[Fic Generator Rex] คำปรารถนาจากพระเจ้า

ตอนที่ 1 : ปฐมบท

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 34
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    1 ม.ค. 62

ปฐมบท

 

ท่ามกลางความชุลมุนของเหล่าผู้คนที่แตกตื่นหนีกระจัดกระเจิงไม่เป็นทิศเป็นทางเดียวกัน เด็กสาวในชุดโกธิคโลลิต้าสีขาวดำตวัดนัยน์ตาสีโลหิตเพียงข้างเดียวของตนทอดมองเหม่อบนท้องฟ้า ในขณะเดียวกันก็เปิดรับประสาทหูของตัวเองให้ได้รับเสียงมากยิ่งขึ้น ในใจก็คิดหาคำตอบไปเรื่อยว่าตนนั้นมาอยู่ในสถานะการณ์แบบนี้ตั้งแต่เมื่อไร?

 

ตึง!! กร๊าซ!!!!

 

เสียงของสัตว์ประหลาดร้องดังระงมเสียจนแสบแก้วหูในขณะเดียวกันลมร้อนที่ผสมกับฝุ่นควันก็ปะทะเข้ากับร่างของเด็กสาว ทรงผมทวินเทลสีโลหิตปลิวไสวไปมาตามแรงลม เด็กสาวหรี่ตาลงใช้ความคิดอย่างหนัก ชีวิตของเด็กวัยแรกแย้มที่อยู่มาอย่างรันทด14ปีอย่างเธอไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน แปลกประหลาดมาก....

 

ถึงกระนั้นเด็กสาวก็ไม่มีท่าทีหวาดผวาหรือหวาดกลัวแต่อย่างใด กลับรู้สึกเฉยเมยและชินชาเสียด้วยซ้ำ จำนวนผู้คนที่วิ่งออกไปนั้นย่อมห่างจากสัตว์ประหลาดแต่หากเธอนั้นไม่วิ่งหนี เด็กสาววิ่งเข้าหาสัตว์ประหลาดนั่นด้วยซ้ำ  เสียงของเครื่องเฮลิคอปเตอร์ที่ประสาทเสียงของมนุษย์ไม่น่าจะได้ยินบนฟ้า เธอกลับได้ยินมันอย่างชัดเจน ชัดเจนจนน่ากลัว.....

 

เด็กสาวหลับตาปี๋สองมือเล็กประกบเข้าที่หูทั้งสองทรุดตัวลงอย่างช่วยไม่ได้ ในขณะเดียวที่เธอทรุดตัวลงก็ได้ยินเสียงของชายวันรุ่นที่อายุใกล้เคียงกับเธอตะโกนโห่ร้องอย่างสนุกตามด้วยเสียงโครม!! ใหญ่ๆและลมแรงๆที่ปะทะเข้ามา

 

ไม่รู้เป็นเพราะเหตุใดเด็กสาวรู้สึกเจ็บแปล็บที่อกด้านซ้ายซึ่งตรงกับตำแหน่งของหัวใจ มือเรียวข้างหนึ่งจับชุดโกธิคของตนที่ตำแหน่งนั้นอย่างทรมานแต่ก็ไม่ได้มีเสียงกรีดร้องใดๆออกมาจากเด็กสาว ริมฝีปากหยาบแห้งเม้มเข้าหากันแน่นจนเผลอใช้ฟันกัดริมฝีปากจนเลือดไหลซิบๆ

 

กึก.....เศษซากตึกที่เจ้าสัตว์ประหลาดพ่นลาวาร้อนออกมาจนมันร่วงตกลงมาเพราะจับตัวกันไม่ได้กระทบกับพื้นซีเมนต์ข้างๆเธอ นัยน์ตาสีโลหิตตวัดมองขึ้นอย่างยากลำบากก่อนจะพบว่ามีเศษตึกขนาดมหึมากำลังร่วงมาที่เธอ

 

“อึก....”

 

เด็กสาวส่งเสียงร้องในลำคอเล็กน้อย อาการเจ็บแปล็บที่ตำแหน่งหัวใจก็หายไป ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้เธอไม่วิ่งหนีแต่กลับเลือกที่จะเผชิญหน้ากับเศษตึกนั่นแทน

 

Algiz Sowilo’ (อัลจีศ โสเวโล)

 

เสียงที่ดังก้องในหัวของเด็กสาวทำเอาเธอตกใจและมึนงงแต่ไม่ทันที่จะได้คิดอะไรต่อก็มีแสงทมิฬบางๆมาหุ้มล้อมรอบตัวของเธอเป็นรูปกะลาที่ถูกคว่ำ นัยน์ตาสีโลหิตกระพริบตาปริบๆด้วยความมึนแสงทมิฬยังคงไม่หายไป

 

Uruz Turisaz’ (อูรุส ธุรีสัศ)

 

ฉับพลันที่เสียงนั้นสิ้นสุดลงแสงทมิฬก็กระจายตัวออกส่งผลให้เศษตึกนั่นสลายกลายเป็นแค่เศษหินเล็กๆตกกระทบที่แขนกับหัวของเด็กสาวเบาๆ คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจสถานการณ์มากนัก คำถามในใจที่เอ่อล้นจนยากเกินกว่าจะหาคำตอบคนเดียว ไม่ว่าจะเป็น เสียงที่เธอได้ยิน สิ่งที่เกิดขึ้นตอนที่เธอจู่ๆก็มายืนอยู่ที่นี่ หรือแม้กระทั่ง.....

 

สัตว์ประหลาดที่จู่ๆก็หายไป



*ปฐมบทสั้นๆหน่อยนะคะแต่ตอนหลังๆจะยาวขึ้นเรื่อยๆและภาษาก็จะแย่ตามลงไป------

*ขออภัยที่ลงช้าค่ะคือไม่ว่างเลยผนวกกับโปรเจ็คที่โรงเรียนด้วยฮือออ~(ขอสงวนสิทธิ์ไม่บอกว่าโปรเจ็คคืออะไรนะคะ)

*วันปีใหม่ก็ถูกลากไปนู่นไปนี่ค่ะเลยไม่ได้แตะเลยฮืออ!! ต้องขออภัยรีดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและให้กำลังใจด้วยนะคะแงงง~

*วันปีใหม่นี้ขอให้ทุกท่านมีความสุข ความเจริญ ใครที่เดินทางกลับต่างจังหวัดก็ปลอดภัยๆนะคะ รู้สึกผิดมากที่มาช้าT T

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #8 ChalyGreen (@ChalyGreen) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 22:16

    รออยู่นะคะ
    #8
    0
  2. #7 Mrs. J (@Jommie12345) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 04:22
    ตอนต่อปายย
    #7
    0
  3. #6 astuna (@astuna) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 07:14
    มาสักที เย้~~~
    #6
    0
  4. #5 ยูมิน่าจัง (@PRAWA0611648688) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 22:56

    รรอมานานมากค่ะ ในที่สุดก็มา จะรออ่านตอนต่อไปนะคะ

    #5
    0