AIMNAM - OUR BABIES รักของเรากับเจ้าตัวน้อย 2

ตอนที่ 23 : EP22 - ความรู้สึกลึกๆ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3356
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    9 เม.ย. 60



“นอนไม่หลับเหรอคะ?”

 

..

 

ร่างสูงที่นั่งนิ่งอยู่ปลายเตียงนั้นค่อยๆหันมามองเมื่อภรรยาที่หลับไปก่อนหน้านั้นลุกขึ้นมาทัก พร้อมมือบางนั้นเอื้อมแตะลงบนไหล่ของเขาเบาๆ .. .

 

“น้ำ..ร้องไห้ทำไม..

 

..

 

ถามอย่างตกใจพร้อมรั้งให้เขาหันมาหา มือบางยกขึ้นเช็ดน้ำตาให้อย่างอ่อนโยน ตาคมมองด้วยความเป็นห่วง

 

..

 

“น้ำ..เอม..

 

..

 

“ทำไมคะ..เป็นอะไร..

 

 

“น้ำฝันเห็นว่าน้ำตีลูกอีกแล้ว น้ำตีลูกอีกแล้วเอม ฮึก ..

 


สะอื้น ยิ่งถูกภรรยาดึงเข้าไปกอดยิ่งสะอื้น

 


เอมได้แต่กอดเขาเอาไว้เบาๆ ใบหน้าคมตึงเครียด รู้ว่าสามีกำลังรู้สึกอย่างไรในตอนนี้ .. คงเป็นความรู้สึกลึกๆ ที่เป็นแผลในใจ แผลที่ยากที่จะหาย

 

 




                “ป๊าไปไหนเหรอครับ?”

 

เจ้าตัวแสบเอ่ยถามเมื่อวันนี้ที่จะเริ่มต้นไปโรงเรียนวันแรกเป็นแม่เอมที่จะไปส่ง แทนที่จะเป็นป๊าเหมือนอย่างเคย

 


“ป๊าไม่สบายค่ะ ต้องนอนพัก เดี๋ยวแม่เอมจะไปส่งเสือน้อยแทนนะ”

 


บอกลูกชายยิ้มๆ เด็กชายพยักหน้ารับ

 


“งั้นเสือน้อยไปหาป๊าก่อนนะครับ”

 


เด็กชายบอกแล้ววิ่งเข้าไปในห้อง เมื่อเห็นป๊าหลับสนิท ก็ปีนขึ้นเตียงพร้อมกับคลานเข้าไปเอามืออังหน้าผากป๊าเบาๆ

 


“ป๊าตัวร้อน..

 


เด็กชายพูดเบาๆแล้ววิ่งลงจากเตียงหายไปในห้องน้ำ ก่อนจะเดินออกมาพร้อมกับผ้าผืนเล็กที่บิดจนหมาด ร่างเล็กปีนขึ้นเตียงอีกครั้งพร้อมกับค่อยๆวางผ้าชุบน้ำลงบนหน้าผากของคุณป๊าเบาๆ

 


“เดี๋ยวก็หายนะครับป๊า”

 


บอกยิ้มๆพร้อมโน้มหน้าเล็กๆจูบเบาๆที่แก้มของป๊า ..

 


“เสือน้อย ..ไป ..

 


เอมที่เข้ามาตามถึงกับหยุดนิ่ง ยิ่งเห็นลูกชายดูแลป๊าที่นอนเป็นไข้อยู่บนเตียงโดยที่เธอไม่ได้ร้องขอยิ่งพูดไม่ออก

 


“เดี๋ยวป๊าก็หายนะครับแม่เอม”

 


หันไปบอกคนเป็นแม่แล้วยิ้มกว้างดังเสือตัวน้อย เอมยิ้มบางๆพร้อมพยักหน้า ..

 


“ครับ ..ตอนนี้ไปโรงเรียนกันนะ ให้ป๊านอนพักก่อนนะครับ”

 


เสือน้อยพยักหน้ารัวๆ พร้อมกับเดินลงจากเตียงไปจับมือคนเป็นแม่เอาไว้ เอมมองคนบนเตียงเล็กน้อยก่อนจะพาลูกชายและลูกสาวบนเป้สะพายนั้นเดินออกไปจากบ้านไป

 



 

                     “คงเป็นอาการรู้สึกผิด สภาพจิตใจของคุณน้ำตอนนี้ก็แย่อยู่พอสมควร ...เป็นธรรมดาค่ะที่จะยังจะมีอาการคิดมากแบบนั้น พี่เอมช่วยดูแลอย่างใกล้ชิดด้วยนะคะ”

 



คำแนะนำของคุณหมอที่ไปพบหลังจากพาลูกชายไปส่งที่โรงเรียน คนเป็นแม่และคนเป็นภรรยาอย่างเอมก็รีบพายัยหมีน้อยกลับมาบ้านพร้อมกับรีบเดินเข้าไปหาคุณป๊า ..

 



“น้ำ..

 

..

 


เรียกหาเมื่อไม่พบว่านอนอยู่บนเตียง ..

 

 แต่เสียงน้ำไหลที่ดังมาจากห้องน้ำนั้นทำให้เอมต้องรีบไปเคาะประตูเรียก.. เป็นไข้อยู่ ทำไมถึง ..


"น้ำ .. น้ำคะ"


..


เงียบ ...


"น้ำ .. เป็นอะไรหรือเปล่า เปิดประตูสิคะ?"


เคาะประตูรัวๆ ถามด้วยความเป็นห่วง ... 


"น้ำ..ถ้าไม่เปิดเอมจะเข้าไปแล้วนะ.."


...


มือเรียวเอื้อมบิด ..และเมื่อพบว่ามันไม่ล็อค ... จึงค่อยๆดันเข้าไป ... และสิ่งที่พบกลับทำเอาเธอถึงกับน้ำตาไหลแทบจะทันที 



ร่างสูงนั่งคุดคู้อยู่ใต้สายน้ำที่ไหลลงมาจากฝักบัว  กอดเข่าซบหน้าลง ตัวสั่นเทาด้วยความหนาวเหน็บ ... 



นอกจากน้ำใสๆ ... ยังมีของเหลวสีแดงที่ไหลออกมาจากบาดแผลที่มือ ... สายตาคมมองขึ้นไปที่ผนังห้องน้ำที่ซึ่งมีรอยเลือดติดอยู่ ...นั่นทำให้รู้ได้ทันทีว่าอีกคนนั้นทำร้ายตัวเองแน่ๆ ... 



เอมรีบเดินเข้าไปหาพร้อมจับมือของอีกคนขึ้นมาดู ... ทำไมถึงทำแบบนี้กัน ... 


"ทำแบบนี้ทำไมคะ..."


ถามเสียงสั่น ... ใบหน้าจิ้มลิ้มค่อยๆเงยขึ้น น้ำตานองหน้า ... สะอึกสะอื้นเป็นเด็กน้อย ... 


"เลือดชั่วๆ ... เอาออกไปบ้างก็ดี ...เลือดของพ่อที่มันทำร้ายลูก ... จะเก็บมันเอาไว้ทำไม"


..


สิ่งที่อัดอั้น... 


"แล้วมันย้อนกลับไปแก้ไขได้หรือเปล่าล่ะคะ ... ทำไมไม่อยู่กับปัจจุบันล่ะคะน้ำ ... อยู่กับเอม ..อยู่กับลูก ...น้ำคิดแต่อดีต อดีตที่มันเลวร้าย ใจของน้ำก็แย่ลงไปด้วย .. ตอนนี้ทุกอย่างมันกำลังจะดี.. มันกำลังจะเริ่มต้นใหม่แล้ว ... น้ำทำไมต้องทำให้มันเป็นแบบนี้อีกล่ะคะ .. มองตาเอมสิน้ำ ..มองตาเอม.."


บอกแล้วจ้องตาของเขานิ่ง ... สายตาของเขาที่มันสั่นไหว ... ไม่เหมือนแต่ก่อน ... 


"เลิกคิด ... เลิกโทษตัวเอง ... เลิกจมอยู่กับอดีต ... กอดเอมสิคะ ...จูบเอมสิ ... น้ำจะได้รู้ว่าน้ำอยู่กับเอม น้ำมีเอมอยู่ตรงนี้ อยู่กับน้ำ ...อยู่กับลูก ... น้ำไม่ได้อยู่คนเดียว ... ไม่มีใครโทษน้ำเลย ..."



...



"ป๊าาาาา... ป๊าต๋าาาาาาา..."



เสียงเจ้าน้อยที่ดังขึ้นจากข้างนอก เมื่อไม่เห็นใคร ก็ร้องเรียกหาป๊า ... 



คนแรกที่นึกถึง ... 


"เห็นมั้ยคะ ... ได้ยินมั้ยว่าลูกเรียกหา ... ลูกรักน้ำนะ ... ไม่ใช่แค่ลูก ... เอมก็รัก ... เอมรักน้ำมากๆนะคะ ... สู้ไปกับเอมนะ ... "


.....



รัก ... รักอย่างนั้นเหรอ ...



ตื่นขึ้นมาได้แล้วน้ำ .. ตื่นขึ้นมาจากฝันร้ายนั้นเสียที ... 


ฝันร้าย ... ที่ยังไม่ยอมตื่นเพราะเอาแต่โทษตัวเอง ... 


..


"เอมรักน้ำเหรอ?..เอมจะไม่เลิกกับน้ำแล้วใช่มั้ย.."


..


ถามเหมือนเด็กน้อยกลัวเสียของ ... 


"ไม่เลิกค่ะ ...ไม่เลิก.."


บอกเบาๆ ... พร้อมโน้มหน้าลงจูบเบาๆซับน้ำตาที่ไหลรินของเขา ... 



น้ำตาของความกลัว ที่เธอนั้นเข้าใจดี ... 



...



...


 "มากับเอมนะคะ"


บอกแล้วยื่นมือไปให้เขาจับ ... น้ำค่อยๆมองมือของภรรยาที่ยื่นมาตรงหน้า ... ก่อนจะค่อยๆยกมือวางลงบนมือของภรรยาเบาๆ ... 



เอมกระชับมือของอีกคนเอาไว้ .. บีบเบาๆ ... ให้มั่นใจว่าจะไม่ปล่อยไปง่ายๆ ... ก่อนจะค่อยๆดึงเขาให้ลุกขึ้นพร้อมกับค่อยๆพาเดินออกไปช้าๆ ... เพื่อทำแผล ... และเปลี่ยนเสื้อผ้า ... 




                         มือขาวที่มีแต่รอยช้ำและเลือดซิบถูกปฐมพยาบาลเบื้องต้นจากภรรยาที่ปรนนิบัติดูแลอย่างใกล้ชิด ... ทำแผลให้อย่างเบามือด้วยกลัวว่าจะเจ็บ ... แค่นี้มันก็เจ็บมากพออยู่แล้ว ... 


น้ำหันไปมองยัยหมีน้อยที่นั่งเล่นอยู่ในบ้านหมี ... ซึ่งแต่ก่อนเคยเป็นบ้านเสือ ... อยากเข้าใกล้แต่ไม่กล้า .. 


เอมที่มองเขาอยู่แล้วค่อยๆเดินจูงอีกคนไปหาลูกช้าๆ ก้าวเข้าไปที่บ้านหมีของลูกสาวพร้อมๆกัน ... ก่อนจะค่อยๆรั้งให้เขานั่งลง .. 


"กอดลูกสิคะ"


บอกเบาๆ ..  น้ำชะงักเล็กน้อย ... 


ไม่กล้า...


กลัวลูกจะเจ็บ .. ถ้าเขาเข้าใกล้ .. 


ซึ่งไม่อยากให้เป็นแบบนั้น .. 


เอมยิ้มมุมปาก ก่อนจะค่อยๆโน้มตัวหายัยหมีน้อยพร้อมกระซิบ ..


"หมีน้อย .. ป๊ามาเล่นด้วยนะคะ ...หันไปกอดป๊าหน่อยเร็ว"


บอกยิ้มๆ ยัยตัวเล็กค่อยๆหันไปมองตามที่คนเป็นแม่ชี้ ... มองหน้าป๊าตาแป๋ว พร้อมค่อยๆหันตัวไปหา ยื่นของเล่นไปตรงหน้าพร้อมสะบัดไปมา ...



ป๊าเล่นกับหนูหน่อย ...



น้ำมองอาการลูกสาวนิ่ง ก่อนจะค่อยๆเผยยิ้มออกมา ... 


ยิ้มที่มีแต่ความเอ็นดู ... 



ยัยหมีน้อยค่อยๆเข้าไปใกล้ป๊าพร้อมกับไต่ตัวพยายามลุกขึ้นยืน ..โดยมีป๊าคอยประคองเอาไว้... กลัวลูกจะหงายหลัง ... และเมื่อยืนได้ ... ตั้งหลักได้ มือน้อยก็กอดคอของป๊าเอาไว้ทันที 


พร้อมส่งเสียงแหลมเล็กแสดงอาการดีใจ


"ป๊าาาาาาาาาาาา"


..


กอดป๊าได้แล้ว ... 



น้ำถึงกับตัวแข็ง ... หน้าร้อนผ่าว ...ความรู้สึกนี้ ... 


สบตากับสายตาคมของคนเป็นแม่นิ่ง ... เอมพยักหน้าช้าๆ ...


"ลูกกอดแล้วนะคะป๊า .. จะไม่กอดลูกหน่อยเหรอ.."


ถามพร้อมรอยยิ้มมีความสุข ... น้ำค่อยๆยกมือขึ้นกอดร่างเล็กเอาไว้ช้าๆ ... ความรู้สึกนี้ ... 



ความรู้สึกนี้ ... 


"หมีน้อย.."


"ป๊าต๋าาาา..ป๊า..."


เรียกเสียงยาวพร้อมซบหน้ากับไหล่ของคนเป็นพ่อเอาไว้ ออดอ้อน ... 



..


ความอ้อนที่ทำให้ป๊านั้นถึงกับน้ำตาไหลอีกรอบด้วยความตื้นตัน ... เอมค่อยๆลุกขึ้นเข้าไปกอดทั้งพ่อทั้งลูกเอาไว้ ... 



"สู้ๆนะคะป๊า ... สู้เพื่อลูกนะ..."



บอกเบาๆ .. กำลังใจให้กันและกัน ... 



"สู้ไปกับน้ำนะเอม..."




 

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

996 ความคิดเห็น

  1. #502 ป๊าสู้ววววววว. (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 23:52
    อ่านตอนนี้แล้วรู้สึกอิ่มเอมจังเลยค่ะ เป็นครอบครัวที่น่ารักมากๆเลยทุกคนในครอบครัวต้องช่วยกันแก้ปัญหาจับมือกันข้ามผ่านมันไปให้ได้นะคะ ครอบครัวเสือหมี ^^
    #502
    0
  2. #501 Mooyui1112 (@Mooyui1112) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 22:28
    พ่อเสือสู้ๆๆๆน๊าาาา
    #501
    0
  3. #500 Lovelee (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 20:55
    พ่อนำ้แม่เอมต้องสู้ๆนะครับ
    #500
    0
  4. #499 sunrotjana13 (@sunrotjana13) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 19:27
    อ่านแล้วร้องไห้เลยสงสารป๊าา
    #499
    0
  5. #498 OIL (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 17:12
    น้ำหายนะไม่โทษตัวเอง สู้ๆเพื่อหมีน้อย เสือน้อย กับเอมนะ
    #498
    0
  6. #497 ไม้ขีดน้อย (@suphatthar) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 16:08
    กลับมาเป็นพ่อเสือที่ทะเล้นเหมือนเดิมเร็วๆนะ
    #497
    0
  7. #496 kmalisorn (@kmalisorn) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 15:28
    ป๊านี่น้ำตาไหล
    #496
    0
  8. #495 Prae_Sumitra (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 15:10
    สงสารพี่น้ำสู้นะๆ
    #495
    0
  9. #494 Givenn (@Givenn) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 14:33
    ผลัดกันดูแล เดี๋ยวก็หายนะ ควรไปทำบุญเยอะๆด้วย555
    #494
    0
  10. #493 DoubleSine (@DoubleSine) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 14:31
    ไรท์ ทำน้ำตาไหลพรากอีกล่ะ ซึ้งงงง
    #493
    0
  11. #492 หมีกอดอุ่น (@yellow1112) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 14:30
    น้ำตาไหล สงสารป๊า
    #492
    0
  12. #491 alone_pim (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 14:29
    หายไวๆนะคะป๋า
    #491
    0
  13. #490 mininzaa (@mininzaa) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 14:18
    ป๊าสู้ๆน้า ผ่านมันไปให้ได้ ยังไงก็ยังมีแม่เสือ เสือน้อย หมีน้อย อยู่ข้างๆ
    #490
    0
  14. #489 Mook (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 14:17
    โอ๊ยน้ำตาซึมไปอีก
    #489
    0
  15. #488 Super_Super (@190391) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 14:14
    หายไว ๆ นะป๊า รู้สึกผิดได้ แต่เราต้องไม่จมกับอดีตที่มันแก้ไขอะไรไม่ได้นะ เราต้องทำปัจจุบันให้มันดีที่สุด
    #488
    0