว่าเพราะหัสดินโดดประชุมเมื่อวาน หล่อนที่เป็นกึ่งผู้ช่วยกึ่งเลขาฯคู่กับเกวลินเพื่อนสนิท แต่ศิลานั้นตัดสินใจมอบหมายให้หล่อนมาสำรวจพื้นที่..ที่คิดจะสร้างโรงแรมแห่งใหม่อีกแห่งกับอัคนีซะนี่

ทั้งๆ ที่ปกติหล่อนก็กลัวผู้ชายคนนี้มากๆ เลยนะ

เวลาเจอกันหรือต้องเดินผ่าน หล่อนก็มักไม่ค่อยจะกล้าสบตาคู่ดุๆ ของเขามากมายนักหรอก เผลอๆ ก็จะไปยืนแอบเขาอยู่ข้างหลังหัสดินซะด้วยซ้ำ เวลาที่ต้องเผอิญเผชิญหน้ากับเขาในที่ทำงานน่ะ

คนอะไร .. ตัวก็สูงใหญ่ ผิวก็คล้ำดำทะมึน ตาก็ดุ ท่าทางก็นักเลง ... น่ากลัวจะตายไปละ!!

กลางดึก มิรินดาจำต้องตื่นขึ้นมาซุกตัวขยุกขยิกเพราะอากาศที่หนาวเหน็บ .. เหลือบตาไปมองยังมุมอีกด้านที่ผู้ร่วมชะตากรรมที่หล่อนต้องย่องแอบเอาผ้าห่มไปห่มไว้ให้เขา เพราะเบื้องต้นอัคนีไม่ยอมรับผ้าห่มผืนบางๆ ที่มีติดกระท่อมอยู่เพียงผืนเดียว เขาว่าหล่อนตัวเล็กทนอากาศเย็นไม่ไหวเดี๋ยวจะได้แข็งตายไปประไร

มิรินดาจำต้องแกล้งยอมรับมันไว้แล้วพอแน่ใจว่าเขาหลับไปแล้วเพราะพิษไข้จึงได้แอบมาคลุมให้แทน

พอสายตาปรับเข้ากับความมืดภายใน ก็ก้มดูใต้แคร่ที่ตนลากเตาอังโล่มาสุ่มไฟไว้เพื่อให้ไออุ่น

มันคงมอดไปนานแล้ว และเพราะฟืนที่มีค่อนข้างจำกัด ฝนตกคงไม่มีฟืนให้หามาเติมได้อีกในคืนนี้

เขยิบคลานเข่าเข้าไปชะโงกดูเขา

ร่างใหญ่โตนอนตัวสั่นเทาจนพื้นแคร่แคบๆ นี้ยังแทบจะสะเทือนเพื่อปลุกหล่อนขึ้นมา ..ร่วมรับชะตากับความหนาว

ร่างสั่น แต่เหงื่อกลับชุ่มหน้า

มิรินดากัดริมฝีปาก ความกังวลใจมีมากว่าเขาจะเป็นไข้ป่า โรคภัยสมัยนี้ไว้ใจอะไรไม่ได้เลย มีแต่จะทวีความรุนแรงขึ้นมากในแต่ละโรคแล้วเสียด้วย

แล้วจะเอาไงดี?

"หนาว" มีเสียงพึมพำ หญิงสาวต้องตะแคงหูฟังหากก็ยังแทบจะจับใจความอะไรไม่ได้

"ออกไปยัยจุ้น!!"

เอ๊ะ?! .. ไล่ใครหว่า?

"อันตราย! ยัยซุ่มซ่าม!!"

เอ๊า! เขาว่าใครกันล่ะนี่?

ก็คงเพ้อเพราะพิษไข้ซะละมัง!!?

ปีนลงจากแคร่ไปรินน้ำจากกระบอกใส่เศษผ้าที่ก่อนหน้าใช้เช็ดแผลที่ศีรษะเขานั่นล่ะ

พยายามเช็ดเหงื่อไล่ความร้อนจากพิษไข้ให้ออกไปให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

ชายหนุ่มยังคงพึมพำเพ้อมาอีก 2-3 ประโยคที่น่าจะเกี่ยวกับธุรกิจของเขา

นั่งเช็ดตัวคนตัวยักษ์น่ากลัวก็ชอบจะสะบัดปัดมือหล่อนทิ้งเหมือนรำคาญจนหญิงสาวเริ่มหงุดหงิด

ขนาดไม่รู้สึกตัวอย่างนี้ก็ยังจะไม่อยากให้หล่อนมาเข้าใกล้เขาได้เลยหรือ?

ผู้ชายบ้า! .. อิตามาเฟียทุเรศ!!

หากเป็นปกติธรรมดาๆ ใครเขาจะอยากเข้าใกล้คุณกันล่ะ! ฉันเองก็ไม่ใช่สาวในสเป๊คที่คุณอยากควงหรอก!! ใช่ไหมล่ะ!!

"หนาว" เขาพึมพำตัวสั่นงันงก แต่เหงื่อกลับซึมที่ปลายจมูกขึ้นมาได้อีก

มิรินดาละล้าลัง ชะโงกมองก็ไม่รู้จะช่วยเขาได้อย่างไร จนคนป่วยเริ่มมีอาการดิ้นรนปัดผ้าห่มทิ้งทั้งๆ ที่ปากครางระรัวอยู่ว่า .. หนาว ๆ

อาการเขาน่ากลัวเกินไป หล่อนเองเหมือนเคยจะได้ยินว่าคนไข้บางรายที่เข้าข่ายเพ้อมากๆ หากไข้ไม่ลดก็อาจจะมีอาการช๊อคตามมา และหากถ้าถึงขั้นนั้นคงจะยิ่งอันตรายกว่ามาก

เอาไงดี .. มีโทรศัพท์แต่โทรขอความช่วยเหลือใครก็ไม่ได้ จะค้นหาข้อมูลวิธีการดูแลคนไข้ผ่านมือถือนั่นยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่เลย

พยายามหาอะไรที่พอจะให้ไออุ่นเขาได้ก็ไม่มีสักอย่าง ... นอกจาก ..

ก้มมองดูตัวเอง

บ้า!! ไม่เอาอ่ะ!!

นั่งมองเขานอนดิ้นปัด ฟาดแขนฟาดขาอย่างไม่รู้จะทำอย่างไรดี แต่แล้วจู่ๆ เขาก็ทะลึ่งตัวขึ้นพรวดจนหล่อนตกใจแทบจะกระโจนหนี

โธ่เอ้ย!! ตกใจ! .. อาการอย่างนี้อย่างกะคนโดนผีเข้า!!

คนร่างยักษ์ลุกขึ้นมานั่งโงนเงนน่ากลัวท่ามกลางความมืดทะมึนภายในกระท่อม

แล้วก็เหมือนจู่ๆ จะหมดแรง..ล้มตัวจะหงายท้อง

สัญชาตญาณทำให้ต้องรีบพุ่งตัวเพื่อจะยกมือไปโอบกันศีรษะเขาไว้ไม่ให้กระแทกพื้นลงไปแรง .. แต่ทว่าดันสู้น้ำหนักตัวเขาไม่ได้นี่สิ! ..

ผลก็คือ ..

ล้ม .. โครม!! .. ลงไปด้วยกันทั้งคู่

แต่ยังดีที่ตนได้ทันกำมือรองรับศีรษะเขาไว้ไม่งั้น .. มือบางๆ ก็คงแหลกไปแล้วนี่

ขยับตัวจะลุกขึ้น เพราะหล่อนดันล้มลงไปทับเขาไว้ทั้งตัว

แต่ไออุ่นที่คนป่วยได้รับจากร่างหล่อนนี่สิมันคงทำให้เขาพอใจ จึงยึดเกาะติดหนึบไว้แบบไม่ได้สติ

พยายามแกะเท่าไรๆ ก็ไม่หลุด

ดิ้นรนจนเหนื่อย .. ยิ่งดิ้นเขายิ่งกอดแน่น

หญิงสาวที่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไรดี พอเหนื่อยหนักๆ เข้าก็เลยยอมให้เขากอด

โอ้ย!! ตายล่ะ .. หล่อนไม่ควรจะรู้สึกเช่นนี้นะ!!

มิรินดาตกใจในความรู้สึกของตนเองแล้วรีบปัดๆ เจ้าความรู้สึกบ้าๆ ที่ตนไม่รู้จักและบรรยายมันไม่ถูกนี้ออกไปให้พ้นๆ

แต่ก็ครางเมื่อเขาขยับตัวพลิกขึ้นมาทาบทับ

หล่อนกำลังติดกับดักอะไรอยู่หรือไรกันนี่!?!

สวรรค์ช่วย!! นี่หล่อนกำลังเป็นอะไร!!?

"อย่าไป!!"

เขาพึมพำ .. คนใต้ร่างขมวดคิ้วฟัง

เขาหมายถึงใคร?

ฝ่ามือร้อนๆ ผะผ่าวของเขาขยับลูบไล้เซาะซอนเข้าไปใต้ผิวเสื้อ มิรินดาตกใจจนตาโต แต่พอขยับดิ้นเขาก็ทำมือเหมือนกรงเล็บเสือขยุ้มกดแผ่นหลังหล่อนเอาไว้แน่นจนเจ็บ

"ซี้ดดดดดด … โอ้ย!! เจ็บนะ!!"

ลากเสียงครางแบบแปลกๆ

หญิงสาวชักงงว่าควรจะจัดการกับสถานการณ์แบบนี้อย่างไรดี

อยากดิ้นนี้ … แต่ร่างกายผ่าวร้อนของเขาก็ให้ความรู้สึกดี้ดี..

ใช่!! มันดีมากๆ

โอ้ย!! ตายแล้วยัยมิริน!!

ทำไมหล่อนจึงได้คิดกับเขาเช่นนี้!!

"อย่าไปกับเขา" เสียงอู้อี้ฟังดูเหมือนอ้อนวอน

มิรินดาหยุดดิ้น ..ตัวแข็งนิ่ง.. ไม่เข้าใจว่าเสียงนั้นทำไมมันจึงมีอิทธิพลทำให้ขอบตาหล่อนร้อนผะผ่าวไปได้อย่างนี้นะ!

เขาต้องพูดถึงผู้หญิงอยู่แน่ๆ

และก็คงจะต้องรักมากเลยเชียวละ

ขนาดป่วยหนักถึงได้หลุดปากเพ้อหาแบบนี้

แต่ว่าใครล่ะ? หล่อนไม่เคยเห็นเขาควงใครเป็นตัวเป็นตนหรือควงใครได้นานพอจนสามารถเรียกว่าจะเป็น 'คู่รัก' ของเขาได้เลยสักคน

หัสดิน หรือ ศิลา .. ก็ไม่เคยพูดถึงให้ได้ยินด้วยนี่นา

ตั้งแต่รู้จักกันมา หล่อนไม่เคยได้ยินเสียงผู้ชายที่ทั้งห้าวทั้งดุคนนี้จะเคยออกปากง้องอนหรืออ้อนวอนใครให้ได้ยินมาก่อนเลยสักที

ว่าได้หรือ? … หล่อนไม่ใช่ผู้หญิงของเขานี่

อารมณ์มิรินดาเปลี่ยนวูบเลยเมื่อคิดมาถึงตรงนี้

รวบรวมกำลังจะพลิกตัวผลักเขา ... หวืด!!

แต่อัคนีดันมีปฏิกิริยาทีไวมาก เหมือนเขาจะมีพื้นฐานการต่อสู้อยู่ในตัวเลยจับหล่อนตวัดกลับแล้วทุ่ม

ยังดีที่หล่อนกับเขายังนอนติดพื้นกันอยู่ .. ไม่งั้น!! หลังหล่อนคงหักไปแล้วแน่นอน แต่ขนาดนี้มันก็เล่นเอาหล่อนเจ็บจุกจนพูดไม่ออก แล้วก็ไม่สามารถขยับเมื่อตอนที่เขาล้วงมือเข้าไปใต้ชายเสื้อเพื่อค้นหาไออุ่นที่เขาต้องการ

คราวนี้คนร่างเล็กตกใจและเริ่มจะกรีดร้องเพื่อที่เรียกสติเขา

แต่!!

"ขะ .. คุ ... อุ๊ฟ!!"

ร้องได้แค่นั้น

สัญชาตญาณเสือผู้หญิงที่เจอร่างอุ่นนุ่มนิ่มคงดึงให้เขาทำอะไรลงไปแบบไม่รู้ตัวอีกแล้วสินะ

ปากหนาอุ่นร้อนซอกซอน พอมิรินดาไม่ยอมเปิดปากเขาก็บดขยี้มันจนเจ็บระบบไปหมด .. แล้วพอหญิงสาวยอมเปิดปากให้ลิ้นอุ่น เปียก ก็ฉกวูบเข้าไปรุกราน .. ไม่ยอมผ่อนปรนให้เลยเชียว

นอนตัวสั่นเทาราวลูกนกตกเปียกน้ำ

หล่อนไม่เคยโคนใครจูบมาก่อนเลยนะในชีวิต แม้แต่หัสดินที่เกือบหมั้นหมายกันแล้วก็เถอะ!

แย่แล้ว!!

หล่อนควรจะกลัว .. ควรจะรังเกียจจูบนี้มิใช่หรอกหรือ?

มันเปียก!! .. มันอุ่น!! .. มันดุดัน! .. แล้วมันก็ ....

"อืม .. อืมมมมม … อืมมมมมมม์"

จำไม่ได้หรอกว่าเสียงใครที่เป็นคนร้องคราง

เขาปล่อยปาก หากแต่ร่างหนาหนักและร้อนระอุก็ลดใบหน้า ลากไล่ริมฝีปากไปเลียไล้ซุกไซ้ใบหูแล้วขบเม้นเบาๆ แต่ทำเอาร่างเล็กตัวสั่น .. ขนลุกเกรียว

อยากจะผลักไสเขา .. อยากจะร้องห้าม แต่ราวกับร่างกายนี้มันไม่ใช่ของหล่อนอีกแล้วล่ะ!

แหงนเงยหน้าเมื่อเขาลากไล้ไปตามซอกคออุ่นๆ ขบดูดที่ไหลปลาร้า แล้วเลื่อนลามไปที่หน้าอกอวบ

มันรู้สึกร้อนรุ่มเหมือนไฟรุมไปกับมือไม้หนาหนักที่หยุบหยับเคล้นคลึงแบบไม่เบามือ.. แต่น่าเพลิดเพลินนั้น

ริมฝีปากเขาผะผ่าว .. ร่างที่ทิ้งน้ำหนักเสมือนหนึ่งจะกักขังหล่อนไว้ให้เป็นเฉลยอยู่ใต้ร่างเขานี้ตลอดไป

สติมิรินดาก็กระเจิดกระเจิงไม่เหลือดีแล้วสิ!!

เสื้อผ้าบนตัวก็โดนเขาปลดทึ้งทิ้งไปอย่างขัดใจ

อากาศหนาวรอบข้างแตะจนกายสั่น แต่มันก็ช่วงแค่เดี๋ยวเดียว

"หวานมาก หอมมากเลยจ้ะ .. เมียจ๋า"

เมียเขา!! .. ใคร?

แม้จะมีคำถามในใจ แต่มันก็มัวสลัวเกินกว่าจะมามีอิทธิพลฉุดให้หลุดพ้นจากกระแสธารแห่งมนต์เสน่หา

สองมือของเขาก็ถอดเสื้อถอดกางเกงตนเองออกจนเปลือยเปล่ากันทั้งคู่แล้วในตอนนี้ อัคนีใช้มือทั้งสองข้างบีบหน้าอกอวบก่อนจะปล่อยมือออกข้างหนึ่งแล้วใช้ปากเลื่อนลงไปดูดอมไว้แทน .. สลับทำเช่นนั้นไปมาทั้งสองข้าง ก่อนจะผลักร่างหล่อนล้มนอนลงอีกครั้ง จับยกก้นกลมกลึงขึ้นก่อนก้มลงซุกเลียกลีบดอกไม้บนกายสายจนหล่อนสะดุ้งผวาตัวเฮือก

แย่แล้ว!! ไม่เอานะ!!

แอ่นตัวหนีผลักศีรษะจะให้เขาออกห่าง

หากแต่ลิ้นเปียกๆ สากๆ เลียไล้ดูดดึงราวลูกแมวที่หิวโหยไม่ยอมถอย

เส้นแนวนอน

♥ นิยายสายอ่อย..อร่อยทุกเรื่อง .. โหลดเค้าหน่อย..เค้าอ่อยนานแล้ว~♥
ขอฝากนิยายใน Set : เ จ้ า ส า ว ร ส แ ซ บ ส์ !! : ด้วยนะคะ
หากอ่านนิยายแล้วถูกใจ..โปรดกด Like ให้ด้วยค่ะ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น