[Short Fic] Dangerous Woman [Exy x Seola] Fet.Yeonbin

ตอนที่ 2 : เมื่อไฟกับน้ำมันมาเจอกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 449
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    5 พ.ย. 60


ซอลซังเดินมายังห้องแต่งตัวซึ่งมีทางเชื่อมออกไปด้านหน้าเวที เธอพบกับพวกเกอิชาวัยสาวสามคนที่ยืนเกาะกลุ่มกันมองออกไปด้านนอกอย่างตื่นเต้นแล้วเอาแต่ซุบซิบกันโดยไม่รู้ว่าสึกถึงการมาถึงของเธอ  เธอไม่จำเป็นต้องเดาให้เสียเวลาว่าเด็กพวกนี้กำลังมองอะไร ในเมื่อก่อนหน้านี้เธอก็เคยยืนอยู่จุดนี้แล้วมองออกไปเห็นตำรวจชาวเกาหลีสองคนนั้นเช่นกัน


พวกหล่อนว่างกันนักเหรอซูบินจัง คนสนิทของซอลซังเอ่ยทักให้พวกเกอิชารู้ตัว


ว๊าย ซูบินซัง ม มาม่าซังทั้งสามคนสะดุ้งโหยงทันทีเมื่อหันกลับมาเจอเข้ากับซูบินและซอลอา ก่อนจะพากันโค้งขอโทษยกใหญ่ เพราะหลังจากที่พวกเธอแสดงเสร็จแล้วหน้าที่ที่ต้องไปทำต่อคือการออกไปดูแลแขกแต่พวกเธอกลับมาแอบมองแขกอยู่ตรงนี้


ดูอะไรกัน


“คือว่าพวกเราแค่อยากเห็นตำรวจเกาหลีที่มาใหม่ค่ะ ไม่คิดว่าจะเป็นผู้หญิงหนึ่งในนั้นตอบ


เป็นผู้หญิงที่เท่ห์มากเลยค่ะ ไม่ยักกะรู้ว่าตำรวจหญิงของเกาหลีจะน่ากิน เอ้ย จะเท่ห์ขนาดนี้เกอิชาอีกคนพูดขึ้นต่อด้วยดวงตาเป็นประกาย เมื่อคุณตำรวจที่ว่าช่างมีสเน่ห์ต่อเพศเดียวกันไม่ต่างจากผู้ชายเลย 


อะแฮ่ม อยู่ต่อหน้ามาม่าซังนะ สำรวมกริยาหน่อย พวกหล่อนนี่อยากโดนลงโทษรึยังไงกันซูบินดุ


แล้วซูบินซังไม่เห็นด้วยหรือคะ


ก็เห็นด้วยน่ะสิ แต่พวกหล่อนหยุดฝันไปได้เลยเพราะคนผมแดงนั่นฉันจอง ส่วนท่านสารวัตรเป็นของมาม่าซัง


ซูบินซอลอาพูดเสียงกดต่ำเป็นการเตือนเมื่อซูบินพูดอะไรที่อาจจะนำไปสู่การเข้าใจผิดกันได้ ยิ่งกับเด็กพวกนี้แล้วเดี๋ยวก็คงเอาไปพูดกันอย่างสนุกปากอีกแน่นอน


ขอโทษค่ะ


ไปทำงานกันได้แล้ว ถ้าถูกใจนักก็ไปออกไปบริการพวกเขาซะสิ ไม่ใช่มายืนคุยกันเหมือนพวกไม่มีงานทำอยู่ตรงนี้


ได้เหรอคะมาม่าซังเกอิชาสาวถามย้ำอย่างตื่นเต้น


ถ้าพวกหล่อนยังไม่ไป ฉันจะให้ไปขัดรองเท้าแทนการเป็นเกอิชาเมื่อถูกยื่นขำขาดจากผู้ที่อยู่เหนือหัว ทั้งสามคนก็รีบโค้งขอตัวแล้วออกไปในทันทีเพราะรู้กันดีอยู่แล้วว่าทุกคำพูดที่ออกมาจากปากของมาม่าซังของพวกเธอนั้นไม่มีคำว่าล้อเล่น


ทำไมถึงให้นังเด็กพวกนั้นไปปรนนิบัติท่านสารวัตรกับผู้หมวดด้วยล่ะคะมาม่าซังหลังจากที่พวกเกอิชาคนอื่นออกไปทำหน้าที่กันแล้ว ซูบินก็หันมาถามผู้เป็นนายอย่างไม่เห็นด้วย เพราะเธอเองก็รู้สึกพออกพอใจในตัวของยอนจองจึงไม่อยากให้เด็กพวกนั้นต้องมาหิ้วเขาไปในคืนนี้


ฉันก็แค่ให้พวกหล่อนไปทำตามหน้าที่ ส่วนพวกหล่อนจะเลือกดูแลแขกคนไหนมันก็ไม่ใช่เรื่องผิดเธอก็รู้ดีไม่ใช่เหรอร่างบางพูดพร้อมกับเดินไปที่หน้ากระจกแล้วถอดต่างหูออกเพื่อที่จะเปลี่ยนกลับไปเป็นชุดทำงานปกติของเธอ เนื่องจากเมื่อกี้พอลงจากเวทีแล้วเธอก็เดินตรงไปโต๊ะของโซจองเลย สำหรับกฎของเกอิชาที่นี่แขกไม่มีสิทธิ์เลือกว่าจะให้เกอิชาคนไหนไปดูแล แต่จะเป็นฝ่ายเกอิชาเองที่มีสิทธิ์แต่ก็ห้ามทับรอยกัน เป็นการแสดงให้เห็นว่าพวกเธอไม่ได้อยู่ใต้อำนาจของเงินเพื่อนการค้าประเวณีแต่เป็นที่ความพึงพอใจ ซอลอาเป็นคนตั้งกฎนี้ขึ้นมาเพื่อแสดงจุดยืนว่าผู้หญิงไม่ได้เป็นแค่ฝ่ายถูกเลือกเสมอไป


แต่ซอลซังพอใจในตัวท่านสารวัตรอยู่มิใช่หรือคะ ถ้าเกิดเขาพายัยพวกนั้นกลับไปด้วยจะทำยังไง ดูก็รู้ว่าพวกหล่อนไม่มีทางปฏิเสธแน่ๆ


ฟังนะ ฉันไม่ได้พอใจในตัวสารวัตรคนนั้นเลยแม้แต่เพียงนิดซอลอาหันมาย้ำหนักแน่นให้กับซูบิน


ไม่สนใจแล้วทำไมซอลซังถึงเอาแต่มองตั้งแต่เขาเข้ามาแล้วล่ะคะ ไหนจะไปหาถึงโต๊ะอีกซูบินถามอย่างแคลงใจ เพราะแต่ไหนแต่ไรมาเธอไม่เคยเห็นมาม่าซังของเธอสนใจแขกคนไหนเป็นพิเศษเท่าคนนี้ ทั้งๆที่เขาก็พึ่งเคยมาเป็นครั้งแรกหาใช่แขก VIP


ฉันแค่ทำตามหน้าที่ ซึ่งเธอยังไม่ควรต้องรู้  ไปทำงานของเธอเถอะมาม่าซังเลิกสนใจซูบินแล้วหันหลับมามองตัวเองในกระจกต่อ เธอมีเหตุผลของเธอที่ต้องสนใจโซจองเป็นพิเศษซึ่งเหตุผลนั้นไม่ใช่การพิศวาสในแบบที่ซูบินคิดอย่างแน่นอน


ค่ะ


อ้อ แล้วก็ถ้าไม่อยากให้ผู้หมวดคนนั้นไปกับคนอื่น เธอก็ไปจองไว้ซะสิ


อันนั้น ฉันทำอยู่แล้วค่ะ

 

 

 

 

ช่วงบ่ายของอีกวัน ท่านสารวัตรคนเก่งออกเดินสำรวจพื้นที่ของเมืองนางาซากิ อากาศที่ญี่ปุ่นในช่วงนี้ค่อนข้างดี ไม่หนาวและไม่ร้อนจนเกินไป ทำให้เขาสามารถเดินไปนั่นมานี่ได้โดยไม่ต้องพึ่งรถจะได้เป็นการสูดอากาศสดชื่นของเมืองนี้ไปด้วย ทางด้านซ้ายมือของเขาเป็นบ้านพักที่ตั้งเรียงรายกันไปจนสุดลูกหูลูกตาส่วนด้านขวาเป็นลำคลองน้ำใสที่ทอดยาวเคียงข้างกันไป และเนื่องจากไม่ได้อยู่ในชุดเครื่องแบบเขากับยอนจองจึงเหมือนเป็นแค่นักท่องเที่ยวทั่วไป  ข้างหน้าเขามียายหลานคู่หนึ่งที่กำลังเดินอยู่ และจู่ๆเด็กคนนั้นก็ทำลูกบอลในมือตกและกลิ้งไปกลางถนน ในขณะที่กำลังมีรถคันหนึ่งแล่นตรงมา หนำซ้ำเด็กคนนั้นยังวิ่งตามไปเก็บโดยที่ยายตัวเองไม่ทันได้รู้


เฮ้! เจ้าหนู


ปิ้นๆ


โซจองเห็นท่าไม่ดีจึงรีบกระโจนเข้าไปคว้าตัวเด็กน้อยเอาไว้จนตัวเขาล้มลงไปนอนบนฟุตบาทโดยมีเด็กน้อยทับร่างเขาไว้อีกที

ตายแล้ว หลานย่า!!”คุณยายวัย 70 รีบเข้ามาหาหลานตัวเอง ในขณะที่รถคันนั้นก็จอดห่างออกไปไม่ไกลมากนัก


สารวัตร!เป็นยังไงบ้างยอนจองที่มัวแต่ถ่ายรูปก็รีบวิ่งเข้ามาหานายตัวเองเช่นกัน


ไม่เป็นไร  ปลอดภัยแล้วนะเจ้าหนู ทีหลังระวังหน่อยนะโซจองลุกขึ้นแล้วปัดตามเนื้อตามตัวให้เด็กน้อยที่กำลังจะเบะปากร้องไห้


คุณเป็นคนเกาหลีงั้นเหรอแต่ยายของเด็กกลับชักสีหน้าหลังจากที่ได้ยินโซจองตอบรับยอนจองด้วยภาษาเกาหลี หล่อนจึงรีบดึงตัวหลานชายตัวน้อยเข้าไปหาตัวเองแล้วมองโซจองกับยอนจองอย่างเหยียดๆ


เอ่อ ค่ะ


เป็นอะไรกันรึเปล่าคะเสียงนุ่มที่คุ้นหูโซจองดังขึ้นต่อจากนั้น และก็ไม่ผิดคาดเมื่อคนที่เดินลงมาจากรถแล้วรีบมาดูสองยายหลานนั้นคือ มาม่าซังคนสวยประจำโรงน้ำชาที่เขาพึ่งไปมาเมื่อคืน วันนี้หล่อนอยู่ในชุดเดรสสั้นแขนยาวลายดอกสีดำ และแต่งหน้าอ่อนลงจากเมื่อคืนซึ่งให้ลุคแตกต่างจากการเป็นมาม่าซังเมื่อคืนพอสมควรแต่ความสวยนั้นก็ไม่ได้ลดน้อยลงไปเลย


ซอลซังคุณยายพูดขึ้นเมื่อรู้จักดีว่าคู่กรณีเป็นใคร ซอลอาเป็นที่รู้จักของคนในเมืองทั้งในเรื่องดีและไม่ดีเพราะแม้ว่าธุรกิจที่เธอทำ อำนาจที่เธอมีจะทำให้คนอื่นขยาดแต่หลายครั้งเธอก็แบ่งเงินจากการทำงานพวกนั้นมาช่วยเหลือคนยากไร้ในเมือง เธอและโชตะจึงเป็นทั้งที่รักและที่ชังของคนนางาซากิไปพร้อมกัน


ฉันขอโทษด้วยนะคะคุณยาย ขอโทษด้วยนะจ๊ะเด็กน้อย อะนี่ เอาไปเป็นค่าขนมนะเธอนั่งลงลูบผมเด็กชายแล้วหยิบเงินใส่มือของเด็กน้อยไว้จำนวนหลายพันเยน


ขอบคุณนะคะซอลซังแน่นอนว่าพอคุณยายของเด็กเห็นเงินในมือแล้วก็ลืมเรื่องอุบัติเหตุไปโดยปริยายแถมยังโค้งขอบคุณซอลอาอีกด้วยซ้ำแล้วเดินจากไป


อะไรกัน ฉันช่วยแท้ๆแต่ไม่มีขอบคุณซักคำ ไปขอบคุณคนชนเนี่ยนะ Whoa เชื่อเลยจริงๆโซจองลุกขึ้นบ่นต่อจากนั้น เขาเป็นคนช่วยชีวิตเด็กคนนั้นไว้แท้ๆแต่คุณยายกลับมองเขาอย่างกับเขาเป็นคนชนแล้วซอลอาเป็นคนช่วยชีวิตซะอย่างนั้น แต่โซจองก็พอเข้าใจ ไม่ว่าจะผ่านสงครามความบาดหมางกันมาเนิ่นนานแล้วแต่ชาวญี่ปุ่นหัวโบราณหลายคนก็ยังคงเหยียดคนเกาหลีไม่มีเปลี่ยนแปลง


ซอลจัง เป็นยังไงบ้างในขณะที่ซอลอากำลังจะหันมาถามอาการของท่านสารวัตรบ้าง ใครบางคนก็เรียกเธอเอาไว้เสียก่อนและเขาก็คือคนที่ขับรถเองหาใช่เธอไม่ ชายหนุ่มร่างสูงเดินเข้ามาหาทั้งสามคน เขายกมือขึ้นโอบไหล่ซอลอาเอาไว้แล้วจดจ้องโซจองในทันทีที่ได้เห็นหน้าค่าตาระยะใกล้


โอ๊ะ นึกว่าใคร ท่านสารวัตรจากเกาหลีใต้ใช่หรือไม่ครับฮาชิโมโต้ โชตะเอ่ยทักด้วยรอยยิ้มที่ปรุงแต่งขึ้น เขาเป็นเจ้าของโรงน้ำชาและธุรกิจอีกหลาอย่างในเมืองนี้และเป็นผู้ทรงอำนาจอยู่เหนือซอลอาขึ้นไป


ใช่ค่ะ ฉันชู โซจองจะมาประจำการที่นี่ชั่วคราว ถ้าหากเดาไม่ผิด คุณน่าจะเป็นฮาชิโมโต้ โชตะ เจ้าของบาร์ที่คนอื่นพูดถึงกันโซจองเดาได้ไม่ยาก เขามองมือแกร่งที่โอบไหล่ซอลอาอยู่อย่างหงุดหงิดใจเล็กน้อยแต่ก็รู้ดีว่าคงไม่อาจจะทำอะไรได้ในเมื่อคนที่ซาโต้พูดถึงว่าเป็นเจ้าของโรงน้ำชารวมถึงมาม่าซังคนสวยเมื่อคืนก็คือโชตะคนนี้


ฮ่าๆ สารวัตรนี่เก่งดีนะครับ พึ่งมาแค่วันเดียวก็รู้ไปซะหมด งั้นก็คงรู้ใช่มั้ยครับว่าอะไรควรยุ่ง อะไรไม่ควรยุ่งชายหนุ่มหัวเราะก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นเรียบนิ่ง ดวงตาเรียวเล็กจ้องมองโซจองไม่กระพริบ


รู้สิคะ แต่พอดีฉันเป็นคนที่เห็นอะไรที่มันรกหูรกตาไม่ค่อยได้ ต้องจัดให้มันเข้าที่เข้าทาง คุณฮาชิโมโต้คงจะไม่ว่าอะไรใช่มั้ยล่ะคะคนถูกจ้องเองก็จ้องกลับอย่างไม่มีเกรงกลัว แม้จะพอรู้มาบ้างว่าชายหนุ่มคือผู้มีอิทธิพลในเมืองนี้ แต่ถ้าหากมีอิทธิพลแล้วใช้มันได้ด้านที่ผิดเขาเองก็คงอยู่เฉยไม่ได้เช่นกัน


ผมจะไปว่าอะไรได้ล่ะครับ ดีซะอีกที่สารวัตรจะมาช่วยคุ้มครองพวกเรา แต่แค่อยากให้ระวังน่ะครับเพราะของบางอย่างเจ้าของเขาก็วางมันถูกที่ถูกทางดีอยู่แล้ว เกิดสารวัตรไปปรับเปลี่ยนแล้วเจ้าของเขาเกิดไม่พอใจขึ้นมาแล้วจะแย่เอา


ขอบคุณที่เป็นห่วงนะคะ


อ้อ เมื่อคืนซอลจังบอกว่าคุณไปที่บาร์ ต้องขอโทษด้วยนะครับที่ผมไม่ได้ไปต้อนรับ แถมวันนี้ยังเกือบทำให้สารวัตรเกิดอุบัติเหตุอีกโชตะเปลี่ยนเรื่องเมื่อถูกซอลอามองมาเป็นการขอร้องว่าไม่ควรโต้เถียงเกินจำเป็น พวกเขาไม่ควรทำให้โซจองคิดว่าพวกเขาเป็นศัตรูในเวลานี้ การผูกมิตรเอาไว้ก่อนอาจจะเป็นเรื่องที่ดีกว่า เขายอมรับว่าโซจองสามารถกวนอารมณ์เขาได้ดีเลยทีเดียวขืนปะทะกันต่ออาจจะเป็นเขาที่ระงับความโกรธไว้ไม่ไหว


ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เมื่อคืนคนของคุณก็ดูแลฉันเป็นอย่างดีแล้วร่างสูงตอบพลางมองไปยังซอลอาที่ยืนนิ่งอยู่


แค่นั้นยังไม่พอสำหรับตำแหน่งสารวัตรหรอกครับ เอาอย่างนี้ ตอนเย็นผมจะให้ซอลจังนำอาหารและสาเกไปให้สารวัตรที่บ้านแทนการต้อนรับและคำขอโทษจากผมดีมั้ยครับ  ใจจริงผมเองก็อยากจะไปนั่งทานข้าวกับสารวัตรซักมื้อแต่ผมงานยุ่งน่ะครับ


“ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้ค่ะ รบกวนพวกคุณเปล่าๆ


ทำไมล่ะครับ หรือสารวัตรคิดว่าผมกำลังติดสินบน


ไม่เลยค่ะ ถ้าเกิดคุณอยากจะขอโทษจริงๆ ฉันก็จะรับไว้แล้วกันค่ะโซจองจำเป็นต้องตอบรับเพราะถ้าเกิดยืนกรานที่จะปฏิเสธอาจจะทำให้อีกฝ่ายเกิดการไม่พอใจขึ้นมาได้


รับไว้แค่อาหารก็พอนะครับ เพราะถ้าเป็นซอลซังแล้ว ผมค่อนข้างหวงโชตะกระชับแขนที่โอบไหล่ซอลอาเอาไว้แล้วหันไปยิ้มให้กับหล่อน ในขณะที่หล่อนก็ส่งยิ้มกลับไป


“……………….”ทำให้โซจองไม่อาจจะพูดคำใดออกไปได้ เขาเผลอกำมือแน่นเมื่อเห็นภาพตรงหน้า แม้จะพึ่งรู้จักกับซอลอาก็จริง แต่เขาก็พอใจในตัวเธอเกินกว่าที่จะทำใจเฉยหากต้องเห็นเธอเป็นของคนอื่นไม่ใช่เขาอย่างที่คิดไว้


ฮ่าๆ ผมล้อเล่นน่ะครับ เอาเป็นว่าไว้ถ้ามีโอกาส เราคงจะได้ไปนั่งดื่มด้วยกัน ไปกันเถอะซอลจังทั้งสองโค้งให้โซจองก่อนจะเดินกลับไปขึ้นรถแล้วขับออกไป ทิ้งให้สารวัตรคนเก่งได้แต่มองตามไปอย่างเจ็บใจ สาบานได้ว่าถ้าคืนนี้มีโอกาส เขาจะไม่ปล่อยไปแน่

 

 


ตกเย็นของวันซอลอาก็ได้นำเอาอาการพร้อมกับเหล้าสาเกชั้นดีไปให้โซจองกับยอนจองถึงที่บ้านพักตามคำสั่งของโชตะพร้อมกับซูบิน  ทั้งสองสาวต่างจัดอาหารและบริการดูแลสองตำรวจอย่างดี และก่อนทานอาหารโซจองได้บอกให้ซอลอาทานให้ดูก่อนโดยให้เหตุผลว่ายังไม่ไว้ใจเผื่อมีอะไรใส่มาด้วย ทำให้ทั้งมาม่าซังและเกอิชาคนสนิทต้องนั่งรับประทานกับท่านสารวัตรและผู้หมวดไปโดยปริยาย หลังจากทานเสร็จซูบินก็คอยนั่งรินสาเกให้ยอนจองอยู่ข้างๆอย่างเงียบๆแม้ในใจกำลังตื่นเต้นจนมือสั่น ส่วนซอลอาก็ทำหน้าที่เดียวกันข้างโซจองมันเป็นสิ่งที่เกอิชาควรปฏิบัติ


อ๊ะ ดิฉันขอโทษค่ะแต่ในจังหวะที่กำลังจะยกสาเกให้กับโซจอง ซอลอากลับเผลอทำสาเกหกใส่ชุดตัวเอง เธอรีบโค้งศีรษะขอโทษเป็นการใหญ่เมื่อทำหน้าที่ของตัวเองบกพร่อง


อ่า ไม่เป็นไร คุณไปล้างตัวก่อนเถอะ ห้องน้ำอยู่ซ้ายมือเจ้าของบ้านแนะนำอย่างไม่ถือสา หลังจากที่ซอลอาลุกออกไปได้ซักพักเขาก็ส่งสายตาไปให้ผู้หมวดคนสนิทที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามทันที


เอ่อ ซูบินจัง เราออกไปเดินเล่นข้างนอกกันมั้ย เวลาฉันกินอิ่มๆแล้วต้องเดินย่อยซักหน่อยน่ะยอนจองรู้ในความหมายนั้นดี เขาจึงหันไปชวนหญิงสาวข้างกายเพื่อที่จะได้ปล่อยให้โซจองอยู่กับซอลอาแค่สองคน


แล้วมาม่าซังล่ะคะแม้จะอยากตอบตกลงไปในทันทีที่เขาเอ่ยชวนแต่ซูบินก็ยังมีห่วงกับมาม่าซังของเธอ


เดี๋ยวฉันดูแลให้เอง ซูบินซังออกไปกับยอนจองเถอะ


ก็ได้ค่ะ  ไปกันเถอะยูจังหล่อนหันไปยิ้มตาหยีใส่ยอนจอง ถึงตอนที่อยู่ต่อหน้าพวกเกอิชาคนอื่นเธอจะออกตัวแรงยังไงแต่ต่อหน้ายอนจองนั้นเธอกลับเขินอายเกินไปที่จะแสดงออกว่าชอบเขา เธอชอบยอนจองตั้งแต่ครั้งแรกที่สบตากันเลยซ้ำ

 


ซอลอาใช้เวลาล้างรอยเปื้อนเพียงไม่นาน เธอเดินกลับออกมาแล้วเห็นว่าโซจองยังคงคุยกับยอนจองและซูบินอย่างสนุก จึงเลือกสอดส่องสายตามองไปยังรอบๆห้องพักต่อจากนั้นแทนการกลับไปนั่งที่ ก่อนที่สายตาจะไปสะดุดกับห้องหนึ่งที่ประตูเปิดแง้มอยู่ ร่างบางจึงไม่ลังเลที่จะเดินเข้าไปเพื่อสำรวจดูบางอย่าง


แล้วก็ไม่ผิดไปจากที่คาดหวังไว้ เมื่อห้องนี้เป็นห้องนอนของโซจอง  ภายในห้องยังไม่มีอะไรมากนักเมื่อเขาพึ่งเข้ามาอยู่ในคงยังไม่ได้จัดของ แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้เธอต้องเดินเข้าไปหยิบขึ้นมาดูก็คือกรอบรูปที่ตั้งอยู่ข้างเตียงของเขา ดูเหมือนจะเป็นรูปสมัยที่เขายังเป็นแค่ผู้หมวดร่วมกับทีมของเขาเอง ทำให้มือบางเผลอบีบกรอบรูปนั้นแน่นอย่างลืมตัว


ดูเหมือนว่าที่นี่จะไม่ใช่ห้องน้ำนะเสียงแหบที่ดังขึ้นจากข้างหลังทำให้มาม่าซังคนสวยสะดุ้งเล็กน้อย เธอพยายามเก็บอาการแล้วหันไปมอง ก่อนจะพบว่าเจ้าของห้องยืนใกล้เธอในระยะประชิดปลายจมูกของเธอเฉียดปลายจมูกเขาไป


ต้องขออภัยท่านสารวัตรด้วยค่ะ ดิฉันคงเข้าห้องผิดไปร่างบางยังคงพูดเสียงเรียบนิ่งและคงไว้ซึ่งคำพูดอย่างเป็นทางการเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น


อืม เอาไงดีล่ะ ถ้าเกิดว่าเข้ามาในห้องนี้แล้ว การจะออกไปค่อนข้างยากเสียด้วยสิ นอกเสียจากจะบอกว่าดีๆว่าเธอต้องการอะไรประโยคหลังสารวัตรคนเก่งพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังไม่มีความขี้เล่นปนอยู่เหมือนอย่างก่อนหน้านี้ ถึงซอลอาจะสวยและทำให้เขาพึงพอใจมากซักเพียงใดแต่ก็ไม่ได้ความว่า เขาจะไว้ใจหล่อน


ดิฉันไม่ได้ต้องการสิ่งใดค่ะ อย่างที่บอกไปว่าดิฉันเพียงแค่ไม่รู้ว่าห้องนี้คือห้องนอนของสารวัตร ดิฉันคงผิดตรงที่อยากรู้อยากเห็นมากเกินไปว่าสารวัตรมีความเป็นอยู่อย่างไรและขาดเหลือสิ่งใดบ้างซอลอาพยายามตั้งสติ เธอทำสีหน้าสำนึกผิดและจ้องตาสารวัตรร่างสูงเพื่อสื่อให้เขารู้ว่าเธอไม่ได้มีเจตนาร้ายใดใด


งั้นเหรอ ทำไมถึงดูสนใจความเป็นอยู่ของฉันขนาดนั้นโซจองยังไม่ได้หลงกลแววตานั่น เขายังคงทำหน้าที่สืบสวนต่อไป โดยการรั้งเอวบางเข้ามาถามใกล้กว่าเดิม


ดิฉันเพียงแค่…”


อย่าบอกอีกนะว่าเป็นหน้าที่


ดิ…”


แล้วก็เลิกพูดอย่างเป็นทางการโดยการใช้คำว่าดิฉันเสียที ถ้าเกิดคุณพูดอีกทีล่ะ ฉันไม่รับประกันนะว่าคุณจะได้พูดคำอื่นต่อจากนั้นรึเปล่าเขาเอ่ยขู่ เพราะจากเมื่อเช้าที่เขาได้ฟังซอลอาคุยธรรมดากับโชตะแล้วเขาก็เกิดอาการอยากได้รับคำพูดแบบนั้นบ้าง


ไม่ได้หรอกค่ะ ดิฉัน…”คำพูดของซอลอาหายไปต่อจากนั้นอย่างที่โซจองขู่เอาไว้จริงๆเมื่อร่างสูงจัดการแนบริมฝีปากของเขาลงบนริมฝีปากหล่อนทันที ร่างบางเม้มปากอยู่ซักพักเพื่อไม่ให้เขาลุกล้ำเข้ามา แต่นั่นก็ยิ่งทำให้ร่างสูงยิ่งอยากเอาชนะเขาต้อนเธอไปชิดขอบเตียงแล้วดันเธอลงไปนอนในขณะที่ริมฝีปากยังคงไม่ยอมละออกมา และด้วยความที่ตกใจทำให้มาม่าซังคนสวยเกิดเสียทีเปิดริมฝีปากให้กับเขา เธอยอมจูบตอบพร้อมกับส่งมือข้างซ้ายไปกดต้นคอของเขาให้ยิ่งจูบลึกซึ้งมากขึ้น  แต่ก็เพียงไม่นานเมื่อโซจองชะงักไปเนื่องจากรู้สึกถึงวัตถุบางอย่างที่จ่อตรงเหนืออก ใบหน้าคมจึงผละออกมา แล้วเขาก็ได้เห็นรอยยิ้มที่ยกขึ้นจากริมฝีปากแดงอิ่มนั่น


เฮ้ ไม่เอาน่ามาม่าซังคนสวย เล่นของอันตรายแบบนี้เกิดมันลั่นขึ้นมาจะทำยังไงโซจองยกมือขึ้นอย่างยอมจำนน เพราะสิ่งที่จ่ออยู่มันคือปืนของเขาเองหากมีการลั่นไกขึ้นมาเขาคงได้ลงไปสวัสดียมทูตอย่างไม่ทันได้มีโอกาสได้เอ่ยปากอะไร ไม่รู้ว่าซอลอารู้ได้ยังไงว่าเขาเก็บปืนไว้ใต้หมอน การที่หล่อนยอมตอบรับจูบของเขามันทำให้เขาเคลิ้มจนลืมระวังตัวเองไป และไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าหล่อนหยิบมันออกมาตอนไหน


แล้วคุณล่ะ ทำไมถึงชอบเล่นกับของอันตรายนัก จำไม่ได้เหรอคะว่าเมื่อเช้าโชตะพูดว่ายังไงร่างบางถามด้วยคำพูดที่เป็นกันเองในแบบที่โซจองต้องการเมื่อตอนนี้เธอกำลังกุมอำนาจอยู่


จำได้สิคะ แต่ถ้าเขาหวงคุณจริง เขาคงไม่ส่งคุณมาคนเดียวแบบนี้หรอกถูกมั้ย"


แต่นั่นมันก็ต้องเกิดจากความเต็มใจของฉันเท่านั้นค่ะ ถ้าคุณอยากเสี่ยงก็ลองดูได้นะคะคนสวยเบนสายตาลงไปมองปลายกระบอกปืนเป็นการบอกว่าถ้าเขาขยับเธอเองก็คงไม่ลังเลที่จะลั่นไก


"นี่เอาจริงเหรอ"


“ฉันไม่เคยพูดล้อเล่นค่ะ นี่ไงคะของแลกเปลี่ยนที่ฉันหมายถึง แลกชีวิตของคุณกับการนอนกับฉัน มันพอจะสมน้ำสมเนื้อดีมั้ยล่ะคะ


“อ่า ได้สิคะ แต่ก่อนตาย ฉันก็ควรจะได้รับสิ่งที่ต้องการก่อนไม่ใช่เหรอ”รอยยิ้มร้ายปรากฎขึ้นบนใบหน้าคมก่อนพูดจบ เขาจัดการพลิกตัวลงอย่างรวดเร็ว แล้วให้ร่างบางไปอยู่เหนือร่างของเขาแทน มือเรียวใช้จังหวะนั้นยึดกระบอกปืนไว้ได้พร้อมกับใช้อีกมือกดศีรษะซอลอาลงมาจูบอีกครั้ง เธอไม่ได้ขัดขืนซ้ำยังส่งเรียวลิ้นไปเกี่ยวกระหวัดกับเขาอย่างชำนาญเป็นการตอบแทนที่เขาเก่งพอที่จะพลิกเกมส์ได้  ทำเอาร่างกายสารวัตรสาวร้อนรุ่มไปจนหมด เขาใช้มือขวากดปลดเอาซองลูกปืนออกแล้วทิ้งมันลงบนพื้นข้างเตียง  ก่อนจะใช้มันทำหน้าที่ลูบไล้เรียวขาสวยเลื่อนขึ้นมาจนถึงขอบแพนตี้ใต้กระโปรง แต่แล้วมือของคนด้านบนก็ส่งมาหยุดมือซุกซนนั้นไว้ ซอลอาผละออกเมื่อเล่นสงครามในโพรงปากกับเขาจนแทบหายใจไม่ทัน


ฉันนับถือใจสารวัตรนะคะที่กล้าเสี่ยงกับฉัน แต่มันยังไม่ใช่วันนี้หรอกค่ะ เรายังมีเวลากันอีกเยอะเธอยกยิ้มก่อนจะยื่นมือไปเช็กคราบลิปสติกบนเรียวปากบางของเขาแล้วลุกขึ้นยืนจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ตามเดิมเพราะนี่มันยังเร็วไปที่เขาจะได้รับบทเรียน


"คุณนี่มัน ร้ายสมกับที่เขาพูดจริงๆสินะโซจองได้นอนหอบมองอย่างเจ็บใจและแสนเสียดาย เขาแค่นหัวเราะออกมานิดๆในขณะเอ่ยชมเธอ หล่อนช่างร้ายที่ให้เขาได้ลิ้มชิมรสชาติความน่ากินของอาหารก่อนที่จะเก็บมันออกไป มันเป็นการยิ่งกระตุ้นให้ความอยากในสิ่งนั้นเพิ่มมากขึ้นอีกเท่าตัว ต่อจากนี้เขาอาจจะยิ่งโหยหาหล่อน แต่เขาก็จะประมาทไม่ได้เด็ดขาด ซอลอาชักจะทำให้เขาประทับใจมากขึ้นทุกที


ขอบคุณที่ชมค่ะ ไว้เจอกันใหม่แล้วกันนะคะร่างบางโค้งให้เขาเล็กน้อยก่อนจะเดินออกจากห้องไป เธอหยุดยืนอยู่หน้าประตูหลับตาสูดอากาศเพื่อปรับอารมณ์ตัวเองเล็กน้อย ยอมรับว่าเธอเกือบเผลอโอนอ่อนไปสเน่ห์ที่ร้อนแรงไม่แพ้กันของเขา แต่เธอจะไม่ยอมพลาดเด็ดขาด คนอย่างเธอไม่มีทางยอมเสียอะไรไปง่ายๆโดยที่ยังไม่ได้อะไรกลับมาแน่นอน




  ฮาชิโมโต้ โชตะ (ชยอนู)

 



ระวังจะพลาดซักวันนะซอลซัง ><  แต่งเองก็รู้สึกเสียดายแทนโซจอง นอนทอดถอนใจ 55

จะบอกว่าบทโชตะค่อนข้างมีบทบาทเลยมาแนะนำให้รู้จักหน้าค่าตากันก่อน

เนื่องจากเป็นเรื่องสั้นมันก็จะดำเนินไปเร็วหน่อย ปมของเรื่องใกล้จะปรากฏละ

แต่คิดว่าคงเริ่มเดากันได้ เห็นมีคนเม้นแล้วชื่นใจ ขอบคุณนะคะ 

ใครเม้นในนี้ไม่ได้ก็ไปโควททวิตหรือเมนชั่นที่ @crushonexy ได้

จะได้หวีดด้วยกัน ^^ เอาไว้เจอกันตอนหน้าเน้อ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

85 ความคิดเห็น

  1. #40 Jake_m (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 01:41
    ตอนนี้คือแบบฟ่ห้กดาสไ้สก้หยอี้ ฮ่อกก เปงลมมม บิด360องศาเลยค่ะกับฉากในห้องนอน ฮืออ แต่หมั่นไส้โชตะจังเลยค่ะ -3- ยอนบินสปาร์คกันไวมาก แต่ดูแล้วน่าจะเขินกันเอง เอาใจช่วยค่ะ 555
    #40
    0
  2. #34 scoups_ismine (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 11:34
    โอโห มาม่าซังโหดเว่อร์ แค่ตอนแรกๆยังเผ็ชขนาดนี้ แล้วสารวัตรเราจะทนได้แค่ไหนเนี่ย ชอบความเลือกพินูมาเป็นโชตะ เหมาะสมเว่อร์ ปรบมือค่ะ แปะๆๆๆ
    #34
    0
  3. #21 chubakie (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 08:45
    ปมที่เกิดจากตัวโซจองเอง? อ่านแค่นี้ทำไมรู้กันหรือเขาเดา ตอนนี้ยังไม่รู้เลยTT แต่อย่างที่คิดเลยเสือติดบ่วงมามาซังซะแล้วหรือเปล่า เสือหิวววววววว คิคึก
    #21
    0
  4. #12 LoveToon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 22:29
    จะอดทนกันไปได้แค่ไหนนะ
    #12
    0
  5. #11 fasaiwrpc (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 23:41
    ยิ่งอ่านก็ยิ่งอยากอ่านตอนต่อไปมากขึ้นไปอีก เผ็ชชชชมากกกซอลซังดับสารวัตเนี่ย
    #11
    0
  6. #10 supakan2547 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 23:33
    ซูบินก็ยังคงออกตัวเเรงเหมือนเดิม555 ป้อนซาลาเปาเลยลูกหมีมันจะได้ไม่หลงเกอิชาคนอื่น5555 สเฝัมผัสได้ถึงความเรทนิดๆจนนึกว่ามีNC สารวัตรชูน่าจะเจ็บใจอยู่พอสมควร รอตอนต่อไปฮะ^^
    #10
    0