AIMNAM - THE BABY รักของเรากับเจ้าตัวน้อย

ตอนที่ 3 : CH2 - ความจริงที่เปิดเผย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4894
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    17 มี.ค. 60


“ไม่เอา !!! เธอจะบ้าเหรอ ทำกิ๊ฟต์มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะ”

 

เสียงเอะอะโวยวายของเจ้าของห้องดังขึ้นเมื่อร่างบางที่มานอนด้วยเมื่อคืนนั้นเอ่ยปากบอกว่าอยากมีลูก และเป็นลูกที่ไม่ใช่เกิดจากธรรมชาติด้วย

 


“ก็เค้ามาคิดดูแล้วนี่ ว่าถ้าเค้ายังเป็นแบบนั้นอีก เค้าก็ไม่สามารถมีลูกด้วยตัวเองได้ งั้นการทำกิ๊ฟต์นี่แหละที่เป็นทางที่ดีที่สุดแล้ว”

 



ร่างบางเดินตามอีกคนที่เดินหนีออกมาพร้อมวิ่งมาดักหน้าคนที่สติยังไม่สมประกอบดีเอาไว้

 



คุยตอนตื่นนี่แหละ !



 

“ไม่ !! ถ้าจะมีก็มีโดยธรรมชาติ ! ถอย.. จะไปแปรงฟัน !”บอกแล้วดันอีกคนออกไป

 

“ไม่เอาอ่ะน้ำ ! ก็คุยกันแล้วไง ว่าเค้าอยากมีลูก”


“เออ ก็รู้ แต่เอาไว้คุยตอนอื่นได้ปะล่ะ ! ขออาบน้ำแปรงฟันก๊อนนนนน!!

 


“ไม่เอา !! เธอก็รับคำเค้าสิว่าเธอจะไปเป็นเพื่อนเค้าอ่ะ!!

 


ร่างบางก็ยังไม่ยอมง่ายๆ

 


เอ้า !! ตัดรำคาญเว้ย !!

 


“ได้ !! พอใจยัง สุขใจยัง !! หลบไป จะอาบน้ำ !!



 

“เธอพูดแล้วนะ !!! ไชโย !! รักเธอที่สุดเลยอ่ะ !


 

นอกจากบอกรักแล้ว ยังกระโดดกอดอีกคนแน่น กอดไม่พอ


 




จุ๊บ !!



 


              “เธอจะไม่ถามพี่ทีหน่อยเหรอ?...

 

ร่างบางหันหน้ามามองคนถามเล็กน้อย ก่อนจะนิ่งไป

 


“ก็ถ้าพี่ทีรักเค้าจริง พี่ทีก็ต้องเข้าใจเค้าสิ”

 


น้ำพยักหน้าน้อยๆ ….

 


กลัวใจจะไม่ได้รักจริงสิจ๊ะแม่คุณ

 


“เชิญคุณสาธิดาค่ะ”

 


 

 

                   “แน่ใจนะครับคุณ ค่าใช้จ่ายมันสูงมากเลยนะครับ”

 

คุณหมอเจ้าของเคสเอ่ยถามย้ำอีกรอบ

 

น้ำเหลือบตามองเล็กน้อย อยากให้อีกคนเปลี่ยนใจ

 

“ค่ะ

 

ยืนยันหนักแน่น ... 



เธอต้องมีลูกให้ได้ !!




เรื่องอื่นค่อยว่ากัน !!





                   “วันนี้มีแต่สาวๆสวยๆทั้งนั้นเลยนะพี่ เช็ตนี้ผมขอทำรูปเองนะ”

 

เสียงไอ้โจดังขึ้นพร้อมกับใบหน้าหื่นกามของมันนั้นปรากฏขึ้นแก่สายตาของเจ้านายอย่างน้ำที่กำลังเก็บของเตรียมจะกลับบ้าน

 

“เออ กูให้มึงทำได้ตามใจเลย แต่งานต้องเสร็จให้ทันกำหนด ไม่อย่างนั้นมึงหางานใหม่เลย”

 

บอกยิ้มๆ

 

“ได้เลยพี่ โจโจ้ซะอย่าง พี่น้ำไว้วางใจได้เลย”

 

น้ำยิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะสะพายกระเป๋าขึ้นบ่าแล้วเดินออกไป

 

“อย่าสิคะพี่ทีเดี๋ยวมีคนมาเห็น”



....


สองเท้าของคุณตากล้องหยุดชะงักเมื่อเดินผ่านบันไดหนีไฟ...แล้วได้ยินเสียงเล็กเสียงน้อยของหญิงสาวและเสียงหยอกล้อของชายหนุ่มดังขึ้น ....



"ไม่มีใครเห็นหรอกค่ะ มามะ มามีความสุขกันนะ"



 .....


มือเรียวเอื้อมไปวางบนลูกบิด ... 


อยากจะรู้ว่าใช่ ... คนที่คิดเอาไว้หรือเปล่า ...


....





"ว๊ายยยยยย!!"


                        

 "น้องน้ำ!!"



"ไอ้ที!!"


ความโกรธเคืองที่เข้าครอบงำสั่งเอาเท้าของอีกคนที่มีแรงมากมาย ณ ตอนนี้นั้นกระทืบลงบนหน้าหล่อๆของชายหนุ่มเต็มแรงและหลายที ....


ลงแรงแบบไม่ยั้ง ...





เน้นหนักๆ 




"เฮ้ย ! พี่น้ำ !! พี่น้ำพอพี่ !!"




โจที่ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังไปถึงห้องที่เขานั้นนั่งอยู่ จนต้องรีบออกมาดู และสิ่งที่พบก็ทำเอาเขาเกือบจะสติแตก ...




เจ้านายเลือดร้อนอีกแล้ว !!



"มึงจำเอาไว้นะไอ้ที ... ว่าผู้หญิงที่มึงสมควรที่จะทำแบบนี้ด้วยมีแต่เอม ! ว่าที่เจ้าสาวของมึง ไม่ใช่ผู้หญิงคนอื่น !! นี่ถ้ามึงไม่ใช่คนที่เอมรัก กูจะกระทืบมึงให้ตายคาตีนกูเดี๋ยวนี้เลย ! ไป ... ลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตาแล้วกลับไปอยู่กับเอมซะ และถ้ามึงจะฟ้องเอมก็ได้นะ กูไม่ห้าม กูจะได้เล่าให้เอมฟังเหมือนกัน ดูซิ ว่าเอมะจะเชื่อกูหรือเชื่อมึง !"





                "แล้วพี่จะไม่บอกคุณเอมเรื่องที่พี่เจอวันนี้เหรอ?"


โจถามขึ้นขณะที่เดินออกมาส่งเจ้านายถึงที่รถ...



ขืนปล่อยให้เดินมาคนเดียว เผื่อไปมีเรื่องอีก จะทำยังไง 



"ไม่ ... กูจะให้โอกาสมัน ... แต่ถ้ามันยังทำชั่วๆอยู่แบบนี้ล่ะก็ กูเอามันตายแน่"


...


          


                 น้ำเดินกลับเข้ามาในห้องเงียบๆ ทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาตัวใหญ่ในห้องที่ชอบมานั่งเล่นนอนเล่นอยู่เป็นประจำด้วยความเหนื่อยล้า 


เปลือกตาค่อยๆปิดลงพร้อมกับเสียงลมหายใจที่ถอนออกมา ...


ก่อนจะค่อยๆลืมขึ้นอีกครั้งแล้วหันไปหยิบกล้องคู่ใจขึ้นมาแล้วกดดูภาพที่อยู่ในกล้องด้วยสายตายิ้ม ๆ...



ภาพของเอม ...


ที่อยู่ในอริยาบถต่างๆ ...


รอยยิ้ม ...


แววตา ...


และความรู้สึก ...




หลังจากจัดการกับไอ้พี่ทีจอมกะล่อนไปเป็นที่เรียบร้อย มันก็ทำตัวดีกับเอมมากขึ้น ...พาไปนู่นไปนี่ เอาอกเอาใจทุกอย่าง ... ไม่ขัดใจ ...


ทุกๆอย่างคงไม่มีอะไรผิดพลาด ...


ความลับที่ได้เก็บเอาไว้ ก็คงเก็บเอาไว้แบบนั้น ...





                  

                     "เสร็จหรือยัง จะถึงเวลาแล้วนะ"


เอ่ยถามเจ้าสาวแสนสวยที่นั่งอยู่ในห้องแต่งตัว 


ในที่สุดวันสำคัญก็มาถึง ..


"เป็นอะไร หน้าไม่มีความสุขเลย"


เดินล้วงกระเป๋าเข้ามาถาม และไม่ลืมที่จะปิดประตูด้วย


"รู้สึกไม่ค่อยดี..."


"ทำไมอ่ะ วันสำคัญทั้งทีนะ รอมานานแล้วไม่ใช่เหรอ"


ถามเบาๆพร้อมเอื้อมหยิบสร้อยเพชรที่อยู่บนกล่องกำมะหยี่ขึ้นมา จัดการสวมให้อย่างอ่อนโยน ...


"ก็ใช่ ... แต่ก็รู้สึกแปลกๆ"


"ตื่นเต้นล่ะสิ"


กระซิบเบาๆ ... 


ร่างบางค่อยๆหันมามองหน้าคนที่รู้ทันเธอตลอดเวลา แล้วยิ้มน้อยๆ


"เธอจะอยู่กับเค้าใช่มั้ย"


น้ำค่อยๆยกมือขึ้นจับไรผมของอีกคนทัดหูเอาไว้ ...


"อยู่สิ ... วันสำคัญของเธอทั้งที ... เค้าจะไม่อยู่ได้ไง"


บอกยิ้มๆ ร่างบางพยักหน้าน้อยๆ แล้วค่อยๆยกมือขึ้นกอดร่างสูงเอาไว้


"เธอต้องอยู่กับเค้าตลอดไปนะ"


"อืม ... ตลอดไปเลย"



                  คู่บ่าวสาวของงานเดินเรียงเคียงกันไปตามทางที่จัดเอาไว้ ท่ามกลางสายตาและความปลื้มปิติยินดีของแขกที่มาร่วมงาน ... 



เจ้าสาวดูมีความสุข 



เจ้าบ่าวก็ดูยิ้มแย้ม ...



งานวันนี้คงเป็นไปได้ด้วยดี ....



คนหลังเลนส์อย่างเขา ... เห็นคนหน้าเลนส์ที่ยิ้มและมีความสุขดีนั้น ก็ได้แต่ยิ้มตามไปด้วย ...



....



"คุณที !!"



"พิมพ์ !!"






"นี่เธอ !! รู้หรือเปล่าว่าผู้ชายคนนี้คือผัวของฉัน !! ยังจะหน้าด้านมาแต่งงานกับเขาอีก !! หน้าด้าน !!"




ประหนึ่งฉากในละคร ....



"พี่ที.."



เจ้าสาวของงานเรียกเสียงสั่น ... 




มือที่จับแขนของเขาอยู่ค่อยๆปล่อยออกมาช้าๆ 




น้ำยืนมองนิ่ง ... 





"อึ้งล่ะสิ !! ที่มันจัดงานแต่งกับเธอก็เพราะมันอยากได้เงินอยากได้ตัวของเธอเท่านั้นแหละ !!  สันดานอย่างมันไม่เคยจริงจังกับใครหรอก !! ฉันเองมีลูกให้มันแล้วแท้ๆ มันยังไม่รู้จักคำว่าพอเลย !! แล้วมันจะไปพออะไรกับเธอล่ะ นังโง่ !!"




ความจริงที่ได้รับ ...


สันดานของคนที่ได้รู้ ...



เอาอีกแล้วสินะ ....



เสียงแขกเหรื่อเริ่มซุบซิบๆ พร้อมกับมองไปทางคู่บ่าวสาว ที่วันนี้เจ้าบ่าวถูกเมียมาตามถึงงาน แถมยังแฉสันดานผู้ชายออกมาจนหมดเปลือก ...


ส่วนเจ้าสาว ....


ก็ทำได้แค่รู้สึกอับอายกับความจริงที่เธอก็รู้พร้อมกับทุกๆคนแค่นั้น ...




"ขอบคุณมากนะคะที่ทำให้งานแต่งของเรามีสีสันเพิ่มมากขึ้น"



.....



ใบหน้าคมหันไปมองเมื่อได้ยินเสียงหนึ่งพูดออกไมค์ เสียงที่คุ้นเคย ...



ร่างสูงในชุดสูทสีขาวเดินเข้ามาหาเจ้าสาวที่มีน้ำตานองหน้าอยู่ช้าๆ ...  มีกล้องคู่ใจนั้นสะพายอยู่ ... มือขวาถือไมค์โครโฟนเอาไว้ ..



"น้ำ"



"ขอบคุณแขกทุกคนมากนะคะที่มางานแต่งของเรา ต้องขอโทษด้วยที่เล่นอะไรกันแรงไปนิด ... ขอบคุณนักแสดงของเราทั้งสองด้วย ... ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ก็รบกวนออกไปจากงานด้วยนะคะ จะได้เริ่มพิธีกันซักที .."


ว่าไปนั่น ... พร้อมส่งสายตาไปหาร่างสูงในชุดเจ้าบ่าว ...



สายตาที่บอกว่าถ้าไม่ออกไปเดี๋ยวนี้ ... 



จะต้องเจอกับอะไร ...



คนโดนแฉจึงรีบดึงเมียที่วันนี้ทำเขาขายหน้าและเสียแผนที่วางไว้มาตั้งนานออกไปจากงานทันที ... 



ไม่อยากกินซุปเปอร์แล้ว ...


...


ตีนเดียวเจ็บยันลูกบวช ...



น้ำค่อยๆหันมามองร่างบางที่ยืนอยู่ข้างๆ สบตาอย่างลึกซึ้ง .. 



....



แสงไฟในห้องจัดเลี้ยงดับลง ท่ามกลางเสียงตกใจของแขกผู้มาร่วมงานที่ทั้งงงทั้งตกใจในเวลาเดียวกัน ....



ก่อนที่ภาพฉายของบางอย่างจะปรากฏขึ้นพร้อมเสียงเปียโนที่ดังขึ้นพร้อมๆกัน ...



ความจริงที่ฉันต้องการเก็บไว้

มันทำให้ฉันต้องคอยห่างเธอ

ไม่กล้ามอง ไม่จ้องตา ไม่ค่อยมาเจอ

เดี๋ยวจะเผลอ เกิดหลุดปากอะไรไป



เนื้อเพลงท่อนแรกที่ร้องออกมาจากใจ .... 


มือข้างที่ว่างเอื้อมยกไปจับมือของร่างบางมากุมเอาไว้ ... บีบเบาๆ ....



บังเอิญคืนนั้น พระจันทร์สุดสวย

บังเอิญตอนนั้น เหลือเธอกับฉัน

ทั้งสายลมและแสงดาว ก็เหมือนแกล้งกัน

บังคับกันจนฉันทนไม่ไหว



สายตาคมมองจ้องตาของเขานิ่ง ... 



น้ำตาที่คลออยู่นั้นไหลออกมาไม่ขาดสาย ...



บทเพลงที่ร้องออกมาจากความรู้สึกของเขา ....




ไม่มีทางหนีได้เลย ฉันเลยต้องเอ่ยปาก

บอกรักเธอ รักเธอมานานแสนนาน

ไม่อยากให้รู้ ให้จำ ไม่อยากทำให้รำคาญ

เพียงแต่คืนนั้น

ทุกอย่างบอกฉัน ว่าต้องพูดความจริง




เนื้อเพลงที่สิ้นสุดลง ... กับความรู้สึกบางอย่างที่ถูกเก็บเอาไว้มานานแสนนานนั้นถูกเล่าผ่านบทเพลงที่ขับร้องออกไปในวันสำคัญ .... มือเรียวยกขึ้นดึงสร้อยที่สวมใส่อยู่ออกจากคอช้าๆ ... ก่อนจะมองแหวนที่อยู่ในสร้อยแล้วมองตาคมนิ่ง ....



"แต่งงานกับเค้านะเอม"



เอ่ยขอ ...



พร้อมค่อยๆบรรจงสวมแหวนให้เบาๆ ... 


ร่างบางมองแหวนเกลี้ยงที่เขาสวมให้นั้นด้วยสายตาไหวหวั่น ....



นี่มัน ...



ริมฝีปากนุ่มจรดลงเบาๆที่แก้มเนียนของเจ้าสาว ... 



อบอุ่น...



ละมุน ...



เอมค่อยๆหลับตาลงช้าๆ.... ทำไมรู้สึกอุ่นใจแบบนี้กัน ....



.....



แต่ถึงยังไง ....



ก็ขอบคุณนะ ... 




เจ้าบ่าวของเค้า 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

703 ความคิดเห็น

  1. #124 PB F (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 11:31
    โอ๊ยย...อยากได้น้ำค่ะ 5555
    #124
    0
  2. #71 คุณลุงโมริคุง (@jts-th19) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 23:04
    เนียนมากก แล้วก็ละมุนมากด้วย กรี๊ดดดดดดดดดดดด
    #71
    0
  3. #67 ThePleng18 (@ThePleng18) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 22:31
    บ้าบอไปเเล้ว โอ้ยเขิน ยิ้มหน้าบานเลย
    #67
    0
  4. #66 SAJK (@SAJK) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 22:24
    แหมะ สวมรอยซะเนียนเชียว น่ารักกกก คนละมุนกับคนขี้อ้อน
    #66
    0
  5. #65 kmalisorn (@kmalisorn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 21:27
    ไรว่ะ ฉวยโอกาสนี้ 55555
    #65
    0
  6. #64 Consent love (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 21:26
    โอ้ยชอบๆๆๆๆละมุนมากๆค่ะน้ำขราาา
    #64
    0
  7. #63 LeedearAmore (@LeedearAmore) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 21:25
    ละมุนพ่อพระเอกของเค้าา มาต่ออีกนะคะ ฟินนนนน
    #63
    0
  8. #62 Ying YOONG (@spread) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 21:24
    เจ้าบ่าว น่ากิน เอ้ยๆๆๆ
    น่าร้ากกก
    #62
    0
  9. #61 พลอย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 21:20
    โอ้ยตั้ลล้าคอยากได้เเบบนี้หาที่ไหนคะะะ
    #61
    0
  10. #60 Mook (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 21:18
    โอ๊ยๆ พระเอกมากๆ
    #60
    0
  11. #59 kkppsunday (@kkppsunday) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 21:16
    โครตแมนเลยครัช
    #59
    0
  12. #58 HK04 (@hacky04) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 21:03
    งืออละมุน กำลังอยากอ่านเรื่องแนวนี้ก็มีให้อ่านจริงๆ5555
    #58
    0
  13. #57 DeaRANT (@DeaRANT) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 21:03
    โอ้ยยยย น่ารักโคตรรรร
    #57
    0
  14. #56 autumnz (@autumnz11) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 20:59
    น้ำทำไมละมุนจังงง
    อ๊ายยย
    หนูอยากได้!!!!!!
    #56
    0
  15. #55 Aoi_rider (@Aoi_rider) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 20:57
    ละมุนอะไรเบอร์นั้น น่ารัก มาต่ออีกนะ
    #55
    0
  16. #54 OIL (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 20:50
    โอ้ยละมุน อะไรจะแสนดีขนาดนี้

    โอ้ยยยยยยย

    ฟินนนนนนนนน
    #54
    0
  17. #53 [P]atroclus (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 20:48
    งื้ออออออ เขินน ละมุนอะไรแบบนี้
    #53
    0
  18. #52 tuanon (@tuanon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 20:43
    ฮืออออออ หมีน่ารักเกินไปแล้ว
    พ่อพระเอกหลุดมาจากนวนิยาย 55555
    ขอบคุณน่ะไรท์
    #52
    0
  19. #49 sunrotjana13 (@sunrotjana13) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 20:33
    โอ้ยยน้ำเขินนนล่ะมุนมากกกชอบบบรักกกน้ำอ่ะ
    #49
    0
  20. #48 tonrang (@tonrang) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 20:24
    ละมุนมากอ่ะ
    #48
    0
  21. วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 20:23
    ว้ายยยย ... พ่อคนละมุน ฉันรักเค้า อยากได้น้ำเป็นของตัวเอง
    #47
    0
  22. #46 fai (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 20:19
    โอ่ย มาอ่อนโยน ละมุนเบอร์นี้ หลงรักน้ำค่ะ
    #46
    0