คัดลอกลิงก์เเล้ว

Can I Help you ? (Zoro x Sanji)

ขึ้นว่าเป็นผู้ชาย ก็ต้องทำเรื่องอย่างนั้นกับตัวเองบ้าง แล้วก็ไม่มีใครอยากให้คนอื่นเข้ามาเห็นช่วงเวลาส่วนตัวนั้นหรอก แล้วทำไมคนที่บังเอิญเข้ามาถึงเป็นนาย!!

ยอดวิวรวม

259

ยอดวิวเดือนนี้

33

ยอดวิวรวม


259

ความคิดเห็น


5

คนติดตาม


14
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  20 เม.ย. 62 / 21:25 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ZOSAN FAN FICTION .

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 20 เม.ย. 62 / 21:25

บันทึกเป็น Favorite


CAN I HELP YOU 

Zoro X Sanji Fan fiction

Pain rose.

 

. . .

 

     ค่ำคืนแสนสงบ ณ ริมเกาะร้างเล็กๆแห่งหนึ่ง เรือลำใหญ่ที่หากไม่กางใบเรือก็คงมองไม่รู้ว่าเป็นเรือโจรสลัด จอดนิ่งอยู่ใกล้ริมเกาะ  

     ซ่า…     

     เสียงน้ำกระทบท้องเรือเป็นระลอก เสียงลมทะเลพัดผิวน้ำ เสียงผืนผ้าใบที่รวบไว้ยังคงสะบัด เสียงเหล่านั้นแว่วทะลุผ่านผนังไม้ของเรือ เข้าสู่ท่ามกลางความเงียบสงบของห้องที่เต็มไปด้วยข้าวของ 

     ชายหนุ่มผู้หนึ่งเหน็ดเหนื่อยเป็นพิเศษหลังจากทำอาหารมื้อใหญ่ให้ลูกเรือ นั่งหลังพิงผนังพร้อมบุหรี่ในมือ เม็ดเหงื่อผุดพราวตามผิวขาว เสียงหายใจหอบถี่ เขาปล่อยให้ตัวเองสงบสติอารมณ์หลังจากที่พยายาม ช่วย ตัวเองอยู่นาน

 

แต่...มันไม่ยอมปลดปล่อยเสียที

 

เฮ้อออ...

 

ชายหนุ่มผู้เป็นกุ๊กประจำเรือถอนหายใจยาว แล้วอัดควันลึกลงปอด

 

เราคง...ห่างจากเรื่องพวกนี้ไปนานมากจริงๆ...แทบไม่มีเวลาได้อยู่กับตัวเองเล้ย

 

พอคิดเรื่องวุ่นๆแล้วก็เริ่มหงุดหงิด เขาดับบุหรี่ก่อนจะออกมาจากห้องเพื่อตรงไปยังห้องอาบน้ำอีกฟากของเรือ

ลูกเรือจอมป่วนคงหลับกันไปหมดแล้ว 

สนามกว้างกลางเรือที่เพิ่งปาร์ตี้เมื่อหัวค่ำจึงดูเงียบเป็นพิเศษ ลมทะเลเอื่อย ๆ พัดความสดชื่นมากระทบให้รู้สึกดีขึ้นจากอารมณ์ขุ่นมัว ชายหนุ่มจุดบุหรี่ขึ้นอีกตัวพร้อมทิ้งตัวลงบนม้านั่งบนสนาม 


อากาศดี... ขอนั่งรับลมอีกสักหน่อยแล้วกัน

 

ตุบ..

 

ไม่ถึงนาทีที่ก้นสัมผัสม้านั่ง เสียงบางอย่างกระทบพื้นก็เรียกความสนใจให้ชายหนุ่มหันไปมอง


“...”


ขอถอนคำพูด...อากาศแม่งไม่ดีละ

 

“เฮ้ กุ๊ก...หยิบเหล้าให้สักขวดสิ”

 

ปึด...เสียงเส้นเลือดที่ดูเหมือนจะปูดบนขมับเป็นรูปกากบาทเพราะเริ่มหัวเสีย 

เจ้าของเสียงที่มาทำลายบรรยากาศคือหนึ่งในลูกเรือจอมป่วนที่เวลาเข้านอนไม่ค่อยตรงกับชาวบ้าน เขากระโดดลงมาจากเสากระโดงเรือในสภาพเปลือยท่อนบนพร้อมเหงื่อโชกเต็มตัว เหงื่อนั้นคงไม่ได้มาเพราะไปพยายามช่วยตัวเองเหมือนที่เขาทำ 

แต่มาจากการบ้าการออกกำลังกายไม่รู้เวลาล่ำเวลา

 

“ฉันบอกนายกี่ครั้งให้ใส่เสื้อเวลาลงมาข้างล่างนี่ มันไม่สุภาพต่อเลดี้!

 

ชายหนุ่มผู้มีกล้ามแน่นเป็นมัดสมชายนักสู้ เลิกคิ้วเหมือนทุกที เขาดูไม่เห็นจะสนใจกับประโยคของกุ๊กประจำเรือเลยสักนิด ทุกวันเขาก็แทบจะถอดเสื้อเป็นประจำ ก็ไม่เห็นจะมีใครลำบากตรงไหน แล้วตอนนี้ก็ไม่มีพวกผู้หญิงอยู่ด้วยซ้ำ 

เขายังคงยืนอยู่อย่างนั้นจนกว่าจะได้คำตอบจากเจ้ากุ๊กขี้บ่น

 

“แล้วนี่ แกจะดื่มทุกวันเลยรึไง”  หนุ่มกุ๊กยอมตอบหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง

 

“ขวดเดียว”

 

“ขวดเดียวทุกวัน! จากวันนี้จนกว่าจะขึ้นฝั่งอีกก็เกือบสองอาทิตย์ เหล้าแกไม่พอแน่ ได้ลงแดงตายก็คราวนี้แหละ ไอ้หัวสนามหญ้า”

 

กุ๊กบ่นยาวแต่ก็เดินอ้อมขึ้นบันไดตรงไปประตูครัว 


คำด่าถึงทรงผมสีเขียวสั้นกุดเมื่อท้ายประโยค ถึงจะพูดเบาแต่ก็ได้ยินถนัดหู คนถูกด่าหัวเสียพอๆกันที่ไม่ได้โต้กลับ แต่กลัวไม่ได้เครื่องดื่มที่ชอบจึงยอมเดินตามไปเงียบๆ

 

หนุ่มผมสั้นนั่งลงบนโซฟาติดผนัง หยิบผ้าขนหนูเช็ดเหงื่อตามตัวระหว่างรอกุ๊กประจำเรือเลือกเหล้าหรือบางวันก็เป็นไวน์มาให้เขา ซึ่งจะมาดื่มเป็นประจำหลังช่วงเวลาอาหารเย็น  


เสียงงึมงำของกุ๊กที่ดูเหมือนกำลังอ่านฉลากบนขวดแก้วนานครู่หนึ่ง 

ทำให้คนรอเริ่มกระหาย

 

“เฮ้ คิ้วม้วน...หยิบๆมาเถอะน่า”

 

โป๊ก!

ด้ามเหล็กหนาที่ใช้เปิดจุกไวน์อันหนึ่งปลิวข้ามเคาน์เตอร์มาลงกลางกระหม่อมคนพูดที่ไม่ทันตั้งตัว  

พ่อหนุ่มนักดื่มสูดปาดกัดฟันกรอดด้วยความเจ็บก่อนที่จะรีบเอื้อมมือรับขวดแก้วสีดำที่ปลิวตามมาแทบไม่ทัน

 

“หุบปาก ไอ้หัวมอส !

 

นักดื่มยอมสงบปากสงบคำหลังจากที่ได้ของที่ต้องการ ยกเหล้ารัมสีดำขึ้นดื่ม 

อดสงสัยไม่ได้ที่ยังมีอีกขวดถูกเปิดอยู่ตรงหน้าเจ้ากุ๊กบนโต๊ะกินข้าว 


...ปกติไม่เห็นจะเคยดื่ม

 

สายตาคมจ้องมองมายังหนุ่มกุ๊กผู้รินไวน์สีแดงเข้มลงในแก้วทรงสูง สร้างความเขินอายเล็กน้อยที่ร้อยวันพันปีไม่เคยจะเอาของส่วนกลางงมาดื่มให้ตัวเองคนเดียวแบบนี้  แต่ในเมื่อมันช่วยให้เลือดสูบฉีดได้ก็อาจจะดีกับเรื่องที่ทำค้างคากับตัวเองไว้วันนี้ 

ลองดูหน่อยละกัน

 

เชี่ย...แม่งโคตรแรง’   


มือเรียววางแก้วลงหลังจากสัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวที่ไหลผ่านคอลงไปถึงช่องท้อง

 

ปกติหมอนั่นกินลงไปได้ไงวะ...กะเพราะเหล็กรึไง


ไม่แปลกที่คนไม่ค่อยถูกกับของเหล่านี้จะเริ่มมีสีแดงระเรื่อขึ้นบนใบหน้า หนุ่มกุ๊กเริ่มรู้สึกร้อนจากข้างในขึ้นเรื่อย ๆ ยกขวดขึ้นมาดูอีกครั้ง ปีที่ผลิตก็บ่งบอกได้ว่าตัวเองได้เลือกของดีในระดับหนึ่งมาไว้บนเรือซะแล้ว ถึงจะแรงไปหน่อยสำหรับเขา แต่รสชาติก็ดีจริง ๆ 

 

“......”

 

ความเงียบปกคลุมทั่วห้อง มีเพียงเสียงคลื่นซัดท้องเรือเบาๆเป็นบรรยากาศยามค่ำคืน  เวลาล่วงผ่านไปสักพักหนึ่งโดยที่ต่างคนต่างดูเหมือนจะเหม่อลอยไปคนละทาง  นักดื่มที่นั่งอยู่บนโซฟายกขวดกระดกแอลกอฮอล์เข้าปากซึ่งเหลือเพียง 1 ใน 4 ขวดส่วนหนุ่มกุ๊กเอามือเท้าคางข้างหนึ่ง อีกข้างหนึ่งยกก้านแก้วขึ้นจิบไวน์รสเข้มจนหมด ไวน์รสแรงพร่องลงไปครึ่งขวด แล้วกุ๊กประจำเรือก็ลุกเดินออกจากห้องไป ทิ้งคำพูดไว้เพียงว่า 

ที่เหลือยกให้ ไอ้ขี้เมา!

 

คนฟังได้ยินก็อดกระตุกยิ้มที่มุมปากไม่ได้ เมื่อคนที่เดินเซ ๆ ออกไปนั้นน่าจะเมากว่าตนเสียอีก

.

.

.

..

....

ห้องอาบน้ำ

 

“อึก...”

 

ไอน้ำเบาบางลอยคลุ้งเหนืออ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ อุณหภูมิที่อุ่นกว่าภายนอกทำให้เลือดที่มีแอลกอฮอล์แทรกซึมยิ่งร้อนผ่าว เสื้อเชิ้ตถูกปลดกระดุมออกจนหมด เผยแผ่นอกขาวเนียนที่กระเผื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจเป็นระลอก เหงื่อซึมตามผิว เสียงหายใจหอบฮั่กกลับมาอีกครั้ง มือเรียวกอบกุมส่วนอ่อนไหวที่บัดนี้แข็งขืนสู้มือ ใจเริ่มเต้นเร็วตามจังหวะมือที่เลื่อนขึ้นลง ความรู้สึกวาบหวิวเริ่มมาเยือนตามแผ่นหลังไล่มาจนถึงยอดอกขาว

 

“อือ...”

 

ทว่าความรู้สึกเหล่านั้นยังไม่เพียงพอ 

"..อา..."

ยังคงต้องใช้เวลาสำหรับการปลดปล่อยที่ห่างหายไปนาน 

พยายามนึกถึงสิ่งจะช่วยกระตุ้นอารมณ์ แต่ฤทธิ์ร้อนแรงของไวน์ชั้นดี นอกจากทำให้เขาเดินเซแล้วยังทำให้สมองเบลอไปด้วย ความทรงจำที่พอนึกได้ล่าสุดคือการนั่งดื่มไวน์ในครัวกับใครอีกคนเท่านั้น



ปึง!

 

!!!


เหตุการณ์ที่ไม่แม้แต่คาดฝันเกิดขึ้นตรงหน้า ประตูห้องน้ำถูกเปิดออกกระทันหัน!

 

!!??

คนที่เข้ามาตกใจยิ่งกว่า 


โชคชะตาช่างเล่นตลก ดันส่งไอ้คนที่เพิ่งทะเลาะกันไปหยก ๆมาเจอสภาพนี้เข้าให้ 

......แต่จะเป็นใครก็ไม่ดีทั้งนั้นแหละ 

ในใจได้แต่ร้องตะโกน เชี่ยยย เราลืมล็อคประตูรึไงวะ!!’

 


ห่างไปไม่ถึง 2 ช่วงแขน ภาพของกุ๊กประจำเรือที่ดูผิดจากปกติตรงที่เสื้อผ้าอาภรณ์ไม่ได้เต็มยศอย่างที่เคย นั่งพิงอยู่หน้าอ่างอาบน้ำที่ในสภาพเปลือยท่อนล่าง เสื้อเชิ้ตแนบเนื้อเพราะความชื้นแล้วยังหลุดไหล่ข้างหนึ่ง เผยผิวขาวเนียนอมชมพูระเรื่อเหมือนสาวเจ้าก็ไม่ปาน ที่ทำให้ต้องตกใจที่สุดคือท่านั่งน่าพิศวาสในท่าชันเข่าซึ่งหันมาทางเขาพอดี พร้อมกับมือเรียวที่กุมส่วนสงวนของชายทุกคนไว้นั้น ทำให้พ่อนักดื่มคู่กัดที่เพิ่งเปิดประตูเข้ามาเข้าใจกระจ่างถึงเสียงอู้อี้ที่ได้ยินก่อนเข้าห้องน้ำมาได้เป็นอย่างดี  

 

“นี่แก...”

นึกว่าหมอนี่จะเมาแล้วไปนอนซะอีก..

 

“ออกไปโว้ยย!! ฉันจะทำอะไรก็เรื่องของฉัน!

 

ขวดแชมพูใกล้มือถูกจับปาใส่ผู้บุกรุก ชายหนุ่มผู้มาทีหลังปิดประตูดังปัง ก่อนจะเดินกลับออกไปอย่างช่วยไม่ได้ ทิ้งคนโวยวายไว้อย่างนั้น 

..อุตส่าห์ถือไวน์ครึ่งขวดมา กะจะแช่น้ำแล้วดื่มสบายๆ แต่คงผิดหวัง ชายหนุ่มพาตัวเองนั่งลงบนโซฟาในห้องสมุดใกล้ๆห้องอาบน้ำ ยกขวดขึ้นกระดกไวน์รสร้อนลงคออึกใหญ่

 

จะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นอะไรแล้วกัน

 

“....”

 

ไม่เห็นอะไรทั้งนั้น...

 

ไม่เห็นผิวขาวๆ นั่น...

 

เมื่อเริ่มคิดย้อนถึงภาพเมื่อครู่ก็ต้องยกไวน์ขึ้นกระดกแก้เขินอีกที  ถึงสิ่งที่เห็นจะเป็นผู้ชาย แต่สภาพและการกระทำแบบนั้นก็ทำให้ชายหนุ่มเผลอหน้าขึ้นสีได้บ้างเหมือนกัน  ไม่คิดเลยว่าความรู้สึกแบบนี้จะเกิดขึ้นได้กับไอ้กุ๊กที่กัดกันแทบทุกวัน

...

..

.

ระยะเวลาผ่านไปเพียงชั่วครู่เท่านั้น แต่การรอกลับรู้สึกนานเหลือทน

กึง...

ขวดเปล่าถูกวางกระแทกลงพื้น หลังจากของเหลวในขวดถูกดื่มหมดในรวดเดียว ชายหนุ่มผู้ที่ร่างท่อนบนเปลือยเปียกชุ่มเหงื่อจนเริ่มเหนียว สาวเท้าตรงไปยังห้องอาบน้ำที่ประตูยังคงปิดสนิท มือหนาคว้าลูกบิดเปิดออกง่ายดายและยังไร้ซึ่งการลงกลอนใด ๆ

 

!!!?” กุ๊กหนุ่มสะดุ้งตกใจอีกครั้ง 

เขาไม่คาดคิดว่าผู้บุกรุกจะย้อนกลับมาเร็วขนาดนี้  ซึ่งภารกิจที่เขาทำยังไม่สำเร็จด้วยซ้ำ

 

“ฉันจะอาบน้ำ นายจะทำอะไรของนายก็ทำไป”


ห๊ะ... 

!? ไอ้โรคจิต ออกไปนะโว้ย!

 

“แล้วเมื่อไหร่แกจะเสร็จ! ทำไมฉันต้องรอด้วยฟะ!

 

“แก...ไอ้หัวมอส!

 

ประโยคคำถามไม่เชิงจะเอาคำตอบนั้น เหมือนทิ่มแทงลงไปกลางใจชายหนุ่มผู้พยายามปลดปล่อยตัวเองให้หลุดพ้นจากความอึดอัดที่สะสมมานาน ทว่ามันไม่ง่ายอย่างที่คิด มิหนำซ้ำยังถูกพูดจี้ใจดำเข้าให้อีก

 

ป๊ก!  เก้าอี้ไม้ตัวเล็กปลิวลอยมาลงที่หัวร่างสูงที่ยืนอยู่โดยไม่ทันได้ตั้งตัว 

การปาข้าวของเพื่อขับไล่เกิดขึ้น เมื่อคนโมโหไม่สะดวกที่จะยกขาฟาดแข้งใส่คนกวนได้เหมือนปกติ 


ไม่สนแล้วภารกิจ ขอเอาเลือดหัวไอ้โรคจิตนี่ออกได้ก็พอ

 

“เฮ้ยย...อย่าปาของสิวะ......โอ๊ย  ไอ้กุ๊ก!!

 

“ฉันบอกให้แกออกไปก่อน! ไอ้มาริโมซื่อบื้อ!!

 

“...แก “

ช่างสรรหาคำด่าเสียจริง ไอ้กุ๊กหื่น..

 

หมับ!

 

“อั่ก!

ก่อนลังไม้ใบสุดท้ายจะปลิว ชายหนุ่มผู้บุกรุกก้าวพรวดเดียวถึงตัวคนปาของ ร่างเปลือยท่อนบนล็อคตัวหนุ่มผู้เปลือยท่อนล่างจากข้างหลัง พละกำลังของคนที่เพิ่งฟิตร่างกายมาหมาดๆสามารถรวบตัวคนตรงหน้าได้อยู่หมัดในทีเดียว

 

“ถ้าแกเสร็จ ฉันจะอาบน้ำได้ใช่มั้ย”

“ อ๊ะ ! ท...ทำบ้าอะไรของนา...ย.“

 

ต้นแขนสองข้างถูกรวบกอดเข้ากับตัวด้วยแขนหนาข้างหนึ่ง อีกข้างหนึ่งคว้าหมับเข้าที่จุดอ่อนไหวกลางลำตัว เหมือนเรี่ยวแรงถูกกระชากวูบ ขาขาวรู้สึกไร้ความมั่นคงจากสัมผัสรุนแรงที่ไม่ทันได้ตั้งตัว

 

“อึก...ก...ปล่อย..” กุ๊กหนุ่มพยายามดิ้นรนขัดขืน ทว่าพละกำลังที่ไม่เต็มร้อยในตอนนี้ ไม่อาจคลายท่อนแขนแกร่งได้เลย 

ไอ้หัวมอสมันบ้าไปแล้วแน่ ๆ 


 

ชึบ...มือหนาบีบเนื้อร้อนในมือแน่นเป็นจังหวะช้า ๆ  ยิ่งถ้าคนในอ้อมแขนดิ้นพร่านเท่าไหร่ก็จะยิ่งบีบแน่นขึ้นเท่านั้น เรียกเสียงหลงแปลกหูดังขึ้นในลำคอของคนที่กำลังถูกคุกคามทางกาย ลมหายใจเริ่มขาดห้วงอีกครั้ง ได้ยินเสียงหัวใจเต้นรัวแรงราวกับจะทำให้หูอื้อไปข้าง

 

“อ..อ้ะ..หย..หยุดนะเว้ย.”

 

เมื่อร่างที่บางกว่าเริ่มทิ้งน้ำหนักตัวลงเพราะเริ่มไร้แรงทรงตัว ร่างหนาจึงค่อยพยุงให้นั่งลงด้วยกันทั้งคู่ ชายหนุ่มกระชับตัวคนในอ้อมกอดก่อนจะเอนหลังพิงขอบอ่าง มือข้างที่ขยับยังคงทำหน้าที่สยบคนดื้อรั้นไม่หยุด

 

เฮือก...

ร่างบางขนลุกซู่เมื่อลมหายใจคนข้างหลังรดต้นคอตัวเองอยู่ ความร้อนผ่าวบนใบหน้าวิ่งแล่นไปถึงใบหู 

นี่มันจะใกล้ชิดกันเกินไปแล้ว 

 

“รู้สึกว่านายจะแอบมองฉัน..” คนข้างหลังพูดขึ้น เสียงดังคล้ายกระชิบอยู่ริมหู


“..!!

หม.....หมอนี่!

 

จะเถียงออกไปก็คิดคำพูดไม่ทันท่าทางที่แสดงออกว่าเป็นเรื่องจริง 

หนุ่มกุ๊กแอบมองพ่อนักดื่มคู่กัดจริงเมื่อตอนนั่งดื่มอยู่ในครัว ความเหม่อลอยจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เผลอตั้งคำถามไปไกล ว่าผู้หญิงจะชอบไอ้คนเอาแต่ดื่มแบบหมอนี่บ้างหรือเปล่า แต่กลับเป็นเขาเสียเองที่พอมองเห็นหุ่นล่ำๆนั้นก็เกิดความรู้สึกเขินอายขึ้นมาแทน รอยแผลเป็นทางยาวที่พาดเฉียงบนอกลากลงถึงหน้าท้องนั้น แทนที่จะดูน่ากลัว กลับดูเร้าใจมากขึ้นซะอย่างนั้น 

เป็นเหตุผลที่เขาทิ้งไวน์อีกครึ่งขวดไว้เพราะกลัวตัวเองจะคิดเลยเถิดเกินไป

 

แต่เหตุการณ์ตอนนี้กลับเตลิดไปไกลเกินกว่าคาดคิด

 

“อ๊ะ...”

เมื่อไม่มีคำตอบรับใดจากคนข้างหน้า มือหนาเริ่มเน้นย้ำลงไปบนส่วนที่ไวต่อความรู้สึก ขาขาวเปลือยเปล่าข้างหนึ่งถูกขาของอีกคนเกี่ยวรั้งให้อ้าออก แล้วขัดขาไว้อยู่นั้น ท่วงท่าที่น่าอายทำให้กุ๊กหนุ่มยิ่งดิ้นรนมากขึ้นไปอีก 

 

น่าอายจริง ๆ ! ...นี่มันกล้าทำเรื่องแบบนี้ได้ยังไง


ไอ้บ้าดาบ แกเมารึไงกันน..

 

“หยุดดิ้น...ฉันจะช่วย!”

นหัวของร่างสูงคิดติดต่อเรื่องเอาเองว่า ช่วงหลังมานี้เห็นเจ้ากุ๊กดูหงุดหงิดงุ่นง่านใส่เขาเป็นพิเศษ แล้ววันนี้ก็ดันมาเจอว่าเจ้ากุ๊กนี่กำลังทำอะไรอยู่ในห้องน้ำเสียนานสองนาน เลยสรุปได้ว่าอาจเป็นเพราะไม่ได้ปลดปล่อยออกบ้างนี่เอง ที่ทำให้หมอนี่หงุดหงิดจนด่าหนักขึ้นทุกวัน 


ถ้าช่วยตัวเองไม่รอด งั้นจะยื่นมือเข้าช่วยก็คงไม่เสียหายอะไร 

มันเมาอยู่ด้วย คงไม่ยากล่ะมั้ง 

 

“ไอ้มาริโม่โรคจิต!....อ๊า..”

กัดปากกลั้นเสียงแทบไม่ทัน หนุ่มกุ๊กสะดุ้งโหยงเมื่อนิ้วหัวแม่มือหนาเลื่อนผ่านจุดอ่อนไหวที่เริ่มเปียกชื้นมากขึ้น ซ้ำยังวนเวียนให้รู้สึกวาบหวิวอยู่อย่างนั้น

 

ไม่!!...จะรู้สึกดีไม่ได้เด็ดขาด  เพราะเราดื่มหนักไปก็เท่านั้น... ไม่มีทางรู้สึกแบบนั้นเด็ดขาด!!

 

“ปล่อย...” 

“....”

“อะ...อึก...พอแล้ว”

 

ไม่ยอมเด็ดขาด ฉันจะไม่ยอมเสียฟอร์มให้คนอย่างแก!!

 

 

ผวัยะ!!  ในเมื่อแขนขาถูกพันธนาการ หนทางเดียวที่จะต่อต้านคือเอาหัวโขกคนข้างหลังเต็มแรง หัวแข็งๆกระทบเข้ากลางใบหน้าคมเต็มเหนี่ยวจนหน้าหงาย หนุ่มกุ๊กอาศัยจังหวะนั้นผละตัวเองออกจากอ้อมแขนหนา ขยับตัวลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล

 

โครม!!... ทว่านายพรานปราบเสือไม่ตาย เสือตนนั้นจึงแว้งกลับมาตะปบคนทำร้ายให้กลายเป็นเหยื่อทันที

 

“แก...จะมากเกินไปแล้ว!  

เลือดจางๆซึมไหลซิบอยู่บนจมูกคม คนเจ็บมือไวคว้าข้อเท้ากุ๊กหนุ่มได้ทันจนเสียหลักหน้าคะมำ ก่อนจะออกแรงกระชากให้เข้ามาหาตัว แล้วคร่อมทับร่างที่บางกว่าเอาไว้

 

“อ๊ากกกก!! แกจะทำบ้าอะไร ไอ้หัวเขียว!!

“เอาคืนที่แกทำดั้งฉันเกือบหัก!

 

เหตุการณ์เริ่มชุลมุนวุ่นวาย รู้สึกตัวอีกที ทั้งคู่ก็อยู่ในท่าที่ไม่ควรจะเกิดในสภาพแบบนี้ซะแล้ว หนุ่มกุ๊กซึ่งคว่ำหน้ากับพื้น ถูกพันธนาการสองแขนอีกครั้ง มือหนาเพียงข้างเดียวจับสองข้อมือคนข้างล่างกดพื้นไว้แน่น และเพื่อตัดกำลังของอีกฝ่ายให้ยอมอยู่ใต้การควบคุม ร่างสูงพุ่งมือเข้าประจำตำแหน่งเดิมอย่างรวดเร็ว

 

“อ๊าา อะ..ไอ้บ้า!! แกจะข่มขืนฉันรึไงกันน” 

เห้ยย นี่กลัวแล้วจริงๆนะโว้ยย แรงเยอะยังกะหมี!! เจ็บข้อมือชะมัด


ใจเต้นระส่ำไม่เป็นสาย มือไม้เริ่มสั่น หนุ่มกุ๊กทำอะไรไม่ถูกสักอย่าง ยิ่งสายตามองลอดตัวไปเห็นว่าช่วงสะโพกตัวเองถูกซ้อนทับด้วยตำแหน่งเดียวกันของอีกฝ่ายยิ่งทำให้สติกระเจิดกระเจิง  สมองสั่งงานให้เริ่มต่อต้านอีกครั้ง

 

“อยู่นิ่งๆสิวะ !

“ออกไป! ไอ้มาริโม่โรคจิต!

“ฉันบอกให้แกอยู่เฉยๆไงเล่า!

 

งับ!

 

“โอ๊ยย!!...”

ร่างหนาฝังคมเขี้ยวลงบนไหล่ขาวใกล้ต้นคอ เหมือนเสือตะครุบเหยื่อ กัดลงตรงจุดตายกะให้เหยื่อในมือสิ้นฤทธิ์

ลิ้นหนาสัมผัสได้ถึงคาวเลือดที่เริ่มซึมออกมาจางๆ และเหยื่อหยุดดิ้นไปแล้ว

ร่างสูงผละออกในทันทีแล้วหยุดชะงัก

 

แย่ละ ...เผลอกัดซะเต็มแรง


พอเห็นเลือดเริ่มไหลซึมบนผิวขาวที่แดงเป็นจ้ำ ในเมื่อมือไม่ว่าง สันชาตญานดิบบอกให้ก้มลงไปซับเลือดด้วยลิ้นและน้ำลายในทันที 

แต่ทว่าคงลืมตัวว่านั่นไม่ใช่เลือดของตัวเอง


 แผล่บ...

 “อ๊ะ...ย..อย่า.!!..”

 

เมื่อลิ้นร้อนบรรจงเลียลงบนแผลสด และเนื้อร้อนในมือเริ่มกระตุก  เจ้าของมือหนาจึงได้รู้ว่าคนตรงหน้าใกล้จะถึงจุดไคลแมกซ์เต็มที 

ไม่ได้ตั้งใจจะเลียซ้ำลงบนแผล แต่เลือดยังไม่หยุดไหลจริงๆ 

 

“อะอื้ออ..”  

 มะ...ไม่ได้การแล้ว


จุ๊บ...เสียงกระเส่ายิ่งเริ่มทำให้สถานการณ์เลยเถิด ร่างหนาเริ่มฝากรอยจูบลงบนคอขาว

ในหัวสมองของกุ๊กหนุ่มว่างเปล่า รับรู้เพียงสัมผัสที่อยู่เบื้องล่าง กับความเสียวซ่านที่ลำคอเท่านั้น

 

“อา...” 


ไร้การต่อต้าน...ความรู้สึกที่โหยหามานานกลบความคิดอื่นใดหมดสิ้น ! 

.


“อื้ออ...โซโล!!

 


ร่างของกุ๊กหนุ่มกระตุกวูบ คนถูกเรียกชะงักกึก ผละริมฝีปากออกจากผิวขาว 

เพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองทำอะไรลงไปก็เมื่อเห็นรอยแดงบนคอขาวของคนตรงหน้าที่เยอะเกินควร ผ่อนแรงที่รัดกุมข้อมือสองข้างออก ร่างบางกว่าที่อยู่ใต้ร่างของตนหอบหายใจหนักหน่วง ก้มหน้างุดลงกับพื้น ดูเหมือนอารมณ์ที่พลุ่งพล่านไปจนถึงขีดสุดจะสูบเอาเรี่ยวแรงไปจนหมด


“หืม...เสร็จแล้วนี่....พอแล้วหรือยัง?”

 

..ไอ้.....


ผวัยะ โคร้ม!! ตูมม.. 


ร่างสูงถูกเตะด้วยเรี่ยวแรงโกรธเฮือกสุดท้าย ก่อนจะปลิวกระเด็นตกลงไปในอ่างอาบน้ำแล้วฟาดลงกับขอบอ่างอีกฝั่งอย่างรุนแรง คนเตะคว้ากางเกงได้แล้ววิ่งออกไปทันที


สภาพเหมือนคนหนีรอดจากการถูกข่มขืน


วิ่งไปคอยจับเสื้อผ้าที่หลุดรุ่ยของตัวเองไป


น้ำตาดูเหมือนจะปริ่มๆที่ขอบตาแล้ว 


น่าอาย น่าอายจริงๆ 


เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นได้ด้วยงั้นหรอ 


ไม่สิ มันเกิดไปแล้ว ...


ฉัน...เสร็จ เพราะน้ำมือของมัน ....ฉันแพ้


ที่สำคัญ...อะไรคือการที่ฉันรู้สึกดีมากขนาดนี้ด้วยยยย !!??


ทำไมมม....


ฉันเกลียดแกไอ้มาริโมะโรคจิตตตต!!


                                                                                          



                                                                                               -END-





 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ DarkVioletRose24 จากทั้งหมด 3 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

5 ความคิดเห็น

  1. #5 Fanggerp (@Fanggerp) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 23:50
    มันดีต่อใจมากๆเลยคุณไรท์
    #5
    0
  2. #4 Shily (@shi-ly) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 10:03
    มีต่อมั้ย55555555 โซโลตายยังนั่นโดนเตะหัวฟาดอ่างขนาดนั้น555555
    #4
    0
  3. #3 natt
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 20:59

    โอ้วววววว เร้าน้อนมากกกก แม้จะยังไม่ได้กันแต่ก็ดูจะเผลอใจไปเกินเบอร์มากกกกกก

    #3
    0
  4. วันที่ 22 เมษายน 2562 / 21:28
    สุดยอมมากเลยไรท์!! ภาษาดีมากฮื่อออ!!! ขออนุญาตเอาไปแชร์ลงเพจเค้าหน่อยนะตัววว~ มาแต่งคุ่นี้อีกนะเราชอบคู่นี้ม๊วกๆๆๆๆ~~~
    #2
    0
  5. วันที่ 21 เมษายน 2562 / 00:46

    ฮึ้ยยยยยยยชอบมากเลยอะ ชอบตั้งแต่การบรรยายภาษาของไรท์แบบอ่านแล้วสนุกอ่านแล้วเพลินมาก อยากเป็นคนโลภแล้วสิ สนุกจนไม่อยากให้เป็นเรื่องสั้นเลย อยากรู้ว่าต่อจากนี้หนูซันจิ กับโซโลต่อไปเจอหน้ากันอีกจะเป็นยังไง


    สงสารซันจิที่แพ้โซโลแต่หนูน่าเอ็นดูน่าแกล้งมากเลย โซโลก็ใช่ย่อยทำคุณกุ๊กของเราจนเกือบบ้าคลั่ง กรี๊ดดดชั้นเขินอะ


    ขอบคุณนะคะ ชอบมากๆเลย ยิ่งโซซันยิ่งชอบขอบคุณที่แต่งคู่นี้ออกมาให้ได้อ่านนะคะ

    #1
    0