AIMNAM - สามหัวใจ

ตอนที่ 36 : EP35 (END)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4208
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    15 ก.ย. 60




                        เมื่อทุกอย่างถูกปลดล็อคและทุกอย่างที่เริ่มเข้าที่เข้าทาง น้ำก็บอกข่าวดีกับพ่อและแม่ว่าเขากับน้องเอยนั้นจบกันด้วยดี และคนเป็นพ่อเป็นแม่ก็ได้แต่อวยพรให้ลูกสาวนั้นเริ่มต้นใหม่กับคนที่ตัวเองรัก แต่ตอนนี้ ทั้งสองคนนั้นขอเพียงแต่ให้ลูกนั้นง้อขอคืนดีกับเมียของตัวเองก่อนจะดีกว่า ...



เพราะดูเหมือนจะไม่ง่าย เพราะถึงแม้เอมจะรู้แล้วว่าเอยกับน้ำนั้นจบลงไปแล้ว แต่สำหรับเธอ ..



มันยังไม่จบลงไปง่ายๆหรอก ... 



ให้เข้าใกล้ลูก แต่ไม่ให้เข้าใกล้แม่ ...


ให้ไปมาหาสู่ แต่เวลามาถึงไม่ยอมเจอหน้า ... 



ก็ในเมื่อมาหาลูก ก็อยู่กับลูกไปไม่ต้องสนใจเธอ ...เธอเองก็อยู่เพราะลูกเช่นกัน ...




และความพยายามของคนพี่เองที่ต้องการจะได้คนน้องนั้นคืนสู่อ้อมอกนั้นก็ไม่ละความพยายาม แม้จะโดนไล่ โดนพูดทำร้ายจิตใจแค่ไหน ก็ยังคงมีความพยายามที่จะอดทนเพื่อคนน้อง .. 



เพราะกำลังใจดีจากคนรอบข้าง จากคนใกล้ตัว ที่ต้องการให้เขาอดทนและพิสูจน์ตัวเองให้กับน้องเห็น ...



วันนี้ก็เป็นอีกวันที่เวลาในการได้เจอลูกกำลังจะหมดลงไป มาก็ได้เจอแต่ลูก ไม่ได้เจอหน้าแม่ โอกาสจะขอคืนดีนั้นแทบไม่มี ...



และเอมก็ไม่เปิดโอกาสให้เขาได้พูดคุยเลย .. ไม่เปิดโอกาสให้เขาเลยซักนิดเดียว ...






                             "เอมไม่ใช่ผู้หญิงใจแข็งหรอกค่ะ พี่น้ำง้อน้องต่อไปนะ" 


น้ำที่กำลังนั่งมองเด็กชายตัวน้อยกำลังดื่มน้ำนมจากอกของคนเป็นแม่นั้นก็ได้แต่พยักหน้า วันนี้แวะเวียนมาเยี่ยมลูกชายอีกคน ลูกชายที่เกิดจากเขาเหมือนกัน



"แล้ว .. ตัวน้อยแข็งแรงดีนะ" 


เอยก้มลงมองลูกชายในอ้อมแขน ลูกชายที่เกิดมาเพื่อเปลี่ยนชีวิตเธอ ....



"แข็งแรงดีค่ะ ยิ่งโต ..เค้าก็ยิ่งเหมือนพี่น้ำ" พูดยิ้มๆ ...



"พี่ยังไม่รู้ชื่อลูกเลย.."


เอยยิ้มบางๆ ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงสดใส..


"ลูกชื่อ ไออุ่นค่ะ .. "


หืม ..



"เค้าเกิดมาเพื่อทำให้รู้ว่าความอบอุ่นที่แท้จริงมันเป็นยังไง ทำให้เอยได้เจอใครบางคนที่เค้าเข้ามาแสดงความอบอุ่นให้เอยได้เห็น ..และเปลี่ยนความคิดของเอยด้วยไออุ่นที่เขามอบให้ ...มอบให้เอยไม่ต้องร้องขออะไรจากเค้าเลย.."



น้ำพยักหน้ายิ้มๆ .. เขาพอจะรู้ว่าน้องหมายถึงอะไร ...นอกจากเจ้าไออุ่นตัวเล็ก ก็คงจะหมายถึงไออุ่นจากใครบางคนที่กำลังเดินเข้ามาด้วย



"อ้าว สวัสดีครับคุณน้ำ มาเยี่ยมน้องอุ่นเหรอครับ"



เขาถามพร้อมกับวางถุงซุปเปอร์มาเก็ตลงแล้วตรงเข้าไปรับไออุ่นไปอุ้ม เขาดูอบอุ่นเสมอเวลาอยู่กับเด็กน้อยและใครบางคนที่มองชายหนุ่มผู้นี้ด้วยสายตาบางอย่าง ...



..



...


"พี่กลับก่อนนะคะน้องเอย แล้วพี่จะแวะมาเยี่ยมลูกบ่อยๆนะ" บอกลาคนน้องที่เดินมาส่งเขาที่รถ .. เอยพยักหน้ายิ้มๆ พร้อมกับเอื้อมมือไปบีบมือคนพี่เบาๆ



"สู้ๆนะคะพี่น้ำ ..เอมยังรักพี่น้ำอยู่นะคะ เอยรู้นิสัยน้องดี"



น้ำมองมือนั้นแล้วบีบตอบเบาๆก่อนจะยิ้มบางๆแล้วยกมืออีกข้างกุมมือน้องเอาไว้อีกชั้น ..



"ขอบคุณนะคะน้องสาวของพี่ .." พูดเบาๆ แล้วรั้งคนน้องเข้ามากอดเอาไว้ กอดที่แสนอบอุ่นของคำว่าพี่น้อง ...



กอดที่ให้กำลังใจซึ่งกันและกัน ... 





                              "ผมซื้อของมาให้คุณแล้วนะ รวมถึงเจ้าไออุ่นน้อยของพ่อด้วยค้าบ" พูดกับแม่แล้วก็หันมาพูดกับลูก ...ลูกตัวน้อยที่ส่งยิ้มน่ารักให้กับเขา ตัวน้อยถูกโยนขึ้นไปกลางอากาศด้วยแขนแข็งแรงของคนเป็นพ่อ พ่อบุญธรรม


"พรุ่งนี้แม่ผมจะมาดูหน้าหลานนะ คุณเตรียมตัวทำสวยเอาไว้เลย"


หันไปพูดยิ้มๆ หากแต่เอยถึงกับทำหน้าไม่ถูก ... อาร์มเลิกคิ้วสูงเมื่อเห็นสีหน้าและท่าทางของหญิงสาวที่เปลี่ยนไป ...


"คุณ ..โอเคมั้ย?" ถามพร้อมเอื้อมมือไปจับมือของหญิงสาวเอาไว้ มันเย็นฉับพลันจริงๆ


"คุณไม่โอเคเหรอ ถ้าไม่โอเคผม.."


"เปล่า ..ฉันไม่ได้ไม่โอเค ..แต่แค่ ..ฉันไม่รู้จะทำตัวยังไง .."


...


..


อาร์มยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะกระชับแขนที่โอบอุ้มเจ้าไออุ่นน้อยเอาไว้และมือที่จับมือหญิงสาวนั้นเขาก็กระชับจับแน่นพร้อมบีบเบาๆ ...



"เป็นตัวของตัวเองนะ คุณเป็นยังไงคุณก็แสดงออกมาแบบนั้น แม่ผมน่ะ เค้าไม่ได้เป็นคนใจร้ายอะไร เค้าออกจะใจดีด้วยซ้ำ ผมไปพูดเรื่องคุณให้แม่ฟังแล้ว แม่ผมอยากเจอคุณด้วย ผมไปบอกแม่ผมว่าคุณสวยมาก มีลูกก็ยังสวย แม่ผมก็เลยอยากมาเจอว่าที่ผมพูดผมพูดเรื่องจริงมั้ย?"



เขายังพูดเหมือนทีเล่นทีจริง หากแต่ความอบอุ่นของเขาที่เขาแสดงออกมากับเธอทั้งทางกายและทางสายตา มันทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นหัวใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ...



อาร์มได้แต่มองตาของหญิงสาวนิ่ง .. ยิ่งเห็นเอยเงียบไปเขาก็ยิ่งรู้สึก ...



"..รู้มั้ยว่าผมรักคุณ..เข้าอีกแล้ว.."



...



อะไรนะ ...




"คุณอาร์ม..คุณพูดอะไรเนี่ย"



ร่างบางได้แต่ตกใจกับสิ่งที่จู่ๆชายหนุ่มก็พูดขึ้นมาพร้อมกับสายตาของเขาที่มันจ้องมองมาที่เธออย่างมีความหมาย ...


"ก็ผมตกหลุมรักคุณแบบไม่รู้ตัวเพราะลูก .. และตอนนี้ผมก็กำลังตกหลุมรักคุณเข้าอีกแล้วเพราะตัวคุณเองไงครับเอย ..."



สารภาพรัก ...



จากที่ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเพราะความบังเอิญ หรืออะไรก็แล้วแต่ที่มันลิขิตทำให้เขาได้มาพบเจอเธอในวันนั้น อาจจะเป็นเจ้าปลาตัวนั้นที่ทำให้เขาเดินเข้าไปทักเธอ หรืออาจจะเป็นเจ้าไออุ่นตัวน้อยคนนี้ที่กำลังมองเขาและคนเป็นแม่นั้นด้วยสายตาที่มีแต่ความสงสัย 


จะอะไรก็แล้วแต่ที่ทำให้เขาและเธอได้ใกล้ชิดและเรียนรู้ซึ่งกันและกัน มันทำให้เขาได้รู้ว่าแท้จริงแล้วผู้หญิงคนนี้ ที่เขาเคยได้รู้และได้รับเรื่องราวสุดแสนจะเจ็บปวดที่มันผ่านพ้นไปแล้ว จริงๆแล้วเอยก็แค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่เธอก็ต้องการความรักอย่างคนทั่วๆไป เพียงแต่มันไม่สมหวัง มันผิดหวัง และมันก็ไม่ได้เป็นอย่างที่ใจต้องการ ชีวิตเธอผ่านอะไรมามากกว่าจะมาถึงวันนี้ ..



และเขาก็เดินเข้ามาพบเธอในช่วงเวลาที่มันเหมาะสมพอดิบพอดี ...



"ผมไม่รู้ว่ามันเร็วไปรึเปล่านะ แต่ตั้งแต่วันที่ผมเจอคุณวันนั้น จนวันที่ผมเข้าไปอยู่กับคุณในห้องคลอด วันที่ผมเซ็นรับเป็นพ่อเด็กและวันที่ผมได้อยู่กับคุณตรงนี้ มันเป็นช่วงเวลาที่ผมไม่ปฏิเสธว่าผมมีความสุขมาก มีความสุขที่ได้เห็นคุณกับลูก เห็นรอยยิ้มของคุณทั้งสองคน ผมเรียกสิ่งที่ผมเจออยู่นี้มันคือการตกหลุมรัก เริ่มแรกที่ผมตกหลุมรักเด็กคนนี้ .. และต่อมาที่ผมตกหลุมรักผู้หญิงคนนึง ที่ผมเห็นว่าเธอก็แค่ผู้หญิงธรรมดาๆที่ผมอยากจะลองใช้คำว่ารักด้วย .. แต่ถ้าคุณยังไม่พร้อม ก็ไม่เป็นไรนะ ผมไม่บังคับและไม่เร่งรัดใดๆ .. ผมรอได้ ..ขอแค่ผมอยู่ใกล้ๆคุณก็พอ"



พูดเสียงนุ่ม เสียงอบอุ่นและเสียงอ่อนโยน และเมื่อไม่เห็นร่างบางตอบ และไม่เห็นนั้นร่างบางมีอาการขัดขืนใดๆ มือที่จับมือเธออยู่นั้นก็ค่อยๆดึงเธอเข้ามาใกล้พร้อมกับโอบกอดเธอเอาไว้ด้วยแขนที่อบอุ่นของเขา ... 



เอยได้แต่ยิ้มบางๆในอ้อมแขนของผู้ชายที่แสนอบอุ่นคนนี้ ความรู้สึกของหัวใจที่มันกลับมามีแรงเต้นอีกครั้งพร้อมกับการเปิดใจให้กับความรักครั้งใหม่ที่มันกำลังจะเกิดขึ้น ..



กับผู้ชายที่มีแต่ความอบอุ่นคนนี้ ... อาร์ม ...




 


                                  "พ่อไปไหนล่ะครับแม่?" อัศที่พาแฟนสาวมาร่วมงานเลี้ยงเล็กๆของบ้านที่วันนี้ครอบครัวของเขาจะอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันจริงๆจังๆเสียที หลังจากเกิดเรื่องมากมาย


คนเป็นแม่ได้แต่ยิ้มบางๆ ก่อนจะยกมือขึ้นแตะแขนลูกชายเบาๆ


"อัศยังโกรธพ่ออยู่รึเปล่าลูก?"


อัศหันไปมองหน้าแฟนสาวอย่างหมอนัทเล็กน้อย หมอนัทพยักหน้าให้กำลังใจ ..


"โกรธครับ แต่ไม่ได้เกลียด"


จะเกลียดพ่อแท้ๆได้ยังไง


"พ่อเค้ารู้สึกผิดมาก ตั้งแต่วันที่เค้าเห็นน้องเอมเป็นแบบนั้น ตั้งแต่วันนั้นเค้าก็จมอยู่กับความรู้สึกผิด ที่เค้าเป็นตัวก่อปัญหาทั้งหมดให้กับลูกทั้งสามคนต้องพบเจอแต่ความเจ็บปวด พ่อเค้าไม่กล้าสู้หน้าเราทั้งสามคน แม้แต่น้องเอยเอง .. และยิ่งไปกว่านั้น สำหรับน้องเอมแล้ว พ่อเค้ายิ่งรู้สึกผิดมากที่สุดที่เป็นคนฆ่าน้องทั้งเป็นแบบนั้น จนตอนนี้ที่ทุกอย่างมันดีขึ้นแล้ว แต่พ่อเค้าก็ยังไม่กล้ามาเจอพวกเรา"



อัศได้แต่ยิ้มมุมปาก ..


"ผมไม่โกรธหรอกครับที่พ่อทำแบบนั้น แต่ผมโกรธที่ทำไม่มีอะไรแล้วไม่พูดกันตรงๆ ... แต่ก็นั่นแหละครับ ทุกคนย่อมมีเหตุผลเป็นของตัวเอง แต่ในกรณีน้องเอม คุณพ่อน่าจะมาพูดกับน้องด้วยตัวเองนะครับ"



...



"ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่อัศ คุณพ่อจะไม่กล้าเจอหน้าเอมก็ไม่เป็นไร.."



ทั้งหมดหันไปมองตามเสียง คนน้องที่มาพร้อมกับลูกและสามี ครอบครัวที่สมบูรณ์แล้วในวันนี้



"วันนี้เอมเป็นแม่คนแล้ว .. เอมรู้แล้วค่ะว่าคนเป็นพ่อเป็นแม่ก้ต้องเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับลูกทั้งนั้น เอมเข้าใจ .. ไม่เป็นไรหรอกนะคะ ถึงแผลในใจเอมมันจะไม่หาย .. แต่มันก็ได้รับการเยียวยาแล้ว มันดีขึ้นมากแล้วค่ะ" พูดยิ้มๆ แล้วหันไปมองเจ้าณดลตัวน้อย หัวใจของเธอ ...



...



"ถ้าอย่างนั้น .. เธอยกโทษให้พี่เลวๆคนนี้ของเธอด้วยได้มั้ย?"



...



"พี่เอย.."



ร่างบางพร้อมลูกชายในอ้อมแขน ลูกชายในวัยไล่เลี่ยกันกับลูกของเธอ สองพี่น้องฝาแฝดที่วันนี้พบหน้ากันอีกครั้ง ... 



"... พี่ขอโทษเอม .. พี่ขอโทษสำหรับทุกๆอย่างที่ผ่านมา ยกโทษให้พี่นะ"



คำขอโทษ ที่มาจากหัวใจ ... ที่อยากให้น้องสาวของเธอได้ให้อภัย ... 



..



ความเงียบเข้าปกคลุม เมื่อเอมไม่พูดอะไร เอาแต่มองตากับพี่สาวฝาแฝดอยู่แบบนั้น ...



สายตาคมของคนทั้งสองคนนั้นจ้องมองกันนิ่งพร้อมกับความลุ้นระทึกของคนทุกคนกับบทสนทนาที่มันกำลังจะเกิดขึ้น ....


..



...



"มีครั้งไหนบ้าง .. ที่พี่เอยขออะไรจากเอม ...แล้วเอมไม่ให้พี่เอยบ้างคะ"




..



น้องเอม ...



"เอม"



"เอมยกโทษให้ค่ะพี่เอย เอมยกโทษให้นะ"



คำปลดล็อค ปลดทุกอย่างที่มีในใจของฝาแฝดทั้งสองคนให้หลุดออกจากบ่วงของตัวเอง เอยเดินเข้าไปกอดน้องพร้อมกับลูก ลูกน้อยของเธอ ...



สองพี่น้องกอดกันร้องไห้กับความรู้สึกในวันนี้ที่มันโคตรจะอธิบายเป็นคำพูดได้ยากเย็นเหลือเกิน




ความซึ้งใจที่เกิดขึ้นทำเอาทุกคนถึงกับเก็บความตื้นตันเอาไว้ไม่อยู่ มีความสุขแล้วในตอนนี้ 



ความสุขที่แท้จริงของคำว่าครอบครัว ... พี่น้อง .. และคนรัก .... 



..



..




                         ...


                        และหลังจากกลับมาจากงานปาร์ตี้เล็กๆของบ้านที่วันนี้มันมีแต่เสียงหัวเราะและรอยยิ้มที่แท้จริงที่มันเกิดขึ้น น้ำก็พาเมียและลูกนั้นกลับมาที่บ้านที่เขาซื้อเอาไว้เป็นของขวัญรับขวัญลูกชาย น้องณดล ที่หลับอยู่ในอ้อมกอดของคนเป็นแม่ ..


และเด็กน้อยถูกคนเป็นแม่นั้นดูแลอย่างดีจนถึงเปลนอนของเขา ...



และ ..



หมับ..



ร่างบางถูกกอดเอาไว้ด้วยสองแขนของคนพี่ที่วาดมาโอบกอดเธอเอาไว้ ...



"นี่ ..พี่น้ำ ..ปล่อยเอมนะคะ"



"ไม่ปล่อย ไหนๆวันนี้ก็มีแต่เรื่องดีๆแล้ว มาทำให้เรื่องของเรามันดีขึ้นบ้างดีกว่านะ" พูดยิ้มๆ หากแต่คนน้องไม่ยิ้มด้วย



"ไม่ ..ปล่อยเอมนะ เอมอึดอัด"



โธ่ ..



"ก็ไม่ฟังพี่พูดซะที แล้วเมื่อไหร่อย่างนี้เราจะเข้าใจกันซะทีล่ะคะ?" ตัดพ้อ



"ก็ไม่ต้องเข้าใจค่ะ เอมไม่อยากเข้าใจอะไรอยู่แล้ว"



บอกแล้วดิ้นยุกยิก จะให้คนพี่นั้นปล่อยให้ได้ ..



"น้องเอม พี่อดทนมามากแล้วนะ ยังไม่เห็นใจพี่บ้างเลยเหรอ พี่ทำตัวดีทุกอย่าง ทำตามที่น้องเอมต้องการ มันยังไม่ดีเลยเหรอคะ?" ตัดพ้อสุดฤทธิ์



เริ่มจะท้อแล้วนะ ...



"เอมไม่ได้ขอให้พี่น้ำทนเพื่อเอมนี่คะ .."



ร่างบางสวนกลับเสียงเฉยชา จนคนพี่นั้นถึงกับยืนตัวชากับสิ่งที่ได้ยิน ... 




"เอม.."



ทำไมถึง ...


"แต่เอมบังคับ.."



หืม ...



ร่างบางหันหน้ากลับมามองเขา สายตาคมดุดันมากเหลือเกินในตอนนี้ ...



"ต่อให้พี่น้ำจะท้อแท้แค่ไหน ยังไงพี่น้ำก็ต้องอยู่กับเอม หรือพี่น้ำไม่อยากอยู่กับเอมคะ หืม?"



แกล้งถามเสียงดุ คนพี่นั้นรีบพยักหน้า พยักหน้าตอบ


"อยากสิ ..ก็ .."


"ทำเอมเจ็บปางตาย เอมทำแค่นี้ พี่น้ำก็ท้อแล้ว แล้วแบบนี้เอมจะยังเชื่อใจอะไรพี่น้ำได้อีกงั้นเหรอคะ?" แกล้งทำเป็นงอน พร้อมผลักคนพี่ให้พ้นทาง หากแต่พี่น้ำไวกว่า รั้งคนน้องเข้ามากอดเอาไว้อีกครั้งพร้อมกระซิบเสียงหวาน


"น้องเอม น้องเอมเดี๋ยวก่อนค่ะ ฟังพี่ก่อนสิ"



ฟังอะไร..



"รีบๆพูดมาค่ะ เอมง่วง"



"พี่ขอโอกาสอีกครั้งนะ พี่สัญญาว่าคราวนี้พี่จะไม่ทำให้คนที่พี่รักอย่างน้องเอมต้องเสียใจอีก"



หึ ..


"แต่มีเมียสองคน นี่ไม่ใช่ว่าไปแอบมีเอาไว้ที่อื่นอีกนะคะ"


น้ำรีบส่ายหน้า แค่สองคนก็สร้างความปวดใจ ปวดหัวมากพออยู่แล้ว ไม่เอาอีกแล้วจ้ะ



"ไม่มีแน่นอนจ้ะ พี่สาบานเลย"



หึ ..


เอมได้แต่ยกยิ้มมุมปาก ..


"ก็ดีค่ะ แต่เอมอยากจะบอกพี่น้ำไว้อย่างนึง.."



"หืม ..อะไรคะ"



"เอมให้อภัยพี่น้ำ เพราะเอมรู้ว่าเอมก็มีส่วนผิด ผิดที่วันนั้นเอมทำอะไรลงไปโดยไม่นึกถึงใจพี่น้ำ และวันนั้นที่พี่น้ำทำร้ายใจเอมโดยไม่ได้นึกถึงใจเอมเลย จะเป็นเพราะความผิดพลาด ความไม่ทันคิดหรืออะไรก็แล้วแต่ มันทำให้เราทั้งคู่ต้องพบกับความเจ็บปวด .. วันนี้เรามีโอกาสกลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง พี่น้ำสัญญากับเอมได้มั้ยคะ.."



สัญญาเหรอ ...



"ได้สิคะ..สัญญาอะไร.."



"ไม่ว่าเราจะเจออะไรก็แล้วแต่ เราจะนึกถึงกันและกันเสมอ เราจะแคร์หัวใจของเราทั้งคู่ จะรักษาแล้วก็ดูแลหัวใจของเราให้มันดีที่สุด .. ไม่ให้มันต้องเจอกับอะไรที่มันทำให้ใจของเราต้องเจ็บปวดอีกแล้ว พี่น้ำสัญญากับเอมได้มั้ยล่ะคะ เอมขอแค่นี้"



น้ำยิ้มบางๆ ก่อนจะพยักหน้าให้คำสัญญา .. 



"พี่ให้สัญญา .. และมันจะเป็นคำสัญญาที่พี่จะจำมันเอาไว้ตลอดชีวิต ... ขอบคุณนะคะน้องเอม ขอบคุณที่ไม่ว่าจะยังไง ก็ยังรักพี่แล้วก็เลือกให้พี่มาเป็นคู่ชีวิตนะคะ"



ผ่านอะไรมาเยอะมากจริงๆ...



"ขอบคุณเช่นกันนะคะ ขอบคุณที่ไม่ว่ายังไง หัวใจของพี่น้ำก็มอบให้กับเอมเสมอ"



ขอบคุณกันและกัน ...



ขอบคุณที่ฝ่าฟันมาจนถึงวันนี้ ...



วันที่สุขสมหวังทุกอย่างตามที่หัวใจต้องการ




"พี่รักน้องเอมนะคะ รักมาตลอดแล้วก็จะรักตลอดไป"




... พูดเสียงแผ่วพร้อมกับค่อยๆโน้มหน้าลงประทับจูบเบาๆที่ริมฝีปากอิ่มที่เขาแสนจะคิดถึงและโหยหาเป็นที่สุด และมันก็ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี ...



....



จากคนน้อง ที่ซึ่งก็คงคิดถึงเขามากไม่ต่างกัน ...




สุดท้าย ...



ขอบคุณนะครับ ณดล ที่เกิดมาเพื่อดลบันดาลให้ทุกสิ่งทุกอย่างมันมีแต่ความสุข ...




ขอบคุณนะครับลูก ... 









หัวใจของพ่อกับแม่ ... ณดล ...







                                                               END 




สุดท้ายนี้คนที่อยากขอบคุณจริงๆก็คือคนอ่านทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ยอมทนอ่านความทุกข์ผ่านตัวหนังสือ 555555 มันเป็นฟิคเรื่องแรกของเราที่เรามั่นใจว่าน้อยคนที่จะกลับมาอ่านซ้ำๆย้ำๆ เนื่องจากเรื่องนี้มีบางคนนั้นถึงกับถอดใจยอมแพ้กับดราม่าที่ผูกเรื่องเอาไว้ ยอมรับค่ะว่าเป็นคนเขียนดราม่าหนักมาก เรื่องที่ผ่านมาอ่านจะดราม่าหนักเป็นบางช่วง แต่เรื่องนี้ดราม่ายาวๆจนไม่มีทางออก จนคนอ่านเดาไม่ได้ว่ามันจะจบลงแบบไหน แต่ทุกคนก็ยังอ่านกันจนจบ ขอบคุณมากนะคะ ขอบคุณที่อยู่ในโลกของจินตนาการของเรา จุก เจ็บ หน่วง ไร้คำบรรยาย ไปด้วยกัน ขอบคุณมากๆเลยค่ะ และเราก็ไม่ขอะไรมาก เราขอแค่ความรู้สึกของทุกคนด้วยค่ะ อาจจะมีน้ำตาบ้าง รอยยิ้มที่มีไม่กี่ตอน ความฟินที่มีแค่ช่วงแรก ความหมั่นไส้ในตัวพี่เอย ความเกลียดในตัวของพี่น้ำ หรือความแสนดีในตัวของน้องเอม คงไม่มากไปหรอกใช่มั้ยคะ 



"เราแชร์จินตนาการของเราแล้ว เราขอแชร์ความรู้สึกของทุกคนบ้างนะคะ" 



แล้วเราสัญญาว่าเรื่องต่อๆไปของเรากับตัวละครเอมน้ำ ทุกคนจะได้อ่านมันเรื่อยๆแน่นอนค่ะ เราสัญญา .. ^_^ เจอกันเรื่องต่อไปนะ     







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

1,118 ความคิดเห็น

  1. #1118 GJJOSK (@GJJOSK) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 15:45
    ชอบมากเลยไรท์เรื่องนี้ เข้าใจชีวิตเลย
    #1118
    0
  2. #1115 เนโอเทลโร่ (@newen) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 23:35
    เป็นเรื่องที่เครียดมากจริงๆแต่ก็อ่านจนจบ เนื้อเรื่องน่าสนใจ เป็นกำลังใจให้ปีศาจนะ
    #1115
    0
  3. #1114 AMPp PK (@AMPossible) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 15:23
    อ่านจบสักที หน่วงหนักมากเรื่องนี้ เราอ่านฟิคเทอหลายเรื่องมากๆ ชอบภาษาที่เขียน ชอบเนื้อเรื่อง ชอบทุกอย่าง 555 ตั้งแต่อ่านมา เรื่องนี้ดราม่าสุดๆ ขอบคุณนะ ที่แต่งเรื่องราวดีๆมาถ่ายทอดเป็นตัวหนังสือให้เราได้อ่าน #ขอบคุณมากๆครับ (ขอบคุณตัวเองที่เข้ามาอ่านเรื่องนี้ ^^)
    #1114
    0
  4. #1112 gordeena (@gordeena) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 19:35
    นี่เป็นอีกเรื่องที่เราชอบมากๆเลย เสียน้ำตาเยอะเลย ยิ่งปมกับครอบครัว อ่านแล้วน้ำตาใหลพรากๆ ไรท์เก่งมาก รออ่านดราม่าหนักๆแบบนี้อีกนะ :)
    #1112
    0
  5. #1111 cploynat5656 (@cploynat5656) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 00:54
    โอ้ยยยย ช้ามากกกก พึ่งเข้ามาอ่าน เรื่องนี้สุดๆมากค่ะ คนอ่านได้มีมุมมองความคิดแง่คิดใหม่ๆ สนุกมากจริง รวดเดียวจบเลย หน่วงมากกก ไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว ขอบคุณไรท์ที่แต่งฟิคดีๆมาไห้อ่านค่ะ
    #1111
    0
  6. #1110 ตะวันย้อนแสง (@oil_995) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 21:19
    อ่านรวดเดียวจบเป็นฟิคที่สนุกมาก อ่านไปร้องไห้ตามหลายตอนเลย ภาษาเขียนของไรท์ดีมากบรรยายความรู้สึกของตัวละครได้ดีเข้าใจง่าย ไรท์เก่งมากๆค่ะ
    #1110
    0
  7. #1109 andmyaa (@dylp) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 20:22
    เรื่องนี้เรารู้สึกว่าทุกตัวละครมันมีชีวิตและจิตใจมากถึงมากที่สุดอะ มีพาร์ทของแต่ละคนซึ่งก็หนักหน่วงแบบกินกันไม่ลง สารภาพว่าเรื่องนี้เราไม่ได้ทีมเอมน้ำ อาจจะเป็นเรื่องแรกด้วยที่ไม่ได้เน้นอ่านแค่เอมน้ำและไม่ได้เชียร์ให้ลงเอยกันแบบจริงจัง เพราะเรามาเพราะพี่เอยค่ะ แต่ไม่ได้หมายความว่าให้เอยเป็นนางเอกนะ หมายถึงไม่ต้องคู่ใครเลย คู่กับเรานี่แหละค่ะ 555555 เป็นตัวที่เข้ามาดำเนินเรื่องได้สุดๆจริงๆ ยอมรับว่าเรื่องนี้อินมาก และหน่วงมากจนถ้าจะอ่านต้องอารมณ์นิ่งๆ ทำสมาธิดีๆ จิตแข็งๆเข้าไว้แล้วลุยอ่านเอา แต่ก็ยอมรับอีกว่าเราเสพติดความเจ็บปวดไปกลายๆ ด้วยความที่อินด้วยแหละ เหมือนเจออะไรที่เจ็บปวดแล้วเราร้องไห้ มันรู้สึกว่า อ่านละแม่งคอมพลีทว่ะ เราชอบอะไรที่เราอ่านแล้วเรารู้สึก ยิ่งร้องไห้ไปกับมันยิ่งรู้สึกว่ามันสะใจดีอะ มันถึงและมันได้ระบายสิ่งที่เก็บกดออกมาด้วย ทำให้เรารู้สึกว่าอินนะ แต่เราไม่ได้เครียดเพราะมันคอมพลีทอะ งงมะ 555555
    อะ สรุปก็คือเรื่องทั้งหมดมันก็มาจากพื้นฐานการเลี้ยงลูกที่ไม่ครอบคลุมและขาดสติไปมากหน่อย เป็นการสะท้อนถึงความต้องการของคน อย่างเอมที่ถึงจะยอมแต่ไม่เต็มใจ สุดท้ายใจก็เรียกร้องตามความต้องการอยู่ดี อย่างน้ำที่ก็ยอม แต่สุดท้ายก็ไม่ได้รัก แต่ขอพูดเลยว่าเรื่องนี้เราไม่ทีมน้ำเลย เป็นพระเอกที่อ่อนปวกเปียกสุดๆแล้วค่ะ ใจไม่นิ่ง เอาใครไม่อยู่แม้กระทั่งตัวเอง จริงๆที่เราแอบไม่เชียร์เอมน้ำส่วนหนึ่งก็เพราะตัวน้ำเองด้วยนะ อย่างเอยที่ทำตามที่ตัวเองต้องการ อาจจะรู้ความจริงบ้าง ไม่รู้บ้าง เหมือนจะเข้าใจแต่ก็ไม่จบ ด้วยเหตุผลและความสับสนอะไรก็แล้วแต่ แต่สุดท้ายคือการเข้าใจความจริง ยอมรับมันให้ได้จริงๆ การได้เป็นคนเสียสละบ้าง คิดว่าส่วนนี้เอยไม่ได้ปลดล็อคให้แค่คนอื่น แต่ปลดล็อคให้ตัวเองด้วย และน่าจะมีความสุขมากกว่าที่เคยเป็น ส่วนพี่อัศ ชอบที่เป็นพี่ชายที่อบอุ่นให้เอมมาตลอด คอยเป็นตัวกลางของทุกคนทั้งๆที่จริงๆตัวเองก็ไม่ค่อยจะโอเค นับว่าเป็นพี่ชายที่เข้มแข็งมากๆเลยอะ แบกรับความอะไรก็ไม่รู้หลายๆอย่างไว้และพยายามจะแก้ให้ได้มากที่สุด และสำคัญมากกก คนที่พลิกเรื่องราว มาแบบเงียบๆ แต่เรื่องจบว่ะเห้ย พี่อาร์มนี่ม้ามืดจริงๆค่ะ โคตรของโคตรผู้ชายในอุดมคติ อบอุ่น อ่อนโยน เป็นคนที่ควรได้ดูแลหัวใจของสาวๆในเรื่องอะ งื้อ ดีใจที่มาดูแลพี่เอยของเรานะคะ เรายอมและยินดีมากๆอะ ยกให้พี่อาร์มเป็นพระเอกของเรื่องได้มะ แบบซีนน้อยนะ แต่ดาเมจแรงเหลือเกิน ไม่รู้ว่าเราคิดไปเองหรืออินเกินปะนะ แต่อาร์มเอยคือเคมีดีมากๆๆๆ แบบเราเขินอะค่ะ รู้สึกว่าเขาเป็นคนที่เข้ามาแล้วทำให้ชีวิตของสองแฝดมันดีอะ แบบอยู่กับคนไหนแล้วก็ดีขึ้นกันทั้งนั้น /ตัดภาพไปที่พ่อของเด็กสิคะ เอ้ออออ
    สุดท้ายนี้ สามหัวใจเป็นเรื่องที่โคตรหนักหน่วง แต่ก็ทำให้ใจเราแข็งแกร่งมากเหลือเกินค่ะ ไม่ใช่ว่าอยากจะอ่านแนวนี้อีกนะ แต่ไม่มีใจให้เจ็บอีกละค่ะ... เรื่องนี้ไรท์ระบายความดราม่าพอแล้วเนอะ เรื่องหน้าเราขอทวงคืนเอมน้ำแบบปิศาจปกตินะคะ เรื่องนี้มันแอดว๊านซ์มาก ใจบางเด้อออ แต่ก็ชอบมากนะ แต่ใจก็บางมากด้วย ขอบคุณที่สาดความดราม่าน้ำตาแตกได้มหัศจรรย์ขนาดนี้ อินเว่อ (ถ้ามีโอกาสก็อยากอ่านพาร์ทอาร์มเอยอีกสักนิด งื้อ เคมีพุ่งมากแม้จะเป็นตอนท้ายๆไม่กี่ตอน 555555555) ขอบคุณที่เขียนเรื่องราวของเอมน้ำให้โลดแล่นมีชีวิตชีวาในจินตนาการของเราต่อไป และขอบคุณที่นำพาพี่เอยมาให้เรารู้จักค่ะ สามีคนที่สามของเรา #ทีมเมียพี่เอย รักรัก แอร๊
    #1109
    0
  8. #1098 jasalapao (@jasalapao) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 14:03
    เก่งมากนะคะ ที่ทำให้เราอ่านแล้วมีน้ำตาและอินไปกับตัวละครทุกตัว  สนุกมากค่ะ
    #1098
    0
  9. #1097 Mhew9053 (@Mhew9053) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 09:38
    ในที่สุดเราก็ข้ามผ่านความทุกข์ และมีความสุขไปด้วยกัน ทั้งคนเขียนคนอ่าน

    ขอบคุณการถ่ายทอดเรื่องราวผ่านตัวหนังสือในทุกๆเรื่องคะ จะติดตามและคอยเป็นกำลังใจอยู่ตรงนี้ ขอบคุณคะ
    #1097
    0
  10. #1096 Big (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 23:13
    สุดยอดจริงๆค่ะ ตอนแรกอ่านๆไปก็เครียดมาก แต่ติดใจ555 ชอบแนวคิด วิธีดารดำเนินเรื่องของไรท์ จบสวย อ่านแล้วยิ้มมีความสุขค่ะ เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ
    #1096
    0
  11. #1095 NanaMalina2 (@NanaMalina2) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 16:17
    เป็นเรื่องที่ เจ็บ จุก ปวด แบบไม่มีบรรยายได้เลย เป็นดราม่าที่หนักหน่วงจริงๆ ยอมรับในความเก่งขอไรท์ที่แต่งเรื่องได้อินมากๆๆๆ อ่านแล้วเหมือนเราไปอยู่ในจุดๆนั้นจริงๆ เศร้าจริง จุกจริง ร้องไห้จริง จะติดตามเรื่องที่ไรท์แต่งไปทุกเรื่องค่ะ สู้ๆๆๆๆเป็นกำลังใจให้นะค่ะ
    #1095
    0
  12. #1094 หมีกอดอุ่น (@yellow1112) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 09:54
    กว่าจะอ่านจบเกือบไม่รอด จริงๆไม่ค่อยชอบดราม่าหนักๆอ่านแล้วปวดใจ แต่พออ่านแล้วมันหยุดไม่ได้อยากรู้ว่าจะเป็นยังไงต่อ ลุ้นทุกวินาที ทุกตัวละครมีความสำคัญหมด นางเอกนี่แบบ เอมจะเป็นคนดีอะไรขนาดนั้น ส่วนเอยก็แบบเอาแต่ใจเป็นบ้า มาถึงพระเอกก็แบบจะพูดว่าโง่ก็โว่แหละ แต่ดีตรงรักน้องเอมคนเดียวไม่เปลี่ยนใจ แล้วอย่างพ่อแม่ นี่แบบลำไยพ่อแม่เอมเอยมาก ทำไมทำกับลูกแบบนี้พออ่านไปเรยๆก็เข้าใจ ว่าทุกอย่างมีเหตุผลของมัน อ่านไปหัวร้อนไป แทบไบโพล่า 55555 แต่ตอนจบคือดี เอยก็มีคนดูแล พี่น้ำกับน้องเอมก็แฮปปี้แถมมีเจ้าตัวน้อยมาอีก ดีงามมมมม ....ขอบคุณปิฉาดดดดดดดดด
    #1094
    0
  13. #1093 boonmk9 (@boonmk9) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 23:47
    จิงๆแล้วเปนคนที่ชอบอ่านดราม่าที่ปีศาจเขียนนะอ่านแล้วมันคืออารมณ์ดราม่าแบบแท้จิง เปนดราม่าที่หนักหน่วงพอสมควรเรื่องนี้เปนดราม่าที่แบบยาววววอ่านแล้วบางทีก้อใจคอไม่ดีเพราะอินจัด สำหรับตัวละครคนแลกพี่อัศพี่ชายที่แสนดีของน้องสาวทั้งสองคนช่วงแรกอาจะไม่เข้าใจว่าทำไมทุกคนต้องทำอย่างนี้กับน้องคนสุดท้องจนตัวเองต้องไปบำบัดแล้วคนที่ทำให้พี่อัศเข้าใจก้อคือหมอนัท คนต่อมาพ่อแม่แฝดนี่ตอนอ่านหมั่นไส้แล้วก้อโมโหมากกกกกถ้าเปนลูสะใภ้นี่ต้องเหนดีกัน (ใจเริง) ส่วนพี่อาร์ม ผช. ที่แสนดีอีกคนนึง เปนคนคิดบวกก้อแอบเชียร์ให้ได้กับเอมอยุ่นะ55 น้องเอยอ่านเริ่มแรกคิดว่านางต้องเปนคนที่ร้ายมากแน่ๆไม่ยอมคนเอาแต่ใจแต่นางก้อเปนคนรักพี่รักน้องดีนะและนางก้อเข้าใจนะถ้ามีเหตุผลมาคุยกับนางเอยเปนคนที่ไม่ได้ชอบแย่งของคนอื่นเสมอไปแต่โอกาสมันมาเองก้อต้องรับไว้แต่นางก้อเปนคนที่น่าสงสารมากคนนึงนะรักทั้งที่เค้าไม่เคยที่จะรักเราเลย ส่วนน้องเอมผุ้เสียสละ2017แอบร้ายอยุ่ช่วงหลังๆเมิลของหายอยากได้คือ...ผญ.นี่ก้อน่ากลัวเนอะตอนที่น้องเอมเมิลคนบ้าอ่านแล้วสะเทือนใจมากไม่คิดเลยว่าจะมาเจอเหตุการ์ณแบบนี้ เศร้า เสียใจ สงสาร ปะปนกันไป คนสุดท้ายพระเอกของเรื่อง..หรอออออ หึ จนถึงตอนสุดท้ายน้ำก้อไม่ได้แก้ไขปัญหาด้วยตัวเองอยุ่ดี ขอบคุณสำหรับฟิคดราม่าหนักๆนะค่ะปีศาจ
    #1093
    0
  14. #1092 จบอะไรมาอะเรา (@nada11513) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 22:04
    ไรท์เป็นคนที่ต้มมาม่าเก่งมากอะ ร้องไห้มาหลายตอนแต่ชอบ ไรท์เป็นคนที่อัพฟิคถี่ที่สุดเท่าที่เคยอ่านๆมา อัพหลากหลยเรื่องจนบางทีรีดก็สับสนบ้างว่าเรื่องไหนใครเป็นใคร แต่ยอมรับว่าประทับใจมาก สุดท้ายขอให้ไรท์สุขภาพแข็งแรงอยู่แต่งฟิคไปเรื่อยๆ ขอบคุณไรท์ครับ
    ปล.มีพลอตแบบสวรรค์เบี่ยงไหมไรท์ตบจูบไรงี้
    #1092
    0
  15. #1091 moo (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 21:01
    อธิบายเป็นคำพูดจริงๆ ยอมรับว่ามันเจ็บมันหน่วงไปหมด แต่ไม่เคยคิดที่จะหยุดอ่านหรือยอมแพ้เลยนะ ไม่รู้สิ นี่เองก็แอบเชื่อมั่นในความรักของพี่น้ำที่มีต่อน้องเอมมากๆว่ามันจะนำพาไปหาทางออกได้ในที่สุด(ถึงแม้จะเเอบสงสารน้องเอยมากๆก็เถอะ) บอกตรงๆว่าเจ็บแทนเอยและก็(แอบ)อินกับตัวละครนี้โคตรๆ รู้ว่าผิดนะแต่ก็รักอ่ะ ก็มันรักจะให้ทำยังไงได้อ่ะ

    เอาเป็นว่าเราเข้าใจและพร้อมอ้าแขนปลอบน้องเอยเสมอเลยนะ

    โธ่คนดี...เจ็บมากใช่ไหม มาให้เค้ากอดปลอบมา555555

    ก็คนมันสงสารอ่ะ!!!!
    #1091
    0
  16. #1090 Beever3 (@Beever3) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 17:32
    เย้ๆๆๆๆๆๆหาทางออกเจอะแล้ววววว เรื่องนี้มันบีบหัวใจมากนะคะไรท์. เขียได้ดีมากๆๆสุดยอดดดตบมือรัวๆๆๆๆๆๆขอบคุณนะคะที่เขียนหิคเอมน้ำให้อ่าน มันทำให้หัวใจเรากระชุ่มกระช่วยยิ้มได้ฟินวนไป รอเรื่องต่อไปค่ะ รักไรท์ รักเอมน้ำ
    #1090
    0
  17. #1089 kung (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 13:29
    จบแล้ว เราคิดว่าเรื่องนี้จะจบแบบทางใครทางมัน รู้สึกว่าเรื่องที่เกิดขึ้นไม่มีทางออกเลยค่ะ แต่!!ไรท์กลับทำตอนจบให้สวยงามและเป็นความยินดีให้กับทุกตัวละคร ขอบคุณนะค่ะที่เขียนจินตนาการของไรท์ให้เราได้อ่าน เรื่องแรกของไรท์ที่อ่านแล้วเจ็บปวดทุกตอน เป็นเรื่องที่ให้แง่คิดอะไรหลายอย่าง ความรักที่ไม่สามารถบังคับกันได้ ความรักของพ่อกับแม่ที่รักลูกไม่ถูกทาง สิ่งสำคัญของความรักคือการให้อภัย และกำลังใจที่สำคัญที่สุดคือกำลังใจจากคนในครอบครัวนี่แหละ^^

    /////////////////////////

    พี่น้ำ ที่ไม่สามารถแก้ไขปัญหาได้เลย แต่ก็รักนะ 555

    น้องเอม เป็นน้องที่แสนดี เป็นคนที่เสียสละ ให้และทำทุกอย่างให้คนที่รักได้

    พี่เอย เอาแต่ใจ อยากได้อะไรต้องได้ สุดท้ายกลับมาเป็นพี่ที่แสนดี มองความรักในแง่บวกขึ้น เพราะผู้ชายคนหนึ่ง

    พี่อัศ พี่ชายที่แสนดี พี่ชายที่อบอุ่น เข้าใจเรื่องทุกอย่าง

    พี่อาร์ม เป็นผู้ชายที่เปลี่ยนทุกอย่างให้สดใส ผู้ชายที่คิดบวก ผู้ชายที่ทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งยิ้มได้ ทำให้โลกของเธอสดใส

    หมอนัท ที่ให้กำลังใจพี่อัศเสมอ อยู่เคียงข้างในวันที่มีปัญหา

    **ยิ้มแก้มปริกับตอนจบ น่ารักมากค่ะ #ฟิคพี่เอยน้องเอย #ไรท์ปิฉาด
    #1089
    0
  18. #1088 Jr. (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 13:09
    อืม!!ภูมิใจกับไรท์ค่ะ

    กับเรื่องราวทุกอย่าง ทุกตอน

    ที่ทำให้เรารู้สึกไปกับมัน

    กับความรู้สึก นึกถึง ของไรท์ที่ดึงทุกอารมย์ออกมาได้ดีมากๆ คุณเก่งค่ะ ชมเชยจากใจนักอ่านเงาคนนี้ค่ะ

    #1088
    0
  19. #1087 Lemon (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 09:07


    ฟิคพี่เอยน้องเอม คือตอนแรกไม่กล้าเพราะกลัวดราม่า หลังจากที่อ่านอินโทร ก็มีอยู่ช่วงหนึ่งไร้ท์อัพเรื่องนี้ถี่ไม่อัพเรื่อง

    อื่นเลย เลยหลงเข้าไปแล้วหาทางออกไม่ได้ กลายเป็นคน

    เสพติดความเจ็บปวด รอว่าเมื่อไหร่จะอัพตอนต่อไป พออัพ

    แล้วก็รออีกว่าเมื่อไหร่จะคลายปมที่ผูกไว้เสียที บางทีสาม

    ตอนติดแล้ว ปัญหาก็ยังไม่คลี่คลาย หงุดหงิดกับพี่น้ำที่ไม่

    ได้ดั่งใจเลย น้องเอมก็จะเศร้าไปถึงไหน พี่เอยเมื่อไหร่จะคิดได้



    แต่ตัวละครที่ชอบที่สุดคือพี่อัศผู้แสนอบอุ่น แต่บางทีก็อ่อน

    แอมันเหมือนมีชีวิตจริง คุณพ่อของแฝดนี่โมโหแล้วโมโหอีก

    จะใจร้ายกับลูกไปถึงไหน และสุดท้ายชอบมากเป็นพิเศษ

    พี่อาร์ม ผู้ขโมยซีนทุกคน ผู้ชายคิดบวก มองโลกในแง่ดี

    อบอุ่นแสนดี มาอย่างหล่อๆอย่างกับพระเอก ข้อคิดที่ได้

    จากเรื่องนี้ คือการอภัยกันไม่ว่าเราจะโกรธคนที่ทำร้ายเราแค่ไหนถ้าเรารู้จักให้อภัยก็เหมือนยกสิ่งหนักที่ตัวเองแบกไว้

    ออกไป เพราะบางทีคนที่ทำร้ายเราคือคนในครอบครัว ยัง

    ไงก็คือครอบครัวของเรา ขอบคุณสำหรับ สามตอนสุดท้าย

    ที่มาเยียวยาหัวใจหลังจาก หนักหน่วง บางครั้งใจบางกับ

    บางตอน แต่ไม่เคยหยุดอ่านเลย ขอบคุณไร้ท์อีกครั้งที่แต่ง

    ฟิคมาให้อ่านกัน ยังอยู่ด้วยกัน ไม่ทิ้งไปไหนเลยขอบคุณจริง

    ขอเป็นหนึ่งกำลังใจให้ไร้ท์ สร้างสรร ผลงานดีๆต่อไป





    #1087
    0
  20. #1086 11.11 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 09:06
    จบแล้ววววว ใจจริงเราก็อยากให้น้องเอยคู่กับพี่น้ำด้วยนะ เพราะความรักของน้องเอยก็ไม่ได้แพ้ความรักของใคร แต่ไม่เป็นไรถือเป็นการจบแบบสมบูรณ์แบบที่สุด เป็เรื่องที่บีบคั้นหัวใจที่สุดตั้งแต่เคยอ่านมา ถ่ายทอดอารมณ์ความรู้สึก ได้ถึงขั้วหัวใจคนอ่านได้ หน่วงๆตั้งแต่ต้นเรื่องจนปลายเรื่อง สุดท้ายแล้ว มันสนุกมก แม้จะเสียน้ำตาไปบ้าง รอเรื่องต่อไปนะไรท์ ไม่เอามาม่าแล้วนะ ท้องอืดแล้ววววว เป็นกำลังใจให้เธอ และขอชื่นชมจากใจริงๆ
    #1086
    0
  21. #1085 #เด็กขี้อิจฉา (@58111642) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 08:52
    รออ่านเรื่องต่อๆไปของไรท์นะ แต่ไม่เอาแล้วได้มั้ยแบบนี้ อ่านแล้วหัวร้อนนน555 นู้นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่จบเรื่องสักที ถึงเรื่องจะหน่วงยังไงแต่พอเวลาแจ้งเตือนว่าอัพแล้ว จะเป็นเรื่องแรกที่กดมาอ่าน อยากรู้ว่าจะแก้ยังไง จบยังไง จบน่ารักมากจริงๆ ชอบความอบอุ่นของพี่อาร์มม
    #1085
    0
  22. #1084 Poomm (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 08:51
    จบลงไปอย่างสวยงามค่ะไรท์ ประทับใจมากเลยค่ะ

    คุมโทนดราม่ามาทั้งเรื่อง แบบไม่มีหลุดเลยแบบนนี้

    กลัวใจไรท์ตอนจบมากเลยค่ะ กลัวจะฝากรอยร้าว

    ไห้เราจนหยดสุดท้ายน่ะสิ แต่สุดท้ายแล้วทุกอย่าง

    ก็ลงเอยได้ด้วยดี ไรท์เปิดประตูได้ถูกบานมากเลย

    มันทำไห้ความหน่วงทั้งหลายที่สะสมมานาน

    ละลายหายไป แบบไม่มีติดค้างในใจเลยค่ะ

    ตอนที่ดราม่าหนักๆนี่เครียดมาก แอบนึกหมั่นไรท์

    อยู่ในใจ ว่าทำไมต้องเขียนอะไรให้หนักหน่วงขนาด

    นี้นะ เป็นไรมากรึเปล่าเนี่ย แต่ก็เข้ามาอ่านทุกตอน

    อ่ะค่ะ ลุ้นตลอด ว่าจะเอายังไง จะเอายังไง อ่ะว่าไป

    ประมาณนี้ค่ะ บางทีก็แบบ มีหนักกว่านี้อีกมั๊ย โยน

    เข้ามาเลย ขยี้มันเข้าไป อย่าไห้หลุดจากตรงนี้เชียว

    นะ ถ้ามันไม่เคลียอ่ะ แบบหมั่นใส้คนเขียนอ่ะค่ะ

    เพราะไม่คิดว่าจะมีอะไรหนักๆแบบนี้ ในฟิคที่เรา

    เข้ามาอ่านเล่นๆสนุกๆ ซะส่วนมาก แต่ทุกอย่างก็แบบ เออเหนือความคาดหมาย เริ่มชอบ ประทับใจ

    และชื่นชมคนเขียนมากค่ะ แล้วก็เปลี่ยนมาเป็นลุ้น

    เเบบโอย ทำไมผูกไว้ซะหลายปมขนาดนี้ แล้วนี่จะแก้

    หมดมั๊ย แล้วนี่จะแก้ยังไง เปิดประตูบานใหนบาน

    ใหนออกมาก็เจอแต่ปัญหา ก็ลุ้นกับไรท์ไปอีกอ่ะค่ะ

    เพราะภาพรวมแล้วคุมโทนดราม่ามาได้ดีไม่มีหลุด

    เลยทั้งเรื่อง ถ้าหลุดออกไปนิด จากแรงกดดันของ

    รีดทั้งหลายแล้วเนี่ย อรรถรสก็คงจะเปลี่ยนไปทันที

    แต่ไรท์เก่งมากเลยค่ะ ทำให้นิยายเรื่องนี้ไม่มีที่ติ

    และประทับใจมาก ยิ่งตอนจบด้วยแล้ว มันมีทั้ง

    ปลื้มปริ่ม อิ่มเอม แล้วก็อบอุ่น ความมัวหมองทุก

    อย่างที่เคยมีนี่ มลายหายไปหมดสิ้น ในตอนจบ

    เพียงตอนเดียวเลยค่ะ

    จบแล้วก็ใจหายนิดๆอ่ะนะ คงไม่มีอะไรให้ใจจดใจ

    จ่ออย่างหนักหน่วงอีกแล้ว คงมีแค่การรอคอยแบบ

    ธรรมดาๆ พึ่งรู้ตัวว่าชอบดราม่าหนักๆก็ตอนนี้

    อ่ะค่ะ และหวังว่าคงจะมีดราม่าหนักๆแบบนี้แวะเวียนมาทำร้ายจิตใจเราอีกนะคะ นานๆคร้้งก็ยังดีนะ

    จะเก็บ สามหัวใจ ไว้ในใจตลอดไปนะคะ

    และชื่นชอบจินตนาการที่ไร้ขอบเขต เหนือความ

    คาดหมาย ชัดเจนจนจับต้องได้ ของไรท์มากค่ะ

    อ่านแล้วล่องลอยคล้อยตามเหมือนตกอยู่ในวังวน

    ของ " ปิศาจ" ทุกครั้งไป



    รักเธอนะ "ไรท์ ปิศาจ"

































    #1084
    0
  23. #1083 เด็ดน้อยยย (@sunrotjana13) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 08:35
    ขอบคุณไรท์มากๆนะค่ะ..แต่ถึงมันจะหนักหน่วงเขาก็ไม่เคยคิดที่จะไม่อ่าน555 ถึงมันจะเป็นแค่ฟิค..แต่มันทำให้เรามองว่าทุกปัญหามีไว้ให้แก้และที่สำคัญปัญหาครอบครัวเป็นเรื่องใหญ่
    #1083
    0
  24. #1082 ngamtha2304 (@ngamtha2304) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 08:29
    เรื่องนี้เริ่มต้นด้วยความหน่วงมาเรื่อย และก็เริ่มหนักมากขึ้น วิธีการดำเนินเรื่องคือ หน่วง จุกและเจ็บ เดาไม่ถูกเลยว่าจะไปทางไหน พอไรท์อัพตอนต่อไปคือ จะมองหน้าจอก่อนว่า ถ้าเข้าไปอ่านแล้วจะเจ็บไหม สงสารตัวละครแทบทั้งหมด เพราะทุกคนก็มีข้อผิดพลาดของตัวเองทั้งนั้น มีแต่เจ็บกับเจ็บ ทางออกก็มองไม่เห็น อ่านไปร้องไห้ไป เข้าใจน่ะคะกับความต้องการของทุกคนในตัวละคร แต่คนเรามันไม่ได้สมหวังเสมอไป ชีวิตมีแต่อุปสรรคต่างๆนาๆ เรื่องนี้ทำให้เสียน้ำตาเยอะมาก เพราะเกือบทุกตัวละครนั้นเจ็บเกือบทุกคนแต่ตอนจะคลี่คลายก็ไปได้สวย ปัญหาหมดไปเพราะช่วยกันแก้ไข ก็ขอเป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์สู้ต่อไปน่ะคะ ขอบคุณที่พาเราโลดแล่นไปในจินตนาการของไรท์ ขอบคุณมากจริงๆค่ะไรท์เตอร์
    #1082
    0
  25. #1081 SujittraPiyawong (@SujittraPiyawong) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 08:13
    ชอบๆ เข้ามาดูทุกวันว่าไรท์อัพตอนใหม่ยัง ชอบมากกก รอตอนต่อไปเนอะๆ
    #1081
    0