เสน่หาลาภิณ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 18,916 Views

  • 84 Comments

  • 121 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    14

    Overall
    18,916

ตอนที่ 28 : ผมเจ็บตัวเพราะปกป้องคุณ แต่คุณเจ็บตัวเพราะโกรธผม 3/3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 996
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    1 ส.ค. 61

          ลาภิณมีเสื้อผ้าสำรองติดรถพอดีเพราะต้องมาค้างที่โรงแรมสาขาระยองอยู่แล้ว ทำให้ไม่ต้องทนนอนเหนียวตัวไปยันเช้า ชายหนุ่มอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อนั่งเช็คเมล์อยู่ครู่หนึ่งจึงกลับมาที่เตียงพลางขยับแขนเพื่อเช็คตัวเอง ตอนนี้ไม่เจ็บแขนแล้วแต่กลับปวดที่ไหล่แทน มัทนาไม่ได้ตัวหนักนักหรอก แต่เขาต่างหากที่ไม่ค่อยมีเวลาไปออกกำลังกายในช่วงนี้เลยต่างหาก ป่านนี้เธอคงหลับไปแล้วกระมัง

          ก๊อกๆๆ

          เสียงเคาะประตูดังขึ้นในจังหวะที่ลาภิณจะปิดไฟพอดี ชายหนุ่มเดินไปเปิดประตูห้องและไม่แปลกใจนักที่เห็นมัทนา แต่สงสัยมากกว่าเธอมาหาเขาทำไม

          มัทนาชูถุงยาอย่างกับโล่กันภัย “คือว่ายาของคุณมันติดไปอยู่กับยาของฉันค่ะ ฉันเลยเอามาให้เผื่อว่าคุณจะเจ็บแขนอีก”

          ลาภิณรับถุงยามา พอมัทนาจะเดินกลับห้องเขากลับคว้าข้อมือของเธอไว้แล้วรีบถามเรื่องที่ยังไม่แน่ใจ

“หายโกรธผมแล้วหรือยังมัทนา”

          มัทนาพยักหน้าพลางดึงมือตัวเองออกมาเพราะกลัวคนงานมาเห็นแล้วเอาไปบอกพ่อเท่านั้นเอง แต่สีหน้าลาภิณเหมือนเธอไปถีบเขาแรงๆ อย่างไรอย่างนั้น

          “หายโกรธแต่มันติดค้างใจค่ะ ที่ผ่านมาคุณคง ขอโทษนะคะที่ฉันต้องพูดตรงๆ คุณทำตัวง่ายๆ กับคนง่ายๆ เพราะไม่ได้รัก ถึงคุณจะไม่ได้รักฉัน แต่ก็ควรให้เกียรติฉัน เพราะถ้าถึงเวลาที่ต้องถอนหมั้น ฉันอยากให้สามีในอนาคตไม่ผิดหวังที่มารักฉัน เพราะฉันไม่ได้ทำตัวง่ายๆ กับใครมาก่อน”

มัทนาพูดยาวอย่างที่ตั้งใจไว้แล้วรีบเดินเร็วๆ กลับห้อง ไม่รู้ล่ะถึงลาภิณไม่ตอบเธอก็ตั้งใจมาบอกเขาในเรื่องนี้อยู่แล้ว ลาภิณเดินมาดักหน้าแล้วขวางประตูห้องของเธอไว้ หากมัทนามีเรื่องคาใจ เขาก็มีเหมือนกันจากคำพูดที่ฟังแล้วเข้าใจไม่ยากนั้นนั่นแหละ

“สามีในอนาคตคุณหมายถึงใครอย่างงั้นหรือ นายพิพัฒหรือใครสักคนที่ผมไม่รู้จักกระมัง”

มัทนาเม้มปากไม่อยากตอบนัก ลำพังเธอจะคว่ำลาภิณด้วยมวยไทยที่เคยเรียนมาบ้างพอป้องกันตัวคงไม่ยากเท่าไหร่ แต่เขายังเป็นคนที่ช่วยเธอไว้อยู่ดี เพราะฉะนั้นตอบๆ ไปเสียจะได้เข้าห้อง

“ตอนนี้ฉันยังไม่ได้หมายถึงใครหรอกค่ะ ฉันอาจแต่งงานกับใครสักคนหรืออยู่บนคานก็ได้ แต่ฉันอยากให้เกียรติตัวเองแบบนี้ ถ้าคุณไม่ลำบากเกินไปก็ช่วยเข้าใจฉันได้ไหมคะ”

ลาภิณยิ้มละมุนให้มัทนาเพิ่งรู้ตอนนี้เองว่าเธอมีความคิดที่หากคุณอาธรมาได้ยินคงดีใจที่เลี้ยงลูกสาวมาดีทั้งความคิดและการกระทำ

“ผมเข้าใจแล้ว” 

ลาภิณหลีกให้มัทนาได้เปิดประตูห้องและรอจนเธอปิดประตูเรียบร้อยแล้วจึงก้าวจากมา เมื่อกลับมานอนบนเตียงคำพูดของมัทนายังคงประทับแน่นอยู่ในสมองของเขา เป็นครั้งแรกที่คำพูดตรงและซื่อของผู้หญิงแสนธรรมดาทำให้ลาภิณรู้สึกว่าที่ผ่านมาเขาประเมินคนเพราะมันเป็นส่วนหนึ่งของธุรกิจ เขาต้องมองคนให้ออก จนบางครั้งลืมเรื่องที่เป็นเบสิคมากๆ ว่าทุกคนมีความนับถือตัวเอง

 

มัทนาตื่นนอนตั้งแต่ยังไม่ 7 โมงเช้าแล้วรีบไปที่ห้องพักของลาภิณ แต่เขาไม่อยู่แล้ว หญิงสาวจึงเดินเร็วๆ มาบริเวณด้านหน้าเรือนพักเพื่อมองหารถสปอร์ตของเขาซึ่งไม่อยู่เช่นกัน ที่เขาบอกว่า ผมเข้าใจแล้วหมายความว่ายังไง เข้าใจที่เธออยากบอกหรือเขาไม่ชอบใจจนไม่อยากมาเจอเธอตอนเช้า แต่ช่างเถอะ ในเมื่อเธอตั้งใจพูดไปแล้วจะมาลบคำพูดออกไปคงไม่ได้อยู่ดี

มัทนาเดินไปยังห้องครัวเล็กๆ ด้านหลังเรือนพัก พิพัฒและคนงานที่ตื่นแล้วกำลังมาทำอะไรกินจากของแห้งที่ซื้อมาเมื่อวานพอดี

“คุณลาภิณไปตั้งแต่เช้าแล้วล่ะมัท” พิพัฒหันมาบอกเพื่อนเพราะเห็นว่าเดินเหมือนตามหาลาภิณอยู่

“พัฒกำลังชงโอวัลตินใช่ไหม มัทฝากชงให้อีกถ้วยสิ” น้ำเสียงของมัทนายังคงร่าเริง เธอไม่ได้ตกหลุมรักลาภิณจนไม่เห็นหน้าเขาแล้วจะตรอมใจสักหน่อย

หญิงสาวคว้าหนังสือพิมพ์มานั่งอ่านรอในระหว่างที่พิพัฒกำลังง่วนชงโอวัลติน เสียงข้อความจากไลน์ดังขึ้น มัทนาหยิบมาเปิดอ่านไม่ทันคิดอะไรจนกระทั่งเห็นว่าลาภิณเป็นคนส่งมา

ผมมีประชุมเช้าเลยต้องออกมาก่อน

แม้จะเป็นข้อความสั้นๆ แต่มัทนากลับใจเต้นแรงจนน่าตีตัวเอง อย่างน้อยลาภิณก็ยังนึกถึงเธอที่อาจสงสัยว่าทำไมเขาต้องรีบกลับโรงแรมแต่เช้า

“ยิ้มอะไรหรือมัท มีข่าวอะไรน่าสนใจหรือเปล่า” พิพัฒว่าจะไม่ถามแต่ก็อดไม่ได้อยู่ดี

มัทนาพยักหน้าพลางเก็บโทรศัพท์มาใส่กางเกง “มีสิ คือว่าอีก 15 นาทีเราไปเริ่มงานกันดีกว่า พัฒช่วยบอกรายละเอียดนอกจากที่มัทคุยไปเมื่อวานด้วยนะ”

พิพัฒวางโอวัลตินหอมฉุยให้เพื่อนที่แม้จะร่าเริงดังเดิม ทว่าดวงตากลับเปล่งประกายจัดจ้า เจ้าตัวคงไม่รู้แน่ๆ ว่ามันฉายชัดหลังจากได้อ่านข้อความนั้น เขาคงไม่ต้องเดาอีกแล้วว่ามันส่งมาจากใคร
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #21 Auammuang (@Auammuang) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 10:01
    งื้อออ สงสารพิพัฒน์
    #21
    1
    • #21-1 อัมราน (@Darrano) (จากตอนที่ 28)
      11 สิงหาคม 2561 / 14:40
      เดี๋ยวพิพัฒก็จะมีคู่ของตัวเองในเรื่องราวของเขาค่ะ
      #21-1