คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Fic Enter

ตอนที่ 1 : [19Night]Fool Man


     อัพเดท 1 เม.ย. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิคอื่นๆ
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : เดซี่สีเงิน,Lemon_tea ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เดซี่สีเงิน,Lemon_tea
My.iD: https://my.dek-d.com/Cute_Girl
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 0 Overall : 2,571
61 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 35 คน ]

[ กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Fic Enter ตอนที่ 1 : [19Night]Fool Man , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 422 , โพส : 2 , Rating : 100% / 2 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ชื่อฟิค  Fic 19Night_Fool Man

ผู้แต่ง : runchi

คู่ : เจสัน X ไนน์ทีนไนท์  + ไวโอเลต X ข่งหลิง

ระดับ : ซอฟๆดีกว่า

 

 

-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-

 

 

                หนึ่งร่างสูงเดินเกือบจะเคียงข้างร่างบาง  หากแต่คนร่างบางกลับผลักอีกคนให้หลบทางเพื่อตนจะได้เดินนำ

                แรงผลักนิดเดียวไม่ทำให้ร่างสูงสะทกสะท้านได้หรอก  แต่เขาก็แกล้งเซให้ดูสมจริงแค่นั้นเอง

 

                “ อะ ผลักผมทำไม ”

                “ เกะกะ ” สั้นๆคำเดียว

                “ ก็เดินมาด้วยกัน ผมยังไม่ได้เดินขวางเลยนะครับ ”

                “ หรือว่าผมทำให้นายโกรธ ”

                ‘ไม่ได้ทำฉันโกรธ  แต่นายทำฉันอายต่างหากเล่า แล้วแบบนี้ใครจะกล้าบอกล่ะ

               

 

เรื่องน่าอายที่ว่านั่นก็ตอนนั้น...

                เจสันพุ่งเข้าไปคว้าตัวไนน์ทีนไนท์ที่เกือบโดนมีดบินมาเฉือนไหล่  คว้าตัวน่ะไม่เท่าไหร่แต่เจสันกลับกอดตัวเขาแน่นอย่างกับกลัวว่าเขาจะหายไป 

แถมยังตะโกนบอกไปว่า ‘ ห้ามมาแตะต้องไนน์ทีนไนท์ของฉัน ’  คำหลังหนักแน่นมั่นใจจนเขาหน้าแดงไม่กล้ามองหน้าเจ้าของอ้อมกอดนี้เลย

 

 

                “ นายนี่มัน... ”

                “ ผมทำไมหรอครับ ” คนที่เพิ่งกลับมาจากทำคดียืนพิงกำแพงฟังคำกล่าวของเจ้านายที่ไม่รู้จักคำว่าเหนื่อย

                “ นายมันบ้า ” ประโยคแรกเริ่มขึ้น

                “ อ่ะ ”

                “ โง่ ” ประโยคสองตามมาติดๆ

                “ อือ ” ฟังแล้วหมดแรงยิ่งกว่าอาการเหนื่อยจากงานเสียอีก

                “ งี่เง่า ” ประโยคสามยังคงเดิม

                “ ง่ะ... บ้า โง่ งี่เง่า แล้วจะอะไรอีกมั้ยครับ ”

                “ ซื่อบื่อด้วย ”

                “ ผมมันแย่ขนาดนั้นเลยหรอคร้าบบบ ” ยิ่งฟังก็ยิ่งทรุด จนเขานั่งกองกับพื้นไปแล้ว

                “ ใช่! ”

                ผมจะร้องไห้แล้วครับ ผมเสียใจนะเนี่ย

                ‘ ผมมันแย่ ไม่มีใครชอบผม ฮึก ฮือออ ’

 

                “ แต่ฉันก็ชอบนาย ”

                ‘ ฮะ เมื่อกี๊นี้คุณได้ยินหรือปล่า เจ้านายบอกว่าชอบผม ผมไม่ได้หูฝาดใช่มั้ยครับ ’

                “ เมื่อกี๊เจ้านายพูดว่าอะไรหรอครับ ”

                “ เปล่านี่ ” เจ้านายของผมหันหน้าหนี เตรียมจะเดินเข้าห้อง

                “ งั้นหรอครับ ” ผมเดินเข้าไปใกล้เจ้านาย  ยิ่งเขาก้าวร่างเล็กกว่าก็ยิ่งถอย

                ‘ หนีผมไม่ได้หรอก หึหึ ’

                “ อ่ะ ” เดินถอยหนีร่างสูงจนหลังชนเข้ากับกำแพง

อยากจะหนีก็ไม่ได้ ก็หมอนั่นเอาแขนมากันทั้งสองทางเลยนี่

“ จะไปไหนหรอครับ ” ร่างสูงหรี่ตาดูเจ้าเล่ห์ยังไงชอบกล

“ เข้าห้องน่ะสิ ถอยไปได้แล้ว! ” คนตัวเล็กผลักอกคนตรงหน้าที่ไม่มีท่าทีว่าจะยอมขยับตัวเปิดทางให้

“ ถ้าไม่ถอยล่ะ ” เขายื่นใบหน้าหล่อคมคายเข้ามาใกล้ ทำเอาใบหน้าคนโดนจ้องเริ่มร้อนผ่าว หัวใจเต้นเป็นจังหวะเร็วกว่าที่เคย

 “ นะ... นาย เอาหน้าออกไปเลยนะ แล้วก็ถอยไปด้วย ” พูดพลางเอามือบอบบางดันหน้าเขาออกไป

“ ไม่ครับ จนกว่าได้ยินว่าเมื่อกี๊นี่เจ้านายพูดว่าอะไร ”

“ พูดอะไร! ฉะ ฉันจำไม่ได้หรอก ”

สมองดีอย่างเขามีหรอจะลืมอะไรได้ง่ายขนาดนี้

“ จำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ผมจะพูดให้ฟังแล้วกัน ” ร่างสูงจับใบหน้าเรียวเล็กได้รูปให้หันมาจากการหลบหนีอย่างเบามือ

“ นะ นะ นาย ” ใบหน้าที่ขาวใสเริ่มแดงระเรื่อเมื่อถูกมือของเขาสัมผัส

 

ลูบไล้

 

แผ่วเบา

 

อ่อนโยน

 

หน้าที่แดงเล็กน้อยกลับแดงมากกว่าเก่า  เมื่อเขาโน้มตัวเข้ามาจนริมฝีปากของเขาเกือบจะถึงใบหูที่แดงไม่ต่างจากหน้าของร่างเล็กในตอนนี้

 

“ ฉัน... ”

เขาพูดค้างไว้ 1 คำ  ดูเหมือนร่างบางแทบจะกลั้นลมหายใจราวกับรอฟังคำต่อไปอย่างใจจดใจจ่อ

 

“ … ”

 

“ ฉันชอบนาย ”

 

‘ อึก ’ ใจเต้นตึกตัก  ไม่รู้ว่าเขาพูดจริงหรือเปล่า  อยากจะถามเขาอีกครั้งแต่ก็กลัวว่าจะเป็นเพียงคำพูดเล่นสนุกๆตามแบบฉบับของเขา

“ไนน์ทีนไนท์ " คนตรงหน้าเรียกเขาแผ่วเบา

 

“ ... ”

 

“ไนน์ทีนไนท์... ฉันชอบนาย "

 

“ เจสัน ” นายพูดจริงใช่มั้ย เขาเริ่มคิดระแวงในใจ

“ ผมพูดจริง ถึงผมจะบ้า โง่ งี่เง่า ซื่อบื้อ แต่ผมก็ไม่โกหกนะครับ ”

“ จริงหรอ ” ดีใจจนทนไม่ไหวแล้ว

“ จริงครับ ” เขาทำท่าตะเบะเหมือนตำรวจรักษาคำสัตย์วาจา

“ เจสัน ”

“ ครับ ”

“ ฉันก็ชอบนายเหมือนกัน ” พูดไปแล้วก็หน้าแดงงุดหน้าหนีเขา

“ ดีจังเลย ” เจสันดึงเอวบางมากอดแนบชิดจนแทบไม่มีช่องว่างให้ขยับตัวได้

“ เจสัน ฉันหายใจไม่ออกแล้ว ”

“ อ่ะ ขอโทษที ” เขาจึงคลายวงแขนออก  แต่ก็ยังกอดร่างเล้กไว้หลอมๆ  ซึ่งคนในอ้อมกอดก็ไม่มีท่าทีจะขัดขืนแต่อย่างใด

ใบหน้าอ่อนหวานแดงระเรื่อดูน่ารัก  ปากอวบอิ่มช่างน่าลิ้มลอง  ร่างสูงขยับเข้าไปใกล้

เรื่อยๆ

อีกนิด

และ...

 

‘ พลัก ’

จิ้งจอกเงินโผล่มาจากไหนไม่ทราบมาคว้าเอวเจ้านายออกจากมือปลาหมึกของเจสันเข้ามาใกล้ตน  ก่อนจะส่งฝ่าเท้าถีบกลางยอดอกเจสันกระเด็นไปให้พ้นทาง

จากสภาพกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่ข้างกำแพงพยายามจะลุกขึ้น  จนยืนขึ้นได้แล้วก็เอามือลูบอกที่ถูกข่งหลิงประทับฝ่าเท้างามๆอย่างแม่นยำ  พลางคิดในใจมันไปเรียนกระโดดถีบมาจากสำนักไหนหรือเปล่า  แล้วตั้งแต่เมื่อไหร่ล่ะ  ทำไมเขาไม่รู้เรื่อง 

แต่ถ้าถามไปคงได้คำตอบกลับมาว่า ‘ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเจ้าล่ะ! ’ ถ้าตอบแบบนี้เก็บคำเงียบไว้ไม่ถามจะดีกว่า  คิดแล้วก็ถอนหายใจ

ส่วนข่งหลิงเมื่อได้ตัวเจ้านายสุดที่รักสุดหวงแหนก็รีบเขยิบร่างพร้อมเจ้านายถอยไปให้ไกลเจสันกว่าเดิม

“ นายจะทำอะไรเจ้านายน่ะ! ”

“ ก็... จูบไง ” ตอบพาซื่อมาก

‘ เจสัน! นายจะพูดตรงไปมั้ยฮะ  นึกถึงหน้าฉันหน่อยสิ ’ แก้มจากที่แดงระเรื่อก็เพิ่มสีเข้มเข้าไปอีก

“ ทำคิ้วขมวด นายไม่รู้จักหรอ ‘จูบ’ น่ะ ” ก็รู้หรอกว่ารู้จัก  แต่ขอกวนหน่อยเถอะ

‘ หึหึ ’

“ หรือว่าเขาไม่เคยทำ ”

“ ใคร ” คิ้วเริ่มขมวดมากกว่าเดิมจนจะผูกโบว์ได้อยู่แล้ว  เจสันอ้างถึงใคร  ก็เขาไม่เคยจูบกับใคร 

นอกจาก...

หรือว่า!...

“ ไวโอเลต! ” ว่าแล้วเชียว

‘ เฮ้ย หมอนี่รู้ได้ไง ‘ ด้วยความตกใจเขาเลยเผลอปล่อยแขนที่โอบเอวเจ้านายของเขาไว้  ทำให้เจสันรีบดึงไนน์ทีนไนท์เข้ามาในอ้อมกอดตนทันที

คนที่โดนดึงมากอดอย่างไม่ทันตั้งตัว  อยากจะร้องโวยวายแต่ก็เปลี่ยนมาตีไหล่แทนเพราะคำพูดต่อมาของเขานั่นแหละ

“ เก็บเสียงไว้ร้องตอนเราอยู่ด้วยกันสองต่อสองดีกว่า ” พร้อมกับส่งสายตาเจ้าเล่ห์ซ่อนความนัยให้รู้กันเพียงสองคน

“ บ้า! ” ร่างบางจึงตีไหล่แก้เขินไปอีกที  เขาเลยหัวเราะกับความน่ารักที่นานทีจะมีให้เห็น

“ อะฮึ่ม อะฮึ่ม ” ข่งหลิงคงทนภาพหวานชื่นนี้ไม่ไหว  ถึงกับต้องกระแอมไอสักทีสองทีเพื่อเรียกให้พวกเขารู้ว่า ณ ที่นี้ไม่ได้อยู่กันแค่ ‘ สองคน! ’

“ อะ เออ... ยังอยู่อีกหรอ ” เขาถึงหันมาสนใจบุคคลที่สามต่อ

“ ก็อยู่นะสิ! ” ไม่รู้โมโหเพราะไม่มีใครมาหวานใส่ หรือเป็นเพราะไม่มีใครสนใจเขากันแน่ ทั้งเจสันและเจ้านาย!

“ อิจฉาล่ะสิ หึ ”

“ ชิ ” หนุ่มหน้าสวยเลยสะบัดผมยาวสลวยใส่หน้าเขาไปเต็มๆ

“ อย่าโมโหเลย เดี๋ยวฉันเรียกไวโอเลตให้ ”

“ ไวโอ... อุ๊บส์ ” ข่งหลิงเอามือมาปิดปากเขาจนเฉียดหัวเจ้านายไม่นิดเดียว

“ อะ อือ... เกือบโดนไนน์ทีนไนท์แล้วนะ ” พอเขาแกะมือออกได้ก็โวยใส่ทันที  ข่งหลิงจึงรีบก้มขอโทษขอโพยเจ้านายเป็นการใหญ่

พอสบโอกาสเท่านั้นแหละ...

 


 

“ ไวโอเลต! ” เสียงเรียกดังก้องห้องใหญ่  มีหรือห้องข้างเคียงจะไม่ได้ยิน

‘ ผลัวะ ’

ประตูบานสวยถูกมือชายหนุ่มหน้าหล่อเลากระชากอย่างแรง  น่ากลัวว่ากลอนประตูจะหลุดติดมือเข้าไปด้วย

“ อะไรของนายฮะ เจสัน! เรียกซะเสียงดัง จนฉันเกือบทำขวดหมึกหกเลอะกระดาษแล้วนะ... ” คนโดนเรียกออกมายืนเท้าสะเอว  ก่อนจะพล่ามบ่นยาวเหยียด

“ พอ... พอได้แล้ว ” จะหูหนวกก็คราวนี้แหละ  เจสันจึงรีบโบกมือให้เขาเงียบเสียงลง

“ ชิ ”

“ ที่เรียกฉันมีอะไร ” ทำหน้าขึงขังสักพัก  ก่อนจะถามเหตุผลที่ตนโดนเรียก

“ อ๋อ โน้น ” ชี้นิ้วเรียวไปทางคนผมขาว

“ ข่งหลิง ” เขาเลิกคิ้วข้างหนึ่งอย่างสงสัย ‘ นายจะชี้เขาทำไม ’

“ หมอนั้นอิจฉาฉัน ”

“ แล้วยังไง ”

“ ยังไงหรอ ฮุฮุ ” ถ้ามัวยืนยาดอีก พ่อจะจับขังลืมซะเลยนี่

“ ก็... ” ห้เองเงียบสงัด  รอฟังคนยืดยาดจะพูดแต่ก็ไม่พูดจนคนรออยากจะง้างปากให้เขาพูดสักที

“ … ”

  

 

“ ข่งหลิงอยากให้นายจูบ! ” ชัดเต็มสองรูหู

เมื่อได้ยินเจสันกล่าวถึงตนเช่นนั้นก็รี่วิ่งเข้าไปหวังกระชากคอเสื้อเจ้าตัว  แต่ก็โดนไวโอเลตที่ไวกว่าคว้าตัวไว้ได้ทัน

“ ปล่อยนะ ” ข่งหลิงพยายามจะแกะแขนที่กอดเขาแน่นแต่ก็ไม่เป็นผล

“ ไม่ต้องพยายามแกะแขนฉันหรอก ฉันจะรัดให้แน่นๆเลย ” พูดแล้วก็ทำจริง  วงแขนโอบรัดตัวร่างเพรียวบางไว้แน่นขึ้นกว่าเดิม  จนคนในอ้อมกอดต้องตะโกนด่าเพราะเขาเริ่มหายใจไม่ออกแล้ว

‘ จะรัดให้ตายเลยหรอไงกัน ‘

“ ฉันหายใจไม่ออกแล้วนะ ” เขาถึงได้ผ่อนแรงลง  แต่ยังคงกอดเขาไว้ไม่ให้ดินหลุดหายไปไหนได้

“ โทษทีกอดแรงไปหน่อย ” หน่อยหรอ ข่งหลิงอยากจะแวดกลับใส่เขาที่ทำหน้าสำนึกผิดแบบไม่ตั้งใจจริง

“ เดี๋ยวหอมแก้มปลอบใจแล้วกันนะ ”

‘ ฟอดดด~~ ’

“ อะ ไอ้... บ้า... ไวโอเลต ” ข่งหลิงรีบยกมือปิดแก้มตัวเองที่ตอนนี้คงจะแดงสุดๆ

คนต้นเหตุเอาแต่หัวเราะร่าด้วยความชอบใจ  ข่งหลิงเลยส่งค้อนให้เขาวงใหญ่

“ อะ ” เขาร้องขึ้นมา  ร่างเพรียวจึงหันสายตามามอง ‘ อะไรของเขาอีก ’

“ เมื่อกี๊เจสันบอกว่านายอยากให้ฉันจูบบ้างอย่างนั้นหรอ ” สายตาแพรวพราวมองไปที่ริมฝีปากของคนตรงหน้า

“ มะ มะ... ไม่ใช่ ฉันไม่ได้พูดนะ ” พูดเสร็จก็รีบเอามือมาปิดปาก  แต่ร่างสูงรีบคว้าไว้ก่อน  ร่างเพรียวจึงก้มหน้างุดหนีแทน

“ ก้มหน้าหนีแปลว่าพูดจริงสินะ ”

‘ ไม่ได้พูดตรงตามที่ว่าซะหน่อย แค่อ้อมๆเท่านั้นเอง ’ ถึงจะพูดตรงๆหรืออ้อมค้อม เขาก็คิดในทางที่ตัวเองจะได้ประโยชน์เต็มๆอยู่แล้ว  ข่งหลิงคิดในใจก่อนจะแอบค้อนให้เขาอีกวง

ดวงตายกยิ้ม กับ เรียวปากที่ยกขึ้นสร้างเสน่ห์ให้ใจข่งหลิงต้องสั่นสะท้าน

คางเรียวมลถูกร่างสูงเชยขึ้นมา  นัยตาสองคู่สองสีสบกัน  ใจเต้นเป็นจังหวะถี่  ใบหน้าเคลื่อนใกล้กัน  ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะบดริมฝีปากบางอย่างอ่อนโยน

“ ดูท่าว่าพวกเขาจะไม่สนใจเราแล้วล่ะ ”

“ งั้นเราไปต่อกันเถอะ ”

“ ต่ออะไร ไม่รู้เรื่อง ” ไนน์ทีนไนท์ตีไหล่เขาไปหนึ่งทีฐานพูดอะไรที่น่าอาย  แล้วรีบเดินเข้าห้องของตัวเองอย่างรวดเร็ว

“ รีบเข้าห้องขนาดนี้ ประตูก็ไม่ได้ล็อก นี่มันเชิญชวนเขาชัดๆ ”

“ ฮะฮ่าฮ่า ไนน์ทีนไนท์ หลังจากคืนนี้นายคงต้องพักงานยาวแน่! ” ยิ้มให้กับตัวเองทีหนึ่ง  จากนั้นก็รีบตามเจ้านายไปปฏิบัติงานพิเศษทันที

… End …

 

 

ปฏิบัติงานพิเศษ

งานพิเศษอะไรน้า เฮ้อ คิดไม่ออกเลย >\\\<

 

 


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Fic Enter ตอนที่ 1 : [19Night]Fool Man , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 422 , โพส : 2 , Rating : 100% / 2 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 2 : ความคิดเห็นที่ 2
@LyRiCaLStePz
นั่นสิจะทำอะไรกันนะ!
เรื่องนี้หายากสุดๆ ก็ออกจะวายอยู๋
จับได้ตั้งหลายคู่ แต่เพิ่งแต่งได้คู่นี้^o^
ไม่รู้ว่าเคยมีคนแต่งบ้างมั้ย ไม่มีใครแต่งก็แต่งเองซะเลย ^^
Name : เดซี่สีเงิน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เดซี่สีเงิน [ IP : 124.121.190.182 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2554 / 12:27
# 1 : ความคิดเห็นที่ 1
เจสัน แกจะทำอะไรไนน์ทีนไนท์ของชั้น (!?) =[]=!!!

ฟิคคู่นี้ไม่มีใครแต่งเลย หาอ่านยากม๊ากมาก

ทั้งๆที่เนื้อเรื่องมัน Y อย่างเปิดเผยซะขนาดนี้

แถมยังมีหลายคู่ด้วย ฮ่าๆๆ
Name : LyRiCaLStePz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LyRiCaLStePz [ IP : 183.89.121.145 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 พฤษภาคม 2554 / 21:05

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android