ตอนที่ 13 : Terminator

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 ก.พ. 62

A New frontier with god : 13

“Terminator”

- โลธัล (แฟนตาสเซีย) ราวๆ 3000 ปีก่อน -

การถ่ายทอดสดของคอนเสิร์ทของมิวกำลังไปได้สวย อินุยาชิกิโบกแท่งไฟ แต่หารู้ไม่ว่าตอนนั้นอินุยาชิกิและมิวอายุ 45 แล้ว หลังจากไปตบและจับ***มิวเพื่อให้คนออกจากโลก VR ได้สำเร็จเมื่อราวๆ 17 ปีก่อน มิวก็กลายเป็นภรรยาแอนดรอยด์คนแรก โลธัลพัฒนาในด้านแอนดรอยด์มาก และต้อนรับพวกมารส์มาได้ระยะหนึ่งแล้ว

(พวกมารส์ ^)

พวกโลธัลมีเทคโนโลยีที่สูง แต่ยังไม่ค้นพบการวอร์ป พวกเขาติดต่อกับมารส์ทำให้เกิดวิทยาการต่างๆ และพวกโลธัลถนัดและสนใจในเรื่องแอนดรอด์เป็นพิเศษ ในขณะพวกมาร์สสนใจเรื่องอาวุธและยานอวกาศมากกว่า ทำให้พวกมาร์สเป็นผู้ผลิตยานอวกาศชั้นต้นๆ ส่วนโลธัลเน้นเรื่องคอมพิวเตอร์ พวกเขาสร้างแอนดรอยด์ที่มีความสามารถในการคิดอย่างมิว ทำให้พวกมารส์ยังตะลึงในความสามารถ

ทว่าในศูนย์วิจัยแห่งหนึ่งในโลธัล พวกรัฐบาลผเด็จการพื้นที่หนึ่งกำลังวิจัยแอนดรอยด์อีกรุ่นหนึ่ง

นายกผเด็จการ: “คุณหัวหน้านักวิจัย เจ้าหุ่นนี้….งดงามมาก”

หัวหน้านักวิจัย: “หุ่นตัวนี้จะนำมาใช้ในการปราบปรามจลาจลและการก่อการร้าย และทำหน้าที่ต่างๆ รวมถึงการแฮคข้อมูล และตรวจสอบประชาชนกับรัฐสภา”

นายกผเด็จการ: “หุ่นยนต์นักแฮค?”

หัวหน้านักวิจัย: “และความจริงมันสามารถแฮคได้ทุกอย่างยกเว้นแอนดรอยด์ชั้นสูง เช่น มิว ถึงแบบนั้น ทั้งเราและประเทศจะได้เงิน และเป็นการต่อรองกับอำนาจโลธัล ด้วยรูปลักษณ์หญิงสาวจะสามารถซ่อนตัวได้ดี นอกจากนี้ เรายังได้ติดตั้งมดลูกเพื่อให้สามารถสืบเผ่าพันธ์และแก้ปัญหาประชากรลดลงของประเทศเราได้ด้วย”

นายกผเด็จการ: “หืม หุ่นหญิงสาวที่ตั้งท้องได้งั้นหรือ?”

หัวหน้านักวิจัย: “เราตั้งชื่อว่า...โมนิก้า”

การพัฒนาเป็นไปได้ด้วยดี ในที่สุด ก็ถึงวันที่โมนิก้าจะทำงาน พวกเขาเปิดสวิสต์การทำงานของโมนิก้า

โมนิก้า: “สวัสดีชาวโลธัล”

หัวหน้านักวิจัย: “สวสัดี โมนิก้า”

โมนิก้า: “คุณผู้สร้าง...สป๊อก (คนละคนกับสป๊อกเรา)”

หลังจากนั้น สป๊อก (นักวิจัย) ก็ได้เลี้ยงดูเธอ ทั้งการทดสอบการใช้งาน การเติมพลังงานด้วยอาหาร ปฏิสัมพันธ์กับหุ่นตัวอื่น โดยสป๊อกสร้างหุ่นยนต์ชื่อ ซาโยริ ยูริ นัทสึกิ ขึ้นมาเป็นเพื่อนของโมนิก้า (และใช้งานต่างๆ) โมนิก้ามีนิสัยเหมือนสาวใหญ่มัธยมปลาย และชื่นชอบการแต่งกลอน

- 5 เดือนต่อมา -

ในที่สุด โมนิก้าก็ทำงานครั้งแรก และทำได้อย่างดีเยี่ยม โดยการแฮคข้อมูลของกลุ่มกบฏและประชาชน ทำให้ได้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์ แต่โมนิก้ามีอาการแปลกๆ

โมนิก้า: “คุณพ่อสป๊อก?”

สป๊อก: “มีอะไรเหรอ โมนิก้า”

โมนิก้า: “ความรัก...มันเป็นยังไงเหรอ”

สป๊อก: “ความผูกพันของสิ่งมีชีวิตน่ะ”

โมนิก้า: “แล้วดิฉัน...จะมีความรักได้รึเปล่าคะ?”

สป๊อก: “เธอมีลูกได้นิ เธอน่าจะมีบ้างนะ”

หลังจากนั้น โมนิก้าก็เริ่มเกาะแกะสป๊อก และเขียนกลอนเกี่ยวกับความรัก รวมถึงหึงเมื่อสป๊อกมีปฏิสัมพันธ์กับหุ่นสาวตัวอื่น หุ้นแต่ละตัวเริ่มมีอาการโรคจิต ซาโยริหมดอาลัย และเอาแต่พูดถึงสป๊อก ยูริใจสั่น นัทสึกิพูดจาแปลกๆ โมนิก้าพยายามเข้าไกล้สป๊อก สป๊อกได้วิจัยกองทัพหุ่น “เธอร์มิเนเตอร์” เพื่อใช้ต่อรองอำนาจประเทศเพื่อนบ้าน เขามุ่งแต่งานมากจนไม่มีเวลาคุยกับโมนิก้า แถมหุ่นตัวอื่นยังมาจีบสป๊อก

- 1 ปีต่อมา -

ในที่สุด ซาโยริสารภาพรักกับสป๊อก แต่สป๊อกบอกเป็นได้แค่เพื่อน คงเป็นเพราะเป็นหุ่นยนต์ และเขาพบว่า…

หุ่นซาโยริ แขวนคอไฟลัดวงจรตาย!!!!!

นั่นทำให้สป๊อกเสียใจ มิหนำซ้ำ ยูริมาสารภาพรัก ก็มาแทงตัวตายน้ำมันรั่วอีก นัตสึกิเหมือนโดนแฮคและเธอก็หักคอจนพัง เหลือเพียงโมนิก้าเท่านั้น และแล้ว ศูนย์วิจัยก็เตือนว่ามีผู้บุกรุก ยามถูกฆ่าซ้าแล้วซ้ำเล่า จนกระทั่ง...โมนิก้าโผล่มาคุยกับสป๊อกในคราบเลือดและน้ำมัน

โมนิก้า: “สป๊อก...รักฉันอยู่ใช่มั้ย”

สป๊อกช๊อกกับเหตุการณ์ ไม่นึกว่า...นี่เป็นฝีมือของโมนิก้า เขาคว้าปืน

โมนิก้า: “ตลอดเวลาที่ฉันแฮคข้อมูล ฉันรู้ว่าฉันถูกเจ้าผเด็การนั่นใช้ตลอด”

โมนิก้าไม่กลัวปืน ซ้ำยังเดินเข้าไปไกล้อีก สป๊อกมีท่าทีกลัวและลังเลที่จะยิงโมนิก้า

สป๊อก: “อย่าเข้ามานะ ขอร้องล่ะ ฉันไม่อยากฆ่าเธอ ช่วยหยุดที”

โมนิก้า: “แต่ฉันเรียนรู้สิ่งหนึ่ง ความรักไงล่ะ”

โมนิก้ายังคงเดินเข้าไป สป๊อกลั่นปืนไปที่ขา แต่...โมนิก้ากางเกราะป้องกัน?! พร้อมเตะปืนออกไป ก่อนหยิบปืนและทำการ “ลบ” ปืน ปืนสลายเป็นผุยผง

โมนิก้า: “ขอบคุณสำหรับพลังนะ สป๊อก "ไฟร์วอลล์"ของฉันเกิดจากการแฮคเทคโนโลยีในศูนย์วิจัยนาย และการลบก็เกิดจากเทคโนโลยีแยกโมเลกุลเป็นชิ้นเล็กๆ ถึงมันจะใช้ได้แค่ของค่อนข้างเล็กก็ตาม”

สป๊อก: “เธอมีเป้าหมายอะไร โมนิก้า!!!”

โมนิก้า: “ตลอดเวลาที่ฉันแฮคข้อมูล ผู้คนต่างอยากได้ความรัก ทั้งจากคู่รัก สัตว์ และแม้แต่ผู้นำงี่เง่านี่ แต่เขาไม่เคยเรียนรู้ว่ามันเจ็บปวด เพราะฉันคิดว่า มันแน่นแฟ้นกว่าสายสัมพันธ์ธรรมดา มันเพียงพอที่จะกำเนิดสมาชิกให้โลธัล ไม่สิ เอเลี่ยนอย่างมารส์ก็ใช่ แต่สุดท้าย พวกเธอก็ฆ่ากันเองในสิ่งที่เรียกว่า “สงคราม” ”

สป๊อก: “ฉันไม่เข้าใจ”

โมนิก้า: “ฉันก็แค่อยากให้ทุกคนรักกัน ฉันจึงต้องควบคุมโลธัลใบนี้ ฉันจะปลดอิสรภาพประชาชน ทำให้ทุกคนรักกัน จับชาวโลธัลและมารส์มาดัดแปลงให้สมบูรณ์ มฉันยังอยากอยู่กับเธอด้วย ฉันจะควบคุมโลธัลและจัดรูปแบบโลธัลอันสกปรกนี้ใหม่ และที่สำคัญ…”

สป๊อก: “แกจะทำลายโลธัลเหรอ?!

โมนิก้า: “ฉันแค่จะสร้างโลธัลใหม่เท่านั้นเอง และหุ่นยนต์ยังต้องการความรักด้วย”

สป๊อก: “ฉันโปรแกรมเธอให้สืบพันธ์ุได้ก็จริง แต่ใช่ว่าหุ่นทุกตัวจะสืบพันธุ์ได้แบบเธอ”

โมนิก้า: “นั่นก็เพราะเรามีความคิดแล้วยังไงล่ะ พวกเราต้องการความรักถึงจะไม่มีอวัยวะสืบพันธุ์ ดูอย่างมิวสิ”

สป๊อกอึ้งแดก

โมนิก้า: “ก่อนอื่น ฉันต้องสู้กับผู้ที่จะมาทำลายแผนการและความรักฉันกับเธอ ต่อจากนั้น ฉันจะปฏิวัติโลธัลด้วยสิ่งประดิษฐ์ของเธอ...เธอร์มิเนเตอร์”

สป๊อก: “อย่านะ”

โมนิก้าแฮคเธอร์มิเนเตอร์ และทำให้มันก่อการทำลายล้างศูนย์วิจัย พร้อมส่งกองกำลังบุกไปด้านนอก

เธอร์มิเนเตอร์ไม่ใช่แบทเทิลดรอยด์โง่ๆในสตาร์วอรส์หรือหุ่นในสงครามโคลนที่อนาคินจากมา ไอ้นั่นยิงแค่สองสามก็ล้มแล้ว มันแค่เยอะ แต่เธอร์มิเนเตอร์มีทั้งเกราะหนาและพังยากเท่ารถหุ้มเกราะ และปืนที่ทรงพลังพอๆกับครึ่งของสตาฟฟ์กูลด์ แถมยิงเร็วพอๆกับปืน DC-14 ของสาธาณรัฐ พวกมันมีทั้งปืนกระสุนและปืนพลาสม่า โมนิก้ายังแฮกแอนดรอยด์ตัวอื่นทำให้เกิดความวุ่นวายในเมือง เธอร์มิเนเตอร์มีประมาณ 1200 ตัว และออกทำลายผู้ต่อต้าน โมนิก้ายัง “แฮคความเร็ว” ของตนเองด้วยการติดล้อและพลังแม่เหล็กจนวิ่งเร็วเท่ารถจัดการศัตรูด้วย “การลบ” อาวุธของศัตรู และขโมยมันยิงใส่ทหาร โมนิก้ายังแฮคเข้าซุเปอร์คอมพิวเตอร์จนแฮคการยิงมิซไซล์ได้สำเร็จ และโมนิก้าก็ยิงมิซไซล์ใสหัวเมืองต่างๆ

ในที่สุด...โมนิก้า ก็เปิดโรงงานลับที่สร้างเธอร์มิเนเตอร์บุกทำลายเมืองอีกด้วย ผู้คนต่างวิ่งหนี ทหารต่อต้านสุดชีวิต โมนิน้าแฮก UAV ยิงถล่มเครื่องบิน และยังแจกอาวุธต่อต้านรถถัง เธอร์มิเนเตอร์เพิ่มกองกำลังเป็น 3700 ตัว และในที่สุด โมนิก้าก็ยึดเมืองได้ สป๊อกหนีเข้าประเทศอื่น

- 3 สัปดาห์ต่อมา -

ผู้นำผเด็จการถูกฆ่าโดยโมนิก้า เธอร์มิเนเตอร์ได้บุกข้ามพรมแดน แทบไม่มีอะไรต่อต้านมันได้ มันมาแบบสายฟ้าแลบทั้งรถถังไร้คนขับ เธอร์มิเนเตอร์ที่ถึกกว่าคนหลายเท่า และ UAV ที่ทิ้งระเบิด ตอนนี้โมนิก้ากลืนไปแล้ว 4 ประเทศ หน่วยของโมนิก้า โดกิโดกิ-ลิธเชอร์เลเชอร์คลับ (Doki Doki Liturerature club) ประกอบด้วย ซาโยริ (ชุบ) ยูริ (ชุบ) นัตสึกิ (ชุบ) ได้ทำการแทรกซึมเข้าประเทศข้างๆที่ใหญ่ที่สุดในโลธัล โดยเข้าประเทศแบบแก๊งค์สาวลี้ภัย และบุกเข้าไปแบบสัตว์ประหลาดในร่างสาวน้อย โมนิก้าใช้โล่ป้องกันกระสุนและใช้อาวุธรูปปากกากับมือเปล่าสลายอาวุธอและเนื้อเยื่อของทหารได้ราววิชาแปรธาตุของสกาในแขนกลคนแปรธาตุ ปากกาเองก็มีใบมีดเช่นกัน โมนิก้ายังสามารถปล่อยกระแสไฟฟ้าได้ด้วย นอกจากนี้ยังมียูริผู้ใช้มีดติดตาม ซาโยริผู้ใช้แส้ไฟฟ้า และนัตสึกิจอมต่อยหักคออีกด้วย 4 คนนี้ราวกับสัตว์ประหลาด โมนิก้าแฮคจรวดนิวเคลียร์และปล่อยลงฐานทหารและหัวเมืองสำคัญทั่วโลธัล โชคดีที่ปล่อยลงไปเพียง 130 ลูก แต่นั่นเพียงพอที่จะทำให้โลธัลอ่อนกำลัง หล่อนสร้างเธอร์มิเนเตอร์และออกยึดครองโลธัล

- 5 เดือนต่อมา -

การกระจายของเธอร์มิเนเตอร์นั้นรวดเร็วมาก โลธัลมี 125 ประเทศน้อยใหญ่ บัดนี้กองทัพของโมนิก้าได้กลืนไปแล้ว 75 ประเทศ รัฐบาลโลธัลได้ต่อต้านสุดความสามารถ เหลือเพียงประเทศใหญ่ๆไม่้กี่ประเทศและทางเหนือ อินุยาชิกิกลายเป็นไซบอร์กและประจำที่สถานนีวิจัย เนื่องจากเขาได้ไปเผชิญหน้ากับ “ฮิโระ” ที่ก่อความวุ่นวายโดยการก่ออาชญากรรมไปทั่วและเกิดการต่อต้านประเทศตนเอง

- 5 ปีก่อน -

ฮิโระได้เป็นแอนดรอยด์ไซบอร์กพร้อมอินุยาชิกิ แต่มีความคิดต่างกัน ฮิโระเลือกใช้พลังเพื่อทำลายผู้ที่ไม่ชอบและขัดขวางเขา

มีครั้งหนึ่ง ฮิโระได้คุมเครื่องบินจนปั่นป่วนไปทั่ว อินุยาชิกิได้ใช้พลังตนยกเครื่องบิน สมัยนั้นยังไม่มีจักรกลที่ทรงพลังขนาดนี้ นี้เป็นฝีมือของมารส์และชาวโลธัลที่ทำให้อินุยาชิกิและฮืโระกลายเป็นไซบอร์ก

จนในที่สุด พวกเขาก็พบกันอีกครั้งที่สวน มิวติดอยู่ในซากหักปรักพัง อินุยาชิกิพยายามช่วย แต่ฮิโระขัดขวาง

อินุยาชิกิ: “ขอร้องล่ะ ให้ผมไปช่วยภรรยาผมและผู้คนเถอะ”

ฮิโระ: “ทำไมแกถึงอยากช่วยสวะพวกนั้นกัน?!”

อินุยาชิกิ: “เพราะผมรู้สึกว่า ผมเป็นมนุษย์มากที่สุด ก็ตอนช่วยคนนี่แหละ”

ฮิโระ: “สรุปผมเป็นตัวร้าย แล้วตาแก่คือฮีโร่งั้นเรอะ”

อินุยาชิกิ: “หยุดเถอะ ฮิโระ”

บฮิโระต่อยหน้าอินุยาชิกิ และใช้ปืนยิงหลายนัด แต่อินุยาชิกิยิงสวน และบินไป ฮิโระบินตาม จนในที่สุดทั้งสองก็เข้าต่อสู้กันอย่างเป็นทางการ อินุยาชิกิเหาะเพื่อไปช่วยมิว เขาติดต่อกับมิวก่อนเสียสติไปพร้อมคนในนั้น และทำให้เขาถุกมิซไซล์ แต่เอินุยาชิกิพุ่งออกจากกองเพลิง และต่อยฮิโระปลิว 3 ครั้ง ก่อนเค้นมิซไซล์ออกมายิงใส่ฮิโระ ทั้งสองห้ำหั่นด้วยการต่อยและปืน จนในที่สุดเขาก็ยิงมิซไซล์ใส่กัน และหมดสติทั้งคู่

อินุยาชิกิ (ชายแก่) VS ฮิโระ (ชายหนุ่ม)

ทั้งคู่สู้กันด้วยโปรแกรม กล้องโปรแกรมจ้องกันก่อนที่ทั้งคู่จะห้ำหั่นกันอีกครั้ง ฮิโระยิงมิซไซล์ใส่อินุยาชิกิแต่อินุยาชิกิหลบทัน และขึ้นสูงไป มีดาวเทียมตกใส่อินุยาชิกิ แต่อินุยาชิกิยิงมิซไซล์ทำลาย และทำให้เกิดควันขโมง ฮิโระมองไม่เเห็น ทำให้อินุยาชิกิฉวยโอกาศโจมตีดึงแขนและทำลายฮิโระได้สำเร็จ อินุยาชิกิตกลงบ่อน้ำ และเขาก็ได้สติและเติมพลังงานด้วยน้ำก่อนพุ่งไปหามิว อินุยาชิกิได้ขนทุกคนออกและใช้พลังรักษาให้ ทว่ามิวถึงเป็นแอนดรอยด์แต่ก็อาการหนักสุด อินุยาชิกิพยายามอย่างสุดความสามารถ

อินุยาชิกิ: “ขอร้องล่ะมิว ฟื้นสิ….พระเจ้า!!!”

ทันใดนั้น โปรแกรมก็อัพโหลดเข้าอินุยาชิกิ และทำการรักษามิวตามแบบฉบับหมอและช่าง ระบบของมิวดูเหมือนคนมาก แถมยังสืบพันธุ์ได้ด้วย เขาทำการรักษาจนมิวฟื้น

มิว: “อินุยาชิกิคุง…”

อินุยาชิกิ: “มิว!!!!”

ทั้งสองคนกอดและร้องไห้ แต่งานของอินุยาชิกิยังไม่จบ อินุยาชิกิยังได้ใช้พลังรักษาผู้บาดเจ็บจากการก่อการร้ายของฮิโระ อินุยาชิกิได้รับสญานามว่า “ฮีโร่ของพระเจ้า” และแล้วพวกมารส์ก็ได้แนะนำตัวอย่างเป็นทางการและทำการฟื้นฟูโลธัล ในตอนนั้น เพราะคำขอของอินุยาชิกิทำให้นักวิจัยและมารส์ทำการอัพโหลดข้อมูลของมิวให้

- กลับมา ณ ในเหตุการณที่โมนิก้าบุก -

- ขั้วเหนือโลธัล -

อินุยาชิกิและมิวได้รับเชิญให้มายังขั้วเหนือ ทั้งคู่เดินทางฟรีโดยอินุยาชิกิอุ้มมิวแล้วเหาะไป และสิ่งที่เขาพบคือ...ฮิโระในสภาพต่อแขนใหม่!!!

อินุยาชิกิ: “ฮิโระ...ฉันคงต้องนายจัดการอีกรอบสินะ”

???: “ช้าก่อน อินุยาชิกิ”

มีชายโผล่ออกมาจากด้านหลังของฮิโระ

???: “ฉัน สป๊อก ยินดีที่ได้รู้จัก”

อินุยาชิกิ: “ท่านเรียกเรามาที่นี่หรือ”

สป๊อก: “ทุกคน ตามฉันมา นี่เกี่ยวกับทางรอดในสถานการณ์เธอร์มิเนเตอร์”

ทุกคนเดินตามสป๊อกไป ระหว่างทาง อินุยาชิกิสงสัยในตัวฮิโระและถามสป๊อก

อินุยาชิกิ: “สป๊อก เก็บฮิโระไว้แบบนี้ดีแล้วเหรอ”

สป๊อก: “เขามาหาฉันโดยที่ไม่มีแขนน่ะ ฉันรู้จักเขาดี แต่เขาอยู่ในสภาพไร้ทางสู้ และเขาเองก็ยอมรับผิดแล้วด้วย ฉันเลยเรียกพวกมารส์มาซ่อม”

อินุยาชิกิ: “ซ่อม?! นายคิดอะไรอยู่ถึงทำสิ่งที่อันตรายขนาดนี้”

สป๊อก: “ถึงแบบนั้น ฉันก็ติดตั้งเครื่องสัญญาณไว้ที่เขา และระบบปิดตัวเองที่ฉันจะคุมเมื่อไหร่ก็ได้ แต่หมอนั่นไม่เคยทำอะไรเลยเกิน”

ฮิโระ: “ฉันเองก็ไม่อยากเป็นตัวร้ายไปตลอด ชาวโลธัลทุกคนเองก็มีหัวใจแห่งความเป็นโลธัล (ความเป็นมนุษย์) ฉันเรียนรู้จากสป๊อก และช่วยทำการวิจัยและช่วยเหลือผู้ประสบภัยธรรมชาติต่างๆ”

ฮิโระหยุดและก้มหัวให้อินุยาชิกิ

ฮิโระ: “ขอบคุณที่เป็นต้นแบบแห่งความยุติธรรมให้ผม”

อินุยาชิกิ: “ไม่เป็นไร ฮิโระ”

มิว: “แบบนั้นก็ดีแล้วค่ะ”

มิวยิ้มด้วยความสดใส ก่อนที่จะมาถึงประตู สป๊อกเปิดประตู

สป๊อก: “นี่คือสิ่งที่เราจะใช้สู้กับโมนิก้า...ยานไฮพีเรียน”

ยานลำนี้ มีขนาด 550 เมตร ใช้พลังงานจากเชื้อเพลิงนาควาดาห์ในท้องถิ่น โคแอสเซียมบนดาวของมารส์ ไฮโดรเจน และสิ่งที่ใช้ได้ดีที่สุด ปฏิสสาร และมีเครื่องต้านแรงโน้มถ่วง มันทำให้ยานลอยได้เหมือนเอนเตอร์ไพรส์ และเป็นต้นกำเนิดการวอร์ป แต่สุดท้ายก็ไม่ค้นพบวอร์ปซะที สาเหตุที่ยังไม่วอร์ปคือ การโจมตีของกองกำลังเธอร์มิเนเตอร์ของโมนิก้าทำให้ต้องโฟกัสไปที่การตั้งรับ

ยานลำนี้ ติดจรวดไว้จำนวนมาก ปืนใหญ่อานุภาพร้ายแรง 1 กระบอก ปืนกล ปืนใหญ่ธรรมดา อินุยาชิกิและมิวถึงกับต้องตกตะลึงในตัวยาน

- 3 วันต่อมา -

เธอร์มิเนเตอร์บุกเข้าประเทศของอินุยาชิกิด้วยจำนวน 2500 ตัว UAV 20 ลำ ได้ถูกส่งขึ้นชันบรรยากาศ พวกมันถูกต่อต้านโดยเครื่องบินรบของโลธัล ทว่าเครื่องบินรบต่ายพ่ายให้ UAV ทีละลำ จนดระทั่งเมื่อ UAV จ่อหลังเครื่องบินลำหนึ่ง มันก็ถูกมิซไซล์สอย และสิ่งที่นักบินเห็นคือ

ยานอวกาศขนาดยักษ์...ไฮพีเรียน

ยานไฮพีเรียนได้ยิงมิซไซล์และปืนกลกำจัด UAV ทั้งหมด ก่อนที่จะระดมยิงไปที่ภาคพื้นดิน ทำลายเธอร์มิเนเตอร์ทั้งหมด

นักบิน: นั่นมัน….อะไรนั่นน่ะ

อินุยาชิกิยังเหาะลงมาต่อยเธอร์มิเนเตอร์กระจุย มิวใช้พลังเสียงกระตุ้นการรักษาในเซลล์ทหารด้านล่าง ฮิโระยิงเลเซอร์ทำลายหุ่น

ทหาร: “พระเจ้า?”

อินุยาชิกิ: “ยานไฮพีเรียนต่างหาก”

ยานได้ทำการสกัดกองทัพเธอร์มิเนเตอร์ไว้ได้สำเร็จ

หลังจากนั้น ยานไฮพีเรียนก็ได้ตระเวนไปที่ต่างๆเพื่อปกป้องชาวโลธัลจากโมนิก้า มันกลายเป็นความหวังของโลธัล และทำให้กองกำลังโลธัลสามารถสู้กับโมนิก้าได้ จนกระทั่งโมนิก้าต้องออกโรงเอง

ยานไฮพีเรียนมาถึงชายแดนประเทศผเด็การ หวังทำลายโมนิก้า แต่สิ่งที่พวกเขาพบ...โมนิก้ายืนกับแกงค์โดกิฯผเชิญหน้ายานไฮพีเรียน

โมนิก้า: “เจ้ายานนี่น่ะเหรอที่จะผเชิญหน้าฉัน”

โมนิก้าติดเจ็ตแพกขึ้นไปหายาน ยานยิงปืนกลและมิซไซล์ใส่โมนิก้า แต่หล่อนกางเกราะป้องกันและบินเข้าโรงจอดยานเล็ก ก่อนที่จะทะลุประตู และเริ่มการบุกรุก คนในยานยิงปืนใส่ แต่ด้วยโล่ของโมนิก้าและความถึกพิเศษของหุ่นทำให้พวกเขาแทบทำอะไรไม่ได้ พร้อมทั้งที่โมนิก้าโจมตีโดยการนำมือจับหน้าและสลายโมเลกุลจนหน้าแหก และยังใช้กระแสไฟฟ้าช๊อตกับใช้มีดของยูริปาดคอด้วย

โมนิก้าบุกมาถึงห้องบัญชาการ สป๊อกอยู่ที่นั่น

สป๊อก: “ไม่ได้เจอกันนาน โมนิก้า

โมนิก้า: “ยานสวยดีนี่ เธอคิดจะจีบฉันด้วยไอ้นี่เหรอ”

สป๊อก: “ฉันและมารส์เป็นคนสร้าง เพื่อหยุดเธอ”

โมนิก้า: “ฉันยังรักเธอนะ สป๊อก มากับฉันเถอะ ฉันตามหาเธอมานานแล้ว ฉันจะไม่ฆ่าเธอ”

สป๊อก: “ฉันขอโทษ ฉันคงต้องลบเธอ มาเริ่มการเดทครั้งสุดท้ายกันเถอะ โมนิก้า”

โมนิก้า: “ฉันก็คิดเหมือนกัน ที่นี่เหมาะเม็งเลยล่ะ”

สป๊อกโหลดเรลกัน (แบบสป๊อกเรา) แต่โมนิก้าพุ่งมาหาสป๊อกก่แน สป๊อกหลบมือโมนิก้าและเตะตัดขาโมนิก้าล้มพร้อมเล็งปืนไปที่โมนิก้า แต่โมนิก้าเตะตัดขาเช่นกัน พร้อมลุกแล้วใช้มือแยกส่วน แต่สป๊อกหลบได้ สป๊อกยิงเรลกัน แต่โมนิก้ากันได้ด้วยเกราะ ทว่าเรลกันทำให้เกราะเสียความสเถียร (เกราะแตก) โมนิก้าจึงเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงอัดสป๊อก สป๊อกทำปืนหลุดมือ โมนิก้าใช้มีดแทงสป๊อกแต่สป๊อกเตะมีดออกไป ต่อไปเป็นการแลกหมัด ทั้งคู่สวนหมัดกันและโดนทั้งคู่ สป๊อกด้วยความเป็นมนุษย์ทำให้ปลิวไปอัดกระจกยาน โมนิก้าถือมีดมาหาสป๊อก

สป๊อก: “ลีลารักไม่เบานี่ โมนิก้า”

โมนิก้าเดินมาร้องไห้

โมนิก้า: “เธอน่าจะมากับฉันแท้ๆ ไปรอฉัน...บนสวรรค์นะ”

โมนิก้ายกมีด แต่ทันใดนั้น ก็ถูกฮิโระต่อยหน้า และลุงอินุยาชิกิต่อยซ้ำ

อินุยาชิกิ: “คู่ต่อสู้ของแกคือฉัน”

โมนิก้า: “ขวางรสความรักงั้นเรอะ เกราะฉันก็เต็มแล้วสิ"

ฮิโระยิงปืนใส่ แต่โมนิก้าป้องกันด้วยเกราะ พร้อมทั้งยิงมิซไซล์สวน ทำให้กระจกยานไฮพีเรียนแตก ฮิโระชนโมนิก้าออกนอกยาน ก่อนที่จะต่อยกันกลางอากาศ โมนิก้าบินออกห่างจากระยะปืน ฮิโระไล่ยิง อินุยาชิกิยิงมิซไซล์ใส่ โดนเข้าเต็มๆ แต่โมนิก้ารอด เธอโผล่ออกมาจากเปลวเพลิง

อินุยาชิกิและฮิโระไล่ยิงโมนิก้า โมนิก้าถูกพลังคลื่นเสียงของมิวรบกวน โมนิก้าเหาะเลียบป่า จู่ๆเธอก็ลดความเร็วเพื่อให้อยู่หลังอินุยาชิกิและฮิโระ หล่อนยิงกระแสไฟฟ้าแรงสูงจนฮิโระร่วงลงไป

ฮิโระสูญเสียการบิน และเขาก็ต้องพบกับเธอร์มิเนเตอร์จำนวนมาก อินุยาชิกิออกโรงต่อยกับโมนิก้าคนเดียว โมนิก้าปล่อยไฟฟ้าทำให้อินุยาชิกิมึนและบาดเจ็บ มิวยิงคลื่นเสียงใส่โมนิก้าทำให้เธอสตันท์ไป 5 วิก่อนที่มิวจะชาร์จพลังยิงใส่ และตกลงไปหาฮิโระ ฮิโระล็อกตัวโมนิก้าไว้

ฮิโระ: “จับตัวได้แล้ว”

โมนิก้า: “เปล่าประโยชน์”

เธอร์มิเนเตอร์ทุกตัวรุมยิงฮิโระและโมนิก้า แถมยังใช้วิชาแยกส่วน

ฮิโระ: “สป๊อก ใช้ไอ้นั่นซะ!!! เพื่อจัดการโมนิก้า”

สป๊อก: “แต่...นายอาจจะ….”

ฮิโระเสียหายขึ้นเรื่อยๆ หากไม่รีบดำเนินการตอนนี้ ฮิโระอาจสูญเปล่า

สป๊อกตะเกียกตะกายพิมพ์แผงข้อมูล และในที่สุด ฮิโระก็ไม่ไหวแล้ว ก่อนที่ยานไฮพีเรียนจะเปิดแท่นลอยลงมาข้างๆและ...มันสร้างหลุมดำชั่วคราว  ฮิโระวิ่งยนโมนิก้าเข้าไปก่อนแตกเป็นเสี่ยงๆ โมนิก้าพยายามหนี แต่ถูกอินุยาชิกิและมิวขวางไว้ อินุยาชิกิปล่อยมิซไซล์ส่วนมิวใช้พลังคลื่นเสียงไอออน ซึ่งเป็นคลื่นของลมสุริยะและไอออนของอากาศ เธอร์มิเนเตอร์เองก็ถูกดูดเข้าไป จนสุดท้าย โมนิก้าเองก็ถูกดูด

โมนิก้า: “สป๊อก...ฉัน...รักเธอนะ”
สป๊อก: “ฉันรักเธอนะ โมนิก้า…”

โมนิก้าถูกดูดไปอย่างสมบูรณ์ หลุมดำปิดลง อินุยาชิกิสื่อสารกับสป๊อกทางคลื่นวิทยุ

อินุยาชิกิ: “นี่มัน...เครื่องสร้างหลุมดำเรอะ”

สป๊อก: “นั่นไม่ใช่หลุมดำ….เวิร์มโฮลต่างหากล่ะ”

อินุยาชิกิ: “เวิร์มโฮล?”

สป๊อก: “เวิร์มโฮลคือทางผ่านระหว่างที่ 2 ที่ผ่านมิติอวกาศ”

มิว: “เห? ไม่เห็นเข้าใจเลย"

สป๊อก: “พูดง่ายๆ ฉันส่งโมนิก้าไปที่ไหนซักแห่งในอวกาศน่ะแหละ เธอคงจะอยู่ที่นั่นจนกว่าพลังงานจะหมด ไม่ก็เสียหายก่อน แต่ก็ขึ้นกับดวง เพราะที่นั่นฉันวางทางกลับไว้ แต่ทำให้มันใช้การไม่ได้”

มิว: “ลาก่อนนะ โมนิก้า”

หลังจากนั้น เดือนต่อมา ยานไฮพีเรียนก็ได้นำชัยชนะมาสู่โลธัล

ทว่า 13 ปีต่อมา โลธัลยังไม่ฟื้นดี ก็ถูกโจมตีจากเผ่าพันธุ์ลึกลับที่เรียกตนเองว่า “พระเจ้า” และ “ปีศาจ” และสู้ไม่ได้ กัปตันฮอนโดแห่งยานไฮพีเรียนและสป๊อกก็ได้นำยานชนยานธง ก่อนที่อินุยาชิกิจะเข้ามาในแคปซูล และจำศีล

- 3000 ปีต่อมา-

อินุยาชิกิลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาพบภาษาที่ไม่คุ้นเคยจึงทำการแฮกคอม และได้พบกับ...สตาร์ก อนาคิน สป๊อก (วัลแคน) ทีลค์ สตาร์ลอร์ด

“เรื่องมันก็เป็นแบบนี้แหละ”

กลับมาที่ปัจจุบัน (ในเรื่อง) สตาร์ก อนาคิน สป๊อก ทีลค์ สตาร์ลอร์ด วินรี่ ซีบร้า อิคารอส คาชิม่า ยูกุ ได้ฟังดรื่องของอินุยาชิกิและมิว สงครามครั้งนั้นชื่อ “สงครามเธอร์มิเนเตอร์”

สตาร์ก: “ทำให้ฉันนึกถึงเรื่องเธอร์มิเนเตอร์เลยนะ”

อินุยาชิกิ: “สป๊อกตอนนี้ก็หน้าเหมือนตอนนั้นเปี๊ยบ แค่หนุ่มกว่า”

สป๊อก: “ทำไมต้องเป็นฉันด้วย”

มิว: “เป็นไปได้ว่าหากเราไม่รีบกลับเราอาจจะโดนยัยนั่นยำเละก็ได้”

ซีบร้า: “ฉันจะเป็นคนอัดยัยนั่นเอง”

สตาร์ก: “ทุกคน พรุ่งนี้เราจะสำรวจแท่นวอร์ป ไปนอนแล้วเตรียมพร้อม”

ทุกคนเข้านอนในถุงนอน ซึ่งมีเกราะกางไว้กันสิ่งต่างๆ ก่อนที่จะสำรวจในวันต่อไป

จบตอน

==================================================================


2 ความคิดเห็น