[AIMNAM] - MY BLOOD

ตอนที่ 20 : บทที่19

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2361
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    25 ก.พ. 60

           

                “ชานล์..

ร่างสูงใหญ่ชะงัก พร้อมกับหันไปมอง ร่างในชุดสีดำขลับเดินออกมาจากมุมมืดใบหน้าบอกบุญไม่รับ

“เอม?..

“ลูกสาวคุณอยู่ที่ไหน?”

“คนไหน?”

“คนโต..

“ก็คงอยู่ที่บ้าน..เธอมีอะไร?” ถามพร้อมจ้องมองอีกคนนิ่ง

“ชั้นมีเรื่องจะคุยด้วย เรื่องสำคัญ”บอกแล้วจะเดินออกไป หากแต่ชานล์รั้งไหล่เอาไว้ ..

“อย่าเอาอารมณ์เป็นที่ตั้งนะเอม ผลที่ตามมามันร้ายแรงเกินกว่าที่เธอจะคิดอีก”


เอมยืนนิ่ง ไม่พูดอะไร เพียงแต่เดินออกไปนิ่งๆ

 



ที่มันร้าย ก็เพราะใครที่เป็นต้นเหตุ



 

                     



                       “คุณหนูไม่อยู่ครับนายท่าน


 ภาคิณกับชานล์มองหน้ากันทันที ไม่อยู่ในวันฉลองใหญ่แบบนี้น่ะเหรอ ภาคิณนิ่วหน้าเล็กน้อย ก่อนจะหลับตานิ่ง พยายามสื่อสารถึงพัดชา แต่ไม่สามารถติดต่อได้ ทั้งสองคนเงียบกริบ ก่อนที่ภาคิณจะพูดขึ้นมา

 “ตามหาตัวพัดชาให้พบ… ถ้ารู้ว่าใครเอาตัวน้องชั้นไปจะเก่ง มีฝีมือขนาดไหน ถ้าฆ่าได้ก็ฆ่า…”ภาคิณสั่งเสียงเข้ม ใช่ว่าเขาจะไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรกับน้องสาวเขา แล้วใช่ว่าเขาจะพอใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นด้วย


"ฝ่าบาท ..."


"ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นชานล์ ...ุุทุกอย่างมันมีจุดจบ รวมถึงเรื่องนี้ด้วย"







                 “เลิกโกรธเลิกเกลียดเอมแล้วเหรอคะ?”

ถามเบาๆ เมื่ออีกคนนั้นลุกขึ้นมาสวมกอดเธอเอาไว้จากด้านหลัง ริมฝีปากเย็นๆของเขาจูบลงเบาๆที่แผ่นหลังเนียน ..

“อยู่ด้วยกันแล้ว เลิกพูดเรื่องอื่นเถอะ”ตัดบท พร้อมรั้งอีกคนให้เอนลงมาพิงตัวเธอเอาไว้

“ก็ตอนเจอกัน น้ำดูจะโกรธแล้วก็เกลียดเอมเหลือเกินนี่”

“ก็โกรธ ..แต่ไม่เกลียดบอกเบาๆ”

“เอมไปทำอะไรให้น้ำโกรธคะ? เอมต้องเป็นฝ่ายโกรธน้ำไม่ใช่เหรอ? ที่ห่างกันไปตั้งสิบปี ไม่เคยที่จะออกตามหากันเลย”ตัดพ้อเล็กน้อย ..

“ตามหาสิ .. แต่ก็ไม่เจอ ใครจะรู้ว่าจะมาอยู่ที่ใกล้กันแบบนี้ ..”บอกเบาๆ ..

 



ตลอดระยะเวลาสิบปีที่ผ่านมา  ใช่ว่าเขาจะไม่ตามหา ใช่ว่าจะเพิกเฉย

 

และใช่ว่าจะหมดรัก



 

“ได้ข่าวว่าน้ำมีผู้หญิงคนใหม่..


 

“คนเก่า”

 

…..

 

“น้ำทิ้งเธอไม่ได้ .. เธอเป็นเหมือนชีวิตอีกชีวิตนึงของน้ำ ถ้าขาดเธอ น้ำก็คงอยู่ไม่ได้ เลือดของเธออยู่ในตัวน้ำ เลือดของน้ำอยู่ในตัวของเธอ เรามีเลือดของกันและกัน

 

“แล้วถ้าขาดเอม ..จะอยู่ได้หรือเปล่าล่ะคะ?...

 

อีกคนถามขึ้นมานิ่งๆ พร้อมรอฟังคำตอบ

 

“จะขาดใครก็อยู่ไม่ได้ทั้งนั้น”

 

“แต่หัวใจ มันต้องมีคนที่ได้เพียงหนึ่งเดียวไม่ใช่เหรอคะ?...ถ้าผู้หญิงคนนั้นสำคัญกับน้ำมากขนาดที่จะอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเธอ …. น้ำเลือกเธอดีกว่านะคะ เพราะอย่างน้อย น้ำก็ยังได้อยู่ใกล้กับคนที่เป็นดังชีวิตของน้ำ”บอกเสียงนิ่ง พร้อมลุกขึ้น หันไปมองหน้าของเขานิ่ง ..

“แล้วน้ำจะเลือกคนที่น้ำไม่ได้รักได้ยังไง”

….ก็น้ำบอกเองนี่คะว่าเธอคนนั้นเป็นดังชีวิตของน้ำ

“ใช่ แต่คนที่เป็นดังชีวิต กับคนที่เป็นเจ้าของหัวใจ มันไม่เหมือนกันนะ”

“น้ำจะไม่เลือกงั้นเหรอ?”

“ไม่ใช่ว่าน้ำจะไม่เลือก แต่ตอนนี้ น้ำยังเลือกใครไม่ได้ทั้งนั้น”บอกนิ่งๆ แววตาฉายอะไรบางอย่างเข้ามา


“หมายถึงอะไร


“น้ำจะเลือกก็ต่อเมื่อ

 


 

“พี่เอม..



ร่างบางพึมพำเบาๆเมื่อรู้สึกบางอย่างที่สื่อถึงคนพี่ได้ ... บางอย่างที่มันไม่สู้ดีนัก ...!





             

          



                   “อยู่กับชั้นมันน่าอึดอัดขนาดนั้นเลยหรือไงร่างสูงถามขึ้นขณะที่นั่งมองร่างบางอยู่ด้านหลัง พัดชานิ่งงันไม่ตอบ..แล้วความเงียบก็ปกคุลมทั้งห้อง จนร่างสูงเป็นฝ่ายอึดอัดซะเอง เดินตรงเข้าไปกระชากร่างบางให้ลุกขึ้น จ้องหน้าอย่างไม่พอใจ

ชั้นถามทำไมไม่ตอบ?”

พัดชาเงยหน้ามองแล้วทำหน้านิ่ง เหมือนไม่ได้ยินในสิ่งที่ร่างสูงพูด

เลิกยั่วโมโหชั้นซักที…”

พัดชาก็ยังนิ่ง ไม่แสดงความรู้สึกใดๆออกมาแม้แต่น้อย จนร่างสูงต้องเป็นฝ่ายยอมแพ้ซะเอง ค่อยๆละมือออกจากร่างบาง

เธอจะไม่พูดอะไรใช่มั้ยอ้อ เธอคงรอให้เด็กคนนั้นมาช่วยสินะอย่าหวังเลยถ้ามันกล้ามาช่วยเธอ ชั้นเนี่ยแหละ จะเป็นคนปิดชีวิตของมันเอง..พูดด้วยน้ำเสียงเหยียดหยัน หวังจะให้ร่างบางตรงหน้ามีปฏิกิริยาตอบสนอง หากแต่พัดชาแค่หันมามองเท่านั้น ก่อนจะกลับไปเป็นเมินเฉยแบบเดิม

เฉยชาให้ได้ต่อไปแล้วกัน…”ร่างสูงพูดแค่นั้นแล้วจะเดินออกไป

อย่าทำอะไรน้ำ…”

เอมชะงักทันที พร้อมกับหันมามองอย่างไม่เข้าใจ

อย่าทำอะไรน้ำเธอต้องการชั้นไม่ใช่เหรอชั้นก็อยู่กับเธอแล้วนี่ไงชั้นยอมเธอทุกอย่าง แต่ขอร้องอย่าทำอะไรน้ำนะพัดชาพูดด้วยน้ำเสียงที่อ้อนวอน เธอเหนื่อยแล้วที่จะต้องเผชิญกับสิ่งที่เธอไม่รู้เรื่อง เอมค่อยๆก้าวเท้าเดินเข้ามาหา มองร่างบางตรงหน้าด้วยสายตาอ่อนโยน

ยอมชั้นทุกอย่างเหมือนกับที่ยอมให้กับเด็กนั่นน่ะเหรอ…”ถามเสียงที่ยังคงมีแต่ความเจ็บปวด ภาพในวันนั้นไม่อาจลบเลือน คำว่ารักที่เธอบอกว่ารักน้ำมันยังดังก้องอยู่ในใจชั้น แล้วจะให้ชั้นทำยังไงกับความรู้สึกของตัวเอง ให้แสร้งทำเป็นคนดีแล้วเป็นฝ่ายถอยห่างออกไปเองน่ะเหรอ.. ทั้งๆที่ชั้นก็รักเธอไม่ต่างจากน้ำ รักเธอมาตั้งนานแต่พอน้ำกลับเข้ามาชั้นกลับเป็นฝ่ายที่ต้องถอยออกไปทั้งที่เรื่องของเรามันกำลังจะดีน่ะเหรอ

ทำไมเหรอพัดชั้นทำผิดอะไรชั้นรักเธอ รักไม่ต่างจากที่เธอรักน้ำหรือว่าน้ำรักเธอซักนิด แล้วชั้นสู้น้ำไม่ได้ตรงไหน….ทำไมจนถึงตอนนี้แล้วเธอก็ยังคงปกป้องเค้าทำไม…”

ไม่ใช่แบบนั้น..…”

ชั้นเชื่อแล้วว่าต่อให้ชั้นจะทำดีกับเธอแค่ไหนหรือรักเธอมากแค่ไหน แต่ถ้าเธอไม่รู้สึก มันก็คือไม่รู้สึก…”ร่างสูงพูดเบาๆ แต่น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเจ็บปวด ดวงตาสีน้ำทะเลประกายของเขากำลังมีแต่ความเศร้าและหม่นหมอง

มันไม่ใช่อย่างที่เธอคิดชั้นรัก….พี่ภาคิณ อย่านะคะ!!เสียงพัดชาตะโกนดังลั่น เมื่อเห็นพี่ชายของเธอกำลังทำอะไรบางอย่าง ร่างสูงยืนนิ่งอยู่กับที่ ความร้อนจากหน้าอกด้านซ้ายของเธอค่อยๆแผ่กระจายไปทั่ว พร้อมควันขาวพุ่งออกมาจากร่าง

 

           “พี่ชาย!! หยุด!!...อย่าทำเค้า!! หยุดสิคะ!!พัดชาร้องเสียงหลงพร้อมจะพุ่งเข้าไปหาร่างสูงที่โดนพี่ชายเธอทำร้ายอย่างหนัก หากแต่โดนแวมไพร์หนุ่มสองคนจับตัวเอาไว้ ภาคิณไม่ยอมฟังอะไรทั้งนั้น เรื่องนี้ต้องจบสิ้นซักที คนที่ทำร้ายน้องเค้าต้องได้รับโทษ และเขา จะเป็นคนสำเร็จโทษเอง!

พี่ชาย! อย่าหยุดสิหยุดเดี๋ยวนี้!!

น้องจะห้ามพี่ทำไม น้องกำลังจะกลับขึ้นมาเป็นรัชทายาทของราชวงศ์เรา คนที่มันทำร้ายน้อง สมควรได้รับโทษ!ภาคิณพูดเสียงดังลั่น พร้อมกำมือแน่น ร่างสูงที่ลอยอยู่เหนือพื้นเหมือนถูกอะไรรัดคอเอาไว้กำลังทุรนทุรายอย่างทรมาน ความร้อนที่เกิดจากภาคิณกำลังแผดเผาเธอให้สลายไป รอแค่ให้ภาคิณลงมือเท่านั้น

ปล่อยเค้าอย่าทำอะไรเค้าเลย! น้องขอร้อง!!...ปล่อยเค้าไป..

ภาคิณยังไม่ยอมปล่อย มือหนายังคงกำแน่นพร้อมบดขยี้คล้ายกับกำลังขยี้อะไรบางอย่างที่อยู่ในมือของเขาให้แหลกละเอียด ร่างสูงเริ่มดิ้นพล่านเหมือนไฟจากขุมนรกกำลังแผดเผาเธออย่างหนัก หากแต่จะร้องกลับไม่มีแม้แต่เสียงออกมา สิ่งเดียวที่รู้สึกตอนนี้คือเสียงของร่างบางกำลังร้องขอชีวิตช่วยเธออยู่

 

 

เธอจะร้องไห้ทำไม.. เธอต้องดีใจสิ ที่ชั้นกำลังจะได้รับโทษในสิ่งที่ชั้นทำปล่อยชั้นไปเถอะ

 

 

 

           “พี่เอม!!

เอมร้องลั่นเมื่อเห็นแฝดพี่กำลังถูกทรมานอย่างหนัก ถลาจะเข้าไปช่วย หากแต่น้ำที่ยืนอยู่รั้งเอาไว้ ถ้าเข้าไปตอนนี้ได้ถูกเปลวไฟของภาคิณเผาเอาแน่ๆ

น้ำ!...ช่วยที! ขอร้อง…”พัดชาหันไปมองน้ำด้วยน้ำตาที่นองหน้า น้ำมองพัดชานิ่ง ลังเล คนถูกทรมานเป็นคนที่เธอคนนั้นรักแล้วยังเป็นพี่ฝาแฝดของคนรักของตัวเองอีกด้วย ถ้าเค้าเป็นอะไรไป คนที่เธอรักทั้งสองคนจะต้องเสียใจมากแน่ๆ แต่สิ่งที่เขาได้รับอยู่ตอนนี้ มันก็สมควรแล้วนี่

 

จะทำยังไงดี

 

น้ำช่วยไม่ได้หรอก…”น้ำพูดนิ่งๆ ทุกคนในห้องเงียบกริบ โดยเฉพาะเอมและพัดชาที่ไม่อยากจะเชื่อว่าน้ำจะพูดแบบนั้นออกมา

 

พี่พัดนั่นแหละต้องช่วยเค้า!!พูดเสร็จก็จับคนรักหมอบลงกับพื้น ก่อนที่เสียงระเบิดจะดังลั่นพร้อมไฟฟ้าภายในบ้านมืดสนิททันที ก่อนที่ทุกอย่างจะสว่างขึ้นอีกครั้ง พร้อมควันไฟที่ลอยอยู่เต็มห้อง ภาคิณมองไปรอบๆอย่างตกใจ เมื่อไม่เห็นน้องสาวและคนที่เขากำลังจะลงโทษอยู่ในห้องแล้ว มีเพียงแต่กลุ่มลูกน้องของเขาและตัวเขาเองเท่านั้น  ชายหนุ่มทำหน้านิ่งทันทีที่รู้ตัวว่าโดนหลอกเข้าให้แล้ว แต่อย่าคิดว่าจะหนีโทษที่จะได้รับพ้นเลย

 

ตามไป!

 

            “พัดชา!! หยุดเดี๋ยวนี้นะ!...ภาคิณตะโกนลั่น พร้อมดันมือออกไปข้างหน้า ไม่อยากจะทำก็ต้องทำ แวมไพร์สาวสองคนทรุดลงกับพื้นทันทีที่ภาคิณทำอะไรบางอย่างกับพวกเธอ กระดูกของพวกเธอเหมือนถูกบดละเอียดจากของแข็งที่แข็งแรงที่สุด ความเจ็บปวดรวดร้าวกำลังเข้าเล่นงานพวกเธอกันอย่างเต็มที่ หากแต่มือของทั้งคู่ยังจับกันแน่น ไม่ยอมปล่อยออกจากกัน

พะ..พี่ชาย…”

พี่เคยบอกแล้วใช่มั้ยว่าอย่าให้ความรักครอบงำ…”

พัดชามองหน้าพี่ชายนิ่ง ก่อนจะพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง

เราต่างก็ต้องการความรักไม่ใช่เหรอคะเราเองก็เกิดจากความรักของท่านพ่อกับท่านแม่พี่ชายเองก็เคยมีคนรักแล้วการที่น้องมีคนที่น้องรักมันผิดตรงไหน…”

ภาคิณนิ่งงัน คนรักที่จากเขาไปแล้วน่ะเหรอเพราะต้องขึ้นปกครองราชวงศ์ การมีความรักจึงทำให้เขาเหมือนมีตัวถ่วงในหน้าที่ เขาจึงเลือกที่จะปิดชีวิตคนรักของตัวเองแทนเพราะยังไงราชวงศ์ก็ต้องมาก่อน

แต่น้องกำลังจะเป็นแวมไพร์ราชวงศ์แทนพี่! น้องไม่ควรมีความรัก! แล้วสิ่งที่น้องเรียกว่าความรัก มันก็กำลังย้อนกลับมาทำร้ายน้องเอง!!

ความรักมันไม่ได้ทำร้ายเรา!...แต่เราต่างหากที่รักไม่เป็นพี่ชายถ้าการที่น้องจะได้เป็นแวมไพร์ราชวงศ์แล้วน้องไม่ได้มีชีวิต มีความรัก ได้อย่างที่น้องต้องการน้องไม่ขอเป็นน้องขอเป็นแวมไพร์ธรรมดาทั่วไป ไม่มีชนชั้น  ดีกว่าอยู่อย่างสูงส่งแต่ไร้ซึ่งความรักและคนรักน้องขอถอนคำปฏิญาณ…”สิ้นคำพูดของพัดชา ท้องฟ้าก็เปลี่ยนเป็นมืดครึ้มทันทีพร้อมลมพัดที่โหมกระหน่ำแบบไม่มีสาเหตุ สายฝนที่เป็นสีแดงสดไหลลงมาจากฟากฟ้า กระทบกับร่างของแวมไพร์ทั้งหมดที่ยืนอยู่ตรงนั้น ภาคิณมองอย่างตกตะลึง ค่อยๆลดมือลง มองเหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อ  พัดชาค่อยๆประคองร่างสูงให้ลุกขึ้น พร้อมกอดเขาเอาไว้แน่น

ชั้นขอโทษชั้นไม่เคยไม่รักเธอเลยนะ…”บอกเสียงเบา พร้อมสองมือประคองหน้าเขาเอาไว้ เอมยิ้มน้อยๆ พยักหน้าช้าๆ..

ชั้นรู้ชั้นก็ไม่เคยไม่รักเธอเหมือนกัน…”บอกด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองพระจันทร์สีแดงสดที่ค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีเหลืองใสสว่างสวยงาม ต้อนรับชีวิตใหม่ที่กำลังจะเริ่มต้นของพวกเธอ...

 

ชั้นเหนื่อยแล้ว…”บอกเบาๆพร้อมจรดริมฝีปากลงบนผมนุ่มของพัดชาเบาๆ พัดชายิ้มเล็กน้อย พยักหน้าช้าๆ ลูบหน้าเขาอย่างแผ่วเบา..


ชั้นจะอยู่ข้างๆเธอไม่ไปไหน


เอมพยักหน้า

 

เอมรักพัดนะ..พูดเบาๆพร้อมโน้มหน้าลงจุมพิตอันแสนหวานให้กับคนที่ตัวเองรักอย่างหวานซึ้ง ก่อนที่ร่างของแวมไพร์สาวทั้งสองคนจะพุ่งทะยานลงดิ่งไปยังเหวลึกสีดำทมิฬท่ามกลางความตกใจของทุกคนที่นั่น !..

 

 

                 ท้องฟ้าที่มืดครึ้มในตอนแรกค่อยๆสว่างเป็นปกติ ราวกลับไม่มีอะไรเกิดขึ้นหลังจากที่ร่างสองร่างหายลับไปกับหุบเขาสีดำ ทุกอย่างเงียบสงบ บอกให้รู้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างกำลังเข้าสู่ภาวะปกติเหมือนกับทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อครู่เป็นแค่ภาพลวงตาเท่านั้น...












 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

231 ความคิดเห็น

  1. #230 อัน (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 06:48
    เกิดอะไรขึ้นนนนน
    #230
    0
  2. #194 b.11111bb (@0870208323) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:45
    อ้าวเฮ้ยยยยนนน
    #194
    0
  3. #193 ไม้ขีดน้อย (@suphatthar) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:16
    อ้าว!!! เกิดอะไรขึ้น
    #193
    0
  4. #192 Lovelee (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:40
    ต้องอยู่ด้วยกันสิครับ
    #192
    0
  5. #191 PB F (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:41
    ห้ะ!!!!....เดี๋ยวๆๆ เกิดอะไรขึ้นนะคะ!?!...เอ้า ไม่ตายหรอก แค่โดดเพื่อหนีเท่านั้น ใช่มั้ย??..
    #191
    0
  6. #190 dylp (@dylp) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:12
    ม่ายยยยยยยย หายไปไหน เอากลับมาาาาาาา TT
    #190
    0
  7. #189 sumitra12 (@juana200141) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:59
    มันเกิดอะไรขึ้น!! สตั้น 10 วิ 

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:59
    #189
    0
  8. #188 หมีดูดเลือดกับเอมเอมพัด (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:50
    กินอิ่มนอนหลับแล้ว ไรท์อัพฟิค 5555555
    #188
    0
  9. #187 SAJK (@SAJK) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:50
    Whattttttt .....?.??? ตายคู่เหรอ แล้ววววว ค้างอ่ะ
    #187
    0