คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

My Doll ตุ๊กตาน่ารักจับหัวใจให้น่าเลิฟ (Yaoi)

ตอนที่ 15 : ตอน12 ปรึกษา


     อัพเดท 1 มิ.ย. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: Doll, ตุ๊กตา
ผู้แต่ง : เดซี่สีเงิน,Lemon_tea ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เดซี่สีเงิน,Lemon_tea
My.iD: https://my.dek-d.com/Cute_Girl
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 1 Overall : 4,869
110 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 53 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
My Doll ตุ๊กตาน่ารักจับหัวใจให้น่าเลิฟ (Yaoi) ตอนที่ 15 : ตอน12 ปรึกษา , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 123 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


Part12_ปรึกษา

 
 

-----------------------

 

North’s Part

 
 

            กลางคืนวันนี้อากาศเย็นลงผิดปกติเพราะเจ้าตัวคนที่นั่งขดตัวกอดตัวเองเป็นก้อนกลมปุกลุกบนโซฟา  สอดแขนกอดหมอนที่ตนแนบหน้าจนแทบมิด  เสียงถอนหายใจเบาๆ ดังแผ่วคู่มากับเสียงงุงงิงในลำคอเหมือนกำลังน้อยอกน้อยใจด้วยเรื่องบางอย่าง

            แล้วเป็นเรื่องอะไรที่รบกวนจิตใจเขา

คนที่เดินเข้ามาข้างในหลังจากปิดประตูบ้านเรียบร้อยแล้ว  เห็นอาการที่ไม่คุ้นชินของเด็กหนุ่มก็รู้สึกแปลกใจ  ปกติจะร่าเริง  สดใส  ตาเป็นประกายเวลาเห็นสิ่งต่างๆ ที่ไม่เคยเห็นหรือทำตาโตแสดงความสนใจ  หรือมีท่าทางอ้อนงอนเข้าบ้างเล็กน้อย  แต่ไม่ถึงกับทำท่าซึมเศร้าเหมือนโดนทำร้ายจิตใจมา

ก่อนหน้านั้นเกิดอะไรขึ้น

ดอร์เน่ ชายหนุ่มก้าวขายาวมานั่งข้างก่อนจะเรียกให้อีกคนเงยหน้าขึ้นมาตามเสียงเรียกของเขา  แต่ก็ได้แค่เงยตามที่เขาต้องการแล้วฟุบหน้าลงกับหมอนเช่นเดิม  เขาจึงขยับเข้าไปอีกหน่อยแล้วถาม

เป็นอะไร

เปล่า เสียงอู้อี้ตอบ

ปากบอกว่าปฏิเสธ  แต่หัวคิ้วยังขมวดมุ่นทำหน้าหงอยเหงาเศร้าแบบนี้บอกว่าไม่มีอะไรได้ยังไง  ถ้องถามจนรู้ตำตอบ  เขาคิดแล้วมองดอร์เน่ที่เป็นแบบนี้แล้วรู้สึกใจคอไม่ดีเลย  ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ก็ต้องแก้ปัญหานั่นให้ได้

เงยหน้าก่อนสิ มือหนาพยายามช่วยชีวิตคนที่กำลังจะขาดอากาศหายใจให้เงยหน้าขึ้นมาคุยกับชายหนุ่มดีๆ  แต่เจ้าตัวก็ขืนหน้าไม่ยอมปฏิบัติตาม

ไม่เอา ไม่พูดเปล่ายังสะบัดตัวหลบอีก

อย่าดื้อสิ เงยหน้าขึ้นมาพูดให้รู้เรื่องก่อน

เหมือนจะพูดแทงใจเจ้าตัวถึงเผลอเงยหน้า ผมไม่ได้ดื้อนะ เสียงเล็กแวดทันทีที่ถูกกล่าวหาเป็นเด็กไม่เชื่อฟัง  เขาไม่ได้ดื้อนะ  แค่ยังไม่อยากคุยกับนอร์ทเท่านั้นเอง

ใบหน้าเล็กที่โผล่พรวดจากหมอนอย่างลืมตัวสบโอกาสให้ชายหนุ่มดึงตัวประกันอย่างหมอนออกแล้วโยนไปข้างหลังตน  มือเล็กพยายามจะยื้อแย่ง  แต่ความสูงมันต่างกันเด็กหนุ่มจึงต้องยอมเลิกกับการพยายามที่ไม่เป็นผลก่อนจะเอนซบไหล่ชายหนุ่มต่างหมอนแทน

นอร์ท เด็กหนุ่มเรียกเสียงอ่อน  ใบหน้าเล็กง่ำงอคล้ายจะเศร้าเสียใจไม่หาย  เห็นแล้วก็สงสาร  ชายหนุ่มจึงรอฟังอย่างใจเย็น

ว่าไง ถามอย่างไม่เร่งรัด

...เป็นของใคร

หือ ผมที่ไม่ทันได้ฟังว่าดอร์เน่พูดอะไรจึงยังไม่เข้าสักที  เขาดันตัวเด็กหนุ่มให้เงยหน้าสบตาแล้วพูดใหม่อีกครั้ง

ของผมไม่ใช่เหรอ

ดอร์เน่ นายพูดอะไรน่ะ

อ่ะ เปล่า ไม่มีอะไร ผมไปนอนดีกว่า แล้วผมก็ยังคงไม่รู้ต่อไปว่ามันเกิดอะไรขึ้นหลังจากเขาพาไปเปิดหูเปิดตาเมื่อตอนค่ำ  จะว่าไป  ดอร์เน่ดูแปลกๆ ตั้งแต่ออกจากร้านเสื้อผ้านั่นแล้ว 

หรือว่ามีใครมาทำอะไร  แต่เขาก็เดินตัวแทบจะติดกับดอร์เน่  ไม่เห็นมีใครที่ว่านั่นเลย

ตอนนี้ก็ยังหาสาเหตุที่ดอร์เน่นั่งซึมเมื่อครู่นี้ไม่ได้  ผมพยายามถามเขาอีกครั้ง  ก็ได้คำตอบเช่นเดิมกลับมา

ใครก็ได้บอกผมที  ผมพลาดตรงไหนไปเนี่ย

 

 

ให้ตายสินึกยังไงก็นึกไม่ออก  ก็เรื่องของดอร์เน่น่ะ  ไม่รู้เขาเป็นอะไร  แต่เชื่อได้เลยว่าต้องมีเรื่องที่ทำให้ไม่สบายใจแน่  คิดแล้วก็คิดอีกว่าผมทำอะไรผิดพรากไปหรือเปล่า  แต่ก็ไม่เลย  ดอร์เน่อยากเดินไปไหนผมก็ให้ไปทุกที  เจ้าตัวดูจะอารมณ์ดีที่ผมอนุญาตถ้าอยากจะเข้าร้านนั้นออกร้านนี้  อยากจับของที่ตั้งโชว์ออกมาดูก็ไม่ว่า  แค่เตือนให้ระวังของที่ทำด้วยแก้วเท่านั้น  เหตุผลข้อหลังก็ไม่น่าจะเป็นสาเหตุให้ดอร์เน่ทำหน้าซึม  เพราะเมื่อผมเตือนก็พยักหน้าเหมือนจะจำ  พอเห็นของพวกแก้วน่าสนใจก็คว้ามาเล่นอีก  อย่างกับเด็กเพิ่งเคยเห็นโลกภายนอก

อันที่จริงดอร์เน่ก็เพิ่งได้กลายเป็นคนคงไม่เคยเห็นของแปลกตาที่อยู่บนโลกมนุษย์หรอก

เขาดูสนุกกับการเปิดหูเปิดตา  แล้วสาเหตุที่ผมต้องนอนกลุ้มทั้งคืนจนหลับไปตอนไหนไม่รู้มันคืออะไร

ตอนนี้เป็นเวลางาน  แต่ไม่มีกะจิตกะใจจะทำงานสักเท่าไหร่  มีแต่นั่งคิดหาสาเหตุของดอร์เน่จนงานไปไม่ถึงไหนสักที  ไม่มีสมาธิทำงานเลย

เฮ้อ

ชายหนุ่มถอนหายใจ  บรรยากาศรอบตัวใครมองก็พอเดาออกว่าเขามีเรื่องกลุ้มใจ  แต่คงแสดงออกมาไปจนขัดหูขัดตาบางคนที่สังเกตอยู่จนทนไม่ไหวหรือรำคาญก็ไม่ทราบได้เดินเข้ามาเตือน

ฉันไม่รู้หรอกนะว่าคุณมีเรื่องอะไรให้ต้องคิด แต่อย่าเอาเรื่องส่วนตัวมาปนกับงาน พูดเสียงเรียบจบก่อนจะหรี่ตาประมาณว่า งานกับเรื่องส่วนตัวแยกให้ออก อย่าเอามาปะปนเสียจนเสียงานเสียการ แล้วหันกายเดินจากไป

คุณพีระวัฒน์หรือคนที่เดินมาเตือนผมเมื่อครู่นี้  เขาไม่ดุว่าอะไรหรอกครับ  แต่ไม่แน่ระเบิดอาจเตรียมรอลงในไม่กี่นาที  หากผมยังคงไม่แยกงานออกจากเรื่องส่วนตัวในหัวคงได้โดนอบรมอีกรอบ

แต่ถ้าเรามีเรื่องให้ต้องคิดแล้วยังหาทางออกไม่เจอก็คิดอย่างนั้นไปเรื่อยๆ  ส่วนหัวหน้าคนที่เดินกลับไปแล้วแวบหนึ่งเขาเงยหน้ามาทางผมก่อนส่งสายตาเป็นเชิงว่า จะทำงานมั้ย

สายตาสบกันเหมือนมีประจุไฟฟ้าเหนี่ยวนำด้วยดวงตาสีน้ำตาลเกือบเข้มของหัวหน้าผมก็สะดุ้งโหยงคล้ายถูกช็อตแล้วกุลีกุจอคว้าเอกสารกับปากกาทำงานที่ยังไม่เริ่มทันที

ดีเหมือนกันที่ถูกเตือน ทางวาจาและสายตา ผมจะได้มีสมาธิมุ่งมั่นกับงานต่อ

ขณะที่จับปากกาเตรียมจะเขียนงาน  ไม่รู้อะไรดลใจหรือยังไงผมภึงตัดสินใจลุกขึ้นไปหาหัวหน้าของตนเองเพื่อปรึกษาเรื่องที่กำลังกลุ้มใจอยู่ในตอนนี้

เข้าใจไม่ผิดหรอก  เรื่องที่ผมจะไปขอคำปรึกษาหัวหน้า  ก็คือเรื่องของดอร์เน่  ทั้งที่ไม่เคยคิดจะให้เขาเป็นที่ปรึกษาเรื่องอื่นนอกจากไปจากงาน  แต่ผมก็ก้าวขาวไปถึงโต๊ะของเขาแล้ว

เรื่องส่วนตัวใช่มั้ย พอเขาเงยหน้ามาก็พูดได้ตรงกับใจผมพอดีราวกับอ่านใจคนได้อย่างนั้น  หรือเป็นเพราะสีหน้าผมมันฟ้องว่ามีปัญหาคับอกคับใจ

เออ.. มันก็ใช่... คือย่างนี้...

เห็นผมอ้ำๆ อึ้งๆ จะอ้าปากพูดดีหรือเก็ยเงียบขอรวบรวมเรื่องราวสักครู่ดี  ท่าทางไม่พูดให้ชัดเจนเสียทีเขาจึงตัดบทผม ตอนพักเที่ยงค่อยมาคุย

หัวหน้าที่แสนดีเขารับฟังเรื่องส่วนตัวของผมด้วย  แม้ว่าจะยังไม่รู้รายละเอียดถึงเรื่องที่ผมนำมาปรึกษา  คิดดูแล้ว  ถ้าฟังหัวหน้าคงฟังได้  แต่จะมีคำตอบช่วยเหลือผมหรือหัวเราะกับปัญหาที่ดูเหมือนเป็นเรื่องเล็กสำหรับเขาดี

 

 

มื้อเที่ยงควรเป็นมื้อที่พักเหนื่อยจากงานแล้วหาของอร่อยทาน  แต่สำหรับชายหนุ่มร่างสูงที่เดินหน้าเครียดมาแต่ไกลหาคนที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะก่อนแล้ว  ถ้าใครเห็นคงเข้าใจว่าเขาเครียดเรื่องงาน  ทว่าปัญหาจริงของเขาไม่ใช่เรื่องที่ควรจะเครียดเลยในความคิดคนอื่น  ไม่มีอะไรต้องกังวลหรอก  ถ้าเด็กหนุ่มบอกว่าไม่ก็คือไม่มีอะไร  แล้วเขาจะเชื่องั้นหรือ

ว่าไง มีอะไรล่ะ หวังว่าจะเป็นเรื่องที่มีสาระพอให้คุ้มกับเวลาพักผ่อนที่เสียไปของฉันล่ะ หัวหน้าครับ  คุณเองก็ยื่นมือเข้ามาช่วยผมแล้วไม่ใช่เหรอ  ถ้าผมเล่าปัญหาให้ฟังแล้วเห็นเป็นเรื่องไร้สาระ  จะโดนเขาว่ามั้ย

อ่ะ... ครับ

ผมชั่งใจว่าจะเล่าดีมั้ยก่อนที่จะตัดสินใจเรียบเรียงเหตุการณ์ตั้งแต่พาดอร์เน่ไปห้างจนจบเที่ยวเดินที่ร้านขายเสื้อผ้าเป็นร้านสุดท้าย  จากนั้นต้นเหตุที่ทำให้ผมนั่งงงคิดจนหัวแทบแตกรอคนหน้างอไม่ยอมคุยกับผมถึงสิ่งที่เขากำลังกังวล

หัวหน้าทำหน้าเชิงว่าตั้งใจฟังผมเล่าจนจบ  แล้วตั้งแขนสองข้างประสานนิ้วมือตัวเองรองใต้คางก่อนส่งสายตาเนี๊ยบคมราวกับจะทะลุเข้าไปในหัวผมเพื่อนอ่านใจในเรื่องที่เขาเล่าไป  ปัญหาของผู้ชายตรงหน้าเขาดูเป็นปัญหาใหญ่มาก  หากพีระวัฒน์ก็ไม่ได้เมินเรื่องนี้  เพราะคนสำคัญเป็นอย่างนั้นเขาอยู่เฉยไม่ได้  ชายหนุ่มถูกจ้องก็สะดุ้ง  แถมยังรู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ คล้ายกับว่าตัวเองกำลังโดน้องจับผลอะไรบางอย่าง

ดอร์เน่ ใช่  ตุ๊กตาหรือเด็กหนุ่มที่ผมพาเขาไปซื้อเสื้อเมื่อวาน

เด็ก เขาหมายความว่าไง

นายเลี้ยงต้อยเหรอ เสียงเรียบเอ่ยสั้นๆ ไม่ได้เอาคำตอบเป็นจริงเป็นจัง  หากแฝงแววขบขันในดวงตาที่หรี่มองชายหนุ่ม  พอโดนจ้องพร้อมกับคำพูดนั้นเส้นประสาทหยุดการทำงานชั่วคราว

ผมเนี่ยนะ...

...เลี้ยงต้อย

 

 

นายเลี้ยงต้อยเหรอ

ฮะ... ผม... พยายามเค้นเสียงออกจากลำคอ หากมันยากเหมือนถูกบางอย่างดูดเสียงไว้ให้พูดไม่ออก  อึ้งและอยากแก้ตัวกับคำกล่าวหาที่คิดไปเองฝ่ายเดียวของหัวหน้า

ฮ่าฮ่าอึ้งรอบที่สอง  จู่ๆ คุณพีระวัฒน์หัวเราะออกมา  เหลือเชื่อไปเลย  ทว่าอย่าแม้แต่จะคิดหยิบกล้องอัดคลิปวีดีโอไปให้คนในที่ทำงานดูเชียว  เงินเดือนผมคงโดนหักเป็นแน่  พอเห็นลูกน้องที่นั่งฝั่งตรงข้ามทำหน้าอึ้งและงงๆ คุณพีระวัฒน์ก็ชักสีหน้ากลับเป็นปกติเหมือนเสียงหัวเราะเมื่อครู่ไม่มีใครเป็นคนทำมาก่อน  จะว่าหัวหน้าผมเป็นคนสองบุคลิกก็ไม่น่าใช่  ทางที่ดีตอนนี้ผมควรจะหาข้อแก้ตัวสักหน่อยดีกว่า  เขาจะได้เข้าใจผมไม่ผิด

ไม่ใช่ครับ เขาย่นคิ้วเชิงถาม

จริงครับ

เออ หมายถึง ผมไม่ได้เลี้ยงเด็ก หรือเลี้ยงต้อยอะไรแบบนั้นนะครับ จะว่าไป  ผมเหมือนจะจัดอยู่ในจำนวนนั้นยเหมือนกัน  พวกที่เลี้ยงดูคนที่อายุน้อยกว่าตนเอง  ใบหน้าของดอร์เน่ก็ยังดูเด็กอยู่  ผมไม่เคยถามอายุเขาซะด้วยสิ  งานนี้กลายเป็นเขามีสถานะเลี้ยงต้อยอย่างที่หัวหน้าพูดก็เป็นไปได้

ทว่าความจริงมันไม่ใช่ไง

หึหึ นายจะเป็นยังไงก็ช่าง แล้วนี่จะจัดการกับปัญหายังไง คุณพีระวัฒน์เปลี่ยนเรื่องเหมือนเรื่องที่เขาลองแหย่ลูกน้องไม่ใช่ประเด็นที่ควรจะมาสนใจ  ในเมื่อผมหาทางแก้ไม่ได้ถึงมาขอคำปรึกษาหัวหน้ายังไงล่ะครับ  และจะย้อนถามผมทำไม

ทำอย่างไรให้ดอร์เน่พูด

ไม่ทราบเลยครับ ถามอะไรก็ไม่ตอบ คิดไม่ออก ถามคำตอบคำ  ถามบ้างไม่ตอบบ้าง

ทำอะไรไม่ดีกับเขาหรือเปล่า ผมส่ายหน้า  ผมออกจะตามใจเสียด้วยซ้ำ  ไม่เห็นว่ามันจะเป็นเรื่องไม่ดีตรงไหน  เอ๋  หรือผมตามใจเขามากเกินไปนะ  แต่ก็ไม่ใช่เหตุผลที่ดอร์เน่ทำหน้าเหมือนน้อยใจเขาอย่างนั้น  ถ้าจะโกรธไม่พอใจกันก็ต้องเป็นเพราะผมไม่ใส่ดูแลเขามากกว่า  อย่างที่เห็น  ผมไม่ได้ทำแบบนั้นเลย

งั้นลองกลับไปคุยดูอีกทีแล้วกัน เผื่อเขาจะยอมพูดบ้าง

อ๋อ ลองหาอะไรที่เขาชอบไปล่อ  เออ ให้เขาอารมณ์ดีน่ะ แล้วค่อยเลียบเคียงถาม เป็นความคิดที่ดี  ทำไมผมกลับนึกไม่ออกซะได้  ไม่เสียแรงที่อุตสาใจกล้ามาขอความช่วยเหลือจากเขา

ผมลอบยิ้มดีใจ  ทีนี้ก็ได้วิธีแล้ว  จากนั้นก็ขอบคุณหัวหน้าด้วยความจริงใจ

ผมจะลองดู พีระวัฒน์แค่พยักหน้าตอบอืมในลำคอพร้อมกับเสหน้าไปด้านข้างราวกับคิดว่าเรื่องแค่นี้แก้ง่ายจะตายคิดไม่ออกหรือยังไงกัน  ทว่าสีแดงฝาดเบาบางข้างแก้มที่ชายหนุ่มร่างสูงคู่สนทนามองด้านข้างเห็น  เขารู้ว่าหัวหน้าคงยังไม่ชินที่มีคนพูดขอบคุณอย่างหนักแน่นล่ะมั้ง  ทำอย่างไรได้ล่ะ  ก็เขามีแต่จะโดนลากเอาเข้าไปในวงสนทนาขาเม้าท์นินทาระยะเผาขนอยู่บ่อยครั้งจนตนคิดว่าเป็นเรื่องปกติเพราะมันเป็นลักษณะนิสัยของเจ้าตัวเอง  ถ้าเขาไม่เปลี่ยนแล้วเราจะไปขัดได้อย่างไร

พูดก็พูดเถอะ  หัวหน้าก็แค่ชอบซึนเท่านั้นเอง  อืม  เรียกแบบนี้ถูกมั้ย  เห็นพวกผู้หญิงใช้กัน  หยิบยืมมาหวังว่าจะใช้ถูกคน  อย่าแอบไปบอกเขาล่ะว่าผมตั้งนิยามไว้เช่นไร  นอกจากจะโดนตัดเงินเดือน  อาจโดนไล่ออกก็ได้  โทษฐานพูดแทงใจเกินไป

 

 

เมื่อได้ปรึกษาหัวหน้าถึงวิธีให้ดอร์เน่ยอมพูดได้แล้ว  ชายหนุ่มร่างสูงก็คิดหาของสิ่งนั้นมาหลอกล่อ  แต่ก็ยังนึกไม่ออก  นึกขึ้นได้ว่าเคยได้ยินกลุ่มผู้หญิงกำลังแซวชายหนุ่มคนหนึ่งในแผนกที่ถือถุงต๊กตาหมีสีน้ำตาลมาวางบนโต๊ะทำงาน

จะเอาไปให้สาวที่ไหน

อ่ะ เปล่าๆ

หรือซื้อให้ตัวเอง แหม่ๆ ไม่คิดเลยนะว่าผู้ชายอย่างนายจะชอบของพวกนี้ เห็นหลักฐานบนโต๊ะก็คงอดคิดไม่ได้  ผู้ชายคนนั้นมีรูปร่างค่อนข้างใหญ่  การที่จะมาถือตุ๊กตาหมีดูขัดตาไม่เข้ากันเอาซะเลย

ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่ ผมซื้อให้หลาน หลานสาวน่ะครับ เขารีบแก้ตัวพัลวัน  กลุ่มสาวๆ ก็ไม่ได้จะเอ่ยแย้งอะไรต่อแค่เพียงอยากจะทักเขาเท่านั้นว่าตุ๊กตาตัวโตๆ ใครได้เป็นเจ้าของ  ถ้าเจ้าตัวบอกให้หลานสาวก็คงพูดจริง  เพราะเขาเคยพาหลานสาวที่ว่ามาที่บริษัทแล้วก็โดนเธอตื้อให้เขาซื้อตุ๊กตาหมีตัวนี้ที่เธออยากได้จนเขาใจอ่อนยอมตามใจเธอ

พูดถึงตุ๊กตา

จริงสิ  ต้องสิ่งนี้

เมื่อวานที่ไปห้าง  เห็นดอร์เน่หยับจับตุ๊กตากระต่ายตัวหนึ่งทำท่าทางอยากได้แต่ไม่กล้าขอผม  แม้ว่าตัวเองจะอุ้มมากอดแนบอกพลางชำเลืองมองผมราวกับจะอ้อน  ซึ่งผมก็ไม่รู้อะไรบ้างเลย  มัวแต่จะคิดว่าต้องซื้อเสื้อผ้าอะไรให้เขาใส่  หากผมสังเกตอีกหน่อยก็คงจะเห็นดวงตากลมโตกะพริบปริบๆ มองตุ๊กตาที่เคยกอดวางกลับไปอยู่ที่เดิมบนชั้นคล้ายกับจะเสียใจที่ไม่ได้ตัวนี้กลับไปกอดที่บ้าน

คิดได้ดังนั้นขาวยาวก้าวฉับๆ ตามหาร้านที่ดอร์เน่อยากได้ตุ๊กตาตัวนั้นทันที  ร้านที่หาอยู่เยื้องกับบันได้เลื่อนขั้นไปชั้นสาม  ทำให้ผมมองเห็นในระยะสายตาพอดี  ก่อนจะเหลือบเห็นเป้าหมายขนนุ่มตั้งโชว์ในมุมหนึ่งของร้าน  ผมก้าวไปยืนด้านหน้าเห็นขนสีขาวของตุ๊กตาแล้วรู้สึกมันจะเข้มขึ้นหรือเปล่า  คาดว่าตัวนี้จะโดนเอ็นดูไว้แนบอกกันหลายคนถึงได้ดำด่างแบบนี้  ไม่รู้ว่าใช่ตัวเดียวกับที่ดอร์เน่กอดมั้ย  จากนั้นเดินไปถามพนักงานว่ามีตัวอื่นอีกหรือเปล่า  ได้คำตอบว่ามีพร้อมกับบอกให้รอไปเอาตัวใหม่มาแทน

ชายหนุ่มร่างสูงเดินดูของในร้านไปพลางๆ  มีตุ๊กตาหลายขนาดทั้งเล็กเท่าฝ่ามือทำเป็นพวงกุญแจ  หรือขนาดกลางๆ อุ้มพอเหมาะพอดี  และตัวที่มีขนาดใหญ่มากจนแทบจะล้มทับลูกค้าได้  นอกจากตุ๊กตากระต่ายที่ผมเล็งไว้ก็มีแบบอื่นอีก  ตุ๊กตาเลียนแบบมนุษย์  หรือเป็นสัตว์น่ารัก  เช่น  หมี  แมว  ไม่ก็สุนัข

รูปร่างของผมกับร้านขายตุ๊กตาน่ารัก  ใครมองมายังเขาก็คงคิดว่ามันขัดยังไงๆอยู่เหมือนกัน

จนพนักงานเดินมาเรียกผมพร้อมกับยกตุ๊กตาตัวใหม่ในถุงพลาสติกที่ห่ออย่างดี  มือหนารับมาแล้วสำรวจความเรียบร้อยว่ามันมีตำหนิตรงไหนหรือเปล่า  ก่อนจะถามราคาจากพนักงาน  ซึ่งพอได้ยินก็คิดหนักเหมือนกัน  สุดท้ายก็ตกลงจ่ายเงินแล้วหิ้วกลับบ้าน

ระหว่างทางมีคนมองผมเป็นนัยบ้างซุบซิบกับคนที่เดินด้วยกัน  บ้างก็ทำหน้าสงสัยว่าผู้ชายคนนี้จะซื้อตุ๊กตาไปให้ใคร  แต่ถ้าซื้อให้ตัวเองคงน่าขำน่าดู

เฮ้อ  ผมลืมบอกให้พนักงานเปลี่ยนถุงใสเป็นสีเข้มแทน

ก็น่าอายอยู่หรอก  แต่ชายหนุ่มร่างสูงหาได้แคร์กับสายตาคนที่เดินผ่านเขาไปมา  เดินจากชั้นสามลงชั้นล่างก่อนจะเรียกแท็กซี่กลับบ้านไปหาผู้ที่กำลังจะได้เป็นเจ้าของตุ๊กตากระต่ายสีขาวในมือเขา

ช่วงรถติดผมคิดหาวิธีพูดเพื่อเอาคำตอบจากดอร์เน่ว่าเจ้าตัวมีปัญหาอะไรในใจ  จะใช้ความรุนแรงก็คงไม่ใช่นิสัยผม  จะใช้เสียงดังขมขู่กดดันเกรงว่าจะร้องไห้จนเสียเรื่องเปล่าๆ

ถ้าอย่างนั้นใช้ของล่อก่อนแล้วค่อยพูดด้วยน้ำเสียงแบบปกติธรรมดา  ถ้ายังไม่ยอมบอกอะไรผมอีกก็ค่อยคิดหาวิธีอื่นข้างหน้าแล้วกัน

 
 

***
 

ใช้ของล่อแล้วดอร์เน่จะยอมคลายคำตอบมั้ยน้า

แต่ว่ามีของล่ออย่างตุ๊กตากระต่ายสีขาวที่เจ้าตัวอยากได้

อืม... ไม่แน่ๆ อาจจะยอมเปิดปากพูดก็ได้

แต่ถ้าไม่  งั้นคนแต่งจะเอาแต่ง (ฮา)



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
My Doll ตุ๊กตาน่ารักจับหัวใจให้น่าเลิฟ (Yaoi) ตอนที่ 15 : ตอน12 ปรึกษา , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 123 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android