Fic Enter

ตอนที่ 1 : [19Night]Fool Man

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 422
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    1 เม.ย. 54

ชื่อฟิค  Fic 19Night_Fool Man

ผู้แต่ง : runchi

คู่ : เจสัน X ไนน์ทีนไนท์  + ไวโอเลต X ข่งหลิง

ระดับ : ซอฟๆดีกว่า

 

 

-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-

 

 

                หนึ่งร่างสูงเดินเกือบจะเคียงข้างร่างบาง  หากแต่คนร่างบางกลับผลักอีกคนให้หลบทางเพื่อตนจะได้เดินนำ

                แรงผลักนิดเดียวไม่ทำให้ร่างสูงสะทกสะท้านได้หรอก  แต่เขาก็แกล้งเซให้ดูสมจริงแค่นั้นเอง

 

                อะ ผลักผมทำไม

                เกะกะ สั้นๆคำเดียว

                ก็เดินมาด้วยกัน ผมยังไม่ได้เดินขวางเลยนะครับ

                หรือว่าผมทำให้นายโกรธ

                ไม่ได้ทำฉันโกรธ  แต่นายทำฉันอายต่างหากเล่า!’ แล้วแบบนี้ใครจะกล้าบอกล่ะ

               

 

เรื่องน่าอายที่ว่านั่นก็ตอนนั้น...

                เจสันพุ่งเข้าไปคว้าตัวไนน์ทีนไนท์ที่เกือบโดนมีดบินมาเฉือนไหล่  คว้าตัวน่ะไม่เท่าไหร่แต่เจสันกลับกอดตัวเขาแน่นอย่างกับกลัวว่าเขาจะหายไป 

แถมยังตะโกนบอกไปว่า ห้ามมาแตะต้องไนน์ทีนไนท์ของฉัน   คำหลังหนักแน่นมั่นใจจนเขาหน้าแดงไม่กล้ามองหน้าเจ้าของอ้อมกอดนี้เลย

 

 

                นายนี่มัน...

                ผมทำไมหรอครับ คนที่เพิ่งกลับมาจากทำคดียืนพิงกำแพงฟังคำกล่าวของเจ้านายที่ไม่รู้จักคำว่าเหนื่อย

                นายมันบ้า ประโยคแรกเริ่มขึ้น

                อ่ะ

                โง่ ประโยคสองตามมาติดๆ

                อือ ฟังแล้วหมดแรงยิ่งกว่าอาการเหนื่อยจากงานเสียอีก

                งี่เง่า ประโยคสามยังคงเดิม

                ง่ะ... บ้า โง่ งี่เง่า แล้วจะอะไรอีกมั้ยครับ

                ซื่อบื่อด้วย

                ผมมันแย่ขนาดนั้นเลยหรอคร้าบบบ ยิ่งฟังก็ยิ่งทรุด จนเขานั่งกองกับพื้นไปแล้ว

                ใช่! ”

                ผมจะร้องไห้แล้วครับ ผมเสียใจนะเนี่ย

                ผมมันแย่ ไม่มีใครชอบผม ฮึก ฮือออ

 

                แต่ฉันก็ชอบนาย

                ฮะ เมื่อกี๊นี้คุณได้ยินหรือปล่า เจ้านายบอกว่าชอบผม ผมไม่ได้หูฝาดใช่มั้ยครับ

                เมื่อกี๊เจ้านายพูดว่าอะไรหรอครับ

                เปล่านี่ เจ้านายของผมหันหน้าหนี เตรียมจะเดินเข้าห้อง

                งั้นหรอครับ ผมเดินเข้าไปใกล้เจ้านาย  ยิ่งเขาก้าวร่างเล็กกว่าก็ยิ่งถอย

                หนีผมไม่ได้หรอก หึหึ

                อ่ะ เดินถอยหนีร่างสูงจนหลังชนเข้ากับกำแพง

อยากจะหนีก็ไม่ได้ ก็หมอนั่นเอาแขนมากันทั้งสองทางเลยนี่

จะไปไหนหรอครับ ร่างสูงหรี่ตาดูเจ้าเล่ห์ยังไงชอบกล

เข้าห้องน่ะสิ ถอยไปได้แล้ว! ” คนตัวเล็กผลักอกคนตรงหน้าที่ไม่มีท่าทีว่าจะยอมขยับตัวเปิดทางให้

ถ้าไม่ถอยล่ะ เขายื่นใบหน้าหล่อคมคายเข้ามาใกล้ ทำเอาใบหน้าคนโดนจ้องเริ่มร้อนผ่าว หัวใจเต้นเป็นจังหวะเร็วกว่าที่เคย

 นะ... นาย เอาหน้าออกไปเลยนะ แล้วก็ถอยไปด้วย พูดพลางเอามือบอบบางดันหน้าเขาออกไป

ไม่ครับ จนกว่าได้ยินว่าเมื่อกี๊นี่เจ้านายพูดว่าอะไร

พูดอะไร! ฉะ ฉันจำไม่ได้หรอก

สมองดีอย่างเขามีหรอจะลืมอะไรได้ง่ายขนาดนี้

จำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ผมจะพูดให้ฟังแล้วกัน ร่างสูงจับใบหน้าเรียวเล็กได้รูปให้หันมาจากการหลบหนีอย่างเบามือ

นะ นะ นาย ใบหน้าที่ขาวใสเริ่มแดงระเรื่อเมื่อถูกมือของเขาสัมผัส

 

ลูบไล้

 

แผ่วเบา

 

อ่อนโยน

 

หน้าที่แดงเล็กน้อยกลับแดงมากกว่าเก่า  เมื่อเขาโน้มตัวเข้ามาจนริมฝีปากของเขาเกือบจะถึงใบหูที่แดงไม่ต่างจากหน้าของร่างเล็กในตอนนี้

 

ฉัน...

เขาพูดค้างไว้ 1 คำ  ดูเหมือนร่างบางแทบจะกลั้นลมหายใจราวกับรอฟังคำต่อไปอย่างใจจดใจจ่อ

 

“ … ”

 

ฉันชอบนาย

 

อึก ใจเต้นตึกตัก  ไม่รู้ว่าเขาพูดจริงหรือเปล่า  อยากจะถามเขาอีกครั้งแต่ก็กลัวว่าจะเป็นเพียงคำพูดเล่นสนุกๆตามแบบฉบับของเขา

ไนน์ทีนไนท์ " คนตรงหน้าเรียกเขาแผ่วเบา

 

...

 

ไนน์ทีนไนท์... ฉันชอบนาย "

 

เจสัน นายพูดจริงใช่มั้ย เขาเริ่มคิดระแวงในใจ

ผมพูดจริง ถึงผมจะบ้า โง่ งี่เง่า ซื่อบื้อ แต่ผมก็ไม่โกหกนะครับ

จริงหรอ ดีใจจนทนไม่ไหวแล้ว

จริงครับ เขาทำท่าตะเบะเหมือนตำรวจรักษาคำสัตย์วาจา

เจสัน

ครับ

ฉันก็ชอบนายเหมือนกัน พูดไปแล้วก็หน้าแดงงุดหน้าหนีเขา

ดีจังเลย เจสันดึงเอวบางมากอดแนบชิดจนแทบไม่มีช่องว่างให้ขยับตัวได้

เจสัน ฉันหายใจไม่ออกแล้ว

อ่ะ ขอโทษที เขาจึงคลายวงแขนออก  แต่ก็ยังกอดร่างเล้กไว้หลอมๆ  ซึ่งคนในอ้อมกอดก็ไม่มีท่าทีจะขัดขืนแต่อย่างใด

ใบหน้าอ่อนหวานแดงระเรื่อดูน่ารัก  ปากอวบอิ่มช่างน่าลิ้มลอง  ร่างสูงขยับเข้าไปใกล้

เรื่อยๆ

อีกนิด

และ...

 

พลัก

จิ้งจอกเงินโผล่มาจากไหนไม่ทราบมาคว้าเอวเจ้านายออกจากมือปลาหมึกของเจสันเข้ามาใกล้ตน  ก่อนจะส่งฝ่าเท้าถีบกลางยอดอกเจสันกระเด็นไปให้พ้นทาง

จากสภาพกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่ข้างกำแพงพยายามจะลุกขึ้น  จนยืนขึ้นได้แล้วก็เอามือลูบอกที่ถูกข่งหลิงประทับฝ่าเท้างามๆอย่างแม่นยำ  พลางคิดในใจมันไปเรียนกระโดดถีบมาจากสำนักไหนหรือเปล่า  แล้วตั้งแต่เมื่อไหร่ล่ะ  ทำไมเขาไม่รู้เรื่อง 

แต่ถ้าถามไปคงได้คำตอบกลับมาว่า แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเจ้าล่ะ! ’ ถ้าตอบแบบนี้เก็บคำเงียบไว้ไม่ถามจะดีกว่า  คิดแล้วก็ถอนหายใจ

ส่วนข่งหลิงเมื่อได้ตัวเจ้านายสุดที่รักสุดหวงแหนก็รีบเขยิบร่างพร้อมเจ้านายถอยไปให้ไกลเจสันกว่าเดิม

นายจะทำอะไรเจ้านายน่ะ! ”

ก็... จูบไง ตอบพาซื่อมาก

เจสัน! นายจะพูดตรงไปมั้ยฮะ  นึกถึงหน้าฉันหน่อยสิแก้มจากที่แดงระเรื่อก็เพิ่มสีเข้มเข้าไปอีก

ทำคิ้วขมวด นายไม่รู้จักหรอจูบน่ะก็รู้หรอกว่ารู้จัก  แต่ขอกวนหน่อยเถอะ

หึหึ

หรือว่าเขาไม่เคยทำ

ใคร คิ้วเริ่มขมวดมากกว่าเดิมจนจะผูกโบว์ได้อยู่แล้ว  เจสันอ้างถึงใคร  ก็เขาไม่เคยจูบกับใคร 

นอกจาก...

หรือว่า!...

ไวโอเลต! ” ว่าแล้วเชียว

เฮ้ย หมอนี่รู้ได้ไง ด้วยความตกใจเขาเลยเผลอปล่อยแขนที่โอบเอวเจ้านายของเขาไว้  ทำให้เจสันรีบดึงไนน์ทีนไนท์เข้ามาในอ้อมกอดตนทันที

คนที่โดนดึงมากอดอย่างไม่ทันตั้งตัว  อยากจะร้องโวยวายแต่ก็เปลี่ยนมาตีไหล่แทนเพราะคำพูดต่อมาของเขานั่นแหละ

เก็บเสียงไว้ร้องตอนเราอยู่ด้วยกันสองต่อสองดีกว่า พร้อมกับส่งสายตาเจ้าเล่ห์ซ่อนความนัยให้รู้กันเพียงสองคน

บ้า! ” ร่างบางจึงตีไหล่แก้เขินไปอีกที  เขาเลยหัวเราะกับความน่ารักที่นานทีจะมีให้เห็น

อะฮึ่ม อะฮึ่ม ข่งหลิงคงทนภาพหวานชื่นนี้ไม่ไหว  ถึงกับต้องกระแอมไอสักทีสองทีเพื่อเรียกให้พวกเขารู้ว่า ณ ที่นี้ไม่ได้อยู่กันแค่ สองคน! ’

อะ เออ... ยังอยู่อีกหรอ เขาถึงหันมาสนใจบุคคลที่สามต่อ

ก็อยู่นะสิ! ” ไม่รู้โมโหเพราะไม่มีใครมาหวานใส่ หรือเป็นเพราะไม่มีใครสนใจเขากันแน่ ทั้งเจสันและเจ้านาย!

อิจฉาล่ะสิ หึ

ชิ หนุ่มหน้าสวยเลยสะบัดผมยาวสลวยใส่หน้าเขาไปเต็มๆ

อย่าโมโหเลย เดี๋ยวฉันเรียกไวโอเลตให้

ไวโอ... อุ๊บส์ ข่งหลิงเอามือมาปิดปากเขาจนเฉียดหัวเจ้านายไม่นิดเดียว

อะ อือ... เกือบโดนไนน์ทีนไนท์แล้วนะ พอเขาแกะมือออกได้ก็โวยใส่ทันที  ข่งหลิงจึงรีบก้มขอโทษขอโพยเจ้านายเป็นการใหญ่

พอสบโอกาสเท่านั้นแหละ...

 


 

ไวโอเลต! ” เสียงเรียกดังก้องห้องใหญ่  มีหรือห้องข้างเคียงจะไม่ได้ยิน

ผลัวะ

ประตูบานสวยถูกมือชายหนุ่มหน้าหล่อเลากระชากอย่างแรง  น่ากลัวว่ากลอนประตูจะหลุดติดมือเข้าไปด้วย

อะไรของนายฮะ เจสัน! เรียกซะเสียงดัง จนฉันเกือบทำขวดหมึกหกเลอะกระดาษแล้วนะ... คนโดนเรียกออกมายืนเท้าสะเอว  ก่อนจะพล่ามบ่นยาวเหยียด

พอ... พอได้แล้ว จะหูหนวกก็คราวนี้แหละ  เจสันจึงรีบโบกมือให้เขาเงียบเสียงลง

ชิ

ที่เรียกฉันมีอะไร ทำหน้าขึงขังสักพัก  ก่อนจะถามเหตุผลที่ตนโดนเรียก

อ๋อ โน้น ชี้นิ้วเรียวไปทางคนผมขาว

ข่งหลิง เขาเลิกคิ้วข้างหนึ่งอย่างสงสัย นายจะชี้เขาทำไม

หมอนั้นอิจฉาฉัน

แล้วยังไง

ยังไงหรอ ฮุฮุ ถ้ามัวยืนยาดอีก พ่อจะจับขังลืมซะเลยนี่

ก็... ห้เองเงียบสงัด  รอฟังคนยืดยาดจะพูดแต่ก็ไม่พูดจนคนรออยากจะง้างปากให้เขาพูดสักที

“ … ”

  

 

ข่งหลิงอยากให้นายจูบ! ” ชัดเต็มสองรูหู

เมื่อได้ยินเจสันกล่าวถึงตนเช่นนั้นก็รี่วิ่งเข้าไปหวังกระชากคอเสื้อเจ้าตัว  แต่ก็โดนไวโอเลตที่ไวกว่าคว้าตัวไว้ได้ทัน

ปล่อยนะ ข่งหลิงพยายามจะแกะแขนที่กอดเขาแน่นแต่ก็ไม่เป็นผล

ไม่ต้องพยายามแกะแขนฉันหรอก ฉันจะรัดให้แน่นๆเลย พูดแล้วก็ทำจริง  วงแขนโอบรัดตัวร่างเพรียวบางไว้แน่นขึ้นกว่าเดิม  จนคนในอ้อมกอดต้องตะโกนด่าเพราะเขาเริ่มหายใจไม่ออกแล้ว

จะรัดให้ตายเลยหรอไงกัน

ฉันหายใจไม่ออกแล้วนะ เขาถึงได้ผ่อนแรงลง  แต่ยังคงกอดเขาไว้ไม่ให้ดินหลุดหายไปไหนได้

โทษทีกอดแรงไปหน่อย หน่อยหรอ ข่งหลิงอยากจะแวดกลับใส่เขาที่ทำหน้าสำนึกผิดแบบไม่ตั้งใจจริง

เดี๋ยวหอมแก้มปลอบใจแล้วกันนะ

ฟอดดด~~ ’

อะ ไอ้... บ้า... ไวโอเลตข่งหลิงรีบยกมือปิดแก้มตัวเองที่ตอนนี้คงจะแดงสุดๆ

คนต้นเหตุเอาแต่หัวเราะร่าด้วยความชอบใจ  ข่งหลิงเลยส่งค้อนให้เขาวงใหญ่

อะ เขาร้องขึ้นมา  ร่างเพรียวจึงหันสายตามามอง อะไรของเขาอีก

เมื่อกี๊เจสันบอกว่านายอยากให้ฉันจูบบ้างอย่างนั้นหรอ สายตาแพรวพราวมองไปที่ริมฝีปากของคนตรงหน้า

มะ มะ... ไม่ใช่ ฉันไม่ได้พูดนะ พูดเสร็จก็รีบเอามือมาปิดปาก  แต่ร่างสูงรีบคว้าไว้ก่อน  ร่างเพรียวจึงก้มหน้างุดหนีแทน

ก้มหน้าหนีแปลว่าพูดจริงสินะ

ไม่ได้พูดตรงตามที่ว่าซะหน่อย แค่อ้อมๆเท่านั้นเองถึงจะพูดตรงๆหรืออ้อมค้อม เขาก็คิดในทางที่ตัวเองจะได้ประโยชน์เต็มๆอยู่แล้ว  ข่งหลิงคิดในใจก่อนจะแอบค้อนให้เขาอีกวง

ดวงตายกยิ้ม กับ เรียวปากที่ยกขึ้นสร้างเสน่ห์ให้ใจข่งหลิงต้องสั่นสะท้าน

คางเรียวมลถูกร่างสูงเชยขึ้นมา  นัยตาสองคู่สองสีสบกัน  ใจเต้นเป็นจังหวะถี่  ใบหน้าเคลื่อนใกล้กัน  ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะบดริมฝีปากบางอย่างอ่อนโยน

ดูท่าว่าพวกเขาจะไม่สนใจเราแล้วล่ะ

งั้นเราไปต่อกันเถอะ

ต่ออะไร ไม่รู้เรื่อง ไนน์ทีนไนท์ตีไหล่เขาไปหนึ่งทีฐานพูดอะไรที่น่าอาย  แล้วรีบเดินเข้าห้องของตัวเองอย่างรวดเร็ว

รีบเข้าห้องขนาดนี้ ประตูก็ไม่ได้ล็อก นี่มันเชิญชวนเขาชัดๆ

ฮะฮ่าฮ่า ไนน์ทีนไนท์ หลังจากคืนนี้นายคงต้องพักงานยาวแน่! ” ยิ้มให้กับตัวเองทีหนึ่ง  จากนั้นก็รีบตามเจ้านายไปปฏิบัติงานพิเศษทันที

… End …

 

 

ปฏิบัติงานพิเศษ

งานพิเศษอะไรน้า เฮ้อ คิดไม่ออกเลย >\\\<

 

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

61 ความคิดเห็น

  1. #2 เดซี่สีเงิน (@Cute_Girl) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2554 / 12:27
    @LyRiCaLStePz
    นั่นสิจะทำอะไรกันนะ!
    เรื่องนี้หายากสุดๆ ก็ออกจะวายอยู๋
    จับได้ตั้งหลายคู่ แต่เพิ่งแต่งได้คู่นี้^o^
    ไม่รู้ว่าเคยมีคนแต่งบ้างมั้ย ไม่มีใครแต่งก็แต่งเองซะเลย ^^
    #2
    0
  2. #1 LyRiCaLStePz (@ampnaja) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2554 / 21:05
    เจสัน แกจะทำอะไรไนน์ทีนไนท์ของชั้น (!?) =[]=!!!

    ฟิคคู่นี้ไม่มีใครแต่งเลย หาอ่านยากม๊ากมาก

    ทั้งๆที่เนื้อเรื่องมัน Y อย่างเปิดเผยซะขนาดนี้

    แถมยังมีหลายคู่ด้วย ฮ่าๆๆ
    #1
    0