(Fic Kimetsu ​no​ Yaiba)​ใต้เงาแสงไฟ[RengokuXOc)]​

ตอนที่ 3 : ใต้เงา ที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,265
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 164 ครั้ง
    22 ต.ค. 62





สุดท้ายจบลงด้วยเร็นโกคุมายืนเฝ้าฉันอาบน้ำ.. อืมมม ก็พอจะคิดได้นะว่าทำไม 1เลยคือฉันไม่รู้ทางและ2ฉันเป็นเลือดพิเศษ ถ้าฉันอยู่คนเดียวด้วยความที่ไม่รู้เรื่องวิชาดาบหรือป้องกันตัวคงตายตั้งแต่อสูรเจอหน้าและกระโดดงาบหัวฉันตาย


แต่ถึงอย่างนั้น.. ปกติผู้ปกครองต้องยืนเฝ้าคนอื่นเวลาเข้าอาบน้ำด้วยหรอ?


“คุณเร็นโกคุ แบบว่านะ ฉันจะอาบน้ำ”


“ใช่! ฉันเห็นว่าเธอกำลังจะถอดเสื้อแล้ว”


เร็นโกคุยิ้มพลางมองมาที่ด้วยจิตใจมุ่งมั่นตั้งใจว่าจะเฝ้าฉันอาบน้ำอย่างปลอดภัยไร้สิ่งแปลกปลอม​อย่างอสูร


“ปกติเขาต้องยืนเฝ้ากันด้วยหรอคะ?”


เมื่อฉันถามเขา ดูเหมือนเขาจะคิดอะไรได้ก่อนจะเบิกตาที่กว้างอยู่แล้วให้กว้างกว่าเดิมด้วยความตกใจ


เพราะแต่ก่อนฉันอยู่แต่ในบ้านและทำงานอย่างเดียวไม่เคยได้ดูทีวีหรืออะไรทั้งสิ้นฉันเลยไม่รู้ว่าปกติคนเขาต้องทำอะไรยังไงบ้างนอกจากรับคำสั่งและทำงานให้เขาอย่างตั้งใจ


แต่พอมาโดนดูแลเอาใจใส่แบบนี้แล้ว ชักจะรู้สึกแปลกๆแหะ ว่าแต่ทำไมตานั่นต้องหน้าแดงด้วย?


“เอ่อ.. ขอโทษที ฉันลืมว่าเธอเป็นผู้หญิง งั้นฉันจะไปหน้าห้องน้ำนะ”เขาเงียบพลางมองเลือนไปมาก่อนจะหันไปมองทางอื่นแล้วเอามือปิดปาก


“ถ้ามีอะไรเรียกฉันนะ!”


ปัง!


แล้วก็ปิดประตูอย่างแรง เป็นอะไรของเขากัน?






น่าเบื่อ..


หลังจากอาบน้ำเขาก็ขอตัวไปทำธุระที่ไหนสักที่โดยทิ้งฉันไว้ในห้องของเขาและบอกให้ฉันอย่าลุกออกไปไหนเด็ดขาด ถ้าเกิดอะไรขึ้นให้กรี๊ดดังๆเลย ก็นะ..


ฉันสอดส่องห้องส่วนตัวเขาอย่างถือวิสาสะ​ แต่พอมาสังเกตดีๆแล้ว นี้คือห้องที่ฉันนอนก่อนหน้านี้นิ หนังสือบนโต๊ะน่าสงสัยจัง ฉันเอื้อมมือไปเปิดมันดีมั้ยนะ


“จะทำอะไรของเธอ?”


ฉันสะดุ้งโย้งพลางหันไปตามเสียงที่กดต่ำจนน่าขนลุกอย่างรวดเร็ว และเมื่อฉันหันไป ใบหน้าของเร็นโกคุอยู่ใกล้กับฉันมากจนฉันต้องถอยหลังโดยความรู้สึกแปลกประหลาดภายในใจปะทุขึ้นมา และเมื่อตัวฉันชนกับโต๊ะจนไม่สามารถถอยได้อีกเร็นโกคุก็เอาแขนทั้งสองมาบดบังทางออก เดี๋ยววววว! อย่าทำกันแบบนี้สิแล้วมาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี้ย!!!


หัวใจฉันเต้นแรงจนรู้สึกเหมือนจะหลุดออกมาจากร่างกายให้ได้ แน่นอนว่าฉันโดนต้อนจนมุมแบบนี้ทางเดียวคือมองตาสบกับเร็นโกคุ ปวดคออ่ะ ฉันต้องเงยหน้ามองเขาอีกนานมั้ยเนี้ย แม้แต่ลมหายใจเขาฉันยังรู้สึกได้เลยอะ


“ว่ายังไง สรุปจะทำอะไร?”


“ฉันแค่สงสัยเรื่องสมุดแค่นั้นเอง..”


ฉันพูดพลางหดคอตัวเองเพราะเร็นโกคุขยับใบหน้าเข้ามาใกล้ฉันทันทีที่เขารู้จุดประสงค์​พลางสบตากันฉันก่อนจะถอยออกไปในที่สุดจนฉันถอนหายใจด้วยความโล่งอก ใจฉันจะหลุดออกมั้ยเนี้ยยย


“เอาล่ะ อย่างแรกเลยเธอไม่ต้องสงสัยอะไรมันหรอก”


เขาพูดก่อนจะเดินไปนั่งที่พื้นก่อนจะชี้ลงที่นั่งตรงหน้าของเขาเป็นเชิงบอกให้ฉันไปนั่งร่วมด้วยซึ่งฉันก็ไปนั่งตรงหน้าเขาอย่างว่าง่าย


“เธอไม่สบายหรอ?”


“ห๊ะ ฉันเปล่านะ”


“งั้นก็ดีเลย ในสมุดนั่นคือสิ่งที่ฉันจะสอนให้เธอ”ฉันเงียบให้เขาพูดต่อ


“เพราะเธอคือเลือดพิเศษ ฉันคิดว่าถ้าเธอมีวิชาดาบจะได้ปกป้องตัวเองได้”


ฉันพยักหน้าตอบเขาซึ่งเร็นโกคุก็ดูเหมือนจะพอใจที่ฉันฟังเขาอย่างตั้งใจ


“อย่างแรกเลยไปวิ่งรอบบ้านซะ”


“ห๊ะ.. เดี๋ยวสิ!? ”





พรึ่บ!! (เปลี่ยนฉาก)​



“แล้วทำไมกลายเป็นแบบนี้ไปได้ละเนี้ยยยย!!!!!”


ฉันวิ่งสุดชีวิตไปทั่วบ้านเร็นโกคุด้วยแรงทั้งหมดที่ฉันมี จะไม่ให้ฉันวิ่งสุดชีวิตได้ไงในเมื่อเขาเอาดาบไม้มาไล่ฟันฉัน!!!!


“แบบนั้นละ อีก5รอบ! สู้ๆ!!”


เขาพูดด้วยรอยยิ้มแต่มีนี้ง้างเตรียมฟาดฉันเต็มแรงแบบนั้น ฉันไม่เอาด้วยแล้ววว!!!!






“ฉันเหนื่อยจังเลย”


ฉันพูดเสียงเบาและอ้อยอิ่ง หัวของฉันพิงไปที่หลังของเขาอย่างอ่อนแรงด้วยความล้าจากการฝึกวันนี้ ขาฉันสั่นจนแทบเดินไม่ได้เลย… ​


“งั้นหรอ ฝึกทุกวันเดียวก็ดีขึ้น”


เขาลดเสียงให้เบาขึ้น สำหรับฉันมันดูเหมือนแสดงความอ่อนโยนของตัวเขาออกมาเลยล่ะ เขาบอกให้ฉันไปอาบน้ำและไปนอนที่ห้องของเขา เพราะว่าะ้าฉันนอนอยู่คนเดียวแล้วมีอะไรเกิดขึ้นจะแย่เอา ให้มีเขานอนอยู่ใกล้ๆไว้ดีกว่าอย่างน้อยจะได้ปลอดภัยมากขี้น


ฉันลงไปแช่น้ำร้อนอย่างสบายใจและนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้น ยังไงมันก็ไม่ปกติอยู่แล้วที่จู่ๆฉันก็ตื่นขึ้นมาในสถานที่แปลกตา แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะนะ มันนึกไม่ออกอยู่ดีว่ามาได้ไง


“โธ่! ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว”ฉันขยี้ผมตัวเองอย่างหงุดหงิดก่อนจะลุกขึ้นจากอ่างอย่างรวดเร็ว เอ๊ะ ไม่ใช่สิ เรียกว่าบ่อน้ำร้อนได้เลยมั้ง


แต่เมื่อฉันเอาเท้าแตะพื้นได้ข้างนึงจู่ๆก็เหมือนตัวฉันเอียงและภาพมันดับไปเสียดื้อๆ

ตู้มมมม!!!!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 164 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

84 ความคิดเห็น

  1. #75 Jitlada_Jakthong (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 21:48

    เป้นการฝึกที่แปลกมาก555

    #75
    0
  2. #12 paiwarn254800 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 02:45
    โอ้วเอาดาบไล่ฟัน
    เป็นการฝึกที่ฮาร์ทคอร์มากเลยค่ะคิดได้ไงเคียวจัง
    #12
    0
  3. #11 07082548 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 22:25
    นั่นแน่!คูมเรนต้องเข้ามาช่วยซะแล้ว---
    #11
    0
  4. #10 0922622005 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 20:35

    เริ่มมีใจให้เขาแล้วใช่ป่ะล่ะ~รู้น้า~ใจเต้นตึกตักๆ
    #10
    1
    • #10-1 แมวเล่นไฟ(จากตอนที่ 3)
      22 ตุลาคม 2562 / 20:35
      จะรู้ตัวมั้ยน้าาา
      #10-1