หน้ากากดอกรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 21,723 Views

  • 179 Comments

  • 105 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    21

    Overall
    21,723

ตอนที่ 74 : หากว่ามันเป็นเพียงความฝัน 6/6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 186
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    13 พ.ย. 61

การเป็นผู้ช่วยผู้จัดการไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสำหรับดารกา ทำให้เธอต้องใช้เวลาศึกษางานอยู่เป็นเดือนกว่าจะเริ่มเข้าที่เข้าทางในเดือนที่สอง ตอนนี้เธอกำลังช่วยผู้จัดการวีระเตรียมงานสำหรับการฉลองครบ 10  ปีของรีสอร์ต เธอส่งบัตรเชิญไปให้แขกก่อนหน้านี้ ซึ่งล้วนแล้วมีชื่อเสียงในวงสังคมและเป็นคนสำคัญในจังหวัด โชคดีที่มีจันดีช่วยงานและแนะนำทำให้ดารกาไม่ถึงกับหัวหมุนในการเตรียมงานนัก

          ดารกาได้หลับไม่ถึงสามชั่วโมงด้วยซ้ำเนื่องจากเตรียมงานมาจนเกือบรุ่งสางของวันจัดงาน พอหกโมงเช้าพนักงานขับรถไปรับพระมาที่รีสอร์ตซึ่งห้องได้เตรียมพร้อมหมดแล้ว แขกมาร่วมงานพร้อมอาหารสำหรับทำบุญและฟังพระสวดเพื่อเป็นศิริมงคล จนผ่านพิธีในตอนเช้าไปนั่นล่ะดารกาและพนักงานถึงได้นั่งพักบ้าง แต่เพียงไม่นานก็ต้องตรวจความเรียบร้อยสำหรับงานช่วงเย็น รวมถึงห้องพักสำหรับแขก VIP ที่มาแสดงความยินดีแล้วพักที่นี่ต่อหนึ่งคืน

          เมื่อปลีกตัวออกมาได้ดารการีบกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในตอนบ่ายแก่มากแล้ว ก่อนจะกลับมายังงานเพื่อต้อนรับแขก ตามกำหนดการคุณเจรดาควรจะมาถึงได้แล้ว เพราะฉะนั้นเธอต้องเตรียมงานให้พร้อม แต่มองหาอยู่นานเธอกลับไม่เห็นคุณเจราดา แต่คนที่ไม่ได้รับเชิญกลับยิ้มมาแต่ไกลพร้อมกับหอบดอกไม้มาให้จนคนอื่นหันมามอง

ช่างน่าตลกระคนเหลือเชื่อไม่น้อยที่คามินกับเธอกลายเป็นเพื่อนที่รู้สึกผิดต่อกันแบบโทรหากันเดือนละครั้งไม่ให้หายไปจากชีวิต ความจริงดารกาโกรธคามินจนไม่อยากมองหน้า แต่เพราะเขามาขอโทษเธอทุกวัน ถ้าวันไหนไม่พบตัวก็ส่งข้อความมา ในระหว่างนั้นคนร้ายที่ลักพาตัวจิรากับเธอไปได้ถูกจับกุมแล้วทั้งหมด ส่วนคนบงการเป็นใครนั้นตำรวจกำลังเร่งสืบอยู่เพราะคนร้ายที่จับตัวได้ติดต่อผู้ว่าจ้างทางโทรศัพท์มาตลอด ไม่เคยพบตัวและไม่เคยเห็นหน้า แต่อย่างน้อยเธอก็ได้รู้ว่าคามินส่งคนไปช่วยเธอกับจิรา ไม่ใช่คนที่สั่งให้ลักพาตัวอย่างที่เธอเข้าใจไปในตอนนั้น

ความจริงใจจากการขอโทษของคามินทำให้เธอยอมยกโทษให้เขา แม้จะดูแปลกแต่เธอไม่อยากเสียเวลามาโกรธใครสักคนไปตลอดชีวิต ส่วนเรื่องบาดหมางระหว่างเขากับจิรา เธอคิดว่าคงจบลงแล้ว

          “ชอบดอกไม้ของผมหรือเปล่า”

          ดารกายิ้มอย่างรู้ทันเพราะคามินคงไม่ได้มาที่นี่เพื่อให้ดอกไม้กับเธอเพียงอย่างเดียวหรอก

          “คุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้หรอกนะ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันผ่านไปแล้ว การที่คุณมาที่นี่อาจเป็นผลร้ายกับคุณก็ได้ เผื่อมีใครมาวางระเบิดไว้ คุณจะซวยรับข้อหาไปคนแรก ได้ข่าวว่าเพิ่งถูกฟ้องเพราะไปเปิดโปงการโกงของผู้ใหญ่บางคนเข้าไม่ใช่หรือคะ”

          คามินหัวเราะทำไมเขาไม่ทันคิดว่าควรทำแบบนี้ตั้งแต่แรกก็ไม่รู้ “ผมเข้ามาปั่นป่วนชีวิตของคุณ ตอนนี้ผมอยากจะชดเชยเพื่อความสบายใจ อย่างน้อยดอกไม้ก็ทำให้คุณยิ้มได้เห็นไหมล่ะ”

          “แต่ฉันเป็นคนที่ทำให้แผนของคุณพัง ลืมไปแล้วหรือไงคะ” ดารกายิ้มล้อๆ ยังไม่ลืมหรอกว่าก่อนที่คามินจะเข้าใจว่าทำไมเธอถึงทำแบบนั้น เขาได้ต่อว่าอะไรไว้บ้าง

          “รู้ไหมดารกาถึงคุณจะไม่ยอมร่วมมือกับผมแล้ว แต่ผมก็หาวิธีอื่นทำให้จิราเจ็บได้เหมือนกัน”

          ดารกาถอนใจทำหน้าคว่ำใส่พลางส่งดอกไม้คืนให้คามิน แต่เขากลับจับมือของเธอไว้เสียนี่แถมดึงกลับก็ไม่ยอมปล่อยอีกด้วย

          “ถ้างั้นคุณก็กลับไปเถอะ ฉันไม่อยากเข้าไปในวงวนเรื่องเศร้าๆ ของคุณอีกแล้ว”

          “ผมพูดเล่น แค่ที่ถูกตามฟ้องก็ปวดหัวจะแย่ เรื่องอะไรจะหาเหามาใส่หัวให้สมองแตกอีก คราวนี้ผมไม่ดึงคุณเข้ามาเกี่ยวแน่นอน แต่จิราต่างหากที่สนใจผมเอง” คามินยิ้มร้าย พอดารกาจะหันไปเขากลับกอดเอวเธอไว้ “อย่าหันไป เชิดหน้าเข้าไว้ ตอนนี้คุณไม่ได้ทำอะไรผิด ว่ากันตามจริงผมน่าจะคิดถึงเจ้านั่นมากกว่าคุณเสียอีก” 

          ดารกายืนตัวแข็งทื่อเมื่อมีคำถามเกิดขึ้นว่าจิรามาที่เจรดารีสอร์ตได้อย่างไร เขาไม่ใช่แขกที่เธอออกบัตรเชิญไปแน่นอน แต่ว่าคามินเข้ามากอดเธอไว้ทำไมอีตาบ้า พอเธอจะยกมือผลักดันร่างคามินออกไปก็ไม่ทันเพราะเขาคลายกอดแล้วถอยไปเสียห่าง แถมยังยิ้มระรื่นใส่อย่างกับแฟนกำลังล่ำลากันอย่างไรอย่างนั้น

“โอเค แล้วพบกันใหม่เร็วๆ นี้นะดารกา”

คามินส่งจูบให้อย่างหวานหยดก่อนจะเดินไปยังรถที่จอดอยู่ในบริเวณจัดงาน คามินมาเพื่อเป็นส่วนหนึ่งในงานที่ดารกาตั้งใจทำและที่สำคัญเขาได้ข่าวมาว่ามีหุ้นส่วนใหม่ของเจรดารีสอร์ต แล้วมันเรื่องอะไรเขาจะไม่มาให้จิราเห็นหน้าเสียหน่อยล่ะ

ดารกายืนนิ่งอยู่หลายวินาทีกว่าจะรวบรวมความกล้าหันหน้าไปมองที่ชั้นสองของส่วนจัดงาน มือของหญิงสาวกำแน่นเมื่อไม่คิดฝันว่าสักวันจะได้พบกับจิราอีก แม้จะเห็นเพียวเสี้ยวใบหน้าของเขาก็ทำให้ใจของดารกาสั่นสะท้านน้ำตาพานเอ่อออกมา ไม่เห็นร่องรอยของบาดแผลบนใบหน้าของจิราอีกแล้ว เขากำลังมีชีวิตที่ดีและแสนสุขอย่างที่เธออยากเห็นแล้วจริงๆ สินะ หญิงสาวมองอย่างเป็นสุขก่อนจะเบือนหน้าไปเพราะแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว

จิราหันหน้ามองมาที่ดารกาซึ่งกำลังเดินไปคุยกับเจรดา หัวใจที่ราบเรียบพลันแทบกระโจนออกจากอก เพียงแค่เธอที่ทำให้เขามีความสุขที่สุดและทุกข์แสนสาหัส เธอผอมลงจนเขารู้สึกได้ ทว่าใบหน้าของเธอยังคงสดใสเช่นเดียวรอยยิ้ม แน่ล่ะสิ คามินหอบดอกไม้มาให้ถึงที่นี่ ความสุขของเธอกำลังทำให้เขาเจ็บปวดมากขึ้นทุกวันๆ

 

โลกนี้ไม่ได้หมุนเพื่อใคร แต่เราต่างหากหาทางหมุนเพื่อที่จะพาตัวเองมาพบใครอีกคนต่างหาก จิรากับดารกากลับมาอยู่ในวงโคจรเดียวกันอีกครั้งแล้ว

ตอนย่อยสุดท้ายของตอนสุดท้ายที่ลงให้อ่าน โบว์ลงให้อ่านตามสัญญา 70% แล้วนะคะ ขอบคุณสำหรับการติดตามอ่านค่ะ


อัมราน&บรรพตี


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #177 markymilks@gmail.com (@markymilks) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 16:54
    ขอบคุณมากๆ ค่ะ ตามไปอุดหนุนแน่นอน
    #177
    1
    • #177-1 อัมราน (@Darrano) (จากตอนที่ 74)
      14 พฤศจิกายน 2561 / 09:32
      ขอบคุณล่วงหน้านะคะ ^_^
      #177-1