BROTHER [YUMARK]

ตอนที่ 2 : ลองดี ครั้งที่ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 153
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    7 ต.ค. 61

ลองดี ครั้งที่1

 

 

 

 

 

นอน - ไม่ - หลับ!! 

 

 

 

โอ้โห ตากูนี่คล้ำเชียว 

 

 

 

ผมจ้องมองใต้ตาที่ดำปืดแล้วถอนหายใจ สาเหตุการนอนไม่หลับเพราะพี่เทียร์คนเดียว ผมคิดนานมากว่าจะจีบพี่เขายังไง คือแผนกผมแม่งก็ไม่ได้มีอะไรที่จะต้องไปแผนกบัญชีบ่อยๆ คิดไม่ออกครับ พึ่งได้นอนไปตอนตี3กว่า และสะดุ้งตื่นตอน6โมงนิดๆ เวรเอ้ย ชีวิตไอ้คิว

 

 

 

 

 

ก๊อก ก๊อก

 

 

 

 

 

น้าคิว ยายเรียกให้ลงไปกินข้าว” 

 

 

 

 

 

เออ ฝากบอกแม่ว่าแป็บ” 

 

 

 

 

 

ผมชโลมครีมบำรุงหน้าที่ไอ้บีมบังคับซื้อ ทั่วใบหน้า ใช้ไม่เป็นหรอกครับ ไอ้บีมมันแปะไว้ทุกกระปุกว่าอะไรใช้ตอนไหน แต่เพื่อความประหยัดเวลา ผมเทรวมกันแล้วถูหน้าเลย 

 

 

 

 

ผมเดินลงบันไดบ้านมาก็ต้องเลิกคิ้ว เมื่อบนโต๊ะอาหารมีเพียงแค่แม่ผมและหลานชายวัย 17 ที่กำลังกดโทรศัพท์ยิกๆ ผมกับหลานอายุห่างกันไม่มาก เพราะผมเป็นลูกหลง ซึ่งผมถือว่าดี เพราะหลานชายวัยรุ่นมักมีปัญหามาปรึกษาผมเป็นประจำ ทำให้ผมมีโอกาสสอนเจ้าเด็กนี่หลายๆ เรื่อง แต่ไอ้เรื่องกดโทรศัพท์บนโต๊ะนี่ต้องดุหน่อยละ

 

 

 

 

พี่แคร์กับพี่จิมอ่ะม๊าผมถามถึงพี่สาวและพี่เขยที่ควรจะอยู่พร้อมหน้าทานอาหารเช้า

 

 

 

 

จิมเขามีบินไปทำงานแต่เช้า แคร์เลยต้องขับรถไปส่ง วันนี้คิวไปส่งน้องจีนที่โรงเรียนหน่อยแล้วกันลูก” 

 

 

 

 

 

ต้องถึงโรงเรียนกี่โมงอ่ะอ้วน” 

 

 

 

 

ยาย! น้าคิวบุลลี่จีนอีกแล้วอ่ะ!” 

 

 

 

 

บุลลี่อะไรวะ พูดความจริงผิดตรงไหน” 

 

 

 

 

ยายยย” 

 

 

 

 

 

คิวอย่าไปว่าน้องจีน น้องจีนไม่อ้วน

 

 

 

ม๊าก็ให้ท้ายมันเงี้ย ดูแก้ม ย้อยไปถึงคางละ

 

 

 

 

งอนน้าคิว!

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

ผมขับรถวนไปส่งหลานชายที่โรงเรียน ไอ้ตัวดีข้างๆก็กดมือถือจึ้กๆ จนผมเหล่ไปมองว่ามันคุยอะไรนักหนา หน้าจอมือถือของหลานเป็นโปรแกรมแชทยอดฮิตอย่างไลน์ แต่ไอ้ประโยคที่อยู่หน้าแชทเนี่ยสิ 

 

 

 

 

 

อยู่ไหนแล้วอ้วน

 

 

 

 

 

 

 

จีน คุยกับใครอ่ะ” 

 

 

 

 

 

เพื่อน

 

 

 

 

 

เพื่อนแน่เร้อ

 

 

 

 

 

น้าคิว จีนถามหน่อยดิไอ้เด็กตัวกลมข้างๆ เงียบไปก่อนจะเอ่ยเกริ่นออกมา ผมส่งเสียงเบาๆ เป็นเชิงให้หลานพูดต่อ

 

 

 

 

น้าคิวอย่าบอกแม่นะ คือ ... มันแปลกๆ มั้ย ถ้าจีนมีผู้ชายมาจีบ” 

 

 

 

 

ผมหันไปสบดวงตากลมใสแจ๋วของหลานชาย ผมไม่ค่อยแปลกใจเท่าไหร่ถ้าหลานจะมีผู้ชายมาจีบ เพราะจีนได้ความสวยของพี่แคร์มาเต็มๆ จีนเป็นเด็กผู้ชายที่เหมือนตัวการ์ตูนตาหวานของญี่ปุ่นเป๊ะๆ

 

 

 

 

 

ไม่แปลกอ่ะ ทำไม มีคนมาจีบหรอ” 

 

 

 

 

คิดว่านะ ...” 

 

 

 

 

 

จีนเงียบไปไม่ได้พูดอะไรต่อ สำหรับผม ผมมองว่าไม่แปลก เพราะผมเองก็ชอบพี่เทียร์ แต่ในสายตาผู้ใหญ่คงจะแปลกล่ะมั้ง ผมไม่รู้ว่าพี่แคร์กับพี่จิมจะคิดยังไงกับเรื่องนี้ แต่แม่ผมค่อนข้างหัวสมัยใหม่ เรื่องพี่เทียร์ ผมก็เคยปรึกษากับแม่ แต่ก็อย่างว่าอ่ะ ปรึกษาไปก็ทำอะไรไม่ได้ ในเมื่อเขามีตัวจริงอย่างไอ้เด็กนั่น ....

 

 

 

 

เอ๊ะ .... ไอ้เด็กนั่นมันเรียนโรงเรียนเดียวกับผมตอนมอปลาย 

 

โรงเรียนเดียวกับผม = โรงเรียนเดียวกับจีน

มันอยู่มอปลาย , จีนอยู่มอปลาย 

 

 

 

 

 

อ้วน ...

 

 

 

 

บอกว่าอย่าบุลลี่หลาน!” 

 

 

 

 

รู้จักเด็กโรงเรียนเรา ที่สูงๆ ตาคล้ำๆ หน้าดุๆ ปะวะ?” 

 

 

 

 

หือ? ทำไมอ่ะ” 

 

 

 

 

 

เออหน่า พอจะรู้จักมั้ย

 

 

 

 

 

อ่า สูงประมาณ180ปะ?”

 

 

 

 

ใช่

 

 

 

 

 

ตาคล้ำๆ บางวันก็ปูดๆ?” 

 

 

 

 

อ่า มั้ง แต่ตาปูดๆ” 

 

 

 

 

 

คนนี้ปะ?”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

หึ...

 

 

 

 

 

เป็นเหี้ยไร

 

 

 

 

 

 

หึๆ

 

 

 

 

 

อะไรของมึง

 

 

 

 

 

 

หึหึหึหึหึ

 

 

 

 

 

 

 

ป๊าบ!!

 

 

 

เป็นเชี่ยไรเนี่ยไอ้คิว ทำหน้าเหมือนคนโรคจิตฝ่ามือของเพื่อนสนิทตบป้าบลงบนหัวของผมอย่างแม่นยำ อูย กะเอาให้ความฉลาดกูไหลออกมาหมดเลยหรือออ

 

 

 

 

 

 

ตบกูทำไมวะบีม!

 

 

 

 

 

 

 

ก็ดูมึงทำหน้า อย่างกับคนโรคจิต ... ไม่ใช่ว่ามึงวางแผนฉุดพี่เทียร์อยู่นะประโยคแรกมันพูดเสียงดัง แล้วค่อยๆลดเสียงลงมาเมื่อพูดถึงพี่เทียร์ พูดจบก็ทำหน้าเหมือนขยะแขยงผมเสียเต็มประดา

 

 

 

 

 

มึงจะบ้าหรอ! กูจะไม่ทำงั้นถ้าเขาไม่สมยอม” 

 

 

 

 

 

โห พ่อพระเอก มึงคิดว่ามึงหน้าเหมือนพี่โป๊บมากหรอ” 

 

 

 

 

 

ยังไงเรื่องนี้กูก็เป็นพระเอก” 

 

 

 

 

 

 

มึงถามไอ้เด็กมอปลายนั่นยัง ว่ามันจะให้มึงเป็นพระเอกมั้ย” 

 

 

 

 

 

 

สัดนี่! เออ พูดถึงไอ้เด็กมอปลายนั่น กูมีเรื่องจะเล่าให้มึงฟังว่ะ

 

 

 

 

 

 

 

ทำไม มึงหาวิธีกำจัดแม่งได้แล้วหรอ” 

 

 

 

 

 

ก็ไม่เชิงว่ะ...

 

 

 

 

 

ไอ้สองคนนั้นอ่ะ สุมหัวอะไรกัน เอาบิลไปเบิกของให้กูที” 

 

 

 

 

 

พี่เป้พูดเสียงดัง ไอ้บีมจัดการผลักผมให้ออกมา ส่วนตัวมันรีบพุ่งไปที่โต๊ะทำงาน ท่าทางเหมือนงานยุ่ง อย่านะบีม กูเห็นหน้าเล็กๆที่ย่ออยู่มุมหน้าจอคอมมึงเป็นเอ็มวีแบล็คพิงค์

 

 

 

 

 

คิว เอาไปเบิกให้ที เร็วๆนะมึง กูรีบ

 

 

 

 

 

 

 

"คร้าบ"

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

ผมเดินออกจากแผนกตัวเอง หยุดแวะห้องน้ำ เชคเนคไทว่าเบี้ยวมั้ย เชคทรงผมหน่อยว่าเรียบร้อยรึเปล่า ส่วนหน้าตาไม่ต้องเชค มั่นใจในความหล่อตัวเองแบบเต็มเปี่ยม อย่างน้อยกูก็ไม่ตาคล้ำแบบไอ้เด็กนั่นละวะ เมื่อเชคสถาพตัวเองว่าเรียบร้อยดีแล้ว ผมก็รีบหันตัวออกจากห้องน้ำเพื่อเดินไปยังแผนกของพี่เทียร์ แต่เมื่อผมหันตัวปั๊บก็ชนเข้ากับร่างเล็กๆ ที่เดินสวนเข้ามา ด้วยสัญชาตญาณ ผมคว้าเอวของอีกฝ่ายเอาไว้เพื่อไม่ให้ล้มลงไปกับพื้น 

 

 

 

 

 

 

 

 

"... พี่เทียร์..."

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

TBC.

 

 

 

หายไปนาน นานมาก กรี้ด ไม่ว่าน้อง น้องงานยุ่ง

ฮื่อ ช่วงนี้เครียดๆ งานค่ะ งานเยอะ งานน่าเบื่อ รำคาญหัวหน้า

เห็นชั้งเป็นสนามอารมณ์ ฮ่อย 

 

 

ฝากด้วยค่ะ 

#ลองดีคยอมมัค

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7 ความคิดเห็น

  1. #6 sulfer (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 22:05
    โหหห น้องคิวคว้าเอวพี่เทียร์เลย

    แผนน้องคิวคืออะไรจ๊า
    #6
    0
  2. #5 ??? (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 15:24

    พี่​กรี๊ดดดดดดด กลับมาแต่งยูมาร์คแล้วววว เราคิดถึงคุณมากๆเลยค่ะะะะะ ฮรื่ออออ *เอาหน้าแนบแขน* //น้องคิวมีเรื่องดีๆอ่ะไรอย่าบอกนะว่าคนที่จีบน้องจีนคือคนนั้นของพี่เทียร์ ออมอๆๆๆ

    #5
    0