กำราบรักจอมเผด็จการ วางแผงแล้ว สนพ Touch

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 12,008 Views

  • 54 Comments

  • 63 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    33

    Overall
    12,008

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1138
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    3 มี.ค. 58

บทนำ

 

“ทำไมยังไม่นอน ดึกแล้วไม่ใช่หรือไง”

หญิงสาวยกมือขึ้นทาบอกเหวี่ยงค้อนจากตาให้คนทำเสียใจมาตลอดบ่าย แล้วตอนนี้จะยังไงต่อล่ะ หิวเลือดเลยมากินแถวๆ นี้หรือไง

ร่างสูงเดินมาชิดแล้วไม่พูดพร่ำตวัดช้อนร่างเพรียวขึ้นมากอดแนบอก อันนาไม่ทันรับมือพอรู้ตัวอีกทีร่างก็ถูกอุ้มไปแล้ว เขานึกจะทำอะไรก็ทำได้หรือไง

“จะทำอะไรอีกล่ะคุณ เป็นแฟนหลอกๆ ไม่ต้องมาอุ้ม ไม่เห็นจะต้องมาคุยกันดีๆ ต่างคนต่างรอเวลาให้จับคนร้ายได้ก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ”

ตอนนี้คงเรียกว่าทะเลาะได้สินะ เถียงเอาเป็นเอาตายแบบนี้คงดีกว่านิ่งเงียบจนเหมือนคุยกับไม้กระดาน แต่ถ้าเธอไม่ดิ้นคงดีไม่น้อย

“อย่าดื้อ แล้วก็อย่าดิ้น ไม่งั้นผมเหวี่ยงคุณลงพื้น แค่จะพาไปนอน”

อันนาหยุดดิ้นมองมาตาเขียวปั๊ด ชัคอยากแก้คำพูดก็ไม่ทันแล้ว

“อย่ามาคิดลึก”

“บ้าอำนาจ โหดเหี้ยม ใจร้าย คนป่าเถื่อน” อันนาพึมพำโมโห

“ได้ยินนะ ผมเติบโตมากับพ่อ บางความรู้สึกที่ผู้หญิงต้องการผมไม่ค่อยเข้าใจนักหรอก”

แล้วเธอต้องตามมาเข้าใจเขาฝ่ายเดียวหรือไง ร่างสูงก้าวขึ้นบนไดไป อันนาเริ่มหาทางหนีทีไล่ แล้วมันเรื่องอะไรที่เขาใช้สายตาสั่งให้เปิดประตู อยากมาด้วยกันเสียที่ไหน สุดท้ายชัคได้แต่เหล่ใส่แล้วเปิดประตูเข้าไปในห้องเองจนได้

ร่างในอ้อมแขนวางลงอย่างทะนุถนอมไม่ใช่โยนด้วยความโมโหลงบนเตียง ความโกรธและน้อยใจของอันนาลดลงฮวบ เราควรคุยกันดีๆ กันเสียทีใช่ไหม ชัคถอยออกไปนั่งสตูลหน้าเตียง หันมองไปคนละทาง

“ทำไมคุณต้องโกรธด้วยที่ฉันไปสุสาน ถ้าเป็นเพราะนั่นเป็นสถานที่ของคุณกับคุณอารตี ฉันขอโทษ เจตนาของฉันก็แค่อยากไปเยี่ยมพ่อแล้วตรงนั้นก็อยู่ใกล้ๆ กัน ซื้อดอกไปฝากก็น่าจะดีไม่ใช่หรือคะ ฉันไม่ได้จะหักหลังคุณสักหน่อย”

เสียงถอนใจยาวทำให้ความมั่นใจหายไป ผู้ชายปากแข็งต้องทำยังไงถึงจะออกจากเปลือกที่หุ้มห่อตัวตนไว้

“ผม...ห่วงคุณ”

เงียบงันราวกับอันนาถูกสตั๊นด้วยคำพูดเพียง 3 คำ เหมือนถูกทิ้งไว้กลางทะเลทราย แต่เพียงวินาทีต่อมาอยู่กลางพายุหิมะ ก่อนจะมารับลมเบาๆ อากาศเย็นสบายชายทะเล คนห่วงแล้วดุกันแบบนั้นหรือ

“แล้ว...ทำไมไม่บอกดีๆ ล่ะคุณ”

ร่างสูงลุกขึ้นมาแล้วนั่งกับพื้นมองอันนาที่ระดับสายตาเดียวกัน รู้สึกผิดและเสียใจ สิ่งนี้น้อยครั้งที่เขาจะกลั่นกรองออกมาเป็นคำพูดให้คนฟังได้เข้าใจ

“ผมไม่ชอบแสดงความรู้สึกว่าห่วงใคร เพราะหลายครั้งมันทำให้เจ็บในภายหลัง”

สายตาคมมองลึกราวกับอยากค้นให้ถึงหัวใจของอันนา

“อย่าทำให้ผมรัก ผมจะได้แน่ใจต่อให้วันหนึ่งผมรักคุณมันก็จะไม่มีอะไรมากไปกว่าความว่างเปล่า ถ้าผมแน่ใจพอที่จะรับความเจ็บปวดเป็นครั้งที่สาม ผมจะกอดคุณไว้แล้วบอกไม่ให้คุณจากไปเอง”

ราวกับมีน้ำหวานหล่อเลี้ยงใจแล้วกลายเป็นความขมปร่าแผดเผาทุกเส้นทางที่สิ่งนี้ผ่านทะลวงไป อันนาฝืนยิ้มรู้สึกเศร้าเพื่อตัวเองและเขา ชัคเจ็บปวดจากการถูกหักหลังมาแล้วสองครั้ง อารตีและใครที่ทำหรือ

“ฉันสัญญาค่ะว่ามันจะไม่เกิดขึ้น”

ชัคยิ้มฝืนพอๆ กัน ตอนนี้เราเข้าใจกันแล้วใช่ไหม ที่ผ่านมาเขาไม่เคยเปิดใจกับใครขนาดนี้มาก่อน กับอารตีก็แค่เรื่องของร่างกายและความรักที่ผิดพลาดเท่านั้น ร่างสูงลุกขึ้นไปนั่งลงโซฟาตรงข้ามกับเตียงนอน

“นอนได้แล้ว ผมจะรอจนกว่าคุณหลับแล้วค่อยกลับ ไม่ต้องกังวลว่าจะทำอะไร ถ้าทำคงทำไปนานแล้ว”

“ถึงไล่ก็ยังไม่กลับใช่ไหมคะ” ก็แค่ลองถามดู เผื่อเขาโกรธแล้วไปก่อนที่เธอจะหลับ

ชายหนุ่มพยักหน้าสายตายังคงมองทุกอิริยาบถที่อันนาทำ เธอนอนลงหันหลังให้แต่สายตาของเขายังตามมาแม้ยามหลับ คงมีแค่ตุ๊กตาเท่านั้นที่จะไม่รู้สึกรู้สา

“ไปนั่งไกลๆ หน่อยได้ไหม ฉันจะได้หลับอย่างสบายใจ”

สั่งแล้วใช่ว่าจะกล้าหันมอง แต่เสียงเดินเบาๆ ทำให้เบาใจว่าเขาคงยอมตามใจบ้าง อันนาแกล้งทำเป็นหายใจสม่ำเสมอเหมือนหลับรอให้เขาไป ทว่าความง่วงทำให้หลับจริงๆ ชัคทำตามสัญญาไหมสุดที่จะรู้ได้ คืนนั้นอาจเป็นคนแรกที่ความฝันไม่ย่างกราย หากชัคเป็นหนังสือสักเล่ม คงมีเนื้อหาที่อ่านเข้าใจยาก แต่เมื่อเข้าใจแล้วคงลืมไม่ง่ายเลย

 

 

          เริ่ม up เนื้อเรื่อง 1 เมษายน 2558 ค่ะ

          อัมราน_บรรพตี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #3 fsn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 15:12
    มารอค่า
    #3
    0
  2. #2 พี่น้อย (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 09:49
    มาลงทะเบียนรอคะ
    #2
    0
  3. วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:54
    รอติดตามจ้า

    #1
    0