[Yaoi] Beautiful Boy สยบรักราชินีซึนเดเระ {Boy's Love} END

ตอนที่ 39 : Story Chapter 29 : มาเฟีย...ศิโรราบ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,432
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    13 ต.ค. 57


Story Chapter 29

มาเฟีย...ศิโรราบ



 





 

             ห้องอาหารบ้านแกรนด์เดโอตอนเช้า มีอาหารมากมายอยู่บนโต๊ะที่เหล่าแม่บ้านฝีมือดีคอยทำเพื่อเสิร์ฟให้กับเจ้านายตน ที่วันนี้อยู่กันพร้อมหน้าเพรียงตา ไม่ว่าจะเป็นคุณพ่อที่เป็นหัวหน้าครอบครัวแกรนด์เดโอ คุณแม่ทั้งสอง ลูกชายสองคนของบ้านอย่างฟลาวน์กับไฟลน์และลูกสะใภ้คนสวยทั้งสองอย่างแอลวาร์ลกับเดลฟีล่า

            เรื่องที่เกิดขึ้นกับลูกสะใภ้ของฉันทั้งสองคน หวังว่าแกสองคนคงจะจัดการได้นะหัวหน้าครอบครัวพูดกับลูกชายกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับร่างบางทั้งสอง

            พวกเราไม่เป็นไรหรอกฮะคุณพ่อเดลฟีล่าเอ่ย

            ได้ไงหนูเดล โดนขนาดนั้นแล้ว หนูแอลนี่หนักเลยนะ

            “ไม่เป็นไรหรอกครับ

            พ่อไม่ต้องห่วง ผมมีกำลังคุ้มกันแอลเพิ่มสามเท่าฟลาวน์หันไปบอกพ่อ

            “เยอะไปไหมตาฟลาวน์คุณหญิงเทร่าถาม

            ไม่เป็นไรฮะคุณแม่ แค่ฟลาวน์สบายใจก็พอร่างบางเอ่ยขัดด้วยสีหน้ายิ้มๆ

            โธ่ หนูแอล นี่แกทำอะไรกับลูกสะใภ้ฉันหรือเปล่าเนี่ยประโยคแรกเอ่ยอย่างเห็นใจ แต่ประโยคถัดมาหันมาถามลูกชายของตน ด้วยน้ำเสียงแข็งที่ต่างจากการพูดกับลูกสะใภ้อย่างสิ้นเชิง

            ผมเปล่านะ

            “แล้วหนูฟีล่าล่ะจ้ะ หายดีแล้วยังคุณหญิงไลลาถาม

            ฮะ ก็ดีขึ้นแล้ว

            “พวกหนูนี่ชอบทำให้ลูกชายแม่เป็นห่วงเรื่อยเลย แม่ๆ เองก็ใจหายใจคว่ำไปด้วย

            “ขอโทษครับร่างบางทั้งสองเอ่ยพร้อมกัน

            เอาล่ะๆ ไหนๆ ก็เรียนจบมอปลายกันแล้ว เลือกกันหรือยังว่าจะเรียนต่อกันที่ไหนท่านแกรนด์เดโอถามขึ้นมา

            ผมก็คงจะเรียนบริหารที่ไซบีรัสน่ะครับเดลฟีล่าตอบ

            ผมไปด้วยนะพ่อไฟลน์ขอ

            ตามใจแกแล้วกัน แค่เรียนบริหารก็พอ

            “ส่วนผมคงจะเรียนดีไซน์เนอร์ที่แอนโลดิสน่ะครับ

            “มหาลัยที่สอนด้านนี้โดยเฉพาะสินะ แล้วทำไมไม่เรียนบริหารล่ะ เพราะยังไงจบแล้วก็มาสืบทอดกิจการอยู่ดีไม่ใช่เหรอ

            “เพราะผมเองก็บริหารอยู่ เลยอยากเรียนในสิ่งที่อยากน่ะครับ

            “งั้นเหรอ แต่ตาฟลาวน์ แกน่ะเรียนที่เดียวกับไฟลน์ซะ อย่าตามหนูแอลไป เพราะตามไปแกก็ไม่ได้อะไรเลยพูดดักทางลูกชายอย่างรู้ทัน

            “เรื่องอะไรที่ผมจะปล่อยให้แอลไปคนเดียว ไม่มีทางยอมหรอกน่า

            “แกต้องยอม ไม่งั้นฉันจะให้หนูแอลไปเรียนต่างประเทศซะ

            “พ่อ!!!”

            “อย่ามาขึ้นเสียงบนโต๊ะอาหารนะ

            “แต่ว่า…”

            “ไม่มีแต่ เงียบแล้วกินข้าวซะ

            สิ้นเสียงคำสั่งที่น่าเกรงขามนี้แล้ว ทุกคนก็ต่างก้มหน้าก้มตาทางข้าวทันที การทานข้าวเช้าเป็นไปอย่างเงียบสงัดเนื่องจากมีหัวหน้าครอบครัวซึ่งเป็นมาเฟียใหญ่นั่งร่วมโต๊ะอยู่ด้วย เลยไม่มีใครกล้าทำอะไรขัดหูขัดตาเลยสักคน

 

            ในห้องนอนของทั้งคู่ที่เหมือนจะเป็นห้องทำงานไปด้วย ร่างบางกำลังนั่งอ่านหนังสือเตรียมตัวเข้ามหาลัยที่ตัวเองอยากจะเข้าอยู่อย่างตั้งใจ ร่างสูงที่นั่งอยู่บนโซฟาก็มองร่างบางยิ้มๆ ก่อนเอ่ยชวนร่างเล็ก

            เราไปเที่ยวทะเลกันมั้ยแอล

            “คิดไงเนี่ย

            “อยากเที่ยวกับนายที่ทะเลน่ะสิ

            “ฉันว่ามันมีมากกว่านั้นนะแอลเอ่ยอย่างรู้ทัน          

            อยากลองสวีทกับนายกลางผืนทรายดูน่ะ

            ปั่ก!!

            “โอ้ย!!! มันเจ็บนะแอล หนังสือมันหนานะนั่น หัวจะโนมั้ยเนี่ยฟลาวน์ร้องโวยวายพร้อมกับคำหัวตัวเองป้อยๆ

            ก็นายน่ะคิดแต่เรื่องลามกแอลพูด แล้วลุกขึ้นเดินมานั่งกอดอกข้างๆ ฟลาวน์

            ก็คิดแค่กับนายคนเดียวนี่พึมพำเบาๆ

ถ้าอยากไปจริงๆ ล่ะก็ ชวนพวกนั้นไปด้วยสิ

ไม่เอา!!!” ฟลาวน์ตอบกลับเสียงแข็ง

ทำไมล่ะสบตาถามคนตัวสูง

ก็อยากไปกับนายสองคนนี่ ตั้งแต่คบกันมาเราไปเที่ยวด้วยกันสองคนแทบจะนับครั้งได้นะ คราวนี้เราไปกันสองคนเถอะนะร่างสูงขอร้องเสียงอ่อย

อืม...ร่างบางทำท่าคิดหนัก

ทั้งๆ ที่ความเป็นจริงก็แค่อยากแกล้งคนรักเล่นเท่านั้นเอง

แอลวาร์ล คุณคิดนานไปแล้วนะครับ

ดูเหมือนว่าถ้าคิดนานกว่านี้ จากที่เราเป็นต่ออยู่จะเป็นด้อยทันที

ไปก็ไป ว่าแต่จะไปวันไหนน่ะ

พรุ่งนี้ดีมั้ย ไปสักอาทิตย์หนึ่ง ยังไงเราก็ปิดเทอมแล้ว จบมอปลายแล้ว ไม่มีปัญหาอะไรหรอก

ก็ดี เอาเป็นว่าพรุ่งนี้ก็ได้ แต่นายต้องทำสัญญาก่อนนะฟลาวน์ ว่าไปครั้งนี้ไม่มีเรื่องลามกอยู่ด้วย

โธ่!!! แอลจ๋า

อย่ามาลงท้ายเลี่ยนๆ แบบนั้น

นี่นายกะจะทรมานฉันทั้งอาทิตย์หรือไงแอลร่างสูงถามแกมอ้อนวอน

ก็ใช้มือช่วยไปสิร่างบางตอบอย่างไม่ใส่ใจ พลางหยิบหนังสือที่ตกอยู่ที่พื้นขึ้นมาอ่านต่อ ทำเป็นไม่สนใจคนตัวสูงที่นั่งโอดครวญอยู่ข้างๆ

มือมันจะไปสู้นายได้ยังไง

ก็ลองมันมาสู้ฉันได้ดูสิ จะตัดมือนายทิ้งซะ ฟลาวน์

ฉันจะลองดูพฤติกรรมนายก็แล้วกัน ถ้าเชื่อฟังก็อาจจะพิจารณาดูคนตัวเล็กว่าพลางสบตากับร่างสูงอย่างเป็นต่อ

ได้แกล้งหมอนี่คืนบ้าง มันสนุกแบบนี้นี่เอง หึหึ...จะเอาให้สาสมเลย

หน้าชั่วร้ายมากเลยแอลร่างสูงบอกอย่างหวาดๆ

นี่เรากำลังจะโดนเอาคืนใช่มั้ยเนี่ย

งั้นเหรอ หึ!!”

อย่าทำอะไรฉันรุนแรงเลยนะร่างสูงอ้อน ซึ่งร่างบางก็หันไปยิ้มหวานที่คิดว่าเจ้าเล่ห์สุดๆ พร้อมกับใช้มือสัมผัสเข้าที่ใบหน้าหล่อนั้นแล้วลูบไปมา

ฉันจะไปทำอะไรนายฟลาวน์

ฉันรู้จักนายดีน่าแอล คิดจะทำอะไรทำไมฉันจะไม่รู้ร่างสูงเองก็เข้าโหมดจริงจัง

แล้วฉันทำอะไรงั้นเหรอร่างบางถามพลางเอาหน้าผากตัวเองไปชิดกับหน้าผากของคนที่สูงกว่า สัมผัสถึงลมหายใจของกันและกัน

นายก็รู้ว่าถ้านายยั่วนิดนึงมันก็ ตั้งขึ้นแล้วร่างสูงเริ่มพูดแล้วใช้มือโอบไปยังแผ่นหลังบางแล้วลูบไล้ไปมาทั่วแผ่นหลังบางก่อนจะดึงร่างบางมานั่งทับหน้าตักแข็งแรง

แล้วนายบอกฉันทำไมร่างบางถามพลางไล้นิ้วชี้ที่อกแกร่งอย่างยั่วยวน แล้วแกล้งกดสะโพกไปสัมผัสของชายของคนรัก

ก็นายกำลังทำมันนะสิ

ทำอะไร หืม…” ร่างบางใช้จมูกและปากไซร้ซอกคอแข็งแรงแล้วดูดเม้มจนเกิดรอยสองสามรอย

อืม...ร่างสูงครางเสียงต่ำ ปล่อยให้ร่างบางทำตามใจตัวเอง

ส่วนล่างของคนตัวสูงก็ยิ่งขยายขึ้นเรื่อยๆ เมื่อได้รับสัมผัสจากร่างบางที่ตอนนี้ปลดกระดุมเสื้อเชิร์ตตัวบางของคนตัวสูงจนหมด กดใบหน้าลงที่อกแกร่งที่ข้างซ้ายก่อนจะลงลิ้นไปที่ตุ่มไตของร่างสูงอย่างสนุกสนาน ฟลาวน์เองก็ตอบสนองโดยการลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังบางอย่างต้องการปลุกอารมณ์ของคนตัวเล็กนี้บ้าง

ถามว่าจะทำอะไร...ใบหน้าเลื่อนขึ้นมาจากอกแกร่งสบตากับตาคมหล่ออย่างยั่วยวน

อึก!!!

ร่างสูงกลืนน้ำลายอึกใหญ่เมื่อข่มความต้องการที่ร่างบางปลุกมันขึ้นอย่างอดทน

ก็แค่…”

จุ๊บ!!!

ร่างบางกระแทกปากตัวเองกับร่างสูงด้วยความแรง แล้วผละออกมาทั้งปากทั้งกายตน ปล่อยให้ร่างสูงมองตามด้วยความอึ้ง เมื่อเห็นว่าคนรักเล่นไม้นี้

ช่วยตัวเองไปละกัน ที่รัก หึหึหึ

ร่างบางโปรยยิ้มหวานแล้วรีบวิ่งออกจากห้องไปทันที เมื่อเห็นร่างสูงปั้นหน้าบึ้งเตรียมลุกเขมือบเขาเต็มที่

หึ!!! ช่วยตัวเองไปละกัน เอาคืนเล็กๆ น้อยๆ

 

ตุ้บ ตุ้บ ตุ้บ!!!

ฮึ่ย!! ตัวแสบ อย่าให้ถึงทีบ้างนะ

ฝั่งด้านสูงเองก็ระบายอารมณ์กับโซฟาแล้วคาดโทษร่างบางไว้แล้ว ก็หันมาสนใจน้องชายตัวดีที่กำลังแข็งได้ที่ด้วยความเศร้า

นี่ต้องใช้มือจริงๆ เหรอเนี่ย

เอาวะ คิดถึงตอนที่แอลออรัลให้ก็แล้วกัน

สิ้นความคิดร่างสูงก็เริ่มจินตนาการถึงคนสวยจอมแสบพลางใช้มือบีบเค้นน้องชายตัวเองไปด้วยเพื่อบรรเทาความต้องการที่เกิดขึ้นให้ดับลง

 

และถ้ามันดับลงแล้วเขา...

 

จะได้ไปคิดบัญชีกับคนรักต่อ!!

 

            ทำไว้เจ็บแสบมากเลยที่รัก จะเอาคืนให้สาสม!!!

 

 

 

********************

งานเยอะมากๆ เลยจ้าทุกๆ คน

ขอโทษทีนะคะ

ยังไงก็คอมเม้นท์กันหน่อยน้า

ใกล้จบแล้วคะ

ใครที่ยังอยากได้หนังสือตอนนี้มีหนังสืออยู่นะคะ สั่งซื้อเข้ามาได้จ้า

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

797 ความคิดเห็น

  1. #780 ma_jung (@mameawxsoo2537) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 19:21
    เสียดายไม่เห้นฉาก... 555 แต่น่ารักมากอ่ะ ซึ้งน่ารัก จบดี แต่สงสัยน้าแล้วพวกคลาวน์ล่ะ
    #780
    0
  2. #672 me-5986= = (@me-5986) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2557 / 19:18
    อ่าาาาา น่าสงสารนายมากฟราว
    #672
    0
  3. #671 mindUT (@minddy-2540) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2557 / 16:18
    เหนือฟลาวน์ก็ยังมีพ่อของฟลาวน์สินะ ฮ่าฮ่า
    แกจะไปเรียนดีไซน์เนอร์ที่เดียวกับแอลเพื่อที่จะตัดชุดให้แอลใส่เองสินะ - -*
    ไรเตอร์สู้ๆ จ้าาาาาาาาาา
    #671
    0
  4. #670 _Silver_ (@tarusung) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:20
    555+ เอาคืนได้มันส์มากเลยแอล อิอิ
    #670
    0