ตอนที่ 3 : Another Galaxy

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 40
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    7 ก.ค. 61

A New frontier with god : 3

“Another Galaxy”

“ถึงยานเตอร์ไพรส์ NCC-1701”

สหพันธ์กำลังจัดพิธีไว้อาลัยยาน NCC-1701

สตาร์ฟลีท: “เราได้ค้นพบว่า โมโนไลท์ สามารถสร้างหลุมดำขนาดย่อมได้ เราได้ทำการตรวจสอบ และเราอาจเรียนรู้เทคโนโลยีอันซับซ้อนเพื่อเป็นแหล่งพลังงานใหม่ ทว่า”

ทุกคนในพิธีแทบกลั้นน้ำตาไม่อยู่ ไม่ว่าผู้หญิง ผู้ชาย หรือแม้แต่คนรู้จักของสตาร์ก อนาคิน สป๊อก ทีลค์ สตาร์ลอร์ด ลูกยานคนอื่นๆ ต่างร้องไห้ออกมา และยานที่คอยช่วยเหลือสหพันธ์ดวงดาว สาธาณรัฐแกแลคติก และกูลด์มาตลอด ต้องถูกดูดไปในหลุมดำ

สตาร์ฟลีท: “พวกท่านได้จากไปอย่างไม่มีวันกลับในหลุมดำ”

นายพลวางดอกไม้ไว้อาลัยลูกยาน ตามด้วยผู้นำหลายคน

- ยานเอนเตอร์ไพรส์ -

สตาร์ก อนาคิน สป๊อก ทีลค์ สตาร์ลอร์ด นอนสลบบนยานและลูกยานคนอื่น สตาร์กลืมตาขึ้น

สตาร์ก: “สววรค์? นรก? ไม่สิ ยานเอนเตอร์ไพรส์นี่นา”

สตาร์กโขกหัวตนเองเข้ากับกำแพง

สตาร์ก: “โอ๊ย เจ็บ ฉันยังมีชีวิต...คนอื่นล่ะ”

สตาร์กเตะอนาคิน อนาคินลุกขึ้นมา

อนาคิน: “ไอ่สตาร์ก!!! มึงเตะกูทำไมเนี่ย!!!”

สตาร์ก: “โอเค อนาคินมีชีวิต”

สป๊อก: “สตาร์ก ตามหลักแล้วเราควรจับชีพจร ไม่ใช่การทำร้ายร่างกาย”

สตาร์ก: “ฉันจับไม่เป็น โทดที”

ทีลค์: “แกงค์เราดันไม่มีใครเป็นหมอนิหว่า”

สตาร์ลอร์ด: “ทุกคนดูนี่ ฉันรอดในหลุมดำล่ะ วู้--”

สป๊อก: “ตามทฤษฎีเราควรจะถูกแรงดึงดูดฉีกเป็นชิ้นๆ แต่...ร่างกายเราปกติ”

สตาร์ก: “เราควรรวบรวมลูกยานก่อน”

ทุกคนคิดอยู่ ในขณะที่ลูกยานก็ค่อยๆฟื้น ผลปรากฏ ทุกคนรอดชีวิต

สป๊อก: “ถ้านั่นเป็นหลุมดำจริง ทำไมโมโนไลท์จึงถูกสร้าง และทำไมเรารอด”

อนาคิน: “ถ้านั่นไม่ใช่หลุมดำล่ะ”

ทีลค์: “น่าจะหาสตาร์เกตซักอันมาไว้ที่ยาน”

สตาร์เกต เป็นเครื่องมือในการเคลื่อนย้ายผผ่านรูหนอน สป๊อกฉุดคิดได้

สป๊อก: “เวิร์มโฮล...เมื่อกี้คือเวิร์มโฮล”

สตาร์ก: “เวิร์มโฮล?”

สป๊อก: “อวกาศไม่ได้แบนราบ แต่หากมีความโค้งของเวลา ถ้าไม่เข้าใจ ขอกระดาษแผ่นนึง”

สตาร์กหยิบกระดาษมาให้ สป๊อกหยิบกระดาษมาวาดจุด

สป๊อก: “ นี่คืออวกาศ 2 มิติจุดนี่คือตำแห่งในอวกาศ ปกติอวกาศจะโค้ง แบบนี้”

สป๊อกงอกระดาษ

สป๊อก: “เวิร์มโฮลคือทางผ่านระหว่างที่ 2 ที่ผ่านมิติอวกาศ เหมือนเป็นสะพาน แบบนี้”

สป๊อกเจาะกระดาษตรงจุด ผลคือ เกิดรูผ่านถึงกันได้

สป๊อก: “ก็จะเกิดทางผ่านแบบนี้ ทีนี่ ลองจินตนาการว่ากระดาษคือ 3 มิติ”

สตาร์ก: “พอเหอะ สป๊อก ใครก็ได้ติดต่อสตาร์ฟลีทที หาตำแน่งเราในทางช้างเผือกด้วย”

ยานเอนเตอร์ไพรส์พยายามติดต่อกับสหพันธ์ อนาคินไปซ่อมเครื่องยนต์พร้อมลูกยาน และสป๊อกเองก็กำลังหาตำแหน่งตนเองในแกแลคซี่...แต่กลับไร้วี่แวว

อวกาศที่ยานอยู่นั้นสวยงามมาก มีดวงดาวมากมายและเนบิวลาสีสดใสเต็มไปหมด เห็นแกแลคซี่เล็กๆที่อีกหลายล้านปีจะมารวมกับทาง...ไม่ ทางช้างเผือกมีแกแลคซี่เล็กที่เห็นได้ชัดคือ เมฆแมกแจนแลน แต่ไอ้นี่เห็นชัดไม่พอ เป็นรูปกังหันอีก แถมการระบุพิกัดก็ไม่ทราบ สตาร์ฟลีตก็ไม่ตอบกลับมา

ผ่านไป 3 วันอวกาศ อาหารไกล้หมดเหลือแค่ 10 วัน ทุกคนเริ่มหมดหวัง  ยกเว้นแกงค์มหาประลัย 5 คนที่มีใจสู้ สป๊อกฉุกคิดอะไรบางอย่างได้

สป๊อก: “แกแลคซี่อื่น”

สตาร์ก: “หมายความว่าไง สป๊อก”

สป๊อก: “เราอยู่ในแกแลคซี่อื่น”

สตาร์ก: “เป็นไปไม่ได้...รูหนอนเหรอ”

สป๊อก: “รูหนอนส่งเรามาในแกแลคซี่อื่น ดูจากเนบิวลาพวกนั้น ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน อย่าหวังว่าจะเจอเนบิวลานกอินทรีย์เลย และดาราจักรบริวารของเรามีเพียงเมฆแมกแจนแลน แอนโดรเมดาอยู่ไกลเกินไป แต่นี่ดันเป็นรูปก้นหอยมาเลย ฉันสันนิฐฐาน”

ทีลค์: “นั่นไม่ใช่ข้อสันนิฐฐาน เรื่องจริงต่างหาก”

สป๊อก: “เราสแกนไม่พบโมโนไลท์”

อนาคิน: “มีข่าวที่ร้ายกว่านั้น ตอนฉันซ่อมถังเชื้อเพลิง เราวอร์ปได้อีกแค่ครั้งเดียวสั้นๆ และนอกนั้นจะเป็นการเดินทางต่ำกว่าความเร็วแสง”

สตาร์ก: “เราต้องลงจอดลงบนดาวที่เราสามารถหาเชื้อเพลิงและอาหารได้”

สป๊อก: “ในระยะวอร์ปของเรา ไม่มีดาวไหนที่มีอารยธรรมก้าวหน้า แต่มีดาวที่มีสิ่งมีชีวิต”

สตาร์ก: “ความหวัง...นี่คือความหวัง”

สตาร์กน้ำตาไหลออกมา

สป๊อก: “บอกลูกยานทุกคนว่าเราจะกลับบ้านไปด้วยกัน”

ลูกยาน: “แน่นอน ท่านสป๊อก”

ลูกยานทั้งหมดยืนในห้องบัญชาการ ทุกคนยืนนิ่ง

สตาร์ก: “มีอะไรรึ”

ลูกยาน: “เราจะบอกว่าความหวังเราฝากไว้ที่ท่านอีกแล้ว”

ลูกยาน 2: “ถึงแม้ความหวังจะริบหรี่ แต่สำหรับมนุษย์ มันคือทุกสิ่ง”

ลูกยานเอเลี่ยน: “มันเป็นทุกสิ่งสำหรับเอเลี่ยนของท่านด้วย”

โคลน: “ขอร้อง คุณสตาร์ก วอร์ปเถอะ”

สตาร์ก: “ทุกคน...”

สตาร์กเตรียมการการวอร์ป ที่สามารถทำได้ครั้งเดียว ใน 3...2..1

สตาร์ก: “ข้ามขอบจักรวาล!!!”

ยานเอนเตอร์ไพรส์และมิลเลนเนี่ยมบนนั้นวอร์ปไปยังดาวเป้าหมาย

- 3 ชั่วโมง -

ยานเอนเตอร์ไพรส์วอร์ปมายังดาวดวงหนึ่ง

มันสวยงามมาก มีพิ้นทืี่สีเขียวตัดกับสีฟ้าของน้ำทะเล ทุกคนรู้ว่าดาวดวงนี้อุดมสมบูรณ์มาก

อนาคิน: “ดาวอะไรเนี่ย สวยงามเหลือเกิน”

สตาร์ลอร์ด: “ฉันขอตั้งชื่อว่า ดาวสตาร์ลอร์ด!!!”

เป้ง

สตาร์ลอร์ด: “สตาร์ก ทุบหัวฉันทำไม”

สตาร์ก: “เราจะเรียกที่นี่ว่า PA-01”

สตาร์ลอร์ด: “ทำไมพวดสหพันธ์ชอบตั้งชื่อเชยจัง”

เป้ง

สตาร์ลอร์ด: “โอเค โอเค ฉันขอโทษ”

สตาร์ก: “นำยานลงจอดบนดาว”

ยานเอนเตอร์ไพรส์เสียดสีเข้ากับบรรยากาศ ทว่าพวกเขาไม่รู้ว่าจะมีสิ่งมีชีวิตตัวไหนเฝ้ามอง ตัวไหนวิ่งหนี หรือ..สิ่งมีชีวิตทรงปัญญากำลังขอพร เขาลงจอดตอนกลางคืน

เช้ามืดหลังพักผ่อน ยานเอนเตอร์ไพรส์เลือกที่จะค้างบนอากาศด้วยเทคโนโลยีต้านแรงโน้มถ่วง โดยไม่เปิดตัวล่องหน เพื่อให้สิ่งมีชีวิตทรงปัญญาเห็นได้ แต่ก็ไร้วี่แวว แถมเป็นมุมอับในหุบเขาที่มีทุ่งหญ้าสวยงาม

สตาร์ก อนาคิน สป๊อก ทีลค์ สตาร์ลอร์ด บีมลงไปตรวจสอบเบื้องต้น

- PA-01 -

Terrain: Rocky ; 51% water 49% land

Daylong : 20h

Sun Orbit time: 300 days local

Sun class: Orange draff

Biome: habinate zone ; lush

Size: 0.8x earth

Gravity: 0.3G

Atmosphere : 69.5% Nitrogen, 30% Oxygen, 0.5% Other (0.0001% Carbon dioxide) ; Breathable

Life: Yes ; Intelligent life: Unknown

Danger:  Moderate - Risky

- Data end -

สตาร์ก: “ถึงแม้บรรยากาศจะหายใจได้ แต่เป็นไปได้ให้สวมชุด เราไม่รู้จักไวรัสที่นี่ และอาจเกิดอาการเมา O2”

สตาร์ลอร์ด: “ดูสิ ฉันบินได้”

ด้วยแรงดึงดูด 0.3 ทำให้ทุกคนตัวเบาหวิวอย่างเห็นได้ชัด แต่ที่แน่ๆสตาร์ลอร์ดติดรองเท้าจรวด

สตาร์ลอร์ด: “ดูสิ ฉันคือ ไอรอนแมน”

เป้ง

สตาร์ลอร์ดลงไปกองกับพื้นด้วยน้ำมือสตาร์ก

สตาร์ก: “ส่วนไอ้หลอด ถึงออกซิเจนปกติมันก็เมา”

บนฟ้าเหมือนมีนกยักษ์อยู่ประมาณ 100 ตัว มันคล้ายๆโจโคโบะในไฟนอล มีลูกยานมีไอเดียจับมันมาย่างกิน และยังมีตัวคล้ายหมูป่ามีปีกแถวนั้น

สป๊อก: “เราควรไปไกลกว่านี้ เราจะใช้มิลเลนเนี่ยม ฟาลค่อนไป ลูกยานคุมเอนเตอร์ไพรส์”

สตาร์ลอร์ด: “มั้นใจในยานฉันได้เลย”

อนาคิน: “เรื่องขับยาน ฉันถนัด”

ทีลค์: “ฉันจะคุ้มกันเอง”

สตาร์ก: “สป๊อก อนาคิน ทีลค์ สตาร์ลอร์ด ขึ้นยานมิลเลนเนี่ยมฟาลค่อน”

ทั้งหมดขึ้นยานมิลเลนเนี่ยมฟาลค่อน ก่อนที่จะออกยาน สัตว์ทั้งหลายตกใจยาน เครื่องยนต์สว่างขึ้น ยานค่อยๆลอย และพุ่งออกไป

- 1 ชั่วโมง -

ไร้วี่แววของสิ่งมีชีวิตทรงปัญญา

สตาร์ก: “ไอ่หลอดดูด แน่ใจนะว่าเอ็งไม่ได้ตาถั่ว”

สตาร์ลอร์ด: “แกด้วย ไอ่กะต๊าก”

อนาคิน: “เลิกทะเลาะกันโว้ย ไม่มีสมาธิ”

ทีลค์: “เราบินวนมาหลายรอบแล้ว ฉันก็ยังไม่เห็นอารยธรรมหรือชนเผ่า”

สป๊อก: “เราไม่พบร่องรอย เป็นไปได้เราควรหาเชื้อเพลิงแทน...เดี๋ยวนะ พบอะไรบางอย่าง”

สป๊อกพบกับสัญญาณขอความช่วยเหลือแผ่วๆ จากในหลุม เมื่อทีมลงไปตรวจสอบ ก็พบแคปซูล

ชายแก่คนหนึ่งอยู่ในแคปซูลไต้ดินลึก 3 เมตร

สตาร์กและทีมงานขุดลงไปตรวจสอบ แคปซูลมีอายุไม่ต่ำกว่า 3000 ปี ชายข้างในเหมือนมีอายุ 58 ปี แช่แข็งอยู่ด้านใน

สป๊อก: “นี่อาจเป็นเบาะแสทางรอด”

สตาร์ก: “นำกลับไปที่เอนเตอร์ไพรส์”

ยานมิลเลนเนียม ฟาลค่อน บินกลับไปที่ยานเอนเตอร์ไพรส์

เมื่อถึงยาน สตาร์กวิเคราะห์ข้อมูลจากแคปซูล พบว่าเมื่อ 3000 ปีที่แล้วมียานถูกโจมตีและชายคนนี้ก็ตกลงมา ดาวดวงนั้นได้ต้านทานการโจมตีเผ่าหนึ่ง มีปีกสีดำ ชั่วร้าย

ปัญหาคือ เมื่อแสกนแคปซูล พบว่า ชายคนนี้ มีอุปกรณ์ข้างในเต็มไปหมด...ไซบอร์ก?!

ในที่สุด สป๊อกก็ตัดสินใจเปิดแคปซูลด้วยรหัสที่ถอดจากคอมพิวเตอร์และการแฮ็กของอนาคินอย่างปลอดภัย ชายคนนี้ก็ได้ลุกขึ้นมาแต่หลับตา

สตาร์ก: “สวัสดี คุณเข้าใจภาษาเรามั้ย”

ชายแก่อายุ 58 ปี คนนั้นได้มีกล้องโผล่จากหน้าผาก และทำการแฮ็กส่วนที่ไม่ซับซ้อน จนได้ข้อมูลด้านภาษามา

ลุง: “ทำการถอดข้อมูลด้านภาษา 100% สำเร็จ”

อนาคิน: “ชิบหายแล้ว! ตาแก่แฮ็คข้อมูลคอมพิวเตอร์ยานเอนเตอร์ไพรส์!!!”

สตาร์ก: “อนาคิน เรายังไม่รู้เป้าหมาย รู้จักมั้ย การสร้างความประทับใจครั้งแรกน่ะ”

สป๊อก: “อีกอย่าง ภาษาเราปล่อยให้แฮ็คง่ายๆอยู่แล้ว เพื่อให้เขาเข้าใจ”

ลุง: “ถูกอย่างเจ้าหูแหลมพูดน่ะแหละ”

ลุงลืมตาขึ้น และทำการติดต่อสื่อสาร

ลุง: “ลุงชื่อ อินุยาชิกิ โอ๊ย!!!”

ลุงมีอาการปวดหัว

สตาร์ก: “ลุงเป็นอะไรรึเปล่า”

อินุยาชิกิ: “ไม่เป็นไร ลุงเป็นหน่วยแพทย์...ทำการซ่อมแซมอวัยวะ”

การซ่อมแซมอวัยวะทำได้อย่างเหลือเชื่อ

อินุยาชิกิ: “ว่าแต่ที่นี่ที่ไหน”

สตาร์ก: “ผมพบลุงบนดาวนี้แหละ ในแคปซูล เราอยู่บนยาน NCC-1701 เอนเตอร์ไพรส์”

อินุยาชิกิ: “เล่าเรื่องของเธอ แล้วฉันจะเล่าเรื่องของฉัน”

สตาร์กเล่าว่า สตาร์ก อนาคิน สป๊อก ทีลค์ เป็นหน่วยสำรวจของสหพันธ์ดวงดาว ส่วนสตาร์ลอร์ดเป็นแก็งค์เพย์เดย์ที่ทำงานให้สหพันธ์ดวงดาว สาธารณรัฐแกแลคติก และกูลด์ และเล่าข้อมูลเบื้องต้นและตำนานของทั้ง 5 คน และทำความรู้จักกับยานและลูกยาน รวมถึงที่ที่พวกเขาจากมา คุณลุงเข้าใจเป็นอย่างดี...ยกเว้นโมโนไลท์ซึ่งทั้งสองก็ไม่รู้เหมือนกัน อนาคินตรวจสอบข้อมูลจากลุงตลอดเวลา และพบว่าลุงไม่เคยคิดร้ายเลย ลุงอินุยาชิกิก็มักจะบอกอนาคินเช่นนั้นเวลาโดนอ่านเช่นกัน

ส่วนลุงอินุยาชิกินั้น อยู่บนดาวดวงนี้เมื่อ 3000 ปีก่อน มันมีชื่อว่าโลธัล ลุงเป็นแพทย์ แต่เป็นมะเร็งระยะสุดท้าย และได้ถูกนำไปทดลองโดยชาวต่างดาวไกล้เคียงในระบบ จนได้เป็นไซบอร์กรุ่นโปรโตไทป์ แล้วเราก็ได้สร้างสัมพันธ์อันดีกับเผ่านั้น ขนานนามว่า มารส์ (อ่านว่า มา / Mars) ทว่าเราถูกโจมตีโดยเผ่าหนึ่ง มีเขาและปีกสีดำพร้อมพลังเหลือเชื่อ กับพวกปีกสีขาวและเกราะสีทองมีวงแหวนบนหัว เทคโนโลยีตอนนั้นเทียบได้กับโลกที่เพิ่งติดต่อกันทั้งคู่ ผลคือ ทั้งโลธัล และมารส์ถูกทำลาย ลุงเป็นยานต่อต้านชุดสุดท้าย ยานลุงถูกทำลาย ลูกยานต้องหนี กัปตันฮอนโดสละชีพโดยการเอายานชน ส่วนลุงตกลงมา และเข้าสู่สภาวะจำศีล

ลุงเริ่มร้องไห้ให้กับอดีต

อินุยาชิกิ: “ทุกคนไม่รอด ทั้งยาน โลธัล มารส์ ทั้งๆที่เพิ่งติดต่อกันแท้ๆ”

สตาร์กเข้าใจดี

อินุยาชิกิ: “สตาร์ก ลุงขอร้อง...นำลูกยานของเธอกลับบ้านให้ได้ทุกคน”

สตาร์ก: “นั่นเป็นสิ่งที่ผมต้องทำ”

อินุยาชิกิ: “ถึงจะมีอาหาร แต่เชื้อเพลิงที่ว่าก็หาไม่ได้ง่ายๆในแถบนี้”

สตาร์ก: “ผมมีสิ่งหนึ่งที่มนุษย์มี”

สตาร์กทาบมือที่หน้าอกตนเอง

สตาร์ก: “ความหวัง”

อินุยาชิกิ: “ดีมาก นั่นแหละคำตอบที่ฉันอยากฟัง”

อินุยาชิกิหันหน้าไปหาอนาคิน

อินุยาชิกิ: “อนาคิน ถ้าจะดัดแปลงหรือศึกษาฉัน ตามสบายเลยนะ”

อนาคิน: “ผมไม่ทำให้ลุงตายหรอก”

สตาร์ลอร์ด: “ลุงๆ ลุงอินุยาชิกิเป็นหมอใช่มั้ย”

อินุยาชิกิ: “ลุงถูกสร้างโดยหน่วยอาวุธ แต่ความจริงลุงเป็นหน่วยแพทย์”

สตาร์ลอร์ด: “ลุงเป็นหมอให้ผมได้ป่าว”

สป๊อก: “สตาร์ลอร์ด การถามแบบนั้นเป็นการถามที่เสียมารยาทและมีความเสี่ยง”

สตาร์ก: “สตาร์ลอร์ดทำถูกแล้ว สป๊อก”

อินุยาชิกิ: “ลุงไม่มีที่ไปแล้ว...ขอเข้าร่วมเป็นลูกยานเอนเตอร์ไพรส์นะ”

สตาร์ลอร์ด: “สุดยอดเลยลุง!!!”

ทุกคนปลื้มปิติกับลูกยานคนใหม่ สุดยอดลุงหมอไซบอร์ก อินุยาชิกิ

อินุยาชิกิ

==================================================================


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

2 ความคิดเห็น