Shutter Focus ให้ภาพรักมันชัดเจน

ตอนที่ 19 : ชอบก็บอกว่าชอบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 555
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    13 พ.ย. 62

            แทนหาญนั่งเขี่ยข้าวในจานไปมา  ในโรงอาหารของมหาวิทยาลัยช่วงพักเที่ยง  พร้อมกับการเลื่อนจอมือถือท่องโลกโซเชียลไปเรื่อยเปื่อย
            ปึ้ง...เสียงหนังสือปึกใหญ่วางกระแทกลงตรงหน้าเขา  ไม่ใครก็ใครในกลุ่มเพื่อนของเขาแน่ที่ชอบมาทำให้เขาตกใจแบบนี้  เขานึกคำสบถแล้วกำลังจะเงยหน้าขึ้นไปเปิดปากด่า
           แต่ทว่า...
           คนที่แกล้งให้เขาตกใจที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้  คือ  ใยไหม
          ใยไหมในชุดนักศึกษากระโปรงยาวคลุมเข่า  และใส่แว่นกรอบใส  ที่เขารู้สึกใจเต้นเมื่อพบกันครั้งนั้น  และครั้งนี้ก็เช่นกัน  เธอแย้มยิ้มให้เขา
           " พอรู้ว่าเรียนที่เดียวกัน  เราก็เจอกันในนี้จนได้เนาะ "  เธอเปิดบทสนทนาอย่างแจ่มใสแล้วนั่งลงตรงหน้า  "ข้าวที่นี่ไม่อร่อยล่ะสิ"  เธอสำรวจจานข้าวที่พร่องไปเพียงนิดหน่อย
           " อื้อ "  แทนหาญหลุบตาตอบสั้นๆ 
           " สู้ที่ร้านเท็นไม่ได้เนาะ  พูดแล้วหิวจัง  อยากกินขนมจีนน้ำยาปู "  เธอแกล้งทำพูดลอยๆด้วยการลากเสียงยาว  แทนหาญแอบอมยิ้ม เธอหลิ่วตามองเขาอย่างทะเล้น
           " วันนี้ไหมไม่ทำงานเหรอ "  เขาเปิดสนทนาบ้าง
           " ไม่อะ  วันนี้ไหมต้องมาเรียน  ไม่งั้นไหมเรียนไม่ทันเพื่อนแน่ "  เธอทำหน้ายู่  
           "  น่าเหนื่อยเหมือนกันเนาะ "
           " มาก " เธอโอด  แล้วพลิกอารมณ์มาจ้องเขาตาใส  " ไหมอยากกินขนมจีนน้ำยาปูอะ  วันนี้เลิกเรียนขอตามไปที่ร้านได้ไหม"
            ดาราสาวทำตาปริบๆออดอ้อน  แทนหาญจ้องเธอกลับบ้าง 

           " ได้สิ "  เขาตอบตามหัวใจตัวเองอย่างไม่ต้องคิด

                สาวน้อยในชุดนักศึกษาเดินตามต้อยๆหนุ่มผิวขาวร่างสูงในชุดนักศึกษาสถาบันเดียวกันเข้าไปยังร้านอาหาร  สีหน้าของฝ่ายหญิงดูสดใสกระวีกระวาด  แต่ฝ่ายชายนั้นดูเก้อเขินดีพิลึก
            " ยายครับ "  เขาหยุดยืนเรียกพุดกรองเบาๆ ขณะที่เธอกำลังก้มหน้าทำบัญชีหลังเคาน์เตอร์คิดเงิน  พุดกรองเลยหน้ามอง ก็เห็นหลานชายตัวเองยืนทำหน้ายิ้มเจื่อน  และข้างหลังเขามีสาวน้อยผิวขาวสว่างเหมือนเรืองแสงได้อีกทั้งหน้าตาก็ดูสวยเกินเบอร์ของคนทั่วไป ยืนส่งยิ้มหวานหยดให้เธอรออยู่แล้ว
           " นี่เพื่อนเท็นนะครับ  วันนี้จะมาทานข้าวที่นี่ " เขาผายมือแนะนำเธอเล็กน้อย
           " สวัสดีคุณยายนะคะ " เธอก้มไหว้พุดกรองอย่างนอบน้อม  การค้อมหัวและการจัดเรียงนิ้วพนมของเธอดูสวยและเป็นทางการกว่าคนทั่วไปที่เคยไหว้หญิงชรามาทั้งหมด  พุดกรองรับไหว้ด้วยรอยยิ้มอบอุ่น แล้วมองใยไหมอย่างพินิจ รู้สึกคุ้นเคยมากเหลือเกิน
           " เป็นดาราครับ  ชื่อใยไหม " เขาตอบคำถามในแววตาของพุดกรองนั้นไป  พุดกรองเปิดปากอ๋อเบาๆแบบไม่มีเสียง
           " ตามสบายเลยลูก  อยากทานอะไรสั่งได้เต็มที่เลยนะ "  หญิงชราพูดเสียงหวานอย่างมีอัธยาศัย  จนใยไหมรู้สึกใจชื้นขึ้นมาหลายเท่า  เพราะจินตนาการเองมาตลอดว่าคุณยายเจ้าของร้านอาหารไทย จะต้องเฮียบดุหัวโบราณเป็นแน่  แล้วยิ่งเธอเป็นผู้หญิงที่มาหาเขาที่เป็นผู้ชายด้วยตัวคนเดียวแบบนี้  แรกๆก็กังวลเหมือนกันว่าคนเป็นยายจะมองเธอยังไง
            แทนหาญพยักหน้าชวนเธอไปหาที่นั่ง ด้วยแววตาเขาที่ก็โล่งอกไม่เบา  ไม่ใช่เพราะกลัวยายดุเหมือนเธอ  แต่เพราะมีสาวสวยมากับเขาถึงที่ร้าน  แต่ยายเขาไม่แซวให้เขาหลุดอายออกมาต่างหาก  

            พุดกรองอมยิ้มตามหนุ่มสาวคู่นั้น  รู้สึกสงสัยนิดหน่อยว่าแทนหาญไปมีเพื่อนเป็นดาราตั้งแต่เมื่อไร
            ระยะนี้   ร้านนี้รับแต่แขกพิเศษเป็นคนดัง

            คนพี่มากับนักร้อง   คนน้องมากับดารา

           หลังมื้ออาหารแสนอร่อยจบไปในสวนหลังบ้าน  ที่แทนหาญแอบยืมพื้นที่ของพี่สาวในใจเพื่อให้ดาราสาวได้ทานข้าวแบบเป็นส่วนตัว  เพราะเกรงว่าหากมีลูกค้าคนอื่นเข้าร้านและเห็นเธอ เธอคงไม่ได้ทานข้าวอย่างเป็นสุขแน่
           และที่สำคัญ...  เธอมากับเขาแบบนี้   ก็เสี่ยงกับการเป็นข่าวไม่น้อย
           พุดกรองเดินเนิบเข้ามาหา  ในมือมีจานขนมและผลไม้มาด้วย
           " ทานของหวานก่อนนะลูก  วันนี้มีวุ้นมะพร้าวอ่อนกะทิสด  ต้องลอง แล้วจะติดใจ "
           " โอ้โห "  ใยไหมตาลุกวาว รีบหันไปยกมือไหว้พุดกรอง  " ขอบคุณคุณยายมากเลยค่ะ อาหารที่นี่อร่อยทุกอย่างเลย ไหมชอบร้านคุณยายมากเลยค่ะ"
           " ปากหวาน "  แทนหาญแกล้งแหย่เบาๆ  เธอจึงหันมาทำแก้มป่องค้อนเขา
           " เปล่าซักหน่อย  ไหมพูดเรื่องจริง"  เธอทำหลิ่วตางอนเขาเล็กน้อย  แล้วหันไปยิ้มร่าให้พุดกรอง  "วันนี้ไหมขออาสาช่วยงานคุณยายในครัวนะคะ"
           " ฮะ? " เสียงคนที่เป็นฝ่ายแปลกใจคือแทนหาญ 
           " ไหมได้ทานข้าวทานขนมอิ่มอร่อยขนาดนี้  และคุณยายก็ไม่เอาเงินอีก  ไหมต้องทำอะไรตอบแทนบ้างค่ะ  แต่ถ้างานครัวเหมือนไหมจะไปเกะกะมากกว่า  ไหมล้างจานก็ได้นะคะ " เธออาสาพร้อมยิ้มพราวให้พุดกรอง  ที่พุดกรองเองก็ส่งยิ้มเอ็นดูให้เธอเช่นกัน
           " ไม่เป็นไรลูก  แค่แวะมาร้านยาย ยายก็ดีใจแล้ว"
           " ไม่ได้ค่ะ  ไหมต้องทำอะไรตอบแทนบ้าง  จะได้มาบ่อยๆ "  พูดจบเธอก็เลิกคิ้วอย่างมีเชิงใส่แทนหาญ  ซึ่งเขาก็อดที่จะขำความดื้อแต่น่ารักของเธอไม่ได้  

            แม้จะไม่ถนัดงานบ้านงานครัวแม้แต่น้อย  แต่ดาราสาวก็พยายามช่วยหั่นผักในครัวได้สำเร็จ ถึงจะด้วยความทุลักทุเลก็เถอะ  โดยมีคนที่คอยสอนอยู่ไม่ห่างคือแทนหาญ  ทั้งๆที่เขาเป็นผู้ชายแต่งานในครัวเขาหยิบจับอะไรก็ดูคล่องแคล่วไปหมด
            " เท็นนี่เก่งจัง   ทำอะไรดูคล่องไปหมด ทำแบบนี้มาตั้งแต่เด็กๆแล้วเหรอ"  เธอเอียงหน้าถามขณะที่เขากำลังเตรียมกะละมังเพื่อจะใช้หมักหมูหลายกิโลตรงหน้า  ส่วนเธอกำลังนั่งปอกกระเทียมช่วยเขา
            " ใช่  เกิดมาก็เจอแบบนี้เลย "  เขาตอบแต่ไม่ได้มองหน้า  " ก็ทั้งบ้านมีกันแค่นี้ต้องช่วยกันทำ "  แค่นี้ที่เขาว่าก็คือเขา พุดกรอง และแทนเหม
            " เอ้า..." ใยไหมขมวดคิ้วสงสัย  " แล้วคุณแม่กับคุณพ่อเท็นล่ะ "  แต่พอถามไปแล้วรู้สึกว่าตัวเองเสียมารยาทพิกลเพราะเธอก็ยังไม่เคยได้ยินแทนหาญพูดถึง2คนนี้เลย  ตั้งแต่ครั้งแรกที่มาแล้ว  นี่ถ้าเขามาจากครอบครัวที่พ่อแม่แยกทางหรือบ้านแตก  หรือว่ามีปมไม่ดีกับพ่อแม่  เขาต้องรู้สึกไม่ดีกับเธอแน่  ที่ถามอะไรโง่ๆแบบนี้ออกไป
             " อ๋อ "  เขาพูดน้ำเสียงปกติ   " แม่กับแด๊ดอยู่อเมริกา  เขาทำธุรกิจร้านอาหารไทยกันที่นั่น  ชื่อร้านบ้านพุดกรองเหมือนกันนี่แหละ  แต่เป็นสาขาอเมริกา "  เขาเงยหน้ามาสบตาเธอ แล้วเฉลยด้วยน้ำเสียงแจ่มใส
             เฮ้อออ... ค่อยโล่งอกไป ที่มันไม่ใช่คำถามโง่ๆ
             " เอ้า   แล้วเท็นไม่อยู่อเมริกากับพ่อแม่?"  เธอยังมีใจจะถามเจาะลึกเขาต่อ
             " ยายไม่ให้ไป  กลัวแทนไม่มีเพื่อน "  เขาพูดพลางใช้มือที่สวมถุงมือนวดหมักหมูไปมา  " เรากับแทนเป็นลูกคนละพ่อกันน่ะ " 
           ใยไหมถึงอำเภอบางอ้อเสียที   ที่เคยสงสัยมาตลอดว่าทั้งสองเป็นพี่น้องกัน  แต่ทำไมแทนเหมถึงหน้าไทยแบบไม่มีความเป็นฝรั่งปนมาสักนิด
            แทนหาญเล่าต่อ
            " แม่เราท้องเราตอนอยู่อเมริกา  แต่มาคลอดที่นี่เพราะยายขอให้มา  พอเราเกิดมาก็เลยอยู่ยาวเลย  เชื่อไหมว่าตั้งแต่เกิดเราเคยไปอเมริกา2ครั้งเอง "  เขาเล่าอย่างไม่ปิดบัง
            " เอาจริง? "  ใยไหมอุทานอย่างแปลกใจ  " ไหมยังไปบ่อยกว่าเท็นอีก "
            " ตลกใช่ไหมล่ะ "  เขายิ้มแกมหัวเราะมุมปาก
            " แล้วถ้าซักวันหนึ่งแม่ให้ย้ายไปเมืองนอก  อยากไปอยู่เมืองนอกไหม "  ใยไหมถามเขาเสียงเบาๆ  หนุ่มลูกครึ่งสบตาเธอนิดหนึ่งแล้วยิ้ม
            " ไม่  เรารักที่นี่  รักคนที่นี่ "
            ประโยคหลังทำให้เธอถึงกับชะงัก   เขาก็ด้วย
            " ก็... ที่นี่เราอยู่มาตั้งแต่เกิด  เรามีพี่สาว มียายที่ต้องดูแล  ถ้าจะให้ไปอยู่ที่อื่น  เราคงไปไม่ได้ "  เขาอธิบาย  ใยไหมยิ้มอย่างชื่นชม 
            เขา...ในตอนที่อยู่มหาลัยดูเหมือนลูกคุณหนูที่น่าจะมาจากตระกูลผู้ดีและดูท่าทางน่าจะสำอาง เพราะเสื้อผ้าเขาเนี้ยบเรียบร้อย ใช้ของแบรนด์เนมเกือบทั้งตัว  อีกทั้งหน้าตาผิวพรรณก็ดูสะอาดเอี่ยมอ่อง   เธอยังเคยคิดเล่นๆ ว่าถ้าคนนี้เป็นดารา ก็เป็นได้สบายๆ

             แต่พอได้มาสัมผัสเขามากขึ้นแบบนี้  ก็ทำให้เข้าใจเขาไปในอีกแบบ
             เขาเป็นเด็กดีคนหนึ่ง ขยัน อ่อนโยน เพราะเขาคงถูกอบรมเลี้ยงดูมาอย่างดี  จากคุณยายพุดกรองที่แค่เธอเห็นครั้งแรก เธอก็ยังรู้สึกอบอุ่นใจในทันที จะว่ารู้สึกรักคุณยายเลยก็คงไม่ผิด  และคิดว่าใครๆก็คงเป็นเหมือนกันกับเธอถ้าได้เจอกับคุณยายคนนี้
             " ไหมมาบ่อยๆได้ไหม " เธอถามเขาเสียงเบาคล้ายเผลอละเมอ    เขายักคิ้วมองเธอนิ่ง
             " ทำไมถึงอยากมาบ่อยๆ มันไกลนะ "  เขาพยายามหาความขัดแย้งให้เธอ  ทั้งที่ใจอยากถามคำอื่นมากกว่า
             " ไหมรู้สึกดี "  เธอตอบแบบไม่คิดนาน
             " ...?...."

             " เรารู้สึกดี  เวลาอยู่กับเท็น "  เธอพูดน้ำเสียงจริงจัง  แล้วก้มหน้าหลบตาเขาปอกกระเทียมต่อไป  " ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน  รู้แค่อยากมา  อยากมาเห็น  อยากอยู่ใกล้ๆ " เธอพูดแผ่วๆแต่เต็มไปด้วยความหมายในนั้น
             จากที่ปกติเธอก็ทำให้ใจเต้นแรงอยู่แล้ว  พอเธอพูดแบบนี้  หัวใจเขาเหมือนหล่นหายไปเลยก็ว่าได้  รู้สึกว่าตัวเองหน้าร้อน หูร้อน และมันคงเป็นสีแดงแล้วแน่ในตอนนี้
             " ไหมพูดจริง " ใยไหมถอนใจสั้นๆ แล้วเงยหน้ามองตาเขาอีกครั้ง  "ไหมไม่เคยบ้าตามใครมาบ้านแบบนี้หรอกนะ "

              ดาราสาวผู้โด่งดังคนนี้จะมาล้อเล่นกับคนธรรมดาๆแบบเขาทำไมกัน   
             ถ้าไม่ใช่ที่เธอพูดมา  มันคือความจริง
             ว่าเธอคิดกับเขา  เกินเพื่อนไปแล้ว

         หลังจากประโยคนั้นของใยไหมจบไป  ทั้งคู่ก็นั่งเงียบเป็นอากาศ  ถึงแม้ว่าแทนหาญจะเคยผ่านการมีผู้หญิงเข้ามาสานสัมพันธ์มากมาย  เพราะเขาเป็นลูกครึ่งหล่อสะอาดคนหนึ่งและฐานะทางบ้านก็จัดว่าอยู่ในระดับที่ดีพอใช้ได้  แต่ทุกคนที่ได้มาสัมผัสความเป็นอยู่ของเขา  ไม่กี่วันก็พากันถอย  เพราะชีวิตเลิกเรียนของเขาอยู่แต่ในครัวหน้าเตาร้อนๆ จนถึงเก็บร้านล้างจานขัดพื้น  เขาไม่เคยตามเอาใจใคร  หรือออกไปเที่ยวแบบที่วัยรุ่นหนุ่มสาวเขาไปกัน จะว่าเขาเป็นคนติดครอบครัวมากก็ได้ และนั่นจึงทำให้เขาไม่มีแฟน
            เขาถูกเพื่อนล้อประจำ  ว่าเขาเกิดมาเสียของ  มีหน้าตาเป็นทุนแต่ไม่ใช้ให้เป็นประโยชน์
            แต่เขาก็ไม่เคยให้ราคากับคำพูดของใคร  เพราะเขาคิดว่าจะไม่ใช้ความรักอย่างสิ้นเปลือง   และเขาก็เชื่อว่า ต้องมีสักคนที่รักเขาในแบบที่เขาเป็น

            และกับดาราสาวที่อยู่ตรงนั้นเขาคนนี้  เธอมีอะไรที่พิเศษกว่าคนอื่น  ไม่ใช่ที่เธอเป็นคนสวยน่ารักหรือเธอเป็นคนดัง  แต่เธอเป็นคนที่พยายามจะเข้าถึงเขา  สนใจในสิ่งที่เขาทำมากกว่าสิ่งที่เขามี  มันปรากฏให้เขาเห็นอย่างนั้นเพราะเธอนั่งแกะเปลือกกระเทียมเป็นกิโลๆอย่างตั้งใจไม่มีคำบ่นมาเป็นชั่วโมงแล้ว
            ไม่เคยมีใครมาบ้าทำอย่างนี้ให้เขาเหมือนกัน
           
           " แกะพอแล้วมั้งกระเทียม " เขาบู้ยสายตาไปที่กองกระเทียมในกระจาดเหล่านั้น  " แกะขนาดนี้ กลิ่นกระเทียมติดมือไหมไปหลายวันแน่ " เขาแซว  ใยไหมขมิบปากเหมือนนึกได้แล้วยกมือขึ้นมาดม
           " จริงด้วย "
           " มานี่ "  แทนหาญฉุดมือเธอขึ้นแล้วเดินไปที่อ่างล้างมือ  เขาหันไปหามะนาวหั่นแว่นและเกลือแล้วกอบมันใส่มือมาโอบมือเธอไว้  " เดี๋ยวเราขัดมะนาวกับเกลือให้ กลิ่นจะได้ไม่ติดมือ "  เขาพูดเสียงเบา แล้วค่อยๆขัดเกลือลงบนมือบางๆนุ่มๆของใยไหม
            พอเขาเป็นฝ่ายสัมผัสเธอแบบนี้  เธอก็รู้สึกไปไม่เป็นเหมือนกัน
           " เจ็บไหม เราขัดแรงไปหรือเปล่า "  เขาช้อนตาถามเธอ  แววตาเขาตอนนี้มันวิ้งวับสุดๆ
           " ม่ะ  ไม่  ไม่เจ็บ " เธอตอบเขาตะกุกตะกัก    เขาจึงแทรกนิ้วของเขาสอดประสานในหว่างนิ้วของเธอแล้วดึงขัดกลับไปกลับมา

           ขนลุก!  เธอหลับตาหยี  เพราะสัมผัสจากการประสานนิ้วนั้นมันทำให้รู้สึกสะท้านใจไปหมด
           " เจ็บเหรอ? " แทนหาญหยุดการกระทำนั้น
           " เปล่า "  ใยไหมหน้าแดงหูแดงไปหมด  แล้วเธอก็หัวเราะออกมาไม่เหตุผล  เขายิ้มเลิ่กลั่ก  " ขัดต่อ เพลินดี " เมื่อปรับตัวกับความรู้สึกนั้นได้  ใยไหมก็นึกอยากให้เขาทำมันต่อไป
            เอาจริงๆ    เธอชอบสัมผัสนี้จัง

           พุดกรองแอบมองดาราสาวน้อยคนนั้นที่ร่ำลากับหลานชายของเธอด้วยรอยยิ้มกระหนุงกระหนิง  จนดาราสาวขึ้นรถและขับจากไป  หลานชายคนนั้นมองตามรถคันนั้นอยู่พักหนึ่ง  แล้วเดินยิ้มอารมณ์ดีกลับเข้ามาในบ้าน  เธออดที่จะกระแอมแซวแทนหาญไม่ได้
            " เดี๋ยวนี้มีเพื่อนเป็นดาราดังซะด้วย " พุดกรองแซว  แทนหาญอ้าปากจะพูด แต่ก็เขินจนไม่รู้จะพูดอะไร  " คนนี้น่ารักดีเนาะ  ทั้งในจอนอกจอ " พุดกรองชมเธอ
            " ยายรู้จักใยไหมด้วย " 
            " ก็เธอดังขนาดนั้น  น่ารักแบบนี้  ไม่แปลกใจเลย  ที่มีแฟนคลับเยอะ "  พุดกรองก้มหน้าจัดแจกันดอกไม้บนโต๊ะต่อไป
 " เธอดูพิเศษกับเท็นนะ "  ผู้เป็นยายยิงคำนี้ออกมาจนเขาตั้งตัวแทบไม่ทัน
             " ก็... เอ่อ.. เราเรียนที่เดียวกันน่ะยาย" เขาพยายามแก้ต่าง ทั้งกับยายและกับความรู้สึกตัวเอง
             พุดกรองไม่พูดอะไรต่อ แต่ส่ายหัวแล้วยิ้มอย่างมีเลศนัยน์  แทนหาญจะทึกทักต่อก็ไม่กล้า เพราะพุดกรองต้องแซวมาหนักกว่านี้แน่
            ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่าเขาก็รู้สึกได้ในความพิเศษนี้
             
            แต่ในความเป็นเธอและความเป็นเขา  มันก็มีระยะห่างอยู่มากเหมือนกัน.... 



            


             
            
            
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

118 ความคิดเห็น

  1. #33 oaek (@oaek) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 22:09
    น่ารักมากกกก
    แต่ทำไมไม่มีแจ้งเตือนเลย​ ถ้าไม่มาดูที่feb.ไว้คงไม่ได้อ่าน
    #33
    0
  2. #32 Netch_yc (@Netch_yc) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 21:54
    น่ารักมากมายย 💖💖💖
    #32
    0