หน้ากากดอกรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 21,722 Views

  • 179 Comments

  • 105 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    20

    Overall
    21,722

ตอนที่ 66 : หากต้องบอกลา 2/4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 169
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    8 พ.ย. 61

คามินใส่ SD การ์ดที่โทรศัพท์ของตัวเอง มีไฟล์เดียวซึ่งเป็นคลิปค่อนข้างยาวประมาณ 5 นาที ในงานวันเกิดของคาริสาที่เขาควรจะอยู่ที่นั้น แต่เพราะเขากับเธอเพิ่งทะเลาะกันถึงได้เป็นแบบนั้น เธอกินเหล้าไปหลายแก้วจนจิราเข้ามาห้าม เขารู้ว่าคาริสากับจิราเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กไม่มีเรื่องชู้สาวเข้ามาเกี่ยว แล้วที่สำคัญเขาเชื่อใจคาริสามาก  คาริสาเมาแต่ยังพอมีสติเปิดประตูเข้ามานั่งในรถได้เอง จากตรงนี้จิรายังเป็นคนขับรถคันนั้น แล้วตอนที่รถตกลงไปในแม่น้ำเจ้าพระยาทำไมถึงกลายเป็นคาริสาที่หน้าพวงมาลัย  

คลิปภายในรถเป็นสิ่งที่คามินไม่เคยเห็นมาก่อน ในระหว่างที่จิราขับรถ คาริสาหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรออกหลายครั้ง ซึ่งเบอร์ที่เธอโทรหานั้นคือเขานั่นเอง จิราจอดรถหน้าร้านสะดวกซื้อเพราะคาริสาบอกว่าอยากได้น้ำเปล่า แต่พอกลับมาที่รถ คาริสากลับขับออกไปแล้วจนจิราต้องวิ่งตามมา คาริสาจอดรถให้จิราเข้ามานั่ง แต่เธอขอขับต่อไปจนถึงบ้านตัวเอง จิราห้ามอยู่หลายครั้ง แต่คาริสากลับขับรถเร็วและร้องไห้พร่ำพูดถึงแฟนที่ติดต่อไม่ได้ จิราเตือนให้เธอขับช้าลง แต่มันสายไปแล้ว คาริสากระทืบเบรกอยู่หลายครั้ง แต่ความเร็วกลับไม่ลดลงเท่าไหร่นัก จากความตกใจและการดื่มมาพอสมควรทำให้เธอไม่มีสติพอที่จะควบคุมพวงมาลัยเมื่อมีรถอีกคันขับเบียดเข้ามาจนกระทั่งหักเลี้ยวไม่พ้น ในวินาทีนั้นเองรถพุ่งชนสะพานจนเหินตกลงมาสู่แม่น้ำเจ้าพระยา  สีหน้าของคาริสาเต็มไปด้วยความกลัว หญิงสาวกรีดร้องก่อนจะตามมาด้วยเสียงโครมดังสนั่น ภาพตัดไปในวินาทีที่กระจกแตกน้ำกำลังทะลักเข้ามาในรถเพราะ SD การ์ดสามารถกูไฟล์กลับคืนมาได้ถึงตรงนี้

เหตุการณ์ต่อไปเป็นอย่างไรคามินรู้อยู่แล้วเพราะเขาดูคลิปเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นร้อยครั้งเพื่อหาความผิดปกติที่จะเอาผิดกับจิราให้ได้ แต่ว่าคลิปนี้กระจ่างชัดว่าที่เขาทำมาทั้งหมดหมดสูญเปล่า จิราเป็นเหยื่อการแก้แค้นของหิรัณและความประมาทของคาริสา ส่วนคาริสาคือผู้เคราะห์ร้ายที่ไม่ควรต้องมาตาย แต่เหนือสิ่งอื่นใดคามินรู้ดีแก่ใจหากเขาอยู่กับคาริสาและไม่ปล่อยให้เธอโดดเดี่ยว เธอจะไม่ตายในคืนนั้น ชีวิตของเธออาจจะยืนยาวจนเราสองคนแต่งงานกัน

ความเงียบจากคามินคือการยอมรับ จิราเม้มปากมองความเศร้าบนใบหน้าของคามินอย่างสาแก่ใจ ตอนนี้คงถึงเวลาใช้ความเสียใจกระแทกใส่คนไม่ยอมรับความจริงให้ล้มพับเพื่อที่จะได้ไม่มาเป็นระเบิดเวลาในชีวิตของเขาอีก เขาไม่ได้อยากทำแบบนี้ หากคามินไม่ลากดารกาเข้ามาเกี่ยวกับเรื่องที่ควรจบไปแล้ว

“ผมก็ไม่อยากจะโทษใครหรืออะไรหรอกนะ แต่ถ้าไม่มีผู้ชายแย่ๆ คนหนึ่งมาบอกเลิกคาริสาจนไปดื่มเหล้าเมามาย ตอนที่รถตกลงไปในน้ำคาริสาคงมีสติพอที่จะกลั้นหายใจ”

คามินหลับตาสะกดกลั้นความรู้สึกผิดที่เขาหลอกตัวเองไว้ เขาคิดแบบนั้นมาตลอด แต่เลือกที่จะเชื่อว่าเพราะจิราสลับผลตรวจแอลกอฮอล์ในเลือดและคืนนั้นคาริสาไม่ได้ขับรถ จิราอาจทำบางอย่างเพื่อให้พ้นความผิดในข้อหาเมาแล้วขับ สิ่งนี้หล่อเลี้ยงให้เขายังมีชีวิตต่อมาได้

“ผมไม่ปฏิเสธว่าสาเหตุมันมาจากหิรัณ คุณเองก็รู้อยู่แก่ใจอยู่แล้วนี่ว่าผมไม่ได้ต้องการให้เกิดเรื่องราวแบบนั้นจนคาริสาตาย มันเป็นความคิดชั่วๆ ของหิรัณที่ผมเองก็เกือบตายเหมือนกัน หลักฐานของการรอดตายที่บาดเจ็บสาหัสคุณน่าจะรู้เองจากการใช้นักสืบตามจนปรุโปร่งไม่ใช่หรือ” จิราต้อนคามินให้จนมุม หลักฐานเด่นชัดก็อยู่บนใบหน้าของเขา

“ถ้าตอนนั้นคุณมาหาผมแล้วคุยกันอย่างคนที่เสียใจต่อการสูญเสีย วันนี้คงไม่มาถึง คุณทำให้ผมเปลี่ยนใจจากรักผู้หญิงคนหนึ่งจนกลายเป็นเกลียด ส่วนคุณไม่ได้อะไรสักอย่างนอกจากเป็นคนขี้แพ้ที่โยนความผิดให้คนอื่นเพื่อชดเชยความรู้สึกผิดของตัวเอง”

รอยยิ้มหยันคือสิ่งที่คามินได้รับจากจิรา ชายหนุ่มกำหมัดแน่นไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าอยากชกตัวเองหรือเจ้านั่น แต่เขาไม่ยอมเจ็บเพราะการแก้แค้นเพียงคนเดียวหรอก ในเมื่อการตายของคาริสาอย่างไรเสียก็มีสาเหตุจากจิราด้วย เขาไม่มีทางเชื่อว่าจิราจะเกลียดดารกาได้จริงๆ ใครล่ะที่ดูแลดารกาไม่ห่าง ใครล่ะสวมแหวนให้ดารกา แล้วเพียงไม่กี่ชั่วโมงต่อมาจะเกลียดชังอย่างที่พยายามแสดงออกมา

“เกลียดงั้นหรือ? ถ้าอยางนั้นคุณนัดผมมาทำไม”

“บอกคำพูดสุดท้ายของคาริสาให้คุณได้รู้ไงล่ะ”

จิรายืนมองคามินอย่างสาแก่ใจก่อนจะส่งคลิปสุดท้ายจากคาริสาให้เพราะมีดที่มองไม่เห็นจะถูกกดใส่หัวใจของคามินจนมิดด้าม

คามินก้มลงมองโทรศัพท์ตัวเองแล้วกดเปิดคลิปนั้น คำพูดของจิราไม่กรีดแทงใจของเขาเท่าใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตาของคาริสายามที่เอ่ยกับเขาผ่านโทรศัพท์ของเพื่อนในงานวันเกิด

ได้ยินไหมตัวโย่ง เราอย่าทะเลาะกันเลย ริสาไม่โกรธแล้ว

เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นคลิปนี้ทั้งที่ควรได้รู้มาตั้งนาน หลังจากเสร็จงานศพของคาริสา เขาจำได้ว่าจิราให้เลขาติดมาเพื่อจะได้พบกัน แต่เขาเองที่ปฏิเสธไปอย่างไม่ใยดี เหตุผลที่จิราทำแบบนั้นเพราะอยากให้เขาได้รู้ว่าคาริสาต้องการอะไรก่อนจะตายนั่นเอง เขามันโง่ที่เอาแต่โทษใครต่อใคร แต่กลับลืมไปว่าเขาเองมีส่วนที่ทำให้คนรักต้องมาตายเหมือนกัน

“ผมเคยเซฟคลิปลง SD การ์ดแล้วส่งให้คุณพร้อมกับสารต่างๆ หลังจากครบร้อยวันของคาริสา แต่คุณคงไม่ได้เปิดออกมาดูเลยเพราะเกลียดผมจนไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ตอนนี้รู้สึกเสียเวลาเปล่าไหมล่ะ คุณบอกเลิกผู้หญิงที่รักคุณเพราะอารมณ์โกรธ แต่ผู้หญิงคนนั้นกลับไม่โกรธคุณเลย มาถึงเวลานี้ถึงคุณอยากขอโทษผู้หญิงคนนั้นก็ทำไม่ได้แล้ว”

คามินยังคงมองคาริสาผ่านโทรศัพท์ของตัวเองด้วยความอาลัยรักและเสียใจไม่รับฟังอะไรอีกแล้ว จิราเมินมองไปทางอื่นเพราะเขาไม่ได้ต้องการให้ใครมาเสียน้ำตาเพิ่มจากการสูญเสีย แต่คามินพาตัวเองมาถึงจุดนี้เอง

“ต่อไปนี้ผมจะมีความสุขมากกว่าเดิมเพราะคุณคงไม่ส่งใครมาให้ผมจับผิดเรื่องการแสดงละครอีก ขอให้มีความสุขกับดารกา ลาก่อน”

จิรามองคามินที่น้ำตาปริ่มไม่ได้สนใจเขาแม้แต่น้อยอย่างหมดสิ้นเรื่องคาใจ ต่อไปนี้ถือว่าไม่มีอะไรติดค้างกันอีก ทว่าเพียงหันหน้ามาเพื่อก้าวเดินต่อไปดารกากลับยืนอยู่ตรงหน้ามองเขาเหมือนคนที่เพิ่งตื่นจากฝันร้าย หัวใจของชายหนุ่มไหววูบไม่แน่ใจว่าเธอได้ยินที่เขาพูดกับคามินเมื่อครู่มากน้อยแค่ไหน

“คุณจิรา...”

ดารกามองจิราที่ไม่มีอะไรมาปิดบังใบหน้า ดวงตาของเขาช่างแข็งกร้าว หญิงสาวมองเลยไปยังคามินที่นั่งก้มหน้าหลังงองุ้มสีหน้าราวกับคนได้รับบาดเจ็บจนไม่อยากรับรู้อะไรอีก จิรามองตามสายตานั้นรู้สึกโง่เต็มทนที่นึกห่วงดารกาทั้งที่เธอไม่ได้เป็นอะไร

 

ร้าวรานกันต่อไป การพูดความจริงทำให้เกิดความเจ็บปวด แต่การได้รู้ความจริงก็เจ็บปวดไม่แพ้กัน ขอบคุณสำหรับการติดตามอ่านนะคะ แล้วจะมาอัพต่อให้อ่าน 70%ของเนื้อเรื่องค่ะ ถ้าอยากอ่านต่อสามารถไปตามลิงค์นี้นะคะ

 อัมราน&บรรพตี


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

0 ความคิดเห็น