ตอนที่ 5 : First contact

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    26 ก.ค. 61

A New frontier with god : 5

“First contact”

“วิ้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง”

สาวน้อยและทีมมนุษย์อวกาศ 01 นั่งด้วยกันบนเก้าอี้ไม้และโต๊ะ

สาวน้อย: “วิ้งงงงงงงงงงงงงงงง”

สป๊อก: “อ่า เฮลโหล? ท่านเรียกเรามาทำไม

สาวน้อย: “วิ้งงงงงงงงงงงงงงงง”

สป๊อกบันทึกเสียงวิ้ง แต่นั่นไม่ช่วยอะไรมาก

ทางด้านสตาร์ลอร์ดก็ตกหลุมรักหญิงสาว และอยากได้เป็นลูกเรือมิลเลนเนี่ยมฟาลค่อนในแกงค์เพย์เดย์

ทีมมนุษย์อวกาศ 01 พยายามทำความเข้าใจภาษา แต่นั่นเป็นเรื่องยากลำบากที่จะเข้าใจเสียง  วิ้งงงงงงงงงงงงง ที่ว่า สป๊อกจึงเขียนข้อความลงบนกระดาน และพยายามบอกว่า “เราคือมนุษย์อวกาศ” แต่แล้วก็มีผลไม้งอกออกมา มันมีลักษณะเหมือนแอปเปิลแดงที่มีสีน้ำเงินแซมด้านนึง พวกเขาไม่เคยเห็นผลไม้นี้แม้แต่ที่เก็บมา

สตาร์ลอร์ด: “ผลไม้ให้เราเหรอ ขอบใจนะ

สตาร์ลอร์ดถอดหน้ากาก สาวคนนั้นยิ้มเมื่อเห็นหน้าสตาร์ลอร์ดกัดผลไม้ ก่อนที่สตาร์ลอร์ดจะกินหมด เหลือแต่เมล็ด สตาร์ลอร์ดจ้องเมล็ดแล้วนึกถึงกรูท

สตาร์ลอร์ด: “กรูท...จะเป็นไงบ้างนะ นายน่ะ”

ทว่าสิ่งที่สตาร์ลอร์ดรู้สึกคือ เหมือนมีสายใยเชื่อมโยงระหว่างเธอกับเขา เหมือนเขากับกรูทที่เป็นต้นไม้เคลื่อนที่ได้เพื่อนรักเขา

สมาชิกทีมที่เหลือยังไม่กินผลไม้ และลังเล แถมสป๊อกยังลังเลเมื่อมันทำปฏิกิริยากับสารหลายชนิด ซึ่งสังเกตุว่ามักเป็นสารสังเคราะห์ ถึงพวกเขาจะเด็ดมาแล้ว สาวน้อยดูทุกข์ใจเรื่องสาร

สป๊อก: “ฉันว่าพวกเราอย่ากินเลยดีกว่า”

สตาร์ก: “ทำไมล่ะ”

สป๊อก: “เพราะมันอาจจะมีสารพิษที่มีผลต่อเรา แต่ไม่มีผลต่อเขา ซึ่งมันอันตรายเอามากๆ ทางที่ดีควรเก็บไปวิจัยที่ศูนย์

ทุกคนนำผลไม้ให้สป๊อก สป๊อกทำผลไม้หล่น แต่ทำท่าไม่สนใจ และนำผลไม้ใส่หลอกทดลองต่อ

สาวน้อย: “วิ้ง”

อนาคิน: “แต่สป๊อก รู้มั้วว่าไอ้สตาร์ลอร์ดมันกินไปแล้ว

ทุกคนในทีมหันไปหาสตาร์ลอร์ด

ทีมมนุษย์อวกาศ 01 : “สะ ตา หลอดดด!!!”

สตาร์ลอร์ด: “มีอะไรเหรอ ทำไมยังไม่กินอ่ะ”

สป๊อก: “ผลไม้นั่นอาจมีพิษนะโว้ย ถ้านายกินเข้าไปเราจะทำไง”

สตาร์ลอร์ด: “ถ้าเขากินได้เราก็กินได้”

สตาร์ก: “ฉันจะไม่แปลกใจเลยถ้านายเกิดป่วย อีกอย่างมันไม่อร่อยหรอก”

สตาร์ลอร์ด: “ฉันก็กินอยู่นี่ไง

สป๊อกปัดผลไม้ในมือสตาร์ลอร์ดลง

สป๊อก: “มันอันตรายเกินไป แม้มันจะเสียความรู้สึก แต่เพื่อความปลอดภัย”

สป๊อกทำหลอดทดลองตกน้ำ

สาวน้อย: “วิ้งงงงงงงงงงง วิ้งงงงงงงงงงงงง วิ้งงงงงงงงงงงงงงงงงง”

สาวน้อยคนนั้นทำท่าร้องไห้ ก่อนที่พืชต่างๆและผลไม้จะเหี่ยว รวมถึงที่ทีมมนุษย์อวกาศ 01  (ยกเว้นสตาร์ลอร์ด) ยังไม่ได้กิน ชุดของเธอและใบไม้บนหัวเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลและเหี่ยวเฉา เก้าอี้และโต๊ะเริ่มผุ ปลาเริ่มขึ้นมาตายและดุร้าย น้ำตกเหือดแห้ง น้ำเป็นสีน้ำตาล  พูดง่ายๆเลย ธรรมชาติเสื่อมโทรมลง และเธอยังมีอออร่าพลังสีดำด้วย

อนาคิน: “ฉันรู้สึกไม่ดีเกี่ยวกับเรื่องนี้”

ทีลค์: “ฉันก็เหมือนกัน”

สาวน้อย: “วิ้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง”

อินุยาชิกิ: “นั่นวิ้ง แต่เราวิ่งงงง!!!”

ทีมมนุษย์อวกาศ 01 ยกเว้นสตาร์ลอร์ดวิ่ง เริ่มเกิดแผ่นดินไหว สัตว์ดุร้าย ธารเหือดแห้ง ยิ่งเธอร้องไห้และทรมานเท่าไหร่ หายนะก็ยิ่งมากขึ้น แต่สตาร์ลอร์ดรู้สึกได้ถึงสายใยเชื่อมโยง

สตาร์ลอร์ด: “ต้องทำอะไรซักอย่าง...ขอโทษ….ขอโทษแทนเพื่อนฉันด้วย”

สตาร์ลอร์ดหยิบผลไม้เน่าที่ทีมมนุษย์อวกาศ 01 ไม่ได้กินมากิน เขากินมันทั้งน้ำตาและรสชาติที่ห่วยแตก สตาร์ก อนาคิน สป๊อก ทีลค์ อินุยาชิกิ ถอยหนีไปแล้ว

สตาร์ก: “สตาร์ลอร์ด พอเถอะ! การเจรจามันล้มเหลวไปแล้ว”

สตาร์ลอร์ด: “ขอร้องล่ะ ขอร้องล่ะ อภัยให้ฉัน อภัยให้ฉันเถอะ!”

สตาร์ลอร์ดแทบอ๊วกแตก และกราบขอโทษ เธอยังไม่หยุดร้องไห้ ม่านตาเธอเริ่มเป็นสีดำ

สตาร์ลอร์ด: “เธอชอบพืชใช่มั้ย นี่ นี่ เอานี่ไป นี่ของจากฉันเอง”

สตาร์ลอร์ดยื่นน้ำสีเขียวและต้นกล้าในขวดโหลให้

ต้นกล้าในขวดโหลเป็นของฝากจากดาวของสตาร์ลอร์ดที่เสื่อมโทรม เป็นต้นกล้าแอปเปิลที่ทำให้แคระขนาดเล็ก สตาร์ลอร์ดเคยมอบให้กรูทเป็นของขวัญ

ส่วนน้ำสีเขียวเป็นน้ำยาบำรุงพืชพิเศษ สตาร์ลอร์ดเคยชนแก้วกับกรูทที่ถือน้ำนี้ เป็นของโปรดของกรูทเลย ที่จริงกะให้กรูทดื่ม แต่นี่มันสถานการณ์ฉุกเฉิน

ทันใดนั้นก็มีคำศัพท์แล่นเข้ามาในหัว

สตาร์ลอร์ด: “ขอร้องล่ะ ยูกุ!!!!”

ทันใดนั้น สาวน้อยก็เริ่มลืมตาที่ไกลเป็นสีดำ และมองมาที่ต้นไหม้และสตาร์ลอร์ดที่กราบลง

สตาร์ลอร์ด: “ขอโทษ! ขอโทษ! ขอโทษ! ยูกุ!!!!”

สาวน้อย: “วิ้งงงงงงงงงงงง”

สตาร์ลอร์ด: “ใช่ ฉันสตาร์ลอร์ด นี่คือของที่ฉันจะให้ ถ้าไม่ชอบก็ไม่เป็นไร!”

ตาเธอเป็นสีดำไปครึ่งแล้ว เธอยื่นมือมาแตะต้นไม้ในขวดโหล

ปึง

เธอเหมือนมีปฏิกิริยา ออร่าดับลง ถึงตาเธอยังเป็นสีดำ แต่หายนะก็หยุดลง

เธอคลำขวดโหล ก่อนที่จะเข้าไปจับต้นไม้ และจับหัวสตาร์ลอร์ดที่น้ำตาไหล และก็น้ำบำรุงพืช

สาวน้อย: “วิ้งงงงงงงงง”

สตาร์ลอร์ด: “ใช่ ฉันให้เธอ!!!”

สาวน้อย: “วิ้งงงงงงงงง”

สาวน้อยคนนั้นยกขวด แล้วดื่มลงไป

ตาเธอเบิกโพลง และเหมือนมีปฏิกิริยากับน้ำเขียว

มีแรงอะไรบางอย่างพุ่งจากเธอเป็นวงกลม มันเป็นพลังงานสีชมพู เมื่อพลังงานนี้ผ่าน ธรรมชาติก็กลับมาสมบูรณ์ ต้นไม้สีเขียว ปลาและสัตว์มีชีวิต สัตว์หายดุ แผ่นดินหยุดไหว น้ำตกมีน้ำ น้ำกลับมาเป็นใสเหมือนเดิม

สาวน้อย: “วิ้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง”

สาวน้อยคนนั้นกลับมาตาใสเหมือนเดิม เธอดื่มมันหมดขวด เธอดูสดใสขึ้นมาก พร้อมยิ้มใหญ่

สาวน้อย: “วิ้งงงงงงงงงงงงงงงงงงง”

สตาร์ลอร์ด: “ไม่เป็นไรหรอก ยูกุ...เอ๋ ฉันรู้ชื่อเธอได้ไง”

ยูกุ: “วิ้งงงงงงงงง”

สตาร์ลอร์ด: “เอ เหมือนเสียงมันแล่นมาในหัวเลย”

ยูกุ: “วิ้งงงงงงงงง”

สตาร์ลอร์ด: “ยุกดราซิล นี่ชื่อเธอสินะ ชื่อเล่นยูกุ”

ยูกุ: “วิ้ง!”

สตาร์ลอร์ด: “ฉันสตาร์ลอร์ดนะ ยินดีที่ได้รู้จัก...อ๊อก!”

สตาร์ลอร์ดมีปฏิกิริยากับผลไม้เน่าที่กินไปเพื่อยูกุ

และแล้วตัวเธอก็หดลง จับตัวสตาร์ลอร์ด แล้วก็เหมือนใช้พลังบางอย่าง มือเธอและท้องสตาร์ลอร์ดส่องแสง สตาร์ลอร์ดกลับหายเป็นปกติ

ยูกุ: “วิ้งงงง”

สตาร์ลอร์ด: “เธอมีพลังรักษาด้วยเหรอ”

ขผณะที่ทีมมนุษย์อวกาศ 01 ยังไม้กล้าเข้าไกล้ สตาร์ลอร์ดก็คุยกับยูกุอย่างสนิทสนม

แล้วสตาร์ลอร์ดเล่าเรื่องตนเองกับพรรคพวกให้ยูกุฟัง สตาร์ลอร์ดเป็นชาวโลก แต่เมื่อแม่เสียชีวิตเขาก็ถูกย้ายมาเติบโตบนดาวที่เสื่อมโทรม และทำงานรับใช้โจรเพย์เดย์ แต่ยังมีสำนึกในสหพันธ์ดวงดาว ถึงสตาร์ลอร์ดจะไม่โกหกซักคำแถมเล่าเรื่องค้าของเถื่อนและปล้นข้ามดาว แต่ดูเหมือนจะยอตัวเองนิดๆ ยูกุยิ้มใหญ่และสนใจสตาร์ลอร์ดมากเป็นพิเศษ และเล่าเรื่องตนให้สตาร์ลอร์ด ก่อนเล่าเรื่องยูกุขอให้พวกทีมมนุษย์อวกาศ 01 มานั่งด้วยกัน ทีมมนุษย์อวกาศ 01 เข้ามานั่งด้วยความลังเล แถมยูกุยังส่งสายตาอำมหิตให้สป๊อก

สตาร์ก: “เอ่อ มาดาม…ผมสตาร์ก”

ยูกุ: “วิ้งงงงงงงงงงงง”

สตาร์ลอร์ด: “หล่อนบอกยินที่ได้รู้จัก”

สป๊อก: “นายเข้าใจได้ไง

สตาร์ลอร์ด: “ผลไม้นั่นเป็นผลไม้ที่เป็นส่วนหนึ่งของยูกุ เมื่อมีสิ่งมีชีวิตทรงปัญญากินเข้าไป มันจะสร้างสายสัมพันธ์กับเธอ และทำให้เราเข้าใจหล่อนโดยอัตโนมัติ ความจริงหล่อนพูดไม่ได้ เลยได้แต่เสียง “วิ้ง” และที่สารนั่นทำปฏิกิริยาเพราะมันเป็นพิษต่อธรรมชาติ หล่อนไม่ชอบ เลยมีปฏิกิริยา”

อนาคิน: “เหมือนกรู๊ทเลย”

ยูกุ: “วิ้งงงง”

สตาร์ลอร์ด: “เธอบอกว่าเธอเป็นสัตว์ผลึกดวงดาวแห่งธรรมชาติ ยุกดราซิล”

อินุยาชิกิ: “แล้วมันคืออะไรล่ะ”

ยูกุ: “วิ้งงงงงงงงง”

สตาร์ลอร์ด: “เป็นสิ่งมีชีวิตทรงปัญญาที่เกิดจากพลังเทพและพลังธรรมชาติ มีหน้าที่คุ้มครองสิ่งนั้น เช่นยูกุก็ธรรมชาติ มีพลังมหาศาลแต่ไม่ถึงเทพ”

ทีลค์: “เทพ? พูดงี้เหมือนผู้นำกูลด์เลย เป็นพวกที่มีเทคโนโลยีก้าวหน้าแล้วอ้าง...”

ตูม ธรรมชาติเริ่มเสื่อมโทรมลง

ฟิ้ว จุ๊บ

คราวนี้สตาร์ลอร์ดยัดน้ำเขียวใส่ปากเธอ แถมมีจุกนมด้วย เธอกินมันเหมือนเด็กกินนม ธรรมชาติกลับมาสดใสอีกครั้ง ทีลค์กราบขอโทษยูกุ

สรุปข้อมูลการเรียนรู้จากยูกุได้ว่า ยูกุ หรือ ยุกดราซิล เป็นสัตว์ผลึกดวงดาวแห่งธรรมชาติที่มีอายุกว่าพันปี เธอไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับชาวโลธัล แต่เธอเกิดและสิงสถิตที่นี่ ลุงอินุยาชิกิเล่าให้ยูกุเรื่องชาวโลธัล ตรงนี้ลุงเคยใช้เป็นที่ฮันนีมูน ยูกุยิ้มแป้นแถมฟินใหญ่ เรื่องมนุษย์ต่างดาวที่รุกรานโลธัลยูกุไม่รู้ แต่มีความไกล้เคียงกับปีศาจและเทพ ที่ซึ่งมีตำนานการสร้างโลกจากแดนเสื่อมโทรมแค่ 3000 ปี ยูกุเองก็เพิ่งรู้ว่าทีนี่ชื่อโลธัล

ยูกุอธิบายเรื่องเกี่ยวกับดาวเคราะห์ ดาวนี้ดวงเคยแห้งแล้ง และได้รับการดูแลจากเทพตอนนี้อุดมสมบูรณ์มาก ตัวยูกุชอบมาก แต่มีจักวรรดิชื่อ “God Empire” หรือ “จักรวรรดิพระเจ้า” และ “Demon Dominion” หรือ “อาณาจักรปีศาจ” คอยปกครอง ทั้งสองก็ไม่ถูกกัน แต่ก็สงบสุขเป็นร้อยปีมาแล้ว ในจักรวรรดิและอาณาจักรประกอบด้วยแค้วนที่บางครั้งมีสงครามภายใน  จักวรรดิพระเจ้าเป็นพวกเคร่งศาสนา สดใส เด็กๆ รับใช้เทพ อาณาจักรปีศาจเป็นพวกที่มีกิเลสมาก รวย จัดตี้ ลงดัน ตีหรี่ ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่เหมาะกับสัตว์ผลึกดวงดาวแห่งธรรมชาติทั้งสอง

จู่ๆ ยูกุก็เริ่มเกิดอาการทรมาน

สตาร์ลอร์ด: มีอะไรเหรอ ยูกุ

ยูกุ: “วิ้งงงงงงงง”

สตาร์ลอร์ด: “พวกอาณาจักรทำการปล่อยสารเคมี? ทำไมล่ะ”

ยูกุ: “วิ้งงงงงงง”

สตาร์ลอร์ด: “พวกนั้นจะใช้ประโยชน์จากเธอตอนเสียสติ?! แถมเคยโดนแบบนั้นแล้วด้วย”

ยูกุ: “วิ้งงงงงงง วิ้งงงงงงง"

สตาร์ลอร์ด: “หยุดเหรอ หยุดยังไง”

ยูกุ: “วิ้งงงงงงงงงงงง”

ธรรมชาติเริ่มเสื่อมโทรมลงอีกครั้ง

สตาร์ลอร์ด: “เดี๋ยวเราจัดการเอง ยูกุ…. ทีมมนุษย์อวกาศ 01  ขึ้นยานมิลเลนเนียมฟาลค่อน”

สตาร์ก: “ภารกิจแรกบนโลธัลสินะ”

ทีมมนุษย์อวกาศ 01 กลับไปที่มิลเลนเนี่ยมฟาลค่อน ยานออกตัว และบินผ่านหัวยูกุ ยานเปิดเรดาห์และโซนาร์

สตาร์ลอร์ด: “วัตถุลอยในระยะ 800 เมตร 10 นาฬิกา”

อนาคิน: “วัตถุนั่นกำลังปล่อยสาร ฉันรู้สึกได้”

สป๊อก: “พบวัตถุ”

วัตถุนั้นเป็นวัตถุขนาด 10 เมตรสีดำม่วงเงา มีใบพัดลอยสี่ด้าน มีแหล่งพลังงานสีม่วง และกำลังปล่อยสารสีม่วงทำลายต้นไม้

สตาร์ก: ทีลค์ อินุยาชิกิ ยิงเลย

ยานมิลเลนเนียมฟาลค่อนยิงเลเซอร์ทำลายวัตถุ วัตถุนั้นแหลกอย่างง่ายดาย

อนาคืน: “ยังเหลืออีก”

สตาร์ลอร์ด: “ไปกันเลย”

ยานมิลเลนเนี่นมฟาลค่อนยิงวัตถุจนอนาคินสัมผัสได้ว่าไม่มีแล้ว ยูกุโบกมือให้มิลเลนเนี่ยมฟาลค่อน พร้อมงอกต้นไม้ทำทีลงจอด

ยูกุลงมารับสตาร์ลอร์ด และสุดท้าย พวกเขาก็ทานข้าวเที่ยงด้วยกัน

ช่วงบ่ายถึงเย็น พวกเขาแลกเปลี่ยนเรื่องราวกัน ยูกุให้อภัยสป๊อก สตาร์ลอร์ดทำหน้าที่แปล และแล้วก็แลกเปลี่ยนประวัติศาตาร์ดวงดาวกัน ยูกุสนใจดาวโลก ที่เป็นต้นกำเนิดมนุษย์ สตาร์กเล่าว่ามันเคยสมบูรณ์ เกือบถูกทำลายโดยมลภาวะของมนุษย์เอง แต่ก็ฟื้นโดยการช่วยการดูแล และเทคโนโลยีที่ช่วยฟื้นฟูธรรมชาติ เหนือสิ่งอื่นใด มันคือการที่มนุษย์ข้ามดวงดาวไปหาสิ่งที่ไม่รู้จักและนำกลับมาดูแลบ้าน  รวมถึงการถ่ายเทจำนวนมนุษย์ และการหันมาใช้ทรัพยากรนอกดาว ต้องขอบคุณการท่องอวกาศจริงๆ และโลกเองก็เป็นเมืองหลวงของสหพันธ์ดวงดาว ยูกุบอกว่าอยากไปเที่ยวโลกซักครั้ง แต่ที่แน่ๆยูกุไม่รู้จักโมโนไลท์ที่นำพาพวกเขามา

ทีลค์เล่าเรื่องกูลด์ กูลด์เป็นเผ่าพันธ์ที่เคยก้าวร้าว แต่ช่วยเผยแพร่อารยธรรมที่บนโลกเคยชื่อ “อียิปต์” กูลด์ครอบครองดาวหลายดวงจนเกือบไปมีเรื่องกับสาธาณรัฐและเคืองกัน ทว่าด้วย “สหพันธ์ดวงดาว” ที่มาจากทอรีหรือโลก ตอนแรกนั้นกูลด์ดูถูกมากไป จนกระทั่งโลกได้แสดงตนในสงครามหลายครั้ง การเจรจา การสำรวจ กูลด์กับสาธาณรัฐก็กลับมาคืนดีกันด้วยสหพันธ์ดวงดาวเช่นกัน ยูกุย้อนว่า “แม้แต่แมลงก็ทำให้ธรรมชาติสมดุล ดาวดวงเล็กๆก็เช่นกัน” ทีลค์ยอมรับโดยดี

อนาคินเล่าประวัติศาสตร์สาธาณรัฐแกแลคติก มันเคยมีสงครามครั้งยิ่งใหญ่อย่าง “สงครามสาธาณรัฐเก่า” ระหว่างพวกเจไดกับซิธ ที่นำโดยผู้ใช้พลังฟอร์ซ และได้สหพันธ์ดวงดาวช่วยจนชนะ ส่วนในชีวิตอย่าง “สงครามโคลน” ที่นำทหารโคลนมาสู้กับหุ่นยนต์ของพวกที่ต้องการแยกตัว และก็ได้อนาคินเป็นวีรบุรุษแถมได้รับความช่วยเหลือสหพันธ์และกูลด์จนชนะ แถมสตาร์กกับอนาคินยังจัดการผู้ใช้ฟอร์ซที่แฝงตัวมาในสภาร่วมกันจนได้อนาคินเป็นลูกยานเอนเตอร์ไพรส์ ยูกุเมนต์ว่าประวัติศาสตร์ของอนาคินนองเลือดที่สุด น่าสลดยิ่งนัก

อนาคินยังเล่าเรื่อง “ฟอร์ซ” ฟอร์ซเป็นสนามพลังที่เกิดจากสิ่งมีชีวิตและแรงดึงดูด มันมีอยู่รอบตัว เผ่าพันธ์ที่ใช้ได้มักจะเป็นเผ่าพันธ์ในเครือแกแลคติกหรือมนุษย์ดัดแปลงหรือลูกครึ่ง แถมสาธิตด้วยการยกสตาร์ลอร์ดไปมาจนโดนรองเท้าสตาร์ลอร์ดเตะเข้าโดยอุบัติเหตุ (แต่สตาร์ลอร์ดโคตรสะใจ)

ยูกุเองก็รู้จัก “พลังเทพ” คือพลังของเธอที่มาจากแหล่งพลังงาน (ภาษาวิทย์) ในธรรมชาติ และ “เวทย์มนตร์” ที่เผ่าพันธ์ฉลาดเคยใช้ แปรรูปจากการผสานพลังงานและ “พลังเทพ” หรือ “พลังมาร” แต่ที่น่าแปลกคืออินุยาชิกิไม่รู้จักพลังนั้น

อนาคิน (คิด): พลังเทพ...พลังมาร...พลังเวทย์?

สป๊อกบันทึกแผ่นข้อมูล และเล่าเรื่องดาววัลแคน เพื่อนสนิทของมนุษย์ ทางด้านอินุยาชิกิก็เล่าเรื่องโลธัลและมารส์ มันเคยสมบูรณ์และเต็มไปด้วยเท็คโนโลยี ถึงจะวาร์ปไม่ได้ แต่สามารถติดต่อดาวในระบบสุริยะได้ซึ่งก็คือมารส์ และเริ่มเชื่อมสัมพันธ์กัน แล้วถูกโดจทตีโดยพวกมีเขาและปีกสีดำ กับเกราะทองปีกนกสีขาว จนดาวล่มสลาย และได้เล่าถึงสาเหตุที่ลุงรอดชีวิต และผ่านมาด้วยการจำศีล

ยูกุบอกว่าพวกนั้นที่โจมตีโลธัลอาจเป็น “พระเจ้า” และ “ปีศาจ” ก็เป็นได้ แต่ไม่รู้รายละเอียด สป๊อกจดบันทึกในฐานข้อมูล

ตกดึก สตาร์กย่างโจโคโบะ แต่ยูกุกินผลไม้ สตาร์ลอร์ดแบ่งโจโคโบะให้ แต่ยูกุบอกไม่อร่อย คงเป็นเพราะเธอเป็นสัตว์ผลึกดวงดาวแห่งธรรมชาติ เธอจึงกินแต่ผลไม้ เมื่อกินเสร็จ พวกเขาก็ดูดาว

ดวงดาวยังเต็มท้องฟ้าเหมือนเคย กับแกแลคซี่ที่สว่างเต็มท้องฟ้าอย่างเห็นได้ชัด

สตาร์ลอร์ด: “ยูกุ...เธอรู้แล้วใช่มั้ย ว่าเรามาจากหนึ่งในดวงดาวพวกนั้น

ยูกุ: “วิ้งงงงงงง”

สตาร์ลอร์ด: “ฮ่าๆๆ รู้มั้ย กว่าเราจะมาถึงจุดนี้ได้ เราล้มลุกคลุกคลานมาตลอด 1000 ปี”

ยูกุ: “วิ้งงงงงงงงงงง”

สตาร์ลอร์ด: “ไม่มีสิ่งใดเกินความสามารถของมนุษย์หรอก แต่...บนดวงดาวพวกนั้น มนุษย์เองก็ยังไม่สามารถสำรวจได้หมด มันเป็นอวกาศที่ไร้ที่สิ้นสุด”

ยูกุ: “วิ่้งงงงงงงงงงง”

สตาร์ลอร์ด: “อวกาศกว้างขนาดไหนน่ะเหรอ เหนือฟ้า 10 กม.เป็นอวกาศ ต่ออีก 100,000 กม.ไปดวงจันทร์ของเธอ ต่ออีก 122 ล้านกม. ไปมารส์ อีก 10,000 ล้านพ้นขอบระบบสุริยะ ดาวแต่ละดวงห่างกันมากจนแสงยังต้องเดินทางเป็นปีเลยล่ะ”

ยูกุ: “วิ้งงงงงงงงงงงงงงง?”

สตาร์ลอร์ด: “แสงสามารถไปได้ 300,000 กม. ใน 1 วิ หรือ จากโลกเธอไปดวงจันทร์ในเสี้ยววินาทีเลยล่ะ”

ยูกุ: “วิ้งงงง!”

สตาร์ลอร์ด: “ใช้ จนเราเรียกระยะทางที่แสงเดินทางได้ 1 ปีว่า 1 ปีแสง ต่อไป 4.5 ปีแสงไปดาวที่ไกล้ที่สุด 15 ปีแสงไปจุดที่เราจากมา 100,000 ปีแสงคือขนาดของแกแลคซี่ของเราก็คือกลุ่มของระบบดวงดาวขนาดยักษ์ที่มารวมกันเป็นแผ่นๆเหมือนบนฟ้าน่ะแหละ

ยูกุ: “วิ้งงงงง วิ้งงงงงงง”

สตาร์ลอร์ด: “ยังไม่หมดนะ แกแลคซ๊่ที่ไกล้กับแกแลคซี่ของฉันมากที่สุดยังห่าง 2.5 ล้านปีแสง

ยูกุ: “วิ้งงงง?!”

สตาร์ก: “เราข้ามขอบจักรวาลมาที่นี่”

สตาร์ลอร์ด: “เวลาเจ้าสตาร์กมันวาร์ปมันชอบพูด “ข้ามขอบจักรวาล” น่ะ แกแลคซี่ยังอยู่เป็นกระจุกแกแลคซี่ แล้วคิดดู เอกภพกว้างใหญ่ขนาดไหน”

ยูกุ: “วิ้งงงงงงงง”

สตาร์ลอร์ด: “ฮ่าๆ ถูกอย่างที่เธอพูด ไร้ที่สิ้นสุด แต่ซักวัน เรามนุษย์อวกาศ ทั้งมนุษย์ วัลแคน แกแลคติก กูลด์ โลธัล จะได้ไปเหยียบบนดาวเหล่านั้น นี่คือความฝันของมวลมนุษย์”

สป๊อก: “เป็นความฝันของ วัลแคน แกแลคติก กูลด์ โลธัล เช่นกัน”

สตาร์ลอร์ด: “เราฝ่าฟันหาเทคโนโลยีจากกระดูก มาเป็นดาบหิน ดาบเหล็ก รถม้า เรือ ปืน รถไฟ ไฟฟ้า เครื่องบิน จรวด อินเตอร์เน็ต ปฏิสสาร อีกหลายอย่างจนได้การวาร์ป และเราก็ได้พบชาววัลแคนเจ้าระเบียบ แกแลคติกสุดเกรียงไกร กูลด์สุดโหด เจไดแบบในหนัง วุกกี้จอมพลัง หรือแม้แต่เพื่อนรักที่เป็นพืชอย่างกรูท”

ยูกุ: “วิ้งงงงงงงงง”

สตาร์ลอร์ด: “แหม อย่าหึงสิยูกุ ตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงตอนนี้เราก็ได้เจอกับโมโนไลท์สุดประหลาด ชาวโลธัลที่น่าสงสาร และ…”

สตาร์ลอร์ดกุมมือยูกุ ยูกุถึงเป็นสัตว์ผลึกดวงดาวแต่ก็ใจเต้นเมื่อสตาร์ลอร์ดกุมมือ

สตาร์ลอร์ด: “ฉันก็ได้เจอกับสิ่งที่ล้ำค่าที่สุด...เธอไง ยูกุ”

ยูกุ: “วิ้งงงงงง”

ยูกุยิ้มทั้งเขิน สตาร์ลอร์ดก็เช่นกัน ส่วนทีมมนุษย์อวกาศ 01 ที่เหลือคิดในใจว่า “มึงจะไป ย.ส.ต.น ที่ไหนก็ไป”

จบตอน

==================================================================


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

2 ความคิดเห็น