หน้ากากดอกรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 21,728 Views

  • 179 Comments

  • 105 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    26

    Overall
    21,728

ตอนที่ 3 : ข้อเสนอจากคนแปลกหน้า 2/4 (แก้คำผิด)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1104
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    7 ก.ย. 61

    

          เมื่อถึงที่หมายซึ่งเป็นสำนักงานของหนังสือพิมพ์ซึ่งติดอันดับหนึ่งในสามของเมืองไทยดารกาเดินตามคนของคามินไปยังลิฟต์ซึ่งเลื่อนขึ้นไปยังชั้นสูงสุดของตึก เธอเคยพบคามินครั้งเดียวเมื่อสัปดาห์ก่อน กิตติศัพท์ของเขาที่เธอได้ยินมาคือถือตัวและเป็นนักธุรกิจที่คำนึงถึงกำไรมาก่อนสิ่งใดๆ แน่ล่ะนักธุรกิจควรเป็นแบบนี้อยู่แล้ว นิพนธ์หยุดยืนที่หน้าห้องพร้อมกับผายมือให้แขกของนายเข้าไป ดารกาไม่ทันได้เฉลียวใจเลยสักนิดเมื่อความหวังบดบังจนมั่นใจว่าอีกสักครู่จะได้ฟังข่าวดี

          หลังจากกล่าวทักทายแล้วคามินก็เอาแต่มองดารกานิ่งนานจนหญิงสาวชักรู้สึกแปลกๆ แต่ยังยกขึ้นไหว้ตามมารยาทแล้วนั่งรอว่าเขาจะพูดอะไร คามินเผยอริมฝีปากคล้ายยิ้มแต่กลับไม่ใช่แล้วเอ่ยขึ้นว่า

           “ผมมีข้อเสนอที่คุณสมควรสนใจเพราะมันจะช่วยให้คุณไม่ต้องถูกรังควานจากพวกทวงหนี้นอกระบบ แล้วถ้าคุณทำผลงานได้น่าพอใจ ผมจะใช้หนี้นอกระบบทั้งหมดให้อีกด้วย”

          ดารกาลุกขึ้นมองคามินตั้งแต่ใบหน้าหยิ่งๆ เจ้าเล่ห์ของเขาไปจนปลายนิ้วที่กำลังเคาะอยู่บนโต๊ะอย่างกับประเมินเธออยู่ พวกคนรวยเวลายื่นข้อเสนอย่อมมีข้อแลกเปลี่ยน เธอเคยเห็นแต่ในละครประเภทขายตัวเองเพื่อเอาเงินไปใช้หนี้ ไม่นึกว่าวันนี้กำลังจะพบด้วยตัวเอง ทั้งๆ ที่ท่าทางของคามินไม่ใช่พวกหัวงูสักหน่อย แต่ก็นั่นล่ะตัณหาราคะมันเป็นเรื่องที่ดูจากภายนอกไม่ได้เสียด้วย

          “สำหรับการพบกันครั้งที่สองแล้วมายื่นข้อเสนอแปลกๆ ฉันคงต้องปฏิเสธไม่ขอรับความช่วยเหลือค่ะเพราะมันไม่มีเหตุผลเลยที่คุณจะมาช่วยฉันและครอบครัว ไม่ว่าคุณรู้เรื่องของฉันได้ยังไง แต่ต่อไปอย่างมายุ่งกับฉันอีก” โดยไม่รอฟังคำตอบดารกาลุกขึ้นมองหน้าคามินอย่างเกลียดชังแล้วเดินเร็วๆ ไปที่ประตูเมื่อทนถูกมองเหมือนเป็นสินค้าไม่ได้อีกแล้ว

          “จะไม่ฟังข้อเสนอของผมก่อนเลยหรือดารกา” คามินลุกจากเก้าอี้แล้วเดินเร็วๆ มาขวางหญิงสาวไว้

          ดารกามองคามินอย่างไม่พอใจ แม้เธออยากจะกระแทกกำปั้นใส่ปากเขามากแค่ไหน แต่สุดท้ายก็ต้องเก็บความโกรธไว้แล้วยอมตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงปกติ

          “ไม่ค่ะ ฉันจะกลับแล้ว”

          “คุณต้องรับงานของคุณเจนิส ผมต้องการแค่เท่านี้ ส่วนรายละเอียดอื่นๆ คงไม่เกินความสามารถของคุณที่จะทำได้หรอก คุณเคยเล่นละครเวทีตอนเรียนมหาลัยมาก่อนนี่นา” คามินยิ้มร้ายแล้วเป็นฝ่ายหลีกทางราวกับการวัดใจกัน

         ดารกาชะงักขาที่กำลังจะก้าวแล้วเป็นฝ่ายหันมามองคามินด้วยความสงสัยระคนหวาดระแวง

          “คุณรู้ได้ยังไงคะ” ด้วยความอยากรู้ทำให้ดารกายังไม่ออกไปจากห้อง ทั้งที่ควรไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด

...ถ้าตอนนั้นเธอรู้ว่าอนาคตจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง สาบานได้ว่าเธอจะออกไปจากห้องนั้นและไม่ฟังข้อเสนอจากคามินแม้แต่เรื่องเดียว

          คามินขยิบตาใส่พอถูกดารกาจ้องกลับบ้างเขาก็เมินมองไปทางอื่นก่อนจะตอบคำถามที่ค้างไว้

“อย่าให้ผมพูดตอนนี้เลยเดี๋ยวคุณจะตกใจเปล่าๆ ว่าไงล่ะ แค่คุณไปทำงานกับจิรา ถ้าคุณยอมรับที่จะทำงานนี้ ตำแหน่งผู้ช่วย บก ที่คุณสมัครไว้ ผมจะยกตำแหน่งนั้นให้และช่วยใช้หนี้ที่บ้านของคุณให้อีกด้วย”

          ยิ่งว่าผิดคาดจากที่ดารกาคิดเอาไว้มากเพราะเธอคิดว่าคามินคงทำเหมือนผู้ชายเจ้าชู้ทั่วๆ ไปที่ซื้อผู้หญิงด้วยเงิน แต่ถึงกระนั้นเขาก็กำลังซื้อเธอด้วยเงินอยู่ดี แต่จุดประสงค์คืออะไรกันแน่ ทั้งๆ ที่คุณเจนิสเพิ่งยื่นข้อเสนอให้เธอเมื่อชั่วโมงก่อน แล้วเขารู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง

          “เงื่อนไขของคุณแค่ฉันไปทำงานเป็นผู้ช่วยเลขาของคุณจิราตามเงื่อนไขของคุณเจนิสเท่านั้นหรือคะ” ดารกาแค่อยากรู้ยังไม่ได้สนใจข้อเสนอบ้าๆ ของคามินแม้แต่น้อย

          “นั่นแค่เริ่มต้น” คามินยิ้มเหี้ยมๆ ใส่ใครสักคนซึ่งไม่ใช่ผู้หญิงตรงหน้าที่จ้องเขาอยู่ ร่างสูงขยับเข้าใกล้ ร่างเล็กกว่าถอยฉากจนหลังแนบกับผนังห้อง “ทำให้จิราไว้ใจคุณ นี่แหละเงื่อนไขแรกที่คุณต้องทำให้ได้ หลังจากนั้นผมจะบอกเองว่าต้องทำอะไรต่อไป”

          “คุณจะบ้าหรือไง คิดว่าตัวเองเป็นผู้กำกับละครหรือว่างมากใช่ไหม ไม่ล่ะ ฉันไม่ทำเรื่องแบบนี้หรอก เชิญคุณไปหาคนอื่นเถอะค่ะ”

ดารกาส่ายหน้าแล้วยื่นมือผลักคามินพลางก้าวเขาออกไปจากห้องเสียทีเมื่อมั่นใจว่าเขาคงมีจุดประสงค์ที่ไม่ดีแอบแฝงอยู่แน่ๆ  เธอไม่น่าเสียเวลามาคุยกับผู้ชายคนนี้เลย

          “คุณเก็บเอาไปคิดก่อนก็ได้ ผมมั่นใจเชียวล่ะว่าเมื่อถึงเวลาที่มันควรจะเป็น คุณจะไม่ปฏิเสธข้อเสนอของผม”

          ดารกาไม่อยากฟังต่อรีบออกมาจากห้องทันทีแล้วลงลิฟต์มาชั้นล่างรู้สึกกลัวแทบแย่นึกว่าคนของคามินอาจขวางไว้ไม่ยอมให้กลับ เธอเดินเรื่อยๆ พลางมองหารถเมล์ แต่ยังไม่ทันได้ไปไหนน้องชายก็โทรมาพอดี

          “มีอะไรหรือวิน พี่กำลังจะกลับบ้านแล้วล่ะ”

          “แม่เข้าโรงพยาบาลน่ะสิ พี่ดาวรีบมาเร็วๆ นะ โรคเดิมนั่นแหละ ผมใจไม่ดีเลยพี่ดาว” น้ำเสียงของดวินสั่นเครือเมื่อต้องรับมือกับปัญหาเพียงคนเดียว

          “ใจเย็นๆ ก่อนนะ เดี๋ยวพี่จะรีบไป”

          ดารการีบวางสายแล้วโบกมือเรียกรถแท็กซี่เพื่อจะได้ไปโรงพยาบาลให้เร็วที่สุด ราณีเคยผ่าตัดหัวใจมาแล้วเมื่อหลายปีก่อน แต่อาการกลับมากำเริบอีกครั้งหลังจากรู้ว่าเพียงชั่วข้ามคืนว่าตัวเองเป็นหนี้ถึง 3 ล้านเพราะไปเซ็นค้ำประกันเงินกู้ให้เพื่อน การหาเงินมาใช้หนี้จึงเป็นเรื่องน่ากังวลสำหรับผู้หญิงที่ขายข้าวแกงส่งลูกเรียนมาตลอด

 

          ขอบคุณสำหรับการติดตามอ่านนะคะ

          อัมราน&บรรพตี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #150 เฟิดอิอิ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 19:38

    แค่เรียมก็สนุกค่ะน่าติดตาม

    #150
    0
  2. #6 fsn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 มกราคม 2559 / 11:37
    ตัวละครเอกเนี้ย โดนกดดัน โดนบังคับทั้งนั้นเลยนะคะ
    #6
    1
    • #6-1 อัมราน (@Darrano) (จากตอนที่ 3)
      15 มกราคม 2559 / 14:02
      ต่อให้กดดันแค่ไหนก็จะมีมืออุ่นๆ คู่หนึ่งยื่นมือเข้ามาช่วยในเวลาที่เหมาะสมนะคะ
      #6-1