หน้ากากดอกรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 21,722 Views

  • 179 Comments

  • 105 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    20

    Overall
    21,722

ตอนที่ 62 : ในความเกลียดไม่มีความรัก 2/3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 194
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    6 พ.ย. 61

ดารกาไม่ได้รู้สึกถึงการนอนหลับได้สนิทสักนาทีในตลอดคืนที่ผ่านมา สมองที่เหมือนเครื่องฉายภาพทำให้หญิงสาวได้ยินเสียงและเห็นภาพของจิราตั้งแต่วันแรกที่พบกันจนกระทั่งสายตาของเขาก่อนที่เธอจะลงจากรถมาเมื่อวาน หญิงสาวอาบน้ำเปลี่ยนชุดตั้งแต่ยังไม่เช้าเท่าไหร่เพราะถึงนอนต่อไปก็คงไม่มีอะไรเปลี่ยนใจเธอได้อีกแล้ว ในเมื่อคามินไม่มีทางหยุดแผนการต่างๆ

จิราส่งรถมารับดารกาทำให้เธอมีเวลาสำหรับเตรียมใจเพิ่มอีกสักหน่อย หลังจากสารภาพจิราคงส่งเธอให้คมกริชที่จะมาสอบปากคำได้ทันที

ดารกาเข้ามานั่งรอในห้องทำงานด้วยหัวใจที่เต้นเป็นปกติเมื่อไม่มีความลังเลหลงเหลืออีกแล้ว หญิงสาวได้ยินเสียงเดินของจิราจากข้างหลังก่อนที่เขาจะเข้ามาแล้วกอดเธอไว้ รอยยิ้มของเขาสดใสและไร้เดียงสาช่างไม่รู้เลยว่าอีกไม่กี่นาทีข้างหน้ามันจะหายไปเพราะเธอ

          “มาแล้วหรือดาว เป็นอะไร ไม่สบายหรือเปล่าทำไมหน้าซีด นั่งพักก่อนไหมอีกตั้งชั่วโมงกว่าตำรวจจะมาถามเรื่องเหตุการณ์ในวันนั้นที่พวกเราถูกลักพาตัว” เขาแกล้งดึงแก้มของเธอเล่นหวังใจให้ได้รอยยิ้มกลับมา ทว่ากลับพบเพียงความเงียบที่ผิดปกติ “ทำไมทำหน้าเหมือนมีอะไรไม่ดีสักอย่าง บอกผมมาสิ ใครทำให้ดาวไม่สบายใจผมจะไปจัดการให้เอง”

           “ดาวมีเรื่องสำคัญที่ต้องบอกคุณจินค่ะ”

          ดารกาเป็นฝ่ายดึงมือให้จิรานั่งลงที่โซฟา ส่วนตัวเองเดินมานั่งฝั่งตรงข้ามแล้วหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรออก รอจนคามินรับสายแล้วจึงวางบนโต๊ะ หญิงสาวเม้มปากถอนใจยาวพร้อมจะเอ่ยคำพูดที่เตรียมมาอย่างไม่ลังเล

คามินได้แต่ถามอย่างไม่เข้าใจว่าดารกาโทรมาเพราะอะไร แต่กลับไม่ได้รับคำตอบ เขากำลังจะกดวางสายอยู่แล้วหากไม่ได้ยินเสียงของดารกาที่กำลังพูดกับจิรา มือที่กำลังจะกดวางสายกลายเป็นเพิ่มเสียงเพื่อที่จะได้ยินทุกคำพูดชัดเจนยิ่งขึ้น นี่เองสินะสิ่งที่เขาไม่คาดคิดว่าดารกาจะทำตามที่นิพนธ์เคยเตือนไว้

          “ดาวมีเรื่องจะสารภาพกับคุณจินค่ะ ถ้าฟังแล้วคุณจินต้องการดำเนินคดีทางกฎหมาย ไล่ดาวออกไปหรืออะไรก็ตามแต่ที่ร้ายแรงกว่านั้นก็เชิญค่ะ ดาวยอมรับการตัดสินใจของคุณจิน”

          “มันเกี่ยวกับใครบางคนที่ดาวกำลังโทรหาด้วยใช่ไหม” จิราถามสีหน้าไม่ค่อยแปลกใจนักเมื่อเขาก็มีความลับต่อดารกาเหมือนกัน

          ดารกาพยักหน้าคงมีแต่วิธีนี้เท่านั้นที่เธอจะไม่หักหลังใคร จิราควรได้รู้ความจริง เช่นเดียวกับคามินที่รู้ว่าเธอทำอะไรลงไป

          “ค่ะ แต่ไม่ว่าอะไรที่ดาวพูด ดาวอยากขออย่างเดียว ขอให้คุณจินใช้ชีวิตต่อไปอย่างมีความสุข”

          จิราหลับตาลงเนิ่นนานกว่าจะพยักหน้า ดวงตาของชายหนุ่มเศร้าและเจ็บปวดก่อนที่ดารกาจะพูดเสียด้วยซ้ำ แต่เขาคือจิราที่หนีมาเกินกว่าจะกลับไปใช้วิธีเดิมๆ เพื่อปิดตัวเองอยู่ในโลกส่วนตัวได้อีก

          “เชิญพูดมาได้เลยดาว ไม่ว่าเรื่องอะไรผมพร้อมจะฟัง”

          “ทำตามที่คุณอยากทำได้เลยดารกา” คามินบอกมาตามสายน้ำเสียงไม่สะทกสะท้าน

          ดารกาก้มลงไปใกล้โทรศัพท์ “คุณเองก็ควรหยุดได้แล้วนะ ไม่ใช่เพื่อคุณจิราเพียงอย่างเดียว แต่เพื่อความสุขที่เหลือในชีวิตของคุณเองเหมือนกัน”

          “ช่วยสนใจผมมากกว่าผู้ชายคนนี้ด้วยนะดาว” จิรากรุ่นอยู่ในอก เขาควรเป็นผู้ชายที่ดารกาห่วงไม่ใช่คามิน

          ดารกามองหน้าจิราอย่างคนที่ไม่มีอะไรให้ปกปิดอีกแล้ว หน้ากากแห่งความหลอกลวงหลุดออกเหลือไว้เพียงเนื้อแท้ของความจริงอันเจ็บปวด

          “ดาวหลอกคุณจินค่ะ เรื่องมันเริ่มจากหนี้ก้อนโตที่ทำให้ดาวรับงานผู้ช่วยเลขาเพื่อที่จะมาสืบเรื่องของคุณจิน แล้วก็เหมือนคุณจินจะติดกับเพราะเรื่องในอดีตที่แม้แต่ดาวเองก็เกือบลืมไปแล้ว...”

          จิราอดทนฟังสิ่งที่ดารกากำลังเล่าตั้งแต่วันแรก...ในหน้าที่ผู้ช่วยเลขาซึ่งไม่ได้เกิดขึ้นจากความจงใจของเจนิสอย่างเดียว แต่เธอยังทำต้องตามคำสั่งของคามินเพื่อแลกกับเงินที่เป็นหนี้นอกระบบไม่กี่ล้าน ความรู้สึกที่เขามอบให้เธอเมื่อแลกเป็นเงินออกมาแล้วช่างถูกจนน่าโมโหระคนเจ็บปวด ไม่มีความรู้สึกอื่นใดที่เป็นของดารกาแม้แต่นิดเดียว เธอแค่เล่นไปตามเกมยิ้มให้เขาเพื่อแผนการ เธอช่วยเหลือเขาเพียงเพื่อให้ได้ความไว้วางใจ เหตุการณ์ต่างๆ ราวกับหลั่งไหลเข้ามาในสมอง มีแต่เขาที่คร่ำครวญคิดไปเองมากมาย แม้กระทั่งตอนติดอยู่ในป่า ดารกายอมเสี่ยงตายเพื่อให้ได้เงินที่เพียงออกปากเขาย่อมให้เธอได้เชียวหรือ ตลอดเวลาที่ป่าแห่งนั้นสิ่งที่เธอทำและพูดเป็นความจริงหรือคำลวงกันแน่ จิราถอนใจรู้สึกเย็นสะท้านในอก

ดวงตาของจิราทอประกายเจ็บปวดระคนโกรธเมื่อรู้แล้วว่าดารกายอมทำทุกอย่างเพื่อเงินและครอบครัว ตอนนี้เขาเป็นใครสำหรับเธอ คำว่า...คนรัก ชายหนุ่มยังไม่เคยเฉียดใกล้เพราะเธอปิดประตูตายใส่เขามาตั้งแต่แรกแล้ว เธอช่างร้ายกาจและทำให้เขาหลงรักเพื่อมาพบกับความว่างเปล่าแสนเจ็บปวด ดารกาเป็นผู้หญิงแบบไหนทำไมถึงเลือดเย็นแม้ยามที่ถูกสารภาพความในใจ เธอไม่รู้สึกอะไรแม้แต่นิดเดียวเลยกระนั้นหรือ

          “เรื่องทั้งหมดที่คุณจินควรได้รู้ดาวเล่าจนหมดแล้วค่ะ” ดารกาเค้นเสียงออกมาแล้วกลั้นแรงสะเทือนรวดร้าวในอกที่จะออกมาเป็นน้ำตาเอาไว้ “ส่วนคุณก็หยุดทำร้ายคุณจินได้แล้วนะคะ...ลาก่อน”  เธอยื่นมือไปหยิบโทรศัพท์แล้วกดวางสาย 

          ความเงียบเป็นสิ่งที่เกิดขึ้น ดารกาบีบมือตัวเองจนเจ็บเพราะยังมีเรื่องที่ต้องบอกจิราอีก ดวงตาคมของชายหนุ่มมองมาก่อนจะยกมือห้าม จิรารู้อยู่แล้วว่าดารกาติดต่อกับคามิน เขายอมรับหากเธอจะเป็นคนที่ถูกเลือกมาเพื่อจุดประสงค์ร้าย เขายอมรับหากเธอจะทำร้ายเขา เขายอมรับหากจะถูกเธอหักหลังอย่างที่เคยพูดไป

สำหรับผมถ้ายอมบอกความจริง ไม่ว่าอะไรที่ทำมา ผมจะให้อภัยทั้งหมด ซึ่งคงต้องใช้เวลา  แต่ถ้าไม่รู้ก็คงคิดว่ามันเป็นเรื่องของชะตากรรม ทุกคนมีกรรมไม่ว่าคนที่กระทำหรือถูกกระทำ เพียงแต่ไม่มีใครรู้หรอกว่าสิ่งที่ทำจะมีผลต่ออนาคตอย่างไร”

จิราพร้อมจะให้อภัยดารกาทุกอย่างตั้งแต่พูดไปวันนั้น เขารอให้เธอพูดความจริง แล้วหลังจากนั้นเขาจะพูดว่า...ไม่เป็นไร ลืมมันไปเถอะ แต่จิรารับไม่ได้หากที่ผ่านมาเธอไม่เคยรู้สึกอะไรต่อเขาเลย

          “หยุด! อย่าเพิ่งพูดอะไรทั้งนั้น”

          เสียงของจิราดังจนทำให้พริมยอมเสียงมารยาทเข้ามาในห้อง

“เกิดอะไรขึ้นคะคุณจิน”

          “ออกไปเดี๋ยวนี้พริม ถ้าผมไม่เรียกห้ามใครเข้ามาในห้องนี้ทั้งนั้น”

          ดารกาหันไปมองพริมด้วยสายตาขอโทษ ตอนนี้จิราจะเสียงดังหรือแม้แต่ทำร้ายเธอก็ได้เพราะไม่ว่าอะไรที่เขาทำเป็นสิ่งที่สมควรแล้ว ตอนนี้เธออยากรู้เหลือเกินว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่กันแน่

จิราอยากจะลืมทุกสิ่งทุกอย่างให้ได้ภายในนาทีเดียว แต่มันเป็นไปได้  ชายหนุ่มมองมาที่ดารกาแต่กลับเห็นรอยยิ้ม คำพูดและสิ่งดีๆ มากมายที่เธอเคยทำให้เขาจนต้องเมินไปทางอื่นเพราะรู้ซึ้งแล้วว่าเป็นการแสดงเพื่อแผนการเท่านั้นเอง  

          หลายนาทีผ่านไปอย่างเงียบงันและอึดอัด ดารกานั่งนิ่งมองจิราเพื่อบันทึกทุกสิ่งที่เขาทำไว้เป็นความทรงจำ บางทีเธออาจต้องไปทบทวนทุกอย่างที่เกี่ยวกับจิราในคุก แต่ก็นั่นล่ะมันเป็นสิ่งที่จิรามีสิทธิ์เพราะเธอทำผิดต่อเขาก่อน ไม่มีอะไรบนโลกใบนี้หลีกหนีการชดใช้เมื่อทำผิดไปได้

          “คุณเคยรัก...” จิราเม้มริมฝีปากเมื่อการคิดง่ายกว่าเอ่ยออกมาให้สะเทือนใจตัวเอง “ไม่สิ คุณเคยชอบหรือรู้สึกลึกซึ้งกับผมบ้างไหมหรือว่าทุกอย่างที่ทำก็เป็นแผนทั้งหมด”

          ดาราส่ายหน้าจนใจที่จะตอบ คำตอบของดารกามาช้าเกินกว่าที่จิราจะรอฟังได้ ชายหนุ่มกระโจนเพียงก้าวเดียวก็ถึงร่างของหญิงสาวแล้วรวบตัวไว้ในอ้อมแขนก่อนจะกอดเธอเอาไว้แน่น ดวงตาที่เคยมั่นใจกว่าใครๆ ของจิรากลับไหววูบสับสนยามมองผู้หญิงที่ทำให้เขาคิดว่าชีวิตคงน่าอภิรมย์ไม่น้อยหากมีเธออยู่ด้วยทุกๆ วัน แต่สิ่งเหล่านั้นกลายเป็นเพียงภาพลวงตามาตลอด

          “คุณจินฟังดาวก่อน...”

          เสียงของดารกาถูกกลืนหายเมื่อถูกจิราโถมเข้าใส่แล้วกดเธอไว้ใต้ร่างของเขาบนโซฟา หญิงสาวเบิกตาโพลงด้วยความตกใจพยายามดิ้นรนเบือนหน้าหนี ทว่ามือแข็งแรงของเขาได้ตรึงศีรษะของเธอเอาไว้แน่น เรียวปากหนากดจูบลงเรียวปากบางอย่างเย็นชา ไม่มีความรู้สึกอื่นใดนอกจากต้องการสั่งสอนและอ้อนวอนในคราเดียวกัน ทว่าเรียวปากหวานกลับเม้มปิดไม่ขยับไหว เขาจึงเป็นฝ่ายถอนริมฝีปากออกไปอย่างเรียดเร็ว

          “บอกผมมาได้ไหม” น้ำเสียงของเขาเย็นชาทว่าดวงตาเศร้าเจ็บปวด

          “อย่าเสียเวลากับคนที่ทำให้คุณจินเสียใจอีกเลยนะคะ” เธอบอกเขาเสียงสั่นพยายามสั่งตัวเองไม่ให้เบี่ยงหน้าหลบเพราะความกลัว

          “ผมเต็มใจเสียเวลา”

          ดวงตาของจิราเปิดเผยความในใจให้ดารกาได้รับรู้ก่อนจะเลื่อนใบหน้าลงมายังเนินอกที่กระเพื่อมไหวตามแรงของหัวใจที่เต้นระรัวภายใต้เสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนที่หญิงสาวสวมใส่มาในวันนี้ ดารการู้สึกคล้ายเวลาหยุดหมุน หากบอกความรู้สึกในใจออกไปล่ะ? เธอจะกลายเป็นเครื่องมือของคามินอีกครั้งหรือเปล่า มือทั้งสองข้างของเธอบีบจนเล็บจิกเข้าไปในเนื้อ หญิงสาวสะดุ้งหลุดจากภวังค์ที่ทำให้อยากกรีดร้องระคนอยากร้องไห้ แต่ทำไม่ได้เพราะจิราจะเสียใจมากกว่าที่เขาเกรี้ยวกราด

         

          ขอบคุณสำหรับการติดตามอ่านนะคะ แล้วจะมาอัพต่อค่ะ หากเริ่มต้นผิดก็ต้องทำให้มันถูกเสียก่อน เพราะการก้าวต่อไปทั้งที่มันผิด สุดท้ายก็ต้องล้มเหลวไม่มีความสุขอยู่ดี นี่คือความคิดของดารกาค่ะ

ตอนนี้ปกเสร็จแล้ว ต้นฉบับเสร็จแล้ว โบว์จะส่งให้ meb เพื่อทำเป็น e-book ภายในวันนี้นะคะ หลังจากเช็คความเรียบร้อยแล้ว ถ้ากระบวรการทาง meb เสร็จเรียบร้อยแล้ว โบว์จะมาแจ้งให้ทราบนะคะ ^_^

อัมราน&บรรพตี




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #170 Jinny Jintana (@jinny9999) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 22:23
    รออีบุ้คนะคะ ใกล้แล้ววววๆๆๆ
    #170
    3
    • #170-1 อัมราน (@Darrano) (จากตอนที่ 62)
      7 พฤศจิกายน 2561 / 13:42
      วันนี้อีบุ๊คมาแล้วนะคะ กดไปตามลิงค์ในตอนที่ 64 ได้เลยค่ะ ^_^
      #170-1
    • #170-3 อัมราน (@Darrano) (จากตอนที่ 62)
      7 พฤศจิกายน 2561 / 15:34
      ขอบคุณมากกกกกกกกกกกกเลยค่ะ ลุ้นๆ หวังว่าจะชอบนะคะ
      #170-3
  2. #169 MamiTa (@madame-fabric) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 11:02
    กรี๊ดดดด รอสั่งค่ะ
    #169
    1
    • #169-1 อัมราน (@Darrano) (จากตอนที่ 62)
      6 พฤศจิกายน 2561 / 15:23
      ขอบคุณล่วงหน้านะคะ
      #169-1
  3. #168 markymilks@gmail.com (@markymilks) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 10:42
    ชอบมากกกกก เรื่อยๆมาเรียงๆ
    #168
    1
    • #168-1 อัมราน (@Darrano) (จากตอนที่ 62)
      6 พฤศจิกายน 2561 / 15:24
      ดีใจที่ชอบนะคะ เป็นกำลังใจที่ดีมากค่ะ
      #168-1