[AIMNAM] - MY BLOOD

ตอนที่ 12 : บทที่12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2914
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    22 ก.พ. 60

         


                 “อย่าดีกว่า…”น้ำบอกเบาๆ ขณะที่หันริมฝีปากหนี มองหญิงสาวตรงหน้านิ่งมือที่กอดอยู่ค่อยๆคลายออก แวมไพร์สาวสวยเขยิบออกมา พร้อมกับเหลือบตามองที่ไปชั้นบน

ดูเหมือนว่าคนของคุณกำลังมองเราอยู่บอกเบาๆ พร้อมกับยิ้มมุมปากเล็กน้อย น้ำหันไปมองเล็กน้อย เมื่อเห็นเอมกับไอร์ยืนมองอยู่ จึงหันกลับไม่พูดอะไร

งั้นขอตัวนะ..บอกแล้วหันหลังจะเดินกลับเข้าบ้าน

น้ำ!!

       “ฟ้าตะวัน!น้ำตกใจกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า แวมไพร์สาวสวยตาเบิกกว้างพร้อมกับเซล้มทับเขา แผ่นหลังเนียนมีลูกธนูสีเงินปักอยู่ พร้อมกับควันจางๆลอยขึ้นมาจากบาดแผล  น้ำประคองกอดร่างที่นิ่งไปในอ้อมกอดเขาเอาไว้ พร้อมกับมองไปรอบๆ ก่อนที่ไอร์จะพุ่งออกมาหาเขาหน้าตาตื่น

พี่น้ำ..เป็นอะไรหรือเปล่า!?”

ออกมาทำไม! กลับเข้าบ้านไป!ตวาดดังลั่นพร้อมอุ้มหญิงสาวขึ้นแล้ววิ่งกลับเข้าไปในบ้านทันทีติดตามด้วยไอร์ที่ตามไปติดๆ

 

 

          น้ำกำลูกธนูที่อยู่ในมือแน่นลูกธนูสีเงินเครื่องมือปลิดชีพของพวกนักล่าชั้นสูงสายตาแข็งกร้าวขึ้นมาแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อนนัยน์ตาสวยเป็นประกายค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มจนดูน่ากลัว

พี่น้ำ..

น้ำหันไปมอง ไอร์สะดุ้งโหยงเมื่อเห็นแววตาของพี่สาวที่แดงเข้มน่ากลัว รู้ทันทีว่าน้ำกำลังโกรธจัด

พี่..พี่ฟ้าไม่เป็นอะไรมาก แต่ต้องให้เอมอยู่ห่างจากพี่ฟ้าเราไม่รู้ว่าพี่ฟ้าจะทนต่อกลิ่นมนุษย์ได้ดีเท่าพวกเราหรือเปล่าแล้วยิ่งได้รับบาดเจ็บจากลูกธนูสีเงิน การกระหายที่มีก็จะเพิ่มมากขึ้นไปด้วย…”ไอร์บอกอาการของแวมไพร์สาวในห้องที่ช่วยชีวิตพี่สาวเอาไว้ให้กับร่างสูงฟัง น้ำพยักหน้าช้าๆ.. ก่อนจะมองลูกธนูสีเงินในมือ เปลวเพลิงลุกขึ้นไหม้ทันทีก่อนจะสลายหายไปพร้อมเปลวเพลิงที่มอดลง ไอร์มองพี่สาวนิ่ง..

 

 

 ไม่กล้าพูดอะไรต่อ

 

 

 

 

 


ฉึก !

ธนูสีเงินถูกปักลงพื้นตามแรงเหวี่ยงของร่างสูง พื้นที่ข้างๆมีหมาป่าตัวใหญ่สีดำทะมึนนอนจมกองเลือดอยู่สองตัว ร่างบางเดินออกมาจากมุมมืด พร้อมกับมองไปทางบ้านหลังใหญ่ที่เด่นสง่า

ฉันว่าเด็กที่ชื่อน้ำนั่นคงจะไม่ได้รับเชื้อพ่อมาซักนิด..ถึงได้ไม่รู้ว่ามีนักล่าชั้นสูงอยู่ใกล้ตัวขนาดนี้พูดแล้วเหยียดยิ้มเล็กน้อย ยกเท้าเหยียบหน้าของหมาป่าสีดำทะมึนอย่างแรงจนหน้ามันฝังจมลงไปในพื้นดิน ร่างบางนิ่ง

เขารู้…”พูดเบาๆ เธอรู้จักนิสัยเขาดี

รู้แล้วทำไมถึงไม่จัดการ…”

ถ้าเขาอยู่คนเดียวเขาอาจจะจัดการมันไปแล้ว…”พูดเสียงเย็นชาขึ้นมาเล็กน้อย เธอรู้ว่าน้ำรู้ว่ามีนักล่าชั้นสูงวนเวียนอยู่ใกล้ๆ แต่ที่ยังไม่จัดการอะไรซักอย่างก็เพราะรอโอกาสและจังหวะดีๆอยู่แน่ๆ  อีกประเด็นนึงเขาคงห่วงความปลอดภัยของคนใกล้ตัวนั่นล่ะเหมือนชานล์พ่อของเขาล่ะ

เธอคงรู้จักเขาดีมากสินะ…”พูดประชดเล็กน้อย พร้อมจ้องไปที่ลูกธนูสีเงิน ก่อนที่เปลวไฟจะลุกขึ้นพรึบและหายไปพร้อมกับลูกธนูสีเงิน

ประชดทำไมเนี่ย…?”ถามเบาๆ

ช่างเถอะยังไงซะ ฉันก็สู้เขาไม่ได้อยู่แล้วบอกเบาๆ พลางยกสายตาขึ้นมองไปที่บ้านหลังใหญ่ตรงหน้า ร่างบางเงียบไม่พูดอะไร

ผู้หญิงคนนั้นที่นั่งอยู่ตรงหน้าต่าง เขาคือลูกสาวคนเล็กของชานล์ใช่มั้ย?”ถามเมื่อเห็นหญิงสาวคนหนึ่งนั่งอยู่ตรงริมหน้าต่างบานใหญ่..

อืมไอรีน ลูกสาวแท้ๆของชานล์บอกเสียงนิ่ง

แล้วคนนั้น…”ถามถึงอีกคนที่ลูกสาวของชานล์นั่งคุยด้วย ร่างบางทำหน้าแปลกใจในทันทีในสิ่งที่เธอเห็น แม้จะอยู่ไกลๆ เธอก็แน่ใจว่าสิ่งที่เธอเห็น เธอไม่ได้ตาฝาดไปแน่นอน สาวผมแดงเพลิงหันไปมองหน้าคนข้างๆ สายตามีแต่คำถาม

เธอเห็นเหมือนที่ฉันเห็น…”ถามเบาๆ

 

 

เอม...เรียกเขาเบาๆ เมื่อเห็นเขาเงียบไป

 

 

 

น้องสาวฉันเองฝาแฝด…”

 

 

 

         ทำไมฉันไม่เคยรู้มาก่อนถามเสียงแปลกใจ ขณะที่นั่งอยู่ที่ระเบียงห้องของคอนโดราคาแพงของตัวเอง ข้างๆมีร่างสูงนั่งอยู่เงียบๆ หลังจากที่ฟังเรื่องที่เขาเล่าให้ฟังเกี่ยวกับสิ่งที่เห็นที่บ้านของน้ำเอมหัวเราะเบาๆ มองของเหลวสีแดงที่บรรจุอยู่ในแก้วไวน์ ก่อนจะหันมามองหญิงสาวผมแดง

มีไม่กี่คนที่รู้หรอกมีแค่ฉัน..พ่อฉัน..แล้วก็ชานล์บอกเบาๆ แต่น้ำเสียงแฝงความเศร้าหมองไว้เล็กน้อย

นี่ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยนะ…”พูดเหมือนกับเรื่องนี้เป็นเรื่องโกหกคนข้างๆเธอมีแฝด.. แล้วแฝดของคนข้างๆก็ดันอยู่กับเด็กคนนั้น

ชานล์บอกว่าแฝดชั้นเป็นคนรักของลูกสาวเขา…”หันไปมองคนข้างๆเล็กน้อย ร่างบางนิ่งไป… 

พวกเขารักกันงั้นเหรอ?”

ก็คงงั้น…”บอกอย่างไม่ใส่ใจ…  ร่างบางได้แต่หันไปมองแสงไฟยามค่ำคืนของประเทศไทยด้วยสายตาเรียบเฉย เด็กคนนั้นมีคนรักอยู่แล้วแล้วก็เป็นมนุษย์ซะด้วยแถมเรื่องน่าแปลกใจ.. คือผู้หญิงคนนั้นเป็นฝาแฝดของคนข้างๆเธอ

นี่…”

หือ…”ขานรับเบาๆ แต่ไม่ได้หันไปมอง

เธอคิดว่าเด็กคนนั้นเหมาะสมกับน้องฉันมั้ย?”ถามเสียงเหมือนเด็กๆขี้สงสัย ร่างบางยิ้มมุมปาก

ทำไมเธอเกิดหวงน้องเธอขึ้นมาหรือไง?”

พูดบ้าๆน่าฉันไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาขนาดนั้นแต่ก็ยอมรับนะว่ามีบางครั้งที่รู้สึกห่วง..พูดเสียงจริงจัง พร้อมกับเอนตัวไปข้างหลังเล็กน้อย ใช้มือทั้งสองข้างยันเอาไว้

น้ำเป็นคน..อบอุ่น อ่อนโยนไม่ว่าใครที่อยู่กับเขาก็มีความสุขด้วยกันทั้งนั้นแหละ ฉันเชื่อว่าเขาจะดูแลน้องเธอได้ถ้าลองให้เขาได้รักใครไปแล้วเขาไม่ทำให้คนๆนั้นต้องเสียใจหรอก เธอวางใจเถอะ…”พูดยิ้มๆ เมื่อพูดถึงนิสัยของเด็กคนนั้นเอมพยักหน้าช้าๆ ก็คงยังรู้สึกดีกับเด็กคนนั้นอยู่สินะ

นั่นสินะ..เธอถึงยังรักเขาอยู่จนถึงตอนนี้บอกเบาๆพร้อมกับยกแก้วเลือดขึ้นจิบเล็กน้อย

ทำไมเธอถึงคิดว่าฉันยังรักเค้าอยู่ล่ะ?”ถามเบาๆ พร้อมกับมองแก้วเลือดในมือ

เวลาเธอพูดถึงเค้า..เธอดูมีความสุขมากเลยนี่พูดยิ้มๆ พร้อมกับหันไปมองคนข้างๆ

งั้นเหรอเธอคิดอย่างงั้นเหรอ..?”

อือ…”ตอบสั้นๆ เพราะไม่รู้จะพูดอะไรต่ออีกร่างบางนั่งเงียบ ไม่พูดอะไรต่อ ปล่อยให้ความเงียบปกคลุมทั้งคู่ ได้แต่จิบเลือดไปเงียบๆทั้งสองคน ...

 

แต่ฉันมีความสุขที่ได้ทำแบบนี้มากกว่าบอกเบาๆ วางแก้วเลือดลงแล้วโน้มคอร่างสูงที่หันมองอยู่เข้ามาจูบกลิ่นเลือดอ่อนๆที่ยังติดอยู่ในปากให้ความรู้สึกแปลกใหม่อยู่ไม่น้อย จากจูบเพียงแค่ริมฝีปากเท่านั้น ร่างสูงค่อยๆเพิ่มน้ำหนักมากขึ้นแลกเปลี่ยนความหวานให้กันและกันอย่างช้าๆ ร่างบางค่อยๆหลับตาลงยามเขาเอนตัวพานอนลงราบกับเก้าอี้นอน.. ริมฝีปากสวยได้รูปพรมจูบไปทั่วหน้าหวานของแวมไพร์สาวสวยตรงหน้า ค่อยๆเลื่อนลงไปยังซอกคอขาวที่มีกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆแบบที่เธอชอบ

เดี๋ยว…”ร้องห้ามเขาพร้อมกับดันตัวเขาลุกขึ้น.. สบตากับนัยน์ตาที่ชวนน่าหลงใหลของเขา

อะไร?...”ถามอย่างแปลกใจ

เธอจะไม่รุนแรงใช่มั้ย?...”

ไม่รับปากเธอก็รู้ว่าเราแข็งแรงทั้งคู่…”บอกเสียงไม่มั่นใจนัก

ฉันไม่อยากเสียเงินซื้อเฟอร์นิเจอร์ใหม่…”พูดพร้อมกับยิ้มมุมปากกวนๆ เอมทำหน้านิ่งเล็กน้อย

ทุกวันนี้ก็ใช้เงินฉันอยู่แล้วนี่ ไม่เห็นต้องกลัวอะไรพูดแค่นั้นแล้วประกบจูบบนเรียวปากบางอีกครั้งอย่างรวดเร็ว...

 

 

 

            “ถ้าน้ำมา บอกว่าเอมไม่สบาย ไม่อยากให้ใครรบกวนนะคะ”

พูดเบาๆกับผู้จัดการสาวที่ทำหน้างงอยู่ด้วยเสียงราบเรียบ แล้วเดินหนีเข้าไปในห้องนอน ซานิมองตามแล้วขมวดคิ้วเข้าหากัน

“นี่คงจะทะเลาะกันแล้วสินะ

 

และดูเหมือนว่าอีกคนที่ถูกห้ามให้พบจะมาหยุดอยู่หน้าบ้านตั้งนานแล้ว เมื่อได้ยินร่างบางพูดแบบนั้นยิ่งรู้สึกต้องรีบอธิบายให้เข้าใจ แต่จะเข้าไปยังไง ในเมื่อเจ้าของบ้านไม่ยอมให้พบแบบนี้ แถมยังมีผู้จัดการส่วนตัวอยู่เป็นเพื่อนอีกด้วย

 

               “ตอนนี้เลยเหรอคะ ? ! สัญญามีปัญหางั้นเหรอ? .. ได้ค่ะ จะรีบไป แต่ว่าน้องเอมอาจจะไม่ได้ไปด้วยนะคะ น้องไม่สบายอยู่ ได้ค่ะ แล้วเจอกันค่ะ”เสียงที่ดังขึ้นพร้อมเสียงประตูที่ปิดลงค่อยๆเงียบไปเมื่อร่างสูงของผู้จัดการสาวอย่างซานินั้นเดินออกไปจากบ้าน ร่างที่หลบอยู่ที่มุมอับจึงค่อยๆเดินออกมา พร้อมยกโทรศัพท์ขึ้นมาแนบหู

 

“ขอบใจนะหมวย..

 

 

 

 

          น้ำยืนมองร่างบางที่นอนอยู่บนเตียงกว้างด้วยสายตาประกายสวย ประตูเข้าไม่ได้ มันไม่ใช่ปัญหาซักนิด

 

เมื่อระเบียงก็เข้าได้

 

ฉลาดแกมโกงแบบนี้ คงจะไม่มีใครเกิน ..

 

 

ร่างบางลืมตาขึ้นเมื่อรู้สึกว่าเหมือนมีใครจ้องมองเธออยู่นาน แต่พอหันหน้ากลับไปมอง กลับพบเพียงแต่ความว่างเปล่า ผ้าม่านสีขาวปลิวไปตามแรงลมที่พัดเข้ามา

 

“เมื่อกี้ไม่ได้เปิดนี่”

 

พูดเบาๆแล้วลุกขึ้นจะเดินไปปิด แต่ยังไม่ทันจะปิดสนิท มือของใครบางคนก็แทรกเข้ามาซะก่อน

 

“น้ำ”

 

“หลบหน้าทำไม?”

 

“เปล่า..

น้ำมองนิ่ง พร้อมจับมือของอีกคนเอาไว้ เดินเข้ามาในห้องช้าๆ

 

“เข้ามาได้ยังไง.. พี่ซานิ..

 

“คุณซานิออกไปข้างนอก ตอนนี้มีแค่เราสองคน”บอกแล้วยิ้มกรุ้มกริ่ม ขณะที่ก้าวเดินเข้ามาหาร่างบางที่ถอยหลังทุกครั้งเมื่อเขาเข้าใกล้ ... และ ...

 

“อุ๊ย!

 

ร่างบางนอนแนบลงไปกับเตียงเมื่อถอยหลังไปจนสุด และไม่ทันจะได้ทำอะไรต่อ น้ำก็โน้มตัวลงมาหาเธอซะก่อน สายตาของเขามองเธอราวกับจะบอกอะไรบางอย่าง …  และเมื่อเขาโน้มหน้าลงมาใกล้ ร่างบางจึงได้สติว่าเธอยังโกรธเขาอยู่ .. .ใบหน้าคมเบือนหนีเขาก่อนที่จะได้ทำตามใจต้องการ

 

 

ดีกันนะ”

 

ทำเสียงออดอ้อน พร้อมทำหน้าตาน่าสงสาร

 

 

จากคนเย็นชา กลายเป็นคนแบบนี้ไปตั้งแต่เมื่อไหร่

 

“รู้เหรอว่าโกรธเรื่องอะไร”

 

“เรื่องฟ้าตะวัน”

 

ร่างบางนิ่งไปครู่ ก็รู้นี่

 

“มันไม่มีอะไรจริงๆนะ น้ำกับฟ้าเราไม่ได้จูบกัน ไม่ได้เป็นอย่างที่เอมคิด”

 

“แต่เอมเห็นว่าน้ำจูบ”

 

“ไม่ได้จูบ”

 

“จูบ..

 

“ไม่ได้จูบ”

 

“จูบ..

 

 

จูบก็จูบขี้เกียจเถียงแล้ว..พูดจบก็ก้มลงจูบปากร่างบางอย่างดูดดื่ม ไม่ทันได้ตั้งตัว สองมือเรียวจับมือที่ดันเธออยู่ยกขึ้นกดไว้เหนือหัว

อื้อ ปล่อยอื้ม…”ร้องห้ามได้ไม่เท่าไหร่ ริมฝีปากเย็นเฉียบก็ประทับลงบนปากเธออีกครั้ง แถมดูรุนแรงกว่าที่เคยอีกด้วย..

 

            เมื่อเห็นว่าคนด้านล่างกำลังจะขาดอากาศหายใจจากการกระทำของเธอ น้ำจึงถอนริมฝีปากออกแล้วเลื่อนต่ำลงไปที่ซอกคอของร่างบาง

“…ปะปล่อยอ๊ะ..!หลับตาแน่น นิ่วหน้าด้วยความเจ็บ เมื่อน้ำฝังเขี้ยวคมลงบนซอกคอของเธอพร้อมดูดกลืนเลือดอย่างหิวกระหายราวกลับไปอดอยากที่ไหนมาแบบนั้น น้ำละเขี้ยวคมออก แตะปลายลิ้นลงบนรอยเขี้ยวเล็กน้อย

ขอบคุณนะคะกล่าวยิ้มๆ พร้อมลุกขึ้นปลดเสื้อผ้าของร่างบางออกทีละชิ้นอย่างใจเย็น เพราะถึงยังไงร่างบางก็ไม่มีแรงเหลือพอที่จะหนีเธออยู่แล้ว หึ..

ฉวยโอกาสอดไม่ได้ที่จะต่อว่าเขาเล่นชิงดื่มเลือดเธอไปก่อนแบบนี้ เธอก็แย่น่ะสิ!..

 

 

น้ำอมยิ้ม

 

 

พึ่งรู้?”ถามหน้าตายพร้อมกับสอดมือเข้าไปปลดตะขอบลา แล้วโยนมันทิ้งอย่างไม่สนใจ…  มองอกอิ่มเนียนได้รูปของเอมด้วยสายตาเจ้าเล่ห์เล็กน้อย ดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ก็แน่สิได้สิ่งที่ตัวเองต้องการไปแล้วนี่..  

 

“ขี้โกงที่สุดเลย..

 

“ก็น้ำต้องปีนขึ้นระเบียงมา น้ำคอแห้ง ต้องดื่มก่อนจะได้มีแรงไง”บอกยิ้มๆ แล้วก้มลงหาร่างบางพร้อมแยกเขี้ยวใส่

 

 

นี่แวมไพร์หรือหมี??

 

 

ร่างบางนึกในใจแต่ก็ยกมือขึ้นกอดเขาเอาไว้

 

แวมไพร์เจ้าเล่ห์ลากปลายจมูกโด่งของตัวเองไปตามร่างกายสวยของร่างบางอย่างอ่อนโยน

 

ถ้าเปลี่ยนเอมมาเป็นแบบตัวเอง ก็คงไม่ต้องกังวลอะไร

 

กับเรื่องแบบนี้...

 

 

                สองมือนุ่มเกร็งจิกลงบนแผ่นหลังขาวซีดของอีกคนเมื่อบทรักเริ่มร้อน (แรง)ขึ้นเรื่อย ๆ ..   เสียงครางกระเส่าเย้าอารมณ์ กระตุ้นให้อีกคนนั้นเร่งไฟรักให้ร้อนแรงขึ้นอีก ..

 

เสียงพ่นลมหายใจหนักหน่วงของร่างบางดังขึ้นเป็นระยะ ยิ่งเขาสำรวจเรือนร่างเธอมากเท่าไหร่ ความรู้สึกของเธอก็ดูเหมือนจะพุ่งสูงขึ้นมากเท่านั้น ….

 

“ตะ..ตรงนั้น

 

พูดไม่ได้ศัพท์ แต่อีกคนนึกรู้ได้ในทันทีว่ากำลังสัมผัสได้ตรงจุด ความนุ่ม หอมหวานละมุนลิ้นจากกายของร่างบางนั้นทำให้คนที่กำลังมอบความรักนั้นได้ใจ .. ยิ่งได้รับน้ำหวานเพิ่มมากขึ้น ยิ่งทำให้มีแรงกำลังที่จะส่งต่อความรักให้อย่างไม่ขาดช่วง ..

 

มือนุ่มกดศีรษะของเขาให้แนบชิดกับส่วนนั้นอย่างมิอาจห้ามตัวเองได้ เขากำลังทำให้เธอคลั่ง

 

และอยากจะปลดปล่อย ….

 

น้ำรั้งเอวบางให้ลุกขึ้นพร้อมยื่นหน้าเข้าครอบครองยอดอกสีหวานที่ตั้งชันสู้กับปลายลิ้นนุ่มของตัวเอง

 

ใบหน้าคมก้มลงซุกอยู่ที่ไหล่แข็งแรงของเธอพร้อมกับส่งเสียงอื้ออ้าในลำคอ สองแขนกอดเขาเอาไว้แน่นเพราะความรัญจวนใจที่ได้รับ

 

ลมหายใจที่ร้อนระอุนั้นรดอยู่ที่ไหล่ของเขาจนรู้สึกได้ ..

 

“ถ้าไม่ไหวก็กัดไหล่น้ำนะ”กระซิบบอกเบาๆ .. พร้อมกับเลื่อนมือแทรกเข้าไประหว่างขาของอีกคนที่นั่งอยู่บนตัวของตัวเอง .. แทรกตัวแทนความรักนั้นเข้าสำรวจภายในกายสาวของอีกคน ..

 

            ฟันคมของอีกคนฝังลงบนไหล่เนียนขาวซีดอย่างแรง .. อีกทั้งเล็บทั้งสิบจากมือทั้งสองข้างยังฝังลงบนกายขาวของเขาอีกด้วย ใบหน้าคมบิดเบี้ยวเพราะความเสียวซ่านที่ได้รับ ..

 

ความรักที่มีให้กันมันร้อนแรงมากเสียจนตอนนี้สติของเธอหลุดลอยออกไปไกล เรี่ยวแรงยังแทบจะไม่มีเหลือ ต้องกอดเขาเอาไว้เพื่อเป็นที่ยึด

 

 

 

 

              ขณะที่คนสองคนกำลังมีความสุขกับบทรักร้อนแรงที่เกิดจากความรักของทั้งคู่ พวกเขาไม่รู้เลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังมองพวกเขาด้วยสายตาที่ไม่พอใจอยากจะเข้าไปพังให้มันรู้แล้วรู้รอด.. แต่ความรู้สึกลึกๆแล้วก็รู้ดีว่าเธอกำลังมีความสุขกับคนรักของเธอแต่ความรู้สึกของคนเป็นพี่..มันไม่ได้รู้สึกสุขสมไปด้วยหรอกนะ….

 

 

 

น้ำค่อยๆพาร่างบางลงนอนอีกครั้ง เมื่อความรัญจวนใจสิ้นสุดลง ริมฝีปากจิ้มลิ้มจูบซับเหงื่อที่ซึมออกมาจากกายสาวที่นอนเหนื่อยหอบ จากล่างขึ้นสู่บน

 

“น้ำขออีกครั้งได้มั้ย?..”ถามเบาๆ แล้วโน้มหน้าลงต่ำไปที่ซอกคอของอีกคนช้าๆ ร่างบางค่อยๆเอียงคอให้เขาได้ทำสะดวกมากขึ้น พร้อมหลับตาลง

 

 

 

ร่างสูงที่ยืนดูอยู่ไกลๆ ควบคุมความไม่พอใจเอาไว้ไม่ได้อีกต่อไป จะพุ่งถลาเข้าไปในห้องนั้นทันที หมายจะจัดการกับคนที่มันกำลังจะทำร้ายน้องเธอให้ตายคามือ !! หากแต่ถูกดึงรั้งเอาไว้ พร้อมกับถูกผลักเข้าชิดติดกับต้นไม้ใหญ่อย่างแรง ! แวมไพร์สาวผมแดงใช้มือข้างนึงค้ำคอของร่างสูงเอาไว้ พร้อมคมเขี้ยวขาวปรากฏขึ้น!!

 

อย่าทำอะไรน้ำ!!ดวงตาแดงกร่ำจ้องกับนัยน์ตาของอีกคนไม่วางตา!!

 

แต่นั่นมันน้องชั้น!!ตวาดดังลั่น สายตาแดงกร่ำ !


เขาไม่ได้จะเปลี่ยนเธอ!...ร่างบางบอกเสียงดังไม่แพ้กัน เธอไม่เห็นอีกคนอยู่ที่ห้อง รอนานแล้วก็ยังไม่เห็นหน้า เธอจึงออกมาตามหา แล้วก็อย่างที่เธอคิดว่าเขาต้องอยู่ที่นี่แน่ๆ

ชั้นไม่สนว่ามันจะเปลี่ยนไม่เปลี่ยนเธอ แต่มันไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้!บอกเสียงดัง พร้อมกับผลักร่างบางจนกระเด็นออกไปไกล ร่างบางยันตัวไว้กับต้นไม้ต้นหนึ่ง ก่อนจะออกแรงดันตัวเองเข้าหาร่างสูงอีกครั้ง ดันเขาจนเข้าชิดติดกับต้นไม้ต้นเดิม มันเอนเล็กน้อยเมื่อถูกแรงมหาศาลไปกระทบถึงสองครั้งสองครา!

 “เธอปกป้องเค้า…”บอกเสียงประชดประชัน

ใช่ชั้นปกป้องเค้าชั้นจะไม่ปล่อยให้เธอทำร้ายน้ำเพราะแค่เธอเกิดหวงน้องสาวขึ้นมากะทันหัน ทั้งๆที่ตัวเธอเองบอกชั้นว่าเธอไม่ได้รู้สึกอะไรกับน้องสาวเธอ!!บอกพร้อมกับออกแรงดันร่างสูงอีกครั้งเมื่อเห็นเขาขยับ

“…แต่ถึงยังไงเค้าก็เป็นน้องสาวของชั้น! แล้วชั้นก็มีสิทธิ์ที่จะปกป้อง!!บอกเสียงดังอย่างคนโกรธจัด

งั้นชั้นก็มีสิทธิ์ที่จะปกป้องน้ำเหมือนกันคงไม่ต้องบอกนะว่าในฐานะอะไร…”บอกเสียงเรียบ เอมชะงักกึก

เธอ…”

หยุดใช้อารมณ์วู่วามซักทีชั้นรู้ว่าเธอหวงแล้วก็ห่วงน้องสาวของเธอ ชั้นเข้าใจแต่ถึงยังไงเค้าสองคนเป็นคนรักกัน...เธอไม่มีสิทธิ์ไปห้ามหรือไปยุ่งอะไรกับเค้าสองคนทั้งนั้นหน้าที่ของเธอ..คือคอยดูแลเค้าอยู่ห่างๆน้ำเองไม่ใช่แวมไพร์ที่ไม่ดีชั้นเองก็เคยบอกเธอไปแล้วไงเค้ารักน้องเธอแล้วน้องเธอก็รักเค้าแล้วการที่น้องสาวเธอให้เค้าดื่มเลือดมันก็ไม่แปลกนี่…”

แต่เธออาจจะตายได้….”

แล้วถ้าเป็นชั้นกับเธอล่ะเธอจะดูดเลือดชั้นจนหมดตัวมั้ยเธอจะปล่อยชั้นตายไปในอ้อมกอดของเธอมั้ย…??”

เอมนิ่งเงียบ.. นั่นสินะเธอคงไม่ปล่อยให้คนรักของตัวเองตายไปต่อหน้าต่อตาหรอกแล้วก็คิดว่าเด็กคนนั้นก็เช่นกันร่างบางที่เห็นว่าเขาอ่อนลงแล้วจึงค่อยๆคลายแขนแข็งแรงที่ค้ำคอเขาอยู่ออกช้าๆ แล้วหันไปมองในห้องที่เปิดไฟสว่างอยู่ห้องเดียวเล็กน้อยก่อนจะหันกลับมา

 “แล้วทำไมจู่ๆถึงเกิดหวงขึ้นมาล่ะถามเบาๆ .. ร่างสูงส่ายหน้าช้าๆ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน

“…ถึงปากเธอจะบอกว่าเธอไม่รู้สึกอะไรกับเธอลึกๆแล้วเธอก็ผูกพันกับเขาอยู่ไม่น้อยนั่นแหละบอกเบาๆอย่างรู้ทันในความรู้สึกของร่างสูง ร่างบางยกมือขึ้นกอดอกแล้วหันไปส่งยิ้มกวนให้เขาเอมได้แต่ยอมจำนนกับหลักฐานของอีกคน

 

 ใช่.. เธอรู้สึกผูกพันกับคนน้องไม่มากแต่ก็ไม่น้อยจนเกินไป

 

อย่างนี้นอกจากพวกนักล่าแล้วชั้นคงต้องไปเตือนน้ำเรื่องแวมไพร์พี่ขี้หวงน้องด้วยแล้วมั้งพูดหยอกล้อ พอกระตุ้นรอยยิ้มคนข้างๆได้บ้าง

 “ขอโทษนะที่เกือบจะผิดสัญญากับเธอ…”เอ่ยขอโทษอย่างรู้สึกผิด ทั้งๆที่สัญญากันเอาไว้แล้วแท้ๆ

ไม่เป็นไรหรอก ชั้นเข้าใจ…”บอกยิ้มๆ…  พลางมองกลับไปภายในห้องอีกครั้ง

เธอไม่รู้สึกอะไรเหรอ?...”ถามเมื่อเห็นสายตาของคนตรงหน้ากำลังทอดมองไปยังภายในห้องนั้น..

ก็ไม่รู้สิ…”บอกตามความจริงๆ ก่อนจะหันไปมองคนถาม

เธอล่ะอยากจะไปเห็นหน้าน้องสาวของเธอใกล้ๆหรือเปล่า?”ถามเพราะเห็นอาการหวงน้องสาวขึ้นมาแล้วก็อดที่อยากรู้ไม่ได้

ไม่ล่ะชั้นว่าปล่อยให้ชั้นไม่มีตัวตนในสายตาเค้า..แต่เค้ามีตัวตนในสายตาชั้นดีกว่าบอกอย่างตัดสินใจร่างบางพยักหน้าเล็กน้อย.. เข้าใจความรู้สึกของร่างสูงดี สองคนยืนมองไปที่บ้านใหญ่หรูหราเงียบๆ ยามค่ำคืนที่ดึกสงัดมีเพียงแสงพระจันทร์สาดส่องมาเท่านั้น



 

 

 




SPOIL 13



“เราจะต้องเป็นแบบนี้ไปอีกนานเท่าไหร่?”ถามเบาๆ ความเจ็บปวดในอดีตที่หลงลืมมันไปกลับเข้ามาอีกครั้ง



“เป็นแบบนี้มันก็ดีแล้วนี่



“แต่น้ำไม่คิดแบบนั้น…น้ำคิดถึงพี่นะ..”บอกพร้อมกับหันไปสบตากับคนข้างๆ

 


“อย่าจมอยู่กับอดีตเลยระหว่างเธอกับชั้น….มันจบลงไปนานแล้ว”บอกยิ้มๆ แต่เป็นยิ้มที่ปวดใจที่สุด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

231 ความคิดเห็น

  1. #223 อัน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 20:55

    มีปมอะไรอีกมะ จัดมา

    #223
    0
  2. #105 ni_kk (@ni_kk) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:27
    งงทุกตอน แต่ก็อ่าน
    #105
    0
  3. #104 SAJK (@SAJK) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:34
    อ่านแต่ละบรรทัดนี่ต้องตั้งสติดี ๆ นะ ไม่งั้นมีงง
    ตกลงที เอม 2 คน น้ำ 2คน ฟ้าตะวัน ไอรีน ชานล์ ใช่มั้ย 
    เรางง เราโง่ 
    #104
    0
  4. #103 Lovelee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:03
    นำ้พี่สเค้าห่วงแล้วนะครับ
    #103
    0
  5. #102 kmalisorn (@kmalisorn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:38
    ต้องใช้สติในการอ่านแรงมาก 5555 หนุกๆ
    #102
    0
  6. #101 tuanon (@tuanon) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:33
    ขอบคุณมากๆน่ะไรท์ อย่าทิ้งกันไปไหนน่ะ
    รออ่านเรื่องนี้ รออ่านเรื่องต่อๆไป เรื่อยๆ
    รักเอม รักน้ำ รักเอมน้ำ แฮ่...
    รักไรท์ด้วย สู้ๆ
    #101
    0
  7. #100 PB F (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 03:03
    มีน้ำเอม และเอมน้ำ...อะไรมันจะชลมุนขนาดนี้ ถถถถ

    นี่ถ้าไม่มีบรรยายรูปลักษณ์ของคนพูดนะ คงงงบ้างอะค่ะ ดันชื่อเรียกเหมือนดันซะ
    #100
    0
  8. #99 Lily_hk (@Lily_hk) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:12
    ขอบคุณที่ยังอัพฟิคเรื่อยๆ
    วันนี้เหนื่อยใจจัง
    #99
    0
  9. #98 Canteenn (@Citrong) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:23
    ขอบคุณนะคะที่ยังอยู่ตรงนี้ รักและเป็นกำลังใจให้ไรท์เสมอนะ รอติดตามทุกเรื่องทุกตอนเลยค่ะ
    #98
    0