คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Fic Enter

ตอนที่ 12 : [TSM]แกล้ง3


     อัพเดท 11 ธ.ค. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิคอื่นๆ
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : เดซี่สีเงิน,Lemon_tea ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เดซี่สีเงิน,Lemon_tea
My.iD: https://my.dek-d.com/Cute_Girl
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 0 Overall : 2,571
61 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 35 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Fic Enter ตอนที่ 12 : [TSM]แกล้ง3 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 355 , โพส : 2 , Rating : 100% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


แกล้ง3

 
ตอน1
ตอน2

*-*-*-*-*-*

 

 

            “ได้แล้วขอรับ” ชามร้อนๆ เสิร์ฟถึงที่รวดเร็วทันมใจ  และยังทันเสียงเรียกร้องในกระเพาะของเด็กหนุ่มที่ความหนุ่มจะน้อยกว่าอีกคน

“รีบๆ กินไป ข้าไม่อยากฟังเสียงท้องร้องน่าเกลียดของเจ้าอีก”

ฟั่นถ่งหน้าแดงด้วยความอับอาย  มือถูแก้มแก้เก้อเขิน  อีกมือก็คีบเส้นใส่ปากอย่างทุลักทุเล

คนนั่งข้างหันมามองแล้วยิ้มมุมปากแทนการหัวเราะไม่มีเสียง

เชอะ  ขำก็ขำไปสิ  ตอนนี้ท้องก็ไม่ร้องแล้ว

เส้นนุ่ม  อืมอร่อย

น้ำ  อ้าาา  ก็อร่อย

ลูกชิ้น  ก็ต้องอร่อยเหมือนกันแน่นอน  ฟั่นถ่งคิดก่อนจะเอาตะเกียบหนึ่งข้างจิ้มลงไปที่ลูกชิ้นลูกแรก

“เจ้าไม่ใช้ตะเกียบคีบล่ะ”

“มันไม่ถนัด กลัวลูกชิ้นเด้งหลุด เสียดาย” ฟั่นถ่งเคยทำลูกชิ้นลูกใหญ่สุดในชามที่เขาเก็บไว้กินสุดท้ายหล่นจากตะเกียบ  แทนที่มันจะตกลงบนชามกลับหล่นกระแทกขอบชามเด้งไปตกที่พื้น  ซ้ำร้ายยังถูกเด็กเสิร์ฟเหยียบทับเสียแบนติดพื้นให้ช้ำใจเล่น

ป้าไล่เด็กคนนี้ออกไป  เขาทำร้ายลูกชิ้นน้อยๆ แต่ขนาดไม่น้อยของผมไปครับ  ฮือๆๆ

“คีบไม่เป็นก็บอกมา”

“เป็นสิ” ไม่เป็นแล้วผมจะได้กินลูกชิ้นจนเหลือลูกใหญ่ลูกสุดท้ายที่ฝังใจนั่นเหรอ

“ก็ทำสิ”

“จะคีบทำไม แค่ทิ่มลงไปก็ได้แล้ว” แล้วเขาก็จัดการลูกชิ้นเข้าปากตามวิธีของตัวเอง

“นั่นสินะ แค่ทิ่ม!ลงไปก็ได้แล้ว”

นายทำหน้าตาน่ากลัวจัง  อย่างกับทำหน้าหิวกระหายเหมือนสุนัขจิ้งจอกเจอเหยื่อแล้วพร้อมกระโจนเข้าใส่พรวดเดียวโดยไม่ให้เหยื่อได้ทันตั้งตัว

“สายตานายดูแปลกๆ นะ”

“ยังไง”

“ก็...”

“ไม่ต้องสนใจสายตาข้าหรอกน่า”

ฟั่นถ่งพยักหน้างงๆ  แล้วไม่ได้ถามอะไรอีก  เขาจึงกลับมากินลูกชิ้นลูกต่อไปในชาม  ขณะที่กำลังจะจิ้มลูกชิ้นก็ถูกมือลั่วซื่อจับไว้ก่อน

“อะไร”

“ฉันป้อน”

“ฮะ” ตาเขาเบิงโพล่งไม่อยากเชื่อ  ลั่วซื่อเนี่ยนะจะอยากป้อนเขา  คิดจะแกล้งเขาหรือไง  ไม่ตลกเลยนะลั่วซื่อ

“ฉันจะป้อนลูกชิ้นให้” ลั่วซื่อดึงตะเกียบข้างเดียวออกจากมือฟั่นถ่ง  จากนั้นก็เอาตะเกียบตัวเองคีบลูกชิ้นในชามตนอย่างระมัดรัวัง  แล้วยื่นไปที่ปากฟั่นถ่งที่ทำหน้าเหวอค้าง

“อ้าปาก”

“เร็วสิ เดี๋ยวลูกชิ้นหล่นแล้วจะมาเสียดายไม่ได้นะ”

เห็นฟั่นถ่งไม่ยอมอ้าปาก  ลั่วซื่อจึงใช้มือบีบคางโดยออกแรงเล็กน้อย  ฟั่นถ่งแรกๆ หน้าเหวออึ้งก็เริ่มแดง  พอถูกมือลั่วซื่อจับที่คางก็แดงหนักเข้าไปอีก  ลั่วซื่อรออย่างใจเย็น  แต่เหมือนว่าเขาจะใจเย็นได้ไม่นานก็ออกแรงบีบคางฟั่นถ่งจนเขาหน้าเบ้

ตาจ้องตา  คนหนึ่งอยากจะให้ได้  อีกคนก็อายไม่กล้ากิน  ลั่วซื่อจ้องบีบคั้นไม่เลิก  สุดท้ายฟั่นถ่งก็ยอมกินจนได้  แค่ลูกชิ้นนายจะอดทนเกินไปแล้วนะ

“ป้อนข้าสิ”

“ฮะ”

“ก็ข้าป้อนเจ้าแล้ว  เจ้าก็ป้อนข้าบ้างสิ” จะให้เขาอายไม่พอหรือไงกัน  แค่ตอนนายป้อนฉันก็แทบอยากมุดหนีหายไปจากที่นี่  คราวนี้จะให้ป้อนกลับ  แล้วฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน  ฉันอายจะแย่แลวนะลั่วซื่อ

“เร็ว”

กำลังตัดสินใจว่าจะเอายังไง  ก็ถูกลั่วซื่อจ้องจนต้องยอมทำตามแต่โดยดี

“อ่ะ... ตะเบียบเจ้า และก็ลูกชิ้นเจ้า มาเอาลูกชิ้นข้า มันไม่ยุติธรรมนะ” จะมายุติธรรมอะไรตอนนี้  อยากยุติธรรมนักก็ไปฟ้องซื่อแว่นเลยสิ  ที่ชอบหวงแมวอย่างกับอะไรดีคนนั้นน่ะ

‘เฮ้ ข้าไม่ได้ว่าอะไรนายนะเหวยซื่อ

ถ้าส่งแมวมาตะปบหน้าฉันล่ะก็  จะแอบเอาไปซ่อนเลยคอยดู

ฟั่นถ่ง  รายนั้นเขาหวงแมวจะตาย  จะปล่อยให้เจ้าเหมียวมาเล่นกับคนอื่นไม่ได้หรอก  เขาน่ะหวงมากๆๆ

 

 

อ่ะ  ผมต้องป้อนลูกชิ้นลั่วซื่อนี่นา  เกือบลืมไปแน่ะ

ตะเกียบก็ของผม  ลูกชิ้นก็ของผม

“แล้วตัวฉันจะเอาด้วยมั้ย”

“ถ้าเจ้าเสนอ ข้าก็สนอง” ไม่ได้ตอบเสียงหนักแน่นชัดเจนแต่แฝงความหมายให้ฟั่นถ่งสะท้านกายเล่น  นั่นไง  สายตายสุนัขจิ้งจอกล่าเหยื่อมาอีกแล้ว  รีบๆ ป้อนก่อนดีกว่า  ขืนชักช้าไม่อยากคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากลั่วซื่อมองเขาด้วยสายตาแบบนั้น

“อ่ะ...อ่ำ”

“น่ารักจัง”

“ว่าไงนะ” ลั่วซื่อทำหน้ามึน  สงสัยคงจะหูฝาด

ผมป้อนลูกชิ้นไปลูกเดียวลั่วซื่อก็ไม่ได้ขอให้ผมป้อนหรือเขาจะป้อนผมอีก  ผมจึงจัดการชามตัวเองต่อ  ส่วนลั่วซื่อเรียกคนเสิร์ฟมาสั่งอาหารเพิ่ม  เขายังไม่อิ่มอีกหรือ

“ฟันถ่งนายอิ่มหรือยัง”

“เกือบๆ” ถ้ากินเส้นทั้งชามก็คงจะอิ่มพอดี  ผมคิดว่ายังนั้นนะ

“ถ้าอย่างนั้นนายไม่ต้องกินแล้ว”

ผมกำลังจะถามกลับ  ก็ถูกแย่งพูด “ไม่กินก็คือไม่ต้องกิน  เดี๋ยวค่อยกินชามหน้า”

เอ๋  จานหน้าเหรอ  ลั่วซื่อสั่งอะไร

และแล้วผมก็ได้รู้ว่าเมนูที่ลั่วซื่อสั่งไปคือ ‘ลูกชิ้น’

ลูกชิ้นอีกแล้วครับ  นายจะให้ฉันกลิ้งเป็นลูกชิ้นกลับหอหรือไง  ดีเลยผมจะกลิ้งชนพวกที่ชอบมาท้าผมนัก  ชนกระเด็นไปให้ไกลเป็นโยชน์เลยยิ่งดี

“เรามากินกันเถอะ”

ผมเตรียมจะจิ้มตามเดิม  แต่ถูกตะเกียบลั่วซื่อกันไว้

“กินแบบเดิม”  แบบเดิม  แล้วมันแบบไหนล่ะ

อย่าบอกนะ  กินแบบที่ว่าคือ  ‘ป้อนให้กัน’

ฟั่นถ่งขอลา

“ไปไหน”

“เปล่าคร้าบ” โดนลั่วซื่อตบบ่าให้นั่งลง  ไม่ปล่อยให้เหยื่อหลุดไปได้

“ถ้าอย่างนั้นก็กินกัน เดี๋ยวฉันป้อนให้ก่อน แล้วเจ้าก็ป้อนข้าสลับกัน”

ผมส่ายหน้าไม่ยอมท่าเดียว

“ฮึ~~”

“ก็ได้”

“ไม่ใช่ก็ได้ แต่ต้องได้ อ่ะ อ้าปาก” อายคนที่อยู่ในร้านก็อาย  จะไม่กินก็ไม่ได้  ผมจึงต้องยมจำนนแต่โดยดี

ลั่วซื่อเป็นถึงลูกชายของราชินีซีอิง  อิจฉากันใช่มั้ยล่ะ  โต๊ะที่นั่งติดกับเราต่อมอิจฉาจวนเจือนจะระเบิดแล้วสิท่า  หึหึหัวเราะในใจ  อยากใกล้ชิดแบบนี้มั้งล่ะสิ  ดีใจแต่ไม่ใช่เพราะว่าลั่วซื่อป้อนลูกชิ้นผมหรอก  ก็แค่... ผมแค่อยากทำให้คนอื่นอิจฉาเท่านั้นเอง  ทำไมไม่มีใครเชื่อผมสักคนเลยล่ะ

แต่ว่า... ใครก็ได้บอกที่ว่าคนนี้คือลั่วซื่อ  ลูกชายคนเดียวของราชินีซีอิงจริงๆ ใช่มั้ย

เห็นครั้งแรกดูเหมือนหยิ่งๆ  แต่พอรู้จักกันมากขึ้น  ลั่วซื่อนายขี้แกล้งชะมัด

 

 

*****

เอาเถอะ  ป้อนให้กันก็น่ารักดีนะ

ฟั่นถ่ง : หรอคร้าบบบ T^T

ตอน1

ตอน2 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Fic Enter ตอนที่ 12 : [TSM]แกล้ง3 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 355 , โพส : 2 , Rating : 100% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 2 : ความคิดเห็นที่ 55
กรี๊ดดด

เิขนนนนน

ลั่วคิดอะไรลูก
PS.  เราไม่สามารถทำให้ทุกคนรักเราได้ แต่เราสามารถทำให้คนที่รักเรามีความสุขได้
Name : moonlit (lily valentia) < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ moonlit (lily valentia) [ IP : 202.28.182.5 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤศจิกายน 2556 / 14:39
# 1 : ความคิดเห็นที่ 19
อยากโดนป้อนมั่งจัง
Name : โกดั๊ก < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ โกดั๊ก [ IP : 58.11.64.99 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 ธันวาคม 2554 / 19:33

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android