Shutter Focus ให้ภาพรักมันชัดเจน

ตอนที่ 16 : ชอบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 566
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    8 พ.ย. 62

                  "ร้านนี้เหรอที่ว่าอร่อย จนต้องลงทุนขับรถมาเองเนี่ย"  เสียงใสของสาวสวยในชุดนักศึกษาหนึ่งในกลุ่ม3คนพูดขึ้นระหว่างก้าวเท้าเข้ามาภายในร้านอาหารบ้านพุดกรอง
               " ใช่ พี่ที่กองบอกว่าที่นี่มีอาหารไทยอร่อยๆหลายเมนูเลย มีขนมจีนน้ำยาปูที่ฉันชอบด้วย " เจ้าของเสียงนั้นหันมาตอบเพื่อนด้วยน้ำเสียงแช่มชื่น เธอคือดาราสาววัยใสที่ชื่อใยไหม วันนี้เธอมาพร้อมเพื่อนสนิท2คนในชุดศึกษา ใยไหมสวมแว่นสายตากรอบใส พร้อมเมคอัพอ่อนๆสบายตา ที่มันทำให้เธอดูน่ารักสมวัยมากกว่าตอนแต่งหน้าใส่ชุดสวยออกงานซะอีก
               " บ้านพุดกรองสวัสดีครับ " แทนหาญทักทายมาตามหน้าที่ของเขาด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น พร้อมเล่มเมนูในมือ
               " เท็น!! เท็นจริงด้วย" ใยไหมดีใจจนหลุดอุทานเสียงดังออกไป แทนหาญก็แปลกใจไม่แพ้กัน
               " ใยไหม "  แทนหาญเอ่ยเบาๆดั่งต้องมนต์ สายตายังจับจ้องที่ใบหน้าของดาราสาวไม่วางตา
               " ไหมมาทานข้าวน่ะ มีคนแนะนำว่าที่นี่อาหารอร่อย บรรยากาศดี ไม่นึกว่าจะบังเอิญขนาดนี้  แล้วนี่...เท็นทำงานอยู่ที่นี่เหรอ"  ใยไหมเอียงหน้าใสๆถามเขา  แทนหาญอึกอักก่อนจะเรียบเรียงคำตอบ
               " ใช่  เราทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟที่นี่" เขาตอบไปแบบนั้น เพราะรู้สึกว่าไม่มีประโยชน์อะไรที่จะบอกว่าตัวเองคือหลานเจ้าของร้าน
               " ดีจัง  เฮ๊ยยย  นี่เท็นเรียนที่เดียวกับไหมนี่นา " ใยไหมสังเกตเข็มกลัดบนอกเสื้อของแทนหาญที่ตอนนี้เขาก็อยู่ในชุดนักศึกษาเหมือนกัน  แทนหาญจึงมองชุดนักศึกษาของใยไหมและเพื่อนๆของเธอด้วย
               " จริงด้วย เราไม่รู้มาก่อนเลย"
               " ก็เราไม่ค่อยได้ไปเรียน " ใยไหมพูดขึ้นแล้วหัวเราะอย่างอารมณ์ดี เพราะเธอทำงานในวงการบันเทิงหนักมาก จนหาเวลาไปเรียนแทบไม่มี นานๆทีถึงจะได้ใส่ชุดนักศึกษากับเขา
               " นั่งก่อนเถอะ  ยืนคุยกันนานแล้ว เพื่อนๆหิวแย่ " แทนหาญเชื้อเชิญทั้ง3สาวนั่งลง  แล้วจัดแจงส่งเมนูให้สั่งอาหาร 
               " เรามาที่นี่เพราะขนมจีนน้ำยาปูที่เขาว่าขึ้นชื่อเลยนะ" ใยไหมช้อนตาหวานๆภายใต้แว่นนั้นขึ้นมองแทนหาญขณะที่เขากำลังรับเมนู เขาใจเต้นไม่เป็นจังหวะ  ตอนที่เธอแต่งหน้าทำผมออกหน้ากล้องว่าสวยเยิ้มแล้ว ตอนที่เธอแต่งหน้าน้อยๆมัดผมหางม้าตอนนี้มันดูน่ารักกว่า  ปกติไม่ได้มีสเปคว่าชอบสาวแว่น  แต่พอเห็นเธอคนนี้ใส่แว่น  ทำไมรู้สึกเขินพิลึก
               " มีเมนูอะไรแนะนำอีกไหม"  เพื่อนอีกคนที่มาด้วยกันถามขึ้น
               " ถ้าที่นิยมสั่งกันก็มีห่อหมกปลาช่อน  กับต้มยำทะเลน้ำข้น "แทนหาญแนะนำ
               " เอาด้วย " ใยไหมพูดขึ้นเสียงใสร่าเริง  "ขอตามไปดูเท็นในครัวได้ไหม อยากเห็นอะ เจ้าของร้านจะว่าไหม " ใยไหมตีซี้เขาอย่างซุกซน 
               " ได้สิ ไม่ว่า  เคยมีรายการทีวีมาตามถ่ายถึงในครัวอยู่ "  แทนหาญพยักหน้าอนุญาต เพราะด้วยความที่เธอเป็นดาราด้วย เครดิตเธอย่อมเหนือกว่าคนอื่นเสมอ

               " โอ้โห  ดีจังเลย อยากให้ที่บ้านมีร้านอาหารไทยแบบนี้จัง ไหมต้องกินจนตัวแตกแน่เลย"  ใยไหมอุทานตาโตเมื่อเข้ามาในครัว  ที่มีแม่ครัวกำลังทำอาหารอยู่คนหนึ่ง  กับเด็กสาวอายุราว16-17 คอยเป็นลูกมืออย่างคล่องแคล่ว  ในนี้มีวัตถุดิบหลายอย่างที่เตรียมไว้เพื่อประกอบอาหาร  ทั้งพืชผักและผลไม้หลากหลายชนิด
               " ไม่ยักรู้ว่าไหมชอบอาหารไทย" แทนหาญส่งเมนูให้แม่ครัวแล้วหันมาคุยกับเธอ
               " แล้วไหมเหมือนชอบอะไรล่ะ" เธอย้อน 
               " ก็...นึกว่าชอบพวกอาหารญี่ปุ่น อาหารฝรั่งน่ะ "
               " โนค่ะ คิดผิดถนัดเลย " เธอทำแก้มป่องเหมือนเด็กงอน แต่มันดูน่ารัก จนแทบจะสะกดเขาได้  " ไหมชอบอาหารไทย มากๆ ดูปากไหม ว่า มาก " เธอชี้ที่ปากตัวเองเพื่อให้เขาแน่ใจ  แทนหาญหัวเราะออกมาเบาๆ
                " โอเคๆ  เราเชื่อแล้ว "
                " มีอีกหลายเรื่อง ที่เราชอบแต่คนอื่นไม่รู้ "
                " เช่นอะไรล่ะ "
                " ก็เช่น " ใยไหมเปลี่ยนบทมาจ้องตาเขานิ่ง เหมือนจะเข้าไปในแก้วตาเขาก็ว่าได้  เขารู้สึกได้ว่ามีพลังอำนาจอย่างมากในดวงตาที่จ้องเขามานั้น จนเขาใจแทบหล่น   "เปล่า ไม่มีอะไร" เธอทำเมินแล้วไปสนใจกับสิ่งนั้นสิ่งนี้ในครัวต่อ
                " คุณเท็น อันนี้เอาเป็นจานใหญ่ใช่ไหมคะ " แม่ครัวผละจากหน้าเตาหันมาถามแทนหาญตามเมนูที่เขาเขียน
                " ครับ ใช่ครับ "
                ใยไหมมองแม่ครัว แล้วหันควับมาจ้องหน้าแทนหาญ
                " ทำไมคุณน้าแม่ครัว เรียกเท็นว่าคุณ "
                " อ๋อ...ก็ " ยังไม่ทันที่เขาจะตอบ ใยไหนก็ยกมือห้ามเขา
                " คุณน้าคะ  เขาเป็นใครคะ?" ใยไหมส่งคำถามให้แม่ครัว  ที่มองหน้าเธองงๆ
                " คุณเท็นเป็นหลานเจ้าของร้านนี้ค่ะ "
                " นั่นไง " ใยไหมหันมาจ้องตาเขา   "ว่าอยู่เชียว ว่าเด็กร้านอาหารที่ไหน จะยอมให้คนอื่นตามมาเข้าครัวง่ายๆ"
                " นี่ไหมรู้อยู่แล้วเหรอ" แทนหาญทึ่งในความฉลาดของเธอที่ดูรู้ว่าเขาไม่ใช่แค่เด็กร้านอาหาร
                " รู้สิ  ใครที่ใส่ใจก็จะสังเกตมากหน่อย" เธอเอามือเขี่ยผมตัวเองมาทัดหูอย่างเขินอายกับคำที่พูดออกไป แต่จริงๆก็เพราะหน้าตาผิวพรรณที่ดูสะอาดสะอ้านของเขา  มันทำให้เขาดูเหมือนเป็นคุณหนูคนหนึ่งก็ว่าได้  อีกทั้งมหาวิทยาลัยที่เธอกับเขาเรียน ก็เป็นมหาวิทยาเอกชนชื่อดัง ที่ต้องคนกระเป๋าหนักเท่านั้นจะกล้าจ่ายค่าเทอมที่แพงแสนแพง ไหนจะนาฬิกายี่ห้อหรูที่ข้อมือเขานั่นอีก  " แล้วเจ้าของร้านคือใครล่ะ ถ้าเท็นเป็นหลานของเขา ไหมอยากรู้จัก "
                " ตอนนี้ยายไม่ค่อยสบายน่ะ พักอยู่บ้านหลังใน "  แทนหาญอธิบาย แล้วก็ฉุกคิดขึ้นมาว่าวันก่อนที่ยายล้ม คนที่พายายไปโรงพยาบาล ก็คือชนะนาม คู่จิ้นคู่ขวัญของดาราสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาคนนี้  เฮ้อ....เผลอใจเต้นมาหลายรอบ ลืมไปว่าเธอมีคนที่เหมาะกับเธออยู่แล้ว ถึงว่าจะยังไม่ได้เปิดตัวก็เถอะ  ไม่ได้ต่างกับการเป็นแฟนกันหรอก  
                วงการบังเทิงเนาะ ใครจะมาเปิดตัวโฉ่งฉ่างกันง่ายๆ
                " เหรอ  เสียดายจัง ขอให้คุณยายหายป่วยเร็วๆนะ  ถ้ามีโอกาสมาอีก วันหลังไหมจะมาสวัสดีให้ได้" ใยไหมพูดทีเล่นทีจริง  " ขอถามอีกเรื่องได้ไหม "
                " ถามว่า..." เป็นเขาที่จ้องตาเธอกลับคืนบ้าง
                " เท็นเป็นลูกครึ่งหรือเปล่า " เธอถามออกไปอย่างใสซื่อ แทนหาญถึงกับหัวเราะออกไป  
                " ใช่  เราเป็นลูกครึ่ง  ให้ทายว่าครึ่งอะไร "
                ใยไหมขมวดคิ้วจ้องตาสีออกฟ้าคู่นั้นคิดอยู่พักหนึ่ง ยังไม่พอเธอยังยืดตัวไปจ้องตาเขาให้ใกล้ขึ้นอีก จนแทนหาญรู้สึกได้ว่าปลายจมูกเขาร้อนผ่าวไปหมด
                 " อเมริกา " ใยไหมพูดเบาๆอย่างมั่นใจ  แล้วย่อตัวลงดังเดิม พลอยให้เขาเหมือนตื่นจากมนต์สะกด
                 " รู้ได้ไง  เก่งจัง " เขาแปลกใจที่เธอดูเขาออก
                 " ก็เคยบอกแล้ว..." ใยไหมช้อนตาขึ้นมองเขาซ้ำอีกรอบ " คนไหนที่ใส่ใจก็จะสังเกตเป็นพิเศษ " เธอพูดทิ้งความหมายจนทำให้เขาใจสั่น หน้าแดงร้อนไปหมด
                 วันนี้เป็นวันที่เขารู้สึกว่าทำงานมีความสุขอย่างประหลาด  ใยไหมและเพื่อนๆของเธอน่ารักเป็นกันเองมาก อาจจะเพราะทุนเดิมที่มาจากรั้วมหาวิทยาลัยเดียวกันเลยทำให้การมาเยือนร้านอาหารนี้ครั้งแรก มีความสุขราวกับการมาทานข้าวบ้านเพื่อน
                  
                  หนุ่มลูกครึ่งคนนั้นนอนเขี่ยมือถือไปมาอยู่บนเตียงในห้องนอนของเขา  แต่เขาก็ต้องแปลกใจ เมื่ออยู่มีการแจ้งเตือนหนึ่งขึ้นมาในจอ  เป็นบุคคลหนึ่งที่มากดติดตามเขาจากอินสตาแกรม  ชื่อที่เขาคุ้น รูปโปรไฟล์เป็นผู้หญิงรูปร่างดียืนเต็มตัวเบื้องหลังแลดูเป็นสถานที่ต่างประเทศ  และเมื่อกดเข้าไปดุข้อมูลโปรไฟล์ของคนนั้น
                  ใช่  เธอคนนั้นคือใยไหม  ดาราสาวดาวรุ่งคนที่มาร้านของเขาเมื่อบ่ายวันนี้ที่มีผู้ติดตามอินสตาแกรมเธอมากเกือบหนึ่งล้านคน ! 
                  เขาทำหน้าครุ่นคิดสงสัยว่าทำไมเธอจึงหาอินสตาแกรมของเขาเจอเพราะเขาไม่ใช่คนดังอะไร  แต่เมื่อเขาเลื่อนดูโพสต์ภาพถ่ายของเธอ เขาก็ไม่ต้องหาคำตอบอะไรอีกต่อไปแล้ว  เธอโพสต์ภาพล่าสุดเป็นเมนูอาหารบนโต๊ะร้านอาหารของเขา  พร้อมด้วยแคปชั่นใต้ภาพที่เขารู้สึกเหมือนคุ้นเคย

                 'ไม่ต้องสงสัย  อะไรที่ใส่ใจ ยังไงก็หาเจอ'
                 เหมือนเคยได้ยินจากไหนไม่รู้ ว่าผู้หญิง ถ้าอยากรู้เรื่องอะไรหรือเรื่องของใคร ใช้เวลาสืบไม่ถึงคืนหรอก รู้เรื่อง

                เขาเผลอยิ้มออกมาโดยที่ไม่รู้ตัว  เธอคนนี้คิดอะไรกับเขาอยู่กันแน่นะ  ทำไมชอบทำให้เขาใจสั่นอยู่เรื่อย  แต่ยิ้มนั้นก็ต้องเจื่อนลงแทนที่ด้วยแววตาหมองหน่อยๆ  เพราะในรูปภาพส่วนมากของเธอ บุคคลที่อยู่ในภาพถ่ายคู่กับเธอหลายรูป ก็คือพี่นามคนนั้น  คนที่เขาเคยคิดว่าทั้งคู่สมกัน  แต่มาวันนี้...ใจเขามันเริ่มค้านความรู้สึกนั้นแปลกๆ
                เฮ้อออ...ทำไมต้องรู้สึกเหมือนอกหักด้วยเนี่ย
                " เท็น นอนยัง " เสียงของแทนเหมที่เรียกอยู่หน้าห้อง ปลุกให้เขาหลุดออกมาจากความคิดได้  เขารีบลุกไปเปิดประตูห้องให้พี่สาว
               " ยังเลย มีอะไรเหรอ " เขาก้มมองพี่สาวที่ตัวเล็กกว่าเขามากพอสมควร แทนเหมถอนใจบางๆ แล้วเดินเข้าไปนั่งบนเตียงเขา แบบนี้ต้องมีเรื่องอะไรอีกแน่ๆ เขาปิดประตูแล้วเดินมานั่งข้างๆ     " มีเรื่องอะไรหรือเปล่า " เขาถามอย่างรู้ทัน ผู้เป็นพี่สาวสบตาเขานิ่ง
               " เท็น  วันนี้เราไปเริ่มงานทำงานที่ตึกนั้นมา "
               " ตึกนั้น? " แทนหาญเหมือนยังไม่กระจ่าง
               " เรา...ตกลงทำงานกับพี่นาม"
               " เอ้า..."  แทนหาญจ้องลึกไปในตาของพี่สาว   "ก็ไหนว่า..."
               " ก็วันที่ยายล้มหัวแตกน่ะแหละ  เราเลยตอบตกลงพี่เขาไป"
               แทนหาญพอจะเดาเหตุผลได้คร่าวๆ  เพราะเหตุการณ์วันนั้นชนะนามเป็นคนพายายของเขาไปส่งโรงพยาบาล พี่สาวของเขาคงตอบแทนนักร้องหนุ่มคนนั้นด้วยการตกลงทำงานด้วย  เขาบีบไหล่แทนเหมเบาๆ
               " ยายรู้ไหมเรื่องนี้" 
               แทนเหมส่ายหน้าช้าๆ
               " ยัง " แทนเหมถอนหายใจอีกเฮือกใหญ่  "เราตัดสินใจผิดหรือเปล่าวะเท็น  เรากลัวเราเจอเขาที่นั่น"
               " ไม่หรอก  มันไม่ใช่เรื่องร้ายแรงอะไรที่จะต้องมาคิดมาก ถึงถ้าเจอมันก็ไม่ผิดซักนิด  แทนเองแค่กลัว จริงๆเรามีอะไรที่อยากแนะนำแทนมากกว่านี้นะ  แต่อันดับแรก แทนต้องเปิดใจกับเรื่องนี้ให้ได้ก่อน"
                แทนเหมสบตาน้องชายซึ้ง  แล้วหลับตากลืนความรู้สึกอยู่พักหนึ่ง
               " ถ้าเราพร้อมนะ " เธอเอ่ยกับน้องชายแล้วลืมตาขึ้นมองเขา  แม้เขาและเธอจะเป็นพี่น้องต่างพ่อ และพ่อของทั้งคู่ก็ต่างเชื้อชาติกัน  แต่ที่ปรึกษาที่ดี เข้าใจ และรับฟังเธอได้มากที่สุดตลอดมาตั้งแต่เล็กจนโต ก็คือหนุ่มน้อยตาน้ำข้าวคนนี้  คนที่เป็นคนที่เธอรักสุดหัวใจคนที่สองรองมาจากพุดกรอง   
               แทนหาญตบไหล่เธอเบาๆอย่างให้กำลังใจ
               " ตกลงนี่คือเปลี่ยนสายงานเลยใช่ไหม แล้วงานกับพี่โจล่ะ "  
               " งานนั้นก็ยังจะทำอยู่  งานนี้เราขอรับเป็นฟรีแลนซ์น่ะ  เราไม่รู้ว่าจะทำไปได้ขนาดไหน "
               " พูดแบบนี้  เหมือนจะบอกว่าถ้าวันหนึ่งเขารู้ ก็อาจจะไม่ทำต่อ ใช่ไหม?"  แทนหาญพูดจี้จุด  แทนเหมนั่งเงียบ ไม่มีคำตอบให้เขา นัยน์ตาซ่อนไว้ด้วยความหมาย
               ถ้าเกิดวันหนึ่งเรื่องนี้เขารู้.... เธอยังก็ไม่รู้เลย ว่าจะทำยังไงต่อไป
               เพราะว่าตั้งแต่ได้สบตาเขาคนนั้น มันมีความรู้สึกแปลกๆเข้ามาในใจมากมาย  รู้สึกอยากทำงานกับเขาต่อ รู้สึกอยากอยู่เบื้องหลังแล้วอยากมีส่วนทำให้เขาประความสำเร็จ  รู้สึก...แบบที่ไม่เคยรู้สึกกับใครแบบนี้มาก่อน
  

                 


            
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

118 ความคิดเห็น

  1. #27 Luciferrock (@luciferrock) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 20:25
    ชอบใยไหม ชอบก็แสดงออก 555
    #27
    0