AIMNAM - สามหัวใจ

ตอนที่ 30 : EP29

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2828
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    12 ก.ย. 60

  


               "อย่าเพิ่งไปเจอน้องตอนนี้ว่ะไอ้น้ำ แกกลับไปเคลียร์ปัญหาของแกกับเอยตอนนี้ให้จบเถอะ"


อัศพูดเบาๆ เมื่อเพื่อนรักนั้นจะขอเข้าไปเยี่ยมอาการของเมียและลูก แต่ตอนนี้น้องเอม ... คงจะยังไม่พร้อมพบใคร ...โดยเฉพาะกับ น้ำ ...


"แต่ว่า.."


"เชื่อฉันเถอะว่ะ ...อย่าทำให้เรื่องมันแย่ลงไปมากกว่านี้เลย"


เชื่อเขาเถอะ กลับไปเคลียร์ทุกอย่างให้เสร็จ ... แล้วค่อยมาเคลียร์ทางนี้ เชื่อเขาเถอะว่าเอมไม่ใจร้ายกับคนที่รักมากอย่างน้ำหรอก ...



เอาหัวเขาไปเป็นประกันได้เลย ...





                               "ทานข้าวหน่อยนะคะน้องเอม" อัศบอกกับคนน้องที่เอาแต่นั่งเหม่อลอย ดวงตาไร้จุดมุ่งหมายไร้ซึ่งสายตาที่เขาคุ้นเคย ... 



ไม่มีอีกแล้ว ...สายตาที่สดใสของน้องสาวคนสุดท้องของเขา ...



ข้อมือบางทั้งสองข้างถูกมัดเอาไว้กับเตียง ไม่ต่างจากข้อเท้า ด้วยคุณหมอกลัวว่าน้องจะคิดทำร้ายตัวเอง ... และเด็กในท้อง ...


แต่ตั้งแต่ตื่นขึ้นมาและฟื้นคืนสติ ...



เอมก็ไม่ใช่น้องสาวคนเดิมของเขาอีกต่อไป .. น้องเอาแต่เหม่อลอย ไม่พูดไม่จา .. เหมือนไม่รับรู้ใดๆเลย ...



แม้ใครจะเข้ามาหาและเข้ามาเยี่ยม ...



"น้องเอม.."



เรียกอีกครั้ง ..แต่ก็เหมือนเดิม ... คือไม่มีอาการตอบรับใดๆ ...



ไม่มีเสียงที่ขานรับกลับมา แล้วเรียกว่า พี่อัศขา อีกแล้ว ... 



ลำพังตัวของเอมคงไม่เท่าไหร่ ... แต่ลูกในท้องน่ะสิ .. จะลำบากไปด้วย เมื่อแม่ไม่กินอะไรเข้าไปเลยแบบนี้ ..ลูกไม่หิวแย่เลยรึไงกัน ...



"น้องเอมขา ...ถ้าไม่หิว ก็นึกถึงลูกในท้อง นึกถึงตัวน้อยในท้องหน่อยสิคะ .. ตอนนี้เค้าคงหิวมากแล้วนะ ... แต่แม่เค้าไม่ยอมทานอะไรเข้าไปเลย ดูสิคะ .. จะใจร้ายกับหนูไปถึงไหนกัน..ใช่มั้ยหลานลุง"


...



ลูกเหรอ ...



อัศค่อยๆเอื้อมมือไปวางบนท้องของน้องสาวเอาไว้ ลูบไปลูบมาช้าๆ ... 


"ไม่มีใครรักก็ไม่เห็นเป็นไร อย่างน้อยก็ยังมีแม่รัก มีลุงกับป้ารัก .. ที่สำคัญ ...หนูจงภูมิใจเอาไว้เถอะลูก ว่าหนูเกิดมาจากความรักของพ่อกับแม่ ..ไม่ใช่ความผิดพลั้งหรือพลาดพลั้งจากความไม่ตั้งใจ ... หนูเกิดจากความรัก ความรักที่มาจากทั้งพ่อและแม่ .. และหนูเองก็เป็นแรงใจสำคัญให้กับผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังหมดแรงสู้กับสิ่งที่เจอให้สู้ต่อไป .. หลานลุง .. ลุงไม่รู้หรอกนะว่าหนูเป็นผู้หญิงเป็นผู้ชาย แต่ไม่ว่าหนูจะเป็นตาหนูหรือยัยหนู ... ช่วยบอกแม่เค้าหน่อยเถอะว่าให้สู้เพื่อตัวเองและหนูด้วย ... บอกให้แม่หนูรู้ทีว่าแม่หนูไม่ได้อยู่คนเดียวบนโลกใบนี้ แม่หนูมีพี่ชายคนนี้อยู่ข้างๆ ... อยู่ตรงนี้ด้วยกันตั้งแต่เด็กจนโต... และไม่ว่าจะยังไง เราก็จะยังมีกันและกันอยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆเลย"



ความห่วงหาอาทรของคนเป็นพี่ชาย ที่ถูกส่งต่อให้กับน้องสาวที่กำลังน้ำตาไหลออกมาจากดวงตาทั้งสองข้าง ... 



"น้องเอมจ๋า ... ทานข้าวกันนะคะคนเก่ง" 



อีกครั้ง ...



...



และความเงียบที่เกิดขึ้น ... 




ใบหน้าคมของคนน้องค่อยๆหันมามองช้าๆ ... มองหน้าพี่ชายและอาหารบนช้อนที่พี่ชายนั้นเตรียมป้อน ... คนน้องค่อยๆอ้าปากช้าๆ ...เพื่อรับอาหารที่พี่ชายนั้นค่อยๆป้อนให้ถึงปาก ...



กินทั้งน้ำตา .... 



ตอนนี้ชีวิตเธอมีแค่ลูก ... และพี่ชาย ... 



แค่นั้น ....





                                  คนน้องสุดที่กำลังถูกเยียวยาจากพี่ชายที่ใช้ความอบอุ่นทั้งหมดที่มีนั้นช่วยรักษาบาดแผลใจให้คนน้อง ต่อให้มันจะช่วยไม่ได้มาก แต่ก็ยังดีกว่าเขาไม่ได้ทำอะไรเพื่อน้องเลย ... 



นอกจากอัศที่เป็นพยาบาลพิเศษคอยเฝ้า ก็จะมีหมอนัทที่แวะเวียนเข้ามาเยี่ยมบ้างและช่วยรักษาอีกแรง จนหมอเจ้าของไข้นั้นยอมให้ปลดเชือกที่มัดมือและเท้าของเอมเอาไว้ ...



และมันกำลังจะผ่านไปอีกวันกับวันสบายๆในโรงพยาบาล ถ้าไม่มีใครมาเยี่ยมเสียก่อน...



"คุณพ่อคุณแม่.." อัศอุทานออกมาเบาๆ และหันไปมองคนน้องในทันที คนน้องที่มีอาการหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด โผเข้ามากอดเขาแน่น และเริ่มมีอาการสั่นเทา ..



น้องเอม ...



"ออกไป ..อย่าให้เขาเข้ามา ...เอมกลัว ...เอมกลัว.." 



อัศวาดแขนกอดคนน้องเอาไว้แน่น พร้อมกับกระซิบเบาๆ


"นี่พ่อกับแม่ไงคะ ...พ่อกับแม่ไม่ทำอะไรน้องเอมกับลูกหรอก..ไม่ต้องกลัวนะ ..."



พ่อกับแม่ ...??


"น้องเป็นอะไรตาอัศ" คนเป็นแม่ถึงกับตกใจเมื่อเห็นอาการของลูกสาว ... ทำไมถึง ...


"ไม่เอา ..อย่าให้เข้ามาใกล้เอม อย่า ..พ่อกับแม่ใจร้าย ...พ่อกับแม่ใจร้าย ..ไม่เอา..พี่อัศช่วยเอมด้วย ..พี่อัศ.."


กลัว .. อย่า .. ออกไป อย่าเข้ามาใกล้ ...



"น้องเอมลูก .." คนเป็นแม่ถึงกับเข่าอ่อน นี่ลูกสาวเป็นหนักถึงขนาดนี้เลยเหรอ ... ทำไมถึงเป็นแบบนี้กัน ...



"ฮือๆ ... เอมกลัวแล้ว ..เอมกลัวแล้ว ... อย่าทำอะไรเอมกับลูกเลย ..เอมกลัวแล้ว ฮือออ.."



"น้องเอม ..น้องเอมใจเย็นๆค่ะ ...พี่อยู่นี่นะน้องเอม ..."



"คุณอาคะ เชิญทางนี้ก่อนดีกว่าค่ะ เดี๋ยวนัทจะเล่าให้ฟังเอง" หมอนัทที่ยืนมองอยู่นานได้แต่ถึงผู้ใหญ่ทั้งสองคนให้เดินออกไป ขืนให้อยู่ที่นี่ มีหวังเอมจะแย่เอาง่ายๆ ...



ทั้งๆที่อาการกำลังดีขึ้นเรื่อยๆแล้วเชียว .. 





                       เรื่องราวสุดน่าสงสารของลูกสาวที่ถูกส่งต่อให้กับคนเป็นพ่อเป็นแม่ให้ฟังโดยละเอียดจากคุณหมอผู้เชี่ยวชาญทางด้านนี้โดยตรง คุณหมอที่กำลังเล่าเรื่องที่เป็นแผลในใจของผู้ป่วยซึ่งคือน้องเอม ... 


น้ำตาของคนเป็นแม่นั้นไหลออกมาทันทีที่ได้รู้เรื่องที่เกิดขึ้นกับลูกสาวคนเล็กอย่างน้องเอม ...



ส่วนคนเป็นพ่อได้แต่นั่งหน้านิ่ง ... 



ไม่พูดอะไร..



"แล้วน้องจะหายมั้ยหมอนัท"



หายมั้ยเหรอ ...



"ทุกอย่างขึ้นอยู่กับน้องค่ะ ว่าน้องจะสู้แค่ไหน...แล้วอีกอย่าง ... คนรอบข้างก็สำคัญ.."



...



"คุณอาทั้งสองคะ ... ถ้าสงสารน้อง ... ได้โปรด ...อย่าทำร้ายน้องอีกเลย ไม่ว่าจะกรณีใดๆ ...ได้โปรดเถอะนะคะ ถ้าไม่สงสารน้องเอม ก็สงสารเด็กที่ไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเถอะค่ะ"



อ้อนวอนอีกแรง...



หวังว่ามันคงจะได้ผล...



"คุณคะ..."


คนเป็นภรรยาหันไปหาสามีและอ้าปากจะพูด ...


"ก็รักษาไปตามเรื่อง ...เดี๋ยวก็คงหาย"


บอกแค่นั้นแล้วก็ลุกขึ้นเดินออกไป หมอนัทได้แต่มองตามด้วยความอึ้ง .. 



เดี๋ยวนะ ...



ขนาดนี้เลยเหรอ ...



นั่นลูกทั้งคนนะ ...



"หมอนัท ..หมอนัททำยังไงก็ได้นะลูก ช่วยน้องด้วยนะ ...ช่วยน้องให้หายด้วยนะลูก" คนเป็นแม่พูดขึ้นพร้อมกับร้องไห้ออกมาอย่างน่าสงสาร ... 



หมอนัทพยักหน้า ... ก็ต้องช่วยตามที่แพทย์ช่วยได้ .. แต่คนที่สามารถช่วยได้จริงๆ ทำไมทำเหมือนไม่อยากช่วยกัน ...




อะไรกันเนี่ย ...






 

                          "ฉันให้แกเข้าเยี่ยมตอนนี้ เพราะว่าเห็นว่าเอมอาการดีขึ้นมากแล้ว และก็คงพร้อมที่จะเจอหน้าแก ...แค่แกคนเดียว"



แค่เขาเหรอ?



น้ำทำหน้างง ... หมายถึงอะไร ..



"วันก่อน พ่อกับแม่มาเยี่ยม น้องเอมแสดงอาการหวาดกลัวออกมา ...แต่แก ..ฉันไม่แน่ใจ..ว่าน้องจะรู้สึกยังไง"



อัศบอกเบาๆ แล้วเอื้อมมือไปเปิดประตู ... น้ำค่อยๆเดินเข้าไปในห้อง ห้องที่มีร่างบางนั้นกำลังนั่งอ่านอะไรบางอย่างพร้อมกับลูบท้องที่ใหญ่ขึ้นนั้นไปด้วย ... 



"น้องเอม .."



...



เสียง ...



เอมหยุดอ่านหนังสือ หยุดลูบท้อง และแทบจะหยุดหายใจเมื่อได้ยินเสียงใครบางคนที่คุ้นเคย... 



และเมื่อหันไปมอง ..ก็ไม่รู้น้ำตามันไหลออกมาจากไหน ...



พี่น้ำ ...



"น้องเอม ..พี่ .."



"ออกไป .."



...



"น้องเอมฟังพี่ก่อนสิคะ.."



"ออกไป ...อย่าเข้ามาใกล้ ..ออกไปเดี๋ยวนี้ .." เริ่มโวยวาย ...



และน้ำเองที่พยายามเข้าไปหา ไม่ยอมออกไปตามคำที่น้องไล่ .. 


"น้องเอม น้องเอมใจเย็นๆ.."


"ไม่ !! ออกไปให้พ้น !!! ออกไป!!! อย่าเข้ามาใกล้ฉัน !! ออกไป !!! พี่อัศ!! พี่อัศช่วยเอมด้วย !! พี่อัศ!!! กรี๊ดดดดดด !!! อย่าเข้ามา !!.."



อัศถึงกับรีบวิ่งเข้ามาเมื่อเขาที่ได้ยินเสียงโวยวาย และแทบจะสิ้นสติเมื่อแก้วน้ำนั้นถูกปามาทางเพื่อนรักที่ยืนอยู่และมันกระแทกเข้ากับหน้าของน้ำจังๆ



พร้อมกับเสียงวัตถุที่มันตกกระทบลงพื้นกระจายเป็นเสี่ยง ...



แต่ตอนนี้เขาไม่สนเพื่อนหรอก เมื่อเขาต้องเข้าไปควบคุมน้องสาวของเขาก่อน



"ไอ้น้ำ !! ไอ้น้ำออกไปก่อน ออกไปสิ !!" อัศรีบไล่ เพราะขืนอยู่ตอนนี้ทุกอย่างมันคงจะแย่ลงกว่าเดิม 



น้ำถึงกับมองคนน้องด้วยสายตาที่นิ่งอึ้งเป็นที่สุด .. นี่เอม...  ความเจ็บที่แผลซึ่งกำลังมีเลือดไหลออกมาเป็นสาย ยังไม่เท่ากับความเจ็บปวดที่หัวใจที่เหมือนโดนกรีดแทงให้เจ็บซ้ำไปซ้ำมาอยู่แบบนั้น ...



เขาค่อยๆเดินออกไปอย่างจำใจ แม้จะอยากอยู่มากแค่ไหน แต่อาการคนน้องตอนนี้มันแย่มากเหลือเกิน ..



"ชู่วๆ ใจเย็นๆน้องเอม ..เค้าไปแล้ว พี่น้ำไปแล้วค่ะ"



เอมกระชับอ้อมกอดพี่ชายแน่น น้ำตาไหลออกมาเป็นสาย เจ็บปวดไม่ต่างกัน ที่ต้องสร้างกำแพงขึ้นมาปกป้องตัวเองแบบนี้ ต้องทำร้ายเขาเมื่อกี้ แต่จะทำยังไงได้ ...



ก็ในเมื่อเธอไม่อยากตกนรกทั้งเป็นแบบนั้นอีกแล้ว ...




ไม่เอาแล้ว ... 








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

1,118 ความคิดเห็น

  1. #1103 andmyaa (@dylp) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 19:01
    คุณพ่อเป็นอะไร.... ต้องมีปมคุณพ่ออีกใช่มั้ยอะ เห้ย อะไรกันวะ คนที่จะช่วยให้หายได้ทำไมไม่ทำ นี่รักใช่มั้ย ถ้ารักก็ช่วยทำอะไรก่อนที่จะเสียลูกไปเถอะ ดูแต่ละคนดิ ทั้งสามคนอาการไม่ได้ดีเลยอะ ปล่อยไว้แบบนี้จะเยียวยากันไหวอ่อ เอมเป็นหนักขนาดนี้ ทำไมอะทำไม โกรธอะ โกรธที่ทำให้ดีได้แต่ไม่ทำ
    #1103
    0
  2. #975 ใครคนหนึ่ง (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 10:37
    พ่อแม่เอยเอมนี่เป็นอะไรไม่เข้าใจ โดยเฉพาะพ่อดูเหมือนมีอะไรในใจ ขนาดเห็นลูกเป็นหนักขนาดนี้ยังไม่คิดจะช่วย นี่คิดอะไรอยุ่ สงสารทุกคนจริงๆ
    #975
    0
  3. #971 Ging (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 09:06
    พ่อก็นะทำไมถึงไม่สนใจลูกได้ขนาดนั้น ไม่คิดบ้างหรอว่าที่ผ่านมาเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นมันสร้างความเจ็บปวดให้ลูกแค่ไหน
    #971
    0
  4. #901 norhasint (@norhasint) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 09:03
    จะต้องให้เสียน้ำตาอีกสักแค่ไหนถึงจะพอใจ

    ไม่ไหวแล้ว ฮือๆ 
    #901
    0
  5. #894 poys23 (@poys23) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 07:25
    สงสารเอมจัง พ่อนี่ใจร้ายมากอะ เอมก็ลูกนะ
    #894
    0
  6. #879 ngamtha2304 (@ngamtha2304) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 00:48
    กลัวใจจริงๆกับเรื่องนี้ เข้ามาอ่านทีไร ก็ร้องไห้ตามทุกที ทั้งเจ็บทั้งจุก จะไปทางไหนดีน้ำเอ้ย ขยันสร้างจริงๆสร้างแต่ปัญหาเนาะ โอ๊ยๆๆๆๆเจ็บจุกแท้นองานนี้ จักเมื่อไรจิดี๋ขึ้นเด้งแกเอ้ย พวกฉันใจจิขาดตายแล้วเวลาอ่าน จิเปิดแต่ละที ก็กลัวแถะเด้อ จักเมื่อไรคุณไรท์เตอร์ แก่จิพาพวกฉันคนอ่าน เลิกกินมาม่าจักที อืดจมกองเลือดแล้วแก่เอ้ย (ก็เจ็บละเนาะ ก็มีละเนาะน้ำตา)
    #879
    0
  7. #876 DAvich (@DAvich) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 00:01
    เก็บกด เก็บกดขั้นสุด แม่ยังไม่เท่าไหร่ แต่พ่อนี่สิ!!! เอาพ่อไปเก็บที!!! น้องเอมถูกทำร้ายมาตั้งแต่เด็ก เก็บบาดแผลไว้ในใจมานาน ยิ่งมาโดนพี่น้ำที่ไม่ชัดเจนแถมยังพลาดจากความไม่มีสติจนเกิดปัญหาแบบนี้อีกก็ยิ่งเหมือนกรีดซ้ำลงไปในใจ จะเยียวยาอย่างไรหนอ
    #876
    0
  8. #875 เด็ดน้อยยย (@sunrotjana13) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 22:11
    โอ้ยยยน้องเอมมม..ไม่มีอะรัยจะพูดค่ะ..คุณพ่อมีอะรัยจะพูดไหมอ่ะจริงๆนะคือแบบนี่ไม่รักเอมเลยหรอว่ะ
    #875
    0
  9. #874 boonmk9 (@boonmk9) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 22:06
    น้องเอยก้อเมิลจะยกน้ำกลับคืนให้เอมนะแต่ทำไมไม่คืนล่ะรุ้ว่ารัก..เอยเมิลจะเข้าใจแต่ก้อไม่ทำ...ส่วนน้ำ...เห้ออออ ความหนักแน่นอยุ่ที่ไหนสร้างปัญหาไม่จบไม่สิ้นผูกไปเรื่อยๆจนปัญหายาวไปถึงเชียงรายแล้วมั้ง...ส่วนน้องเอมนี่คิดไม่ถึงเลยว่าจะต้องมาอยุ่ในสภาพแบบนี้สงสารยิ่งอ่านตอนนี้แล้วแบบจุก ทำไมๆๆๆๆๆๆๆๆโว๊ะ..อิน ทั้งหมดทั้งมวนนี่รีดต้องไปพบแพทย์เพราะเวลาอ่านหัวใจเต้นเร็วกว่าปกติ หึ. โป้งปีศาจ
    #874
    0
  10. #873 0843487413 (@0843487413) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 21:34
    น้ำตาคลอ จุกเลย สงสารเอมที่ทุกอย่างพังลง อย่าลืมมีลูกนะและคงเป็นสิ่งเดียวที่ช่วยเยียวยาหัวใจที่เป็นแผลใหญ่ได้
    #873
    0
  11. #872 Metta (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 21:15
    เจ็บ ทรมาร สู้ๆนะ
    #872
    0
  12. #871 Poomm (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 20:52


    สงสารเอมอ่ะค่ะ สะสมความทุกข์ไว้จนใจพัง เกิด

    เป็นแผลใหญ่ในจิตใจจนยากจะเยียวยาละ ผ่านมัน

    ไปไห้ได้นะ ไห้ลูกเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ คนโลเลก็

    ปล่อยเค้าไปค่ะเค้าคงไม่สามารถปกป้องใครได้หรอกเพราะแค่ชวิตเค้ายังไม่รู้ว่าจะเอายังไงต่อไป

    ดีเลย คุณพ่อนี่ก็ใจร้ายสุดๆ เป็นคนผูกปมนี้เองแทน

    ที่จะใช้สองมือค่อยๆแกะ แต่กลับเลือกที่จะจุดไฟเผาไห้วอดวายซะงั้น และก็คงต้องดูท่าทีเอยต่อไปด้วยค่ะ ว่าจะมีปฎิกิริยายังไง ในตอนนี้

    เราจะผ่านคืนวันอันโหดร้ายนี้ไปไห้ได้ค่ะ
    #871
    0
  13. #870 Canteenn (@Citrong) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 20:14
    น้องเอมเอ้ยย สงสารน้องเอมคุณพ่อนี่ยังไง นั่นลูกตัวเองแท้ๆ นี่คงจะไปลงทั้งตัวแม่เด็ก และเด็กในท้องแน่ๆเลย น้องเอมถึงผวาขนาดนั้น โอ้ยยย ครอบครัวนี้อะไรรรร ทำบุญมั้ยลูกก
    #870
    0
  14. #869 Thethxxk(ไม้ขีด) (@suphatthar) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 20:13
    เฮ้ยยยยอิพ่อเกินไปมั้ยอ่ะ นั้นลูกนะเว้ย!!!
    #869
    0
  15. #868 Beever3 (@Beever3) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 19:51
    โธ่เอมมมมมมมม นำก็ไม่เด็ดขาด เอมสร้างกำแพงมาก็ดีแล้วจะได้ไม่เจ็บปวดถ้าตัดขาดเอยไม่ได้ก็อย่ามาเจอเอมอีกเลยนะน้ำ
    #868
    0
  16. #867 Jum2853 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 19:49
    น้องเอมน่าสงสารสุดและป่วยที่สุดแต่คนเป็นพ่อกลับไม่ใยดีเลย นี่หรือคนเป็นพ่อใจร้ายมากทำเหมือนน้องเมไม่ใช่ลูกพี่น้ำก้น่าสงสารเหมือนกัน แต่เพราะตอนนั้นจำใจแต่งงานไปเรื่องเลยบานปลาย
    #867
    0
  17. #866 Lemon (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 19:38
    แค่นี้ยังน้อยๆไปแค่หัวแตกนะพี่น้ำ แต่น้องเอมเจ็บทั้งกาย

    ทั้งใจเพราะความใจอ่อนของน้ำเอง ถ้าไม่ได้พี่อัศไม่รู้ว่าจะ

    เป็นอย่างไรคงแสดงอาการป่วยทางใจออกมานานแล้ว

    ไม่ใช่เพิ่งแสดง พ่อของเอมใจร้ายเหลือเกินดีนะแม่เริ่ม

    ใจอ่อนแล้ว ทำไมพ่อรักแต่เอยหลานก็ไม่รับ แต่อยากรู้

    ตอนนี้เอยเป็นอย่างไรบ้างน้องเอมเป็นบ้าไปแล้ว ป่วยกัน

    หมดบ้านนี้ คนเป็นพ่อของเอมเอยป่วยหนักกว่าใครเกิน

    เยียวยา ส่วนพี่น้ำถ้าพึ่งไม่ได้ขนาดนี้ก็ปล่อยน้องเอมให้

    อยู่กับลูกอยู่กับอัศไปเถอะ หลานมีแค่แม่กับลุงก็พอมั้ง
    #866
    0
  18. #865 Aprilzom (@Aprilzom) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 19:36
    พ่อกับแม่ก็นี่ไม่มีความรู้สึกรึไงนะ เจ็บปวดกันไปหมด สงสารเอม เข้มแข็งนะสู้เพื่อลูกนะ น้ำก็สู้นะ ทุกอย่างต้องใช้เวลา
    #865
    0
  19. #864 SelinaScherzer (@SelinaScherzer) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 19:27
    พ่อเอมเป็นไร...ต้องมีอะไรแน่ๆๆเลยกับครอบครัวนี้อ่ะ..
    #864
    0
  20. #863 obojamaja (@obojamaja) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 19:22
    ปวดใจเหลือเกิน
    #863
    0
  21. วันที่ 12 กันยายน 2560 / 19:21
    พ่อแม่งจะใจเเข็งเกินไปแล้วนะ
    #862
    0
  22. #861 koy (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 19:10
    คนเป็นพ่ำม่คิดจะห่วงลูกเลยหรอ....เคยคิดจะห่วงลูกคนนี้บ้างหรือเปล่า น่าสงสารน้องเอมจังที่มี่พ่อใจทำ
    #861
    0
  23. #860 Aoi_rider (@Aoi_rider) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 19:08
    เอาพ่อน้องเอมไปปรับทัศนคติด่วนลูกเป็นถึงขนาดนี้แล้วยังจะนิ่งได้อีกตกลงเอมใช่ลูกคุณรึเปล่า
    #860
    0
  24. #859 1234 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 19:04
    นี่คือตกลงเอมใช่ลูกป่ะเนี่ยไรท์
    #859
    0
  25. #858 SaraOriginal (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 19:01
    ไรท์ม่าใกล้หมดยัง นี่จะขาดใจตายก่นแล้ว อีพ่อนี้ก่อใจดำจริงถ้าหากเป็นเอยคงรีบโอ๋คงขอร้องหมอให้รักษาให้ดีที่สุด แต่นี้เป็นเอม บอกรักษาไปตำนั้น เฮ้ยอ่านไปร้องให้ตามแล้วไรท์ มันอืนมาก ภาพจากจินตนาการชัดเจน😢😢😢😢 รีดขอตัวไปหาอ๊อกซิเจนก่อน ใจจะขาดตามแล้ว
    #858
    0