คัดลอกลิงก์เเล้ว

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 4 มี.ค. 60 / 20:08

บันทึกเป็น Favorite



One Short (เอมน้ำ)


Inspire by ยิ่งร้ายก็ยิ่งรัก
คนเพ้ที่ไม่มีน้ำตา



……………………………..

“ยิ่งฉันเสียใจ เธอกลับยิ่งทำร้ายกัน ยิ่งแกล้งให้ฉันต้องมีน้ำตา”
.............................
“ฉันเจ็บ ทุกการกระทำที่ทำให้เธอเสียใจ”



 

“คุณน้ำล่ะ?”

สาวสวยผมทองที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องประชุมของบริษัทเอ่ยถามขึ้นทันทีที่ไม่เห็นผู้บริหารอีกคนเข้าประชุมเหมือนทุกครั้ง หายไปไหนกัน?

“ติดต่อไม่ได้เลยค่ะ”เลขาคนสวยตอบคำถามของเจ้านายสาวอย่างกระฉับกระเฉง หญิงสาวพยักหน้าเล็กน้อย แล้วจะเดินกลับเข้าไปในห้อง แต่ทว่ากลับมีมือนึงนั้นมาขวางเอาไว้ซะก่อน

“ผมขอคุยอะไรด้วยหน่อย”







                “อื้อ..”เสียงครางอู้อี้ในลำคอของร่างที่นอนอยู่บนเตียงนั้นดังขึ้นพร้อมกับการขยับเขยื้อนของร่างกาย ความปวดร้าวจากกิจกรรมเมื่อคืนนั้นกำลังเล่นงานทันทีที่ขยับร่างกาย เมื่อคืนเผลอตัวดื่มหนักไปหน่อยบวกกับโดนพวกบ้าที่ไหนก็ไม่รู้มอมยาอีก ไม่ต้องบอกก็รู้เลยว่าอารมณ์เมื่อคืนจะรุนแรงและป่าเถื่อนขนาดไหนแล้วคนที่รับเคราะห์กรรมนั้นก็ไม่ใช่ใครอื่นเจ้าของแผ่นหลังเนียนที่นอนหันหลังให้เธออยู่นั่นเอง




….เจ็บมากมั้ย?...




...สิ่งที่อยากจะถามออกไป แต่ปากตัวเองนั้นก็หนักซะเหลือเกิน





“ตื่นหรือยัง?”คำพูดแรกของวันนั้นหลุดออกมาจากปากของตัวเองแทนสิ่งที่อยู่ในใจสายตาจับจ้องไปยังแผ่นหลังเนียนนั้นไม่วางตา รอคอยคำตอบ

“ตื่นแล้วค่ะ”ตอบรับเสียงแผ่วเบา แต่ความจริงแล้วเธอยังไม่ได้นอนเลยต่างหาก..

คนตื่นก่อนนิ่งไปครู่ ก่อนจะยันตัวลุกขึ้นแล้วหยิบเสื้อผ้าของตัวเองที่ล่วงหล่นอยู่ตามพื้นขึ้นมาสวมใส่.. พอเหมาะกับเจ้าโทรศัพท์ที่ดังขึ้นทันทีเหมือนรู้ว่าเวลานี้เจ้าของมันสามารถรับโทรศัพท์ได้แล้วมือขาวเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์แล้วกดรับสายทันที

“ฮัลโหล?... ได้สิคะเดี๋ยวน้ำจะไปรับนะ คิดถึงเหมือนกันค่ะ..ได้ค่ะ น้ำจะรีบไปนะ”พูดเสร็จก็กดวางสายพร้อมกับรอยยิ้มสดใสปรากฏขึ้นที่บนใบหน้า





....คุณพูดแบบนี้กับชั้นบ้างได้มั้ย?....





...เสียงที่หัวใจเรียกร้อง อยากให้เขาได้ยินซักครั้ง แต่คงไม่มีวันนั้น...





“ตื่นแล้วก็ลุกไปอาบน้ำกินข้าวซะชั้นจะกลับแล้วอ้อ คืนนี้ไม่ต้องรอนะ ชั้นไม่กลับมาหรอก เมื่อคืนที่กลับมาก็เพราะต้องการหาที่ระบายอารมณ์”พูดเสียงเย็นชาพร้อมกับกระดุมเม็ดสุดท้ายถูกติดสำเร็จ คนฟังได้แต่สะอื้นในอก ค่ะ ชั้นรู้ว่าคุณมาที่นี่เพราะเพียงแค่ต้องการระบายอารมณ์

“เป็นอะไร ?”ถามออกไปอย่างไม่สบอารมณ์นัก  ร่างบางที่นอนอยู่ค่อยๆลุกขึ้นช้าๆ ไม่ตอบคำถามเพียงแต่ก้มลงหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่เท่านั้น ริมฝีปากจิ้มลิ้มถูกเม้มจนเป็นเส้นบาง นี่จะยั่วโมโหกันตั้งแต่เช้าเลยหรือยังไง !

“ชั้นถาม!! เธอก็ต้องตอบ!!”พูดเสียงเข้มพร้อมกับตรงไปกระชากร่างบางให้หันมาหาตน แต่แล้วสิ่งที่เห็นก็ทำให้เธอถึงกับชะงักไปในทันที

“นี่เธอ...”พึมพำเบาๆ เมื่อเห็นตามตัวของร่างบางนั้นมีแต่รอยช้ำเป็นจ้ำๆเต็มไปหมด แววตาที่ฉายความโกรธเมื่อครู่ถูกละลายหายไปด้วยรอยช้ำตามร่างกายของร่างบาง

“ปล่อยเถอะค่ะ น้ำมีนัดไม่ใช่เหรอคะ?..รีบไปสิ”บอกเบาๆพร้อมกับดึงมือของเขาออกจากไหล่ทั้งสองข้างของเธอ ก่อนจะค่อยๆเดินผ่านเขาไป.. อยากจะหนีไปให้พ้นๆ ไม่อยากให้เขาเห็นว่าเธอนั้นอ่อนแอ..ไม่อยาก..

“เอม!”น้ำกระชากร่างบางเข้ามากอดเอาไว้ทันทีที่เห็นว่าร่างบางกำลังจะหมดสติ แววตาที่มองใบหน้าคมนั้นฉายแววรู้สึกผิดและขอโทษออกมาอย่างเห็นได้ชัด..

“อย่าเป็นอะไรนะเอม”เสียงที่พูดนั้นอ่อนลงกว่าเดิมหลายเท่าบวกกับแสดงความห่วงใยออกมาอย่างชัดเจน ต่างจากคนก่อนที่มีแต่ความเฉยชาและเย็นชาเท่านั้น





 

          เนิ่นนานที่ร่างบางนั้นหมดสติไปและคนที่เฝ้าดูแลนั้นก็คือคนที่ทำให้ร่างบางนั้นต้องเป็นแบบนี้ หลายชั่วโมงที่เขานั้นเฝ้าดูแลอย่างไม่ห่าง หลายชั่วโมงที่ไม่อาจละสายตาไปจากเธอคนนี้ได้แม้เสี้ยววินาที





รีบตื่นขึ้นมาเถอะนะน้ำขอโทษ





คำนั้นที่อยากจะบอกให้ได้ฟัง..ขอแค่เอมตื่นขึ้นมา น้ำซบหน้าลงกับมือของอีกคนนิ่ง รอคอยให้ร่างบางฟื้นขึ้นมา

       





         ดวงตากลมโตของคนที่นอนอยู่บนเตียงมองอีกคนที่ซบหน้าลงกับมือของเธอด้วยสายตารักใคร่และอบอุ่นที่สุด อยากให้เขาเป็นแบบนี้กับเธอทุกวันความอบอุ่นจากมือนุ่มของเขาที่กำลังกุมมือเธออยู่ ใบหน้าของเขาที่แนบลงมากับมือของเธอ ทุกๆสิ่งที่เขาทำ มันดีต่อใจเธอจริงๆเหมือนกับตอนนั้นตอนที่เราทั้งสองคนรักกัน.. น้ำคนเดิมของเอมกลับมาแล้วใช่มั้ยคะ?.. มืออีกข้างค่อยๆยกขึ้นจะสัมผัสกับเส้นผมของเขา.. แต่..



“อื้ม..”น้ำขยับตัวเล็กน้อยพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมอง และทันทีที่เธอเห็นว่าคนป่วยนั้นลืมตาขึ้นมาแล้ว รอยยิ้มดีใจก็ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าจิ้มลิ้มทันที

“เอม เอมตื่นแล้ว

ค่ะเอมตื่นแล้ว”พูดยิ้มๆ มองใบหน้าจิ้มลิ้มที่แสดงอาการดีใจเหมือนเด็กน้อยด้วยสายตาเอ็นดู น้ำสบตานิ่งก่อนจะรู้สึกตัวว่าได้เผลอตัวและเผลอใจแสดงอาการบางอย่างออกไปแล้ว แววตาดีใจเมื่อครู่หายไปทันทีที่รู้สึกตัว ก่อนจะกลับมาเป็นแววตาเฉยชาและไร้ความรู้สึกเหมือนเดิม มือที่กุมมือของร่างบางอยู่นั้นปล่อยออกทันที

“ก็ดี นึกว่าจะไม่ตื่นขึ้นมาซะแล้ว..”พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาอีกครั้ง ผิดจากในตอนแรก

“คุณ..คุณไม่อยากให้เอมตื่นมางั้นเหรอคะ?”ถามเขาออกไปด้วยน้ำเสียงที่ตัดพ้อเป็นที่สุด เมื่อกี้แค่ฝันไปสินะที่พูดดีๆกับเธอ

“ไม่เห็นจะต้องให้บอกนี่”บอกเสียงเรียบแล้วเดินออกไปทันทีไม่รอให้ร่างบางที่นอนอยู่บนเตียงนั้นถามอะไรต่อ..





คุณเกลียดเอมมากขนาดนั้นเลยใช่มั้ย?...





 

 

            “คุณน้ำมาแล้วค่ะ”

สาวร่างสูงพยักหน้าเล็กน้อยเป็นเชิงรับรู้ ก่อนจะหมุนเก้าอี้กลับมาจังหวะเดียวกับที่คนที่เธอเรียกพบนั้นเดินเข้ามาในห้อง..

“เรียกน้ำมาพบแบบนี้ มีอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า?”ถามเชิงติดตลกเหมือนทุกครั้ง แต่ทว่าคนฟังกลับไม่ตลกด้วย..

“หายไปไหนมา? วันนี้มีประชุมไม่ใช่เหรอ?”ถามออกไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบ น้ำพยักหน้าเล็กน้อยๆ ก็ไม่ตื่นไง

“พอดีเมื่อคืนหนักไปหน่อยอ่ะ”

“พี่เคยบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าจะเถลไถลยังไงก็ได้ แต่อย่าให้มันกระทบกับเรื่องงาน..

“โธ่ พี่พัด...น้ำก็ไม่ได้ทำอะไรเสียหายมากซักหน่อยนี่..”บอกอ้อนๆ   พัดชาถอนหายใจเล็กน้อย ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วหันไปมองวิวยามเย็นข้างนอก สายตาคู่สวยนั้นดูเฉยชาอย่างเห็นได้ชัด..

 “เอมเป็นคนรักของแกใช่มั้ย?...ผู้หญิงที่ทำให้แกต้องซมซานไปเมืองนอก คือเอมใช่หรือเปล่า..

ความเงียบเริ่มเข้าปกคลุมทันทีที่คำถามถูกถามออกมาจากปากของผู้เป็นพี่สาว ภายในใจของทั้งคู่ตอนนี้สั่นไหวอย่างรุนแรง ความหวั่นไหวเข้ามาครอบงำ ถ้าคำตอบที่น้องเธอบอกเป็นดังที่ใจเธอคิดเอาไว้ เธอจะทำยังไงกัน..?

พี่พัด..

“แกตอบพี่มาสิ ว่าผู้หญิงคนนั้นคือเอมใช่มั้ย?...

น้ำจะรักผู้หญิงคนเดียวกับคนที่พี่สาวของน้ำรักได้ยังไง?”

พัดชากัดฟันแน่น แกแน่ใจเหรอ?

“แล้วภาพพวกนี้มันคืออะไร ภาพที่แกกอดจูบกับเอม ภาพนี้มันคืออะไรวะน้ำ!”พัดชาตวาดลั่น พร้อมกับโยนรูปสองสามใบลงบนโต๊ะทำงาน สายตาที่มองน้องสาวนั้นมีแต่ความผิดหวังและเสียใจที่สุด.. เธอ..มันโง่




        
                            
“ที่คุณพัดให้ผมสืบผมรู้แล้วว่าผู้หญิงคนนั้นคือใคร?”




“ใคร?”ถามกลับอย่างอยากรู้ ชายหนุ่มผิวเข้มหน้าคมที่นั่งอยู่ตรงข้ามทำหน้าลำบากใจเล็กน้อย ก่อนจะยื่นซอกเอกสารสีน้ำตาลให้กับผู้ว่าจ้าง พัดชารับมานิ่งๆ เธอจะได้รู้แล้วใช่มั้ย?ว่าผู้หญิงที่ทำให้น้องสาวของเธออย่าง น้ำ รักนักหนาจนไม่ยอมมอบหัวใจให้ใครได้อีกจะเป็นใคร.. สายตาคู่หวานจับจ้องไปยังแผ่นกระดาษสามสี่รูปในซองลุ้นๆ แต่เมื่อภาพที่ออกมานั้นปะทะกับสายตาของเธอ หัวใจที่เต้นอยู่ที่อกด้านซ้ายนั้นหล่นวูบแทบจะทันที ภาพของผู้หญิงสองคนที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี ภาพที่ทำให้เธอถึงกับน้ำตาคลอ นี่น่ะหรือ? ผู้หญิงที่น้องของเธอรัก เอม..




...มันเจ็บ มันเจ็บไปหมดเลย





“พี่ให้คนตามน้ำงั้นเหรอ?”ถามขึ้นมาเสียงสั่น ตอนนี้เธอรู้สึกตัวชาไปทั้งตัว โดยเฉพาะหัวใจ พัดชาแสยะยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้า

“ใช่พี่แค่อยากรู้ว่าผู้หญิงคนที่ทำให้น้องของพี่ต้องเปลี่ยนไปเป็นคนละคนนั้นเป็นใครแล้วสิ่งที่พี่ได้พบ..มันทำให้พี่เจ็บปวดอย่างแสนสาหัสเลย ทำไม..ทำไมถึงไม่ยอมบอกพี่วะน้ำทำไมถึงปล่อยให้พี่เป็นตัวตลกในสายตาของพวกเธอทั้งสองคน

“ก็น้ำไม่ได้รู้สึกอะไรแล้ว

“ไม่ได้รู้สึกเหรอ!! แล้วสิ่งที่แกทำกับเอมทั้งหมดเมื่อคืนมันเรียกว่าแกไม่ได้รู้สึกงั้นเหรอ?!!

“มันก็แค่อารมณ์ชั่ววูบ!! ใครๆก็พลาดกันได้แล้วอีกอย่างผู้หญิงที่เห็นแก่ตัวแบบนั้น ไม่ได้มีค่าพอให้น้ำสนใจซักนิด!!






เพี๊ยะ!!





        ความแรงจากฝ่ามือของพี่สาวทำให้ใบหน้าขาวจิ้มลิ้มนั้นหันแทบจะทันทีที่ฝ่ามือนั้นปะทะกับแก้มของเธอ พัดชาขบกรามแน่นกับสิ่งที่ได้ยินจากปากของน้องสาวที่เธอรักยิ่งกว่าอะไร  น้ำค่อยๆยกมือขึ้นลูบแก้มของตัวเองเบาๆ น้ำตารื้นขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ ความเจ็บปวดจากร่างกายคงไม่เท่ากับความเจ็บปวดที่ใจ.. พี่พัดไม่เคยเป็นแบบนี้ พี่สาวของเธอคนนี้ไม่เคยทำร้ายเธอเลยซักครั้งเดียวแล้วครั้งนี้มันเกิดอะไรขึ้น มันเกิดจากผู้หญิงคนนั้นคนเดียว!!!

“พี่พัดตบหน้าน้ำ..เพราะเพียงแค่ผู้หญิงเลวๆคนนึงอย่างนั้นเหรอ?”ถามออกไปทั้งน้ำตา  ความน้อยใจพรั่งพรูออกมาจนทะลักออกมาข้างนอก ถ้ามันพูดได้ มันคงบอกให้พี่สาวของเธอรู้ไปแล้วว่าตอนนี้เธอกำลังรู้สึกยังไง พัดชามองหน้าน้องสาวนิ่งงัน ใช่ว่าเธอจะไม่เจ็บ

“ผู้หญิงคนนั้นมีดีอะไร..พี่ถึงได้ปกป้องขนาดนี้หรือว่าลีลาบนเตียงมันมัดใจพี่ไว้หรือยังไง”

“น้ำ!!!”พัดชาตวาดดังลั่น หน้าแดงด้วยความโกรธเคือง พูดบ้าอะไรออกมา ! น้ำยิ้มร้าย ก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ

“ก็อย่างว่า ผ่านมือมามาก..ก็คงชำนาญนี่ก็ไม่รู้ว่าก่อนที่จะมาคบกับพี่ ไปผ่านมือใครมาบ้างก็ไม่รู้

          พัดชาสะบัดฝ่ามือลงบนหน้าน้องสาวอีกครั้งอย่างแรงคราวนี้เธอตบเพราะเธอตั้งใจไม่ได้เผลอตัวไปแบบเมื่อครั้งที่แล้ว น้ำหันหน้ากลับมามองพี่สาวอีกครั้ง รอยยิ้มร้ายยังคงอยู่บนใบหน้า หากแต่แววตาที่มองพี่สาวนั้นมีแต่ความน้อยใจและเสียใจที่สุด

“ที่ตบหน้าน้ำเนี่ย เพราะยอมรับความจริงไม่ได้หรือเพราะว่าน้ำพูดจี้ใจดำกันแน่!! ผู้หญิงที่เห็นแก่ได้คนนั้น ถ้าพี่อยากได้นักก็เอาไปเถอะ แต่น้ำจะบอกให้เอาบุญ เดี๋ยวพอเจอคนใหม่ที่รวยและดีกว่า..เธอก็จะทิ้งพี่ไปเหมือนแบบที่ทิ้งน้ำไปหาพี่นั่นแหละ!!!”พูดเสร็จก็หันหลังเดินออกจากห้องไปทันทีพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาด้วยความเจ็บปวดและขมขื่นในใจ






       
       “แน่ใจนะว่าจะไม่ให้ขึ้นไปส่ง”ชายหนุ่มถามขึ้นมาอย่างเป็นห่วง เห็นหญิงสาวข้างๆนั้นดูอิดโรยอย่างเห็นได้ชัดก็อดที่จะคิดมากและเป็นห่วงไม่ได้..

“ไม่เป็นไรหรอก.. เอมไหว..ขอบคุณมินทร์มากนะ..ที่มารับเราไปหาหมออ่ะ”

“ถามจริงๆนะเอมยังรักน้ำอยู่อีกเหรอ?...ทั้งๆที่น้ำก็ร้ายใส่เอมสารพัดทำไมถึงยังรักเค้าอยู่อ่ะ?”ชายหนุ่มถามขึ้นมาอย่างสงสัย เขาเห็นเธอคนนี้ต้องทุกข์ทรมานทั้งกายและใจจากคนที่ตัวเองรักมานาน ทำไมถึงยังไม่ยอมตัดใจซักที

“เอมเลือกที่จะไม่จำสิ่งที่น้ำทำไม่ดีกับเอมเองแหละ.. เอมจำแต่สิ่งที่ดีๆของเราทั้งสองคนมันก็เลยทำให้เอมไปไหนจากเค้าไม่ได้ซักทีไง”

มินทร์นิ่งงัน แล้วมีความสุขบนคราบน้ำตาเนี่ยนะ.. มันไม่ใช่ความสุขที่แท้จริงเลยไม่ใช่เหรอ.. มือหนาเอื้อมไปลูบผมนุ่มของอีกคนเบาๆอย่างปลอบโยน.. เพื่อน..ยังไงก็เป็นเพื่อนอยู่วันยันค่ำ..

“ไอ้มินทร์!!

มินทร์ดึงมือกลับอย่างรวดเร็วเมื่อได้ยินเสียงที่แฝงเอาไว้ด้วยความไม่พอใจดังขึ้นจากด้านหลัง แล้วเมื่อสองคนหันไปมองก็พบใบหน้าจิ้มลิ้มบึ้งตึงเป็นที่สุดพร้อมสายตาเหมือนเสือร้ายจ้องมาที่เขาไม่วางตา

“ทำอะไร? แล้วมาที่นี่ทำไม?..เธอไปอ่อยอะไรมันอีก?”ร่างสูงเดินเข้ามาพร้อมกระชากแขนของร่างบางออกห่างจากชายหนุ่มที่ยืนมองอยู่

“เฮ้ย ไอ้น้ำ พูดแบบนี้ได้ไงวะ?...

“มึงจะทำไมวะ? กูจะพูดอะไรมันก็สิทธิ์ของกูสิมึงนั่นแหละมายุ่งอยู่ได้”พูดพร้อมจ้องหน้าอย่างหาเรื่อง จนเอมถึงกับต้องดึงเอาไว้ พยายามใจเย็น เธอรู้นิสัยน้ำดี ที่พูดออกไปแบบนี้..คงเมาอยู่แน่ๆ..

“น้ำ..พอเถอะค่ะ..ขอบใจนะมินทร์เอาไว้เจอกันนะ ขึ้นข้างบนกันนะคะน้ำ”เอมได้แต่พูดได้เพียงเท่านี้ เธอไม่อยากให้น้ำโวยวายต่อหน้าคนอื่น..แค่นี้มันก็แย่มากสำหรับเธออยู่แล้ว น้ำที่กำลังเมาได้ที่ถึงกับยิ้มพอใจที่วันนี้หญิงสาวนั้นเข้าข้างเธอ.. มือเริ่มเลื้อยไปทั่วกายสาวจนเอมต้องจับเอาไว้แน่นก่อนจะพาขึ้นลิฟต์ไป มินทร์ได้แต่ส่ายหน้าอย่างระอา ทนไปได้ยังไงกับคนแบบนี้..







         “ค่อยๆนะคะ”บอกพร้อมกับค่อยๆประคองร่างสูงนั่งลงกับเตียง หากแต่โดนคนเมานั้นกระชากแขนพร้อมดึงลงล้มลงไปกับเตียงก่อนจะโดนเขาพลิกตัวทับเธอทั้งร่าง

“เธอเธอทำให้พี่พัดเกลียดชั้น..เพราะเธอ!!..เพราะเธอคนเดียว!!..ชั้นเกลียดเธอ!! เกลียดมากเลยรู้เอาไว้ซะ!”ตะโกนใส่คนที่อยู่ด้านล่างด้วยอารมณ์ที่ผสมปนเปกันไปหมด ทั้งเกลียด ทั้งน้อยใจ ทั้งรัก

“แต่ถึงชั้นจะเกลียดเธอแค่ไหนชั้นก็ไม่เคยห้ามใจตัวเองให้หยุดรักเธอได้เลยทำไมทำไมมันเป็นแบบนี้ล่ะ..ทำไม”น้ำพูดต่อเหมือนคนไม่มีสติ.. แต่เธอมีสติดีครบทุกอย่าง

“คุณแน่ใจเหรอคะว่าคุณรัก?..”ร่างบางถามกลับด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ รัก? แล้วทำไมทำแบบนี้ ทำไมถึงปล่อยให้มันเป็นแบบนี้

..น้ำไม่ดีตรงไหน..เอมถึงทิ้งน้ำไปหาพี่พัดทำไม..เอมบอกมาสิน้ำมันไม่ดีตรงไหนถ้าน้ำไม่ดีจริงๆน้ำขอโอกาสได้มั้ยให้น้ำได้แก้ตัวได้มั้ยอย่ารักกับพี่พัดเลยนะนะเอมนะ”พูดทั้งน้ำตาเหมือนเด็กน้อยเอ่ยอ้อนจะเอาของเล่น ร่างบางยกมือขึ้นเกลี่ยน้ำตาให้อย่างอ่อนโยนถ้านี่เป็นประโยคขอร้องเธอก็พร้อมจะทำตามที่เขาขอร้องเธอ คำตอบถูกส่งมอบให้กับคนด้านบนอย่างนุ่มนวล ริมฝีปากนุ่มแนบกับริมฝีปากของอีกคนอย่างแผ่วเบา

“เอมรักน้ำคนเดียวนะคะไม่มีวันรักคนอื่น..”ตอบเบาๆซึ่งเรียกรอยยิ้มกว้างให้กับอีกคนได้เป็นอย่างดี น้ำค่อยๆโน้มหน้าลงจูบเบาๆที่ริมฝีปากนุ่มของอีกคนอย่างอ่อนโยน งั้นเธอก็ไม่ผิดใช่มั้ยที่จะทำแบบนี้…. ก็ในเมื่อเอมรักเธอ เธอก็รักเอม.. มันก็ไม่ผิดอะไรไม่ใช่เหรอ?..





เอมรักน้ำคนเดียวนะคะไม่มีวันรักคนอื่น..






ประโยคที่แสนจะทิ่มแทงใจของคนที่ได้ยินมันชัดเจนอย่างร่างสูงที่ยืนอยู่หน้าห้อง มือที่จับลูกบิดอยู่ถึงกับปล่อยให้มันล่วงลงสู่ตามแรงโน้มถ่วงของโลก.. ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงและความรู้สึกใดๆ.. น้ำตาที่คลออยู่รอบดวงตากลมโตค่อยไหลลงมาตามใบหน้า.. นี่คือสิ่ง..ที่เธอต้องรับรู้ใช่มั้ย.. ใครก็ได้บอกทีว่ามันไม่จริง พัดชาทิ้งตัวลงนั่งที่พื้นช้าๆความรู้สึกเธอตอนนี้มันไม่สามรถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้เลย..แม้แต่เสียงจะพูดหรือแม้แต่เรี่ยวแรงที่จะเดินออกไปจากที่ตรงนี้เธอยังไม่มีเลย







          เช้าวันใหม่เริ่มต้นด้วยแสงแรกยามเช้าสาดส่องเข้ามายังร่างสองร่างที่นอนแนบชิดอยู่ในอ้อมกอดของกันและกัน ความสุขเมื่อคืนยังไม่หายไป ยิ่งท่าทีของคนใจร้ายที่เปลี่ยนไปเป็นน้ำคนเดิมที่เธอเคยรู้จัก ยิ่งทำให้เธอสุขเข้าไปกันใหญ่

“อื้ม..อย่าขยับตัวมากสิ น้ำนอนอยู่นะ”คนโอบกอดจากด้านหลังพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงงัวเงียเมื่อคนที่เธอกอดอยู่นั้นขยับตัวยุกยิกไปมา

“เช้าแล้วนะคะ..

“เช้าแล้วก็เช้าสิ ก็น้ำยังง่วงอยู่..ทำไม หรือนัดใครเอาไว้ บอกมานะ?”ถามเสียงเข้มเล็กน้อย พร้อมเงยหน้าจ้องร่างบางในอ้อมกอดนิ่ง

“ไม่ได้นัดนะคะแต่ว่าเอมมีธุระ..

“กับใคร? ให้น้ำไปด้วยสิ..น้ำต้องเฝ้าเอม น้ำหวง น้ำไม่อยากให้ใครได้เอม..”พูดเหมือนเด็กน้อยเอาแต่ใจ เธอหวง.. เอมยิ้มน้อยๆ

“โธ่..ไม่มีใครมาแย่งเอมไปจากน้ำได้หรอกค่ะ ยกเว้นเสียแต่น้ำจะเป็นฝ่ายทิ้งเอมไปเอง”

น้ำนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนจะส่ายหน้า ไม่มีทางหรอก เธอไม่มีทางทิ้งผู้หญิงคนนี้ไปง่ายๆหรอก..

“งั้นก็ได้..แต่ทำธุระเสร็จแล้วต้องให้น้ำไปรับนะ”

“ค่ะ”

         







          “รอนานหรือเปล่าคะ?”ร่างสูงถามขึ้นทันทีที่เดินเข้ามาถึงสถานที่ที่เธอนัดกับคนๆนี้เอาไว้ คนที่มาก่อนส่ายหน้าเล็กน้อยพร้อมรอยยิ้มบาง

“ไม่หรอก เพิ่งมาเหมือนกัน”พูดยิ้มๆ เอมพยักหน้าเล็กน้อย พร้อมนั่งลงเคียงข้าง

“ขอบคุณนะที่ออกมาพบพี่”

“พูดอะไรแบบนั้นล่ะคะพี่พัด..อย่าพูดแบบนั้นให้เอมได้ยินอีกนะ ขอบคุณอะไรกัน..”พูดพร้อมทำหน้างอนใส่ พัดชาได้แต่ยิ้มในความน่ารักของคนข้างๆ แต่ภายในใจมันกลับไม่ยิ้มตามเอาซะเลย

“เมื่อคืนพี่ไปหาเอมที่ห้องมา..

เอมชะงักหน้าซีดไปทันที พัดชายิ้มบางๆให้เท่านั้น

“พี่พัด

“ความจริงพี่จะเอาของขวัญที่เอมอยากได้ไปให้……แต่ถึงตอนนี้พี่ว่าเอมคงไม่อยากได้หรอก”พูดออกไปน้ำเสียงนิ่งๆ แม้ในใจจะร้องไห้..

“พี่ดีใจด้วยนะที่เอมได้คนที่ตัวเองรักกลับคืนมาแล้วน้ำน่ะ..รักเอมมากนะ..รักคนเดียว.. พี่ดีใจนะที่เห็นเอมจะมีความสุขกับคนที่ตัวเองรักจริงๆซักที”พัดชาพูดทั้งน้ำตาที่คลออยู่รอบดวงตาคู่สวยของเธอ เธอก็รักเอมมากเหมือนกัน รักไม่ต่างจากน้ำหรอก..แต่เธอมาทีหลังแล้วคนทั้งคู่ก็ยังรักกันถ้าเธอจะเข้าไปแทรกกลาง..เธอคงกลายเป็นคนที่ใจร้ายไปเลย..

“พี่พัด..เอมขอโทษ..”เอมบอกทั้งน้ำตา เธอทำร้ายคนที่รักเธอแบบร้ายแรงเหลือเกินมือเรียวของพัดชาเอื้อมมือไปลูบผมคนข้างๆเธอเบาๆ..

“เลิกร้องไห้เถอะ พี่บอกแล้วใช่มั้ย..ว่าอยู่กับพี่ เอมห้ามร้องไห้จำไม่ได้หรือไงเด็กน้อย”พัดชาพูดเสียงอบอุ่น พร้อมยกมือขึ้นเกลี่ยน้ำตาให้กับใบหน้าคมสวยเบาๆ..

“พี่กลับก่อนดีกว่า..เอมจะได้อยู่กับคนที่เอมรักสองคน”พูดยิ้มๆพร้อมหันไปมองร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างหลังเธอทั้งสองคน .. เอมหันไปมองช้าๆ ก็เห็นน้ำกำลังเดินเข้ามาพร้อมกับช่อดอกไม้ช่อโต.. เอมหันกลับมามองพัดชานิ่ง ทำไมพี่พัดถึง พัดชาไม่พูดอะไร รอให้น้องสาวแท้ๆของเธอมาถึงเท่านั้น..

“พี่พัด..

“แกเห็นแล้วใช่มั้ย ว่าเอมไม่เคยรักพี่..คนที่เอมรักมีแต่แก ดูแลกันไปดีๆนะ..แค่นี้มันก็บอบช้ำมากพออยู่แล้ว”พัดชาพูดพร้อมกับมองหน้าทั้งสองคนสลับไปมา ก่อนจะเอื้อมมือไปจับมือของน้องสาวและคนที่ตัวเองรักขึ้นมาให้ทั้งสองคนจับมือกันเอาไว้

“รักกันไปนานๆนะ..พี่ยินดีด้วย..”พูดยิ้มๆ พร้อมรอยยิ้มที่จริงใจ น้ำกับเอมมองหน้ากันนิ่ง ก่อนจะยิ้มให้กันอย่างดีใจที่เรื่องกำลังลงเอยอย่างมีความสุข พัดชามองน้องของเธอทั้งสองคนยิ้มๆ ก่อนจะค่อยๆปล่อยมือออกช้าๆ ปล่อยให้คนที่เธอรักทั้งสองคนสบตากันอย่างหวานซึ้ง ร่างสูงถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะค่อยๆหันหลังเดินกลับออกไปเงียบๆ ความรักสำหรับเธอไม่ใช่การครอบครองแต่เป็นการที่เห็นคนที่ตัวเองรักมีความสุขต่างหากรอยยิ้มบางปรากฏขึ้นพร้อมกับแสงแดดอ่อนๆยามเย็นที่กำลังจะลาลับไป ด้านหลังของเธอนั้นคือความรักครั้งใหม่ของคนทั้งคู่ที่กำลังจะเบ่งบาน และสวยงามอีกครั้ง 








ยินดีด้วยจริงๆ








ไม่มีเนื้อหาและอะไรเลย แค่แต่งแล้วก็อยากลง จริงๆแต่สนองนี้ดตัวเองเฉยๆค่ะ 555555555555 คู่ชิปของเราทั้งสามคน 


แล้วจีกันใหม่น้าาาาาาาาาาาาาาาาาาา

 




 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ ไอแอมปิศาจ จากทั้งหมด 95 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

13 ความคิดเห็น

  1. #13 bcmbvrs (@baipo-baipo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 21:02
    รออออน้าา
    #13
    0
  2. #12 mammam
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 05:49
    ชอบมากๆค่ะไรท์มาอีกนร้าาา
    #12
    0
  3. #11 mammam
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 05:49
    ชอบมากๆค่ะไรท์มาอีกนร้าาา
    #11
    0
  4. #10 mammam
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 05:49
    ชอบมากๆค่ะไรท์มาอีกนร้าาา
    #10
    0
  5. #9 Canteenn (@Citrong) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 22:09
    วุ้วว เรื่องสั้นมาแว้ววว สนุกมากค่ะๆ
    #9
    0
  6. #8 Super_Super (@190391) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 21:47
    จบแบบแฮปปี้เราก็ดีใจจจจ 5555
    #8
    0
  7. #7 Consent love
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 21:30
    ชอบอ่านทุกเรื่องของไรท์เลยค่ะ

    รออ่านต่อไปค่ะ ชอบบบบบมากกก
    #7
    0
  8. #6 Hangnummahanakhon
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 21:25
    มาสั้นๆแต่ดียยยยยยยยยยยยย์
    #6
    0
  9. วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 21:11
    สนุกๆๆๆๆรอคร้าาาาาาาาๆๆๆๆๆ
    #5
    0
  10. #4 jijanthimakn (@jijanthimakn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 21:03
    มาแบบงงๆ แต่ชอบบ ????????
    #4
    0
  11. #3 jijanthimakn (@jijanthimakn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 21:02
    มาแบบ งงๆ ????????
    #3
    0
  12. #2 Lovelee
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 20:38
    ชอบมากครับ
    #2
    0
  13. #1 DaovoneSengdavon (@DaovoneSengdavon) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 20:30
    ชอบๆๆๆ ไรท์แต่งสนุกมากกกกก
    #1
    0