AIMNAM - Our Babies Special EP : My first love

ตอนที่ 3 : EP3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3424
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    14 ส.ค. 60

        

              "จะไม่ไปดูลูกแข่งเหรอเอม?" คุณป๊าที่กำลังเตรียมพาเด็กๆทั้งสามไปดูพี่ชายแข่งฟุตบอลนัดสำคัญ นัดชิงชนะเลิศ ...



ที่อยากให้คนในครอบครัวนั้นไปให้กำลังใจ ...



"ไม่ล่ะค่ะ ไปกันเถอะ เอมอยู่บ้านดีกว่า" บอกแล้วยิ้มเล็กน้อย น้ำได้แต่ยืนมองนิ่ง ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้แล้วรั้งอีกคนเข้ามากอดเบาๆ



"ไปเถอะ ไปดูลูกกัน .."



เอมนิ่งงัน .. ไม่ใช่ไม่อยากไป .. แต่ก็กลัวว่าลูกจะเขินอายเพื่อน .. ก็ขนาดอยู่ที่บ้านยังไม่เข้าหา แล้วกับการที่เธอไปเชียร์ติดขอบสนาม มันก็คงไม่ต่างกันหรอก..



"ไม่เป็นไรค่ะ เอมอยู่บ้านดีกว่า ยังไงก็ฝากให้กำลังใจลูกด้วยนะคะ ผลการแข่งขันเป็นยังไง บอกเอมด้วยนะ"



เลือกที่จะไม่ไป เลือกที่จะฟังผลอยู่ที่บ้าน เลือกที่จะอยู่ดูลูกแบบห่างๆ ... 



แบบนี้นั่นแหละ..



น้ำได้แต่มองภรรยาที่ผละออกจากอ้อมกอดเขาแล้วเดินหันหลังเข้าไปในบ้านด้วยสายตาเป็นห่วง.. 



ก็รู้ว่าความสัมพันธ์ของแม่และลูกชายในตอนนี้มันเหมือนมีเส้นบางๆขีดกั้นเอาไว้ .. แต่จะทำยังไงได้ ก็ลูกชายโตเป็นหนุ่มน้อยแล้ว จะให้มาเป็นเหมือนตอนเด็กๆมันก็คงไม่ได้..




"ป๊าขา หนูร้อนแล้ว ไปซักทีค่ะ!!" ยัยลูกสาวตัวแสบตะโกนออกมาจากในรถ นั่งรอตั้งนานไม่ไปซักที ป๊านะป๊า!!



"รีบมากก็ขับไปเองป่ะ ยัยหมี!!"



รำคาญ!!! ยัยหมีน้อยขี้โวยวาย!! ตั้งแต่เด็กยันโต!!!





                         เสียงกองเชียร์ดังลั่นขึ้นสนามแข่งเมื่อทีมเจ้าบ้านนั้นกำลังเป็นฝ่ายบุกไปยิงประตูทีมเยือน โดยทีมเจ้าบ้านที่มีตัวทำเกมส์อย่างเด็กชายที่โดดเด่นที่สุดในสนาม สวมเสื้อสีดำเบอร์สิบสองและรองเท้าสตั๊ดคู่ใหม่ที่กำลังพาเขาก้าวไปยังหน้าประตู ในห้านาทีสุดท้ายของการแข่งขันในครึ่งเวลาหลัง .. ทุกคนในสเตเดี้ยมตอนนี้ถึงกับหยุดหายใจเมื่อตัวทำเกมส์อย่างปัณรานั้นกำลังจะสับไกยิงไปที่ประตู !!!




"พี่เสือยิงเลย!!!!!"




เสียงน้องสาวตะโกนสุดเสียงเชียร์พี่ชายสุดใจ!!!




ปรี๊ดดดดดดดดดดดดด!!!





"เสือน้อย!!!"





                      "เจ็บมั้ยลูก!?"


ร่างเล็กที่ล้มคว่ำไปกองกับพื้นหลังจากที่ปะทะกับเพื่อนร่วมทีมนั้นร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บปวดเมื่อข้อเท้าของตัวเองมันปวดขึ้นมาอย่างรุนแรง และไม่กี่นาทีต่อมาที่มืออันอบอุ่นและเสียงอ่อนโยนของคนเป็นแม่นั้นดังขึ้น



"แม่เอม..แม่เอมค้าบ..ฮึก..ฮือออ"



เอมโอบอุ้มลูกชายขึ้นมากอดพร้อมกับปลอบประโลมด้วยน้ำเสียงอบอุ่น .. เด็กน้อยกอดคนเป็นแม่แน่นพร้อมร้องไห้ไปด้วย



"เจ็บเท้า..เสือน้อยเจ็บเท้า!"



"โอ๋ๆ ..แม่อยู่นี่นะคะคนเก่ง ไม่เจ็บนะ.. ไม่เจ็บนะคะลูก เดี๋ยวก็หาย"



บอกแล้วก็รีบพาลูกชายออกไปทันที ..




ร่างบางวางลูกชายลงบนที่นั่งพร้อมกับจัดการถอดรองเท้าและค่อยๆจับข้อเท้าของลูกชายที่บวมเปล่งอย่างเบามือ



สงสัยจะแรงกระแทกเมื่อกี้ ..



"เท้าเสือน้อยจะพังมั้ยครับ .."



พังอะไรล่ะลูก ... มันแค่บวมเพราะแรงกระแทกเอง



"พังแม่ก็จะซ่อมให้ครับ" เอมพูดยิ้มๆ ...พร้อมยกมือขึ้นปาดน้ำตาให้กับเด็กน้อยอย่างอ่อนโยน



"ไม่ร้องครับคนเก่ง มีแม่อยู่ทั้งคนไม่ต้องกลัวนะ"





                      เด็กชายตัวเล็กค่อยๆลืมตาขึ้นมองเมื่อรู้สึกตัวกลางดึกว่ามีคนมานั่งอยู่ที่ปลายเตียงและเท้าของเขาที่ถูกพันผ้าเอาไว้ก็เหมือนได้รับการดูแลเหมือนในทุกๆคืน .. 



มือบางของคนเป็นแม่ที่แสนอบอุ่นนั้นค่อยๆนวดเท้าให้ลูกชายเบาๆ มีน้ำอุ่นๆคอยประคบให้ มีผ้านุ่มที่คอยเช็ดให้อย่างเบามือ มันเป็นแบบนี้มาทุกคืนแล้ว...



และเด็กน้อยเองก็รู้สึกตัวทุกครั้ง... และชอบแอบมองแม่เอมทำแบบนี้ทุกครั้งด้วย




แม่เอมรักเสือน้อยมากขนาดนี้เลยเหรอครับ...



มาดูแลเสือน้อยทุกคืนเลย.. 




ภาพของคนเป็นแม่ที่ดูแลตัวเองทุกคืนนั้นเป็นภาพที่เด็กน้อยเห็นจนชินตา ดูแลเสร็จก็จะมาจูบมาหอมเขาก่อนออกจากห้องไป และสิ่งที่แม่เอมทำนั้นมันก็เป็นเหมือนสิ่งที่ทำให้เขาฝันดีทุกคืน...






                    "ไหวปะวะมึง?" 


เด็กชายที่นอนกุมเท้าอยู่ที่หน้าประตูค่อยๆลืมตาขึ้นมองหลังจากที่ความทรงจำในวัยเด็กมันกลับเข้ามา ... 



.. 


แม่เอม...



"ไหว.." ตอบเบาๆพร้อมกับเอื้อมมือไปจับมือเพื่อนเอาไว้ เสียงกองเชียร์ในสนามดังขึ้นอีกรอบเมื่อเห็นกองหน้าตัวเก่งนั้นลุกขึ้นยืนได้ ... 



เสียงปรบมือ เสียงร้องให้กำลังใจของทุกๆคน.. 



แต่...




แม่เอมอยู่ไหน...???




สายตาคู่คมดังคนเป็นแม่กวาดมองไปรอบๆ เขาเห็นแต่คนอื่น .. เห็นแต่ป๊า น้องสาว และน้องชายฝาแฝด ...




แล้วแม่เอมไปไหน..



แม่เอมไม่มาเชียร์เขาเหรอ...



แม่เอมครับ...





                       "ยิงให้เข้านะเว้ย มันเป็นลูกตัดสินแล้วนะไอ้เสือ!" เพื่อนร่วมทีมตรงเข้ามาร่วมให้กำลังใจ .. หรือกดดัน.. ก็ไม่ทราบได้ หากแต่กำลังใจของคนยิงปิดเกมส์ในตอนนี้ มันหายไปเกือบครึ่ง เมื่อมองไปแล้วไม่เห็นแม่...




รู้สึกไม่มีกำลังใจเลยจริงๆ



...



ลูกฟุตบอลตั้งอยู่ที่จุด ... เสียงเชียร์และเสียงกรีดร้องที่ดังขึ้น เด็กชายยืนอยู่ในจุดที่เขาสามารถวิ่งไปเตะเจ้าลูกกลมๆลูกนี้ให้เข้าประตูได้ ... 




ฟู่ววว..


ลมหายใจที่พ่นออกมาจากร่างกายของผู้กำหนดชะตาของเกมส์นี้ว่าเป็นยังไง ...




เอาวะ...



ต้องเข้าสิ!




..




ปรี๊ดดดดดดดดด!!




เสียงสัญญาณดังขึ้น... และสองเท้าที่ออกแรงไปที่ลูกฟุตบอลลูกกลมลูกนั้น!!!




...





....




                           

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

161 ความคิดเห็น

  1. #122 Mook (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 09:58
    ลูกผู้ชายกับแม่มันจะมีเส้นบางๆจริงๆ
    #122
    0
  2. #92 NanaMalina2 (@NanaMalina2) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 20:51
    แม่เอมน้อยใจเราอยู่เสือน้อย แต่คิดว่ามาแน่นอนอดใจไม่ได้หรอกรักเสือน้อยขนาดนี้ ไม่มาให้รู้ไป
    #92
    0
  3. วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 19:59
    อ้าว แม่เอ๊มมมมมาดูเสือน้อยเร็วๆๆๆ..จะยิงแล้วเนี้ยย
    #91
    0
  4. #90 Strong (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 18:12
    ค้างงง !! แม่เอมจะไม่มาดูเสือน้อยจิงๆหรอค้าบบบบ
    #90
    0
  5. #89 Mewmewmewmee (@Mewmewmewmee) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 17:28
    แม่เอมมม
    #89
    0
  6. #88 Aoi_rider (@Aoi_rider) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 17:23
    แม่เอมอาจจะทนรอไม่ไหวแอบมาดูก็ได้แล้วแบบเสือน้อยหันไปเจอพอดีแล้วยิงเข้างี้ มโนไปเรื่อย
    #88
    0
  7. #86 mildc1h0o0m8 (@mildc1h0o0m8) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 14:38
    แม่เอมมาแล้วว555มโนไกล สงสารเเม่เอมจังง
    #86
    0
  8. #85 plawan_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 14:30
    หมีน้อยเอาอีกแล้ววววววว ขี้วีนอีกแล้วนะหมั่นไส้สุดๆ แม่เอมน้อยใจแล้วเสือน้อยพึ่งจะมาคิดได้ตอนนี้
    #85
    0
  9. #84 poys23 (@poys23) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 14:29
    เสือน้อยสู้ๆ ทีอย่างนี้อยากให้แม่มาเชียร์นะ แม่น้อยใจอยู่บ้านนู้น
    #84
    0
  10. #83 OILT6452 (@OILT6452) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 14:17
    โถ่พ่อเสื้อน้อยแม่เค้าน้อยใจอยู่ลูกอยู่เฝ้าบ้านแล้วคะพ่อคุณ เพราะกลัวหนูจะอายถ้าแม่มาดู เอ้ายิงให้เข้าแล้วรีบง้อแม่นะลูก
    #83
    0
  11. #82 andmyaa (@dylp) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 13:46
    นี่ลูกรู้รึเปล่าว่าแม่เอมน้อยใจอะ 555555 น้อยใจขนาดหนักว่ามาแล้วจะทำให้ลูกอาย แต่จริงๆแล้วตัวเองนั่นแหละกำลังใจสำคัญ คนซื้อชุด คนซื้อรองเท้าให้ใส่ไม่มาดู มันก็ใจแป้วอะเนอะ อย่าปล่อยให้เสียน้ำตาเก้อค่ะ แม่เอมตามมาทีหลังแน่นอน มาค่ะ!
    #82
    0
  12. #80 เด็กเกเรนิดนึง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 13:31
    เห้ยยปริ้ดดทำมายย ค้างอีกละ แต่ก็นะแม่ลูกคู่นี้จะนอยกันไปๆมาๆทำไมล่ะ สงสารทั้งคู่นะ
    #80
    0
  13. #79 Ging (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 13:25
    เดี๋ยวก็น้อยใจอีกว่าแม่เอมไม่มา ส่วนแม่เอมก็คิดไปเองว่ากลัวลูกจะอาย
    #79
    0
  14. #78 StiCH_SKY' (@nat-sky) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 13:19
    เส้นบางๆนั่นกำลังรัดคอเราจนหายใจไม่ออกแล้วค่ะ เอ้อเอาสิ้มาสั้นๆแต่ใจสั่นน้ำตาคลออีกแล้ว เสือน้อยลูก.. แม่เอมรักหนูมากนะ อ่านไปก็ปวดหัวใจไป กอดอุ่นๆนะคะทั้งแม่เอมทั้งเสือน้อยเลย
    #78
    0
  15. #77 DDDD (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 13:16
    เกลียดดดดปิฉาดดด
    #77
    0
  16. #76 1234 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 13:10
    โอ๊ยยยไรท์ลุ้นๆ อยากจะแจกใบแดงไรท์จิงๆ
    #76
    0
  17. #75 koy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 13:03
    กำลังใจของเสื้อน้อยคือแม่เอมและครอบครัว
    #75
    0
  18. #74 Prang (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 12:55
    เข้าไม่เข้าแม่เอมจะเปลี่ยนใจมาเชียร์ลูกทันมั้ยน้อไรท์
    #74
    0
  19. #73 my7@1 (@nato32pknsw3) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 12:50
    เสื้อน้อยสู้ๆๆยิงให้เข้านะ เสือน้อยอยากให้แม่เอมมาดูเนี้ยยยย มองหาแม่เอมทั่วสนามเลยนะ แต่แม่เอมก็กลัวเสือน้อยจะเขินเพื่อนเลยบอกว่าไม่ไปดูเสื้อน้อยซะงั้น แต่เราเชื่อว่าแม่เอมต้องมาดูเสือน้อยแน่ๆอ่ะ เราเชื่อแบบนั้น แม่เอมรักเสือน้อยจะตายไปลูก
    #73
    0
  20. #72 somsaichol (@somsaichol) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 12:46
    ปรี๊ดดดดดดดดดดไรท์!!!
    #72
    0
  21. #71 Jum2853 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 12:37
    รอแม่อยู่นี่เองแม่ก้กลัวลูกอายลูกก้เขิลเอาไงกับแม่ลูกดีน่ะ
    #71
    0
  22. #70 o0sorbet0o (@o0sorbet0o) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 12:36
    กลั้นหายใจรอดูเสือน้อยเตะ อ้าววว ไรท์แกล้ง!
    #70
    0