[ SF AIMNAM ] - TOUCH LOVE

ตอนที่ 3 : CH 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3231
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    22 ม.ค. 60

     

 

           แสงแดดสีส้มอ่อนๆกำลังจะลาลับไปกับวัตถุกลมโตที่กำลังกลืนหายไปกับท้องทะเล เสียงคลื่นที่พัดเข้าหาชายหาดที่มีเม็ดทรายละเอียดน่าเดินทำให้ร่างที่นั่งอยู่บนฝากระโปรงรถถึงกับคลายความเหนื่อยลงไปได้บ้าง ขับมาตั้งไกล ได้เห็นอะไรแบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะ

 

นี่คุณ..ลงมาเดินด้วยกันสิ มาทะเลทั้งทีนะร่างบางที่เดินเล่นอยู่ที่ชายหาดเอ่ยชวนเขาด้วยน้ำเสียงสดใส น้ำส่ายหน้าเล็กน้อย เชิญเดินคนเดียวเถอะแม่คุณ

 

ถ้าไม่มีอะไรทำแล้วก็กลับขึ้นมาได้แล้วนะ เดี๋ยวมันจะมืดแล้ว อันตราย

 

ไม่มีทาง นานๆจะมาทีฉันจะค้างที่นี่บอกเขาพร้อมทำหน้ากวนใส่ ก่อนจะเดินออกไปอีกทางทันที ไม่สนใจเขาซักนิด น้ำได้แต่ส่ายหน้าไปมาอย่างเหนื่อยใจ นี่จะเอาแต่ใจไปถึงเมื่อไหร่กันนะ บ่นในใจเล็กน้อยก่อนจะเดินตามออกไปอย่างเสียไม่ได้

 

       “คุณ! ไปเดินตรงนั้นกัน น่าเดินทั้งนั้นเลยอ่ะ!!เอมร้องออกมาอย่างตื่นเต้นพร้อมกับหันไปมาเขย่าแขนของคนที่เดินอยู่ข้างๆเบาๆ น้ำมองยาวออกไปก็เห็นว่าเป็นตลาดเล็กๆที่มีพ่อค้าแม่ค้าวัยรุ่นและวัยกลางคนวางของขายอยู่บนถนน

 

แต่นี่มันมืดแล้วนะ ถ้าไม่รีบกลับจะถึงกรุงเทพดึกมากนะบอกเลี่ยงๆ เพราะคนเยอะแบบนั้นเธอไม่แน่ใจเลยว่าจะมีกลุ่มไม่หวังดีแฝงอยู่ด้วยหรือเปล่า

 

ก็ช่างสิ ถ้าดึกมากก็แค่ค้างที่นี่ ไม่เห็นจะยากเลยตอบอย่างเอาแต่ใจพร้อมกับทำหน้าตาออดอ้อนหวังจะให้สารวัตรสาวทำตามที่เธอต้องการ แต่น้ำก็ยังคงนิ่งอยู่..

 

ก็ได้ ถ้าคุณไม่ไป ฉันไปเองก็ได้พูดแล้วก็ทำท่าจะเดินออกไป หากแต่กลับมีอะไรบางอย่างที่อุ่นและนุ่มจับมือของเธอเอาไว้เสียก่อน

 

แค่ไปตรงนู้นก็จบแล้วใช่ไหม? งั้นไป..พูดนิ่งๆแล้วจูงมือคนเอาแต่ใจเดินออกไปนิ่งๆ ร่างบางเหลือบมองมือนุ่มของสารวัตรคนสวยด้วยสายตาแปลกๆ..  ทำไมมันนุ่มแบบนี้นะ.. แถมยังรู้สึกอบอุ่นด้วย.. นี่เรา.. ทำไมรู้สึกดีแบบนี้กันนะ..

 

          หลังจากพาคนอยากเดินตลาดเดินจนครบทุกร้านแล้ว น้ำก็ได้แต่ยืนมองร่างบางที่นั่งทุบขาตัวเองเบาๆด้วยสายตาเอ็นดู คนอะไรเหมือนเด็กชะมัด..  ก่อนจะเดินหายออกไปเงียบๆ แล้วกลับเข้ามาอีกไม่กี่นาทีต่อมา..


อุ๊ย!เอมอุทานออกมาเบาๆ เมื่ออะไรบางอย่างสัมผัสกับแก้มเธอ แล้วเมื่อหันไปมองก็พบกระป๋องน้ำอัดลมยี่ห้อหนึ่งลอยเด่นอยู่ตรงหน้า


ดื่มซะสิ จะได้หายเหนื่อยพูดยิ้มๆ เอมมองนิ่งก่อนจะรับมาเปิดดื่มแทบจะทันที น้ำยิ้มมุมปากก่อนจะหย่อนตัวนั่งลงเคียงข้าง มองทอดไปยังทะเลยามค่ำคืนด้วยสายตาผ่อนคลาย


ขอบคุณนะ..เอมพูดเบาๆ ก่อนจะวางกระป๋องน้ำอัดลมที่เหลืออยู่ครึ่งขวดไว้ข้างๆตัว ก่อนจะหันไปมองที่เดียวกับคนข้างๆ..


คุณรู้ไหมว่าฉันไม่เคยได้มาทำอะไรแบบนี้เลยนะพูดขึ้นมานิ่งๆ ด้วยน้ำเสียงเศร้าลงเล็กน้อย น้ำนั่งฟังนิ่ง ไม่พูดอะไร.. แล้วยังไง?


ได้มาทำอะไรที่ไม่เคยทำแบบนี้แล้วรู้สึกดีจัง


น้ำหันมามองเล็กน้อยก่อนจะยิ้มออกมาอย่างเอ็นดู เรื่องปกติแบบนี้เนี่ยนะไม่เคยทำ โคตรคุณหนู


แล้วคุณล่ะ เคยมาทำอะไรแบบนี้หรือเปล่า?”ถามกลับบ้างพร้อมกับมองหน้าสวยของเขาอย่างรอคอยคำตอบ น้ำพยักหน้าช้าๆ

 

ประจำ..โดยเฉพาะตอนที่ได้ลาพักร้อน แต่ก็ไม่บ่อยหรอก ปกติแล้วก็ทำแต่งานซะมากกว่า

 

แล้วทำไมคุณถึง..เลือกมาเป็นตำรวจล่ะ?..มันเป็นงานที่อันตรายมากเลยนะสำหรับผู้หญิงถามต่ออย่างสนใจ น้ำพยักหน้าอีกครั้ง ก็ถูกของเธอ..

 

อยากจับคนชั่วเข้าคุกมั้ง? คนชั่วมันเยอะอ่ะ ก็เลยอยากช่วยชาติตอบแบบทีเล่นทีจริง หากแต่ร่างบางนั้นไม่ตลกเอาซะเลย.. คงรวมถึงพ่อเธอด้วยสินะ น้ำเหลือบตามองเล็กน้อยก่อนจะหยิบอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋า..

 

ฉันซื้อให้.เห็นว่ามันน่าจะเหมาะกับเธออ่ะ..พูดยิ้มๆ แล้วยื่นสร้อยข้อมือเส้นเล็กที่มีตัวโลมาเล็กๆสีฟ้าห้อยอยู่ให้กับคนที่ทำหน้าเศร้าอยู่ข้างๆ.. เอมหันมามองนิ่ง ก่อนจะยิ้มออกมาเล็กน้อย

 

น่ารักจัง..คุณรู้ได้ไงว่าฉันชอบโลมา

 

ไม่รู้หรอก ก็เห็นว่ามันน่ารักดีก็เลยซื้อมาบอกตามตรง เธอจะไปรู้ได้ยังไง เอมยิ้มกว้าง ก่อนจะยื่นมืออออกไปตรงหน้า น้ำมองงงๆ

 

อะไร..

 

ใส่ให้หน่อยสิ..นะคะพูดพร้อมทำหน้าอ้อนเหมือนเด็กน้อย น้ำอึ้งไปหลายวิ ที่จู่ๆก็โดนเอมทำตัวน่ารักใส่แบบไม่ทันตั้งตัว.. แต่ก็ยอมใส่ให้ด้วยท่าทางเขินๆ.. เอมที่เห็นคนข้างๆเขินก็ได้แต่อมยิ้ม..

 

นี่คุณทำเหมือนว่าไม่เคยมีแฟนอย่างนั้นอ่ะพูดยิ้มๆพร้อมกับมองสร้อยข้อมือที่มือตัวเองอย่างถูกใจ น้ำมองนิ่งก่อนจะถอนหายใจยาวๆ

 

ก็ใช่ว่าไม่เคยมี..แต่ก็ไม่เคยทำแบบนี้กับใครพูดตามความจริงจนคนข้างๆถึงกับหน้ามามองอย่างแปลกใจ

 

จริงดิ..ฉันคือคนแรกงั้นเหรอ?”

 

อือ..จะพูดแบบนั้นก็ได้..ตอบเขินๆ เรียกรอยยิ้มให้คนข้างๆได้เป็นอย่างดี

 

แล้วตอนนี้คุณมีแฟนมั้ย?”

 

 “อาชีพอย่างฉันจะมีใครอยากคบด้วยกัน..วันๆก็ได้แต่จับปืนไล่ผู้ร้าย ไม่มีเวลาไปให้ใครหรอก..

 

แต่คุณมีเวลาพาฉันมาเที่ยว..

 

น้ำสะอึก เดี๋ยวนะ เหมือนเธอถูกไล่ให้จนมุมยังไงก็ไม่รู้เอมมองคนข้างๆด้วยสายตาที่เป็นต่อ เอาสิ.. เธอก็อยากรู้เหมือนกันว่าจะตอบเธอยังไง..

 

ก็เธอเป็นคนที่ฉันต้องดูแลนี่ ไม่เกี่ยวกันซักหน่อย

 

เอมยิ้มเจ้าเล่ห์เล็กน้อย ก็ได้.. เธอยอมแพ้..

 

ขอบคุณสำหรับของขวัญวันเกิดนะคุณตำรวจ ฉันชอบมากเลยพูดยิ้มๆ ก่อนจะยันตัวลุกขึ้นแล้วเดินออกไปอย่างอารมณ์ดี ปล่อยให้น้ำประมวลผลความคิดตัวเองเงียบๆคนเดียว..

 

วันเกิดเหรอ?..”




 

         “นี่เธอ เดินออกมาคนเดียวแบบนี้ไม่ได้นะ ช่วยฟังฉันหน่อยสิ" น้ำพูดด้วยเสียงหอบ กว่าจะเธอจะคิดว่าต้องทำอะไรต่อ ร่างบางก็เดินออกมาไกลแล้ว เหนื่อยที่เธอต้องวิ่งตามมาอีก..


โธ่คุณ จะมีใครมาทำอะไรฉันในที่แบบนี้ คนออกจะเยอะพูดพร้อมมองไปรอบๆที่ตอนนี้ยิ่งดึกคนก็ยิ่งเยอะขึ้น น้ำมองไปรอบ ก่อนจะถอนหายใจ

 

คนเยอะนี่แหละ ยิ่งอัน..

 

ปัง!!

 

เอมยืนตาค้างมองคนตรงหน้าด้วยสายตาตะลึงงัน กลิ่นอะไรบางอย่างลอยเข้าจมูกเธออย่างจัง พร้อมกับความรู้สึกเหมือนมีอะไรติดหน้า มือเรียวสวยยกขึ้นสัมผัสเบาๆ..แล้วลดมือลงมาอยู่ในระดับสายตา.. ของเหลวสีแดงเปื้อนมือเธอเต็มไปหมด ก่อนที่คนข้างหน้าเธอนั้นจะทรุดลงกับพื้นพร้อมกับแน่นิ่งไปทันที

 


คุณ!!! คุณ!!! กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด!!

 



         “เอม!...เอม!! เอมตื่นสิ!! เอม!!น้ำเรียกเสียงดังลั่นพร้อมตบหน้าคมสวยเบาๆเพื่อเรียกสติกลับคืนมา เอมที่นอนกระสับกระส่ายกรีดร้องอย่างตกใจค่อยๆลืมตาขึ้นพร้อมกับลมหายใจหอบถี่ ก่อนจะพุ่งเข้ากอดคนที่มองเธออยู่ก่อนแล้วแน่น จนคนถูกกอดถึงกับตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น แขนที่แนบอยู่ข้างตัวค่อยๆยกขึ้นช้าๆ แล้ววางแนบกับแผ่นหลังที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อของร่างบางเบาๆ

 

เป็นอะไร? ฝันร้ายเหรอ?”ถามเบาๆพร้อมลูบหลังอย่างอ่อนโยน คนในอ้อมกอดพยักหน้าช้าๆ ภาพในฝันมันน่ากลัว น่ากลัวมากซะจนเธอกลัวว่ามันจะเกิดขึ้นจริง

 

ฝันอะไร บอกหน่อยได้ไหม?”

 

ฉันฝันว่า..ฉันฝันว่าคุณโดนยิง..

 

น้ำนิ่งไปครู่ ก่อนจะขำออกมาเบาๆ พลางดันคนในอ้อมกอดออกเบาๆ

 

คุณไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ?”

 

รู้สึกอะไร? เรื่องโดนยิงเป็นเรื่องปกติ..

 

แต่คุณตายนะ!!..

 

น้ำยิ้มน้อยๆ พลางยกมือขึ้นเช็ดเหงื่อบนใบหน้าคมออกอย่างแผ่วเบา

 

เรื่องตายเป็นเรื่องที่ฉันต้องเจออยู่แล้วในทุกๆวันอีกอย่าง มันก็เป็นเรื่องที่ทุกคนต้องเจออยู่แล้ว ไม่น่ากลัวเลยซักนิดนะ…”

 

แต่ฉันกลัว

 

น้ำยกมืออีกข้างสัมผัสกับแก้มเนียนของอีกคนอย่างแผ่วเบา มองลึกเข้าไปในนัยน์ตาคมด้วยสายตาจริงจัง.. แต่แฝงไว้ด้วยความอบอุ่นและอ่อนโยน..

 

กลัวอะไร..ในฝันคนที่โดนยิงตายคือฉันไม่ใช่เธอไม่ใช่เหรอ..

 

คุณพูดเหมือนคุณไม่ห่วงตัวเองเลย..

 

ห่วงสิ..มีใครบ้างจะไม่รักชีวิตตัวเองแต่ตอนนี้สิ่งที่สำคัญกว่าชีวิตฉันก็คือเธอน้ำพูดนิ่งๆด้วยน้ำเสียงอบอุ่น.. เอมได้แต่มองตาของคนตรงหน้าด้วยสายตาไม่เข้าใจเท่าไหร่นัก น้ำค่อยๆลดมือลงเมื่อรู้สึกตัวว่ากำลังปล่อยให้หัวใจนำหน้าสติตัวเองไปเสียหลายก้าว ทั้งสัมผัสร่างกาย ทั้งพูดประโยคแบบนั้นออกไป.. นึกต่อว่าตัวเองอยู่ในใจแล้วจะลุกขึ้นเดินออกไป หากแต่ร่างบางกลับซุกเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของเธออีกครั้ง พร้อมกับซบหน้าลงกับอกของเธอนิ่ง

 

ช่วยกอดฉันอีกทีได้ไหมอย่างน้อยฉันจะได้อุ่นใจว่าคุณยังอยู่กับฉัน ไม่ใช่แบบในฝัน..เอมบอกนิ่งๆพร้อมหลับตาลงกระชับอ้อมแขนที่กอดเขาอยู่ให้แน่นขึ้นกว่าเดิม.. น้ำค่อยๆยกแขนขึ้นกอดร่างบางเอาไว้นิ่งๆไม่รู้ว่ามันดีหรือเปล่าที่มันเป็นแบบนี้ ตอนนี้เธอรู้เพียงแต่ว่าหัวใจที่มันด้านชาของตัวเองกลับมามีชีวิตอีกครั้ง..เพราะคนที่อยู่ในอ้อมกอดของเธอคนนี้นั่นเอง

 



           ปัง ปัง ปัง ปัง

 

เสียงปืนดังกึกก้องไปทั่วบริเวณนั้นหากแต่ผู้คนที่ยืนอยู่บริเวณนั้นกลับมีสีหน้าเรียบเฉยไม่สะทกสะท้านอะไร ก็เพราะว่าสถานที่นี้คือสถานที่ซ้อมยิงปืนของตำรวจพิเศษของประเทศนั่นเอง

 

โอ้โห สารวัตร สารวัตรแม่นขนาดนี้ผมก็ตายสิครับหมวดนนท์พูดขึ้นมาอย่างอึ้งๆ หลังจากจอ LCD เล็กๆโชว์คะแนนจากการยิงปืนของเขาและคนข้างๆ  น้ำยิ้มเล็กน้อยก่อนจะถอดแว่นดำและหูฟังออก แล้ววางปืนลงที่เดิม

 

เออแล้วเมื่อวานสารวัตรไปไหนมาครับ เห็นบอกว่าจะออกไปทำธุระแล้วจะกลับเข้ามาไม่ใช่เหรอครับ?”ถามขึ้นอย่างสงสัย แถมยังไม่ติดต่อกลับมาอีก เดี๋ยวนี้มีลับลมคมในจริงๆ

 

นี่หมวด คนเรามันก็ต้องมีธุระกันบ้างดิ..น้ำตอบอย่างอารมณ์ดี จนเจ้าหน้าที่หนุ่มถึงกับเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ สารวัตรเนี่ยนะมีธุระ ร้อยวันพันปีเห็นทำแต่งาน.. ไม่เชื่อ คิดได้ดังนั้นก็กำลังจะถามต่อหากแต่ถูกขัดจังหวะด้วยใครบางคนซะก่อน

 

สารวัตรครับคุณเอมมารอแล้วครับนายตำรวจหนุ่มเดินเข้ามารายงานตามหน้าที่ น้ำพยักหน้าเล็กน้อย

 

ขอบใจมากพูดจบก็หันไปหยิบปืนคู่ใจที่วางอยู่ขึ้นมาเก็บไว้กับตัวก่อนจะเดินผ่านลูกน้องหนุ่มอย่างหมวดนนท์ที่ยืนทำหน้าเหวออยู่อย่างอารมณ์ดีสุดๆ

 

สารวัตรเอาจริงเหรอวะ?”

 

            “ทำไมคุณเอาแต่ใส่เสื้อแขนยาวล่ะ ไม่ร้อนเหรอ?”

 

ร่างบางถามขึ้นขณะที่นั่งอยู่บนรถข้างๆเขา ตั้งแต่พบกันวันแรกจนปัจจุบันเธอยังไม่เห็นคนข้างๆสวมใส่เสื้อธรรมดาเลยซักนิด เขามักจะใส่เสื้อเชิ้ตแขนยาวอยู่เสมอ หรือไม่ก็สวมเสื้อแขนยาวเท่านั้น น้ำหันมามองเล็กน้อยก่อนจะส่ายหน้า

 

ไม่เห็นจะร้อนเลย สบายดีออกพูดยิ้มๆพร้อมกับเลี้ยวรถเข้ามาจอดภายในโรงเรียนอนุบาลแห่งหนึ่ง เอมได้แต่เลิกคิ้วสูงด้วยความแปลกใจ ทำไมถึงพามาที่นี่กันล่ะ?

 

มารับยัยตัวแสบน่ะ รออยู่บนรถก่อนนะ เดี๋ยวมา ไม่เกินสิบนาทีพูดเสร็จก็เดินลงจากรถไปทันทีไม่ทันที่ร่างบางจะได้ถามอะไร เจ้าตัวได้แต่ถอนหายใจเล็กน้อย เดินก็ไว ทำอะไรก็ไวไปหมด ไม่รู้ว่าจะมีอะไรบ้างไหมที่จะทำช้าๆ.. นึกต่อว่าเขาอยู่ในใจ ยังไม่ทันไรคนที่เธอต่อว่าก็กลับมาที่รถพร้อมกับเด็กหญิงหน้าตาน่ารักในอ้อมแขนด้วย..

 

คนนี้ใครคะอาน้ำ สวยจังเลยค่ะเด็กหญิงพูดขึ้นมาเมื่อได้ขึ้นรถเป็นที่เรียบร้อยแล้ว น้ำยิ้มกว้าง ช่างพูดช่างจาจริงๆตัวแสบของอา

 

ฮานิคะ นี่พี่เอมเพื่อนอาน้ำเองค่ะน้ำหันไปแนะนำคนข้างๆให้กับหลานสาวได้รู้จัก ฮานิยิ้มกว้างแล้วยกมือไหว้เอมอย่างมีมารยาท เอมถึงกับทำอะไรไม่ถูกที่จู่ๆก็มีเด็กมาไหว้แบบนี้ น้ำยิ้มขำ

 

ฮานินึกว่าแฟนอาน้ำซะอีกเด็กหญิงพูดอย่างไร้เดียงสา หากแต่น้ำและเอมถึงกับหน้าขึ้นสีอย่างช่วยไม่ได้ สองคนหันหน้ากลับทันที ไม่อยากให้อีกคนเห็นหน้าของตัวเองในตอนนี้..

 

           “ถ้าอย่างนั้นฮานิก็ต้องเรียกอาเอมสิคะ ถ้าเป็นเพื่อนของอาน้ำ..เด็กหญิงพูดขึ้นเมื่อผู้ใหญ่ทั้งสองคนพามาทานข้าวที่ร้านอาหารโปรด

 

เอ่อ..ฮานิ..น้ำกำลังจะพูดขัด แต่ทว่าเอมกลับเอื้อมมือมาจับมือเธอเอาไว้พร้อมบีบเบาๆเชิงว่าไม่เป็นไร

 

ใช่ค่ะ ฮานิต้องเรียกว่าอาเอมถูกแล้ว..แล้วนี่ฮานิอายุกี่ขวบแล้วคะ?”

 

เจ็ดค่ะ อาเอมรู้จักกับอาน้ำได้ยังไงคะ นอกจากพี่หมอธารแล้วฮานิไม่เคยเห็นอาน้ำพาใครมาให้ฮานิรู้จักเลยนะเด็กหญิงถามต่อเสียงใส หากแต่เอมถึงกับหน้านิ่งขึ้นมาทันที นี่เธอคิดว่าเธอเป็นคนแรกที่เขาพามารู้จักกับหลานซะอีก..

 

คือ..

 

พี่หมอธารนี่ใครเหรอฮานิ บอกได้มั้ย?”

 

น้ำได้แต่อ้าปากค้าง เก็บคำที่จะพูดเอาไว้เข้าที่เดิมทันที

 

พี่หมอธารก็คือแฟนเก่าอาน้ำค่ะเด็กหญิงตอบพร้อมรอยยิ้มกว้าง น้ำถึงกับหน้าถอดสี เฮ้ย!! ไม่ใช่ละ!!

 

ฮานิ! ยัยตัวแสบ พูดแบบนี้ได้ยังไงกัน..น้ำตีแขนเล็กๆของหลานสาวเบาๆ นี่ทำไมถึงแก่แดดแบบนี้ล่ะ ติดใครมา

 

แฟนเก่า?...”เอมทวนคำพร้อมกับหันไปมองน้ำที่กำลังดุฮานิชุดใหญ่  ฮานิเอ๊ย หาเรื่องให้อาอีกแล้ว..




          “ไหนบอกไม่เคยมีแฟน?”ถามขึ้นมานิ่งๆระหว่างที่มองฮานิตัวแสบกำลังเล่นอยู่ที่สนามเด็กเล่นในสวนสาธารณะแห่งหนึ่งใกล้ร้านอาหารที่พวกเธอทานมื้อเย็นกัน


ไม่ได้บอกนะว่าไม่เคยมี..


หมอธารสินะ


นั่นไม่ใช่แฟน..ก็เป็นรุ่นน้องที่หน่วย ไม่ได้เป็นแฟนกันจริงๆ เชื่อสิน้ำบอกด้วยน้ำเสียงหวั่นใจ นี่เข้าใจผิดไปถึงไหนแล้ว ยัยฮานิ! ยัยหลานตัวแสบ!!


 “เด็กมักจะไม่พูดโกหกเอมตอบสั้นๆ น้ำได้แต่ทำหน้านิ่งใส่เท่านั้น.. เจอแบบนี้ไปไม่เป็นเลยฉัน


ตกลงจะเชื่อฉันหรือเชื่อฮานิ”.. ถามกลับอย่างใจเย็น.. เอมไม่สนใจ ก็เด็กเขาไม่พูดโกหกหรอก !!


ได้ งั้นรอแปบนะ..น้ำพูดนิ่งๆ แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดๆแล้วยกขึ้นแนบที่หู..


หมอธารเหรอ..นี่ฉันเองนะฉันอยากจะให้เธอช่วยพูดหน่อยน่ะ ว่าเธอกับฉันไม่ได้เป็นอะไรกัน ไม่ได้เป็นแฟนกันอย่างที่คนบางคนเข้าใจ ฉันจะเปิดสปีกเกอร์ให้นะ..น้ำพูดเสียงเรียบแล้วกดปุ่มบนpad


เปิดแล้วน้ำบอกนิ่งๆ

 

ค่า..คือฉันหมอธาร..กับสารวัตรน้ำ ไม่ได้เป็นแฟนกันค่ะ..ฉันเองก็มีคนที่ตัวเองรักอยู่แล้ว แล้วฉันก็คิดว่าสารวัตรก็น่าจะมีแล้วเช่นกัน.. พอหรือยังคะสารวัตร?”เสียงปลายสายถามกลับ น้ำพยักหน้าก่อนจะกดปิดสปีกเกอร์โฟนแล้วยกขึ้นแนบที่หูตัวเองอีกครั้ง

 

ขอบใจนะ แล้วเจอกันบอกยิ้มๆ ก่อนจะหันกลับมามองหน้าคนข้างๆกวนๆ 


พอใจยัง??

 

ชัดยัง?”ถามกลับนิ่งๆ พร้อมทำหน้ากวนใส่ เอมได้แต่หงุดหงิดในใจ.. กวนประสาทจริงๆ!

 

ฉันไม่ได้บอกว่าฉันไม่เชื่อนี่ ไม่เห็นจะต้องโทรหาเลย

 

โอ๊ย!! เข้าใจยากจริงๆ ตามใจก็แล้ว เอาใจก็แล้ว ง้อก็แล้ว ยังจะต้องการอะไรอีกอ่ะ ช่วยบอกตรงๆได้มั้ย อย่าอ้อมค้อม ต้องการให้ทำอะไรก็แค่บอก จะทำให้ทุกอย่างเลย…”น้ำพูดขึ้นมาอย่างสุดกลั้น ผู้หญิงนี่เข้าใจยากจริงๆ..

 

คุณแน่ใจเหรอว่าจะทำให้ทุกอย่าง..

 

อื้อ

 

ก็ดีงั้นพรุ่งนี้สิบโมงเช้าไปรับฉันที่บ้านด้วย

 

         

 

           น้ำนั่งมองร่างบางที่กำลังลองชุดนั้นชุดนี้อยู่ในร้านโปรดด้วยสายตาสุดแสนจะเบื่อโลก.. ไม่น่าหลุดพูดออกแบบนั้นเลยจริงๆ.. มาตั้งแต่สิบโมงเช้าจนตอนนี้ปาเข้าไปเกือบสองชั่วโมงแล้ว แม่คุณก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะเสร็จเลย.. ให้ตายเถอะ!!!

 

ทำไม รอแค่นี้ทำเป็นหน้าบึ้งเอมพูดอย่างประชดประชันใส่สารวัตรสาวที่ยืนอยู่ข้างๆระหว่างรอพนักงานเอาชุดให้ น้ำถอนหายใจเบาๆ

 

เสร็จหรือยัง? นี่ฉันไม่ได้มีเวลาทั้งวันเพื่อมารอเธอซื้อของไร้สาระพวกนี้หรอกนะพูดอย่างเบื่อๆ หากแต่คนข้างๆหันมาตีแขนเธออย่างแรง จนน้ำถึงกับขยับหนีเพราะกลัวจะโดนอีกรอบ

 

มันไร้สาระตรงไหนมิทราบ!..จ่ายตังค์ให้ด้วยล่ะเดี๋ยวจะไปรออีกร้านนึงพูดเสร็จก็เดินออกไปเลยไม่รอให้น้ำได้พูดอะไรแม้แต่น้อย..

 

ทั้งหมดสองหมื่นหกพันหนึ่งร้อยสิบเอ็ดบาทค่ะ

 

คะ?”

 

           “เงินเดือนเกือบทั้งเดือน..หมดไปกับของไร้สาระที่ไม่ใช่ของตัวเองงั้นเหรอ?”น้ำบ่นขึ้นมาอย่างเหนื่อยใจ ทำไมมันเป็นแบบนี้ล่ะน้ำถึงกับถอนหายใจยาวๆ ก่อนจะมองไปรอบๆร้านเพื่อตามหาแม่ตัวดีที่บอกว่าจะมารออยู่ก่อนแล้ว.. แล้วอยู่ไหนล่ะ?

 

เอม..เอมอยู่นี่หรือเปล่า?”น้ำเรียกเบาๆ พร้อมกับค่อยๆเดินเข้าไปในร้านช้าๆ จะว่าไป..ของพวกนี้ก็สวยดีเหมือกันนะ.. แต่มันไม่น่าใช่ร้านที่เอมชอบนี่…  มือเรียวเอื้อมไปหยิบผ้าพันคอสีดำขึ้นมาดูนิ่ง แบบนี้เลยที่เธอชอบ..

 

ชอบมั้ย? ซื้อให้นะ เอาอันนี้ค่ะเอมที่โผล่มาจากด้านหลังหันไปบอกพนักงานทันที โดยที่น้ำยังไม่ได้ตกลงอะไร นี่เอาแต่ใจตัวเองอีกแล้วนะ..

 

ไม่ต้องหรอก..ไม่ได้ชอบ..

 

แต่เอมชอบเอมอยากให้น้ำใส่

 

น้ำนิ่งไปเล็กน้อย ที่คำสรรพนามที่ใช้เรียกเธอนั้นเปลี่ยนไป.. เอมที่กำลังดูของชิ้นอื่นเงยหน้าขึ้นมองเมื่อรู้สึกตัวว่ากำลังถูกมองโดยใครบางคน.. น้ำยังคงมองอยู่แบบนั้นถึงแม้ว่าเอมจะมองเธอเช่นกัน.. ปกติแล้วเธอจะไม่สบตากับเอมเท่าไหร่..เพราะเธอกลัวหัวใจตัวเองจะถลำไปมากกว่านี้ซึ่งแค่นี้..มันก็ถอนตัวไม่ขึ้นอยู่แล้ว

 

ได้แล้วค่ะพนักงานร้านเดินเข้ามาทำลายความเงียบพร้อมกับยื่นถุงให้ลูกค้าทั้งสองคนที่ยืนอยู่เงียบๆ เอมหันไปยิ้มให้เล็กน้อยแล้วรับถุงมาถือเอาไว้ก่อนจะยื่นมันส่งให้อีกคนพร้อมรอยยิ้มหวาน น้ำมองนิ่ง ก่อนจะยกมือขึ้นรับถุงในมือของอีกคนนั้นมาถือเอาไว้

 

ขอบคุณนะ..

 

อือ เราไปกันดีกว่า..หิวแล้วพูดแล้วจะเดินออกไป แต่ทว่าน้ำกลับเรียกเอาไว้ แล้วยื่นมือออกไปตรงหน้าร่างบาง..

 

เดี๋ยวเดินหนีไปอีก..จับมือกันไว้จะได้ไม่หลงพูดนิ่งๆ หากแต่คนฟังกลับยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ อยากจับมือกันก็บอกดีๆสิ

 

แล้วบอกไม่ชอบคนอ้อมค้อมนะคุณตำรวจเอ่ยแซวยิ้มๆ แต่ก็ยอมวางมือบนมือของอีกคน น้ำยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะพากันเดินออกไปพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้า..





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

36 ความคิดเห็น

  1. #8 Lovelee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 14:41
    (-.-)ตอนนี้น่ารักมากไรบ์
    #8
    0
  2. #7 MaiNaMai (@MaiNaMai) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 13:39
    เอมน้ำทำไมน่ารักแบบนี้ล่ะ ชอบจังเลยมาต่อเร็วๆนะ
    #7
    0
  3. #6 ซิม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 13:30
    ตอนสามนี้กุ๊กๆกิ๊กๆกันเหลือเกิน



    อ่านแล้วยิ้มกว้างงงงงง....
    #6
    0