[AIMNAM] - MY BLOOD

ตอนที่ 11 : บทที่11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2654
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    19 ก.พ. 60

           


                  "ไอร์เอ่ยเรียกน้องสาวเบาๆ เมื่อเห็นร่างของน้องสาวนั่งเซ็นเอกสารที่เอามาจากบริษัทมาทำที่บ้านด้วย ไอร์หันไปมองเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มกริ่ม

มีความสุขมั้ยคะถามยิ้มๆ แล้วเซ็นเอกสารต่อ น้ำไม่ตอบอะไร เพียงแต่เดินไปนั่งที่ริมหน้าต่างที่ประจำเงียบๆ

พี่ดื่มเลือดเอมพูดหน้าตาย ไอร์ทำหน้าตกใจเมื่อได้ยินในสิ่งที่พี่สาวพูด

อะไรนะ..

ได้ยินไม่ผิดหรอกพี่ดื่มเลือดเธอ…”บอกเสียงเรียบ พลางเอนหัวพิงกับขอบหน้าต่าง มองทอดออกไปข้างนอก

แล้วพี่ได้…”

เปล่าไม่ได้ทำแค่ดื่มเฉยๆ

แล้วทำไมถึงดื่ม…”ถามอย่างแปลกใจ เพราะร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นพี่สาวนั้นดื่มเลือดของใคร

เอมจะให้พี่เปลี่ยนมาเป็นแบบพวกเรา…”เลี่ยงที่จะไม่ตอบ แต่เล่าให้ฟังถึงสิ่งที่ร่างบางร้องขอ

แล้วทำไมพี่ไม่เปลี่ยนล่ะ…”

อย่าพูดอะไรที่มันเป็นไปไม่ได้หน่อยเลยยังไงพี่ก็ไม่มีวันให้เอมมาเป็นแบบพวกเราแน่ๆๆบอกเสียงเครียด เขาไม่อยากให้เธอต้องทรมานแบบที่พวกเธอเป็นการเห็นคนที่ตัวเองรักตายไปต่อหน้าต่อตา มันเป็นเรื่องที่แย่ที่สุดในชีวิตขณะที่พวกเขาจากไปพวกเธอกลับยังต้องอยู่บนโลกใบนี้อย่างทุกข์ทรมานเขาไม่มีวันให้เธอต้องมาเจอเรื่องแย่ๆแบบนี้แน่ขอแค่เขาทรมานคนเดียวก็พอ

พี่น้ำไอร์รู้สึกแปลกๆเหมือนมีคนสะกดรอยตามอยู่ตลอดเวลาเลย…”บอกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นกับตัวเองเมื่อหลายวันก่อนให้กับพี่สาวฟัง น้ำหันมามอง นิ่ง..

รู้สึกไปเองหรือเปล่า?”ถามเพราะอาจจะแค่รู้สึกไปเองเท่านั้น หากแต่น้องสาวส่ายหน้า

ไม่ค่ะ ตอนแรกก็คิดแบบนั้น แต่วันนี้ไอร์ก็รู้สึก แถมยังได้กลิ่นสาบสาง….คล้ายกับพวกหมาป่า…”

น้ำชะงัก หมาป่า?... นักล่าเหรอ? นักล่ามาทำอะไรในที่แบบนี้

แกจะบอกกับพี่ว่าแกได้กลิ่นของนักล่า…”ถามเสียงแปลกใจ ไอร์ไหวไหล่

งั้นแสดงว่าเราไม่ปลอดภัย…”น้ำพูดต่อ ไอร์พยักหน้าอย่างเห็นด้วย

ยังไงก็คงต้องระวังตัวไว้บอกทุกๆคนด้วยแล้วกันพี่ขอตัว…”พูดแค่นั้นแล้วเดินกลับขึ้นไปชั้นบน ส่วนไอร์ก็จนปัญญาที่จะคิดว่าทำไมพวกนักล่าถึงตามเธอจึงก้มหน้าก้มตาทำงานที่ค้างต่อให้เสร็จ

 

 



                    “เพิ่งกลับมาจากเที่ยวด้วยกัน วันนี้จะนัดไปทานข้าวกันอีกแล้วเหรอคะ แบบนี้ยกขันหมากมาสู่ขอเลยมั้ย?”ซานิเอ่ยแซว ขณะที่เดินออกมาจากสตูดิโอถ่ายแบบพร้อมกัน

“พี่ซานิ เลิกแซวเอมได้แล้วค่ะ”อีกคนบอกเขินๆ เล่าให้ฟังทีไรต้องแซวทุกที

“ก็มันจริงนี่คะ วันหลังถ้าเจอคุณน้ำ พี่จะบอกให้เขายกขันหมากมาสู่ขอเลย”

“บอกอะไรเหรอคะ?”

ซานิหันขวับ ก่อนจะทำหน้าตกใจเมื่อคนที่เธอพูดถึงนั้นยืนอยู่ตรงหน้าเธอ

“คุณน้ำ”

น้ำโค้งศีรษะเล็กน้อย ก่อนจะยกมือขึ้นโอบเอวอีกคนเอาไว้

“ขออนุญาตพาเอมไปทานข้าวนะคะ คุณซานิคงไม่ว่าอะไร”

“จะไปว่าอะไรล่ะคะ? ยังไงก็ดูแลกันดีๆนะคะ”บอกแล้วยิ้มอีกครั้งก่อนจะเดินผ่านคนทั้งคู่ออกไป น้ำหันไปมองตามเมื่อรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง

 



ที่มันแปลก

 

     


              “ลองทานอันนี้หน่อยมั้ยคะ?”เอมถามขึ้นพร้อมกับยื่นช้อนที่มีไอศกรีมรสหวานไปให้คนที่เดินโอบไหล่เธอเดินออกมาจากร้านขายไอศกรีมเมื่อครู่

“กินไปก็เท่านั้นค่ะ ไม่รู้สึกอะไรหรอก”บอกยิ้มๆ

“คงจะไม่อร่อยเท่าเลือดเอมสินะคะ”แกล้งเย้า น้ำกระตุกยิ้ม มันน่านัก

“ก็คงงั้นค่ะ เลือดเอมมันหวาน หอม แล้วก็อร่อย จนน้ำอยากกินอีกเรื่อยๆ”บอกแล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้ แต่อีกคนเบี่ยงหลบพร้อมยัดไอศกรีมบนช้อนเข้าปากเขา

“อื้อ..”ส่งเสียงเล็กน้อยอย่างตกใจ เอมยิ้มขำ มีความสุขสุดๆ

 

เฮือก !

 


น้ำสะดุ้งสุดตัวเมื่อรู้สึกว่าเหมือนมีใครจ้องมองเธอด้วยสายตาที่มีแต่ความโหดเหี้ยมรู้ทันทีว่ามีใครบางคนกำลังเฝ้ามองดูเธอจากที่ไหนซักแห่งแน่ๆ… !! แต่ติดที่ว่าเธอไม่สามารถรู้ได้ว่าเป็นใคร !!

..กลับบ้านกันดีกว่าค่ะว่าแล้วก็พาคนรักเดินออกไปทันที ไม่รอให้ถามอะไรต่อ เพราะว่าตอนนี้ที่นี่ไม่ปลอดภัยแล้วแน่ๆ !

 

 


                  “…เราเจอตัวลูกสาวคนโตของชานล์แล้วครับนาย แต่ผู้หญิงที่อยู่กับเธอเหมือนกับผู้หญิงที่อยู่อัมสเตอร์ดัมเลยครับ…”บอกกับเจ้านายอย่างแปลกใจเมื่อเห็นหญิงสาวที่เคียงข้างกับลูกสาวของชานล์มีหน้าคล้ายคลึงกับผู้หญิงเมื่อวานนี้ที่อยู่อัมสเตอร์ดัม ราวกลับเป็นคนๆเดียวกันแบบนั้น




 

 

             “…เป็นอะไรหรือเปล่าคะ..ถามเมื่อเห็นเขามีอาการแปลกไป นิ่ง เงียบ ไม่พูดไม่จากับเธอเลยตั้งแต่ออกมาจากบริษัท เอาแต่จดจ้องกับทางข้างหน้า แถมแววตายังดูน่ากลัวอีกด้วย เอมส่ายหน้าเล็กน้อย

ไม่มีอะไรค่ะ..พูดแค่นั้น ก่อนที่สายตาอันเฉียบคม จะหันไปเห็นอะไรบางอย่างที่ตามมาจากด้านหลัง น้ำแสยะยิ้มมุมปาก โผล่ออกมาจนได้สินะคิดในใจก่อนจะดึงคนข้างๆเข้ามาโอบกอด แล้วเหยียบคันเร่งพุ่งรถออกไปทันที รถสปอร์ตสีดำที่จอดอยู่ด้านหลังขับตามทันที ไม่ให้หนีห่าง ! รถคันหรูของน้ำตอนนี้เคลื่อนตัวเหมือนรถไฟความเร็วสูง พุ่งฉิวมาตามถนนที่รอบด้านมีแต่ป่าทึบ ตามติดด้วยรถสปอร์ตสีดำที่ขับตามมาติดๆ น้ำมองผ่านกระจกหลังแล้วยิ้มแบดเล็กน้อย เท้าเรียวเหยียบคันเร่งจนมิด ความเร็วรถเพิ่มขึ้นจนถึงขีดสุด เอมได้แต่กอดน้ำแน่นตัวสั่นด้วยความกลัว ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างนอก รู้แต่ว่าตอนนี้เธอกลัวจนแทบจะร้องไห้ น้ำไม่พูดอะไรเลย เขาได้แต่เงียบมีสมาธิจดจ่ออยู่กับการขับรถเท่านั้น สิ่งเดียวที่ทำได้ตอนนี้คือกอดเขาไว้ให้แน่นที่สุด.. 

กอดแน่นๆนะเอม..พูดเบาๆ แต่หนักแน่น เอมกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น น้ำมองกระจกหลังอีกครั้ง รถสปอร์ตสีดำยังคงตามมาอยู่ ตอนนี้ทางข้างหน้าคือหน้าผาสูง น้ำกระชับมือที่กอดเอมแน่นแล้ว สายตาจ้องไปด้านหน้าอย่างไม่หวาดกลัว

 

สนุกกันล่ะทีนี้ !

 

 

ตู้ม!!

 

เสียงดังของการชนของรถคันหรูกับที่กั้นถนนดังลั่นพร้อมกับรถที่เคลื่อนตัวพุ่งลงไปยังหน้าผาด้านล่าง รถสปอร์ตสีดำหักหลบทันได้อย่างหวุดหวิดที่เห็นดังนั้น ก่อนที่ชายร่างสูงกำยำปิดหน้าปิดตาด้วยชุดหนังสีดำจะเดินลงมาดูซากรถที่มีเปลวเพลิงมอดไหม้อยู่ด้านล่าง..

 



ไม่น่ารอดนะแบบนี้



 

 เพราะดูจากสภาพรถที่มอดไหม้บวกกับเปลวเพลิงที่ลุกโชนและการพุ่งชนของรถ คนในรถไม่มีทางรอดจากเงื้อมมือของพญามัจจุราชแน่ๆ

 

แต่..

 

คนที่เขาตามล่าอยู่คือแวมไพร์ไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา 





บางทีนี่อาจเป็นแผนลวง!




 

และทันทีที่เขาหันหลังกลับ ร่างของเขาก็พุ่งหล่นลงไปที่หน้าผาจุดเดียวกับที่เปลวเพลิงกำลังมอดไหม้ซากรถคันหรูอยู่ ก่อนที่ตัวเขาจะล่วงหล่นลงไปในเปลวเพลิง ชายรูปร่างสูงใหญ่ก็เปลี่ยนเป็นหมาป่าตัวโตวิ่งพุ่งขึ้นมาด้านบนอีกครั้งด้วยความเร็ว

 

 “ลูกสาวคนโตของชานล์ ฉลาดไม่เบาที่เล่นกับสิ่งที่สามารถกำจัดตัวเองให้สลายไปได้อย่างเปลวไฟ…”พูดเสี้ยงเหี้ยม ดวงตาส้มเข้มฉายแววน่ากลัว ร่างสูงที่ยืนมองอยู่แสยะยิ้มเล็กน้อย

ชีวิตมันก็ต้องเสี่ยงกันหน่อยสิ ไม่งั้นจะไปสนุกอะไร…”พูดเสียงเรียบ หมาป่าตัวใหญ่ขู่คำรามใส่แวมไพร์สาวตรงหน้า หวังจะให้กลัว แต่เปล่าเลย นอกจากจะไม่กลัวแล้ว เธอกลับนึกสมเพชด้วยซ้ำ.. เป็นคนอยู่ดีๆก็ดันกลายเป็นสัตว์น่ารังเกียจ

 

 น่าสมเพชชะมัด

 

อย่ามัวแต่ขู่สิเสียเวลาพูดยั่วประสาท หมาป่าตัวใหญ่พุ่งเข้าหาน้ำทันทีที่เธอพูดจบ หากแต่น้ำไวกว่าหลบหลีกได้ทันพร้อมทะยานตัวขึ้นเหยียบบนต้นไม้ใหญ่ นั่งมองหมาป่าตัวใหญ่ที่เสียท่าเธอด้วยสายตาเรียบเฉย หญิงสาวฉีกยิ้มมุมปาก ก่อนจะพุ่งตัวทะยานลงไปหาหมาป่าตัวใหญ่ กรงเล็บยาวแหลมคมน่ากลัวปรากฏขึ้นที่มือทั้งสองข้างของน้ำ ระหว่างที่ตัวลอยดิ่งลงกับพื้น มือเรียวแยกออกจากกันเงื้อขึ้นสูงหวังจะฝังกรงเล็บใส่กลางลำตัวของมัน หากแต่มันหลบได้ทันท่วงที ก่อนที่กรงเล็บคมของน้ำจะฝังเข้าที่ร่างกาย

 

หึ..เสียงลอดออกมาจากลำคอของแวมไพร์สาว



 

พลาดจนได้ !



 

ไม่ทันรู้ตัว หมาป่าตัวใหญ่ก็เคลื่อนตัวเข้าหาเธอพร้อมกับแยกคมเขี้ยวออก หวังจะตะปบเหยื่อตรงหน้าให้แหลกสลาย น้ำหมุนตัวหลบอย่างคล่องแคล่ว ยกเท้าขึ้นไต่ต้นไม้ใหญ่ พร้อมกับกระโจนเข้ากอดรัดตัวหมาป่าตัวใหญ่เอาไว้ แม้กลิ่นสาบของมันจะน่ารำคาญไปบ้างก็เถอะ

 

 น้ำตวัดปลายเล็บคมใส่หน้าของมันอย่างแรงจนมันร้องเสียงดังลั่นด้วยความเจ็บปวด รอยยิ้มร้ายปรากฏขึ้น กระแทกนิ้วเรียวทั้งห้าที่มีกรงเล็บยาวเข้าสู่หนังหนาของสัตว์เลือดอุ่นตัวใหญ่ทันที จนมันร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดที่ได้รับ มันสะบัดตัวไปมาหวังว่าจะให้แวมไพร์สาวที่ขึ้นคร่อมหลังมันอยู่ตกลงกระแทกพื้น แต่ไม่เป็นผล เมื่อแวมไพร์สาวบนหลังมันแข็งแกร่งเกินกว่าแวมไพร์ทั่วไป น้ำเหยียดยิ้ม

 



 จบกันซักที !

 



น้ำกระโดดลงจากหลังของมันพร้อมกับแยกเขี้ยวขาวคมของตัวเองออกมา



 

เจอกันใหม่นะเพื่อนยาก.. เสียงร้องโหยหวนดังลั่นจนพวกสัตว์ต่างๆที่อยู่ใกล้ๆแถวนั้นต่างพากันวิ่งหนีด้วยความตกใจ...

 

 

 

         น้ำวิ่งมาตามต้นไม้ใหญ่ในป่าทึบ เสื้อเชิ้ตสีขาวเต็มไปด้วยเลือดของนักล่าที่เธอเพิ่งกำจัดไปเมื่อสักครู่ ยอมรับเลยว่าพวกนักล่าอันตรายจริงๆสำหรับพวกเธอ..ถ้าไม่ระวังหรือฝีมือไม่แข็งพอ คงไม่รอดจากพวกมันแน่ๆ.. เมื่อกี้เธอก็เกือบแย่เหมือนกันคงต้องบอกให้คนอื่นระวังตัวกันบ้างแล้ว ความเร็วของน้ำลดลงเมื่อเห็นร่างบางอันคุ้นเคยนอนพิงอยู่กับต้นไม้ใหญ่ในป่าน้ำเดินเข้าไปนั่งลงมองด้วยสายตากังวลเล็กน้อย

 

 

ถ้าน้ำเปลี่ยนเอมน้ำจะกลายเป็นคนเห็นแก่ตัวหรือเปล่า”ถามกับตัวเองอย่างไม่แน่ใจนัก ใจนึงก็ห่วงเรื่องความปลอดภัยของคนรักในตอนนี้ ใจนึงก็ไม่อยากให้เธอต้องมาทรมานแบบที่เขาเป็นน้ำนั่งมองร่างบางที่หลับอยู่ในห้วงนิทราเงียบๆ คิดไม่ตกว่าจะทำยังไงกับเหตุการณ์ครั้งนี้ดีนั่งมองซักพัก ก่อนจะตัดสินใจอุ้มร่างบางขึ้นไว้ในอ้อมกอดแล้วพุ่งทะยานออกไปทันที

 

 

 

 

 

 

 

             “พี่สาวเธอเขาไปไหน?”ร่างเพรียวในชุดเดรสสีแดงเปิดไหล่ อวดสัดส่วนเอ่ยถามขึ้น เมื่อมาหาเขาถึงที่แต่ไม่เห็นวี่แววเขาเลยแม้แต่นิดเดียว ไอร์ที่นั่งมองแขกของบ้านเดินดูของภายในบ้านของเธอ ด้วยสายตาเรียบเฉย..

ไม่รู้ค่ะ กลับมาก็ไม่เจอบอกเสียงเรียบ พลางอยากให้คนตรงหน้าไปให้พ้นๆซักที แวมไพร์สาวคนสวยหันมามอง แวมไพร์สาวตัวเล็กหน้าสวย แล้วยิ้มมุมปาก

เป็นน้องภาษาอะไร ไม่รู้ว่าพี่ของตัวเองไปไหน..ถามพร้อมกับเดินเข้าใกล้

ก็เป็นแบบนี้นั่นแหละค่ะ พี่มีอะไรกับพี่น้ำก็บอกไอร์ได้นะคะ ถ้าพี่น้ำกลับมา ไอร์จะบอกให้…”

ไม่ต้องหรอก เรื่องของพี่กับน้ำ พี่บอกน้ำได้..บอกเสียงเหมือนต่อว่าเป็นนัยน์ๆ ไอร์กัดปากเล็กน้อย แล้วเมื่อไหร่ไอ้พี่ตัวดีจะกลับมาซักทีนะไอร์จะต้องทนอยู่กับผู้หญิงเก่าๆของพี่ไปถึงเมื่อไหร่กัน

นี่..

ไอร์ปรายตามอง แล้วเลิกคิ้วสูง

คะ?”

“ได้ข่าวว่าน้ำกำลังคบหาอยู่กับมนุษย์ ทำไมเขาถึงทำแบบนั้นเอ่ยถามถึงสิ่งที่อยากรู้

เพราะมนุษย์คนนั้นเป็นคนสำคัญของพี่น้ำสิคะ..คนที่พี่น้ำรักแล้วก็รักมากด้วยเน้นย้ำคำว่าคนที่พี่น้ำรัก เหมือนต้องการตอกย้ำให้ผู้หญิงคนนี้ได้รับรู้  ร่างเพรียวกระตุกในใจเล็กน้อย คนที่น้ำรักงั้นเหรอเมื่อก่อนคือเธอที่เกือบจะได้ใช้คำๆนี้ได้.. แต่ตอนนี้ เธอถูกแทนที่ด้วยผู้หญิงคนนั้น

งั้นเหรอก็ดูเหมาะสมกันดีนะ..ถ้าไม่ถูกฆ่าตายไปซะก่อน ก็อาจจะได้อยู่ด้วยกัน…”พูดยิ้มๆ แต่ไอร์ไม่ยิ้มด้วย ตลกตรงไหน

 

 

คนเขารักกันดีๆ ไปแช่งซะงั้น..

 

 

พี่น้ำ! เกิดอะไรขึ้น น้ำเป็นอะไร…”เอ่ยเรียกเสียงหลงเมื่อเห็นน้ำเดินเข้าบ้านมาพร้อมคนในอ้อมแขน ร่างเพรียวยืนขึ้นมองหน้าน้ำอย่างเป็นห่วง เมื่อเห็นเนื้อตัวเขาเต็มไปด้วยเลือด น้ำมองแขกอีกคนของบ้านเล็กน้อยแต่ก็ไม่พูดอะไร เพียงแต่เดินขึ้นไปชั้นบนเฉยๆ ต้องการให้คนในอ้อมแขนได้พักผ่อนเต็มที่

 

 

                “น้ำ! อย่า!!เอมสะดุ้งเฮือก ลุกขึ้นนั่งทันทีที่ฝันร้ายนั้นจบลง ภาพในฝันของเธอคือน้ำกำลังโดนอะไรบางอย่างที่มีสีเงินพุ่งเสียบที่หน้าอกข้างซ้ายพอดิบพอดี แล้วน้ำก็กลายเป็นควันจางๆลอยหายไปกับอากาศ นั่นหมายความว่ายังไง.. เม็ดเหงื่อผุดเต็มใบหน้าของเธอ พร้อมกับลมหายใจหอบถี่ที่บอกให้รู้ถึงอาการตกใจ ตื่นกลัว..

 

เรียกหาน้ำเหรอคะ?...”เสียงน้ำดังขึ้นและเขาก็นั่งลงตรงหน้าเธอ เอมกอดน้ำทันทีที่เห็นเขาตรงหน้า น้ำค่อยๆยกมือขึ้นกอดตอบร่างบางในอ้อมกอดเธอแน่น

เป็นอะไร ฝันร้ายเหรอ?”

เอมคิดว่าเอมจะไม่ได้เจอน้ำแล้วพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น ภาพสุดท้ายที่เธอจำได้คือเธอกอดเขาเอาไว้แน่นขณะที่รถกำลังลอยละลิ่วลงสู่หน้าผา แล้วหลังจากนั้นเธอก็จำอะไรไม่ได้เลย

ก็ยังเจออยู่ไม่ใช่เหรอคะ…”พูดยิ้มๆ  ลูบผมนุ่มตรงสวยของเอมไปมา

เอมฝันร้าย…”

ฝันว่าอะไรคะ?”ถามเสียงอ่อนโยน พร้อมกับดันร่างบางออกเบาๆ ยกมือเช็ดน้ำตาให้อย่างแผ่วเบา

เอมฝันเห็นน้ำโดนลูกธนูแทงเข้าที่หน้าอกแล้วน้ำก็สลายหายไปเลย…”บอกถึง ความฝันเมื่อครู่ น้ำนิ่งงัน

 

 ลูกธนูเหรอ… ?

 

มันหมายความว่าไงคะ?”

 

อาจจะแค่ฝันร้ายไปเอง มันไม่มีความหมายอะไรเลยอย่าลืมสิคะ ว่าน้ำแข็งแรงแบบนี้ ลูกธนูที่ว่า ไม่สามารถทำอะไรน้ำได้หรอก..พูดยิ้ม ๆ ไม่ต้องการให้คนตรงหน้าไม่สบายใจ.. เอมเงยหน้ามองสบตากับร่างสูง ซึ่งเก็บอาการเป็นอย่างดี ไม่สามารถหาช่องจับผิดเขาได้เลยเอมพยักหน้าช้าๆ เพราะคิดว่าเขาคงไม่โกหกเธอน้ำจูบหน้าผากเนียนเป็นเครื่องยืนยันอีกครั้ง .. ไม่อยากให้อีกคนไม่สบายใจ ว่าลูกธนูกับพวกเขา ไม่ใช่ของที่ถูกกัน !

 

 

 

            “น้ำคะร่างเพรียวรั้งแขนน้ำเอาไว้ เมื่อเขากำลังเดินผ่านไป น้ำหันมามอง หน้านิ่ง ร่างเพรียวมองตอบ ไม่หลบตา

ไอร์ ไปอยู่เป็นเพื่อนเอมหน่อยสิ...บอกว่าเดี๋ยวพี่จะขึ้นตามไป อ้อหาอะไรรองท้องไปให้ด้วยพูดสั่งน้องสาวที่นั่งมองอยู่ ไอร์พยักหน้าก่อนจะลุกเดินออกไป

เราต้องคุยกันค่ะพูดพร้อมกับดึงเขาออกจากบ้านไปทันที

 

           “มีอะไร?”ถามเสียงเรียบ เมื่ออยู่ที่สนามหญ้านอกบ้าน หญิงสาวสวยหันมามองเขาด้วยสายตาที่เป็นห่วงเป็นใย

คุณกำลังทำให้ตัวเองเดือดร้อน

พูดถึงเรื่องอะไร

ผู้หญิงคนนั้น..คุณก็รู้ว่าพวกนักล่าจะเล่นงานคุณง่ายขึ้น ถ้าเกิดพวกมันรู้ว่าคุณมีมนุษย์เป็นคนรักพูดเสียงเครียดแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน น้ำนิ่งงัน เขารู้ถึงเรื่องนี้ดี แต่ก็มั่นใจว่าเขาสามารถปกป้องเธอได้

แต่ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลยนี่ วันนี้ฉัรก็เจอพวกมัน..บอกเสียงเรียบ พร้อมกับมองพระจันทร์กลมโตที่อยู่บนฟ้า..

คุณเจอ..เลือดที่เปื้อน...น้ำก้มลงมองตัวเองก่อนจะพยักหน้า

ใช่เลือดพวกมัน..ฉันฆ่ามันไปแล้ว…”บอกด้วยน้ำเสียงไม่ใส่ใจนัก

คุณต้องห่วงตัวเอง…”

ชีวิตอย่างพวกเรามีอะไรน่าห่วงเธอรู้อะไรมั้ย ว่าวินาทีที่ฉันสู้กับพวกนักล่า มีวูบนึงที่ชั้นคิดว่าฉันอาจจะปล่อยให้พวกมันฆ่าฉัน..

คุณพูดอะไร…”

ร่างสูงยิ้มเล็กน้อย ก็แค่คิดเท่านั้นล่ะ แต่พอคิดถึงคนรักตัวเองขึ้นมา ความคิดมันก็เปลี่ยนไป..

ก็แค่คิดน่ะไม่ได้ทำจริงซักหน่อย…”บอกพร้อมกับหันไปมองสบตากับแวมไพร์สาวนิ่ง

คุณรู้มั้ยว่าฟ้าเป็นห่วงคุณมากแค่ไหน ที่เห็นว่าตัวคุณเปื้อนเลือดเต็มไปหมดแบบนั้น..พูดเสียงแผ่วเบา

ฟ้าขอร้องนะคะน้ำอย่าทำอะไรที่ทำให้ตัวเองต้องตกอยู่ในอันตรายไปมากกว่านี้เลย..อยู่ห่างๆจากผู้หญิงคนนั้น..คุณจะปลอดภัยพูดเสียงสั่นเครือเดินเข้าไปกอดเขาเอาไว้

ฟ้าห่วงคุณนะคะน้ำถึงแม้ว่าคุณจะไม่เคยห่วงฟ้าเลยก็ตามพูดเสียงเศร้าลง น้ำยืนนิ่งให้เธอกอดอยู่แบบนั้น ไม่ห้ามอะไร..

ขอบคุณนะฟ้าตะวันแต่ฉันไม่สามารถอยู่ห่างจากเอมได้..เขาเป็นคนรักของฉัน ถ้าฉันจะเป็นอะไรไปเพราะเขา นั่นเพราะฉันเต็มใจให้มันเป็นแบบนั้น..ฉันจะไม่มีวันปล่อยให้พวกนักล่ามันทำอะไรคนรักของฉันได้หรอก…”สองมือเรียวของน้ำยกขึ้นกอดสาวสวยตอบ.. ความรู้สึกที่มีให้คนในอ้อมกอดคือเพื่อนที่ดีเท่านั้นไม่สามารถเป็นอะไรเกินเลยได้มากกว่านี้..

ฉันก็เป็นห่วงเธอนะฟ้า..อย่าคิดน้อยใจเลย” พูดปลอบโยน.. อบอุ่น.. ฟ้าตะวันพยักหน้าเล็กน้อยในอ้อมกอด เธอกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น..ซบหน้าลงกับอกอุ่นของเขาเอาไว้ ราวกลับต้องการหยุดมันไว้แค่นี้.. ใบหน้าสวยเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย มองใบหน้าจิ้มลิ้มขาวซีดที่มองเธออยู่ก่อนแล้วด้วยแววตาที่หวั่นไหวค่อยๆเลื่อนมือขึ้นโอบท้ายทอยของเขาเอาไว้ แล้วโน้มหน้าเขาลงมาหา ….




 

           “คุณเอม..ไอร์เอาข้าว….ไอร์ยืนนิ่งเมื่อเดินเข้ามาในห้อง เห็นหญิงสาวสวยกำลังยืนมองทอดออกไปผ่านหน้าต่าง ทอดสายตามองไปยังด้านล่างน้ำกลืนน้ำลายเล็กน้อย เมื่อเห็นสิ่งที่เอมมองอยู่




“คุณเอม…”





เอมควรทำยังไง..เอมควรต้องรู้สึกอะไรมั้ยคะ?…”ถามเสียงสั่นเครือพร้อมกับหยาดน้ำตาที่รื้นขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้…  ไอร์พูดไม่ออกไม่รู้จะพูดยังไงดี..  ภาพตรงหน้ามันชัดเจนเหลือเกิน ชัดเจนจนเธอก็ไม่สามารถจะช่วยแก้ต่างให้พี่สาวได้เลยจูบกันต่อหน้าแบบนี้ 




ก็แย่น่ะสิคะพี่ !













SPOIL 11





              ขณะที่คนสองคนกำลังมีความสุขกับบทรักร้อนแรงที่เกิดจากความรักของทั้งคู่ พวกเขาไม่รู้เลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังมองพวกเขาด้วยสายตาที่ไม่พอใจ… อยากจะเข้าไปพังให้มันรู้แล้วรู้รอด.. แต่ความรู้สึกลึกๆแล้วก็รู้ดีว่าเธอกำลังมีความสุขกับคนรักของเธอ… แต่ความรู้สึกของคนเป็นพี่..มันไม่ได้รู้สึกสุขสมไปด้วยหรอกนะ….


 

            ร่างสูงที่ยืนดูอยู่ไกลๆ ควบคุมความไม่พอใจเอาไว้ไม่ได้อีกต่อไป จะพุ่งถลาเข้าไปในห้องนั้นทันที หมายจะจัดการกับคนที่มันกำลังจะทำร้ายน้องเธอให้ตายคามือ !! 


ไหนว่ารักนักหนา แล้วจะดื่มเลือดน้องเธอ มันใช่เหรอ !!


อีกเพียงนิดเดียวที่ร่างสูงจะพุ่งทะยานออกไปหากแต่ถูกดึงรั้งเอาไว้ พร้อมกับถูกผลักเข้าชิดติดกับต้นไม้ใหญ่อย่างแรง ! แวมไพร์สาวผมแดงใช้มือข้างนึงค้ำคอของร่างสูงเอาไว้ พร้อมคมเขี้ยวขาวปรากฏขึ้น!!



อย่าทำอะไรน้ำ!!ดวงตาแดงกร่ำจ้องกับนัยน์ตาของอีกคนไม่วางตา!!




 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

231 ความคิดเห็น

  1. #222 อัน (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 20:41
    ฟ้าตะวันเหรออออ
    #222
    0
  2. #96 Tangkawz (@Tangkawz) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:54
    รออออ อัพบ่อยๆน่า
    #96
    0
  3. #94 ไม้ขีดน้อย (@suphatthar) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:46
    ตอนหน้าเอมจะได้เจอเอมแล้ววว
    #94
    0
  4. #93 ซิม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:27
    มันมากกกก
    #93
    0
  5. #92 dylp (@dylp) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:01
    โอย พี่เอมน้องเอม เขาจะเจอกันเมื่อไหร่คะ สรุปสาวผมแดงนั่นชื่อฟ้าตะวันเหรอคะ แต่ตอนนี้เอมคนน้องเข้าใจผิดแล้วค่ะ น้ามมมมมมมมมม
    #92
    0
  6. #91 Lovelee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:05
    นำ้แย่แล้วครับ
    #91
    0
  7. #90 PB F (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:14
    ตอนนี้ว่าพีคแล้ว ตอนหน้ายิ่งพีคไปอีก...

    โอ๊ยยยย ยิ่งคนเยอะยิ่งวุ่นวาย ใคร?อะไร?!ยังไงคะ?!?
    #90
    0