AIMNAM - สามหัวใจ

ตอนที่ 18 : EP18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2849
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    5 ก.ย. 60

               

                   "พี่น้ำล่ะลูก?"


แม่สามีเอ่ยถาม ร่างบางที่นั่งอยู่คนเดียวในเรือนหอ ก็นัดไว้แล้วว่าจะมาพาน้องไปไหว้ญาติผู้ใหญ่ ก็แล้วทำไมถึงเจอแต่น้อง ไม่เจอคนพี่ ..



"พี่น้ำออกไปทำงานแล้วค่ะ"



หืม?



"อ้าว ออกไปได้ยังไงกัน ก็แม่นัดเอาไว้"



มันยังไงกัน 



"เอยไม่รู้ค่ะ"



ตอบสั้นๆ ... พี่น้ำไม่พูดอะไรกับเธอแม้แต่น้อย ไม่มองหน้า ทำเหมือนเธอเป็นอากาศ ..



เหมือนเธอไม่มีตัวตน...



คนเป็นแม่ได้แต่ทำหน้าไม่พอใจ ... เอาแล้วสินะ ... 



"ไม่เป็นไรนะลูก ไป ไปกลับแม่สองคนก็ได้ ..."



เดินเข้ามาลูบผมลูกสะใภ้ด้วยความอบอุ่น ก่อนจะพาเดินออกไป พร้อมกับคำกล่าวโทษลูกสาวคนเดียวของเธอในใจ ...



เดี๋ยวจะได้เห็นดีกัน ... 





                       "แม่เราเค้าโทรมารายงานกับพ่อ ว่าน้ำทิ้งน้อง ทิ้งนัดแม่เค้า" เจ้าของบริษัทเอ่ยเบาๆ ขณะที่ลูกสาวเดินเข้ามาเอางานให้ตรวจ น้ำปรายตามองเล็กน้อย ...



"น้องฟ้องเหรอคะ?"



"น้องไม่ได้ฟ้อง แต่การกระทำของน้ำมันฟ้องต่างหาก"


..


"น้ำ ...น้ำเองก็โตแล้วนะลูก น้ำควรรู้แล้วว่าอะไรเป็นอะไร ..พ่อรู้ว่าน้ำเจ็บ ..ทุกคนก็เจ็บไม่แพ้กัน ไม่ว่าจะเป็นน้ำ เป็นน้องเอย หรือน้องเอม ..."



เขาเข้าใจ ...แต่ถึงยังไง ... เขาก็ไม่อยากให้ลูกสาวเขาต้องกลายเป็นคนใจร้าย ... 



"ถึงยังไง น้องก็คือน้องนะลูก ...ถึงไม่ได้รักอย่างคนรัก แต่น้ำก็รักน้องแบบที่น้ำรักมาตลอดได้นี่ลูก .. น้ำ พ่อรู้ว่าลูกรู้ว่าสิ่งที่มันเกิดขึ้นตอนนี้มันไม่ใช่ความผิดของน้องทั้งหมด ..น้ำก็รู้นี่.."



เขายังมองรู้ว่าที่เอมต้องทำแบบนี้ มันต้องมีเหตุผล ... และเขาเชื่อว่าเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันมีเหตุผลเสมอ ...



น้ำส่ายหน้าเล็กน้อย ...



"ถ้าไม่ใช่เอยไปบังคับเอม เอมก็คงไม่ทำแบบนี้หรอกค่ะ" 



เขายังคงเชื่อว่าเอยไปบังคับน้อง เขาเชื่อแบบนั้น ...



คนเป็นพ่อได้แต่ถอนหายใจเบาๆ ... 



"คนที่ต้องอยู่กับความผิดที่ไม่ได้ก่อ มันก็เหมือนตายทั้งเป็นนะน้ำ ..."



ตายทั้งเป็นเหรอ ... เขาต่างหาก ...เขาต่างหากที่เหมือนตายทั้งเป็น ... ไม่ใช่เอย ...



แต่เป็นเขา!!!!





                    "คุณเอย!! คุณเอยอย่าเพิ่งเข้าไปค่ะ คุณเอย.."



เสียงเลขาหน้าห้องร้องโวยวายด้วยความตกใจเมื่อร่างบางของเจ้านายฝาแฝดนั้นพุ่งเข้าไปในห้องของฝาแฝดคนน้องด้วยอารมณ์เกรี้ยวกราด



"ไม่ใช่เรื่องของเธอ ไสหัวออกไป!!"



หันไปตวาดใส่เลขาจนเลขาถึงกับตกใจหน้าซีด ยิ่งเห็นสายตาคมที่มันแข็งกร้าวยิ่งทำให้เธอรู้สึกกลัวเข้าไปใหญ่ .. เอมที่กำลังนั่งทำงานนั้นค่อยๆลุกขึ้นพร้อมกับพยักหน้าให้เลขานั้นออกไปก่อน ..  เมื่อได้รับคำสั่งจากเจ้านายที่ขึ้นตรง เลขาคนเดิมจึงเดินออกไป .. 



"พี่เอย.."



เพี๊ยะ!!




ฝ่ามือบางตบลงบนแก้มเนียนของคนน้องก่อนจะพูดจบ และเอมที่หน้าหันตามแรงตบของคนพี่ และร่างบางของเธอที่ถูกคนพี่นั้นกระชากต้นแขนเข้าไปประชิด สายตาคมนั้นดูมีแต่ความโกรธเคืองและเกลียดชัง ..



"เธอมันบ้าแล้วใช่มั้ยเอม!! เธอทำแบบนี้ทำไม!! เธอต้องการให้ทุกคนเกลียดฉัน เธอต้องการให้พี่น้ำเกลียดฉันใช่มั้ย !! ใช่มั้ย!!"



เปล่า ..ไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนั้น ...



"เอมเปล่านะคะ..เอมไม่ได้ .."



"เธอก็รู้ !! เธอก็รู้ว่าพี่น้ำรักเธอ พี่น้ำอยากแต่งงานกับเธอ และฉันก็ยอมให้เธอแต่งงานกับพี่น้ำแล้ว ก็แล้วเธอจะมาเสียสละบ้าบออะไรของเธอ!! เธอรู้มั้ยเอม!! เธอรู้มั้ยว่าการกระทำที่แสนดีของเธอแบบนี้มันคือปิศาจ..มันคือปิศาจร้ายที่ทำร้ายฉันมาตั้งแต่เด็กจนโต !!"



อะไรกัน..



เอยจ้องหน้าน้องทั้งน้ำตา .. ตบหน้าน้องเมื่อกี้ คิดเหรอว่าพี่ไม่เจ็บ ...แต่ตบเมื่อกี้ ตบให้สติเธอมันกลับมาไง!!



"เธอเสียสละ เธอเสียสละทุกอย่างให้ฉัน เธอถามฉันบ้างรึเปล่าว่าฉันอยากได้มันมั้ย ..ถ้าเธอจะฉลาดขึ้นมาบ้างนะเอม ..ว่าฉันไม่เคยอยากให้เธอมาเสียสละอะไรให้ฉัน .. แต่เธอ ..เธอก็ดันมามีน้ำใจ เสียสละทุกอย่างให้ฉัน ...แม้กระทั่งผัวของตัวเอง .."



จะแสนดีอะไรขนาดนี้ ...



"แล้วเธอก็จะถูกมองว่าน่าสงสาร  ถูกมองว่าน่าเห็นใจ และฉัน ..ฉันที่ถูกมองว่าเป็นตัวร้าย เป็นตัวร้ายตั้งแต่เด็กยันโต..จนตอนนี้ที่ฉันกำลังถูกมองว่าแย่งผัวน้องตัวเอง !!"



"พี่เอย ..เอมไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนั้นนะคะ.." บอกทั้งน้ำตาเช่นกัน ...



พี่เอยกำลังเข้าใจผิด ... เข้าใจเธอผิดไปหมดเลย ...



"เธอได้ทุกอย่างที่มันต้องเป็นของฉัน แม้แต่พี่น้ำ ... หรือแม้แต่ความรักของพี่อัศ .. ที่ฉันไม่เคยได้รับมันเลย .. แต่เธอได้รับมัน เธอได้รับมันไปคนเดียว!! ฉันเกลียดเธอเอม ..ฉันเกลียดเธอ !!"



ฝ่ามือบางเงื้อขึ้นอีกครั้งและกำลังจะฟาดลงบนใบหน้าของคนน้อง หากแต่เสียงใครบางคนนั้นดังขึ้นเสียก่อน ใครบางคนที่เข้ามาจับมือเธอเอาไว้และผลักให้เธอออกห่างจากคนน้องอีกคน



"พี่อัศ.."



"พี่ก็เกลียดเอย"



"พี่อัศ!! พี่อัศพูดอะไรออกไป?" เอมถึงกับตกใจเมื่อพี่ชายพูดบางอย่างออกมา บางอย่างที่ทำเอาแฝดคนพี่นั้นถึงกับหน้าซีดและสติหลุดไปในทันที เจ้าตัวตรงเข้ามาทุบตีคนพี่ทันทีที่ทุกอย่างอยู่เหนือการควบคุม ..



"พี่อัศ!! พี่อัศพูดอะไรออกมา!! พี่อัศพูดอะไร!!"



อัศยกมือขึ้นคว้ามือของคนน้องเอาไว้ทั้งสองข้าง สายตาคมดุจพญาราชสีห์นั้นจ้องมองคนน้องที่กำลังอาละวาดใส่เขาด้วยสายตาดุดัน



"ก็ในเมื่อเอยเกลียดเอม พี่ก็เกลียดเอยไง มันก็แฟร์ๆ ... เกลียดคนอื่นได้ คนอื่ีนก็เกลียดเอยได้เหมือนกัน !"



"พี่อัศเกลียดเอยทำไม!! เอยทำอะไรผิด คนที่ผิดก็คือเอม เอมต่างหากที่เป็นคนผิด ไม่ใช่เอย!!! เรื่องที่มันเกิดขึ้นตอนนี้ก็เพราะเอม ไม่ใช่เอย!!"



"ก็เพราะพ่อกับแม่บังคับให้น้องต้องทำไง !!! หัดรู้ซะบ้างสิว่าต้นเหตุจริงๆแล้วมันก็คือเอย!! ถ้าเอยไม่เอาการป่วยของตัวเองมาเป็นข้ออ้างในการต่อรองทุกอย่าง พ่อกับแม่ก็คงไม่ทำแบบนี้กับน้อง ... รู้บ้างมั้ยเอย ว่าน้องต้องเสียอะไรให้เอมไปบ้าง เพราะคำว่าขัดใจไม่ได้ !!!" พี่ชายตวาดเสียงดังลั่น ...ชี้หน้าคนน้องด้วยความโกรธ 



รู้ความจริงซะที ไม่ใช่เอาแต่โทษน้อง เอาแต่โทษคนอื่น ...



"เพราะพ่อกับแม่บังคับให้น้องทำแบบนี้ เปลี่ยตัวเจ้าสาว ให้เอยแต่งแทน เพราะพ่อกับแม่เห็นว่าเอยรักน้ำ ก็เลยบังคับน้องด้วยการจะตัดพ่อตัดลูก แล้วน้องมันเลือกอะไรได้เอย ... ก็ถ้าน้องมันเลือกผัว มันก็ถูกตราหน้าว่าเนรคุณ .. ถูกพ่อกับแม่ตัดสัมพันธ์ เอมได้อะไรบ้าง น้องมันไม่ได้อะไรเลยเอย ชีวิตเอมมันเสียสละเพื่อเอยมาตลอดชีวิต ก็เพราะหัวใจป่วยๆของเอยเนี่ยแหละที่เป็นต้นเหตุ รู้เอาไว้ซะ!!"



"พ่อแม่รังแกฉันของแท้ ... รังแกทั้งพี่ ทั้งเอย ทั้งเอม ... ก็เพราะว่าส่วนนึงมันเป็นเพราะเอยนั่นแหละ!!!"



อ้างเพราะป่วย อ้างว่าขัดใจไม่ได้ ต้องยอมให้ก่อนทุกที ...



"นี่น้องยอมยกผัวให้แล้ว ยังจะมาทำร้ายน้อง ยังตามมาราวีกับน้องอีก เอยต้องการอะไร เอยต้องการความรักของน้ำเหรอ ก็ไปทำให้น้ำมันรักสิ จะมาอาละวาดใส่น้องทำไม ... แล้วที่บอกว่าพี่ให้ความรักกับเอมมากกว่าเอย ..ก็แล้วน้องมันได้อะไรจากพ่อกับแม่บ้าง ถ้าพี่ไม่ให้น้อง ถ้าน้องไม่มีพี่ ป่านนี้น้องจะอยู่ยังไง !! น้องไม่ฆ่าตัวตายไปแล้วเหรอเอย!! ... ตัวเองมีทั้งพ่อทั้งแม่ มีแต่คนถือหาง มีแต่คนตามใจ .. แล้วเอมมีใคร .. ถ้าไม่มีพี่แล้วเอมมีใคร!!! ตอบมาสิ!!"



"พี่อัศ!..พี่อัศพอแล้ว .. พอแล้ว.." น้องคนสุดท้องดึงพี่ชายเอาไว้ทั้งน้ำตา พอแล้ว ...



อัศมองหน้าเอยที่นิ่งไปด้วยสายตาที่มันอ่อนลงเล็กน้อย .. ยิ่งเห็นน้องร้องไห้ออกมา ...


เขาก็ยิ่งเจ็บปวด ...แต่เอยก็สมควรที่จะรู้ความจริงบ้าง ... 



และรู้ได้แล้วว่าทุกอย่างมันเป็นยังไง .. มันเกิดขึ้นเพราะใคร ...



"พี่อัศทำเหมือนเอยไม่ใช่น้อง .. ตั้งแต่ที่เอยโตมา พี่อัศก็เอาแต่ปกป้องเอม ..พี่อัศไม่เคยถามเอยเลยว่าเอยต้องการอะไร รู้สึกยังไง .."



เอยพูดออกมาเบาๆ ... พูดออกมาทั้งน้ำตา ...  มองหน้าพี่และน้องที่ยืนมองเธออยู่ด้วยสายตาตัดพ้อ น้อยใจ ...และเสียใจเป็นที่สุด ..



"พี่อัศให้ความรักเอม แต่ให้แต่ความเหินห่างและเฉยชากับเอย ... พี่อัศรู้มั้ย .. ว่าสิ่งเดียวในชีวิตที่เอยยังไม่เคยได้เลยคืออะไร.."



"เอยไม่เคยได้อ้อมกอด สายตา ความรัก ความห่วงใยของพี่อัศแบบแท้จริงเลยซักครั้ง ... เอยไม่เคยได้สายตาแบบที่พี่อัศมองเอมเลย ... เอยไม่เคยได้มันเลย.."



เธอขาด ...  ขาดสิ่งๆนี้จากพี่ชาย ...



"แค่แสดงความรักให้เหมือนกับที่แสดงกับเอมบ้าง ...พี่อัศทำใจยากขนาดนั้นเลยเหรอคะ?"



ตอบหน่อยได้มั้ย ....



..



สามพี่น้องได้แต่ยืนมองกันนิ่ง ... ความรู้สึกที่อัดอั้นและเก็บเอาไว้ต่างถูกระบายออกมาจากหัวใจที่มันบอบช้ำทั้งสามดวง...





เจ็บปวดและบอบช้ำเท่าๆกัน ...




ไม่มีใครเจ็บกว่าใคร ... มีแต่เท่ากันทั้งสามคน ....



"กลับบ้านกันเถอะเอม .."อัศพูดขึ้นมาเบาๆ แล้วเดินพาคนน้องเล็กสุดนั้นเดินออกไปทันที ไม่หันกลับมามองน้องสาวอีกคนที่ได้แต่ยืนร้องไห้อยู่คนเดียวเลยซักนิด ... 



ไร้ซึ่งคนคอยปลอบใจ ... ไม่มีแม้แต่ใครซักคนที่ยืนอยู่ข้างๆในยามที่หัวใจอ่อนแอแบบนี้ ...




ไม่มีใครซักคน ...






                           หลังจากที่ใช้เวลาอยู่ที่บริษัทจนเกือบเที่ยงคืน น้ำก็พาตัวเองกลับมาที่ห้อง ห้องที่ซึ่งเขารู้ว่ากำลังมีอีกคนนั้นรออยู่ และก็เป็นจริงอย่างที่เขาคิดเมื่อเขาเปิดประตูเข้าไป เขาก็พบว่าบนโต๊ะอาหารมีอาหารมากมายวางอยู่และคนน้องที่ฟุบหลับคาโต๊ะอาหาร ... 



คำพูดของคนเป็นพ่อที่ดังขึ้นมาในโสตประสาท ยังไงน้องก็คือน้อง ถึงไม่ได้รักแบบคนรัก ก็รักในแบบพี่น้องได้ ... 



เจ้าตัวยืนมองร่างบางของคนน้องนิ่ง .. ก่อนจะวางสัมภาระลงแล้วตรงเข้าไปค่อยๆสอดแขนช้อนตัวอุ้มน้องเอยขึ้นเบาๆ ... ใบหน้าคมที่เอียงฟุบลงกับอกอุ่นของเขาทันที หลับไม่รู้เรื่อง ...



ร่างบางของคนน้องถูกวางลงบนเตียงอย่างแผ่วเบา ... น้ำจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยและค่อยๆห่มผ้าให้กับน้องเอยเบาๆ ก่อนจะค่อยลุกขึ้นเงียบๆแล้วเดินหายเข้าไปในห้องน้ำเพื่อจัดการกับตัวเอง .. 



หลังจากเดินกลับมาจากห้องน้ำ ... น้ำก็หยุดยืนมองคนน้องอีกครั้ง ก่อนจะเดินออกจากห้องไปเงียบๆ ... นั่งลงที่โต๊ะอาหาร ...มองกับข้าวที่คนน้องคงทำเอาไว้ให้ด้วยสายตาบางอย่าง ...




และยกมือจับช้อนและส้อมขึ้นมาเงียบๆ ....นั่งกินคนเดียวเงียบๆ .. กับอาหารฝีมือคนน้องที่เขาแต่งงานด้วย ...




น้องเอย ....





...







NEXT ..



//


"ให้พี่ได้พิสูจน์ตัวเองเพื่อน้องเอมได้มั้ยครับ"


"พี่อาร์ม"


//


"ถึงคุณจะเป็นผู้ชาย คุณก็ไม่ต้องเข้มแข็งในทุกๆวันหรอกนะคุณอัศ ผู้ชายก็ต้องร้องไห้บ้าง ไม่ใช่สักแต่ว่าเข้มแข็งแต่ข้างในหัวใจโคตรอ่อนแอ.."


"ถ้าผมบอกว่าคุณคือคนที่ผมอยากจะใช้ชีวิตอยู่ด้วย คุณจะว่ายังไง?"


//



"พี่น้ำ ..ไม่โกรธเอยแล้วใช่มั้ยคะ"


"พี่จะโกรธภรรยาของพี่ได้ไง"


//


"อย่าทำแบบนี้นะคะพี่น้ำ ปล่อยเอม.."


"งั้นก็บอกมาว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร!!"










                              




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

1,118 ความคิดเห็น

  1. #529 andmyaa (@dylp) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 14:28
    เปิดมาก็ม่าละ สามีหนีไปทำงานแต่เช้า หดหู่เว่อ ตอนสามพี่น้องฟาดฟันกันนี่ ดราม่ากินกันไม่ลงเลยค่ะ ที่พี่อัศพูดมันก็เป็นความจริงนั่นแหละ เอยคิดและเห็นแต่ในแง่ตัวเองเรื่องที่มองว่าน้องเสียสละจนตัวเองกลายเป็นปิศาจร้ายที่แย่งทุกอย่างไปจากน้อง แต่สิ่งที่ไม่เคยแย่งได้เลยคือความรักจากพี่อัศ ส่วนเอมก็ไม่เคยได้อะไรเลย แต่มีพี่อัศซึ่งเอยโหยหาสิ่งนี้ที่สุด ที่นี่เข้าใจคือเอยไม่ได้เกลียดเอมและพี่อัศก็ไม่ได้เกลียดเอย แต่พูดกันไปเพราะอารมณ์ แต่ที่เจ็บมากๆในสิ่งที่พี่อัศพูดก็คือการที่เรื่องมันเป็นแบบนี้ส่วนหนึ่งก็เพราะเอยที่เอาอาการป่วยมาอ้าง เพราะ'หัวใจป่วยๆของเอย' เราว่าแม่งโคตรเจ็บเลยอะ มีใครเกิดมาแล้วอยากเป็นแบบนี้มั้ยอะ มันเลือกไม่ได้รึเปล่า เรารู้สึกว่ามันแรงไปอะ เหมือนไปขยี้ปมที่ถูกกดทับไว้ และเราว่ามันเป็นปมที่เปราะบางที่สุดของเอยเลยมั้ง
    ไม่รู้ว่าที่พี่อัศโทษว่าเอยเอาอาการป่วยมาอ้าง มันเป็นเพราะเอยทำแบบนั้น หรือพ่อแม่เอยทำแบบนั้น ทำไมนี่รู้สึกว่าเอยไม่ใช่คนที่จะไร้เหตุผลขนาดนั้นอะ มั้ง ดูนางก็พยายามสร้างกำแพงของความเข้มแข็งมาลบปมด้อยเรื่องหัวใจที่อ่อนแอของตัวเอง สังเกตว่านางไม่ชอบความอ่อนแออะ และจุกสุดคือด่าแล้วก็พาเอมออกไป ทิ้งเอยยืนอยู่คนเดียว มันสะเทือนใจมากเว้ย รู้สึกผิดเรื่องน้ำ รู้สึกผิดที่เป็นต้นเหตุ พี่ชายไม่รักไม่ปลอบ แถมไม่มีใครอีก รอสามีกลับมากินข้าวจนหลับคาโต๊ะอาหาร ทำไมมันหดหู่แบบนี้วะ นี่ยังพออุ่นใจบ้างที่น้ำก็เหมือนจะคิดได้ว่าเคยรักน้องสาวคนนี้อะ ไม่งั้นชั้นว่าเอยน่าจะแย่แน่ๆ โดนทุกทางเลยค่ะอิผี มีแต่น้ำตาและความทุกข์ใจ พี่เอยมาให้เราดูแลเถอะคะ จะดึงมากอดเดี๋ยวนี้เลย ฮืออออออออออออออ
    #529
    0
  2. #527 Aoi_rider (@Aoi_rider) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 09:45
    กินมาม่าจนท้องอืดแล้วไม่รู้จะสงสารใครดีแต่ที่เห็นว่าน่าสงสารสุดก็คงเป็นตัวเราเองนี้แหละเจ็บปวดทุกตอน ไม่ม่าแล้วได้มั้ยฮือออออ
    #527
    0
  3. #526 มดน้อยย🐜 (@Puntareewan) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 06:55
    มันต้องมีม่าเเน่ๆ5555
    #526
    0
  4. #525 Harleyyy (@Rozinkyy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 05:32
    เจ็บปวดเหมือนกันทุกฝ่ายรวมถึงคนอ่าน TT .. พี่เอยดูอยากความรักจากพี่อัศมากว่าพี่น้ำสะอีก จนคิดว่าถ้าพี่อัศไม่ใช่ลูกแท้ๆก้คงดี จะได้มีคนดูแลพี่เอยย แต่คงเป็นไม่ได้ ให้เอมน้ำเค้าคู่กันละดีแล้ว ส่วนพี่เอยมาหาน้องเดะจะดูแลอย่างดี
    #525
    0
  5. #524 santa (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 05:18
    อะไร ยังไง
    #524
    0
  6. #523 Poomm (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 03:35
    อึดอัดกันทุกฝ่ายปมในใจมีกันทุกคน ปัญหาที่มียังมองไม่เห็นทางออกที่ดีเลย เห็นใจทุกฝ่าย

    ไรท์ต้องมาต่อบ่อยๆนะเรื่องนี้อย่าหน่วงคาใจไว้นาน

    มันไม่ดีต่อใจเลย เราคนใจบาง
    #523
    0
  7. #521 ใครคนหนึ่ง (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 01:33
    โอ้ยยยจุก มันหน่วงไปหมด จะอยุ่กันแบบเจ็บปวดอย่างนี้ไปถึงเมื่อไหร่เนี่ย
    #521
    0
  8. #520 Consentlove (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 00:05
    โอ๊ย ปวดใจไปตามๆกัน ฮือออ
    #520
    0
  9. #519 Papin (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 00:04
    ศึกนี้ใหญ่หลวงนัก เจ้าค่า หม่อมฉันขอทูลถวายตัวดูแลใครก็เพคะ เอยก็ดี เอมก็ดี ยินดีอย่างยิ่งเพคะ
    #519
    0
  10. #518 Canteenn (@Citrong) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 23:01
    แล่วๆๆๆจะมี อาร์มอัศ อีกหรอ อาร์มเอม น้ำเอย น้ำเอม หุ้วว หน่วงไปอีกกกกม่ายยยย
    #518
    0
  11. #517 จากจุด...ถึงจุด (@pangkaew) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 22:50
    พี่เอยได้รู่ความจริงแล้วนะ แต่ทั้งหมดก็ พ่อแม่รังแกฉัน จริงๆ นั้นหละ ตัดสินใจทุกอย่างทั้งหมดโดยไม่ได้สนใจถูก ผิด หรือสนใจจิตใจของน้องเอมเลย เอาแต่สนใจพี่เอย พี่เอยก็อ้างอาการโรคหัวใจทุกที เจ็บทุกฝ่าย เจ็บทุกฝ่ายจริงๆ
    #517
    0
  12. วันที่ 5 กันยายน 2560 / 22:44
    เจ็บไปตามๆ กัน
    #516
    0
  13. #515 DAvich (@DAvich) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 22:37
    พ่อแม่ล่ะ จะมาสร้างปัญหา สร้างความบอบช้ำให้ลูกๆแล้วไม่รับผิดชอบไม่ได้นะ นี่เจ็บกันไปทุกฝ่าย ไม่มีใครได้มีความสุขซักคน เฮ้ออออออ!!
    #515
    0
  14. #514 นิรนาม (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 22:36
    เอิ่มมมม มาม่าเข้มข้นจริงๆ ตัดจบเลยก็ได้ เราทำใจไม่ได้ แง้ๆๆ
    #514
    0
  15. #512 Fasai supaphit (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 22:25
    ค่ะสรุปยังม่ากันอย่างต่อเนื่องยาวๆๆกันไปเกาะตามติด

    สถานะการณ์กันไป

    #512
    0
  16. #511 poys23 (@poys23) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 22:11
    ตอนหน้ามีตัวละครใหม่ หาคู่ให้พี่อัศ 555 สงสารทั้งสามพี่น้องเลยอะ
    #511
    0
  17. #509 NanaMalina2 (@NanaMalina2) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 21:57
    เจ็บกันทั่วหน้าเลย เจ็บๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    ไรท์เจ็บแค่นี้ไม่พอหรอจะกะอักเลือดตายอยู่แล้วเนี่ยยังเอาใครมาช้ำเตีมอีกห่ะ ตาตูบตาโปหมดแล้วไห้หลาย
    #509
    0
  18. #508 Prang (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 21:55
    แค่นี้ยังเจ็บไม่พอยังอุส่ามีตัวละครมาเพิ่มอีกสรุปผ้าเช็ดหน้าเราก็ยังตากไม่ได้อยู่ดีสินะ
    #508
    0
  19. #507 Beever3 (@Beever3) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 21:41
    ถึงพริกถึงขิงจริง มาม่ารสนี้สุดๆอ่ะ ไรท์แต่งได้อินจริงๆ เก่งๆๆๆๆๆตบมือรัวๆๆๆๆๆๆๆ
    #507
    0
  20. #506 จบอะไรมาอะเรา (@nada11513) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 21:39
    โอ้เขร้ตอนหน้ามีตัวละครเพิ่มคุณพระ ยากแล้วสู้ๆนะน้องเอม
    #506
    0
  21. #505 Thethxxk(ไม้ขีด) (@suphatthar) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 21:33
    โห้ยๆม่าทุกตอนเลยยย
    #505
    0
  22. #504 obojamaja (@obojamaja) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 21:31
    เจ้มจ้นนนน
    #504
    0
  23. #503 Mooyui1112 (@Mooyui1112) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 21:26
    เอาแล้ว มาม่าหม้อต่อไปมาแล้วววว
    #503
    0
  24. #502 Super_Super (@190391) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 21:26
    เอาเข้าไป เดือดปุด ๆๆๆๆ ทำไมเอยไม่ไปอาละวาดพ่อกับแม่บ้าง พ่อแม่เธอจะได้รู้ !
    #502
    0
  25. #501 kmalisorn (@kmalisorn) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 21:22
    ไรท์ก็ช่างความวุ่นวายมาเรื่อยๆเนอะ เก่ง!!!!
    #501
    0