[Yaoi] Beautiful Boy สยบรักราชินีซึนเดเระ {Boy's Love} END

ตอนที่ 36 : Story Chapter 27 : ความรักมักมาพร้อมอุปสรรค 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,374
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    5 ต.ค. 57

Story Chapter 27

ความรักมักมาพร้อมอุปสรรค

 
 

สองอาทิตย์ผ่านไปจากงานหมั้นของสองพี่น้องตระกูลแกรนด์เดโอแล้ว ทุกคนก็กลับมาทำหน้าที่ของตัวเองให้เสร็จสิ้น เนื่องจากใกล้จะสอบปลายภาคของเทอมที่สอง ซึ่งเป็นเทอมที่สองของมอปลายปีสุดท้ายที่จะจบแล้ว ต้องเร่งรีบหาที่เรียนต่อ


แต่ดูเหมือนว่าเหล่ากรรมการนักเรียนจะไม่เดือดร้อนอะไรเลย หากแต่ พวกแบล็คไลน์ทั้งห้าคนเดินทางไปเคลียร์งานด่วนที่ต่างประเทศมีปัญหาขนาดชนิดต้องให้พวกเขาไปช่วย แต่ทั้งหมดก็ไปโดยที่ไม่เอะใจอะไรสักนิด



ว่าทำไม จู่ๆ ก็มีงานที่ต้องให้พวกเขาอกกนอกประเทศไปพร้อมกันทั้งห้าคน

 


 

ตอนนี้ทั้งห้าคนอยู่พร้อมกันทั้งห้าแล้วครับ ดูเหมือนว่าคนที่คอยคุ้มกันจะบางลงด้วยครับ ให้เราเข้าไปนำตัวมาเลยไหมครับท่านคลาวด์ชายชุดดำกลุ่มหนึ่งที่มีพวกไม่ต่ำกว่ายี่สิบคนซุ่มอยู่ตามพุ่มไม้ ซอกตึกต่างๆ เพื่อรอคำสั่งปฏิบัติหน้าที่จากเจ้านาน


รอให้พวกนั้นแยกกันก่อน แล้วแยกกันจับมา อย่าให้มีรอยขีดข่วนเด็ดขาด



รับทราบแล้วครับ ท่านคลาวด์

 

 

      แล้วนี่เอาไงล่ะ ปกติตอนนี้แกลด์นจะพาไปเที่ยวแล้วนะ พอไม่อยู่แล้วมันเหงาๆ อ่ะยูริเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงหงอยๆ
 

จะว่าไปแล้ว เวลานี้เราต่างคนก็ต่างจะกลับไปกับแฟนแล้วนี่ พอไม่อยู่ก็รู้สึกแปลกจริงๆลี่น่าเอ่ยอย่างเห็นด้วย

งั้นก็แยกย้ายกันไปแล้วกัน ไม่มีอารมณ์ทำอะไรมิลด์ไลด์เสนอ

แกว่าไงแอลเดลฟีล่าหันมาถาม

เป็นอะไร มองหาอะไรอยู่แอลยูริเองก็ถามอย่างแปลกใจเมื่อเห็นแอลหันไปหันมาเหมือนหาอะไรอยู่

ฉันรู้สึกแปลกๆ เหมือนมีคนแอบมองเราอยู่เลยแอลตอบ

โหว นึกว่าฉันจะรู้สึกคนเดียวสักอีกมิลด์ไลด์เอ่ยยิ้มๆ

พวกมันเริ่มเคลื่อนไหวแล้วสิ ไม่น่าล่ะ พวกนั้นถึงได้ออกนอกประเทศพร้อมกันแบบนั้น เดลฟีล่าสันนิฐาน

ซึ่งมันก็เป็นไปตามนั้นซะด้วยสิ

ระวังตัวหน่อยก็แล้วกันแอลวาร์ลเตือนเพื่อนๆ

ดูเหมือนว่าพวกมันจะรอให้เราแยกกันนะเนี่ยเดลฟีล่าพูดขึ้นมาเมื่อไม่เห็นมีปฏิกิริยาอะไรตอบสนองออกมา

 
 

แต่เงาที่สะท้อนอยู่ตรงกำแพงนั่นน่ะ มันจงใจหลบอยู่แน่ๆ

 
 

งั้นเราก็ต้องเล่นตามแผนมันหน่อยแล้วกันแอลวาร์ลว่าพลางแสยะยิ้ม

นี่ถ้านายฟลาวน์รู้ หรือพวกนั้นรู้ทั้งหมด เราโดนลงโทษเละเลยล่ะทั้งๆ ที่ประโยคมันชวนเครียดแท้ๆ แต่เดลฟีล่าก็ทำหน้าอย่างกับสนุกสนาน

นิดๆ หน่อยๆ ก็คงไม่เป็นไรหรอกมั้งยูริเอากับเขาบ้าง

อย่าประมาทก็แล้วกัน มันเป็นพวกของพวกนายคลาวน์ ไม่ธรรมดาแน่ๆ

เข้าใจแล้วฟีล่า

แกสองคนนี่ชอบมีเรื่องอยู่ด้วยนะ มิลด์ ยูริลีน่าหันไปคุยกับทั้งสอง

นี่ก็รามือมาหลายเดือนแล้วนะ แกลด์นไม่ให้ฉันได้ทำอะไรเลยเถอะ น่าเบื่อ ขัดอะไรก็ไม่ได้ พวกแกอย่ามาขัดน่า

งั้นเราก็ลุยกันแบบเต็มที่ ให้มันเล่นหนักเราก็หนัก แต่ถ้ามันอ่อนนักก็เพลาๆ หน่อยก็แล้วกันมิลด์ไลด์เตรียมตัวออกรบเต็มที่

งั้นเราแยกกันตรงนี้เลยก็แล้วกันสิ้นเสียงของแอลวาร์ล ทั้งสี่คนที่เหลือก็พยักหน้าก่อนจะเดินออกไปคนละทิศทาง

 

 

[L-Varl’s Part]

ผมเดินออกมาจากตัวโรงเรียนได้สักพัก ซึ่งก็ไกลพอสมควร ก็รู้สึกได้ว่ามีคนเดินตามผมมาไม่ต่ำกว่า 5 คน หรืออาจจะมากกว่านั้น

เอาเป็นว่า ถ้าจะมีเรื่องก็ไปไกลๆ จากโรงเรียนหน่อยก็ดี

ผมเดินนำพวกมันเข้ามาในซอยตัน ซึ่งพวกมันอาจจะคิดว่าผมฆ่าตัวตายทางอ้อมก็ได้ แต่ก็ยังไม่มีใครแสดงตัวออกมาสักคนเลย


ให้ตายสิ!!! คิดจะเล่นสงครามเงียบกันหรือไง


พวกนายน่ะ ออกมาได้แล้วมั้งผมเอ่ยปากเรียกมันออกไป

สิ้นเสียงของผม ผู้ชายชุดดำสวมแว่นจำนวนสี่คนก็เดินออกมาจากที่ซ่อนแล้วล้อมผมไว้อย่างรวดเร็ว


ฝึกมาดีเหมือนกันนี่

ผมก็พอเรียนศิลปะการต่อสู้มาบ้างนะ พ่อบอกว่าให้ฝึกไว้ป้องกันตัว ซึ่งก็มีประโยชน์พอสมควรเลยล่ะ


แต่โทษทีนะ ฉันอยากเป็นดีไซน์เนอร์ ไม่ใช่พวกต่อสู้ใช้กำลังอย่างพวกแก

คุณแอล ยอมให้พวกเราจับตัวไปดีๆ จะดีกว่านะครับหนึ่งในนั้นพูดขึ้น

พูดเพราะด้วยแฮะ

ใครสั่งให้พวกแกมาถึงจะรู้อยู่แล้วแต่ก็อยากที่จะฟัง

ท่านคลาวด์ครับ

ว่าแล้วเชียว หมอนี่อีกแล้วเหรอ มันต้องการอะไร

ท่านต้องการตัวของคุณครับ ว่าที่นายหญิง


ทำไมใครๆ ก็อยากจะให้ผมเป็นนายหญิง ผมมีอะไรที่เหมือนผู้หญิงตรงไหนน่ะฮะ (ทุกตรงเลยล่ะ)

แกเห็นแหวนวงนี้มั้ย ฉันเป็นนายหญิงให้กับแกรนด์เดโอไปแล้ว คงไม่ไปเป็นซ้ำซ้อนให้กับใครอีกหรอกนะ

แหวนนี่ ก็ถอดออกได้ครับ ฉะนั้น ถ้าคุณไม่อยากเจ็บตัวก็ยอมไปกับพวกเราดีๆ เถอะครับ


พวกมันมีสิทธิ์มาพูดให้ฉันถอดแหวนวงนี้ได้ยังไง รู้มั้ยว่ามันกำลังทำให้ผมโกรธอยู่นะหา!!!

ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกัน ว่าพวกแกจะมาได้กี่น้ำ เข้ามาจับฉันสิ

สิ้นประโยคท้าทายของผม พวกมันก็พุ่งเข้ามาหาผมทีเดียวทั้งสี่คน แต่แค่นี้คิดว่าจะทำอะไรฉันได้ ก็เป็นความคิดที่โง่แล้ว



พลั่ก!!!



ผมจัดการใช้ทั้งแขนและขาในการจัดการมันและป้องกันตัวไปด้วย พวกมันที่ล้มอยู่ที่พื้นก็เงยหน้ามองผม พลางเช็ดเลือดที่ปากไปด้วย ก่อนที่มันคนหนึ่งในนี้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายไปหาใครสักคน

ซึ่งผมคิดว่าคงเป็นไอ้คนที่สั่งพวกมันมาแน่ๆ

คุณแอลขัดขืนครับท่าน ครับ..

[แอล ถ้ายอมมาดีๆ นายจะไม่เจ็บตัวนะ] เสียงของตัวบงการดังมาจากสปีกเกอร์โฟนที่ลูกน้องมันเปิดเพื่อให้ผมได้ยิน

น่ากลัวจัง แต่นายประเมินฉันต่ำไปนะ เพราะฉันไม่ได้อ่อนแอขนาดที่สี่รุมหนึ่งจะทำอะไรฉันได้

[ถ้าเป็นอย่างนั้น ฉันคงต้องใช้ไม้แข็งแล้วล่ะ พวกแก...จัดการ] ประโยคแรกมันพูดกับผม ส่วนประโยคถัดมา มันสั่งลูกน้องมันเอง

พวกมันพุ่งเข้ามาประชิดตัวผมทันที ออกทั้งหมัด และเตะ แต่ผมก็รับท่าพวกมันได้ทุกท่า ก่อนจะหาทางเล่นงานมันกลับคืนไป



พลั่ก!!! พลั่วะ!!! อั๊ก!!!


การต่อสู้เป็นไปอย่างต่อเนื่องอย่างไม่มีใครยอมใคร และดูว่าท่าทางผมจะเสียเปรียบลงทุกทีทุกที เพราะมันมีถึงสี่คน ส่วนผมมีคนเดียวตัวเล็กกว่าพวกมันอีกต่างหาก จากที่ปัดป้องมาได้ แต่ครั้งนี้ดูเหมือนจะได้มาหนึ่งแผลที่ปาก เพราะเสียท่าให้มันออกหมัดกลับมาโดนหน้าตัวเองได้

ชิ!!!” ผมสบถพลางใช้หลังมือเช็คเลือดที่ปากออก

ผมเตือนคุณแล้วนะ ไปกับพวกเราดีๆ เถอะครับคุณแอล

พวกแกหยุดเห่าได้แล้ว!!! อ๊ะ!!” ผมตะคอกใส่มันก่อนจะโดนต่อยเข้าที่ท้องจนจุก

ผมทรุดลงกับพื้นแล้วเอามือมากุมท้องตามสัญชาตญาณ ก่อนที่แขนทั้งสองจะถูกควบคุมไว้ด้วยพวกมันสองคน








ชิ!!! พลาดท่าจนได้

 


 

โอ้ย!!!” มันตะโกนร้องเสียงดังเมื่อผมกระโดดถีบเข้ากลางหลังของหัวหน้ามัน และสามารถสะบัดตัวออกจากการควบคุมได้สำเร็จ

มันจะมากไปแล้วนะเว้ย ทำกับลูกพี่กูได้ไงวะไอ้ลูกน้องโมโหขึ้นมาแล้วสาวเท้าเข้ามาหาผมที่แทบจะหมดแรงยืนเต็มทีแล้ว


เพี๊ยะ!!

ฝ่ามือหนาของมันฟาดลงที่แก้มด้านซ้ายผมเต็มๆและรุนแรงมากพอที่จะให้ให้ปากแตกได้

เจ็บชะมัด

มึง เดี๋ยวท่านคลาวด์ก็ฆ่าเอาหรอก

แค่นี้ก็พาตัวไปได้แล้ว

ปล่อย!!!”

ยังไม่หมดฤทธิ์อีกเหรอฮะมันพูดก่อนจะฟาดฝ่ามือนั้นมาที่แก้มข้างขวาอีกที เล่นเอาผมเจ็บจนพูดไม่ออกเลย

ฉันเองก็เป็นผู้ชายนะ ดูแลตัวเองได้ แต่ทำไมถึงเป็นแบบนี้

ปล่อยฉัน ไอ้พวกเศษสวะ!!!” ผมใช้แรงเฮือกสุดท้ายสะบัดแขนออกจากพวกมันแล้วออกวิ่งหนีทันที

เจ็บชะมัด ผมใช้โทรศัพท์กดโทรหาฟลาวน์ทันทีที่หยิบมันขึ้นมาจากกระเป๋ากางเกงได้ แล้ววิ่งไปหลบในซอกตึกอีกที่ จนพวกมันวิ่งผ่านไป


[แอล...มีอะไรเหรอ แล้วนี่หายไปไหน ทำไมมีรายงานว่านายหายไป] ปลายสายดุออกมาทันที

ช่ะ ช่วย ด้วย อึกด้วยความเจ็บที่ปากทำให้ผมพูดออกไปอย่างใจคิดไม่ได้

[เกิดอะไรขึ้นแอล!!! ทำไมเสียงเป็นแบบนั้น] ฟลาวน์ถามอย่างร้อนลน

พ่ะ อึก พวกมัน จะ จับตัวฉัน

[บ้าเอ้ย!!! ตอนนี้นายอยู่ไหนแอล บอกฉันมาสิ!!!]

ย่ะ อยู่ที่ ซอยเดลาล อึก

[พวกมึง ติดต่อคนที่นั่นให้ส่งคนไปช่วยเมียฉันที่ซอยเดลาลทีสิวะ เร็วๆ สิ ไล่ออกแม่งหมดเลย!!! แอล...นายเป็นไงบ้าง ฉันจะรีบกลับไปหานายนะ ส่วนมึง!! ไปหาตั๋วที่ด่วนที่สุดกลับอิตาลีเดี๋ยวนี้!!! นายรู้สึกยังไงบ้างแอล] เสียงปลายสายดูวุ่นวายมาก ฟลาวน์อารมณ์เสียน่าดู

จ่ะ เจ็บปาก

[มันทำอะไรนายบ้างแอล บอกฉันมาสิ!!! ว่าไอ้สารเลวพวกนั้นมันทำอะไรนาย]

เจอแล้วมาอยู่นี่เอง ยอมไปกับเราดีๆ ซะคุณแอลผมเงยหน้ามองพวกมันทันที

ให้ตายสิ ยังพักไม่ถึงห้านาทีด้วยซ้ำ

พวกแก ไปตายซะ!!!”

แต่แค่นี้ก็เพียงพอที่จะถล่มพวกมันต่อแล้ว คราวนี้ผมเล็งจุดสำคัญบนร่างกายจนจัดการได้ไปสาม เหลือแค่ไอ้โหดที่ตบผมคนเดียว

[แอล!!! พวกมันเป็นใครวะ กล้าทำเมียกูได้ยังไง!!! โว้ยยย!!! ไอ้นี่ก็ขับให้มันไวๆ หน่อยได้มั้ย เมียกูถูกทำร้ายนะเว้ยยย]

เห็นทีจะต้องเจ็บหนักๆ แล้วมั้งถึงจะเอาตัวไปได้


เฮือก!!!

ป่ะ ปืน ขาผมอ่อนทันทีที่เห็นวัตถุสีดำในมือของมัน ผมกลัวปืน แค่เห็นผมก็สั่นสุดๆ ไปแล้ว

โอ๊ะโอ กลัวปืนเหรอเนี่ย ตัวสั่นเชียว

ฟ่ะ ฟลาวน์ กลัว ช่วยด้วย อึก ช่วยด้วย

[ไอ้เวรเอ้ย!!! กูยังไม่เคยได้ยินคำว่ากลัวจากปากแอลเลยสักครั้ง มึงเป็นใครวะ กล้าทำให้แอลต้องกลัวแบบนี้ อย่าให้ฉันไปถึงนะ กูจะฆ่ามึงทั้งครอบครัวเลย!!!]

ลุกขึ้นแล้วไปกับฉันดีๆ



ช่วยด้วย ฟลาวน์ ฮึก ช่วยด้วย กลัว ฉันกลัว...



ปัง!!!




เสียงดังของปืนทำให้ผมกอดตัวเองไว้แน่น ก้มหน้าลงกับเข่าตัวเองอย่างต้องการให้ความกลัวมันบรรเทาลง ก่อนที่เสียงบางอย่างหล่นลงบนพื้นเสียงดัง


ตุ้บ!!!

ร่างของมันล้มลงที่พื้นอย่างแรง

ไปพานายหญิงส่งโรงพยาบาลเร็วเข้า



คนของฟลาวน์...

เมื่อหมดกังวลแล้ว ร่างบางก็สลบไปทันทีอย่างเหนื่อยและหมดแรง

 

 

------------------ --------------------- ---------------------

            มาอัพต่อแล้วจ้า ครบ 100% แล้วเนอะ

            สำหรับคนที่ได้หนังสือแล้ว ก็คงจะอ่านกันจบแล้วเนอะ ^^ เขาคงไม่เข้ามาดูในเว็บแล้วมั้งเนี่ย แต่เอาเป็นว่า ยังไงก็ขอบคุณนะคะ ในทุกๆ ส่วนเลย ทั้งนักอ่านที่ให้กำลังใจ และนักอ่านเงา ที่ทำให้ยอดวิวของยูกิเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

            ขอเม้นท์หน่อยนะคะ ส่วนกิจกรรมแจกหนังสือฟรีที่ให้วิจารณ์กันยังไม่จบนะคะ ยูกิไม่กำหนดวันเลยทีเดียว แต่ถ้ามีแค่สองสามคนก็จะไม่ทำการคัดเลือกนะคะ ยูกิจะคัดเลือกแจกหนังสือฟรี 1 ชุด สำหรับกรณีที่มี 50 วิจารณ์ขึ้นไป เนื่องจากว่า ต้นทุนหนังสือของที่นี่ราคาค่อนข้างสูง แล้วยอดโอนมันก็น้อย ถ้าอยากได้จริงๆ ก็ใส่เต็มที่ได้เลยจ้า

            เจอกันใหม่ครั้งหน้า

            สวัสดีค่ะไป พอดีช่วงนี้ค่อนข้างยุ่งอ่ะคะ แต่คาดว่า กลับจากสกลฯ แล้วจะว่างยาวเลย อิอิ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

797 ความคิดเห็น

  1. #778 ma_jung (@mameawxsoo2537) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 19:00
    แอลอ้อนน่าร้ากกอ่าาา ฟลาวน์หื่นอ่าาา 555
    #778
    0
  2. #673 Praew Pe (@zazas563) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:02
    เลือดขึ้นหน้าแทนฟลาวเลยว่ะ!!
    #673
    0
  3. #655 numkingyen (@numkingyen) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 14 มกราคม 2557 / 21:26
    ฟลาวด์จัดการมันเลย ทำแอลยังงี้ได้ไง ไม่ยอมๆๆ
    #655
    0
  4. #653 _Silver_ (@tarusung) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 10 มกราคม 2557 / 21:36
    ใครกันน บังอาจจจนักก แอลสู้ๆน้าา

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 มกราคม 2557 / 21:36
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 10 มกราคม 2557 / 21:36
    #653
    0
  5. #652 me-5986= = (@me-5986) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 10 มกราคม 2557 / 09:47
    มาแล้วๆ ใครบังอาจทำแอลที่น่ารักหาาาา =[w]=
    #652
    0
  6. #651 Yuki\'s Yaoi FanFic (@sawachiyuki) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 มกราคม 2557 / 20:38
    ค้างงงงค่า

    มาต่อให้ไวๆ เลยน้าาาาาา
    อิจฉาคนมีหนังสือ

    ได้อ่านจนจบเลย
    #651
    0
  7. #618 _Silver_ (@tarusung) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 มกราคม 2557 / 20:18
    ค้างงงสุดๆเลยละค่ะ
    #618
    0
  8. #617 me-5986= = (@me-5986) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 มกราคม 2557 / 13:06
     == รออ่านมาตั้งนานรีบๆมาต่อนะค่ะ^^

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 2 มกราคม 2557 / 13:07
    #617
    0
  9. #616 i love werewolf (@werewolf--) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2556 / 18:59
    รอๆๆๆๆ
    #616
    0