เสน่หาลาภิณ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 18,804 Views

  • 84 Comments

  • 127 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    221

    Overall
    18,804

ตอนที่ 20 : ผมให้เวลาคุณ 3 นาที 1/3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1017
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    24 ก.ค. 61

          มัทนาขับรถมาที่บ้านของลาภิณอย่างงงๆ อีกครั้งทั้งที่เขากับเธอเพิ่งพบกันเมื่อสองชั่วโมงก่อน แต่เขากลับโทรให้เธอมาหาอีกแล้ว หญิงสาวเริ่มเห็นด้วยว่าการขอโทษควรจบลงในหนึ่งสัปดาห์เพราะถ้าใช้เวลาตลอดทั้งเดือนเธอคงขับรถจนมึนแน่ๆ

พอไปถึงลาภิณมานั่งรออยู่แล้วที่ศาลาเล็กๆ กลางสวนที่เธอกับคนงานจัดเสร็จแล้ว เหลือแต่ให้เขาตรวจงานอีกครั้งถ้าเป็นที่พอใจก็เสร็จงานกันสักที สีหน้าของชายหนุ่มดูนิ่งเรียบกว่าปกติจนหญิงสาวอยากรู้ว่ามีอะไรทำให้เขาไม่สบายใจอย่างนั้นหรือ แน่ล่ะเธอคงไม่ถามออกไปเพราะเราไม่น่าสนิทกันถึงขนาดถามเรื่องส่วนตัว

          “คุณมีอะไรจะคุยกับฉันหรือคะ ถ้าอยากไปไหนบอกฉันได้นะถึงจะเกือบมืดแล้วก็เถอะ ฉันยินดีทำตามสัญญาค่ะ”

          เมื่อชั่วโมงก่อนมีคำถามมากมายเกิดขึ้นในสมองของลาภิณหลังจากเขาได้เลือก เลือกแต่มาถึงเวลานี้เขาได้ตอบคำถามเหล่านั้นด้วยตัวเองไปเกือบหมดแล้ว ตอนนี้เหลือแค่คำถามที่เขาต้องเป็นผู้เอ่ยและมัทนาต้องเป็นคนให้คำตอบ

          “ผมมีบางอย่างต้องหาคำตอบซึ่งมันเกี่ยวกับคุณ”

          มัทนาชี้มาที่ตัวเองพลางคิดไปว่าถ้ามันเป็นคำถามที่ยากเธอคงต้องใช้เวลาคิดสักหน่อยล่ะ

          “เกี่ยวกับฉัน เรื่องอะไรหรือคะ”

          ลาภิณลุกขึ้นแล้วเป็นฝ่ายเดินมาหามัทนาเอง ดวงตาของเธอมองเขาไม่ได้ความกลัวอะไรทั้งสิ้น แม้ว่าเขาจะเข้ามาใกล้จนห่างกันเพียงนิดเดียวเท่านั้น

          “คุณแค่อย่าทำร้ายร่างกายผม อย่างเช่น ตบ ต่อย เตะ ก็พอ หลังจากนั้นผมจะให้คำตอบกับคุณ”

มัทนาพยักหน้ายังไม่ทันคิดอะไรจนกระทั่งลาภิณคว้าคอของเธอเข้าใกล้แล้วใบหน้าเรียบเฉยเป็นนิจก็ก้มต่ำลงมาแล้วแนบริมฝีปากของเขากดลงที่ริมฝีปากของเธอพร้อมกับลิ้นร้อนๆ ที่แทรกผ่านกลีบปากนุ่มทำให้มัทนาตะลึงสะท้านเยือก ลาภิณเล็มเลียปลายลิ้นอ่อนนุ่ม ทั้งดึงดูด ทั้งเรียกร้องอย่างหนักหน่วง จนกลีบปากหวานฉ่ำไปด้วยรสจูบ หญิงสาวพยายามดิ้น แต่ร่างหนากลับเบียดทับจนหลังของเธอแนบไปกับต้นเสาของศาลา ยิ่งนานก็ยิ่งรู้สึกว่าร่างของเขาหนักและร้อน จูบหนักหน่วงเลื่อนประทับมายังแนวคาง ขบเม้มราวตีตราจองมายังลำคอที่ชีพจรกำลังเต้นระรัว ผิวเกลี้ยงเกลาเป็นรอยแดงช้ำขึ้นทันตา แล้วเขาก็ปล่อยมือจากเอวบาง ถอนจูบจากริมฝีปากที่สั่นระริก แล้วเป็นฝ่ายมองมัทนาเพื่อรับมือกับสิ่งที่กำลังตามมาจากการกระทำนั้นของของเขา

          มัทนากำมือแน่นไม่เคยคิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้กับตัวเอง ลาภิณทำแบบนี้ทำไม เขาเห็นว่าการที่เธออาสาขับรถให้คือการเสนอตัวอย่างนั้นใช่ไหม เท่าที่สมองอันพร่าเลือนจะทำงานได้เธอก็ได้ยินเสียงตัวเองพูดแทบตะโกนออกไปว่า

          “ฉันอยากต่อยคุณมาก รู้ตัวไหมว่าทำอะไรลงไป ฉันไม่ใช่พวกผู้หญิงของคุณนะได้บ้า”

          ลาภิณคว้ามือไว้มัทนาไว้ราวกับไม่แน่ใจว่าเธออาจวิ่งหนีไปก่อนที่เขาจะทันได้พูดจบ

          “ช่วยหมั้นกับผมได้ไหมมัทนา”

          มัทนาสะบัดมือของลาภิณออกแล้วไม่อาจยั้งตัวได้อีก กำปั้นเล็กกระชากออกไปชกที่อกหนาของชายหนุ่มเต็มๆ เสียงดังปั๊ก ร่างหนาถึงกับเซไปเล็กน้อย

          “มันจะมากไปแล้วนะ โอ๊ะ!?!

ลาภิณกลับตอบแทนความรุนแรงนั้นด้วยการคว้ามือทั้งสองข้างของมัทนาไว้แล้วใช้ตัวเองดันร่างของเธอจนเซล้มไปด้วยกัน ชายหนุ่มจงใจใช้ร่างกายของเขาทับร่างของหญิงสาวไว้ไม่ได้คิดทำเกินเลยไปมากกว่านี้อีก หากไม่จำเป็น ความอ่อนนุ่มของหญ้าทำให้เธอไม่เจ็บตัวแต่เจ็บใจมากกว่าที่พลาดท่าให้เขาอีกครั้ง ครั้นพอดิ้นก็ยิ่งแย่เข้าไปใหญ่เมื่อร่างหนายิ่งเบียดเธอแน่นกว่าเดิม

          “คุณช่วยฟังสิ่งที่ผมจะอธิบายก่อนสิ ไหนสัญญาแล้วว่าจะไม่ตบ ต่อย หรือเตะไงล่ะ โอ้ย”

          มัทนาผงกหัวขึ้นเพื่อกัดที่ไหล่ของลาภิณ แต่เขากลับจูบที่หน้าผากทำให้เธอลืมตัวจนไหล่หนาหลุดออกจากฟันคมๆ แล้วยังไม่ทันที่เธอจะได้หาวิธีต่อริมฝีปากที่เผลอเปิดก็ถูกกดจูบอีกครั้ง คราวนี้สถานการณ์แย่กว่าเดิมเมื่อเธอเสียเปรียบอยู่ใต้ร่างของเขา มัทนาเห็นดวงตาเผยแววหวานของลาภิณในระยะใกล้ซึ่งมีผลต่อหัวใจที่เต้นกระหน่ำราวถูกจู่โจมด้วยน้ำผึ้งอุ่นๆ เมื่อลิ้นอุ่นซ่านของเขาแทรกผ่านเข้ามาทักทายปลายลิ้นของเธออีกแล้ว หญิงสาวตระหนกพร้อมๆ กับรู้สึกวาบหวามในช่องท้องจากสัมผัสนั้น จูบของเขาช่างจริงจัง ไม่หยอกล้ออย่างที่ทำเมื่อครู่ เธออยากจะเบี่ยงหน้าหนี ทว่ามือใหญ่กลับรู้ทันตรึงใบหน้าของเธอเอาไว้ ก่อนเพิ่มความสนิทชิดเชื้อนั้น ลิ้นอุ่นๆ ของเขากวาดไล้ไปทั่วพร้อมกับสัมผัสเรียกร้องให้เธอตอบรับ แต่มันไม่มีทางเกิดขึ้นเพราะเธอไม่ได้เต็มใจถูกจูบ ลาภิณถอนหายใจสะท้านเสียเองกว่าจะรู้สึกตัวว่าได้ล้ำเส้นไปไกลกว่าการเจรจา ชายหนุ่มถอนริมฝีปากออกพลางสะบัดหน้าตัวเองแรงๆ เพื่อเรียกสติที่กระพร่องกระแพร่งเพราะจูบที่เขาเป็นผู้เริ่มต้นเอง

          “ผมขอโทษที่ทำแบบนี้ แต่ถ้าคุณไม่ยอมฟังคำตอบและเหตุผลของผมอีกล่ะก็ คราวนี้ผมจะไม่ทำแค่จูบคุณแล้วนะ ขอล่ะคุณช่วยฟังกันก่อน ผมไม่ได้อยากล่วงเกินคุณนักหรอกหากไม่จำเป็น”

          มัทนาพยายามผลักลาลาภิณออกจากตัวแต่แขนกลับไม่มีแรงจนน่าโมโห จึงได้แต่โวยวายเสียงดังเผื่อว่าสาวใช้จะออกมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น

          “ถึงจำเป็นก็ทำไม่ได้ ไหนคุณบอกว่าสิว่ามีเหตุผลอะไรที่คุณอยากมาหมั้นกับฉัน คุณรักฉันหรือไง”

          “เปล่า” ลาภิณตอบก่อนจะขยับลุกให้มัทนาได้เป็นอิสระ สีหน้าของชายหนุ่มเหยเกเพราะการโถมทับมัทนาลงไปทำให้แขนที่อยู่ในเฝือกเจ็บขึ้นมา

          มัทนาถลาออกมายืนห่างจากลาภิณพอสมควรอีกทั้งสายตายังมองหาไม้เหมาะๆ มือสักท่อนเผื่อเขาทำอะไรน่าถีบอีก แต่กลับหาไม่เจอเพราะคนงานเก็บของพวกนี้ไปจนหมดกลายเป็นสวนแสนสะอาดด้วยดอกไม้ที่เธอใช้มาเป็นอาวุธไม่ได้เลย ถ้าต่อยลาภิณอีกครั้งมัทนาไม่แน่ใจว่าหากเขาสู้กลับมาเธอจะเอาชนะได้หรือเปล่า

          “แล้วคุณจะหมั้นกับฉันทำไม ถ้าเป็นแค่เรื่องสนุกๆ คลายความเบื่อของคุณ ฉันไม่สนุกด้วยหรอกนะ ช่วยอย่างมายุ่งกับฉันอีกนับจากวันนี้ไป แขนเดี้ยงๆ อย่างคุณถ้าฉันจะสู้ให้ได้เลือดจริงๆ ตอนนี้เราอาจต้องไปเจรจากันที่สถานีตำรวจแล้ว”

          ลาภิณเห็นท่าทางเหมือนแมวที่กลัวแต่พยายามขู่ฟ่อๆ เพื่อปกป้องตัวเองของมัทนาแล้วยิ่งรู้สึกผิดเมื่อเหตุการณ์บานปลายมาขนาดนี้ เขาไม่ได้เลวร้ายถึงเพียงนั้น แต่ที่ทำไปก็น่าถูกตบไม่น้อยเหมือนกัน แต่มัทนาเลือกการต่อยเขาแทนเมื่อครู่เพราะฉะนั้นเขาจะนำเธอไปเทียบกับผู้หญิงที่ผ่านๆ มาไม่ได้

          “ผมอยากให้ปู่สบายใจ ผู้หญิงคนแรกที่ผมคิดว่าน่าจะเป็นไปได้คือคุณ”

          “แล้วปู่ของคุณมาเกี่ยวอะไรด้วยล่ะ” มัทหน้าถามใบหน้างอง้ำ ถ้าลาภิณเข้ามาใกล้แม้แต่ก้าวเดียวเธอคงทำให้เรื่องนี้ถึงตำรวจแน่นอน

          “ปู่ของผมป่วยหนักมากอาการไม่ค่อยดี ท่านอยากเห็นผมเป็นฝั่งเป็นฝา ผมเลยคิดว่าจะหมั้นกับคุณให้ท่านเห็นแล้วสบายใจ ถ้าอาการดีขึ้นก็ถือว่าเป็นผลพลอยได้”

          ฟังแล้วมัทนานึกห่วงมานพขึ้นมาทันที แม้จะไม่พอใจในการกระทำของลาภิณเป็นอย่างมาก แต่เธอแยกแยะได้ว่าเป็นคนละคนกัน ถ้าปู่ของเขามีความต้องการแบบนั้น มันก็ไม่น่าจะกลายเป็นที่เธอเขาอยากให้มาหมั้นด้วยสักหน่อย เขาจูบเธอเพื่ออะไร พิสูจน์ว่าเรามีใจให้กันแบบนี้น่ะหรือ ถ้าเขาคิดแบบนั้นจริงๆ ก็บ้าไปแล้ว

          “ผู้หญิงของคุณไง แฟนเก่าคนไหนก็ได้ทำไมต้องเป็นฉัน ฉันไม่ได้รักคุณ คุณไม่ได้รักฉัน แล้วเราจะมาทำเรื่องบ้าๆ แบบนี้เพื่ออะไร”

          ถ้าเป็นผู้ชายที่รักมัทนาเต็มหัวใจแล้วมาได้ฟังคำตอบแบบนี้คงชอกช้ำใจ แต่ลาภิณกลับชอบเพราะเขาและเธอจะไม่มีอะไรติดค้างเมื่อถึงเวลาต้องถอนหมั้นกัน

          “ผมมั่นใจว่าคุณจะไม่ยึดผมเอาไว้ แล้วปู่ของผมเคยพบคุณแล้ว ท่านเอ็นดูคุณไม่น้อยเลยนะ ถ้าเราหมั้นกันก็เหมือนทำให้ท่านสมหวัง แต่การหมั้นจะเป็นการทำให้ปู่ของผมสบายใจเท่านั้น เราจะถอนหมั้นกันเมื่อไหร่ก็ได้ คุณช่วยผมสักครั้งได้ไหมมัทนา”

          “แต่มันเป็นการโกหก” มัทนาสวนกลับไปทันที

          ลาภิณถอนใจหากมีวิธีที่ดีกว่านี้ เขาคงไม่ยอมทำอะไรบ้าๆ ห่างจากนิสัยของตัวเองแบบนี้หรอก แต่เพราะความรักที่อยากให้ปู่สบายใจ เขาถึงได้ยอมทำ แม้มัทนาอาจไม่ตกลงแล้วแจ้งความหรือทำให้เป็นข่าวขึ้นมาก็ได้ ทว่าเขาก็พร้อมจะเสี่ยงดูสักครั้ง

          “ผมมีเจตนาที่ดี อย่าหาว่าผมทวงบุญคุณเลยนะ ไหนๆ ผมก็ช่วยคุณจนแขนหัก คราวก่อนผมยังยอมเป็นแฟนปลอมๆ ให้คุณเลย มาถึงตอนนี้คุณควรช่วยผมบ้างด้วยการเป็นคู่หมั้นปลอมๆ ให้ผมไม่ได้หรือไง”

          แล้วมันแลกกับจูบได้ไหมล่ะ? มัทนาอยากตะโกนถามออกไป แต่ไม่ได้ทำเพราะถึงเธอจะตรงไปตรงมา ทว่าเรื่องแบบนี้เธอกลับพูดไม่ออก แม้ลาภิณทำเรื่องน่าโมโห แต่เหตุผลก็พอรับฟังได้หากเขาจะถามดีๆ ไม่ใช่จู่โจมด้วยการจูบแบบนั้น แล้วยังมาทวงบุญคุณกันอีก นี่มันวิธีที่เธอเคยใช้กับเขาชัดๆ

          “ตอนนี้ฉันยังโมโหคุณอยู่ ฉันขอเวลาคิดสัก 3 วัน” ถ้าตอนนั้นหายโมโห เธอค่อยคิด

          ลาภิณส่ายหน้า “ไม่ได้”

          มัทนาขมวดคิ้วใส่ เขามาขอความช่วยเหลือไม่ใช่หรือไง “ถ้างั้นก็เรื่องของคุณแล้วกัน ฉันจะกลับบ้านแล้ว”

          “ผมให้เวลาคุณ 3 นาที ผมมีเวลาไม่มากนัก อาการป่วยของปู่ผมอาจจะทรุดลงก็ได้ ผมขอร้องล่ะมัทนา ช่วยปู่ของผมสักครั้งได้ไหม” น้ำเสียงของลาภิณจริงจัง เขาไม่ได้พูดเพื่อเร่งให้มัทนาตัดสินใจ แต่เขาไม่มีเวลามากต่างหาก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #10 aieng (@ojiaieng) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 11:42

    พอได้รุก ก็รุกหนักเลยนะคะคุณลาภิณ

    #10
    0
  2. #9 Yan Ming Ling (@jerry_lin11) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 11:40

    อิพี่ภิณไม่บอกเหตุผลของการจูบสะท้านเลย จูบเอาๆ แล้วขอหมั้น

    #9
    1
    • #9-1 อัมราน (@Darrano) (จากตอนที่ 20)
      11 สิงหาคม 2561 / 14:49
      5555 ใจมันได้ก็ไปโลด
      #9-1