[Short fic] Curse Of Blood 2 [Bona,Xuanyi,Luda] fet.Exseol,Meixiao

ตอนที่ 4 : Fate

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 311
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    25 ม.ค. 61

ฉันบอกแล้วไม่ใช่รึไงว่าให้ระวังตัวเองให้ดีโบนาจ้องมองเด็กซุ่มซ่ามที่ยืนอยู่ในอ้อมแขนของตน เธอเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องบังเอิญเข้ามาช่วยเหลือลูดาไปเสียทุกครั้ง เธอไม่ได้ตั้งใจจะช่วยแต่ก็ไม่สามารถยืนดูอยู่เฉยๆได้เช่นกัน ราวกับเป็นข้อบังคับของโชคชะตา อย่างเช่นเมื่อกี้นี้ที่เธอกลับมาจากโรงแรมแล้วเดินไปตามท้องถนนจนผ่านตลาดพร้อมกับคิดไปด้วยว่าจะทำอย่างไรกับสองพี่น้องคู่นี้ได้ แต่คิดไปได้ไม่เท่าไหร่เธอก็เจอเจ้าหล่อนวิ่งหนีใครไม่รู้มาโดยไม่ยอมดูทางตรงหน้า แล้วก็ตามเคยที่เธอยื่นมือเข้ามาช่วยไว้ได้ทัน


พี่โบนาทางด้านลูดาก็ได้แต่จ้องใบหน้าสวยของอีกฝ่ายอย่างตกตะลึง เพราะก่อนหน้านี้เธอยังพูดคุยกับซวนอี๋เกี่ยวกับเจ้าหล่อนอยู่เลย ไม่คิดว่าจะมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าได้รวดเร็วขนาดนี้


ลูดา! คุณโบนาซวนอี๋รีบวิ่งมาหาน้องสาวเมื่อเห็นจากไกลๆว่าคงเกิดเรื่องอีกเป็นแน่ แต่พอเข้ามาใกล้แล้วเขาก็ต้องเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจปนดีใจที่เห็นว่าคนที่มาช่วยลูดาไว้นั้นเป็นใคร


บังเอิญจังเลยนะคะ อุตส่าห์พูดไว้แล้วเชียวว่าเราไม่ควรเจอกันอีกร่างบางปล่อยแขนออกจากไหล่ลูดาแล้วหันมาทักทายซวนอี๋ด้วยคำพูดที่ไม่เหมือนทักทายซักเท่าไหร่ มันออกจะเสียฟอร์มอยู่หน่อยๆเพราะเธอเคยพูดกับซวนอี๋แล้วก็ลูดาไว้ว่าการที่ไม่ต้องเจออีกน่าจะดีที่สุด


มันอาจจะเป็นโชคชะตาก็ได้นะคะร่างเพรียวส่งยิ้มไปให้โบนา


มือพี่โบนาเจ็บรึเปล่าคะ เมื่อกี้ฉันชนซะแรง ขอโทษนะคะลูดาเอ่ยถามขณะที่ทั้งสองคนกำลังจ้องมองกันอยู่ เธอดึงมือของโบนาขึ้นมาดูเผื่อว่าอาจจะช้ำเพราะเธอเป็นต้นเหตุ


นิดหน่อย ไม่เป็นไรหรอกคนถูกถามก้มลงมองมือตัวเองที่ลูดาจับอยู่แล้วโกหกออกไปเพราะต่อให้โดนกระแทกจนเลือดไหลเธอก็คงไม่มีทางเจ็บ


ไหนๆก็เจอกันแล้วฉันว่าฉันมีเรื่องที่ต้องคุยกับพวกคุณนิดหน่อย จะได้มั้ยคะเธอมองสองพี่น้องสลับกันไปมา ด้วยแววตาที่ลำบากใจเล็กน้อย เธอไม่ใช่มนุษย์ธรรมดาแล้วเพราะฉะนั้นความเห็นอกเห็นใจมนุษย์จึงเป็นเรื่องอันตราย นอกจากตัวเธอแล้วเธอยังดึงพวกซอลอาเข้ามาเกี่ยวข้องอีกดังนั้นเธอควรจะตัดความสงสารออกไปแล้วทำทุกอย่างให้มันกลับเข้าที่เข้าทางเสียที

 

 


ออนนี่ โกรธอะไรฉันอีกแล้วคะเอ็กซี่เดินเข้ามาในห้องนอนแล้วพบกับซอลอาที่กำลังยืนจิบBlood Wineอยู่ริมระเบียงห้องอย่างเงียบๆ เขาเดินเข้าไปกอดเจ้าหล่อนจากด้านหลัง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าตอนนี้มาดามคนสวยของเขากำลังทำหน้าเย็นชาขนาดไหน


“………….”ร่างบางไม่ตอบนอกจากยกแก้วไวน์ขึ้นมาจิบเท่านั้น ราวกับไม่มีเอ็กซี่อยู่


ถ้าเป็นเรื่องโบนาแล้วล่ะก็ไม่เห็นต้องคิดมากเลยนี่คะ ฉันอยู่กับออนนี่มาขนาดนี้แล้วยังไม่รู้ใจฉันอีกเหรอในเมื่อมิกิบอกว่าให้ง้อ เอ็กซี่ก็พอจะคิดเป็นอยู่บ้างว่าคงโดนซอลอางอนเข้าซักเรื่องซึ่งมันก็มีไม่กี่เรื่องที่ทำให้เจ้าหล่อนเป็นแบบนี้ ปกติถ้าซอลอาเห็นว่าเขาทำเรื่องไม่ดีที่เธอไม่ชอบใจเธอจะสอนหรือต่อว่าเขาตรงๆ ก็คงจะมีแค่เรื่องหึงหวงที่อีกฝ่ายมักจะปากแข็งให้เขาต้องคอยคิดเอาเองอยู่ตลอด


ฉันรู้และฉันเองก็ไม่ชอบที่เป็นแบบนี้เหมือนกันเธอถอนหายใจก่อนจะวางแก้วไวน์ลงแล้วหันกลับมาจ้องมองดวงตาสีฟ้าของอีกฝ่าย เธอยอมรับว่าเธอน้อยใจตั้งแต่ที่เอ็กซี่ดูเป็นห่วงเป็นใยโบนาถึงขั้นรบเร้าให้เธอมาที่นี่  ยิ่งในตอนที่เขาซ้อมมนุษย์พวกนั้นเพื่อปกป้องโบนาก็ยิ่งทำให้เธอเริ่มคิดมากว่าบางทีเขาอาจจะยังชอบโบนาอยู่ บางทีเธอก็คิดว่าถ้าไม่มีเธอในตอนนั้นเอ็กซี่ก็คงจะคบกันกับโบนา เธอเองก็ใช่ว่าจะชอบที่ต้องมานั่งคิดมากเหมือนพวกมนุษย์ที่หึงหวงแฟนไม่เข้าท่าหรือเรียกง่ายๆว่างี่เง่า เธอถึงไม่อยากจะพูดให้เขาได้รู้ ที่เธอโกรธและหงุดหงิดในตอนนี้ก็อาจจะโกรธตัวเธอเองเสียมากกว่า


ฉันคิดกับโบนาแค่เพื่อนจริงๆนะคะ ออนนี่ก็รู้ว่าโบนาเป็นเพื่อนแค่เพียงคนเดียวของฉันในตอนนั้น ที่ฉันทำก็เพราะอยากทำในฐานะเพื่อนคนหนึ่ง แล้วอีกอย่างฉันก็อยากชดใช้ในสิ่งที่ฉันทำไว้กับหล่อนด้วย แต่ถ้าเกิดว่ามันทำให้ออนนี่ลำบากใจ เรากลับกันก็ได้นะคะร่างสูงดึงมือคนรักมากุมไว้แล้วพูดด้วยสายตาจริงจังไม่มีความขี้เล่นเหลืออยู่เหมือนทุกที แม้ว่าโบนาจะเคยทำเรื่องเลวร้ายเอาไว้ แต่เอ็กซี่ก็ยังรู้สึกผิดที่มีส่วนทำให้เจ้าหล่อนต้องกลายเป็นแวมไพร์และมีชีวิตที่โดดเดี่ยวแบบนี้  เขาไม่อยากจะเสวยสุขอยู่คนเดียวในขณะที่เพื่อนลำบาก แต่ถึงกระนั้นเขาก็คงจะลืมนึกไปว่ามันอาจจะสร้างความลำบากใจให้กับผู้หญิงที่เขารักและเทิดทูนยิ่งกว่าสิ่งไหนๆอย่าซอลอา


ช่วยขนาดนี้แล้วจะกลับได้ยังไงกัน ฉันก็ไม่ได้ใจดำขนาดนั้นนะ


ฉันรู้อยู่แล้วว่าออนนี่ไม่ได้ใจดำ ฉันถึงได้กล้าพูดไงคะเอ็กซี่ยิ้มแฉ่ง ด้วยรู้อยู่แล้วว่ายังไงซอลอาก็ไม่กลับจริงๆหรอกหล่อนยังคงเป็นแวมไพร์จอมปากร้ายแต่ก็ใจดีอยู่เสมอ


ฉันเกลียดเธอก็เพราะแบบนี้แหละซอลอาซุกร่างเข้าไปกอดเขาเพื่อซ่อนรอยยิ้มจางๆให้ร่างสูงต้องใช้สองแขนกอดเอวบางตอบ  เอ็กซี่มักจะมีวิธีทำให้เธออารมณ์ดีขึ้นได้เสมอ บางครั้งความเป็นเด็กไม่รู้จักโตของเขาก็มีข้อดีอยู่เหมือนกัน


เกลียดฉันมากเลยเหรอคะ


อืม


พูดแบบนี้ฉันก็เสียใจแย่น่ะสิ


ฉันรู้ว่าเธอรู้ว่าฉันหมายถึงอะไร


แล้วมันหมายถึงอะไรล่ะคะเอ็กซี่แกล้งหยอกแวมไพร์จอมปากแข็ง


นี่ บอกไว้ก่อนเลยนะว่าที่ฉันยอมก็แค่โบนา เพราะว่าถ้าเป็นคนอื่นฉันจะฉีกพวกหล่อนเป็นชิ้นๆแน่พอเห็นว่าเขาเริ่มกลับเข้าสู่โหมดเล่นเต็มตัวซอลอาเลยผละจากอ้อมกอดออกมาขู่ให้เขาได้รู้ว่าเธอหวงเขาจริงๆ สองปีที่ผ่านมาไม่ใช่ไม่รู้ว่าเด็กน้อยของเธอโตขึ้นแค่ไหนและสเน่ห์แรงมากเพียงใด หลายครั้งที่เธอเห็นพวกนักศึกษาเข้ามาอ้อล้อกับเขานี่ก็เป็นอีกเหตุผลที่เธอต้องสวมบทเป็นอาจารย์ตามไปเฝ้าเพื่อให้เขารู้ตัวเอาไว้ว่ามีเจ้าของแล้ว


อ่า งั้นก็เหนื่อยหน่อยนะคะเพราะต้องตามไปฉีกหลายคนเลย


เอ็กซี่


ล้อเล่นน่า หึงก็บอกว่าหึงสิคะ ไม่เห็นต้องขู่เลย


ใช่ ฉันหึงแล้วก็หวงมากด้วย แค่ตอนนั้นที่ปล่อยให้เธอไปเป็นของโบนาฉันก็แทบคลั่งอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นเธอห้ามไปเป็นของใครอีกแม้กับโบนาก็อย่าเข้าใกล้มากเกินไป ทำให้ฉันได้มั้ยร่างบางส่งมือไปจับใบหน้าคมของเขา เธอใช้นิ้วโป้งเกลี่ยริมฝีปากบางนั่น เพียงแค่นึกไปถึงตอนนั้นที่เขาถูกโบนาครอบครองเธอก็รู้สึกหน่วงใจหัวใจขึ้นมา แทนที่ทุกอย่างในตัวเขาจะมีแค่เธอที่ได้แตะต้องแต่กลับมีคนอื่นที่ได้ไป ซึ่งเธอจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีกเป็นแน่


นั่นมันก็แค่ร่างกายนี่คะ ยังไงซะหัวใจของฉันก็ไม่มีวันที่ใครจะเอาไปจากออนนี่ได้แน่นอนเขาจับมือข้างนั้นของเจ้าหล่อนไว้แล้วเอียงหน้าเข้าซบมือนุ่ม


อืมม...งั้นก็แปลว่าถ้าฉันจะไปนอนกับคนอื่นบ้างก็คงไม่เป็นไร เพราะยังไงหัวใจฉันก็อยู่ที่เธอ ใช่มั้ย


ใช่ เอ้ย ไม่ใช่สิ ห้ามเด็ดขาดเลยนะ ไม่งั้นฉันจะตามไปควักหัวใจมันมาขยี้ให้หมดเลย


ขอคิดดูก่อนนะ บางทีก็เบื่อเลือดนักเลงแถวนี้แล้วเหมือนกันซอลอาได้ทีเอาคืนบ้าง เธอดึงมือออกจากการจับกุมของเอ็กซี่แล้วเดินหนีเข้าห้องไป


เบื่อได้ไง เบื่อไม่ได้! ออนนี่ยา ถ้าทำฉันจะฆ่าล้างโครตมันให้หมดเลยจริงๆนะนักเลงในร่างแวมไพร์จึงเกิดอาการโวยวายในทันที แค่คิดว่าถ้าใครมาแตะต้องเจ้าหล่อนใจเขาก็ร้อนรุ่มไปหมดแล้ว เชื่อเถอะว่าเขาสามารถฆ่าคนทั้งโลกได้จริงๆถ้าหากมีใครมาแตะต้องออนนี่ของเขา

 


 

 

“เพราะพวกฉันคุณถึงต้องเดือดร้อนแบบนี้ ขอโทษจริงๆนะคะซวนอี๋ลุกขึ้นโค้งขอโทษโบนาเป็นการใหญ่หลังจากที่ได้รู้ว่าตอนนี้เจ้าหล่อนกำลังตกเป็นผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรมแถมยังถูกสังคมเข้าใจผิดคิดว่าหล่อนเป็นแวมไพร์ เขารู้สึกผิดที่ไม่ได้ตามข่าวเลยเพราะลูดาบอกไม่ให้แจ้งความด้วยความที่น้องกลัวว่าจะถูกกล่าวหาว่าตัวเองเป็นคนฆ่า ทำให้เขาไม่ได้สนใจคดีอีก เลยไม่ได้คิดว่าคนที่รับมันไปแทนทุกอย่างคือคนที่เข้ามาช่วยเหลือพวกเขาอย่างโบนา


ไม่ต้องขอโทษขนาดนั้นหรอกน่าคุณ ฉันไม่ได้มาบอกเพื่อให้พวกคุณรับผิดชอบหรือขอโทษฉัน ฉันก็แค่อยากได้ความเห็นโบนาเอ่ยปราม พวกเธอกำลังมานั่งดื่มชาอยู่ร้านข้างทางเล็กๆแต่ก็มีผู้คนนั่งอยู่พอสมควร การที่ซวนอี๋ลุกขึ้นแล้วเอาแต่โค้งขอโทษเธอมันทำให้คนอื่นหันมามองกันหมด เธอไม่ได้มีเจตนาจะมาทำให้พวกเขารู้สึกผิดเสียหน่อย


พี่โบนาช่วยฉันไว้แท้ๆ ทำไมพวกเขาถึงคิดแบบนั้นกันนะลูดาพูดขึ้นบ้างด้วยอาการหงอยๆ เธอไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าสบตาโบนา


อ่า ให้ตาย ฉันไม่น่ามาพูดเลยจริงๆ


ฉันจะไปให้ปากคำกับตำรวจเองค่ะว่าคุณไม่ได้ทำแล้วก็ไม่ได้เป็นแวมไพร์อย่างที่พวกเขาคิดด้วยซวนอี๋เสนอตัวขึ้น


เอาจริงๆฉันก็อยากให้พวกคุณทำแบบนั้น แต่ว่าคนพวกนั้นมีอิทธิพลอยู่มากคุณจะไม่เป็นอะไรใช่มั้ยร่างบางถามด้วยความเป็นกังวล สุดท้ายแล้วเธอก็อดเป็นห่วงพวกเขาไม่ได้ ถ้าซวนอี๋กับลูดาจะเป็นคนเลวซักนิดเธอก็คงไม่ต้องลำบากใจแบบนี้


ฉันไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ ถ้าเกิดว่าเขาจะให้ฉันเป็นคนรับผิด ฉันก็จะทำซวนอี๋รู้ดีว่าตนไม่มีทางสู้คนมีเงินพวกนั้นได้ สุดท้ายแล้วการที่เขาไปให้ปากคำหรือแจ้งความข้อหาพวกนั้นก็อาจจะกลับมาทำร้ายลูดาซึ่งเขาคงไม่มีทางยอม และก็คงยอมไม่ได้ที่จะให้โบนารับไปแทนเช่นกัน


พี่คะลูดาจับแขนร่างเพรียวเอาไว้แล้วส่ายหน้าด้วยน้ำตาที่เอ่อคลอ ซวนอี๋กำลังจะเสียสละเพื่อเธออีกแล้วทั้งๆที่พวกเราเป็นฝ่ายถูกกระทำ เธอไม่อยากจะให้มันเป็นแบบนั้น


ไม่ต้องห่วงนะลูดา บางทีเรื่องมันก็อาจจะไม่เป็นอย่างที่เราคิดก็ได้ แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นพี่ก็จะปกป้องเราเองเขาหันมาลูบกลุ่มผมนุ่มประบ่าของลูดาอย่างอ่อนโยน ลึกๆเขายังแอบหวังว่าความยุติธรรมจะไม่สามารถซื้อได้ด้วยเงิน


แต่ฉันไม่ได้ต้องการให้พี่ปกป้องฉันนะคะ ฉันอยากให้พี่อยู่กับฉัน เราไม่ได้เป็นคนผิดซักหน่อยทำไมเราต้องทำแบบนั้นด้วย


เอาล่ะ ฉันคิดว่าฉันไปให้ปากคำเองดีกว่า จะได้จบๆไป เธอสองคนจะได้ไม่ต้องตกเป็นเป้าให้พวกนั้นเล่นงานด้วยโบนาสรุปเมื่อเห็นสองพี่น้องเข้าสู่โหมดดราม่า เธอเองก็ไม่แน่ใจนักว่าถ้าไปจะทำตัวให้เหมือนคนปกติได้มั้ย เธอไปตอนกลางวันไม่ได้หนำซ้ำยังเจอแสงแฟลชไม่ได้ด้วย


ไม่ได้ค่ะ!/ไม่ได้ค่ะ!”ทั้งสองคนหันมาพูดใส่โบนาพร้อมกัน ทำให้สาวเจ้าได้แต่เลิกคิ้วด้วยความตกใจเล็กๆ


นี่..สนุกเหรอ นั่นก็ไม่ได้นี่ก็ไม่เอา สรุปก็แค่ปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ต่อไปใช่มั้ยเธอพูดอย่างละเหี่ยใจ สงสัยมาปรึกษาสองคนนี้คงไม่ได้อะไรจริงๆ


สรุปคือพรุ่งนี้ฉันกับลูดาจะไปให้ปากคำกับตำรวจเองค่ะ พวกเราไม่ได้ทำอะไรผิดเราก็ไม่ควรจะต้องกลัว จริงมั้ยซวนอี๋ยืนยันหนักแน่นเพื่อไม่ให้โบนากับลูดาต้องกังวลจนหาข้อสรุปไม่เจออีก


นั่นสินะ บางทีเราอาจจะกังวลมากเกินไปก็ได้ ฉันขอโทษด้วยนะแต่ว่าฉันเองก็มีความจำเป็นที่จะต้องทำแบบนี้โบนาเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเธอต้องรู้สึกผิดทั้งๆที่มันก็ถูกแล้วที่ต้องทำแบบนี้  เพราะเธอไม่ได้ถูกกล่าวหาแค่พวกมนุษย์แต่ยังมีพวกสภาแวมไพร์อีก

 

 

 

 

เช้าวันนี้ทีมแพทย์ได้ทำการตัดสินใจชันสูตรศพสองนักศึกษาที่ถูกฆาตกรรมในตึกร้างอีกครั้ง โดยมีแพทย์หญิงเซเลน่า คอลลิน แพทย์นิติเวชมือหนึ่งจากโรงพยาบาลเซนต์โธมัสเข้าร่วมชันสูตร


พอจะบอกได้มั้ยคะว่ารอยบาดแผลของศพเกิดจากอะไรนักข่าวหลายสำนักต่างกรูกันเข้ามาสัมภาษณ์ซองโซที่กำลังจะเดินเข้าไปในโรงพยาบาลพร้อมกับทีมแพทย์คนอื่นๆ เพราะคริสกับเลโอเป็นถึงลูกชายของนักธุรกิจใหญ่ที่กำลังจะลงเล่นการเมือง ดังนั้นข่าวการตายของพวกเขาจึงเป็นประเด็นที่น่าสนใจในขณะนี้แม้จะผ่านมาแล้วเกือบอาทิตย์ก็ตาม


เท่าที่ดิฉันดูจากภายนอกอาจเป็นไปได้ว่าเกิดจากการใช้สว่านปลายแหลมเจาะ และบาดแผลดูเหมือนจะมีมากกว่านั้น  แต่เพื่อความแน่ใจดิฉันว่ารอฟังคำแถลงอีกครั้งหลังจากการผ่าชันสูตรเสร็จเรียบร้อยแล้วดีกว่านะคะ


เป็นไปได้มั้ยคะว่าอาจเกิดจากฝีมือแวมไพร์อย่างที่เพื่อนของผู้ตายให้การเอาไว้


แล้วมีใครเห็นรอยกัดจากแวมไพร์จริงๆบ้างหรือเปล่าคะ ดิฉันจะได้เอามาเปรียบเทียบกับผลชันสูตรแพทย์สาวตอบกลับด้วยใบหน้าเรียบนิ่งแต่มีรอยยิ้มตรงมุมปากเล็กๆ  ในใจเธออยากจะถามเหลือเกินว่าอยากเห็นรอยกัดจริงๆมั้ยจะได้กัดให้ดูกันตรงนี้ เพราะตอนนี้เธอแสบตาจะแย่อยู่แล้ว ยังดีที่เมื่อคืนเธอดื่มเลือดมิกิเข้าไปเลยทำให้เธอพอมีพลังอยู่บ้าง

 

ส่วนความคืบหน้าของคดียังอยู่ในระหว่างการสอบสวน โดยสาวปริศนายังคงปฏิเสธการเข้าให้การ ทางด้านนายโธมัสพ่อของผู้ตายกล่าวว่าจะพยายามทำทุกทางเพื่อหาคนผิดมารับโทษ……..’

 

 

“Whao แพทย์หญิงเซเลน่านี่ตอบถูกใจฉันจังมิกิกดรีโมทปิดจอภาพเบื้องหน้าก่อนจะหันมายิ้มทะเล้นใส่คนที่อยู่ในจอก่อนหน้านี้


น่าหงุดหงิดจะตาย ถามกันอยู่ได้เธอบ่นขณะกำลังนอนหลับตาอยู่บนตักของเขา เหตุจากเสียพลังไปค่อนข้างเยอะ


แล้วจะบอกผลกับมนุษย์พวกนั้นว่าไง


ก็ตามที่ให้สัมภาษณ์ก่อนผ่านั่นแหละ ยังไงเราก็ต้องทำให้พวกเขาเชื่อว่าเป็นฝีมือมนุษย์ด้วยกันอยู่แล้วนี่ด้วยควาที่ซองโซเป็นคนนำทีมในครั้งนี้ดังนั้นผลการผ่าชันสูตรที่เธอสรุปยังไงก็ต้องเป็นที่น่าเชื่อถือ แม้จะเป็นการโกหกแต่กับพวกมนุษย์พวกเธอก็ไม่จำเป็นต้องมีสัจจะอยู่แล้ว


แต่ว่ามีเรื่องที่น่าแปลกใจอยู่นะเธอลุกขึ้นคุยกับมิกิเมื่อนึกอะไรขึ้นได้ระหว่างที่ทำการชันสูตร


หืม อะไรเหรอ


รอยเขี้ยวนั่นก็ไม่ได้เหมือนของแวมไพร์ไปซะทีเดียว


หมายความว่าไง


“เส้นผ่าศูนย์กลางของรอยกัดมีขนาดใหญ่กว่าและเจาะเข้าไปลึกกว่า อีกอย่างเขาไม่ได้กัดตรงหลอดเลือดเพื่อดื่มแต่เหมือนพยายามกัดให้ตายมากกว่าซฮงโซบอกพร้อมกับทำหน้านึกไปด้วย  เพราะเธอเป็นแวมไพรืแถมยังเป็นหมอแม้จะไม่เคยผ่าศพที่คนที่ถูกแวมไพร์กัดแต่เธอก็รู้ลักษณะของแผลดีกว่าใคร


แปลกจริงด้วยแฮะ ปกติถ้าเป็นพวกแวมไพร์จรจัดพวกมันก็มักจะกัดเพื่อดื่มเลือดนะ แล้วถ้าไม่ใช่แวมไพร์เธอคิดว่าเกิดจากอะไร


ไม่รู้สิ มันก็อาจจะเป็นไปได้หลายกรณี อ่า อย่าพึ่งคิดเลยดีกว่า เหนื่อยพอนึกไปนึกมาแล้วนึกไม่ออก ร่างเพรียวก็จัดการล้มตัวลงนอนต่อ ตอนนี้เธอไม่มีแรงคิดอะไรแล้ว


ดื่มเลือดฉันมั้ยจะได้ดีขึ้นมิกิเสนอพลางยิ้มกริ่ม


นั่นเหนื่อยกว่าเดิมอีก


เหนื่อยอะไร ให้ดื่มเฉยๆ คุณหมอนี่ก็หื่นเหมือนกันนะเนี่ย


อยากโดนชำแหละเหรอคะคุณแมคคาเลนเธอทำตาขวางใส่แวมไพร์ที่ดูเหมือนจะติดเชื้อกวนประสาทจากคู่หูคู่กัดอย่างเอ็กซี่มา


โห น่ากลัวจัง นอนอยู่นี่แหละ เดี๋ยวไปเอาเลือดเย็นๆมาให้ดื่มนะคะคุณหมอร่างโปร่งยิ้มอย่างอารมณ์ดีที่กวนแฟนสาวของตัวเองได้ เกือบเดือนแล้วมั้งที่เราไม่ได้มีเลามานั่งเล่นพูดคุยกันแบบนี้ แต่เรื่องที่ซองโซพูดเขาก็ไม่ได้ทิ้ง คงต้องเก็บไว้ปรึกษากับคนอื่นๆต่อ บางทีสิ่งที่พวกเขาคิดอาจจะผิดไปตั้งแต่แรก

 

 


ลูดาเดินไปแทบจะทั่วมหาลัยในช่วงพักเที่ยงของวัน ในมือของเธอก็ถือถุงกระดาษที่ข้างในใส่กล่องข้าวเอาไว้ด้วย แต่จนตอนนี้เธอก็ยังหาคนที่จะให้กินไม่เจอ ไม่รู้ว่าโบนาอยู่ที่ไหนและมาเรียนหรือเปล่า สุดท้ายเธอเลยกลับมาดูที่คลาสเรียนของโบนาเผื่อว่าจะเจอคนรู้จักเจ้าหล่อนแล้วรู้ว่าเจ้าหล่อนอยู่ที่ไหน แต่คลาสเรียนก็ว่างเปล่าไม่มีคนอยู่แล้ว สาวตัวเล็กเลยได้แต่ก้มหน้ามองถุงข้าวกล่องแล้วถอนหายใจ ท่าทางคงจะได้กินเองเสียแล้ว


หาใครอยู่แต่เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลังให้ลูดาหันไปมอง จากใบหน้าหงอยๆจึงแปรเปลี่ยนเป็นฉีกยิ้มทันทีเมื่อเห็นว่าเป็นใคร


ฉันมาหาพี่โบนาค่ะ


มาหาฉัน? มีเรื่องอะไรรึเปล่าร่างบางชี้มาที่ตัวเองด้วยความแปลกใจ เธอพึ่งไปเข้าห้องน้ำมาและกำลังจะไปหามุมมืดๆเย็นๆในห้องสมุดอยู่ แต่ผ่านมาเจอลูดาที่ด้อมๆมองๆตรงคลาสเรียนก่อนหน้านี้ของเธอเสียก่อน


มีค่ะคนตัวเล็กยิ้มก่อนจะชูข้าวกล่องในมือให้โบนาดู

 


อร่อยมั้ยคะ พี่ซวนอี๋ตั้งใจทำสุดฝีมือเลยนะลูดาถามอีกฝ่ายด้วยแววตาเป็นประกาย หลังจากที่คะยั้ยคะยอให้โบนาทานอยู่ภายในห้องเรียน


อ อืม อร่อยแวมไพร์สาวทำได้แค่เออออไปเพื่อให้อีกฝ่ายไม่เสียน้ำใจรวมไปถึงคนที่ฝากมาด้วย เพราะเธอไม่รู้หรอกว่ามันอร่อยหรือไม่อร่อย นี่ก็เป็นข้อเสียอย่างหนึ่งของการที่เป็นมนุษย์แล้วกลายเป็นแวมไพร์เพราะเธอไม่สามารถรับรู้รสชาติความอร่อยของอาหารได้อีกแล้ว ต่อให้กินของที่เธอชอบมันก็ยังไม่รู้สึกถึงความอร่อยอยู่ดี


งั้นก็ทานเยอะๆนะคะ  ว่าแต่ปกติพี่โบนาไปทานข้าวที่ไหนเหรอร่างเล็กถามพร้อมกับพยายามตักนั่นตักนี่ให้โบนาไปด้วย


เอ่อ ก็แถวๆนี้ แล้วเธอไม่กินเหรอ กินด้วยกันสิ”โบนายังทำตัวไม่ค่อยถูกและก็ไม่รู้จะตอบคำถามยังไงดีด้วย แต่เพราะรู้ว่าตัวเองคงไม่สามารถทานได้เยอะ เธอเลยหาเรื่องให้ลูดาช่วยกิน


ฉันทานมาแล้วค่ะ พี่ซวนอี๋ทำไว้ให้อีกกล่องนึง


ซวนอี๋เขาทำให้เธอทานทุกวันเลยเหรอ”เธอถามอย่างสนใจ เห็นหน้าลูดาแล้วก็ชักจะอยากรู้เหมือนกันว่ารสชาติมันจะอร่อยไหม


ค่ะ พี่จะตื่นมาทำให้ก่อนไปทำงาน


แล้วเขาไม่เรียนหนังสือเหรอ ดูๆแล้วน่าจะรุ่นเดียวกับฉันนะ


พี่ไม่เรียนต่อมหาลัยเพราะอยากทำงานส่งฉันเรียนค่ะลูดาพูดเสียงแผ่วเบา แววตาของเด็กสาวฉายแววความเศร้าออกมา ซวนอี๋เสียสละเพื่อเธอทุกอย่างเขายอมไม่เรียนต่อ ยอมทำงานหนักก็เพื่อเธอแถมยังดูแลเธอดีทุกอย่าง เธอถึงได้รักเขามาก มากกว่าอะไรทั้งหมด


อ่า งั้นเธอก็ต้องตั้งใจเรียน พี่ของเธอจะได้ภูมิใจโบนาส่งมือไปลูบผมลูดาเบาๆอย่างนึกเอ็นดูและสงสารซวนอี๋ไปด้วย เขาเป็นคนดีมากอย่างที่เธอคาดไม่ถึงเลยจริงๆ


ค่ะ แต่ว่าเย็นนี้พี่ต้องไปให้ปากคำแล้ว พี่เขาจะไม่เป็นอะไรใช่มั้ยคะคนเด็กกว่าเงยหน้าขึ้นมามองอย่างกังวล ดวงตากลมหยาดคลอไปด้วยน้ำตา ถ้าเกิดว่าซวนอี๋ถูกใส่ร้ายขึ้นมาจริงๆเธอจะทำยังไง


ไม่เป็นอะไรหรอก ถ้าเป็นอะไรฉันจะช่วยเองร่างบางส่งยิ้มไปให้กำลังใจ ลูดาเป็นคนที่ยิ้มแล้วน่ารักเธอคิดว่ารอยยิ้มดูเหมาะกับเจ้าหล่อนมากกว่าน้ำตา โดยที่เธอเองก็ยังไม่รู้หรอกว่าถ้าเกิดเรื่องขึ้นจริงเธอจะช่วยได้ยังไง เธอรู้สึกว่าเธอเป็นแวมไพร์ที่ไร้ความสามารถเอาเสียจริง

 

 

 

 

 22:00 น.

โบนาลืมตาขึ้นมาในความมืดมิด เธอรู้สึกว่าร่างกายเธอร้อนรุ่มแปลกๆ ลำคอของเธอแห้งผากทำให้ความกระหายมีเพิ่มมากขึ้น กลิ่นหอมหวานของบางสิ่งกำลังยั่วยวนเธอส่งผลให้ฟันคมงอกยาวออกมาโดยอัตโนมัติ เธอลุกขึ้นนั่ง ดวงตาสีแดงกวาดมองหาแหล่งที่มาของกลิ่น แล้วเธอก็พบว่ามันอยู่ไม่ไกล ใกล้ๆเธอเป็นร่างของผู้หญิงคนหนึ่งที่นอนแน่นิ่งอยู่ บริเวณลำคอของเธอมีบาดแผล ทำให้เลือดสีแดงสดไหลเป็นทางยาวมาถึงโบนา


เฮือก! น นี่ มันอะไรกันร่างบางมองตามเลือดที่ไหลมาถึงตัวเองแล้วก็พบว่ามือเธอเองก็เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดรวมถึงเสื้อผ้า และที่สำคัญบนใบหน้าเธอเองก็ยังมีคราบเลือดติดอยู่ เธอได้แต่ตกใจเพราะไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงได้มาอยู่ในสภาพนี้ได้ และอาการที่เธอกำลังเป็นก็คืออาการของแวมไพร์ที่พึ่งดื่มเลือดมนุษย์ไป โบนาไม่ได้ดื่มเลือดมนุษย์มาซักพักแล้วสิ่งที่น่าเป็นห่วงคือพอได้ลิ้มลองมันจะยิ่งเร่งให้ความกระหายมีมากขึ้นกว่าเดิม




เอาแล่ว เกิดอะไรขึ้นกับพิโบหนอ ต้องมาลุ้นกัน ต่อจากตอนนี้จะเข้าสู่ War of hearts จริงๆละ

ที่ผ่านมาไรท์พยายามจะไม่พูดถึงความรู้สึกของตัวละครหลักสามคนนี้มาก แต่ต่อไปจะเปิดเผยมากขึ้น

แล้วก็คงจะเดาออกว่าใครคู่ใคร ไม่รู้ว่าจะน่าเบื่อมั้ย ยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะคะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

63 ความคิดเห็น

  1. #34 chubakie (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:29
    ปวดหัวค่ะ จะมีอีกหนึ่งสปีชี่ส์???
    เป็นพิโบนิเหนื่อยยยย ตั้งแต่เป็นมนุษย์จนหวิดจะตายมากลายรอบละ โบลูนี่มากับสตอรี่ตลอด ต้องมีซัมติง
    #34
    0
  2. #15 bbyn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 03:02
    อือหืออ ตัดจบแบบนี้ ต้องรีบมาต่อแล้วนะคะไรท์ เดาทางเรื่องต่อจากนี้ไม่ออกเลย ส่วนซวนโบลูนี่ก็เดาไม่ออกว่าคู่ไหนเช่นกันแต่เหมือนเริ่มเอียงไปทางคู่นึงแร้ววว สู้ๆนะคะไรท์ รอติดตามค่ะ
    #15
    0
  3. #14 LoveToon (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 05:13
    เรื่องเก่ายังไม่เคลียเลย พิโบเราเจออะไรอีกแล้วว
    #14
    0
  4. #13 cxssisbtf (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 23:26
    ตัยยยแล้ววว นี่ว่าศพที่ถูกฆ่าอาจจะเกิดจากมนุษย์หมาป่าก็ได้นะ 5555 คิดถึงคุณเซเลน่า ขอบคุณที่พามานะคะอิอิ 3pซวน โบ ลู ก็ยังลุ้นต่อไปว่าใครจะคู่ใคร พิโบเป็นอาราย พิไปกินเลือดใคร หรือฝัน?
    #13
    0
  5. #12 Mandeejingjing (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 20:38
    กำลังนั่งกินข้าวอยู่ เสียงแจ้งเตือนมา นี่รีบกดดูแล้ววางจานข้าวเลยอ่ะ คือว่าติดมากๆๆๆๆ5555555
    #12
    0