(Fic Kimetsu ​no​ Yaiba)​ใต้เงาแสงไฟ[RengokuXOc)]​

ตอนที่ 2 : ใต้เงา ที่ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 844
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 115 ครั้ง
    22 ต.ค. 62





หนาว.. หนาวจัง! ใครมาเปิดแอร์ในห้องนอนฉันกัน


ฉันขยับตัวด้วยความทรมาณจากความหนาว ตาฉันมันเปิดไม่ออกเลย ใครเปิดแอร์ ปิดเดี๋ยวนี้เลยนะ!


ฉันกู่ร้องภายในใจเพราะฉันพยายามที่จะตื่นมากเท่าไหร่ เหมือนสติของฉันยิ่งหายไป ทรมาณจัง.. เจ็บจัง.. เอ๊ะ.. เจ็บงั้นหรอ? ฉันจะรู้สึกเจ็บได้ไง ฉันยังไม่ได้ไปโดนใครทำร้ายมาสักหน่อย


“@#?!”


ใครพูดอะไรเนี้ย.. หงุดหงิดแล้วนะ แค่นี้ก็หนาวจะตายอยู่แล้ว


ฉันขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิดไม่นานความอบอุ่นก็แพร่ซ่านเข้ามาทั่วร่างกายจนฉันรู้สึก ฉันรู้สึกได้เลยว่าตัวฉันลอยขึ้นด้วย.. อุ่นจัง






พรึ่บ!(ลืมตาครั้งที่1)​


สถานที่แปลกตา.. อะไรกัน!


ฉันลุกขึ้นช้าๆและสังเกตรอบๆด้วยความระแวง เพราะตั้งแต่ฉันลืมตาฉันก็แต่เห็นป่าและป่าและป่า! ดีหน่อยที่ข้างๆฉันมีกองไฟอยู่เลยพอมองเห็นสภาพรอบๆได้


ฉันกระชับผ้าห่มที่ห่มฉันอยู่แต่พอดูดีๆแล้วนี้มันเสื้อคลุมยูกาตะไม่ใช่หรอ?


อืมม..สีมันออกจะแสบตาไปหน่อยนะแถมเปื้อนเลือดเต็มไปหมดเลย?


“ตื่นแล้วหรอ!”


“อ้ากกกกก ผีหลอก!!!!”


ฉันร้องจ๊ากด้วยความตื่นตระหนก​ทันทีเมื่อฉันได้ยินเสียงดังจากด้านหลังเหนือหัวฉันไม่ไกลและใกล้มาก! หูแตกแล้ว!!


“โอ้ ขอโทษที ฉันคงทำให้เธอตกใจ”


ชายหนุ่มแปลกหน้ายังคงยิ้มแป้นส่งให้ฉันพลางเดินมานั่งข้างๆในขณะที่ฉันมองสิ่งที่เขากระทำจนเขาแนะนำตัว


“ฉันชื่อ เคียวจูโร่ เร็นโกคุ!”เขาพูดเสียงดังอย่างเหลือเชื่อเลยแฮะ..


“เอ่อ.. ฉันชื่อ คิโตเมะ มาอิ คุณช่วยเบาเสียงตัวเองได้มั้ยคะ? ”


ฉันพูดกับเขาอย่างตรงไปตรงมาเพราะเสียงเขามันดังเกินไป เร็นโกคุเบิกตากว้างเล็กน้อยก่อนจะพูดด้วยเสียงที่เบามากกว่าเดิมอย่างที่ฉันพอใจเป็นอย่างมาก


“ได้สิ ว่าแต่เธอทำไมถึงไปนอนกลางหมู่บ้านแบบนั่น?”


“ฉันหรอคะ? ฉันไม่ได้นอนกลางหมู่บ้านสักหน่อยนะ ฉันนอนบนเตียง”


“ด้วยสภาพที่เลือดอาบไปทั้งตัว?”


ห๊ะ.. เขาบอกว่าฉันเลือดอาบไปทั้งตัว ฉันก้มลงมองสภาพร่างกายปรากฏ​ว่ามีเลือดเปื้อนไปทั่วเสื้อผ้ายกเว้นตามร่างกาย


“อ่า.. จริงด้วยค่ะ ว่าแต่นี้เสื้อของคุณรึเปล่า”


ฉันกล่าวด้วยความสงสัยพลางชี้ไปที่ผ้าที่ปัจจุบัน​กลายเป็นผ้าห่มให้ฉัน เขาผยักหน้าตอบกลับมาก่อนจะเอื้อมมือมาลูบหัวฉัน


“ใช่ มันคือของฉัน แต่ตอนนี้เธอต้องนอนแล้ว ฉันคิดว่าครอบครัวเธอคงตายหมดแล้ว”เขาพูดต่อ


“ฉันจะพาเธอไปที่บ้านของฉันก่อน ฉันคิดว่าเธอคือเลือดพิเศษ ถ้าปล่อยไว้จะแย่เอา”


“อื้อ! ได้ค่ะ ยังไงฉันก็ไม่มีที่จะไปอยู่แล้วด้วย”


ฉันยิ้มตอบเขาด้วยความจริงใจก่อนจะปล่อยตัวลงนอนและหลับไปในที่สุด ในขณะที่ชายหนุ่มอีกคนนั่งมองฉันจนหลับไป





(ลืมตาครั้งที่ 2)


“...”


อีกแล้วหรอวะ..


ฉันลืมตาดูเพดานห้องๆนึงที่แปลกตาอย่างมึนงง ฉันจำได้ว่าเมื่อคืนฉันหลับพักผ่อนอยู่ในป่าไม่ใช่เรอะ ทำไมถึงตื่นมาในห้องได้ฟระ!


ตื่นมาในห้องแปลกที่ไม่เท่าไหร่ ไอคนแปลกหน้าที่พึ่งรู้จักทำไมถึงมากอดฉันได้ล่ะเนี่ย.. แต่ถึงอย่างนั่นก็อุ่นดีจัง…


“เฮ้อ..มาองมาอุ่นอะไรของฉันกัน”ฉันถอนหายใจแล้วหันข้างเพื่อจะปลุกเร็นโกคุ


“นี้.. ตื่นได้แล้วนะ”


มือฉันเอื้อมไปจับไหล่หน้าของเขา อู้วววว หนามากเลยอะ แสดงว่าต้องมาซิคแพคเยอะมากแน่ๆ


อุ้ยย ตาฉันดันอยู่ไม่สุข มองไปข้างล่างที่ผ้าห่มหนาบดบังอยู่แล้วจิตนาการที่ร่างกายฟิต​เป๋ง​ปั๋ง.. ถอดเสื้อแม่งเลยดีเปล่าวะ


“อรุณสวัสดิ์!”


“กรี๊ดดด! ตกใจหมดค่ะ!!”


ฉันขมวดคิ้วอย่างอารมณ์​เสีย​ที่เขาชอบทำให้ฉันตกใจ หรือเร็นโกคุเป็นแบบนี้อยู่แล้วนะ?


“อาบน้ำเถอะ!”


เขาพูดอย่างรวดเร็วและเสียงดังพลางลุกขึ้นจากฟูกที่นอนและเดินออกจากห้อง เหลือเพียงแค่ฉันที่ยกมือรั้งเก้อเพื่อจะถามสิ่งที่สงสัยแต่ก็ไม่ได้ถาม


“บอกให้ไปอาบน้ำ..แต่ฉันไม่รู้ว่าไปทางไหนอ่ะ..”


แต่ก็ทำได้แค่บ่นพึมพำ สรุป.. มันมานอนกอดฉันทำไม? 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 115 ครั้ง

72 ความคิดเห็น

  1. #41 ไอ้ครึ่งๆ (@choojan2546) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 17:23

    อยากโดนกอดจัง.......

    #41
    0
  2. วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 15:26

    คิโตเมะ ลูก! หนูไปทำบุญวัดไหน เดี๋ยวไปทำบ้าง บุญดีเหลือเกิ๊น ผู้บ่าวหล่อๆมาก่อน อรั๊ย ฟินไออีก!!

    #9
    1
  3. #8 0922622005 (@0922622005) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 13:35

    น้องมีบุญมากนะคะที่มีผู้ชายหล่อๆมากอดอะ อร้ายยยยย
    #8
    1
  4. #7 CatZerOniNe (@Lujetta) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 11:43

    ไม่มีความหวงตัวเลยน้องเอ้ย
    #7
    1