AIMNAM - สามหัวใจ

ตอนที่ 16 : EP16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2584
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    5 ก.ย. 60

         "น้องเอม ..น้องเอมจ๋า .." เสียงเรียกที่งัวเงียๆ และเปลือกตาที่ค่อยๆลืมขึ้นช้าๆ สองแขนจะตวัดร่างบางของคนน้องเข้ามากอดแต่ก็พบเพียงแค่ความว่างเปล่า น้ำค่อยๆยันตัวลุกขึ้น สายตากวาดมองไปรอบๆ ...



แต่ก็ไร้เงาของคนน้อง ... 



"น้องเอม .."



ร่างสูงเรียกหา ทำไมรู้สึกใจไม่ดียังไงก็ไม่รู้ .. หากแต่เมื่อเขากำลังจะลุุกขึ้นเพื่อออกไปตามหา คนที่เขากำลังจะออกไปหานั้นก็เดินเข้ามาพอดิบพอดี ... 


"ตื่นแล้วเหรอคะ?"


คนน้องถามเบาๆ ก่อนจะถูกดึงให้นั่งลงบนตักพร้อมกับแก้มเนียนของเธอที่ถูกขโมยความหอมเบาๆ



"หายไปไหนมา พี่ตกใจแทบแย่เลยนะคะ" 



อย่าหายไปไหนอีก ... 



หากแต่คนน้องไม่ตอบ เอมค่อยๆดันให้เขานอนลงและตามลงมานอนกอดเขาเอาไว้ ..



"เอมอยากนอนกอดพี่น้ำเอาไว้แบบนี้ตลอดไปเลยค่ะ"


หยุดเวลาเอาไว้ตรงนี้เถอะนะ ... ได้โปรด ...


"พูดอะไรแบบนั้นคะเด็กน้อย ..เดี๋ยวเอมก็จะได้นอนกอดพี่ไปตลอดชีวิตแล้วนะ เรากำลังจะแต่งงานกัน จำไม่ได้เหรอคะ?" 


เห็นทีจะต้องช่วยเตือนความจำ ..



พี่น้ำค่อยๆไล่จูบไปตามโครงหน้าคมสวยของคนน้องอย่างแสนรัก และคนน้องที่เพียงยิ้มให้เท่านั้น ..



สุขเหลือเกินในตอนนี้ ... ก็แค่ตอนนี้เท่านั้น ... 



"เป็นอะไรรึเปล่าคะ .." น้ำถามเสียงแปลกใจ ทำไมเอมดูนิ่งแปลกๆ


"เปล่าค่ะ เอมไม่ได้เป็นอะไร .."


ตอบปฏิเสธ ทั้งๆที่ข้างในหัวใจแสนจะขมขื่น ... 


"ดีแล้วค่ะ ช่วงนี้ห้ามคิดเยอะนะ ต้องคิดน้อยๆ เดี๋ยวว่าที่เจ้าสาวของพี่ไม่สวย ..


หยอดเสียงหวานพร้อมกระชับอ้อมกอดคนน้องแน่น เอมได้แต่ยิ้มบางๆ ไม่รู้จะพูดอะไร .. 



ไม่รู้จะต้องรู้สึกยังไงแล้วในตอนนี้ ... มันชา ชาไปหมดเลยหัวใจ ... 



"พี่น้ำขา.."


"ขาน้องเอม?" 



"ถ้าวันนึงเอมขอะไรพี่น้ำ ..พี่น้ำจะให้เอมได้มั้ยคะ?" ..



น้้ำมองคนน้องนิ่ง จะขออะไร ..



"จะขออะไรคะ?" 


เอมยิ้มมุมปาก เรื่องที่จะขอ ... 


"เอาไว้เมื่อถึงเวลา .. พี่น้ำจะรู้เองนะคะ ว่าเอมจะขออะไร .."


ต้องรอเวลาด้วยหรือ? ...



"สำหรับน้องเอม พี่ให้ได้ทุกอย่างเลยค่ะ .. "



ทุกๆอย่างที่เธอต้องการ .. เขาให้เธอได้จริงๆ แค่เธอเอ่ยปาก ...



"สัญญานะคะ"



"สัญญาจ้ะคนดี .."





..




                    หลังจากที่พากันกลับมาจากการไปเที่ยวที่มันไม่มีความสุขเลย เอมก็ตีตัวออกห่างน้ำแทบจะทันทีโดยให้ข้ออ้างว่าเธอยุ่งอยู่กับงาน ... และดูเหมือนว่าน้ำเองก็ไม่ได้ติดใจสงสัยอะไร .. แถมยังคอยส่งความคืบหน้าของการเตรียมงานแต่งมาให้คนน้องดูอยู่ตลอด .. 


เอมได้แต่ยิ้มทั้งน้ำตา ...มองชุดเจ้าสาวและของชำร่วยที่พี่น้ำส่งมาให้ดูด้วยสายตาที่มีแต่ความเจ็บปวด .. 



ภาพความฝันที่เคยวาดฝันเอาไว้ถึงงานแต่งงานของเธอและพี่น้ำ ... มันกำลังถูกแทนที่ด้วยใครอีกคนที่หน้าตาเหมือนเธอ ... 



พี่สาวฝาแฝด .. อย่างพี่เอย ... 



เอมยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาของตัวเองทันทีที่ได้ยินเสียงเคาะประตู และร่างบางของคนพี่ที่เดินเข้ามาหา ..



"เธอทำเอกสารให้ฉันเสร็จรึยัง?" น้ำเสียงเฉยชาที่เอ่ยถาม คนน้องรีบพยักหน้า 



"เสร็จแล้วค่ะ เสร็จแล้ว.." รีบก้มหน้าลงต่ำ พร้อมกับรีบหันไปหยิบเอกสารที่คนพี่ให้ทำแล้วส่งให้ .. หากแต่เอยไม่รับ เธอมองหน้าน้องสาวนิ่ง ...



"ร้องไห้ทำไม?"



"เอมเปล่า.."



"เธอคิดว่าฉันตาบอดเหรอเอม? เธอกำลังจะแต่งงานนี่ .. เธอจะร้องไห้ทำไมไม่ทราบ"



เห็นแล้วก็หงุดหงิด .. ร้องไห้ทำไมกัน ...



"เอมแค่ ..มีเรื่องให้คิดนิดหน่อย"


หึ ..


"เลิกร้องไห้ซะ น่ารำคาญ"


หงุดหงิด ...


มือบางยกขึ้นหยิบเอกสารเอาไว้แล้วหันหลังจะเดินออกไป หากแต่คนน้องรั้งเอาไว้ 


ด้วยคำพูด ..


"เอมรักพี่เอยนะคะ...รักมากๆเลยนะ"


อะไรกัน ..


ใบหน้าคมหันกลับมาหา พร้อมกับเลิกคิ้วสูง


"เธอจะมาบอกฉันทำไม ก็ไปบอกสามีของเธอสิ"


สามีเธอคงจะดีใจ ที่เธอบอกรัก แต่ฉันไม่ ...


"งานแต่งงานของพี่น้ำกับเอม ...พี่เอยมาด้วยนะคะ .."



ยังไงก็ขอให้มา ...



เอยยิ้มมุมปาก ..



"เธอไม่กลัวฉันจะอาละวาดเหรอ?"



"ไม่เลยค่ะ .. เอมขอร้องนะคะพี่เอย .."



ขอให้มาเถอะนะ... 



ร่างบางของคนน้องค่อยๆเดินเข้ามาหาคนพี่ที่ยืนอยู่ช้าๆ สายตาคมของสองแฝดมองหน้ากันนิ่ง .. ก่อนที่เอมจะค่อยๆสอดแขนกอดคนพี่เอาไว้พร้อมทั้งน้ำตา เอยได้แต่ยืนนิ่ง แม้จะงงและสับสนว่าคนน้องนั้นเป็นอะไร แต่เธอก็ไม่ได้ต่อว่าหรือแสดงท่าทางอะไร ...



"เอมรักพี่เอยนะคะ"



คำบอกรักที่ถูกบอกออกไปอีกครั้ง และอ้อมแขนที่กระชับกอดแฝดคนพี่แน่นขึ้น ... 



"เอมรู้ว่าพี่เอยก็รักเอม.."



"อะไรของเธอเนี่ย"



"และเอมก็รู้ว่าพี่เอยก็รักพี่น้ำเหมือนกัน.."



รู้มาตลอด ..



"รักไม่ต่างจากเอมเลย.."



คำว่าไม่ต่างกัน .. ก็คือเธอรักพี่น้ำแบบไหน .. พี่เอยก็รักพี่น้ำแบบนั้น ...



แขนที่แนบอยู่ข้างลำตัวของเอยนั้นค่อยๆยกขึ้นช้าๆ ความรู้สึกของคนเป็นพี่ ที่เธอรู้ได้ในทันทีว่าเอมต้องเป็นอะไรซักอย่าง ... เธอรู้ว่ามันมีบางอย่างที่แปลกไป ...



"ถ้าการที่เธอจะให้ฉันไปงาน .. มันจะทำให้เธอหยุดร้องไห้แล้วหยุดอ่อนแอได้ ฉันจะไปให้ .. แล้วหยุดร้องไห้ซะที ...ฉันไม่ชอบคนอ่อนแอ" พูดเสียงนิ่ง วางมือลงบนศีรษะของคนน้องเบาๆ ... 



"แล้วฉันก็ไม่ต้องการให้เธอมาเสียสละอะไรให้ฉัน .."



"ฉันพูดแค่นี้ ..เธอคงเข้าใจนะ"




พูดแค่นั้นแล้วดันคนน้องออกช้าๆ .. ก่อนจะมองหน้าของเอมเล็กน้อยแล้วหันหลังเดินออกไป ... 



อย่าคิดว่าเธอจะไม่รู้นิสัยของคนน้อง ... และอย่าคิดว่าเธอจะไม่รู้ทุกอย่างที่มันเป็นอยู่ในตอนนี้ ...



เธอรู้ว่าอะไรเป็นอะไร ...อย่าทำให้เธอต้องกลายเป็นคนนิสัยเลวร้ายในสายตาของคนอื่นด้วยการที่ให้น้องมาเสียสละทุกๆอย่างเพื่อเธอเลย ... 



พอซักทีเถอะ ... 



"..เอมยอมได้ค่ะ .. เพื่อพี่เอย ..เพื่อพ่อกับแม่ .."



ถ้าเป็นพวกเขาเหล่านี้ต่อให้เธอต้องเสียสละชีวิตของเธอเอง...ก็ยอม ... 






                             "นอนไม่หลับเหรอลูก?"


น้ำที่กำลังยืนอยู่ที่ริมสระน้ำนั้นหันมามองพ่อที่เดินเข้ามาหาเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้า ..


"ตื่นเต้นค่ะคุณพ่อ"


ก็พรุ่งนี้จะได้แต่งงาน ...กับน้องเอม .. จะไม่ให้เขาตื่นเต้นได้ยังไง


"ควรนอนได้แล้ว พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า เอาไว้ตื่นเต้นตอนไปเห็นหน้าเจ้าสาวจะดีกว่านะ .."


พูดยิ้มๆพร้อมกับตบหลังลูกสาวเบาๆ แล้วเดินออกไป น้ำได้แต่ยิ้มกว้าง จริงสิ เขาควรตื่นเต้นที่วันพรุ่งนี้ตอนเห็นหน้าเจ้าสาวจะดีกว่า .. 



อีกไม่กี่ชั่วโมง ... 



ก็จะได้มีความสุขด้วยกันแล้วนะน้องเอม ... 



อดทนอีกนิดนะคะคนดี ... 




                        เช้าวันใหม่ที่สดใสและบรรยากาศของงานแต่งงานที่สุดแสนจะชื่นมื่น มีภาพพรีเวดดิ้งของคนทั้งสองนั้นตั้งเต็มไปทั่วบริเวณงาน แขกผู้มาร่วมงานต่างตื่นเต้นและรอคอยที่จะให้ถึงพิธีสำคัญของงานเสียที ในขณะที่ฝ่ายครอบครัวของคนพี่นั้นกำลังนั่งรอเวลาได้เห็นเจ้าสาวเช่นกัน .. 



โดยเฉพาะกับคนพี่อย่างน้ำ ที่แทบจะอดใจรอไม่ไหว .. ใจจะขาดอยู่แล้วในตอนนี้ 



น้องเอมต้องสวยมากแน่ๆ ... ในชุดเจ้าสาวที่เขาเลือกให้ ... เพื่อเธอ ... คนสำคัญ ...



และแล้วเวลาสำคัญก็มาถึง .. เมื่อพิธีกรประกาศเปิดตัวเจ้าสาวแสนสวย ... ที่เดินออกมาพร้อมกับพี่ชายอย่างอัศ ... 



พ่อกับแม่ของฝ่ายหญิงและพี่สาวฝาแฝดอย่างเอยที่นั่งอยู่ด้วยได้แต่นั่งทำหน้านิ่ง .. เหมือนไม่ได้เต็มใจให้เกิดงานนี้ขึ้น ..


แต่ใครจะสน ..



                      ร่างบางของคนน้องค่อยๆนั่งลงต่อหน้าของคนพี่ที่แทบจะกลืนกินคนน้องให้หายไป จนคนเป็นพ่อต้องสะกิดเบาๆ


"สวมแหวนได้แล้วลูก"


มองอยู่ได้ เอาไว้มองตอนอื่นก็ได้ .. 



น้ำพยักหน้าเล็กน้อย ก็น้องสวย เขาก็อยากมองให้ชุ่มชื้นหัวใจซักหน่อยสิ ...  



แหวนเพชรเม็ดงามถูกหยิบขึ้นมาจากกล่องกำมะหยี่บนพาน และมือของคนน้องที่ค่อยๆถูกคนพี่นั้นจับขึ้นมาอย่างแผ่วเบา ...


เขากำลังจะสวมแหวนให้น้องเอม ... ที่กำลังจะได้เป็นภรรยาของเขาอย่างเต็มตัว ... 



..


หากแต่มือบางของคนน้องกลับถูกดึงกลับไปโดยที่เขายังไม่ทันได้สวมแหวน ... 



"น้องเอม .."



เอมได้แต่มองตาพี่น้ำนิ่ง .. ขอโทษนะคะพี่น้ำ ..



"คนที่พี่น้ำควรแต่งงานด้วย ไมใ่ช่เอมค่ะ .."



แต่เป็นคนนี้ต่างหาก ... 



เอมลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินไปพาคนพี่อย่างเอยที่ถึงกับทำหน้าไม่ถูกเมื่อจู่ๆน้องสาวฝาแฝดก็มาพาเธอไปแทนที่เจ้าตัว ..



อะไรกัน ...



"พี่น้ำต้องแต่งงานกับพี่เอย ไม่ใช่เอม.."



"น้องเอม!!"



อะไรกัน ... 



"เอมฝากพี่เอยด้วยนะคะพี่น้ำ พี่สองคนเหมาะสมกันมากจริงๆ .." 



คำยินดี ... ที่ใจไม่ได้ยินดีด้วยเลย ... 



"น้ำ ..นี่มันอะไรกันลูก" คนเป็นพ่อเป็นแม่ถึงกับต้องถาม นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย .. 



น้ำได้แต่อึ้ง เขาไม่รู้จะตอบคำถามพ่อกับแม่ยังไง ... เขาเองก็ไม่รู้ .. แล้วทำไมเอมต้องทำแบบนี้ 



ทำไมเอมทำแบบนี้ ...



"พี่น้ำ .. สวมแหวนให้พี่เอยสิคะ ..เดี๋ยวเลยเวลาแล้วจะเสียฤกษ์นะ" เอมพูดยิ้มๆ เป็นยิ้มที่แกล้งยิ้มสุดๆเลยก็ว่าได้ ...



หากแต่น้ำยังนิ่ง ไม่ทำอะไร ไม่ทำตามที่คนน้องต้องการ ... สองสายตาสบประสาน ... 



ทำไมเอมทำแบบนี้ .. 



"พี่น้ำ ..เอมขอ.."



ขอเรื่องนี้กับเขาเหรอ ..นี่เหรอเรื่องที่จะขอเขา !!!



"น้ำ .. สวมแหวน" คนเป็นแม่พูดเบาๆ คนตั้งมากมาย  .. ขายหน้าเขาเปล่าๆ .. เอาไว้ไปแก้ทีหลัง ..



น้ำได้แต่กำแหวนแน่น ... ทั้งไม่เข้าใจ ทั้งโกรธ ทั้งรู้สึกตัดพ้อ ... 



ทุกอย่างเลยในตอนนี้ ... 



มือบางของเอยถูกพี่น้ำจับขึ้นมาพร้อมกับสวมแหวนให้อย่างฝืนความรู้สึก มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้ ... 



มันไม่ควรเป็นแบบนี้เลย ... 



เจ็บปวด .. เจ็บกันทุกฝ่าย .. .



อัศได้แต่หันหน้าไปมองทางอื่น เขาที่รู้ทุกอย่างแต่ช่วยอะไรทั้งน้องและเพื่อนไม่ได้ ... 



วิวาห์ที่แสนเศร้า ...ที่ไม่มีใครมีความสุข .. มีแต่ความรู้สึกเจ็บปวดกันทุกๆคน ... 



แล้วใครกันที่มันเจ็บกว่า ... จะเป็นน้องเอมที่ต้องเสียสละทุกอย่างให้พี่อย่างเอย หรือจะเป็นเอยที่ถูกพ่อกับแม่รังแกจนต้องเป็นแบบนี้ ได้แต่ตัวของน้ำมาแต่ไม่ได้หัวใจ .. หรือจะเป็นน้ำที่ต้องแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่ได้รัก ทั้งๆที่กำลังจะสมหวังแล้วแท้ๆ .. 




ใครกันที่มันเจ็บที่สุด ....



ใคร?? ...




                    งานเลี้ยงช่วงเย็นเริ่มต้นขึ้นและกำลังดำเนินต่อไปอย่างที่เจ้าบ่าวและเจ้าสาวนั้นเหมือนตายทั้งเป็น .. แต่ต้องทนฝืนเก็บเอาไว้ และปั้นหน้าว่าวันนี้เป็นวันที่มีความสุขที่สุด ... 



เอมที่ยืนมองพี่ทั้งสองอยู่ข้างล่างเวทีนั้นได้แต่ยิ้มบางๆให้กับภาพที่เห็น .. ภาพที่ทำให้เธอเสียน้ำตาจนได้ ทั้งๆที่ทนเก็บมันเอาไว้มาได้ตั้งแต่ที่ตัดสินใจทำในสิ่งที่พ่อกับแม่เห็นว่าดี คือการที่ให้พี่เอยแต่งงานกับพี่น้ำแทนเธอ ... 



น้ำเองที่ยืนอยู่บนเวทีกับคนน้องอีกคน ที่ไม่ใช่น้องเอม ไม่ใช่คนที่เขาอยากจะแต่งงานด้วยจริงๆ .. ก็ได้แต่มองคนน้องอีกคนที่ยืนอยู่ข้างล่าง เขาอยากจะเดินลงไปพาเธอหนีออกจากตรงนี้แล้วไปในที่ที่มีแต่เธอและเขา ทั้งๆที่คนข้างๆเขาควรจะเป็นเอมไม่ใช่เอย ..


แต่มันก็ไม่ใช่อย่างที่ควรจะเป็น .. 



ต่างฝ่ายต่างมองตากัน .. แต่ทำอะไรไม่ได้ ... 



ไม่สามารถกอดกัน ไม่สามารถพูดอะไรต่อกันได้แล้วในตอนนี้ ... และยิ่งไปกว่านั้น ทั้งเขาและเอมกำลังจะมีเส้นบางๆมากั้นกลางระหว่างเขาและน้องเอาไว้ ...



เส้นบางๆของคำว่าพี่เขยและน้องสะใภ้ ... 



น้ำได้แต่ยืนนิ่งเมื่อเห็นอัศเดินเข้ามาหาน้องเอมแล้วพาน้องเดินออกไป เขาอยากจะวิ่งตามน้องออกไปใจแทบขาด แต่เขาก็ไม่อาจจะทำให้คนน้องอีกคนนั้นถูกทิ้งเอาไว้กับคำถามและสายตาของคนทั้งหมดได้ถ้าเขาทำแบบนั้น .. 



และสุดท้ายที่เขาจะต้องกดความรู้สึกเจ็บปวดเอาไว้คนเดียว และทนทำในสิ่งที่ควรทำ ... 



หน้าที่ของพี่ที่ดี .. ที่ไม่อาจทำร้ายน้องสาวคนนี้ได้ลงคอ ... 






                      

                   

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

1,118 ความคิดเห็น

  1. #489 Ging (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 20:35
    สงสารน้องเอม เอยก็ไม่คิดจะพูดอะไรหน่อยเลยหรอ
    #489
    0
  2. #469 จากจุด...ถึงจุด (@pangkaew) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 13:06
    วิวาห์พาเศร้าใจ แค่นี่จริงๆ สำหรับอีพีนี้
    #469
    0
  3. #442 Poomm (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 10:04
    หน่วงหนักหนักหน่วงมากค่ะไรท์

    เจ็บกันทุกทาง

    เฮ้อออปวดใจแทนเลย
    #442
    0
  4. #441 Fasai supaphit (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 09:27
    น้องเอมค่ะน้องคิดถึงความรู้สึกของพี่น้ำบ้างมั้ยค่ะ ถาม

    เค้าแล้วหรือยังว่าเค้ายินดีในสิ่งที่น้องทำไม่มีใครมีความสุขหรอกค่ะเจ็บทั่วหน้าเลยคนที่เจ็บสุดคือพี่น้ำคนที่เธอบอกว่ารักเค้านั่นแหล่ะ
    #441
    0
  5. #440 poys23 (@poys23) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 09:27
    เอมทำตัวเองอะ จะได้แต่งอยู่แล้ว ดันไปเสียสละให้พี่ เอาที่เอาที่เอมสบายใจ
    #440
    0
  6. #439 koy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 09:11
    ยังมีอีกมั้ยความเศร้าความเสียใจใส่ลงมาเลยคะเทลงมาให้หมดเลยคะไรท์ ไรท์สงสารน้องเอมบ้างหรอทำไมต้องให้น้องเอมสระคนที่ตัวเองรักด้วย
    #439
    0
  7. #438 Aprilzom (@Aprilzom) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 08:42
    ไม่มีใครมีความสุขเลย ทำไมเอมไม่ต่อสู้ ผิดพลาดกันไปหมด เจ็บปวดกันทั้งหมด สงสารเอมที่สุด
    #438
    0
  8. #437 ใครคนหนึ่ง (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 08:37
    สุดท้ายก้อเจ็บปวดกันทุกคน ไม่มีใครที่มีความสุขเลย เฮ้อออออ หน่วงไปหมด
    #437
    0
  9. #436 Jum2853 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 08:25
    เจ็บปวดไปเถอะมีแต่พ่อกับแม่ที่มีความสุข
    #436
    0
  10. วันที่ 5 กันยายน 2560 / 08:22
    ค่ะเจ็บปวดกันทั่วหน้าเลยค่ะ คนที่เจ็บสุดคือเอม แต่ถ้าคนที่น่าสงสารคือเอย แล้วคนที่ไม่น่าจะเป็นกับเป็นน้ำ ที่ไม่ยอมเด็ดขาดสักทีถ้าแกปฏิเสธไปมันคงมีอะไรดีกว่านี้ ส่วนคนที่น่าตามไปยิงทิ้งคือพ่อแม่ของเอมและเอยที่ลูกเป็นอย่างนี้เพราะพวกเขานั่นแหละ รังแกลูกตัวเอง
    #435
    0
  11. #434 kkppsunday (@kkppsunday) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 08:14
    ปวดใจ เจ็บปวดทุกทาง
    #434
    0
  12. #433 DDDD (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 08:08
    ค่ะ!!! เจ็บปวดกันทุกคน โดยเฉพาะคนอ่าน โดนปิศาจทำร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า

    คงสาแก่ใจนะคะ คอมเม้น2หน้าแล้วนี่



    นี่แค่ฉากแต่งงานนะ ต้องตามหลังแต่งด้วย ไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

    น่าจะเจ็บจุกกันไปอีกหลายepเลยกว่าจะจบเรื่อง



    *แต่ยังหวังเล็กๆให้ปิศาจทำตอนจบแบบเจ็บปวดทุกฝ่าย มันคงเป็นฟิคที่น่าจดจำที่สุดอ่ะ
    #433
    0
  13. #432 Lemon (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 07:48
    การเสียสละครั้งนี้ของเอมมันสูญเปล่า ไม่มีใครได้อะไร

    มีแต่คนเสียใจไม่ว่าจะเป็นน้ำ พี่เอย ก็นางอุตส่าห์บอกแล้ว

    ว่าอยู่ได้ ทำไมเอมไม่เชื่อกัน อีกทั้งพ่อแม่ของเอมด้วยไม่

    คิดให้ลูกยืนด้วยตัวเอง เอาแต่ประคองไว้ พี่เอยนางเข้มแข็ง

    พอตัวเลยนะ ก็แค่ช่วงแรก ที่โวยวาย แต่พอปรับตัวได้นางก็

    อยู่ได้ จะผิดก็ตรงพ่อแม่แหละโอ๋อย่างเดียวเลย ไม่มองอะไรเลย ไม่มองลูกคนอื่นอย่างอัศ อย่างเอม ว่าอยู่ได้ไหม ถึงจะไม่มี โรคประจำตัว แต่ก็มีหัวใจให้ต้องดูแล เป็นพ่อแม่รังแก

    ฉันจริงๆ น่าสงสารน้ำที่ต่อไปต้องทำตามหน้าที่ไม่ได้ทำตาม

    หัวใจ พี่เอยก็น่าสงสารที่ต้องทนอยู่กับคนไม่มีหัวใจ
    #432
    0
  14. #431 #เด็กขี้อิจฉา (@58111642) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 07:47
    โอยยยย ไหนบอกไม่ยอมให้ไง เอยก็ปฏิเสธเป็นไหม ไหนบอกว่าไม่ต้องมาเสียสละไงงงงง
    #431
    0
  15. #430 Prang (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 07:20
    ทำไมๆๆๆๆๆต้องเป็นเช่นนี้ด้วยล่ะคะไรท์ขา
    #430
    0
  16. #429 Prang (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 07:20
    ทำไมๆๆๆๆๆต้องเป็นเช่นนี้ด้วยล่ะคะไรท์ขา
    #429
    0
  17. #428 o0sorbet0o (@o0sorbet0o) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 07:16
    โอ่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    #428
    0
  18. #427 1234 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 07:11
    โอ้ยยยยยยยยยยยยนี่มันอะไนกันว่ะเนี่ยยยน😤😤😤😤😤
    #427
    0
  19. #426 obojamaja (@obojamaja) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 06:44
    ตวามรักนี่มันเข้าใจยากจริงๆ เฮ้ออออ
    #426
    0
  20. #425 LOMAPRAI (@Stayhigh_zz) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 06:41
    คือควรเอาพ่อกับแม่ไปเก็บมากอ่ะ เห็นแก่ตัวชิบ
    #425
    0
  21. #424 NeverSky2 (@firststory2) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 06:27
    พี่เอยไม่ผิด นี่ว่านางยอมรับได้ถ้าพี่น้ำจะแต่งกับน้องเอม คือนางเข้มแข็งในแบบของนาง แต่งกันแล้วต่อไปพี่น้ำไม่เกลียดพี่เอยเลยเหรอเนี่ย น้องก็นะจะเสียสละไปถึงไหนมันไม่มีใครมีความสุขหรอก พี่เอยก็ไม่สุขเพราะรู้ว่าพี่น้ำไม่ได้รัก ส่วนพี่น้ำก็ไม่สุขเพราะคนที่รักคือน้องเอม ถ้าจะผิดก็ความสปอยลูกของพ่อแม่นี่แหละ
    #424
    0
  22. #423 Heummm (@neoysanggung) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 06:24
    เกลียดน้องเอยหรอ ก็ไม่ แล้วเกลียดใคร พ่อแม่น้องไงคะ!!! เห็นแก่ตัวจริงๆ น้องเอมก็แสนดีจริงๆค่ะ ดีเกินไป ไปค่ะ ไปอยู่ให้ไกลจากพ่อแม่แบบนี้เถอะค่ะ วู้ว หัวร้อน
    #423
    0
  23. #422 0843487413 (@0843487413) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 06:23
    โอ๊ยทำแบบนี้ก็ได้หรอ พ่อแม่นี่เป็นอะไรนักคิดบ้าบออะไร เสียสละไปไม่มีใครมีความสุขหรอกมีแต่เสียใจก็เท่านั้น
    #422
    0
  24. #421 Canteenn (@Citrong) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 06:14
    อ่ยย ตอนนี้มีความรู้สึกว่าน้องเอยไม่ผิดเลยนะ น้องเอยดูรักน้องเอมมากอะ พ่อกับแม่นี่อะไรรักลูกไม่เท่ากัน วุ้วว หัวร้อนๆ55
    #421
    0
  25. #420 somsaichol (@somsaichol) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 06:06
    อะไรคือการตื่นมาอ่านแล้วร้องไห้ ไรท์!!!
    #420
    0