เสน่หาลาภิณ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 18,916 Views

  • 84 Comments

  • 121 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    14

    Overall
    18,916

ตอนที่ 2 : 30 นาทีคงนานไปสำหรับคนใจร้อน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1461
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    14 ก.ค. 61

          กระถางดอกไม้สีสวยถูกยกลงมาจากรถกระบะเพื่อนำไปยังแปลงปลูกซึ่งวางผังเอาไว้แล้ว คนงานกำลังทำงานอย่างรู้หน้าที่ของตัวเองโดยมีหญิงสาวร่างเพรียวสูงคอยกำกับดูแลความเรียบร้อยให้เป็นอย่างที่ประชุมกันไว้ เพื่อให้งานเสร็จตามกำหนดในวันนี้ งานแต่งงานกลางสวนส้มถูกเนรมิตให้เต็มไปด้วยกุหลาบหลากสีเพื่อประกอบออกมาเป็นรูปหัวใจตามที่เจ้าบ่าวเจ้าสาวต้องการ

มัทนาเดินไปยังส่วนบนของรูปหัวใจเพื่อเตรียมมุมให้เป็นไปตามแบบอีกครั้งก่อนจะเบนความสนใจไปยังซุ้มดอกไม้ที่สาวๆ คนงานกำลังจัดช่อกล้วยไม้ตามเสา สีม่วงตัดกับสีขาวของดอกคาร์เนชั่นที่ร้านดอกไม้อีกเจ้าเข้ามาประดับประดา ช่างเป็นความแตกต่างที่ลงตัวสวยงามตามความคาดหวังของเจ้าบ่าวเจ้าสาว

          มัทนาเดินกลับมาที่รถเมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์กำลังดังระรัว บริษัท สวนไม้เมืองของเธอได้รับความเชื่อถือจากลูกค้ามานานตั้งแต่สมัยอาธรยังเข้ามาดูแล ส่วนเธอในตอนนั้นยังเป็นเด็กน้อยคอยวิ่งตามมาดูพ่อทำงาน จนหลายปีผ่านไปมัทนาได้เข้ามาบริหารงานของครอบคัวเล็กๆ เต็มตัว ส่วนอาธรมักอยู่ในเรือนเพาะชำคอยดูแลต้นไม้สำหรับนำไปจัดแทนการออกทำงานนอกสถานที่ด้วยวัยที่เข้าสู่ช่วงเกษียณ มัทนามองเบอร์ที่ไม่คุ้นก่อนกดรับเพราะเป็นไปได้ว่ามีลูกค้ารายใหม่ติดต่อมาเพื่อคุยงาน

          “สวัสดีค่ะ สวนไม้เมืองยินดีให้บริการค่ะ” มัทนาทักทายเสียงอ่อนลงไม่โผงผางอย่างเวลาคุมคนงาน

          “คุณมัทนาใช่ไหมคะ”

          “ใช่ค่ะ” มัทนาตอบพลางมองหาปากกากับสมุดจดงาน

“ดิฉันเป็นเลขาของคุณลัลนาค่ะโทรมาจากโรงแรมแกรนด์รอยัล ไม่ทราบว่าตอนนี้คุณมัทนาสะดวกคุยสักครู่ไหมคะ”

          “สะดวกค่ะ”

          ใครบ้างจะไม่รู้จักโรงแรมแกรนด์รอยัล ในเครือ เคพี กรุ๊ป นานมากแล้วที่สวนไม้เมืองได้ไปจัดสวนที่โรงแรมในเครือ คราวนี้จะได้โอกาสแล้วกระมังหลังจากถูกแทรกแซงจากบริษัทอื่นที่มีคอนเนคชั่นกับคนในองค์กรแห่งนี้ จนสวนไม้เมืองของเธอถูกตัดหน้ามาหลายรอบ

          “จากผลงานแต่งสวนที่ผ่านของสวนไม้เมืองทำให้ผู้บริหารของเราสนใจติดต่อมาจัดสวนเพื่อใช้สำหรับงานฉลองครอบ 60 ปี เค พี กรุ๊ป ไม่ทราบว่าทางคุณมัทนาสะดวกเข้ามาคุยรายละเอียดได้เมื่อไหร่คะ”

          “วันนี้ตอนบ่ายค่ะ ไม่ทราบว่าทางคุณสะดวกเวลานี้ไหมคะ” มัทนามองงานของวันนี้จึงเห็นว่าเสร็จทันเวลาแน่นอน

          “ได้ค่ะ ฉันจะล็อคเวลาบ่ายโมงตรงไว้นะคะ”

          “ขอบคุณมากค่ะ”

          มัทนากดวางสายยิ้มร่าวันนี้ได้งานใหม่นอกจากงานเล็กๆ ที่เพิ่งรับไปเมื่อวาน เพราะฉะนั้นเดือนนี้จะไม่มีคำว่าขาดทุนอย่างแน่นอน

          “ลูกพี่มาดูทางนี้หน่อยจ้า” คนงานหญิงตะโกนมาทางมัทนา

          โดยไม่รอช้าหญิงสาวที่คนงานเรียกว่า ลูกพี่ก็เดินลิ่วๆ ไปยังซุ้มดอกไม้เพื่อแนะนำคนงานว่าอะไรควรจัดวางตรงไหน มัทนาเรียนจบคณะวนศาสตร์เพราะเป็นความตั้งใจของเธอตั้งแต่แรกที่จะสานต่อกิจการของครอบครัว ทำให้การเป็นหัวหน้าคนงานที่พ่วงตำแหน่งเจ้าของบริษัทไม่ใช่เรื่องยากเกินไป แม้ช่วงแรกๆ เธอจะต้องใช้ความพยายามอย่างมากให้ทั้งคนงานและลูกค้ายอมรับการเปลี่ยนแปลงจากอาธรมาสู่ลูกสาว เมื่อเข้าสู่ปีที่ 3 นั่นล่ะทุกอย่างถึงเข้าที่เข้าทางสำหรับคลื่นลูกใหม่อย่างเธอ

 

          มัทนามาถึงโรงแรมแกรนด์ รอยัล ก่อนเวลาเพื่อจะได้มีเวลาเดินสำรวจสวนด้านข้างโรงแรมซึ่งใหญ่พอสมควร จากการสำรวจคร่าวๆ เธอพบว่ามีทางให้เดินเล่นและวิ่งสำหรับแขกที่ชอบการออกกำลังกาย บริเวณตรงกลางสวนมีสระน้ำขนาดใหญ่ทำให้ดูร่มรื่นเหมาะในการนั่งเล่น แต่ต้นไม้และการจัดวางดูเหมือนไม่ได้รับการดูแลที่ดีนักทำให้ต้นไม้และดอกไม้ไร้ชีวิตชีวาบ้างก็ตายไปไม่น้อย เมื่อเก็บข้อมูลคร่าวๆ แล้วมัทนาจึงไปติดต่อเพื่อขอพบกับคุณลัลนาซึ่งเป็นคนสั่งให้เลขาโทรมานัดเธอไว้

          มัทนายิ้มให้สาวน้อยหน้าตาอย่างกับตุ๊กตากระเบื้องที่ยกมือไหว้เธอก่อน หญิงสาวรับไหว้แล้วนั่งลงพลางมองแฟ้มเอกสารที่วางรออยู่ตรงหน้า

          “ลัลยินดีมากนะคะที่ได้รู้จักคุณมัทนา คืออย่างนี้นะคะเลขาของลันคงบอกไปคร่าวๆ แล้วว่าทางโรงแรมจะจัดงานครบรอบ 60  ปีของเคพี กรุ๊ป”

          “ค่ะ ดิฉันพอทราบมาบ้างแล้วค่ะ” มัทนายิ้มอย่างมีไมตรีเดาว่าลัลนาคงอายุรุ่นราวคราวเดียวกับเธอหรือน้อยกว่านิดหน่อย

          “ก่อนหน้านี้ลัลได้มีโอกาสได้เห็นสวนที่คุณมัทนาจัดให้โรงแรมบางกอกของเพื่อนแล้วถูกใจมากเลยสนใจอยากให้คุณมัทนามาจัดสวนให้ที่แกรนด์ รอยัล บ้างน่ะค่ะ ไม่ทราบว่าคุณมัทนาได้ลองเดินดูสวนแล้วหรือยังคะ ถ้ายังลัลจะพาออกไปเดินดูก่อน” ลัลนาอาสาเพราะอยากให้ทุกอย่างออกมาดีที่สุด ไม่อย่างนั้นพี่ชายได้ลงมาดูเองแน่ๆ และเธอคงถูกมองเป็นน้องคนเล็กของบ้านไปตลอดทั้งที่ทำงานมาจะ 2 ปีแล้ว

          “ดูแล้วค่ะ คร่าวๆ แผนผังโดยรวมของสวนสามารถปรับได้นะคะ ส่วนสระกลางสวนคงต้องสูบน้ำออกแล้ววางระบบน้ำในสระเสียใหม่ ส่วนต้นไม้ดอกไม้ต้องเพิ่มเข้าไปและนำบางส่วนที่เฉาใกล้ตายออกค่ะ” มัทนาอธิบายตามที่คิดแต่หากต้องการให้ลงรายละเอียดเธอคงต้องมีเวลาตรวจดูสวนมากกว่านี้

          ลัลนาพอใจในคำตอบเพราะมัทนามีความสนใจในงานดีจึงหยิบอีกแฟ้มที่เตรียมมาด้วยเปิดออก

          “ถ้างั้นตกลงค่ะ ลัลเตรียมสัญญามาแล้ว คุณมัทนาอ่านดูก่อนนะคะว่าโอเคไหม งานนี้ค่อนข้างมีเวลาไม่มากเพราะกว่าจะตกลงว่าใช้สวนของโรงแรมเป็นสถานที่จัดงานก็ล่วงเลยเข้ามาเดือนนี้แล้ว ถ้าเป็นเดือนหน้าวันที่ 12 ไม่ทราบว่าคุณมัทนาจะทำงานเสร็จทันไหมคะ”

          มัทนายิ้มให้ลัลนาซึ่งดูมีสีหน้าไม่แน่ใจ “ทันค่ะ แต่คงต้องถ่ายรูปสถานที่เพื่อวางแบบและหาต้นไหม้ที่เหมาะสมกับสภาพดินเข้ามา ช่วงสัปดาห์แรกคนงานของสวนไม้เมืองอาจจะมาเพียงครึ่งเดียวเพราะติดงานออกโครงการนะคะ แต่หลังจากนั้นจะทำงานครบทุกส่วนรับรองว่าเสร็จทันแน่นอนค่ะ”

          “ฟังอย่างนี้แล้วค่อยโล่งอกหน่อย ถ้างั้นลัลว่าเราไปที่สวนกันเลยดีกว่า หากคุณมัทนาไม่สะดวกตรงไหนหรือต้องการอะไรเพิ่มบอกได้เลยนะคะ” ลัลนาเอ่ยและรอจนมัทนาเซ็นสัญญาจ้างงานเสร็จจึงเดินนำไปสวนของโรงแรม

          มัทนาขอแวะที่รถเพื่อนหยิบกล้องคู่ใจออกมา ลัลนาหันมายิ้มเพราะเพิ่งสังเกตการแต่งตัวของมัทนาชัดๆ หญิงสาวผมยาวประมาณไหล่แต่ผมถูกมัดไว้อย่างทะมัดทะแมง ชุดที่ใส่ดูเรียบร้อยเป็นเสื้อเชิ้ตสีทึมๆ กับกางเกงยีนส์สีกรมท่าต่างจากผู้หญิงในออฟฟิศอย่างที่เธอเห็นทุกวัน แต่การพูดจาเรียบร้อยมีหางเสียงทว่ามั่นใจดี ถ้าไม่มาพบด้วยตัวเองเธอคงนึกว่ามัทนาเป็นผู้ชายเพราะเพื่อนเจ้าของสวนโรงแรมบางกอกเอาแต่เรียกว่า...ลูกพี่ๆ ใครจะไปคิดว่าเป็นผู้หญิงท่าทางเกือบแมนแบบนี้ 

         

          อาธรออกจากสวนหลังบ้านซึ่งทำเป็นโรงเพาะชำแบบปิดพื้นที่ประมาณ 100 ตารางวาเพื่อใช้สำหรับปลูกดอกไม้เพื่อนำไปใช้ในงานรวมทั้งขายปลีกหากมีใครมาขอซื้อ ส่วนออฟฟิศของสวนไม้เมืองอยู่แถวๆ รังสิตห่างจากบ้านขับรถไม่ถึงชั่วโมงหากรถไม่ติดไว้คอยรับงานจากลูกค้า มัทนายกมือไหว้พ่อพลางหาน้ำให้ตัวเองก่อนจะมานั่งที่เก้าอี้ไม้หน้าบ้าน  เจ้าฮิปโปซึ่งเป็นอดีตหมาข้างทางผงกหัวมองเจ้านายก่อนจะหลับตานอนต่อ

          “เป็นไงบ้างวันนี้ หิวหรือยัง” อาธรถามลูกสาวด้วยความที่ภรรยาตายไปตั้งแต่มัทนาเพิ่ง 3 ขวบ ทำให้เขาต้องเป็นทั้งพ่อและแม่ให้กับลูกจากตอนนั้นมาจนถึงตอนนี้

          “ชักหิวแล้วค่ะพ่อ วันนี้ได้งานใหม่ที่โรงแรมแกรนด์ รอยัล สงสัยมัทจะดวงขึ้นบ้างแล้วหลังจากถูกชักดาบมาเดือนก่อนละมั้ง”

          อาธรหัวเราะเมื่อนึกถึงตอนไปทวงหนี้แล้วลูกหนี้ดันเข้าโรงพยาบาลแถมลูกๆ ยังร้องไห้กระจองอแง มัทนาเลยล่าถอยกลับบ้านมาบอกว่า...ช่างมัน สงสารเขา

          “ไปอาบน้ำได้แล้ว พ่อจะไปทำกับข้าว”

          “พรุ่งนี้มัทเข้าครัวเองนะพ่อ ไม่ได้โชว์เสน่ห์ปลายจวักสักเท่าไหร่ เดี๋ยวที่พ่อสอนไว้จะลืมหมด” มัทนาเอ่ยก่อนเดินเข้าบ้านซึ่งเป็นเรือนไทยสองชั้นไป

          อาธรมองลูกสาวอย่างภูมิใจช่างเป็นลูกไม้ใต้ต้นที่ถอดแบบเขามาทุกอย่าง อังกาบซึ่งเป็นพี่สาวของอาธรเดินลงมาจากชั้นบนพอดีเลยเข้าครัวไปช่วยพี่ชายทำอาหารด้วยกัน ครอบครัวเล็กๆ มีเท่านี้เอง ลูกชายอังกาบทำงานอยู่ต่างประเทศนานๆ จะกลับมาไทยสักที ทำให้อาธรบอกให้พี่สาวมาอยู่เสียด้วยกันที่นี่จะได้ดูแลกันได้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #15 fsn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 21:23

    มาเชียร์สาวเก่งคะ

    #15
    0