[Fic KHR / Reborn] ผมคือพ่อบ้านประจำตัวเจ้าชายครับ [Yaoi] [OC/B & OC/Jill]

ตอนที่ 11 : บทที่ 11 พ่อบ้านกับเด็กชายสวมหมวดแอปเปิล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 962
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 182 ครั้ง
    30 ม.ค. 63

รูปà¸à¸²à¸žà¸—ี่เกี่ยวข้อง

วันนี้พื้นดินสั่นสะเทือนไม่เว้นแม้แต่ที่ปราสาทวาเรีย...

โจชัวที่กำลังนั่งพักผ่อนอยู่ก็สัมผัสได้ถึงสิ่งผิดปกติที่เกิดขึ้น ภาพในอนาคตต่างๆเริ่มปรากฎขึ้นในหัวของเขา เรื่องราวการต่อสู้อีกทั้งเรื่องราวความรักของพวกเขาทั้งสามคน ถึงจะเป็นอย่างที่เขาเคยคาดเดาไว้แต่ว่าการได้เห็นเบลเฟกอลและราชิเอลออกต่อสู้ไปพร้อมกันช่างทำให้เขารู้สึกมาความสุขเป็นอย่างมาก

ดีใจจังนะที่เขาเปลี่ยนเนื้อเรื่องทำให้ทั้งสองคนนี้ดีกัน...

แต่ที่น่าประหลาดใจก็คือ เบียคุรันในอนาคตยังคงใช้ตัวของราชิเอลที่ถูกดึงมาจากโลกคู่ขนานอื่นมาต่อสู้กับหน่วยลอบสังหารเหมือนดั่งเช่นเคย และดูเหมือนว่านั้นเป็นสิ่งที่สร้างความไม่พอใจให้กับราชิเอลในโลกนี้เป็นอย่างมาก เพราะการที่ได้ยินใครสักคนว่าร้ายเบลเฟกอลน้องชายของเขามันทำให้ราชิเอลรู้สึกเลือดขึ้นหน้าเป็นอย่างมาก แต่ก่อนที่จะพุ่งไปฆ่าคนที่ปากดีอยู่เขาก็คว้าตัวไว้ได้ทันแล้วพาไปหลบให้พ้นสายตาของคนจากโลกคู่ขนานอื่น

เรื่องราวทุกอย่างยังคงดำเนินเช่นดังที่มันควรเป็น...

และเรื่องราวต่อไปคือศึกสายรุ้งของเหล่าอัลโกบาเล่โน่...

แต่ประเด็นสำคัญคือโจชัวกับราชิเอลไม่อยากต่อสู้...

"ไปทำภารกิจที่ฝรั่งเศสดีไหมนะ?..."

ก็ใช่อยู่ที่ฟรานอนาคตผู้พิทักษ์สายหมอกอาศัยอยู่ที่ฝรังเศส แต่ถึงแบบนั้นเขาก็รู้สึกอยากลองไปเจอเด็กกวนประสาทที่ชอบสวมหมวกประหลาดอยู่พอสมควร เพราะงั้นเขาจึงจะไปที่ฝรั่งเศสในให้เร็วที่สุด จากความทรงจำของวิญญาณที่เข้ามาอยู่ในโลกนี้ เขาจำได้ว่าฟรานนั้นความจำเสื่อมเลยทำให้ความทรงจำที่ได้รับมาจากอนาคตหายไป

งั้นก็ไปฝรั่งเศสนั้นแหละ!

เขาจะไปช่วยทำให้เจ้าเด็กจอมกวนประสาทนั้นจำเรื่องราวได้เอง

เมื่อตัดสินใจได้ดังนั้นเลยติดต่อขอภารกิจจากวองโกเล่รุ่นที่เก้า โจชัวนั่งฟังภารกิจที่เขาได้รับแล้วเลิกคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินรายละเอียดของภารกิจ มันเป็นภารกิจที่ให้เขากับราชิเอลนั้นเข้าไปตรวจสอบข้อมูลเรื่องตลาดมืดของฝรั่งเศสเพราะได้รับรายงานว่าได้มีการติดต่อซื้อขายมนุษย์เพื่อนำไปเป็นหนูทดลองวิทยาศาสตร์อยู่บ่อยครั้ง

ก็ดูเป็นอะไรที่น่าสนใจดี...ก็เลยรับภารกิจมา

ใช่ หลังจากนั้นเขาก็เดินไปหิ้วราชิเอลแล้วหยิบเสื้อผ้าและของใช้ต่างๆที่ถูกจัดในกระเป๋าสำหรับใช้ในงานเดินทางขึ้นเครื่องบินขนาดเล็กไปทันที แม้ราชิเอลจะบ่นเพราะเขาไม่ยอมปรึกษาแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรนักด้วยความที่ไม่อยากต่อสู้กับคนอื่นเป็นทุนเดิมด้วยแล้วจึงยอมที่จะไปทำภารกิจนี้ด้วยกันสองคนกับโจชัว

"อย่าหงุดหงิดสิครับองค์ชายใหญ่"

"เรียกฉันว่าจิล"

ราชิเอลกอดอกมองอย่างไม่พอใจเมื่ออีกคนนั้นยังคงไม่ยอมเรียกชื่อของเขาแม้ว่าในอนาคตพวกเขาทั้งสามคนต้องแต่งงานกัน แต่ถึงกระนั้นโจชัวก็ยังไม่ยอมเรียดเขาด้วยชื่อเล่นเลยสักครั้งนั้นทำให้ราชิเอลรู้สึกไม่พอใจ แต่ถึงอย่างนั้นเมื่อได้รับจุมพิตที่แสนอ่อนโยนก็ทำให้ความหงุดหงิดนั้นหายไปอย่างรวดเร็ว

"แค่ครั้งนี้นะ"

โจชัวหัวเราะออกมาอย่างแผ่วเบาก่อนที่จะมองวิวด้านนอก ท้องฟ้าสีครามสวยประดับด้วยเมฆาที่ล่องลอยอย่างอิสระ นั้นทำให้เขานึกถึงตัวเองในอดีตที่ทำตามใจตัวเองแต่กลับอยู่ใต้การควบคุมของวองโกเล่รุ่นที่เก้า จนเขาก้าวเดินออกมาและกลายเป็นท้องนภาที่ปกครองสายลมทั้งสองเอาไว้...

โจชัวมองวองโกเล่รุ่นที่เก้าไม่ต่างจากพ่อเลย...

มือที่มีร่องรอยสูงวัยนั้นเอื้อมมาช่วยเหลือเขาไว้...เหมือนที่ซันซัสและสึนะโยชิได้รับมัน...

ไว้วันแต่งงานเขาไปชวนมาด้วยดีกว่า~ รายงานด้วยว่าเอาลูกสะใภ้มาเข้าบ้าน~

โจชัวรู้สึกขบขันกับตัวเองแต่ถึงกระนั้นก็ยังคงพยายามตีสีหน้ายิ้มมุมปากอ่อนโยนดังเช่นเดิมไม่มีสิ่งใดแปลกไปแม้ข้างในจะอยากหลุดหัวเราะออกมากับความคิดของตน และพอถึงที่หมายเขาก็จูงมือราชิเอลเดินลงจากเครื่องบินและพาไปเช็คอินยังโรงแรมที่เขานั้นได้จองเอาไว้ล่วงหน้าเรียบร้อยแล้ว

"ที่นี่อากาศดีจังเลยนะ~ ชิชิชิ"

"นั้นสินะครับ..."

มือแกร่งวางของเอาไว้ ดวงเนตรสีไพรินเหลือบมองราชิเอลที่นอนอยู่ที่เตียงก่อนที่จะเปลี่ยนเสื้อผ้าจากชุดพ่อบ้านเป็นชุดเสื้อแขนยาวสีเข้มทับด้วยเสื้อคลุมสีนวลนั้นทำให้เขาดูดีขึ้นมาพอสมควร ก่อนที่จะเปลี่ยนจากทรงผมหางม้าสูงเป็นเพียงการมัดรวบไว้ในระดับต่ำประมาณหลังลำคอแทน

"ไม่อยากทำงานเลย..."

ราชิเอลเอ่ยออกมาในขณะที่ยันตัวของตนขึ้นมาแล้วเดินไปกอดโจชัวจากด้านหลัง ใบหน้าเรียวสวยซุกลงที่แผ่นหลังแกร่งกว้างอย่างออดอ้อนแม้จะรู้ว่าวิธีนี้นั้นใช้ไม่ได้ผลหากเป็นภารกิจที่ถูกมอบมาโดยวองโกเล่รุ่นที่เก้า คนอายุเยอะกว่าหัวเราะออกมาอย่างแผ่วเบาก่อนที่จะหันไปกอดคนตัวเล็กคืนอย่างอ่อนโยน

"ไม่ได้ครับ..."

ราชิเอลฟองแก้มเล็กน้อยก่อนที่จะเดินไปเปลี่ยนเสื้อผ้าของตนแล้วเดินจูงมือกับโจชัวในขณะที่เริ่มสำรวจรอบเมืองแห่งนี้ แต่ในจังหวะที่เดินอยู่บนถนนที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมาย ดวงตาแหลมคมก็ได้สะดุดกับเด้กคนหนึ่งที่กำลังเดินอยู่อย่างเหม่อลอย เรือนผมสีเขียวทะเลที่สวมหมวกแอปเปิ้ลแปลกตาโดดเด่นนั้นทำให้โจชัวเริ่มเดินเข้าไปใกล้โดยที่ไม่ให้อีกฝ่ายและราชิเอลรู้ตัวว่าเขาเดินเข้าใกล้เด็กชายที่แสนประหลาดคนนี้

"หวา!"

"ว้าย!"

เหตุการณ์เกิดขึ้นอย่างเร็วมาก เด็กชายสวมหมวกประหลาดลื้นล้มหงายหลังในขณะที่หญิงสาวด้านหลังตกใจจนเผลอทำก้อนชีพที่ซื้อมาตกพื้น ด้วยความที่สัญชาตญาณของโจชัวที่มีความรวดเร็วและแม่นยำเลยคว้าข้อมือเล็กของฟรานเอาไว้เพื่อไม่ให้ศรีษะของเด็กชายนั้นกระแทกกับขอบก้อนชีสขนาดใหญ่ที่ดูแข็งมาก

"ขอบคุณ..."

ฟรานส่งเสียงออกมาอย่างแผ่วเบาเมื่อถูกดึงให้ยืนดีๆ เด็กชายหันไปขอโทษหญิงสาวที่ก้มเก็บก้อนชีสสีเหลืองสว่างอยู่ เธอเอ่ยออกมาอย่างไม่ถือสานักแล้วรีบเดินกลับบ้านของเธอไป ดวงเนตรสีเขียวน้ำทะเลบนใบหน้าไร้อารมณ์หันไปมองราชิเอลและโจชัวอย่างครุ่นคิดก่อนที่จะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่ดูราบเรียบแต่เต็มไปด้วยความกวนประสาทที่เป็นเอกลักษณ์ประจำตัว

"อ่าว คุณพ่อบ้านที่ยิ้มจนกรามค้างกับรุ่นพี่ราชาตกกระป๋องนี่เอง~"

นี่เขาคิดถูกไหมเนี้ยที่ช่วยเจ้าเด็กนี่?

"หวาาา พอดูดีๆแล้วรุ่นพี่จิลเนี้ยหน้าหวานจริงๆเลยนะครับเนี้ย Meว่ารุ่นพี่แต่งหญิงต้องเด่นแน่ๆเลยนะครับเนี้ย"

ราชิเอลเริ่มส่งเสียงหัวเราะแหลมสูงออกมาอย่างโรคจิตคล้ายกำลังอยากฆ่าคนเต็มที่ มือแกร่งของโจชัวขยับโอบเอวบางเหมือนบอกว่าให้ใจเย็นลงก่อน คนอายุมากที่สุดยังคงหัวเราะด้วยความอ่อนโยนแล้วยกมืออีกข้างขึ้นมาลูบหัวทรงแอปเปิ้ลสีแดงสดใสอย่างแผ่วเบา ดวงเนตรสีไพลินจับจ้องมองเจ้าเด็กตัวเล็ก

แต่ยังไงซะเด็กคนนี้ก็มีความสามารถเรื่องภาพมายาพอๆกับเขาเลยนี่หนา...

แบบนี้แหละดีแล้ว...

เขาแค่อยากรู้ว่าเนื้อเรื่องมันจะเป็นยังไงต่อ...

รูปà¸à¸²à¸žà¸—ี่เกี่ยวข้อง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 182 ครั้ง

71 ความคิดเห็น

  1. #53 phetlada1990 (@phetlada1990) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 08:30
    ความจำเสื่อมเพราะกระแทกก้อนชีสเลยนะ :P
    #53
    0
  2. #52 p_ice (@p-ice) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 05:41
    รอดพ้นจากการความจำเสื่อม
    #52
    0
  3. #51 BINBOUDAA (@binbouda) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 02:06
    เอ็นดูความหมวกแอปเปิล
    #51
    0