AIMNAM - OUR BABIES รักของเรากับเจ้าตัวน้อย 2

ตอนที่ 7 : CH7 - ยังคงอยู่ข้างเธอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3665
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    30 มี.ค. 60




เอมได้แต่ยืนมองร่างเล็กที่ถูกคนเป็นพ่อนั้นเดินเข้าไปหาพร้อมดึงมากอดเอาไว้  

 

 

แม่มันใจร้าย

 

 

ดูสิ ลูกร้องไห้ต่อหน้า ยังไม่ยอมเดินเข้าไปปลอบเลย .. น้ำตาไหลพรากเมื่อความรู้สึกน้อยใจ เสียใจ .. และไม่เข้าใจที่ทำดีเท่าไหร่ ทำไมอีกคนถึงมองเธอเป็นแบบนั้นกัน

 



“แม่เอม

 




ลูกชายร้องหา .. พร้อมกับมองไปยังร่างบางของคนเป็นแม่ที่ยืนอยู่กับที่

 



อยากให้เข้ามากอด ไม่ขออะไรมากกว่านี้ ไม่ต้องสนใจหรือใส่ใจกับสิ่งที่เอามาให้ก็ได้

 




แต่เป็นเหมือนเดิมกับป๊าก็พอ

 




“พาลูกกลับบ้านเถอะ”



 

เอมบอกเบาๆ .. แล้วเดินไปอุ้มหมีน้อยมาจากคนเป็นป๊า จะพาเข้าข้างใน ..

 



คุยตอนนี้ก็มีแต่จะพาลทะเลาะกัน .. .

 




หนักกว่าเดิม

 



น้ำได้แต่มองตามร่างบางที่พาลูกสาวคนเล็กเดินเข้าไปข้างในด้วยสายตารู้สึกผิด

 



รู้ตัวว่าก็พูดแรง และลืมนึกถึงใจอีกคนไป … แต่ก็โกรธที่ละเลยลูกไปแบบนี้เหมือนกัน

 

 

 


 

                      “อ้าว ทำไมพามาที่นี่ล่ะลูก เกิดอะไรขึ้น”

 

คนเป็นแม่ถามเมื่อลูกสาวพาหลานชายที่กอดป๊าจนหลับไปนั้นเข้ามาในบ้านยามดึก น้ำได้แต่มองหน้าคนเป็นแม่นิ่ง .. 




สายตามีแต่ความทุกข์ใจ

 




 

                  “เป็นปัญหาทั่วไปที่ต้องพบนั่นแหละ เอมก็คงจะไม่ได้ตั้งใจละเลยหรอก”



คนเป็นแม่พูดเบาๆ พร้อมห่มผ้าให้หลานเบาๆ โดยมีคนเป็นพ่อนั่งมองอยู่ข้างๆเตียง


 

“ช่วงนี้เหมือนเอมจะสนใจแต่หมีน้อยมากกว่าแก .. แกก็เคยร้องไห้บอกว่าแม่ไม่รักมากแล้วครั้งนึง น้ำก็นึกว่าเอมจะรู้ว่าควรทำยังไงกับลูก แต่นี่


 

“เพราะน้ำเป็นลูกคนเดียว .. น้ำถึงไม่เข้าใจว่าคนเป็นแม่น่ะต้องเหนื่อยมากนะลูกที่ต้องดูแลลูกสองคนในเวลาเดียวกัน ในขณะที่น้ำทำหน้าที่บางอย่าง .. เช่นรับส่งลูกไปโรงเรียน เล่นกับลูกบ้างเป็นบางเวลา แต่เอมต้องทำมากกว่าน้ำตั้งเยอะ .. แล้วยิ่งลูกไม่สบาย.. แถมยังเล็กอยู่ด้วยแบบนั้น .. ก็ต้องดูแลเป็นพิเศษ แม่ที่ไหนเขาจะรักลูกไม่เท่ากัน ยิ่งลูกคนแรกที่มีเรื่องราวมากมายกว่าจะโตมาได้ขนาดนี้ .. แม่เขาจะไม่รักเลยเหรอน้ำ?”

 



ถามลูกสาวเสียงนิ่ง พร้อมกับมองหน้าหลานสลับไปมา


 

“ทำไมมีลูกน้ำกับเอมถึงมีปัญหากันมากขนาดนี้ล่ะแม่ ..


 

ถอนหายใจอย่างหนักใจในปัญหาที่เกิดขึ้น


 

“ชีวิตก็แบบนี้แหละลูก ปัญหาทุกอย่างก็มีเอาไว้แก้ …และก็สอนเราไปด้วย ...จำเอาไว้นะน้ำ ไม่ว่าจะอารมณ์ไม่ดีแค่ไหน หรือจะโกรธกันมากยังไง ต่อหน้าลูกห้ามทะเลาะกันเด็ดขาด ... เด็กน่ะเหมือนผ้าขาว ยิ่งใส่สีมากเท่าไหร่ก็ยิ่งเปื้อน .. เอาแต่สิ่งดีๆให้ลูก .. อย่าเอาสิ่งที่บั่นทอนจิตใจลูกไปให้ลูกรู้สึกไม่ดี ... แกยังเด็ก ไม่ควรเห็นอะไรแบบนี้ ...จำคำแม่เอาไว้นะ"



น้ำพยักหน้าช้าๆ ... จะจดจำให้ขึ้นใจ ...


รู้ดีว่าครั้งนี้ผิดมากที่ทะเลาะกันต่อหน้าลูก .. ทั้งๆที่ควรคุยกันดีๆ ... และหาทางแก้ปัญหาด้วยกันแท้ๆเชียว ...



  

                         "โอ๊ย ! สภาพจิตใจลูกมึงอ่ะดี แต่สภาพจิตใจพ่อมันน่ะ สงสัยจะแย่ !"


น้ำที่นั่งเล็งกล้องไปยังลูกชายที่กำลังสนุกอยู่ในเครื่องเล่นหลากหลายชนิด ได้แต่หันมามองเพื่อนสุดที่รักอย่างหมอนันที่พามาด้วย ด้วยความหงุดหงิด


"กูแย่ยังไง?"


"โอ๋ ๆ .. ไม่รู้ตัวจริงเหรอจ๊ะ ... นี่ไง พาลูกมาเที่ยว ยังต้องลากกูที่เพิ่งได้วันหยุดพักร้อนมาด้วย นี่มึงไม่แย่แล้วจะเรียกว่าไร"


"กูก็แค่ ..."


"แค่อะไร? แค่ไม่อยากอยู่คนเดียวกลัวฟุ้งซ่าน..."


หมอนันตอบอย่างรู้ทัน ... 


"เออ ก็กูไม่เคยทะเลาะกันหนักแบบนี้เลยนี่หว่า ... ถึงจะหนักจริง แต่ก็ไม่เคยที่จะห่างกันแบบนี้ นี่ถึงกับต้องพาลูกแยกมาอยู่ ... ไม่คิดเหรอว่ากูจะรู้สึกแย่แค่ไหน ถึงกูจะรักเสือน้อยมาก กูก็รักยัยหมีน้อยไม่ต่างกันหรอกนะ..."


"อ้าว ก็ถ้ามึงรักเสือน้อยแต่มึงไม่รักยัยหมีน้อย มึงนั่นแหละที่รักลูกไม่เท่ากัน ..."


"กูรักเท่ากัน"


"เออ เอมก็รักเท่ากัน มึงเป็นพ่อมึงยังรักเท่ากัน แล้วทำไมเอมที่เป็นคนอุ้มท้องจะรักลูกไม่เท่ากัน ไอ้ฟาย!"


...


"ก็มึงดูเอมแสดงออกสิ .."


"ก็ทีมึงยังแสดงออกว่าเป็นห่วงเสือน้อยมากกว่าเลย"


"กูก็ห่วงยัยหมีน้อย"


"เออ เอมก็ห่วงเสือน้อย"


...


"ไอ้หมอนัน"


"ไอ้หมีหน้ามึน กูพูดความจริงเพราะฉะนั้นอย่าด่ากู ... นี่ คนเรามันแสดงออกไม่เหมือนกันเว้ย มึงแสดงออกว่ารักลูกยังไง เอมก็มีวิธีแสดงออกแบบที่เอมมี ... ลองให้เสือน้อยไม่สบายสิ คนที่ถึงตัวลูกคนแรก .. ก็คือเอมนั่นแหละ ... "


...




                     "อย่าพาลูกนอนดึกนะน้ำ .. "


คุณย่าเอ่ยทักเมื่อเดินผ่านห้องยังเห็นพ่อลูกกำลังนอนดูการ์ตูนนักสืบชื่อดังของญี่ปุ่นนั้นอย่างสนุกสนาน น้ำหันมาพยักหน้าพร้อมกับหันกลับมาลูกชายที่นอนหนุนอกของตัวเองดูอนิเมะเรื่องโปรดอยู่ยิ้มๆ 


"ง่วงหรือยัง?"


"ยังครับ"


ตอบเสียงใส 



น้ำยิ้มบางๆ ยกมือขึ้นลูบผมลูกชายเบาๆ ... 



ลูกคนแรก .. ลูกชายคนเดียว ... 


"เสือน้อย .. เสือน้อยคิดถึงแม่มั้ย?"


ถามเบาๆ พร้อมรอฟังคำตอบ ... 


เด็กน้อยเงยหน้ามองแล้วพยักหน้า ... คิดถึงสิ 


"ไม่โกรธแม่เหรอ ... "


...


"ไม่ครับ ..แม่เอมบอกว่าแม่เอมรักเสือน้อย ... เสือน้อยเชื่อแบบนั้น"


..


"คุณครูก็บอกว่าพ่อกับแม่รักลูกทุกคน คุณย่าก็เคยบอกว่าไม่ว่าพ่อแม่จะทำให้เสียใจหรือน้อยใจก็ห้ามโกรธ เพราะว่าจะบาป"


เด็กน้อยพูดเจื้อยแจ้ว พร้อมกับยิ้มให้กับคนเป็นพ่อ .. .



แววตา ... ไร้เดียงสา ... 


น้ำยกมือขึ้นยีผมลูกชายอย่างหมั่นเขี้ยว ตัวแค่นี้ แต่พูดแบบนี้ได้ จดจำทุกอย่างที่พร่ำสอน .. .



แล้วแบบนี้จะไม่ให้รักได้ยังไง 



"มาให้ป๊าจุ๊บหน่อยมา"


บอกแล้วทำปากจู๋ ... เสือน้อยจู่โจมใส่ป๊าทันที ทิ้งตัวลงอย่างแรงกับร่างของป๊าและจุ๊บเบาๆที่ริมฝีปากของปาป๊าที่นุ่มนิ่มเหมือนของตน .. 



"พรุ่งนี้เราไปหาแม่กันนะ ... ไปหาน้องด้วย เสือน้อยก็คิดถึงน้องใช่มั้ย?"


"ครับ .. คิดถึงทั้งสองคนเลย ..."


น้ำยิ้มกว้าง ...


เริ่มโตขึ้นมาหน่อยแล้วมั้ง ...


"พรุ่งนี้ไปหาแม่เอมกับน้องกันนะ ซื้อของไปฝากด้วยดีมั้ย? "


"ดีค้าบ!!"


"มา งั้นปิดทีวีแล้วมานอนกอดกัน ..."


บอกแล้วยื่นรีโมทให้ลูก เจ้าตัวน้อยกดปิดทีวีพร้อมกับเอนตัวลงนอนกอดป๊าเอาไว้แน่น หลับตาลงในอ้อมกอดของป๊าที่แสนอบอุ่น ... 



น้ำจูบหน้าผากนุ่มเบาๆ พร้อมกับเหลือบมองมือถือที่โชว์รูปของภรรยาอยู่หน้าจอ ... 



ไม่ใช่ลูกที่คิดถึงหรอก ... 



พ่อมันนี่แหละที่คิดถึงแม่เสือสุดหัวใจเลย ... 






                          "อร่อยมั้ยคะ?"


เอ่ยถามลูกสาวที่นั่งอยู่บนโต๊ะสำหรับเด็กด้วยน้ำเสียงสดใส ยิ่งอาการดีขึ้นแบบนี้แม่ยิ่งรู้สึกดี ... 


หายเหนื่อย ...


สิ่งที่หมีน้อยมีไม่เหมือนกับเสือน้อยคือร่างกายไม่แข็งแรง.. เจออะไรนิดหน่อยก็ป่วยได้ง่าย ... 


นี่คือเหตุผลที่เธอต้องเอาใจใส่ลูกสาวมากกว่าในตอนนี้ ... 


และคนเป็นพ่อก็ยังไม่รู้หรอกว่าลูกสาวป่วยเป็นอะไร ...



                     "หมอรู้สึกว่าหัวใจแกเต้นผิดปกติ แล้วก็รู้สึกว่าแกหายใจเร็ว อาจจะเสี่ยงต่อภาวะโรคหัวใจนะครับ.."


...


"โรคหัวใจเหรอคะ? ..."



"ครับ ... เดี๋ยวหมอจะขอตรวจให้แน่ใจอีกที ...ตอนนี้ยังอยู่ในภาวะเสี่ยง คุณแม่ไม่ต้องกังวลนะครับ เราตรวจพบไว การรักษาก็จะง่ายขึ้น แต่ตอนนี้ ... คุณแม่ต้องดูแลตัวเล็กให้ดี ถ้ามีอาการอะไรผิดปกติก็ต้องแจ้งหมอนะครับ"


...



ที่ยังไม่ยอมบอก ... ก็เพราะไม่อยากให้น้ำนั้นมีเรื่องให้คิดอีก .. ลำพังแค่เขาทำงานหาเลี้ยงเธอและลูก ก็เหนื่อยมากพออยู่แล้ว .. เขาควรจะมีความสุขบ้าง ... 



...


"คิดถึงป๊ามั้ยคะ?"


ถามคำถามเดียวกันกับอีกคนที่ถามลูกชายเมื่อวาน ... แม้เจ้าตัวเล็กจะยังตอบไม่ได้ ... 


แต่ก็อยากจะถาม ... 



ตาใสมองคนเป็นแม่สายตาไร้เดียงสา 



ถ้าเสือน้อยมีแววตาที่เหมือนอีกคน ... งั้นหมีน้อยก็คงมีสายตาที่เหมือนเธอ ...



"เดี๋ยวแม่มานะคะ ... นั่งเล่นไปก่อนนะ"


..


บอกเบาๆ พร้อมกับหันไปหยิบโทรศัพท์ที่มีเสียงเรียกเข้าดังขึ้นเดินออกไปรับสายข้างนอก ... 



ไม่ทันเห็นสายตาของเจ้าตัวน้อยที่เป็นประกายขึ้นเมื่อเห็นใครบางคนเดินเข้ามาพร้อมกับกล่องของขวัญที่ติดมือมาด้วย ...



"...แอ๊ ..."


..


"ค่ะแม่ .. ยังเลยค่ะ ..เอมไม่รู้จะบอกเค้ายังไง ... เอมไม่อยากให้เค้าเครียด .. แค่นี้เค้าก็เครียดพออยู่แล้ว เอมรู้ค่ะ ... แต่ตอนนี้เอมกับเค้าทะเลาะกันอยู่ .. เอมเหนื่อยเหลือเกินค่ะแม่ .. เอมไม่ไหวแล้ว .. เอมจะบอกเค้ายังไงดีว่าลูกมีภาวะเสี่ยงเป็นโรคหัวใจ ...  ..เอมไม่รู้จะทำยังไงแล้วค่ะแม่.. ตอนนี้เอมอยากเจอหน้าเค้า .. เอมอยากให้เค้ากอดเอม .. อยากให้เค้าอยู่ข้างๆ .. เอม ...เอมต้องการเค้า.."



บอกทั้งเสียงสะอื้น ยกมือขึ้นปิดตาเอาไว้ พร้อมกับปล่อยโฮออกมาทันทีที่ความอดทนสิ้นสุดลง ... 



ความอดทนที่เก็บเอาไว้ ... 



ไปอยู่ที่ไหนนะน้ำ ... 


มาหาเอมหน่อยได้มั้ย .... 


...



"แม่คะ ... น้ำอยู่นี่... เดี๋ยวน้ำดูแลเอมเองค่ะ"



โทรศัพท์ที่อยู่ในมือถูกดึงออกไปพร้อมประโยคของใครบางคนนั้นดังขึ้นข้างหู และวงแขนแข็งแรงของเขานั้นรั้งเธอเข้าไปกอด ... 




"น้ำ ..."


...



"น้ำขอโทษนะเอม ...ขอโทษที่ต่อว่าเอม ... ตอนนี้น้ำรู้แล้ว ... เราจะผ่านมันไปด้วยกันนะแม่เสือ ...น้ำจะอยู่ข้างๆเอมเองนะคะคนดี .. ไม่ต้องกลัวนะ ..."



...


บอกเบาๆพร้อมจูบหน้าผากนุ่มอย่างรู้สึกผิดเป็นที่สุด ... 



ขอโทษ...




ขอโทษจริงๆ ... 



"แม่เอม ..."



เอมผละออกจากอ้อมกอดของคนรัก ก่อนจะอ้าแขนออกรับร่างเล็กของลูกชายที่วิ่งตรงเข้ามากอดเธอแน่น



"เสือน้อย ... เสือน้อยลูก .."


...


"คิดถึงแม่เอมมากๆเลยครับ ... แม่เอมคิดถึงเสือน้อยมั้ย"



เด็กชายถามกลับพร้อมกระชับอ้อมแขนกอดคนเป็นแม่ให้แน่นขึ้น ...



"คิดถึงสิครับ ... คิดถึงที่สุดเลยทูนหัวของแม่"


กระซิบเสียงแผ่ว ... 



น้ำตาซึม ...



น้ำค่อยๆ กอดแม่ลูกเอาไว้พร้อมๆกัน .. กอดที่จะปกป้องแม่ลูกเอาไว้ตราบจนวันตาย ... 



"เริ่มต้นกันใหม่นะ .."


..


บอกเบาๆพร้อมกับหันไปมองลูกสาวที่นั่งเล่นของเล่นในมืออยู่บนเตียง .... 



"เราจะดูแลหมีน้อยให้ดีนะคะเอม .. เสือน้อย"



ป๊าบอกเบาๆ พร้อมกับกอดทั้งลูกกอดทั้งเมียเอาไว้ ... เติมพลังใจให้กันและกัน ... 




"หมีน้อยต้องหาย น้ำสัญญา.."

 


                              


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

996 ความคิดเห็น

  1. #163 จากจุด...ถึงจุด (@pangkaew) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 00:05
    ละมุนจังค่ะตอนนี้
    #163
    0
  2. #162 dylp (@dylp) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 23:58
    ชอบอีพีนี้มากค่ะ เข้าใจความรู้สึกของทุกตัวละครและสิ่งที่แสดงออกมันมีเหตุผลมีที่มา โอย บีบหัวใจและอบอุ่นมากๆ
    #162
    0
  3. #161 เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 23:47
    อบอุ่น.
    #161
    0
  4. #160 OIL (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 23:08
    นี่ละครอบครัวมีปัญหาก็ต้องช่วยกัน ผ่านไปด้วยกัน ดูแลลูกให้ดีที่สุดนะ สู้ๆ
    #160
    0
  5. #159 Givenn (@Givenn) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 22:41
    กลับมาตะมุตะมิกันเหมือนเดิมนะ อิอิ
    #159
    0
  6. #158 SAJK (@SAJK) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 22:37
    ต้องหายดิ หมีน้อยต้องหายแน่ ๆ กำลังใจเพียบขนาดนั้น ไหนจะพ่อเสือ พี่เสือ แม่เอม หมีน้อย สู้ๆๆๆ
    #158
    0
  7. #157 คุณลุงโมริคุง (@jts-th19) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 22:33
    ฏอ๊ะ บีบหัวใจเหลือเกินนนนน
    #157
    0
  8. #156 kmalisorn (@kmalisorn) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 22:33
    ป๊าต้องอย่างนี้สิ กอดเราและปกป้องเราไว้// หมีน้อยลูก!!!
    #156
    0
  9. #154 Nok (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 22:12
    อ้าวๆหมีน้อยสู้ๆนะลูก
    #154
    0
  10. #153 Lovelee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 21:57
    ฮื่อๆๆๆๆๆนำ้ตามากๆๆเลยหมีน้อยต้องหายนะครับ
    #153
    0
  11. #152 sirinann_k (@sirinan1112) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 21:56
    ชอบบบบบ
    #152
    0
  12. #151 norhasi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 21:47
    อ่านทั้งน้ำตาT_T
    #151
    0
  13. #150 norhasi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 21:46
    อ่านทั้งน้ำตาT_T
    #150
    0
  14. #148 Ying YOONG (@spread) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 21:30
    หมีน้อย เดี๋ยวก้อหายนะ
    #148
    0
  15. #147 ไม้ขีดน้อย (@suphatthar) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 21:29
    งื้ออออซึ้งมากเลย
    #147
    0
  16. #146 Mook (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 21:23
    หมีน้อยต้องหายนะ เคลียร์กันได้แล้ว
    #146
    0
  17. #145 Aoi_rider (@Aoi_rider) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 21:20
    นั่นไงความจริงเปิดเผย
    #145
    0
  18. #144 yuynarak (@yuynarak) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 21:19
    ถ้าจะบอกว่าเราน้ำตาไหลจะตลกเรามัย????????????????
    #144
    0
  19. #143 Mhew9053 (@Mhew9053) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 21:05
    รักครอบครัวนี้
    #143
    0
  20. #142 หมีกอดอุ่น (@yellow1112) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 20:51
    หมีน้อยต้องหายนะลูก พ่อเสือ แม่เสือ พี่เสือน้อย ดูแลน้องหมีน้อยดีๆนะ
    #142
    0
  21. #141 Consent love (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 20:50
    เข้าใจกันสักทีนะพ่อเสือแม่เสือ
    #141
    0
  22. #140 follow your heart (@tasneem1138) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 20:46
    เห้อออ โล่งอกหน่อย ดีกันล่าวว หมีน้อยสู้ๆน่ะ
    #140
    0