AIMNAM - THE BABY รักของเรากับเจ้าตัวน้อย

ตอนที่ 26 : CH24 - ดวงใจแม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4314
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    24 มี.ค. 60



ตื้ด…..

 




กึก !! …

 




ประตูลิฟต์หยุดนิ่ง เมื่อมีบางอย่างมาแทรกเอาไว้


 

ใบหน้าเหยเกด้วยความเจ็บปวด เกือบไม่ทัน


 

เกือบมาไม่ทันแล้ว !! ..




 

“เอม..



 




 

 

                “จากกล้องวงจรปิดของคอนโด พบว่าหญิงโรคจิตคนนั้นพาเสือน้อยขึ้นรถแท็กซี่ไป เราไม่เห็นป้ายทะเบียน แต่ว่าผมกำลังให้ลูกน้องเช็คทางที่รถแท็กซี่คนนั้นขับออกไปให้ อีกไม่นานก็คงทราบเรื่อง”

 



ผู้หมวดหนุ่มบอกกับคนที่นั่งอยู่หน้าห้องฉุกเฉินเสียงเครียด น้ำพยักหน้าช้าๆ



 

ลูกก็ห่วง ..




 

แต่ห่วงสุดคือคนที่อยู่ในห้องฉุกเฉินนั่นแหละ



 

บาดแผลหลายบาดแผลจากการถูกแทงซ้ำๆด้วยของมีคม ทำให้อีกคนได้รับบาดเจ็บอยู่ไม่น้อย



 

จนไม่อยากห่างไปไหนไกล



 

อยากฟังให้แน่ใจ ว่าอาการนั้นปลอดภัย



 



                    นานหลายชั่วโมงกว่าประตูห้องฉุกเฉินจะเปิดออก พร้อมกับเจ้าของไข้อย่างคุณหมอเพื่อนรักอย่างคุณหมอนันจะเดินออกมาสีหน้าไม่สู้ดีนัก .. .

 



 

น้ำค่อยๆยืนขึ้น มองหน้าเพื่อนรักด้วยสายตาเรียบเฉย

 



 

มือคุณหมอยกขึ้นตบไหล่เพื่อนเบาๆ ก่อนจะเดินออกไป ….




 

 

น้ำตาที่ไม่รู้ว่ามาจากไหนไหลลงมาทันทีที่คุณหมอเดินออกไป เข่าทั้งสองข้างนั้นจูบกับพื้นทันที

 



 



          “หมวด เราพบแท็กซี่กับคนขับโดนแทงเสียชีวิตอยู่ที่ชานเมืองครับ


 


 

น้ำที่นั่งอยู่ในห้องหันไปมองด้วยความตกใจ .. แล้วลูกเขาล่ะ


 

“แต่เราไม่พบเด็กนะครับ


 

บ้าจริง


 

“เจอรถที่ไหน ช่วยถามหน่อยได้มั้ย?”


 

น้ำถามขึ้นพร้อมกับมองหน้าผู้หมวดด้วยความร้อนใจ ผู้หมวดนิ่งไปครู่ก่อนจะยกเครื่องมือสื่อสารขึ้นเพื่อประสานงานให้ ….



 

น้ำค่อยๆหันไปมองร่างบางที่นอนนิ่งบนเตียง

 

 




 อาการปลอดภัย



 

 



รอแค่ฟื้นขึ้นมาเท่านั้น ..

 



 

 

“คุณน้ำ ..ได้เรื่องแล้วครับ”

 



 

                 

 

 

                    รถตำรวจสามถึงสี่คันพร้อมด้วยรถพยาบาลที่ขับตามกันมาจนฝุ่นตลบนั้นเลี้ยวเข้ามาจอดที่จุดนัดหมายก่อนจะร่วมกันวางแผนที่จะตามไปช่วยตัวประกันตัวน้อยที่โดนจับเอามาอยู่กับคนแปลกหน้า

 

“คุณน้ำ ผมว่าคุณ..

 

“น้ำจะเข้าไปด้วย นั่นลูกน้ำนะคะ น้ำจะไม่ปล่อยให้แกเป็นอะไร”

 

บอกเสียงเข้ม ผู้หมวดหนุ่มชะงักเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าอย่างเสียไม่ได้

 

“นี่ครับ เอาไว้ป้องกันตัว”

 

บอกแล้วยื่นปืนให้อีกคน น้ำพยักหน้าพร้อมกับรับปืนมาถือเอาไว้



 

 

                “ปัณรา ..ปัณรา เสือน้อย ! อย่าทิ้งแม่ไป เสือน้อย! กรี๊ดดดดดดดดดดด !!


 

“เอม !! เอม !! เอมได้ยินแม่มั้ยลูก !!



 

คนเป็นแม่ที่ทราบข่าวว่าลูกสาวเข้าโรงพยาบาลก็รีบตรงมาหา พอทราบข่าวว่าหลานชายเพียงคนเดียวถูกลักพาตัวไปโดยคนโรคจิตที่กำลังเป็นข่าวดังไปทั่วบ้านทั่วเมืองก็ยิ่งพาลทำให้ใจเสีย



 

“เสือน้อย !! ไม่ ! เสือน้อย !!

 

..

 

ท่าไม่ดีแล้ว



 

“หมอ !! คุณหมอคะ !!




 

 

               ร่างบางสงบลงไปอีกครั้งเมื่อโดนยาระงับอาการ ยาที่ทำให้ความเจ็บปวดจากฝันร้ายนั้นหายไป

 

ฝันที่ลูกถูกพรากไปจากอก

 

ใครจะไปทำใจยอมรับได้

 

แต่เจ็บที่สุดก็คงคนเป็นแม่ ที่ต้องเห็นลูกสาวที่เฝ้าฟูมฟักตั้งแต่เด็กมีอาการแบบนี้

 

เสือน้อย

 

 

 


              "อื้อหือ ..กลิ่น"

นายตำรวจที่มาด้วยถึงกับเบือนหน้าหนีเมื่อมาถึงตึกเก่าๆที่มีแต่ซากปรักหักพังและกลิ่นคล้ายๆอะไรเน่าลอยเข้ามาปะทะในจมูกหลังจากที่ใช้สุนัขตามกลิ่นมาถึงที่นี่ ...


...


"ผู้หมวด ผมว่าท่าไม่ดีละนะครับ"


...


เออ ... 


น้ำมองไปรอบๆอย่างรู้สึกสะอิดสะเอียน ... 


ความรู้สึกบางอย่างทำให้สัญชาตญาณของคนเป็นพ่อนั้นอยากพบลูกให้เร็วสุด ... 


ยิ่งเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี ...


เสือน้อย ... ส่งเสียงให้รู้หน่อยได้มั้ยว่าหนูอยู่ที่นี่ ...


...


เรียกป๊าหน่อยได้มั้ย ....



ได้แต่ภาวนาในใจ ... 


แต่ถ้าเป็นไปได้ ...




"ป๊าาาาาา ...ป๊าาาาาาาา แงงงงงงงงงงงงงงงงงงง"

 


ฉลาดมากลูก !!!



"เสือน้อย !!"



"คุณน้ำ !!! ตามมา !!"



เรียกลูกน้องเสียงเข้มพร้อมวิ่งตามคนที่วิ่งนำไปก่อนแล้วไปทันที ... 




น้ำวิ่งเข้ามาตามเสียงร้องของเจ้าเสือน้อยที่ดังขึ้น ห้องที่ถูกปิดประตูเอาไว้ .. อีกเพียงนิดเดียวจะถึงแล้ว .. 


อดทนหน่อยนะลูก ...



โครมมมมม !!


ประตูไม้หลุดออกจากบานประตูทันทีพร้อมกับน้ำที่พุ่งเข้าไปในห้องจนแทบจะเบรกไม่อยู่



เจ้าเสือน้อยนั่งอยู่กับพื้นเนื้อตัวเต็มไปด้วยรอยช้ำและเลือดที่นองอยู่กับพื้น ...


น้ำแทบใจจะขาดที่เห็นสภาพลูกแบบนั้น 


"เสือน้อย !!"


สองมือโอบอุ้มลูกชายขึ้นมาทันที .. เจ้าตัวน้อยกอดพ่อแน่น ...


ร้องไห้ไปด้วยอย่างน่าสงสาร ...



เด็กแค่นี้ไม่ควรเจออะไรแบบนี้ สภาพห้องมีแต่กลิ่นคาวเลือดและเศษบางอย่างที่น่าอาเจียนออกมา ...


ถ้าดูไม่ผิด ...


มันเหมือนอวัยวะต่างๆของเด็ก ...


...


"ไปกันเถอะเสือน้อยกลับไปหาแม่กัน"


บอกกับลูกชายแล้วจะพาเดินออกไปหากแต่ต้องเดินถอยหลังหนีเมื่อหญิงสาวที่ขโมยเด็กมานั้นยืนจังก้าอยู่ที่หน้าประตู ใบหน้าเต็มไปด้วยเลือด บนตัวมีไส้สดๆห้อยต่องแต่งอยู่ ... 


น้ำแทบจะอ้วกออกมาทันทีที่ได้เห็น สองแขนกอดลูกชายแน่น 


ไม่ยอมให้ทำอะไรได้ง่ายๆ 

 

"อย่าเอาลูกกูไป!!"


ตะเบ็งเสียงดังลั่นพร้อมพุ่งเข้ามาพร้อมมีดแหลมคมหมายจะจ้วงให้ตาย ... 


น้ำเอี้ยวตัวหลบทันที แต่ก็ช้าไปนิด ปลายมีดถูกหน้าอกข้างซ้ายเข้าให้ น้ำได้แต่เก็บความเจ็บปวดเอาไว้ ...


ยังไงตอนนี้ เจ้าตัวน้อยต้องรอดไปหาแม่ ...


แต่ถ้าเธอจะเป็น ก็ขอให้เจ้าตัวน้อยปลอดภัยพอ !

 

 

"ป๊าาาาาาาาา ป๊าาาาาาาาาาาา"


รู้แล้วลูก ป๊าอยู่นี่ ... 


เดี๋ยวนะ ...


มีไอ้นั่นอยู่นี่...


"เอาลูกกูคืนมาเดี๋ยวนี้ เอามาาาาาาาาาา !!!"


หญิงโรคจิตกรีดร้องพร้อมพุ่งเข้ามาอีกครั้ง แววตาดูเหมือนปีศาจร้ายเข้าสิง น้ำดึงบางอย่างออกมาจากข้างหลังทันทีในขณะที่เจ้าเสือน้อยนั้นกรีดร้องสุดเสียงกับภาพน่ากลัวมากมายในความคิดของเขา ....



ปัง !!!



    

                           "คนไข้ได้รับการกระทบกระเทือนด้านจิตใจอย่างหนัก ... หมอก็ไม่รู้จะช่วยยังไงนอกจากจะให้เวลาเป็นตัวช่วย ..."หมอนันบอกเบาๆ ขณะที่ลอบมองร่างบางบนเตียงที่นอนตาลอยมองเพดานห้อง ... น้ำตาไหลตลอดเวลา ... 


นี่ถ้าไอ้หมีมันรู้ ...


ว่าเมียมันเป็นแบบนี้ มันจะไม่แย่เลยเหรอ  ...



"ลูกจ๋า ....เสือน้อย ..."



....



"โธ่ น้องเอม.."


คนเป็นแม่ร้องไห้ออกมาทันทีที่เห็นลูกสาวเพ้อถึงลูกในไส้ ... 


ลูกที่ไม่รู้จะเป็นตายร้ายดียังไง ... 



 

                   "ผมจะช่วยคุณในเรื่องคดี...ไม่ต้องห่วงนะครับ"


ผู้หมวดหนุ่มบอกอย่างเข้าใจขณะที่ยืนมองลูกน้องขนศพของสาวโรคจิตที่โดนยิงแสกหน้าโดยคนที่นั่งให้พยาบาลทำแผลให้ โดยเจ้าตัวน้อยนั้นถูกดูแลอย่างดีโดยคุณหมอที่มาด้วย ... 


"เราจะบอกว่าคุณต้องป้องกันตัว ...และไม่มีทางเลือก ...ยังไงก็ไม่ร้ายแรงแน่นอน"


...


"ขอบคุณนะคะหมวด ...ขอบคุณจริงๆ"


...



                    "คุณพระคุ้มครองลูก !!"


คุณแม่ยายเข้ามากอดลูกเขยแน่นทันทีที่เห็นหน้า ... และหลานชายที่หลับสนิทอยู่ในรถ ... 


คุณพระคุ้มครองจริงๆ


"ไม่เป็นอะไรใช่มั้ยน้ำ ..."


...


"ไม่เป็นไรค่ะ ...แล้ว ..แล้วเอมล่ะคะ?"ถามถึงภรรยาทันทีด้วยความเป็นห่วง ... แม่ยายได้แต่ทำหน้าไม่ถูก ก่อนจะค่อยๆพาหลานและลูกเขยเข้าไปหาคนป่วยทันที ...



"เอม ..."


น้ำเรียกเบาๆ ... เสียงแทบไม่มี เมื่อเห็นสภาพภรรยา ... ที่ต้องถูกมัดมือมัดเท้าเอาไว้ ... 


เพราะคุณหมอกลัวว่า ... จะคลุ้มคลั่ง ...


"เอม ..."


เรียกอีกครั้งพร้อมเข้าไปกอดร่างบางที่นอนเหมือนคนไร้วิญญาณเอาไว้ ... 


ทำไมล่ะ ..ทำไมเป็นแบบนี้ ...



"หมอบอกว่าเอมได้รับการกระทบกระเทือนด้านจิตใจอย่างรุนแรง... อาจจะต้องใช้เวลารักษา ...น้ำอดทนนะลูก ..."



น้ำพยักหน้า ...


ได้อยู่แล้ว ... ถ้าเวลามันจะช่วยรักษา จะเท่าไหร่ก็รอ ... 



"เอม ...เอมจ๋า ...น้ำช่วยลูกของเราได้แล้วนะ ...ลูกของเราปลอดภัยนะเอม..."


กระซิบเบาๆ หวังจะให้อีกคนมีอาการตอบรับ ... 



มือเรียวเอื้อมไปเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมาจากตาคมเบาๆ .. 


เอมร้องไห้  ... 


ถ้าอย่างนั้น ...


ก็รับรู้ใช่มั้ย ..


..


"เดี๋ยวพรุ่งนี้ ... น้ำจะพาลูกมาเยี่ยมนะ .. น้ำรักเอมนะคนดี .."



...


บอกแล้วจูบเบาๆที่หน้าผากเนียน ... ร่างบางได้แต่นอนนิ่ง .. .ไม่รู้ใดๆ .. .ไม่ตอบสนอง ...




มีเพียงแต่น้ำตาที่ไหลออกมาเพียงเท่านั้น ...




 

                     

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

703 ความคิดเห็น

  1. #611 Super_Super (@190391) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 12:14
    โอ่ยยยย ขอร้อนแรงตามอากาศเลยนะไรท์ 55555
    #611
    0
  2. #591 OIL (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 02:55
    เอมหายไวๆนะ สู้ เสื้อน้อยปลอดภัยแล้ว
    #591
    0
  3. #590 คุณม๊าต้องหายโอเค้. (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 01:44
    พระคุ้มครองจริงๆลูกเอ้ย ทีนี้ก็เป็นห่วงคุณม๊าหนักมาก สงสาร ถ้าได้เจอเสือน้อยอาการก็หน้าจะดีขึ้น คุณม๊าสู้ๆๆๆ
    #590
    0
  4. #588 MainAN (@MainAN) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 01:14
    อ้าววว ไรท์ งื้ออออออสงสารเอมม น้ำตาจะไหลTT
    #588
    0
  5. #587 Ying YOONG (@spread) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 01:14
    โหดมาก เสือน้อยต้องมาเจอกะโรคจิต

    เอมต้องมาเป็นแบบนี้ หายเร็วๆนะ
    #587
    0
  6. #586 Guitar (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 00:56
    โห้ยยยยไรท์อะไรจะปานนั้นอะงือออออ
    #586
    0
  7. #585 mininzaa (@mininzaa) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 00:51
    เอมต้องหายสิ
    #585
    0
  8. #584 Super_Super (@190391) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 00:05
    สงสารรรรรรร
    #584
    0
  9. #583 mildc1h0o0m8 (@mildc1h0o0m8) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 23:48
    น่าสงสารอ่ะไมเป็นงี้ ขอหวานนๆๆหน่อยได้ไหมมค่ะไรค์รออยู่555 คนโรคจิตคล้ายๆๆ ผีหน้าโรงเลยแต่นี้โชคดีกว่าาา แต่ยังไงเสือน้อยช่วยแม่ด้วยน่ะะะะ  รอคร้าา
    #583
    0
  10. #581 Givenn (@Givenn) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 23:18
    หนักกว่าเดิมอีกเฮ้อออออออ
    #581
    0
  11. #580 ไม้ขีดน้อย (@suphatthar) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 23:07
    ไมเป็นงี้อ่าาา ฮือออ
    #580
    0
  12. #579 Mhew9053 (@Mhew9053) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 22:53
    เครียดไปอีกกกกก
    #579
    0
  13. #578 kmalisorn (@kmalisorn) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 22:53
    ป๊ากับเสือน้อยจะเยียวยาจิตใจแม่เอมด้วยความรักของเรานะ ครอบครัวเสือต้องสู้
    #578
    0
  14. #577 tuanon (@tuanon) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 22:52
    โดนแทงเกือบตาย ฟื้นมาเป็นบ้าต่อ
    โธ่ !! เอมมมมมมมมม
    ฮืออออออออ
    #577
    0
  15. #576 Bower_Put (@Bower_Put) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 22:50
    ไรท์ไรท์ฮึกๆๆๆว่าสงสารเอมแล้วสงสารตัวเองมากก่าค้างๆๆๆหนักมาก
    #576
    0
  16. #575 BulBeam (@BulBeam) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 22:49
    อย่าม่านานนะจ๊ะ ไรท์จ๋าา
    #575
    0
  17. #574 kkppsunday (@kkppsunday) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 22:49
    อ้าวเห้ย ไม่เหมือนที่คุยกันไว้นี่หว่า
    #574
    0
  18. #573 follow your heart (@tasneem1138) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 22:42
    โห้ยยยย มาม่าหนักมากกกก
    #573
    0