เสน่หาลาภิณ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 18,916 Views

  • 84 Comments

  • 121 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    14

    Overall
    18,916

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1671
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    13 ก.ค. 61

บทนำ


“ช่วยทำให้ผมรักคุณได้ไหม”

ลาภิณคาดหวังในคำตอบ แต่ไม่คิดว่าเพียงพูดจบใบหน้าของเขาก็คะมำแทบฟาดกับคอนโซลหน้ารถยังดีที่เข็มขัดนิรภัยช่วยดึงตัวเขาไว้ พอมองหาที่มาก็พบว่ามัทนาคือต้นเหตุ หญิงสาวเบรกรถในทันทีที่ฟังจบแล้วมองชายหนุ่มเหมือนกับกำลังถูกชวนไปโรงแรมม่านรูดอย่างไรอย่างนั้น ทำไมหรือคำถามของเขามันยากเกินไปจนเธอรับไม่ได้หรือไงกัน แต่ก่อนจะได้ฟังคำตอบที่คงใช้เวลาสักพัก ชายหนุ่มรีบมองไปข้างหลังเพราะตอนนี้รถกำลังจอดอยู่กลางถนน!

มัทนากำพวงมาลัยรถเอาไว้แน่นและใช้เวลาอีกหลายวินาทีในการรวบรวมความกล้าหันมามองลาภิณราวกับว่าเขาอาจเพ้อเพราะเป็นไข้ เธอยื่นหลังมือไปแตะที่หน้าผากของเขาแต่ก็ไม่พบความผิดปกติอะไร เรื่องที่ว่าเขาเมาจนพูดจาเหลวไหลคงไม่ใช่อีกนั่นล่ะเพราะเธอไม่ได้กลิ่นแอลกอฮอล์แม้แต่นิดเดียว ถ้าอย่างนั้นเขามีสติถึงได้ถามแบบนั้นออกมาสินะ

“ฉัน...ฉันต้องตอบตอนนี้เลยไหมคุณ”

ลาภิณส่ายหน้า “ยังไม่ตอบก็ได้ แต่คุณช่วยขับรถต่อไปหรือไม่ก็จอดข้างทางดีกว่านะ ไม่อย่างนั้นเราอาจได้ตายด้วยกันในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าถ้าคุณจะรู้ตัวว่าตอนนี้รถจอดอยู่กลางถนน”

มัทนาหันไปมองข้างหลังหัวใจแทบตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม “โอ๊ะ...ตายแล้ว!

หญิงสาวรีบปล่อยเบรกแล้วเหยียบคันเร่งให้รถไปข้างหน้าพลางเปิดไฟเลี้ยวเพื่อชิดเลนซ้ายไว้ ตอนนี้สมองของเธอกำลังสับสนเหมือนนักมวยที่ถูกหมัดสอยกำลังใกล้ร่วงให้กรรมการนับอย่างไรอย่างนั้น เธอขับรถเรื่อยๆ อย่างไม่แน่ใจว่าทางที่กำลังไปนั้นต้องเลี้ยวหรือตรงจนลังเลอยู่หลายครั้ง

“คุณจำทางไปบ้านของผมได้ใช่ไหม” ลาภิณสังเกตเห็นถึงท่าทางไม่แน่ใจของมัทนา

“คิดว่าจำได้นะคุณ”

“ผมช่วยบอกทางดีกว่า คุณต้องเลี้ยวขวา ตอนนี้เลยรีบไปเลนขวาก่อนเร็วๆ ถนนกำลังว่างไม่อย่างนั้นคุณได้เลยแน่ๆ” ชายหนุ่มมั่นใจแล้วว่าหญิงสาวถูกสตั๊นด้วยคำพูดไม่กี่คำของเขาไปแล้ว 

มัทนาพยักหน้าหงึกๆ ยังมองใบหน้าของลาภิณได้โดยไม่ต้องหลบ แต่หัวใจเต้นแรงจนน่ารำคาญนี่ต่างหากที่รบกวนสมาธิที่มีอันน้อยนิดของเธอ

“ผมไม่ได้สั่งให้คุณตอบตอนนี้สักหน่อย หายใจเข้าลึกๆ ไม่ต้องตื่นเต้น”

“ฉันไม่ได้ตื่นเต้น แค่คิดอะไรไม่ออก คุณช่วยบอกทางฉันแล้วกัน” มัทนาถอนใจยาว เธอไม่ใช่เด็กๆ ที่เพิ่งออกมาสู่โลกกว้างสักหน่อย แล้วที่สำคัญลาภิณไม่ได้บอกรัก ไม่เข้าใจว่าเธอจะอาการหนักขนาดนี้ทำไม


แล้วจะมา  up ต่อนะคะ ห่างหายจากการเขียนนิยายไปเสียนาน สำหรับการกลับมาเริ่มต้นจากเรื่อง เสน่หาลาภิณ นะคะ ส่วนเรื่อง หน้ากากดอกรัก ตอนนี้กำลังแก้ไขเรื่องใหม่ทั้งหมด ถ้าแก้ไขเสร็จแล้วจะกลับมา up ให้อ่านกันใหม่ค่ะ 

 อัมราน_บรรพตี


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

0 ความคิดเห็น