นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

Feel like ... [Bmark]

โดย Torokozz

นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันสองคน

ยอดวิวรวม

910

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


910

ความคิดเห็น


8

คนติดตาม


37
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  13 ส.ค. 59 / 23:31 น.
นิยาย Feel like ... [Bmark]

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 13 ส.ค. 59 / 23:31


Feel like ...

Couple : JB x Mark

Type: Romantic

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"ไม่ไปไหนหรอ?"

 

 

 

 

 

 

"หือ?"

 

 

 

 

 

 

 

เสียงดังจากห้องนั่งเล่นปลุกอิมแจบอมที่นอนอยู่ในห้องให้ลุกออกมาดู ร่างเล็กของพี่ใหญ่กำลังทำอะไรซักอย่างกับเครื่องเล่นเกมส์ตรงหน้า จอทีวีที่ไม่ขึ้นภาพอะไรทำให้เดาได้ไม่ยากว่าเจ้าเครื่องนี่มันคงเสีย มาร์คถอนหายใจแล้วปิดจอทีวีลง แจบอมหัวเราะในลำคอแล้วเดินเข้าไปจัดการดูเครื่องเล่นเกมส์ให้ ไม่นาน คนตัวเล็กๆ ก็ผลุบมานั่งยองๆ ดูเขาจัดการกับเครื่องนี่อย่างสนอกสนใจ 

 

 

 

 

 

"เหมือนว่าข้างในมันจะช็อต คงต้องเอาไปซ่อม" 

 

 

 

 

 

 

"ว้า ..." เสียงถอนหายใจแผ่วดังมาพร้อมกับเสียงคราง มาร์คพาร่างกายของตัวเองไปนั่งจุมปุ๊กอยู่บนโซฟา หมอนใบใหญ่ถูกดึงมากอด ใบหน้าของมาร์คเกยอยู่บนหมอนจนแก้มป่องๆ นั่นกองมาเป็นก้อนดูน่ารักน่าหยิก 

 

 

 

 

 

 

 

อิมแจบอมรู้ดีว่ามาร์คไม่ค่อยชอบออกไปไหน วันหยุดทีไร เมมเบอร์มักจะออกไปเที่ยว ช่วงแรกๆ มาร์คมักจะออกไปตระเวนเที่ยวกับยูคยอม แต่ช่วงนี้คงเบื่อนั่นแหละ เลยมักจะนอนอยู่ที่หอไม่ออกไปไหน เกมส์ก็เล่นไม่ได้แบบนี้ แล้วมาร์คจะทำอะไรล่ะ

 

 

 

 

 

 

"ไปกินข้าวกันมั้ย?" 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

ครั้งแรกในรอบหลายปีที่ไม่ได้ออกมากินข้าวด้วยกันสองคนนับตั้งแต่เดบิ้วท์มา นึกถึงสมัยที่เป็นเด็กฝึก เวลาออกมากินข้าวด้วยกัน มาร์คมักจะให้แจบอมเป็นคนสั่งให้ ซึ่งเมนูมักจะเหมือนกันเกือบทุกครั้ง จนกลายเป็นคำพูดติดปากว่า 'แบบนี้ สองที่ครับ' ในตอนนี้มาร์คเก่งเกาหลีขึ้นมาก ไม่จำเป็นต้องให้เขาช่วยเหมือนเมื่อก่อน แต่ถึงอย่างนั้น แจบอมก็ยังชอบความรู้สึกที่ได้เป็นคนช่วยมาร์คอยู่ดี 

 

 

 

 

ไม่สิ ... ต้องบอกว่า แจบอมชอบความรู้สึกที่มาร์คจะนึกถึงเขาเป็นคนแรกยามที่ต้องการความช่วยเหลือ มันเหมือนกับเขาเป็นคนสำคัญของมาร์ค 

 

 

 

 

 

 

 

"ไม่สั่งหรอ?" เขาเอ่ยถาม เมื่อเห็นว่ามาร์คเอาแต่พลิกเมนูไปมา สุดท้ายก็วางลงบนโต๊ะแบบเดิม เจ้าของชื่อเงยหน้ามองเขา ดวงตากลมแป๋วจ้องมองมาก่อนจะเอ่ยคำตอบที่ทำให้แจบอมกลั้นยิ้มไว้แทบไม่ไหว 

 

 

 

 

 

 

"เอาแบบแจบอม"

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

.

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

ถ้าบอกว่ามันนานมากแล้วที่แจบอมไม่ได้ออกมากินข้าวกับมาร์คสองคน ก็คงรวมถึงการเดินเล่นกันสองคนระหว่างมาร์คและแจบอม พวกเขาไม่ได้เดินไปไกลจากหอพักซักเท่าไหร่ แต่มันก็ไกลพอที่แฟนคลับจะตามหาไม่เจอ อิมแจบอมเหลือบมองคนข้างกายที่เดินเงียบมาตลอดทาง อากาศในช่วงฤดูใบไม้ร่วงอาจไม่ได้หนาวเท่าฤดูหนาว แต่มันก็ทำให้ใครบางคนตัวสั่นได้เพราะเสื้อไม่หนาพอ 

 

 

 

 

 

มือเล็กๆ ซุกอยู่ในกระเป๋าเสื้อกันหนาวตัวใหญ่ จมูกแดงที่สูดน้ำมูกฟึดฟัด วันนี้มาร์คไม่ได้เอาผ้าพันคอผืนประจำออกมาด้วย คงไม่แปลกถ้าเจ้าตัวจะมีอาการคัดจมูก แจบอมหยุดเดินแล้วคว้าไหล่ของคนข้างกายไว้เบาๆ มาร์คเอียงคอมองอย่างสงสัย เขายักไหล่ให้คนตรงหน้าแล้วถอดผ้าพันคอของตัวเองออกมาสวมให้มาร์ค แววตาสงสัยที่ส่งมานั้นน่าเอ็นดูจนแจบอมอดไม่ได้ที่จะเอื้อมไปบีบจมูกโด่งสวยนั่นอย่างหมั่นเขี้ยว

 

 

 

 

 

 

"เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก" เขาพูดพลางโยกศีรษะคนเป็นพี่ไปมา เขาไม่เคยมองว่ามาร์คเป็นพี่เลยซักครั้ง อาจเป็นเพราะมาร์คตัวเล็ก และคลุกคลีอยู่กับเจ้าพวกตัวแสบอย่างแจ็คสัน แบมแบมและยูคยอม เลยติดนิสัยแบบเด็กๆ มา เพราะแบบนั้นมันเลยทำให้มาร์คดูไม่เหมาะกับตำแหน่งพี่ใหญ่เสียเท่าไหร่ 

 

 

 

 

 

 

"แจบอม ไม่เปลี่ยนเลยเนอะ" 

 

 

 

 

 

แจบอมขมวดคิ้วกับประโยคของคนตรงหน้า เมื่อเขาก้มลงสบตากับคนที่ตัวเล็กกว่า มาร์คก็ส่งยิ้มแสนน่ารักมาให้ วินาทีนั้น เหมือนกับหัวใจหยุดเต้นไปชั่วขณะ ลมหายใจเริ่มติดขัด แจบอมอยากขยับตัวออกห่างจากมาร์คเมื่อหัวใจส่งสัญญาณอันตรายมา แต่ร่างกายของแจบอมกลับไม่ทำตามที่สมองสั่งการ ร่างบอบบางของมาร์คถูกดึงเข้ามาสู่วงแขนแกร่ง ใบหน้าเล็กซุกลงบนแผ่นอกกว้าง ไออุ่นจากร่างกายทำให้มาร์คหยุดสั่น ใบหน้าจิ้มลิ้มเงยขึ้นจ้องหน้ากับเจ้าของอ้อมกอด

 

 

 

 

 

"เหมือนเดิมเลย แจบอมยังอุ่นเหมือนเดิมเลย" 

 

 

 

 

 

 

แจบอมไม่สนใจอีกแล้วว่าตอนนี้เขาจะยืนอยู่ริมถนนที่การจราจรวุ่นวายแค่ไหน เมื่อสิ้นประโยคของตัวเล็กในอ้อมกอด ริมฝีปากร้อนก็ประกบลงไปทันที รสจูบของมาร์คยังคงเหมือนเดิม มันทั้งหอมหวานและชวนให้ลุ่มหลง สัมผัสเย็นๆ ของฝ่ามือเล็กที่โอบรอบคอเหมือนเป็นการกระตุ้นความรู้สึกที่กักเก็บเอาไว้ให้หลุดออกมา 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความรู้สึกที่ว่า ...

 

 

 

 

อิมแจบอมรักมาร์คต้วนเสมอ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

"รู้ว่าป่วยง่ายแล้วทำไมไม่ใส่เสื้อหนาๆ"

 

 

 

 

 

 

อิมแจบอมเอ่ยถามเจ้าของมือเล็กที่เขากอบกุมเอาไว้ เจ้าของชื่อส่งยิ้มหวานจ๋อยมาให้เหมือนทุกครั้งที่ทำผิดแล้วรู้ว่าถ้าอ้อนแบบนี้เขาจะใจอ่อน แล้วครั้งนี้ตัวดื้อของเขาจะตอบว่าอะไร 

 

 

 

 

 

"ก็รู้ว่าเดี๋ยวแจบอมก็หาวิธีทำให้หายหนาวให้เอง" 

 

 

 

 

 

"ดื้อ" 

 

 

 

 

 

ไม่ทันขาดคำจริงๆ เจ้าตัวแสบยิ้มกว้างเมื่อเห็นเขาถอนหายใจ ใบหน้าน่ารักขยับมาซุกที่ไหล่เขา แล้วเจ้าตัวก็ขยับร่างกายมานั่งแหมะบนตักของแจบอมอย่างเอาแต่ใจ แก้มใสซุกอยู่ที่บริเวณแผ่นอก กริยาราวกับลูกแมวน้อยที่กำลังอ้อนเจ้าของ นิ้วเรียวไล่ปลายนิ้วจากลำคอของร่างสูงลงมาที่แผ่นอกแกร่ง ริมฝีปากรูปกระจับเอ่ยคำแสนออดอ้อน ให้จากลูกแมวน้อย กลายเป็น แมวยั่วสวาท ...

 

 

 

 

 

 

 

 

"แจบอมรู้ไม่ใช่หรอ ว่าทำให้หายหนาวมันต้องทำยังไง" 

 

 

 

 

 

 

"แล้วตอนนี้เราก็หนาวมากๆ ด้วย" 

 

 

 

 

 

 

"...แจบอมอ่า..."

 

 

 

 

 

 

 

 

 

และแล้ว ... สติสัมปชัญญะก็ขาดผึ่ง ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

END 

 

 

เฮ้อ ชอบบีมาร์คจัง กามได้ อบอุ่นได้

ฉากต่อไปคิดเองค่ะ 5555555555555555

 

 

 

 

ไปละ หิว 

 

ฝากด้วยนะคะ :) 

 

 

 

 

#trkfic 

 

 

 

 

 

 

THE★FARRY

ผลงานอื่นๆ ของ Torokozz

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

8 ความคิดเห็น

  1. #8 กีกี้ส์ :-*) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 02:35
    เพิ่งเคยอ่านค่ะ แล้วก็เขินตัวบิดอยู่คนเดียวในเวลาตีสอง แงงงงงงงง แต่คู่นี้แบบน่ารักจริงๆเนาะๆ เวลาเล่นกันแบบคู่พี่ใหญ่แล้วแบบ ฮื้ออออ ฉันจะตายเอาน่ะสิเธ้อออ แล้วดูมาร์คสิ จากแมวน้อยตัวเล็กๆกลายเป็นแมวขี้ยั่วเฉยเลยน้าาา ทางนี้จะเปงลมรัวๆเลยค่า
    #8
    0
  2. #7 natada
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 17:40

    จากลูกแมวน้อยเปนแมวยั่วสวาทท ใจจะวายยย

    ชอบจังค่ะ อยากให้เป็นเรื่องยาวจัง

    #7
    0
  3. วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 11:16
    อร๊ายยยย BMarkนี่มันดีกับใจจริวๆ
    พี่มาร์คอ้อยแรงเว่อร์ แบบนี้พี่แจบอมก็หลงแย่สิ
    #6
    0
  4. #5 Lovemark
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 08:16
    เขิลลลลลลลลลล เปิดเรื่องยาวๆซักเรื่องน่าจะดีนะคะไรท์
    #5
    0
  5. #4 อี้เอินของหม่ามี๊ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 06:05
    เง้อออออออ คือดี ดีมาก เขินมาก อะไรอะ จากเหมียวน้อยน่ารักกลายเป็นยัยแมวยั่วสวาทละนั่น ชอบๆๆๆๆๆ ชอบบีมาร์ค ฮือออออ อยากให้ต่อจริงๆนะ แต่ไม่ต่อไม่เป็นไรค่ะ ขอเรื่องต่อไปละกันโน๊ะ ขอบคุณที่แต่งนะคะไรท์
    #4
    0
  6. #3 B97X (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 22:37
    ไม่ต่อจริงๆหรอไรท์ งือ555%
    #3
    0
  7. #2 ☆ มะมินมุ้งมิ้ง ❥ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 13:45
    ละมุนมากกกกกกกก แมวน้อยน่ารักกลายร่างซะได้ พี่มาร์คคนดี ทำไมน่ารักขนาดนี้นะ พี่บีก็อ่อนโยน รักคู่นี้ ><~
    #2
    0
  8. #1 in-corner (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 00:45
    โอ๊ยตายแร้ววววววว มันแบบ แง หวานละมุนละไมมากๆ เจ้าลูกแมวเหมียวที่ตอนแรกน่ารักน่าเอ็นดูแต่ตอนจบกลายเป็นแมวยั่วสวาทได้แบบ มือหงิก

    ชอบที่บอกว่าแจบอมยังเหมือนเดิมเลย จูบของมาร์คก็ยังเหมือนเดิม กรี๊ส เสียสติ

    อึง ชอบบีมาร์คตรงที่กามได้อบอุ่นได้น่ารักได้เหมือนกันนี่แหละค่ะ ดี๊ดี
    #1
    0