Forest of Memories [ Fic Creepypasta ]

ตอนที่ 5 : Hospital

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 118
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    30 ส.ค. 63

 

"ไม่มีอะไรผิดปกติค่ะคุณพ่อ น้องอาจจะแค่ต้องการการพักผ่อนมากกว่านี้อีกนิดหน่อย แต่เรื่องโรคทางประสาทหรืออาการป่วยอะไรนี่ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ หมอเช็คดูแล้วน้องก็ปกติดี แต่ถ้าไม่มั่นใจยังไงหมอจะให้ยาบำรุงเล็กน้อยไปทานนะคะ"

 

 คุณหมอสาวท่าทางน่าเชื่อถือพูดด้วยน้ำเสียงน่าฟัง ก่อนจะหันไปพิมพ์คีย์บอร์ดด้วยท่าทางคล่องแคล่ว

 

"ถ้าน้องมีอาการอีกยังไงก็ให้รีบพามานะคะ เดี๋ยวหมอจะเช็คแบบละเอียดให้อีกที" เธอหันมายิ้ม

 

"ครับ ขอบคุณครับ"

 

    ชายวัยกลางคนกล่าวขอบคุณแพทย์หญิง ก่อนจะลุกขึ้นและออกจากห้องไปพร้อมกับลูกสาว

 

"เธอใช้เวลาไหนไปเรียนพิมพ์ดีดให้คล่องขนาดนั้นน่ะ" เซฟไฟร์พูดอย่างอึ้งๆหลังจากเดินออกมา เธอคิดว่าเธอพิมพ์เร็วแล้ว แต่มองๆแล้วเธอเทียบกับคุณหมอคนเมื่อกี้ไม่ติดเลยสักนิด

 

  "นั่นคือสิ่งที่ลูกสังเกตเวลาเข้าห้องตรวจหรอ?" ชายร่างสูงมองลูกสาวด้วยความงุนงง

 

  "ก็แบบว่า คนเรียนหมอจะไปมีเวลาฝึกใช้คอมฯซะที่ไหนล่ะ? ไม่ใช่หรอคะ?" เธอตอบด้วยสีหน้าที่งงกว่า ทำเอาบิดาเงียบไปนานหลายนาที

 

 

"เอาล่ะ ก่อนกลับบ้านอยากจะแวะร้านไอศกรีมหรือว่า-"

"ร้านหนังสือ!" เด็กสาวพูดขึ้นโดยไม่ต้องคิด เรียกเสียงหัวเราะจากบิดาได้อย่างไม่ต้องสงสัย

 

"ฮะฮะฮะ โอเค โอเค ตามที่สัญญา" เขายื่นกำปั้นให้ลูกสาวด้วยสีหน้ายิ้มๆ

 

"ตามที่สัญญา" เธอชนกำปั้นกับเขาแล้วยิ้มตอบ

 

ทั้งๆที่ควรจะเป็นอะไรที่ดี แต่ช่วงเวลาครอบครัวก็ไม่ได้มีให้รื่นเริงมากนัก

 

ยังไม่ทันจะได้เดินออกจากโรงพยาบาล เสียงกริ่งฉุกเฉินก็ดังขึ้นจนน่าปวดหู ไฟสีแดงสาดไปทั่วทั้งจุดลงทะเบียนและโถงทางเดิน แพทย์พยาบาลรวมถึงผู้ป่วยทั้งหลายต่างรีบลุกขึ้นหันซ้ายหันขวาขึ้นดูว่าเกิดอะไรขึ้น เสียงดังก้องระเบิดออกจากกลุ่มคนที่แตกตื่น

 

"เกิดอะไรขึ้นคะ?!" เซฟไฟร์ตะโกนถามพ่อ เพราะดูเหมือนว่าเสียงพูดปกติของเธอคงจะถูกกลบไปในเสียงต่างๆเป็นแน่

 

  "พ่อก็ไม่แน่ใจ อยู่ใกล้ๆพ่อไว้" อดีตเจ้าหน้าที่รักษากฎระเบียบกวักมือให้ลูกสาวเข้ามาใกล้ๆเขาพลางส่องสายตาไปยังทั่วห้องใหญ่

 

 

        เซฟไฟร์เงียบไป ก่อนจะกระตุกแขนผู้เป็นบิดา

 

  "เอ่อ.. พ่อคะ เราก็เสร็จธุระกันแล้ว เราออกไปข้างนอกแล้วโทรแจ้งสถานีตำรวจไม่ดีกว่าหรอ?" เด็กสาวมองรอบๆอย่างหวาดระแวง เธอรู้สึกถึงสิ่งบางสิ่งที่ไม่ดีเท่าไหร่จากในนี้

 

       ชายผมบลอนด์ชั่งใจอยู่ชั่วครู เขาหันไปมองประตูทางออกสลับกับเสียงกริ่ง นิสัยที่ต้องช่วยประชาชนก่อนทุกอย่างยังคงหลงเหลืออยู่ แต่ไม่นานเขาก็คิดได้ 

 

"เอาล่ะ เราออกไปกันก่อนเถอะ" เขาจูงมือลูกสาวไปยังทางออก

 

      คนกลุ่มหนึ่งก็คงคิดแบบเดียวกับพวกเขา พ่อลูกและอีกสามสี่คนตรงไปที่ทางออกของโรงพยาบาลอย่างเร่งรีบ นายตำรวจเก่าจูงมือลูกสาวพลางกดเบอร์ของเพื่อนซี้ในกรมไปด้วย 

แต่เมื่อประตูกำลังเลื่อนเปิดออก เสียงบางอย่างก็ดังขึ้น

 

             ครืดดดดดดดดดด

 

                  ปึง!!

 

     ประตูเหล็กหนาสีเงินเลื่อนลงมาขวางไว้อย่างรวดเร็ว ทำให้ทุกคนต้องชะงักหยุดอยู่ที่หน้าทางออก

 

       "ระบบรักษาความปลอดภัย?! ตอนนี้เนี่ยนะ?"

เซฟไฟร์ร้องขึ้น อะไรจะเหมาะเจาะพอดีเวลาได้ขนาดนี้

 

        ผู้คนเริ่มแตกตื่นและโวยวายหนักขึ้น พยาบาลหลายคนพยายามเข้ามาบอกให้ทุกคนอยู่ในความสงบ แต่เหมือนจะไม่ได้ผลเท่าไหร่นัก

 

       "นี่มันบ้าอะไร..." ชายร่างสูงสบถขึ้นเบาๆ ไม่มีเหตุร้ายอะไรเกิดขึ้น แต่กริ่งสัญญาณยังไม่หยุดร้อง แถมระบบกันผู้บุกรุกยังทำงานทั้งๆที่ไม่มีใครทำอะไรด้วยซ้ำ

  ระลอกคลื่นของความโกลาหลยังคงซัดเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้ง เสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวดังออกมาจากห้องตรวจหมายเลข2 ดึงความสนใจของทุกคนไปได้หมดจด

ไม่นานพยาบาลหญิงคนหนึ่งก็วิ่งออกมาจากห้องดังกล่าว ในตอนแรกเธอดูหวาดกลัวและอยู่ในอาการช็อค ก่อนจะตะโกนออกมาอย่างบ้าคลั่ง 

   "เขามาแล้ว!! เขามาแล้ว!!!!!"

เธอกรีดร้องออกมา โดยที่ไม่มีใครรู้ความหมายของมัน แต่สิ่งที่ทุกคนรู้ คือนั่นเป็นเหตุการก่อนที่ความเลวร้ายมหันต์จะเข้าโจมตี..


 

 ======================

 

        ไรท์ Talk: *ถอนหายใจ* ตอนนี้สั้นไปมากๆเลยค่ะ ขอโทษนักอ่านทุกคนด้วยนะคะ;; เพราะคิดว่าถ้าเขียนต่อไปตอนจะต้องยาวเกินไปแน่ๆเลย เลยขออนุญาติตัดไปตอนหน้านะ~ ยังไงก็จะรีบอัพตอนต่อไปนะคะ! อาจจะช้าเพราะไรท์ขี้เกียจไปบ้าง ขอบคุณที่ติดตามค่ะ!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10 ความคิดเห็น

  1. #2 PvP_arena86 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:36

    จร้าาา รอต่อไปนะะะะะะะะะะะะะะ

    #2
    1
    • #2-1 SilentRain(จากตอนที่ 5)
      11 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:56
      ครับผม ขอบคุณที่รอนะครับ^^
      #2-1