[AIMNAM] - MY BLOOD

ตอนที่ 10 : บทที่10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2971
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    18 ก.พ. 60

          


              ร่างสูงค่อยๆดันร่างบางให้นอนราบลงไปกับโซฟานุ่มร่างบางไม่รู้เลยว่าเขาพาเธอกลับมาถึงบ้านตั้งแต่ตอนไหนอาจเป็นเพราะว่าเธออาจกำลังคิดบางสิ่งที่ตีกันวุ่นวายในหัวของเธอ เธอจึงเสียการรับรู้ไปชั่วขณะ เธอต้องการให้มันเป็นแบบนี้ใช่มั้ย… ?? ถามตัวเองเป็นรอบที่เท่าไหร่ก็จำไม่ได้.. แต่ก็ไม่มีคำตอบที่แน่ชัดให้กับตัวเองซักทีมือเรียวขาวซีดของร่างสูงเลื่อนลงปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำของเธอออกทีละเม็ด

 

ทีละเม็ด

 

เขาสุขุม แม้กระทั่งในตอนนี้เขาปลดกระดุมเม็ดสุดท้ายออกช้าๆ ก่อนจะค่อยเลื่อนเสื้อออกจากร่างบาง เผยให้เห็นหน้าท้องแบนราบที่มีกล้ามเล็กน้อยชวนน่าสัมผัสและเนินอกอิ่มที่มีบลาสีดำบดบังอยู่ร่างบางลุกขึ้นดึงคอเสื้อของเขามาหาเธอเลิกเสื้อฮู้ดสีเข้มที่เขาชอบใส่ขึ้นแล้วจะถอดมันออก หากแต่เขานิ่วหน้าเล็กน้อย เมื่อแผลที่แขนถูกขยับร่างบางนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนจะกระชากมันออกอย่างแรง เหลือแต่เสื้อกล้ามสีดำเท่านั้น….

 

 เธอมองหน้าเขานิ่ง ก่อนจะเป็นฝ่ายโน้มหน้าเขามาจูบเสียเอง อีกคนจูบตอบโดยไม่รีรอ ยกมือขึ้นจับเอวของร่างบางเอาไว้ ก่อนจะโน้มตัวลงทาบทับร่างบาง สองมือลูบไล้จากเอวขึ้นไปยังหน้าท้องแบนราบนั่น ก่อนจะสอดแทรกไปที่ด้านหลังพร้อมสะกิดตะขอบลาออก ก่อนจะดึงแล้วโยนมันลงข้างๆสองมือแข็งแรงเอื้อมไปจับมือของอีกฝ่ายมาจับเอาไว้ ตรึงเอาไว้แน่นเธอสองคนต่างแข็งแรงด้วยกันทั้งคู่ ไม่แปลกอะไรที่การกระทำของทั้งสองจะดูรุนแรง.. จากจูบเพียงผิวเผิน เพิ่มระดับความแรงขึ้นเรื่อยๆ บดขยี้ริมฝีปากบางนั้นจนบวมเจ่อ.. เมื่อจูบจนพอใจ เธอจึงลากริมฝีปากของเธอเลื่อนต่ำลงมาที่ลำคอระหง ขบเม้มดึงดูดอย่างร้อนแรงจนเกิดเป็นรอยแดง ความรู้สึกแบบนี้ที่ห่างหายไปนานพอสมควรสร้างความตื่นเต้นให้กับร่างบางอยู่ไม่น้อยร่างสูงระดมจูบซุกไซ้ซอกคอขาวอย่างหิวกระหาย จนคอขาวซีดของเธอเป็นรอยแดงไปทั่ว ร่างบางตวัดมือออกจากการตรึงของเขา เลื่อนลงมาจิกไหล่ของเขาแน่นยามได้รับความรู้สึกเสียวซ่านที่เกิดขึ้น เมื่อเขาลากริมฝีปากลงมาหยอกเย้ากับหน้าอกของเธอ เมื่อไม่ได้จับมือของร่างบางแล้ว ร่างสูงจึงใช้มือช่วยโอบอุ้มหน้าอกอีกข้างของร่างบางนวดคลึงเบาๆพอให้รู้สึก ก่อนจะเปลี่ยนเป็นการขยำขยี้จน ร่างบางต้องส่งเสียงร้องอกมา ร่างบางแทรกนิ้วเรียวเข้าจิกกลุ่มผมสีดำของคนด้านบนแน่น ริมฝีปากจิ้มลิ้มดูดคลึงเม็ดดอกบัวที่มันเด่นสง่าตั้งชันให้เขาสัมผัสมืออีกข้างที่ขยำขยี้อยู่ที่หน้าอกอิ่มอีกข้าง เปลี่ยนเป็นการใช้นิ้วบดขยี้เม็ดดอกบัวสีอมชมพูแทน..

 “อื้อ..เสียงครางกระเส่าผ่านทางลำคอบอกให้รู้ว่าอารมณ์ของเธอถูกปลุกอย่างเต็มที่แล้ว ร่างสูงเลื่อนมืออีกข้างที่ไม่ได้ใช้งาน ปลดกระดุมกางเกงของร่างบางออกทันทีแทบจะกระชากเมื่อรู้สึกว่าช้าเกินไปไม่ได้ดั่งใจ ไม่นานนักร่างบางก็เหลือเพียงแต่ร่างเปลือยเปล่าเพราะถูกร่างสูงกำจัดออกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว..

 

 

 

        “ร่างกายของพี่มันเป็นของน้ำน้ำไม่แบ่งให้ใครทั้งนั้น…”

 

 

             คำพูดของเด็กคนนั้นลอยเข้ามาในโสตประสาทของเธอถ้ามันเป็นของเธอทำไมเธอถึงไม่มาหยุดการกระทำของเขาทำไมเธอไม่มาห้ามชั้นเธอเห็นมั้ย.. ว่าเขากำลังทำกับชั้นเหมือนที่เธอเคยทำ

 

เธอจะเป็นของชั้นแล้วนะ…”เขากระซิบข้างหูขณะที่กำลังสอดแทรกอะไรบางอย่างเข้าสู่ร่างกายของเธอ

เจ็บหรือเปล่า…”ถามเสียงอ่อนโยน เมื่อเห็นร่างบางนิ่วหน้า คิ้วขมวดเข้าหากันจนผูกเป็นโบว์ เธอส่ายหน้าช้าๆแทนคำตอบร่างสูงจึงขยับเข้าออกช้าๆ ก่อนจะเพิ่มความเร็วขึ้นเรื่อยๆเมื่อเห็นว่าร่างกายของร่างบางพร้อมแล้วเขาเลื่อนตัวขึ้นไปจูบร่างบางอีกครั้งขณะที่นิ้วเรียวของเธอก็ชักเข้าชักออกอยู่ที่ช่องทางรักของร่างบางริมฝีปากพรมจูบไปทั่วดวงหน้าหวานของเธอ ก่อนจะไปซบอยู่ที่ซอกคอขาวของเธอกลิ่นของร่างบางนั้นหอมหวานซะจนเธออยากจะเชยชิมภายใน..ว่ามันจะหอมเหมือนด้านนอกหรือเปล่า

เลือดเธอออก..พูดเสียงหอบเมื่อเห็นแผลที่แขนของเขามีเลือดไหลออกมา

ช่างมันเถอะ…”บอกแค่นั้นแล้วก้มลงจูบอีกครั้งอย่างอ่อนโยน

อื้อ……”เสียงครางกระเส่าดังขึ้นตามแรงอารมณ์ที่ถูกปลุก เธอกอดเขาแน่นเมื่อเขาสอดแทรกนิ้วเรียวอีกนิ้วเข้าไปในช่องทางรักของเธอ ทำให้มันคับแน่นและเพิ่มความเจ็บปวดมากกว่าเดิม ยิ่งคับแน่นเท่าไหร่ยิ่งเหมือนแรงกระตุ้นให้ร่างสูงเพิ่มความรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น นิ้วเรียวสองนิ้วกระแทกเข้าออกอย่างไร้ความปราณี ก่อนที่ร่างบางจะเกร็งกระตุกอย่างแรงพร้อมกับช่องทางรักของเธอบีบรัดนิ้วเรียวทั้งสองของเขาแน่นร่างสูงจูบซับเหงื่อที่ติดอยู่ตามโครงหน้าหวานของร่างบางอย่างแผ่วเบา ก่อนจะค่อยๆดึงนิ้วที่คาอยู่ที่ช่องทางรักของร่างบางออกช้าๆ

หิวอะไรหรือเปล่า…”ร่างบางด้านล่างเอ่ยถามเสียงเหนื่อยอ่อน กิจกรรมเมื่อครู่พรากพลังของเธอไปพอสมควร..ดีที่ว่าเขาไม่ใช่คนอารมณ์รุนแรงไม่งั้นเธอคงได้นอนอยู่เฉยๆไปหลายวันแน่

หิว..ตอบกลับเสียงอ้อน พร้อมกับพลิกร่างบางให้หันหลัง ก้มลงจูบแผ่นหลังขาวเนียนเบาๆ

ชั้นขอดูแผลหน่อย…”พูดพร้อมกับพลิกตัวลุกขึ้นไม่ลืมที่จะหยิบเสื้อที่อยู่บนพื้นขึ้นมาสวมใส่

เธอไม่รู้สึกอะไรเหรอ?”ถามเมื่อเห็นร่างบางเอาหน้าเข้าไปใกล้แผลที่มีเลือดไหลออกมาของเขา..

รู้สึกสิชั้นก็แวมไพร์ธรรมดานะได้กลิ่นเลือดก็ต้องกระหายกันบ้าง..พูดเสียงเรียบ

เธอ…”

ว่าไง..

หิว…”พูดหน้าตาย  ร่างบางเงยหน้ามองนิ่งก็แน่สินะเสียทั้งเลือดเสียทั้งพลังจากเมื่อครู่ ไม่กระหายน่ะสิแปลกเธอยังคอแห้งเลย

ชั้นไม่มีเลือดที่นี่…”บอกพร้อมกับทำท่านึกหรือจะออกล่า

มีสิ..พูดเสียงโทนต่ำ พร้อมกับดึงร่างบางเข้ามากอดเอาไว้แน่น ก่อนจะออกแรงเหวี่ยงร่างบางติดชิดกับผนังห้องจนเป็นรอยร้าวออกแรงเล็กน้อยเธอก็อยู่ติดชิดกับร่างาบางเป็นที่เรียบร้อย

เธอจะซ่อมบ้านให้ชั้นใช่มั้ย?”ถามพร้อมกับมองรอยร้าวที่มีเศษเล็กเศษน้อยหล่นลงมา.. ร่างสูงยิ้มมุมปาก

ไม่แต่จะสร้างให้ใหม่เลยพูดพร้อมกับฝังเขี้ยวขาวคมลงบนซอกคอขาวของอีกคนอย่างจงใจ ดูดกลืนเลือดของเธอเพื่อดับกระหาย ร่างบางยืนนิ่งๆให้เขาทำตามใจ..อย่าให้ถึงทีเธอบ้างแล้วกันใช้เวลาซักพักหลังจากดูดกลืนจนพอใจแล้วเขาก็เงยหน้าขึ้น พร้อมกับรอยเลือดที่ติดอยู่ที่ริมฝีปากร่างบางยกมือขึ้นลูบที่ต้นคอของตัวเองเบาๆ รอยเขี้ยวของร่างสูงหายกลืนไปกับเนื้อหนังของเธอ..

อิ่มยัง…”ถามเสียงเรียบ ร่างสูงยักคิ้วแทนคำตอบ..

งั้นตาชั้นบ้างนะ!พูดเสียงเจ้าเล่ห์แล้วผลักไหล่ร่างสูงจนลอยกระเด็นกระแทกประตูกระจกจนแตกเป็นเสี่ยงๆ ร่างสูงนอนราบไปกับพื้นจากแรงกระแทกของอีกคน ขณะที่กำลังจะลุก เขาก็ถูกคนที่ผลักเขาเมื่อครู่ขึ้นคร่อมเอาไว้ ริมฝีปากบางเผยอออกให้เห็นเขี้ยวขาวคมภายในปาก เขายิ้มกริ่ม ร่างบางโน้มหน้าลงฝังเขี้ยวคมอย่างแรงจนเขาต้องกัดฟันแน่นเพราะเจ็บจริง เธอทำชั้นเกือบหมดแรงเมื่อกี้ ชั้นก็จะขอเอาคืนบ้างแล้วกัน คิดได้ดังนั้นร่างบางก็ทั้งดูดทั้งกลืนเลือดของอีกคนอย่างหิวกระหายเช่นกัน คงดับความกระหายได้ไปหลายคืนการดื่มเลือดของทั้งสองคนคงยังไม่จบง่ายๆภายในคืนนี้แน่ๆ เพราะดูแล้วต่างก็ไม่มีใครยอมใครถ้าภาษามนุษย์บอกว่าเป็นการดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ งั้นพวกเขาสองคนก็คงดื่มเลือดของกันและกัน สินะ… 

 

 

 

 

 

 


                “คุณมีอะไรกับชั้น?”

ชานล์ที่นั่งมองออกไปข้างนอกหมุนเก้าอี้กลับมาตามเสียง เขาก็พบหญิงสาวผมแดงเพลิงยืนมองเขาอยู่ด้วยสายตาเรียบเฉย..

เธอรู้เรื่องที่มิเชลถูกฆ่าแล้วใช่มั้ย?”ถามถึงเพื่อนร่วมงานที่ถูกพวกนักล่ากำจัดไปเมื่อหลายวันก่อน เธอพยักหน้าช้าๆ..

ถ้าแวมไพร์อย่างมิเชลยังไม่สามารถรอดจากเงื้อมมือพวกมันไปได้พวกเราทั้งหมดก็กำลังตกอยู่ในอันตรายเหมือนกันเขาพูดเสียงนิ่ง พลางผายมือไปที่เก้าอี้ เพื่อชวนให้เธอนั่ง หากแต่ยังคงนิ่งเฉย

ชั้นนึกว่าคุณจะไม่พูดถึงเรื่องนี้แล้วพูดเสียงเย็นชา ชานล์ยิ้มเล็กน้อย

ถึงจะดูเหมือนว่าชั้นไม่ทำอะไร แต่เมื่อวานเราก็กำจัดพวกนักล่าที่มันคอยสอดแนมที่บ้านเธอได้อีกสองตัว…”พูดพร้อมกับมองสบตาหฺญิงสาวผมแดง

งั้นเป้าหมายคนต่อไปก็คือชั้นพูดพร้อมกับเหยียดยิ้มอย่างไม่เกรงกลัว

ใช่เธอ..แล้วก็น้ำ..

เด็กคนนั้นเกี่ยวอะไรด้วย!ถามเสียงหงุดหงิดปนเป็นห่วง ชานล์ยืนขึ้น..

ก็ถ้าจะกำจัดเธอให้พ้นทางก็ต้องกำจัดน้ำด้วย เพราะเลือดของเธออยู่ที่น้ำครึ่งนึงเธอจะไม่สลายถ้าเลือดในตัวน้ำไม่ถูกทำลายไปด้วยพูดเสียงนิ่ง ร่างบางนิ่งเงียบ

เธออย่าลืมนะ ว่าชะตาของเธอสองคนมันผูกกันตั้งแต่ที่เธอตัดสินใจให้เลือดบริสุทธิ์ของเธอกับเขาแล้วเธอหนีเขาไปไหนไม่พ้นหรอกแม้ว่าเธอยากจะหนีไปมากเท่าไหร่ก็ตาม…”

คุณกำลังจะบอกว่าชั้นทำให้เด็กนั่นต้องตกอยู่ในอันตราย…”ถามเสียงเรียบ ชานล์นิ่ง

ถึงเขาจะโตพอแล้วก็มีฝีมือแต่เขาก็ยังไม่แกร่งพอที่จะสู้กับพวกนักล่าได้..”..

 “คุณต้องการให้ชั้นทำอะไร ก็พูดมาเลยเอ่ยถามเขาอย่างไม่อยากเสียเวลาอีกต่อไป

ชั้นแค่อยากให้เธอไปอยู่ใกล้เขาคอยดูแลเขากับไอร์ชั้นเป็นห่วงไอรีนมาก…”

แล้วคุณไม่ห่วงเด็กคนนั้นหรือไง?”ถามเสียงเรียบ

ห่วงสิแต่ก็คงไม่เท่ากับเธอ..พูดพร้อมกับสบตานิ่ง

ชั้นคงทำตามที่คุณบอกไม่ได้ชั้นไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเด็กคนนั้นอีกแล้ว ไม่มีความจำเป็นอะไรที่ชั้นจะต้องห่วงเด็กคนนั้นอีกต่อไป.ชั้นกำลัง…”

ชั้นรู้ แต่เธอแน่ใจแล้วเหรอว่า การที่เธอทำแบบนี้มันจะช่วยให้เธอหนีความจริงในทางกลับกันชั้นว่าเธอนั่นแหละที่เป็นฝ่ายเจ็บปวด..พูดอย่างรู้ทันในความคิดของร่างบางตรงหน้า ก็เขาเลี้ยงเธอมาตั้งแต่แบเบาะ จะไม่รู้ก็แปลกไปหน่อยแล้วมั้ง

แต่ชั้นรักเค้า..พูดเสียงเรียบ…. ไม่งั้นเธอคงไม่ยอมมีอะไรกับเขาง่ายๆแน่..

งั้นชั้นถามอะไรเธออย่างนึงตอนเธอมีอะไรกับเข..เธอบอกชั้นสิว่าเธอไม่ได้นึกถึงแต่น้ำอยู่ตลอดเวลาเธอไม่ได้เห็นหน้าเขาเป็นเด็กคนนั้น ตอนที่เธอจูบเธอกอดเธอไม่ได้คิดว่าคนที่เธอกำลังสัมผัสร่างกายของเธอคือเด็กคนนั้น…”ชานล์พูดจี้จุด.. ร่างบางระบมไปทั้งใจในตอนนี้ เขาพูดถูกเขาพูดถูกหมดทุกอย่างเธอยังคิดถึงเด็กคนนั้นอยู่ตลอดเวลาแม้กระทั่งในตอนที่เธอมีอะไรกับเขาอีกคน

คุณจะให้ชั้นไปดูแลพวกเค้าใช่มั้ย…”พูดเสียงสั่น ในที่สุดก็ต้องยอมรับความจริงที่เขาพูด.. ยอมทำตามในคำขอของเขา

ใช่แค่ดูแลแทนชั้นถ้าชั้นเคลียร์ทางนี้เสร็จเมื่อไหร่ชั้นจะรีบตามไป แล้วจะไม่ขออะไรเธออีกเลย…”

เขาพูดนิ่งๆ ร่างบางพยักหน้า

ได้…”พูดเสียงเรียบ แล้วเดินออกไปเงียบๆ ชานล์มองตามนิ่งก่อนจะหันไปมองร่างสูงที่เดินเข้ามาหาเขา สายตาเย็นชา..

ทำไมคุณจะต้องให้เธอไปอยู่ใกล้ๆลูกสาวคุณทั้งๆที่ลูกสาวคุณก็โตพอที่จะดูแลตัวเองได้ไม่เห็นมีความจำเป็นอะไรที่จะต้องให้เธอไปดูแลถามเสียงเรียบ สบตากับชานล์อย่างต้องการรู้เหตุผล..

น้ำกับไอร์เป็นลูกสาวชั้น..พวกนักล่าตามล่าพวกเขาชั้นต้องส่งคนฝีมือดีไปคุ้มกันพวกเขาระหว่างที่ชั้นเจรจากับทางนี้ให้เรียบร้อย…”บอกถึงเหตุผล

คุณแน่ใจ…?”

แน่ใจ…”

คุณก็รู้ว่าเธอไม่ได้แข็งแกร่งเหมือนแต่ก่อน ! คุณจะส่งให้เธอไปตกอยู่ในที่อันตราย…”

เพราะแบบนั้นไง ชั้นถึงอยากให้เขาอยู่ในที่ที่เขาควรอยู่ การที่เขาได้อยู่ใกล้น้ำคือสิ่งที่ดี เพราะถ้าคนใดคนนึงเป็นอะไรไปขึ้นมา เลือดอีกคนก็ช่วยรักษาชีวิตของคนที่ได้รับบาดเจ็บได้ เธอก็รู้ถึงเรื่องนี้ดีเธอเองก็เคยผ่านเหตุการณ์คล้ายๆแบบนี้มาก่อนแล้วนี่กับแฝดของเธอ..ที่ชื่อ เอม..ชื่อเหมือนเธอโนอาห์คงคิดถึงแฝดของเธอมาก ก็เลยตั้งชื่อเหมือนกัน…”พูดถึงพ่อของร่างสูงที่เป็นเพื่อนสนิทกับเขา

เขาไม่รู้หรอกว่าที่เขารอดได้ เพราะว่าได้เลือดชั้นช่วย.. อ้อ ส่วนเรื่องชื่อเหมือน พ่อเคยบอกว่าพ่อชอบชื่อนี้กะจะตั้งให้ตอนเกิดเพราะคิดว่ามีลูกคนเดียว แต่เสียดายดันมีแฝดก็เลยคิดชื่อไม่ทัน..

พูดติดตลก ความจริงแล้ว เพราะเธอถูกพ่อพาแยกตัวมาอยู่ที่นี่ตั้งแต่เด็กๆ เธออยู่แบบไม่มีชื่อมาตลอด จนกระทั่งโนอาห์ได้รู้ว่าแฝดอีกคนชื่อ เอมโนอาห์ก็เลยให้เธอชื่อ เอมตามแฝด เพราะเป็นเหมือนตัวแทนของกันและกันเสมือนว่าแฝดของเธออีกคนก็อยู่ที่นี่ด้วยแต่เธอก็ไม่ได้รู้สึกผูกพันกับแฝดของเธอเท่าไหร่ด้วยเพราะว่าอาจจะถูกจับแยกมาตั้งแต่เด็กๆเธอรู้แค่ว่าแฝดเธออยู่กับแม่.. ซึ่งเป็นมนุษย์ ส่วนเธออยู่กับพ่อที่เป็นแวมไพร์ พ่อไม่อยากให้แม่รู้ความลับ จึงพาเธอหนีมาอยู่ที่นี่โดยไม่ติดต่อกลับไปอีกเลย.. แล้วเธอก็ไม่ได้ทราบข่าวอะไรเกี่ยวกับแม่แล้วแฝดของเธออีกเลยตั้งแต่นั้นมา จะมีเพียงแค่โนอาห์เท่านั้นที่รู้แม้กระทั่งตอนที่น้องฝาแฝดของเธอประสบอุบัติเหตุ.. เธอรู้แค่ว่าโนอาห์พาเธอไปเจอแฝดของตัวเองเป็นครั้งแรกแล้วก็ถ่ายเทเลือดของเธอเข้าไปในตัวของเธอคนนั้นเพื่อช่วยชีวิตเอาไว้…  พูดถึงตรงนี้เหมือนเธอเป็นเด็กขาดความอบอุ่นยังไงก็ไม่รู้… 

ก็คงงั้นโนอาห์จับเธอแยกมาตั้งแต่เด็กๆเอมอีกคนคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองมีแฝดแล้วก็เป็นแวมไพร์ซะด้วย…”

รู้แล้วคงจะตกใจ…”

มีเรื่องให้น่าตกใจอีกเยอะ ถ้าเธอยังไม่รู้ ชั้นจะบอกให้ว่าแฝดของเธออยู่กับลูกสาวชั้น…”พูดแล้วยิ้มมุมปาก เอมเงยหน้ามอง

คุณพูดเล่นหรือเปล่า…”

เปล่า เขาเป็นคนรักของลูกสาวชั้นน้ำน่ะ..พูดพร้อมกับมองปฏิกิริยาของคนตรงหน้า

“…ว่าแต่ลูกสาวคุณก็เสน่ห์แรงไม่เบาทั้งมนุษย์ทั้งแวมไพร์…”

ที่สำคัญ..เป็นผู้หญิงซะด้วยแถมยังเป็นผู้หญิงที่เกี่ยวข้องกับเธออีกพูดเหมือนเยาะเย้ย.. ร่างสูงถอนหายใจ

“…ยังไงก็ฝากให้ลูกสาวคุณดูแลแฝดชั้นด้วยแล้วกันส่วนเธอคนนั้นชั้นก็คงเฝ้าดูเค้าอยู่ห่างๆ อ้อแต่อย่าให้ชั้นรู้นะว่าลูกสาวคุณ ทำให้เธอต้องเสียใจไม่อย่างนั้น เขาจะไม่ได้ตายเพราะนักล่าแต่จะตายเพราะฝีมือชั้นเอง…”พูดแค่นั้นแล้วลุกขึ้นจะเดินออกไป

เอม…”

ร่างสูงหยุดเดิน แต่ไม่ได้หันไปมอง

เธอจะตามไปดูแลคนของเธอก็ได้นะถ้าเธอต้องการ

เอมยิ้มมุมปาก ไม่ต้องบอก ก็ทำอยู่แล้ว ร่างสูงยกมือขึ้นโบกไปมาเล็กน้อยแล้วเดินออกไป ชานล์มองตามแล้วยิ้มมุมปาก ความรักในหมู่แวมไพร์วัยรุ่น น่าปวดหัวเสียจริง

 

 


                              

                                   "อุ๊ย.."

คำอุทานหลุดออกมาจากปากเมื่อสองแขนแข็งแรงสอดเข้ามากอดเธอเอาไว้จากด้านหลัง หลังจากที่ตื่นขึ้นมาซักพักแล้วไม่พบเขาอยู่ข้างกาย จึงเดินออกมาหา แต่ดันถูกเขาโผล่มาจากที่ไหนก็ไม่รู้ แถมยังกอดเธอเอาไว้อีกด้วย

"ตื่นแล้วเหรอ?"ถามเสียงนุ่ม พร้อมจูบไหล่เนียนเบาๆ ...

"หายไปไหนมา เอมนึกว่าน้ำจะทิ้งเอมไปแล้ว"

น้ำยิ้มบางๆ 

"จะทิ้งได้ยังไง ... มานี่มา"พูดเบาๆแล้วดึงให้อีกคนนั่งลงบนตัก ...มือขาวซีดจับแขนสวนของอีกคนที่มีรอยช้ำเป็นจ้ำๆแล้วเงยหน้ามองอีกคนที่มองเขาอยู่ก่อนแล้วนิ่ง


"เจ็บมากมั้ย?"


ร่างบางยิ้มมุมปากก่อนจะส่ายหน้า ..


ถึงจะเจ็บ ก็เจ็บเพียงชั่วครู่เท่านั้น ...




                        ถ้าเปรียบตอนนี้น้ำคืองูใหญ่ งั้นร่างบางก็คงเป็นเหยื่อที่พญางูตัวนี้ไม่อยากจะกลืนกินเท่าไหร่นัก เมื่อยังคงอ้อยอิ่งกับเหยื่ออันโอชะนี้อย่างหลงใหล ...ใบหน้าคมเงยขึ้นทันทีเมื่อริมฝีปากเย็นเฉียบนั้นลากไล้ไปทั่วกายสาวที่ไร้ซึ่งสิ่งบดบัง สัมผัสเนื้อแนบเนื้อกับเขาครั้งนี้ ชวนให้รู้สึกสะท้าน .. อาจเป็นเพราะตัวเขานั้นเย็นราวกับน้ำแข็ง ... ช่วยไม่ได้เลยที่เขาจะสัมผัสตรงไหนแล้วเธอจะรู้สึกสั่นแบบนี้ ....สัมผัสหวานมอบให้อีกคนอย่างทะนุถนอม ด้วยนึกขึ้นได้ว่าตัวเองนั้นแข็งแรงกว่าเป็นหลายเท่า บทรักที่ดูจะร้อนแรงนั้นเปลี่ยนเป็นบทรักที่นุ่มนวลและอ่อนโยนแทน  


"น ..น้ำ.."


"น้ำรักเอม ..."


"..."


"รักแค่เอม"


".."


คำกระซิบบอกรักของเขานั้นทำให้ร่างบางนั้นถึงกับสติหลุด ไม่คิดจะได้ฟัง เวลานี้ ตอนนี้ ... สายตาคมมองจ้องนัยน์ตาสวยดังเพชรเม็ดงามนิ่ง อยากจะรู้ว่าเมื่อกี้ พูดออกมาจากใจ หรือเพียงแค่อารมณ์ชั่ววูบ ...


"น้ำจะพิสูจน์ให้ได้เห็น .. ถ้าไม่เชื่อกัน"พูดขึ้นมาราวกับได้ยินความคิดของอีกคน ..



สัมผัสอบอุ่นจากช่วงล่างนั้นถูกมอบให้กันและกันเป็นจังหวะ แขนแข็งแรงยกขึ้นจับหัวเตียงเอาไว้ ... ส่วนอีกข้างก็ลูบผมนุ่มของอีกคนอย่างทะนุถนอม . ... เสียงลมหายใจของร่างบางนั้นดังขึ้นอย่างต่อเนื่องและหนักหน่วงแทบจะทุกนาที ยิ่งเขาขยับ ยิ่งทำให้เธอแทบจะขาดใจ ... 


ความแข็งแรงเกินมนุษย์ของเขานั้นทำให้ตอนนี้น้ำดูน่ากลัวไปบ้าง หากแต่สัมผัสของเขาที่มอบให้เธอกลับทำเอาความกลัวนั้นจางหายไปแบบไร้เหตุผล ... สองมือของร่างบางยกขึ้นกอดเขาเอาไว้แน่น ใบหน้าบิดเบี้ยวเมื่อร่างกายรู้สึกโหวงแบบบอกไม่ถูก ... 


นานแสนนานกว่าพายุอารมณ์จะพัดผ่านไป .. 


น้ำแข็งแรงมากจริงๆ ...



สิ่งสุดท้ายที่รับรู้ก่อนจะเผลอหลับไปคือเขายังคงมีความสุขอยู่บนกายของเธอ ... 




                    "เอมยอมเป็นของน้ำแล้ว ... ยอมด้วยความเต็มใจ ...ถึงมันจะเจ็บ มันก็เจ็บไม่นานหรอก"

กระซิบเบาๆพร้อมจูบที่หน้าผากของเขาอย่างอ่อนโยน น้ำมองการกระทำของร่างบางแล้วรู้สึกอบอุ่นในใจ ...กระชับกอดอีกคนเอาไว้แนบอก กอดที่เต็มไปด้วยความรักจากหัวใจที่เคยด้านชา ...

"น้ำ ..."

"ว่าไง..."




.....



....


"เปลี่ยนเอมได้มั้ย?..."













ฮัลโหลล ยามเย็นแบบนี้ดื่มเลือดหรือยังคะ อรั้ยยยยยยย 

เฉลยแล้วนะคะว่าใครมีแฝด มีรีดบางคนเดาถูกด้วย ดีใจ 55555 สำหรับ NC คู่แวมไพร์กับแวมไพร์ด้วยกันมันต้องเข้มกว่า 

คู่แวมไพร์มนุษย์นิดนึงเนาะ แต่รับรองค่ะว่าถ้าน้ำเปลี่ยนเอมเป็นแวมไพร์ด้วยกันเมื่อไหร่แซ่บกว่าแน่

5555555 แต่น้ำจะเปลี่ยนมั้ย ต้องลุ้นกันเอานะคะ อรั้ยยยย แล้วจีกันนนนนนน

   

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

231 ความคิดเห็น

  1. #221 อัน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 20:18
    เข้าใจไปด้วยว่าสาวผมแดงคือแฝดน้ำ แต่เป็นรีดที่คิดไปเองใช้มั้ยคะ
    #221
    0
  2. #87 ชื่อ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:21
    เม้นนะคะ ติดตามตลอดนะคะคุณไรท์ จู้ววววว
    #87
    0
  3. #86 PB F (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:51
    โอ๊ยยยยยยย....สรุปสาวผมแดงคือใครนี่ยังไม่รู้เลยค่ะ ถถถ ตอนแรกคิดว่าแฝดเอมจะเป็นคนนี้ซะอีก

    แต่ก็เดาถูกที่เอมมีแฝดล่ะนะ

    แล้วน้ำจะเปลี่ยนเอมมั้ยนะ แต่คิดว่าคงยังหรอก

    น้ำน่าจะรักมากจนไม่อยากเปลี่ยนใครให้เป็นแบบตัวเองอะค่ะ

    คงจนกว่าจะมีเหตุจำเป็นบางอย่างที่ทำให้ต้องเปลี่ยนเอมจริงๆนั่นล่ะนะ
    #86
    0
  4. #85 zasa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:38
    ซับซ่อนมากกว่าจะคิดตามได้
    #85
    0
  5. #84 ไม้ขีดน้อย (@suphatthar) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:14
    ถ้าเปลียนเอมนี่รอซื้อทิชชู่เลยค่ะ กำเดาไหลแน่ๆ555555
    #84
    0
  6. #83 HFDDGH (@HFDDGH) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:11
    งงแต่สนุกดีค้ะ
    #83
    0
  7. #82 kmalisorn (@kmalisorn) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:54
    ถ้าเปลี่ยนเอม บ้านคงไม่เหลือซากอะคะ 5555
    #82
    0
  8. #81 BNAIMT (@BNAIMT) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:41
    เค้า งง. มากมันคืออัลไล???
    #81
    0
  9. #80 tae nam (@Aimnamlove) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:52
    ไช่จริงๆด้วย เอมมีแฝดโ่ย่วว
    สนุกมากไรท์ รีบมาอัพเร็วๆน่ะรออออ
    #80
    1
    • #80-1 tae nam (@Aimnamlove) (จากตอนที่ 10)
      18 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:57
      อยากไห้แฝดคนพี่เจอกับน้ำแล้ว
      คงสนุกน่าดู รออออค่ะ
      #80-1
  10. #79 PHARTMANEE (@PHARTMANEE) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:03
    เปลียนพี่เอมเลยพี่น้ำ????????????????
    #79
    0
  11. #78 Lovelee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:16
    ชอบมากกกกกกกกกกกครับผมไรบ์สุดยอดครับ
    #78
    0
  12. #77 ชื่อปราง แล้วไง (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:55
    กำดาวพุ่งแปปได้มั้ยค่ะไรท์
    #77
    0