V I L L A I N ร้ายเพราะรัก | YAOI [markbam]

ตอนที่ 3 : V I ll A I N : 02 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3449
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 329 ครั้ง
    15 ต.ค. 61

02

hashtag #ร้ายเพราะรักมบ






บรรยากาศภายในบ้านตอนเช้าครืนเครงมากกว่าทุกวัน เด็กรับใช้ภายในบ้านต่างยินดีไปด้วย ผิดกับอีกคนที่โดนใช้ให้ไปปลูกต้นไม้ในยามสายจำต้องระเห็จตัวเองออกมาจากบ้านใหญ่ย้ายมานั่งงมกับต้นไม้เจ้าปัญหาอยู่หลังบ้าน แบมแบมใช้หลังมือปาดเหงื่อตามขมับทิ้งอย่างหงุดหงิด ฟันขาวขบกัดริมฝีปากล่างเมื่อไม่ได้ดั่งใจ ต้นไม้ที่คุณมาร์คใช้ให้มาปลูกเละไม่เป็นท่า นึกอยากจะปาทิ้งแต่ก็กลัวว่าเจ้าของมันจะถามหา

ถ้าต้นเดียวคงไม่เป็นไรหรอกแต่นี่มันยี่สิบกว่าต้น ไหนจะต้องพรวนดินอีก ไม่รู้ว่าเกิดบ้าอะไรขึ้นมาถึงใช้ให้เขามาปลูกต้นไม้ ย้ำอีกต่างหากว่าให้มาปลูกหลังบ้าน

 

“แบม” เสียงเรียกจากด้านหลังเล่นเอาคนที่กำลังเหม่อถึงกับสะดุ้ง ตวัดสายตาไปมองคนมาไม่ให้ซุ่มให้เสียงอย่างไม่พอใจ

 

“มีอะไร”

 

“เอ่อ..ให้พี่ช่วยมั้ย” ไอ้แจ็คคนสวนเอ่ยปากขอช่วย แอบมองหลายชั่วยามเห็นต้นไม้ยังไม่ลงดินซักทีชักเป็นห่วงจนต้องเดินออกมาจากในมุมมืด

 

“จะดีหรอ” ฉับพลันน้ำเสียงที่เคยแข็งกระด้างก็แปรเปลี่ยนเป็นอ่อนหวาน แผ่นหลังบางยืดตัวขึ้นตรงขยับขาอ้าออกเล็กน้อย กางเกงขาสั้นตัวบางที่ใส่ล่นลงจนเผยผิวขาว

ท่าทางเย้ายวนคนตรงหน้าเริ่มทำให้ไอ้แจ็คหายใจติดขัด แก้มสากขึ้นสีเมื่อเห็นคนที่ชอบมันให้ท่า ร้อยวันพันปีที่ไม่เคยเห็นกริยาแบบนี้ของคนตัวเล็กมาก่อน ไม่แปลกที่มันจะเขินอาย

ผิดกับอีกคนที่พอเห็นปฏิกิริยาไอ้แจ็คก็นึกครึมอยากแกล้งขึ้นมาอีก มือบางวางต้นไม้ลงในหลุมที่ขุดก่อนหน้าอย่างเบามือ ก่อนจะกวาดดินบริเวณรอบๆมาปกคลุมแล้วกดลงไป ท่วงท่ามีจริตยิ่งกว่าหญิงทำเอาไอ้แจ็คลอบกลืนน้ำลาย

 

“เสร็จละต้นนึง” แบมแบมเงยหน้ามองไอ้แจ็คยิ้มๆตบพื้นดินโชว์เหมือนภูมิใจว่าตัวเองทำ

 

“เดี๋ยวที่เหลือพี่-

 

“ทำด้วยกันสิ” ยังไม่ทันที่ไอ้แจ็คจะพูดจบแบมแบมดันสวนขึ้นมาก่อน หัวใจไอ้คนสวนเต้นเสียงดังโครมครามเมื่อจะได้อยู่ใกล้คนที่ชอบอีกครั้ง

 

“หมะ..หมายความว่าแบมจะปลูกกับพี่ชะ..ใช่มั้ย”

 

“อื้อ ก็แบมไม่อยากกินแรงพี่แจ็ค” คนตัวเล็กเอ่ยเจื้อยแจ้วน้ำเสียงฟังดูซื่อตรงไร้เดียงสาผิดกับในใจที่กำลังขำขัน

จากเวลาสายกลายเป็นบ่ายคล้อยต้นไม้ที่ลงมือปลูกก็ถูกลงดินจนหมดทุกต้น อันที่จริงการปลูกต้นไม้สำหรับไอ้แจ็คใช้เวลาไม่นานแต่ครั้งนี้พิเศษตรงที่ปลูกกับคนที่ชอบ ข้างกายมีเสียงหัวเราะ เสียงชวนคุยจากแบมแบมมาตลอดจนมันเริ่มผ่อนคลายที่จะอยู่ด้วย ก่อนหน้านี้คุยกันทีมีแต่มันที่หลบหลีกที่จะมองหน้าแต่ตอนนี้มันกล้าที่จะมอง จดจำใบหน้าของคนตัวเล็กแทบทุกตารางนิ้ว

เคยได้ยินคนในครัวหลายคนนินทาเรื่องแบมแบมว่าเป็นคนขี้เหวี่ยง หยิ่งเหมือนเป็นเจ้าของบ้านแต่พอกลับได้มาคุย ไอ้แจ็คดันไม่รู้สึกแบบนั้น มันคิดว่าคนพวกนั้นคงเข้าใจผิด

 

“แล้วแบมจะกลับเข้าไปช่วยงานในบ้านเลยมั้ย” ไอ้แจ็คถามตอนที่กำลังจะเดินที่พัก

 

“ในบ้านมีอะไรให้ช่วยอีก ตอนบ่ายก็ไม่มีแล้วมั้ง” ปกติทุกวันตอนบ่ายไม่ค่อยมีงานเท่าไหร่ เขาเลยชอบกลับมาแอบงีบอยู่ที่ห้องแล้วพอตอนเย็นก็ออกไปทำงาน

 

“พี่เห็นพวกคนครัวบอกมีคนมาบ้านน่ะ”

 

“แล้วยังไม่กลับอีกหรอ”

 

“ยังมั้ง ดูสิรถยังจอดอยู่เลย” แบมแบมปรายตามองไปยังโรงจอดรถเห็นว่ารถที่มาใหม่ยังจอดอยู่เหมือนเดิม นึกแปลกใจว่าทำไมวันนี้แขกที่มาถึงไม่ยอมกลับ

 

“พี่รู้มั้ยว่าใครมา” ปกติเขาไม่ได้สนใจว่าใครจะมาบ้านแต่นี่มันแปลกจนสงสัย ร่างบางหยุดเดินแล้วหันหน้าเข้าหาไอ้คนสวนสายตาคาดคั้นจะเอาคำตอบ

 

“เอ่อ.. รู้สึกว่าจะเป็นครอบครัวท่านนักการเมืองนะ น่าจะมาเรื่องหมั้น” จบประโยคคนตัวบางแทบล้มทั้งยืน มือสวยเผลอกำหมัดแน่น ใบหน้านิ่งสงบเหมือนไม่เคยเป็นมาก่อน ข่าวเมื่อวานที่ฟังจากทีวีไม่คิดเลยว่าจะเป็นเรื่องจริง คาดหวังว่าให้ผู้หญิงคนนั้นเป็นแค่คู่ควงแต่เขาเดาผิด ความรู้สึกเหมือนโดนเข็มนับร้อยทิ่มแทงอยู่หลายทีจนมันด้านชา

 

“...”

 

“แบม.. แบมแบม เป็นอะไรหรือเปล่า” เสียงเรียกจากไอ้แจ็คดังขึ้นพร้อมมือเปื้อนดินแตะเข้าที่ต้นแขน ในยามปกติเขาจะปัดออกอย่างรังเกียจแต่ตอนนี้ไม่ได้นึกสนใจ แบมแบมสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนจะเอ่ยขอตัวไปพัก

 

“เดี๋ยวแบมกลับไปพักก่อนนะรู้สึกเหนื่อยๆน่ะ”

 

หมุนตัวเดินหนีทิ้งไอ้คนสวนยืนหน้าเหวอที่เห็นอารมณ์ของคนตัวเล็กเปลี่ยนเร็วเหมือนกับพายุ แบมแบมเดินปึงปังเข้ามาในบ้านพักปิดประตูดังโครมระบายอารมณ์หงุดหงิดที่อยู่ในใจ นึกริษยาผู้หญิงคนนั้นที่จะได้หมั้นหมายกับคุณมาร์คแต่อีกใจก็ยังโกรธที่คุณมาร์คไม่บอกอะไรเขาเลยซ้ำยังใช้ให้เขาไปปลูกต้นไม้หลังบ้านคงหวังจะไม่ให้เขามาวุ่นวาย

 

ปากบอกจะกลับมานอนพักแต่พอเอาเข้าจริงกลับนอนข่มตานอนไม่หลับ ในหัวมันว้าวุ่นสับสนเต็มไปด้วยเรื่องของลูกชายคนโตของบ้านหัสดินโยธา แบมแบมถอนหายใจทิ้งซ้ำแล้วซ้ำเล่ายกแขนก่ายหน้าผากกับเรื่องที่เกิดขึ้น ถึงจะไม่พอใจมากแค่ไหนในเรื่องหมั้นทว่าจะให้ออกไปโวยวายมันก็ไม่ใช่เรื่อง ยิ่งไปกว่านั้นคือเสียงแจ้งเตือนข้อความเด้งโชว์บนหน้าจอ ร่างบางแทบจะกุมขมับ

เจ้าตัวลุกจากเตียงเดินไปยังตู้เสื้อผ้า ควานหน้ากล่องเก็บเงินภายในตู้ออกมาวางบนเตียง นั่งนับด้วยอารมณ์หงุดหงิด เดือนนี้ได้น้อยกว่าทุกเดือน รายได้พิเศษไม่มีถ้าคุณมาร์คไม่เรียกใช้ แอบเก็บเงินเวลาคนในบ้านใช้ไปซื้อของเป็นค่าจ้างก็ดูจะได้ผลน้อย แรกๆรายได้ดีอยู่หรอกแต่หลังๆมาเหมือนทุกคนจะรู้ทาง เลยไม่ค่อยได้ใช้เขาถ้าไม่จำเป็น

“เดือนนี้จะหามาจากไหนเพิ่มวะ”

 

บ่นงึมงำอยู่คนเดียวสุดท้ายก็คิดไม่ออก ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว แบมแบมปิดกล่องเงินแล้วเดินเอาไปในที่ตู้เหมือนเดิม ถ้าขอเงินป้าเยอะๆคงจะไม่ได้ แต่ถ้ารอเงินเดือนมันก็ไม่ได้อีก มันไม่พอกับค่าใช้จ่าย

 

“แบม อยู่ในห้องหรือเปล่า” คิดถึงป้าใจ ป้าแกก็เรียกทันที เด็กหนุ่มเดินเอื่อยไปเปิดประตูให้ผู้เป็นป้าแอบชักสีหน้าใส่ที่เข้ามาขัดขวางการนอน

 

“มีไรป้า”

 

“เอ็งนี่ก็นะ แอบมานอนอยู่นี่อีกแล้ว! ในบ้านเขาวุ่นวายแค่ไหนไม่รู้จักไปช่วย!

 

“โอ๊ยป้า! คุณมาร์คเขาไล่ผมให้มาปลูกต้นไม้หรอก ดูซิเนี่ย ดำหมด!” ยกแขนให้ป้าใจดูเป็นหลักฐาน แต่มีหรอที่ป้าแกจะสนใจหนำซ้ำยังตีต้นแขนหลานอีกต่างหาก

 

“นี่แหนะ! เอ็งทำเสร็จก็เข้าไปช่วยในบ้านสิโว้ย ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเข้าไปในครัวด้วย เข้าใจมั้ย!” แบมแบมหน้างอเมื่อได้ฟังคำสั่ง ร่างบางหมุนตัวกลับเข้าไปในห้องรีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเข้าไปในครัว ถึงงานครัวงานสวนจะทำไม่คล่องแต่ก็โดนให้อยู่ในครัวเพราะจะได้เป็นลูกมือ หรือไม่ถ้าว่างๆก็โดนใช้ให้เช็ดข้าวของเครื่องใช้ภายในบ้าน

เจ้าของร่างผอมเดินหน้าเมื่อยออกจากบ้านพักไปบ้านใหญ่เดินผ่านไอ้แจ็คยืนรดน้ำต้นไม้อยู่ต้องกลั้นใจยิ้มสู้เพื่อที่จะให้มันหลงหัวปักหัวปำ ไอ้คนสวนพอเห็นเขายิ้มให้หน่อยก็ทำเป็นมือไม้อ่อนสายยางแทบหลุดออกจากมือ

เหอะ.. ฝันไปเถอะว่าจะเขาจะเอามาเป็นผัวน่ะ

 

แบมแบมเบะปากลับหลัง ก่อนจะเดินเชิดเข้าบ้าน ขาเรียวหยุดชะงักตรงห้องโถงของตัวบ้าน คนแปลกหน้านั่งอยู่กันหลายคนพูดคุยด้วยเสียงหัวเราะ ความสนิทสนมชิดเชื้อของสองครอบครัวจนเขาเองอดอิจฉาไม่ได้ นึกแล้วมันก็หงุดหงิดใจที่ทุกอย่างดูเป็นใจไปหมดซะทุกอย่าง

“อ้าวแบมแบมมาพอดีเลย มานี่หน่อยจ้ะฉันมีอะไรให้เธอช่วยนิดหน่อย” คุณหญิงพรพรรณเรียกให้เดินเข้าไปหา เขาก้มหัวให้คุณหญิงคุณชายหลายคนแล้วคลานเข้าไปใกล้คุณหญิงพรพรรณแม่คุณมาร์ค

 

“ครับ”

 

“ขึ้นไปทำความสะอาดห้องนอนข้างๆห้องคุณมาร์คหน่อยนะ”

 

“มันจะดีหรอคะ ให้ผู้ชายมาทำความสะอาดห้อง มันเป็นงานผู้หญิงนะคะพี่พร” คุณหญิงอีกคนพูดน้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใยจนคนนั่งอยู่พื้นได้แต่เบะปากอยู่ในใจ

 

“แบมแบมน่ะเก่งเรื่องงานบ้านกว่างานสวนอีกค่ะคุณศิ ทำตอนนี้กว่าจะเสร็จก็น่าจะเย็น หนูซานจะได้เอาของมาเก็บ”

 

ซานหรอ?

 

“ก็ได้ค่ะ แต่น้องยังกังวลว่าลูกชายคุณพี่จะชอบลูกสาวน้องหรือเปล่าน่ะสิคะ เด็กสมัยนี้ยิ่งไม่ชอบคลุมถุงชนอยู่ด้วย”

 

“คุณศิอย่าคิดมากเลย ดูจากที่ผ่านมาสิ มาร์คเขาก็ดูแลซานดีไม่ใช่หรอ” คุณผู้ชายอีกคนพูดบ้าง

 

“แต่จะว่าไปนะคะ ดิฉันก็แอบประทับใจหนูซานเหมือนกันน้า ก่อนหน้านี้ฉันแอบไปพูดกับหนูซานว่าอยากให้นอนห้องกับตามาร์ค แต่หนูซานปฏิเสธใหญ่เลยค่ะ ว่ายังไม่แต่งงานจะนอนด้วยกันไม่ได้ หายากนะคะเด็กที่รักนวลสงวนตัวแบบนี้”

 

“ยัยซานเคยมีแฟนที่ไหนล่ะคะ พ่อดุขนาดนี้ ใช่มั้ยคุณพงษ์” ท้ายประโยคคุณหญิงศศิธรหันไปกระทุ้งศอกถามสามีที่นั่งอยู่ข้างๆ

 

“เอ่อ แล้วจะให้ผมขึ้นไปทำตอนนี้เลยมั้ยครับคุณหญิง” แบมแบมพูดแทรกขึ้นมากลางเสียงหัวเราะ เบื่อที่จะต้องมานั่งดูละครจอมปลอมเต็มที

 

“จ้ะ ตอนนี้เลย” จบคำพูดเขารีบก้มหัวลาทุกคนก่อนเดินออกไป แทนที่จะตรงขึ้นไปบนห้องกลับเลี้ยวไปที่ห้องครัวแทน รู้สึกหิวอย่างบอกไม่ถูกเพราะไม่มีอะไรตกถึงห้องเลยตั้งแต่ตอนเที่ยง ตอนเช้าได้กินอยู่นิดๆหน่อยๆ

แต่ต้องแปลกใจที่เห็นเด็กรับใช้ในบ้านสามสี่คนมายืนกองกันอยู่ที่หน้าประตูทางเข้า รวมแม้กระทั่งป้าของเขาที่มุงอยู่ด้วย แบมแบมกระแทกตัวเองผ่าวงล้อมกวาดสายตามองสิ่งที่ทุกคนมองกัน

 

“ปล่อยซานเลย! เห็นมั้ยว่าคนอื่นมอง” โทนเสียงหวานบาดหูคนอื่นฟังอาจจะระทวยแต่กับแบมแบมไม่ใช่ ผู้หญิงตรงหน้าคือว่าที่คู่หมั้นคุณมาร์ค อ้อมกอดที่เขาเคยได้รับแต่บัดนี้กลับกลายเป็นลูกสาวนักการเมืองที่ได้ไปครอบครอง

 

“ไหน ใครกล้า..-” ท้ายประโยคหายไปเมื่อคุณมาร์คหันมาสบตาเขา แขนที่เคยโอบกอดกันคลายออกตามอัตโนมัติ รู้สึกพึงใจเมื่อได้เห็นว่าตัวเองยังมีอิทธิพลกับอีกคนอยู่

 

“ซานบอกตั้งนานแล้วว่าคนเยอะ คุณยังมากวนอยู่ได้” แก้มเนียนใสแดงปลั่งลามไปถึงใบหู เสียงกรี๊ดกร๊าดชมว่าน่ารักจากสาวใช้ดังไม่หยุด

 

“ก็ผมไม่เห็นนี่น่า เราไปหาคุณพ่อคุณแม่ข้างนอกกันเถอะนะ” แบมแบมปลายตามองฝ่ามือใหญ่ที่เอื้อมจับมือขาวของคนข้างกาย แววตากลมโตสั่นไหวเมื่อเห็นว่าคุณมาร์คกระชับมือแน่นไม่ยอมปล่อย

 

ใจร้ายชะมัด..

 

“คุณซานใช่มั้ยครับ..” เขาพูดขึ้นมาในตอนที่คุณทั้งสองกำลังเดินออกจากห้องครัว เห็นได้ชัดว่าคุณมาร์คเกร็งมากที่ได้ยินเขาเรียกว่าที่คู่หมั้น

 

“ค่ะ มีอะไรหรือเปล่าคะ?

 

“พ่อแม่รออยู่นะซาน ไปเถอะครับ”

 

“คุณรีบอะไรกันคะ รอฟังน้องเขาพูดก่อนสิ”

 

“คือ...คุณหญิงบอกให้ผมขึ้นไปทำความสะอาดห้องให้คุณซานตอนนี้แต่ผมแอบมาทานข้าวก่อน คุณซานอย่าบอกคุณหญิงนะครับ” เขาใช้สายตาออดอ้อนให้อีกคนเอ็นดู และแน่นอนว่าได้ผล ซานยิ้มขำเดินเข้ามาหายกมือขึ้นกอดอก เอียงหน้ามองเด็กหนุ่มรุ่นน้องตรงหน้าอย่างนึกเอ็นดู

 

“ฉันไม่บอกหรอก รบกวนเธอด้วยนะ”

 

“ขอบคุณครับ”

 

“ว่าแต่ชื่ออะไรหรอคะ ปกติไม่ค่อยเห็นผู้ชายขึ้นไปทำความสะอาดห้องเลย”

 

“ชื่อแบมแบมครับ ..คนอื่นยุ่งๆมั้งครับ คุณนายเลยให้ผมช่วยอีกแรง” เขายิ้มตาหยีตอบกลับไป รอยยิ้มใสซื่อจนซานะไม่คิดอะไร

 

“ผมว่าเราไปกันเถอะครับ คุณแม่รอนานแล้ว” ลูกชายคนโตของบ้านชักชวนว่าที่คู่หมั้นให้ออกจากสถานการณ์ชวนอึดอัดตรงหน้า แบมแบมเอียงคอมองอมยิ้มขบขัน

 

หึ.. ปิดให้ได้ตลอดแล้วกัน

 

เป็นเวลาเกือบหนึ่งสัปดาห์ที่บ้านหลังใหญ่มีสมาชิกคนใหม่เข้ามาอาศัยอยู่ ซานะทำหน้าที่คู่หมั้นได้ดีจนหลายคนชื่นชม ไม่ว่าจะเป็นงานในครัวหรืองานนอกบ้านเธอเก่งไปหมด นั่นยิ่งทำให้คุณหญิงพรพรรณสรรเสริญว่าที่ลูกสะใภ้เข้าไปใหญ่ ทั้งปลาบปลื้มที่เห็นลูกชายตัวเองกระตือรือร้นกับคนที่เธอเลือกให้

แต่ทว่าทุกอย่างกลับต้องมีอุปสรรคเพียงแค่ซานะย้ายเข้ามาอยู่ได้แค่สองวันก็โดนก่อกวนจากเยริหญิงสาวบิ้วตี้บล็อกเกอร์ชื่อดัง ตอนแรกไม่ใส่ใจแต่สามวันมานี้เริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆจนซานะทนไม่ไหวออกปากเล่าให้คุณหญิงฟังและขอเลื่อนงานหมั้นออกไปอีก วอนขอให้มาร์คเคลียร์เรื่องส่วนตัวของตัวเองให้จบแล้วค่อยมาคุยกัน ส่วนตัวเองขอกลับไปพักที่บ้านก่อน

 

“เยมไม่ยอม!!! พี่คิดถึงใจเยมบ้างสิ!” เยริตวาดกลางห้องรับแขกเมื่อได้ฟังคำขอร้องยุติความสัมพันธ์ ใบหน้าสวยแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพงขมวดคิ้วมองผู้ชายที่เธอรักอย่างไม่พอใจ

 

“ที่นี่บ้านนะไม่ใช่ตลาดสดที่เธอจะตะโกนได้ตามใจ” คุณหญิงพรพรรณปลายตามองคู่ขาเก่าลูกชายพลางโบกพัดในมือไปมา

 

“ก็ลูกชายคุณแม่พูดเหมือนไม่รับผิดชอบหนูแบบนี้จะให้หนูยอมได้ไงล่ะคะ”

 

“ขอโทษทีนะ ฉันไม่มีลูกผู้หญิง ตามาร์คเคลียร์ให้จบวันนี้แล้วไปขอโทษหนูซานะด้วยนะ” สิ่งที่คุณหญิงพรพรรณพูดทำให้เยริยิ่งปรี๊ดแตกสาวเจ้าอารมณ์กำมือแน่นข่มอารมณ์โกรธ

 

แบมแบมหลบมุมอยู่ข้างมุมห้องรับแขกลอบยิ้มพึงพอใจกับสถานการณ์ตรงหน้า เขาเองที่เป็นผู้อยู่เบื้องหลังของเหตุการณ์ทั้งหมด เป็นสายปริศนาที่ส่งข้อความหาเยริให้มาที่บ้าน เบอร์โทรหาเอาง่ายๆจากโทรศัพท์ของเจ้านายอย่างคุณมาร์ค

จะเป็นเจ้าบ่าวแล้วก็คิดว่าจะปรับปรุงตัวแต่ที่ไหนได้ บ้านเงียบทีไรเรียกเขาออกไปหาแทบทุกคืน แล้วแบบนี้จะไม่ให้คิดเข้าข้างตัวเองได้ยังไงว่าคุณมาร์คน่ะก็คงจะมีใจให้เขาอยู่บ้าง

 

“เยริ กลับบ้าน!เสียงทุ้มตวาดลั่นห้องโถงใหญ่จนแบมแบมที่แอบมองอยู่พลอยสะดุ้งตกใจไปด้วย ดวงตากลมโตเหลือบมองผู้มาใหม่อย่างไม่พอใจ

 

“เฮียมาทำอะไรที่นี่”

 

“เฮียต้องถามเรามากกว่าว่ามาทำอะไรที่นี่ กลับบ้านไป”

 

“เฮียเสือ! หนูไม่กลับ! เฮียต้องให้เพื่อนเฮียรับผิดชอบหนูก่อน! โอ๊ย!” พอจะเข้าใจแล้วบ้างว่าคนที่มาตามเป็นใคร ผู้ชายที่ชื่อเสือไม่แม้แต่จะสนใจฟังเสียงขอร้องของน้องสาวตัวเอง เจ้าตัวจับข้อมือเล็กพยายามที่จะลากออกจากบ้านให้ได้

 

“เฮียบอกให้กลับ! ไอ้มาร์คกูขอโทษนะที่น้องมากวนถึงบ้านแบบนี้ ฝากขอโทษแม่มึงด้วย” ท้ายประโยคหนุ่มออแกไนซ์หันไปขอโทษขอโพยเพื่อนสนิท

 

“หนูไม่ยอมนะเฮีย เฮียจะปล่อยให้เพื่อนตัวเองหมั้นก็เท่ากับว่าเฮียไม่รักหนู!!” เยริออกแรงสะบัดมือออกตอบโต้คำพูดของพี่ชายตัวเอง รู้สึกไม่พอใจที่พี่ตัวเองต้องไปขอโทษทั้งที่เธอไม่ได้ทำอะไรผิด

 

“แต่มันไม่ได้รักเราซักนิด! จะไปสนใจมันทำไม”

 

“...”

 

“กลับบ้านกันนะเยม ถ้าใครต่อใครรู้ว่าเยมมาอาละวาดบ้านผู้ชายแบบนี้เยมนะที่จะเสียหาย” เสือพยายามใช้คำพูดอ่อนโยนปลอบใจน้องสาว

 

“..ถ้าเยมไม่ได้ ก็อย่าหวังเลยว่าใครมันจะได้” สาวน้าสวยตวัดสายตามองไปที่มาร์คพยายามหาว่าตัวเองนั้นมีความหมายบ้างหรือเปล่า แต่สิ่งที่มาร์คให้กลับมาคือสายตาที่ว่างเปล่า หญิงสาวใช้หลังมือปาดน้ำตาทิ้งฝืนหันหลังเดินกระแทกไหล่พี่ชายตัวเองออกไปนอกบ้าน

 

“เดี๋ยวถ้ามันเหนื่อยมันก็หยุดเองแหละ เชื่อกู” เสือมองตามแผ่นหลังน้องสาวตัวเองพลางพูดขึ้นมาท่ามกลางความเงียบ รู้สึกหนักใจอย่างบอกไม่ถูกที่เห็นน้องสาวสายเลือดเดียวกันมีนิสัยแบบนี้ไม่คิดเลยว่าจะบ้าเพราะผู้ชายคนเดียว

 

“ความผิดกูเองแหละที่เมาแล้วเอาไม่เลือก” สองปีกว่าที่มีเยริตามรังควานหวงแหนแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของไม่หยุด หลังจากมีครั้งแรกย่อมมีครั้งสอง ครั้งแรกก่อเกิดจากความเมา ครั้งต่อมาเกิดจากการที่มาร์คตอบสนองความต้องการของเยริหวังว่าถ้าได้แล้วจะหยุดแต่ไม่เลย ยิ่งมาร์คทำเยริยิ่งคิดเข้าข้างตัวเองมากขึ้น

 

“แล้วที่จะหมั้นกับซานเรื่องจริงหรอ”

 

“อือ ซานก็น่ารักดี” แววตาที่พูดถึงว่าที่คู่หมั้นฉายแววอบอุ่นชัดเจนจนใครบางคนที่แอบฟังอิจฉา

 

เขาตัดสินใจเดินออกมาจากมุมห้องเพราะไม่อยากให้คุณมาร์คของเขายกย่อปอปั้นผู้หญิงคนนั้นไปมากกว่านี้

 

“ขออนุญาตนะครับ ..พอดีว่าป้าใจให้มาถามว่าคุณมาร์คจะทานข้าวเที่ยงเลยมั้ยครับ” แอบยกชื่อป้าตัวเองมาแอบอ้าง พลางยกมือไหว้เพื่อนของคุณมาร์ค

 

“เอาสิ จัดเผื่อเพื่อนฉันด้วยอีกชุด”

 

“งั้นเดี๋ยวผมไปบอกป้าใจให้นะครับ เย็นๆจะขึ้นไปทำความสะอาดให้บนห้อง” ฟังผ่านๆอาจจะไม่มีอะไร แต่ลึกๆแล้วมันมีมากกว่านั้น

เสือไล่สายตามองเด็กใจกล้าตรงหน้าที่เสนอตัวขึ้นไปทำความสะอาดให้เพื่อนตัวเองถึงบนห้องด้วยความแปลกใจ ..ใช่เสือแปลกใจที่บ้านนี้ให้เด็กผู้ชายทำความสะอาด อายุก็น่าจะราวๆสิบหกสิบเจ็ด เนื้อตัวดูสะอาดสะอ้านไม่ได้ต่างจากลูกคุณหนูเท่าไหร่ ตระหนักให้เห็นว่าอีกฝ่ายค่อนข้างดูแลตัวเองดี

 

“ไปได้แล้ว”

 

แบมแบมโค้งศรีษะให้เจ้านายและเพื่อนเจ้านายก่อนจะเดินหลบเข้าไปในครัว สั่งการกับเหล่าคนใช้ในครัวว่าคุณมาร์คจะทานข้าวที่บ้านพร้อมกับเพื่อนคุณมาร์คอีกคน สั่งเสร็จก็เดินออกไปอู้ที่สวนหลังบ้าน ที่ประจำรองจากห้องนอนก็ที่นี่แหละ ไม่มีสิ่งรบกวนแม้กระทั่งป้าใจก็ไม่รู้ว่าที่ตรงนี้คือที่พักประจำของเขา

งีบไปได้ไม่กี่ชั่วโมงก็ต้องตื่นเพราะเสียงนาฬิกาปลุกที่ตัวเองตั้งเตือนให้ขึ้นไปทำความสะอาดบนห้องคุณมาร์ค แบมแบมลุกขึ้นยืนปัดเศษฝุ่นออกจากตัวแล้วถึงเดินเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ก่อนจะเข้าไปในบ้านใหญ่

 

“แบม! ดึกขนาดนี้จะไปไหนหรอ?” เสียงร้องเสียงจากด้านหลังทำให้เขาชะงักเท้าที่กำลังเก้าเดิน ไอ้คนสวนวิ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้า ยื่นถุงน้ำเต้าหู้ออกมาให้

 

“จะรู้ไปทำไม? แล้วมาดักรอแบมทำไม” คนยิ่งรีบๆมาชวนคุยอะไรตอนนี้ก็ไม่รู้

 

“พี่ไปตลาดมาเลยแวะซื้อน้ำเต้าหู้มาให้แบม เจ้านี้อร่อยนะ” พอเห็นว่าคนที่มันถามด้วยความห่วงใยอารมณ์ไม่ดีมันเลยเลือกที่จะเปลี่ยนเรื่องแทน

 

“แบมบอกหรอว่าอยากกิน”

 

“เอ่อ.. คะ คือ” ไอ้แจ็คเริ่มอ้ำอึ้งที่เห็นคนที่มันชอบตีหน้านิ่งเหมือนเขาทำอะไรผิด มือที่ถือถุงน้ำเต้าหู้หดลงมาอยู่ข้างลำตัว

 

“แต่ไม่เป็นไร ไหนๆก็ซื้อมาแล้วเดี๋ยวแบมกินก็ได้” เขายื่นมือขอถุงน้ำเต้าหู้แต่นั่นไม่ได้ทำให้ไอ้แจ็คใจชื้นขึ้นมาเลย

 

“พี่ขอโทษนะที่ซื้อมาแล้วไม่ถามก่อน ..พี่ไม่รู้ว่าแบมไม่ชอบ” มันสารภาพอย่างที่ใจคิด แบมแบมแสยะยิ้มในใจรีบปรับสีหน้าทันทีที่เห็นไอ้คนสวนทำหน้าเหมือนโลกจะแตกเพียงแค่โดนเขาดุ

 

“อย่าทำหน้างั้นสิแบมแค่แกล้งเฉยๆ ยิ้มน้า~”

พอเห็นรอยยิ้มจากคนที่มันชอบโลกที่หม่นหมองเมื่อครู่ก็แปรเปลี่ยนเป็นสดใส ไอ้แจ็คยิ้มเก้อที่เห็นใบหน้าสวยอยู่ในระยะประชิด มือสากแกล้งเกาท้ายทอยพยายามหลบสายตาแม้จะอยากจ้องมากก็ตาม อากัปกิริยาของคนแก่กว่าเล่นเอาคนขี้แกล้งขบขัน

เขาแค่แกล้งยื่นหน้าเข้าไปใกล้แค่นี้ไม่คิดว่าไอ้คนสวนมันจะอาการหนักแก้มแดง หูแดงขนาดนี้

 

“คือ.. ถ้าชอบก็บอกได้นะ ดะ เดี๋ยวพี่จะซื้อมาฝากบ่อยๆ” พูดจบก็เดินหนีไปอีกทาง

เจ้าของร่างผอมบางไม่ได้สนใจแต่อย่างใด เขาเดินตรงไปยังบ้านใหญ่ เวลาเกือบสามทุ่มคนใช้ในบ้านก็ทยอยออกมาพักผ่อนกันหมดรวมถึงป้าใจที่คงคิดว่าเขาเข้านอนไปแล้ว แต่ที่แปลกคือคุณมาร์คไม่ปฏิเสธตอนที่เขาเสนอตัวขึ้นไปทำความสะอาดให้ถึงบนห้องในขณะที่คุณผู้ชายและคุณผู้หญิงของบ้านยังอยู่ โดยปกติถ้านายใหญ่อยู่คุณมาร์คจะพาออกไปข้างนอกแต่นี่ไม่

เขาเดินลัดเลาะขึ้นบันไดบ้านไปยังชั้นสาม มุ่งไปที่ปีกซ้ายของบ้านซึ่งเป็นห้องของคุณมาร์ค ทางปีกขวาจะเป็นฝั่งของคุณผู้หญิงและคุณผู้ชาย ถ้าเปรียบเทียบระยะห่างก็ถือว่าห่างกันพอสมควร

ปลายเท้าหยุดอยู่หน้าห้อง เตรียมจะยกมือเคาะเรียกแต่เหมือนเจ้าของห้องจะรู้ว่าเขามาแล้วถึงเปิดออกมาอย่างรู้จังหวะ กระชากเขาให้เข้าไปอยู่ในอ้อมแขน คุณมาร์คใช้เท้าดันประตูให้ปิดแล้วเอื้อมมือไปล็อคอย่างชำนาญ

 

“อะ..อื้อ ใจเย็นๆครับ” น้ำเต้าหู้ในมือแทบร่วงหลุด พยายามปัดป่ายต่อต้านแสร้งว่าไม่พร้อม

 

“เธอมาช้า” คนแก่กว่ากระซิบข้างหูพร้อมก้มกัดลำคอสีน้ำผึ้ง

 

“ไม่โกรธสิครับ มาแล้วนี่ไง..”

 

“ไม่ใช่ว่ามัวแต่คุยกับไอ้คนสวนนั่นหรอกหรอ?” ประโยคของอีกคนทำเขาเหยียดยิ้มเบาๆ เจ้าของร่างบางขยับตัวเบียดชิดจนแผ่นหลังของคุณมาร์คแนบติดกับผนัง

 

“เห็นด้วยหรอครับ?” ถ้าออกไปยืนตรงระเบียงก็คงจะเห็นพอดีนั่นแหละ

 

“เห็นด้วยว่าเธอยิ้มให้มัน” คนเป็นเจ้านายก้มหน้าลงมาใกล้พลางใช้นิ้มโป้งคลึงปากคนตัวเล็กไปมา

 

“ก็เหมือนกับที่คุณมาร์คยิ้มให้คุณซานนั่นแหละครับ” ตัวเองทำมากกว่าเขาแล้วยังกล้ามาสอนอีก

 

“กล้าย้อนฉันหรอ?” แววตาคนขี้โมโหลุกโชนเมื่อโดนย้อน แบมแบมจำต้องตีหน้าอ้อนยกมือปลอบประโลมประคองใบหน้าหล่อให้ใจเย็นลง

 

“ผมขอโทษครับ ไม่โกรธกันนะ” อ้อนทั้งสายตา ทั้งการกระทำแบบนี้ถ้าคุณมาร์คไม่หายโกรธก็ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว ยื่นหน้าเข้าไปคลอเคลียลำคอหนา ก่อนจะสะดุ้งเมื่อโดนกระชากน้ำเต้าหู้ในมือ เขาผ่อนลมหายใจทิ้งมองการกระทำของคุณมาร์คไม่วางตา ลอบดูมาจะมาท่าไหนจะได้ตั้งรับถูก

 

“มันซื้อมาให้หรอ”

 

“ครับ แค่ซื้อมาฝาก” พอพูดถึงไอ้คนสวนก็ต้องตบท้ายด้วยรอยยิ้มเสมอ เสมือนเพิ่มเชื้อเพลิงให้เจ้านายโกรธ เขารู้แต่ยิ่งทำ

 

“แล้วเธออยากกิน?

 

“ผมอยากกินน้ำเต้าหู้ของคุณมาร์คมากกว่า..” 



C U T 

ฉากไม่เหมาะสม



พากันแตะสวรรค์อยู่หลายหนแต่คนเอาแต่ใจยังไม่ยอมหยุด แบมแบมถึงกับขอร้องให้หยุดเพราะพรุ่งนี้ต้องไปตลาดเช้ากับป้าใจ ขืนเบี้ยวนัดอีกคงจะโดนบ่นอีกแน่  แต่พูดไปก็เหมือนเป็นข้ออ้าง นอกจากคุณมาร์คจะไม่ฟังเขาแล้วยังกระแทกกระทั้นเข้ามาอีก ตอกย้ำความเป็นเจ้าของให้อย่างชัดเจน

 

ก็ดี.. แสดงความเป็นเจ้าของเขาเยอะๆ

หวงเขามากๆ

หลงให้มากกว่าใครทั้งหมด

 

จะได้ไม่ต้องเหนื่อยยืมมือใครมาช่วย





100%

Talk : เค้ามีแท็กในทวิตเตอร์นะ ไปเล่นได้ #ร้ายเพราะรักมบ

10/15/2018 : ไม่ชินกับการแต่งน้องแบมเป็นเคะตัวเล็กร่างบางพูดเลย ชินกับการแต่งน้องแบมในวัยเกรียนๆ นักเลงหัวร้อนมากกว่า เรื่องนี้เลยค่อนข้างยากนิดนึง 5555555 ฝากด้วยนะคะ เม้นติชมกันได้ แนะนำเราได้ตลอดค่ะเพราะเราก็มือใหม่กับการแต่งน้องแบมในลุคนี้เหมือนกัน ><

เปิดตัวเฮียเสือ ออแกไนซ์ (เรื่องนี้จินยองเมะนะฮะ)

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 329 ครั้ง

185 ความคิดเห็น

  1. #173 bbboobb (@bbboobb) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 02:22
    คือเหมือนทั้งสองฝ่ายมีความคิดร้ายๆอยุ่ในหัวตลอดเวลา รอเวลาแค่ว่าใครจะพลาดแสดงออกมาก่อน
    #173
    0
  2. #167 MBAIYW (@0962106015) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 20:55
    มาร์คก็ไม่ใช่ว่าจะดี ถ้าซานไม่ได้แอ๊บก็แอบสงสารอยู่นะ แต่ตอนนี้สงสารพี่แจ็คก่อน ถถถถ
    #167
    0
  3. #162 MBKY;LH (@withmbky) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 09:50
    พี่เสือแง แบมมาร์คเจ้าชู้เอาไม่เลือกแบบนี้ยังชอบอีกหรอ ผู้ชายแบบนี้น่าเบื่อจะตาย
    #162
    0
  4. #144 Rii#93 (@Rapeepan11554) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 17:46
    พี่เสือขา ชอบที่จินเป็นเมะอ่ะ ไม่ค่อยมีเลย
    #144
    0
  5. #137 orasa_bam003 (@orasa_bam003) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 04:51
    #ทีมพี่เสือได้มั้ย แงงงงงง ชอบ จริงนี่ก็ชอบพี่เสือเมะ แต่ไม่ค่อยได้เห็นในฟิค รักกกกเลย
    #137
    0
  6. #131 ppploycb (@ppployployju) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 14:22
    แงงงงงง พี่เสือ
    #131
    0
  7. #115 piggy_cutie (@jsrcn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 16:35
    มาต่อเร็วนะค้า รอเลยยยยยยยยยย
    #115
    0
  8. #114 piggy_cutie (@jsrcn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 16:35
    มาร์คจะเอาแต่ได้ไม่ได้นะ สงสารน้อง แต่น้องก็ร้ายพอตัว
    #114
    0
  9. #113 moeypatchara (@moeypatchara) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 23:13
    คิดยุอย่างเดียว เมื่อไหร่แบมจะเลิกร้าย แล้วหาผัวใหม่ที่รักจริงดีจริงกว่ามาร์คคะ เหนื่อยแทนลูก
    #113
    0
  10. วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 21:10
    ไม่ชอบแนวแบบนี้เลยอะ แต่สนุก ติดตามค่าาา
    #112
    0
  11. #111 katay19_mtb2got7 (@katay19_mtb2got7) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 21:03
    ไม่เอามาร์คนะอยากได้เฮียเสือ
    #111
    0
  12. #110 พุทธบุตร (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 20:55

    ฮือออออออ หนูลูก สงสารพี่แจ็ค อย่าหลอกพี่เเจ็คเลยนะ

    #110
    0
  13. #109 Apny (@tongonea) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 20:26
    ทีมพีาเสือจะได้ไหมคะ ฮืออออออ
    #109
    0
  14. #108 Non Sequitur (@Bubbletn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 17:48
    เข้าใจแบมนะ ร้ายทั้งหมดก็เพราะรักคำเดียว แต่แค่รักผิดคน ถ้าเรื่องมันแดงขึ้นมาคนที่น่าสงสารที่สุดก็คือแบมแบม เพราะคิดว่ามาร์คก็คงต้องห่วงศักดิ์ศรีของตระกูลมากกว่า สุดท้ายนี้มาต่อไวๆนะคะไรท์
    #108
    0
  15. #107 NizPattra (@NizPattra) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 17:21
    ไรท์หาคู่ให้แจ็คด้วยนะเราสงสารแจ็ค น้องแบมเรื่องนี้วร้ายยยสุดๆ
    #107
    0
  16. #106 wsmt93 (@Dreammt9397) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 16:09
    พิแจ็คคือน่าสงสารมากโง้ยยยยไรท์แต่งดีแล้วนะคะเป็นกำลังใจให้สู้ๆมาต่อบ่อยๆนะค้าบบบ
    #106
    0
  17. #105 noang76 (@noang76) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 14:21
    เป็นเรื่องแรกที่เลาสงสารแจ็ค ^^
    #105
    0
  18. #104 Joyler (@Joyler) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 13:55
    เห่ออ เรื่องชักวุ่นวายแล้วมาร์ค
    #104
    0
  19. #103 tengtiya_t (@tengtiya_t) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 13:39
    ทีมพี่เสือค่ะพูดเลย
    #103
    0
  20. #102 Fei's (@pope18) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 13:37
    อยากเป็นเหยื่อของพี่เสืออออออจังเลยค่ะ
    #102
    0
  21. #101 jetsudaasa (@jetsudaasa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 18:15
    พี่เสือต้องได้กินน้องแบมแน่นอน
    #101
    0
  22. #100 C5579 (@C5579) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 08:41
    ฉันว่า พี่เสือต้องได้กับแบมแน่เลย
    #100
    0
  23. #99 Dreammt9397 (@Dreammt9397) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 13:52
    พิเสือสนใจน้องแบมมั้ยกรี๊ดๆๆ มาร์คใจร้ายอะแบมหนีไปจะหมั้นก็ไม่บอกยังให้มานั่งปลูกต้นไม่อีกเป็นบ้ารึไงว้อนยยยยย
    #99
    0
  24. #98 katay19_mtb2got7 (@katay19_mtb2got7) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 07:54
    แบมสนใจเสือสิมาร์คไม่อยู่เฉนแร่ๆ
    #98
    0
  25. #97 PaulaPum (@yukiko12) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 22:37
    พี่เสือสนใจน้องแบมมั้ยคะ..พอดีคุณมาร์คเขาไม่ค่อยใส่ใจน้อง
    #97
    0