สหภาพต่างโลก (New World Communist)

ตอนที่ 96 : เพื่อนสนิท

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 43
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    9 เม.ย. 62

"ฮัดชิ่ว!"

     โมนิก้าจามในขณะที่เธอนั่งผิงไฟอยู่ที่หน้าเต้นท์นอนของเธอในป่านอกเมืองเนสต้า ในค่ำคืนที่แสนสงบในป่ากับหิมมะที่โปรยปราย ทำให้โมนิก้าออกมานั่งข้างนอกเต้นท์ เธอคลุมเสื้อคลุมสีขาวบุหนังสัตว์สีน้ำตาล เธอนำมือทั้งสองข้างใต้เสื้อของเธอมาผิงไฟเพื่อความอบอุ่น เธอถอนหายใจ

"ช่วงนี้ไม่ได้รบเลย....จะ 3 วันแล้วนะเนี่ย"

     เต้นท์ผ้าคลุมสีน้ำตาลอ่อนตั้งอยู่ด้านหลังของเธอ เอมมาลีนเดินออกมาจากในเต้นท์ เธอสวมชุดทหารเฮโรเชียเต็มยศเหมือนกับที่เธอใส่เป็นประจำ เธอสะพายกระเป๋า ผิวสีน้ำเงินอ่อนๆของเธอส่องเป็นประกาย ผมสีขาวและดวงตาสีแดงของเธอยังคงเหมือนเดิม เธอทักผมเปียสองข้างพร้อมกับสวมหมวกเหล็กสหภาพ เธอเดินมาพร้อมถือชามไม้สีน้ำตาลมาด้วย เธอนั่งลงข้างๆกับโมนิก้า โมนิก้าหันมามองเธอด้วยสายตาขยะแขยง

"อ่าวๆ ยังไม่ตายอีกงั้นเหรอ?"

     เอมมาลีนหันมามองเธอ เธอยิ้มออกมาเผยให้เห็นเขี้ยวที่ใหญ่โตภายในปาก 2 ซี่ ก่อนที่เธอจะหยิบช้อนจากกระเป๋าใส่กระสุนที่เอวของเธอขึ้นมาและตักเนื้อที่ต้มกับน้ำเปล่าๆขึ้นมากิน ก่อนที่เธอจะเคี้ยวเนื้อที่อยู่ในปากเธออย่างเอร็ดอร่อย โมนิก้าได้แต่มองและหัวเราะ

"ก็นะ.....ขอบคุณที่รอดมานะ"

     เอมมาลีนแถบสำลักออกมา เธอรีบกลับไปมองหน้าของโมนิก้าด้วยสีหน้าเขินอายและตกใจ โมนิก้ายิ้มให้กับเอมมาลีนก่อนที่เธอจะหัวเราะออกมา

"ฉันไม่รู้หรอกนะว่าชอบเธอตั้งแต่เมื่อไร แต่น่าจะเพราะเราอยู่ด้วยกันมากไปหน่อย ใช่ไหม?"

     เอมมาลีนพยักหน้าของเธอ โมนิก้าเอื้อมไปหยิบของบ้างอย่างที่อยู่ข้างๆกับจุดที่เธอนั่งบนพื้น มันเป็นแท่งไม้อะไรบ้างอย่างที่ห่ออยู่ในผ้าสีขาว โมนิก้ายื่นให้กับเอมมาลีน เอมมาลีนวางชามของเธอลงก่อนที่เธอจะรับของจากโมนิก้า

"ว่าแต่......เห็นธอบ่นช่วงที่เราอยู่บนเรือขนส่งนี่ ได้ข่าวว่าอยากให้อะไรที่ระงับอารมณ์ของเธอใช่ไหม? เปิดดูสิ"

     เอมมาลีนพยักหน้าก่อนที่เธอจะเปิดผ้าสีขาวออก มันคือท่อสูบบุหรี่สีดำที่ยาวประมาณหนึ่ง เอมมาลีนมองมาที่โมนิก้า เธอวางท่อสูบบุหรี่ลงก่อนที่เธอจะกอดโมนิก้า

"ดะ...เดี๋ยวก่อนสิ!"

เอมมาลีนกอดพร้อมกับทุบไปที่หลังของโมนิก้า โมนิก้าปล่อยตัวของเอมมาลีนออก

"เธอทำอะไรของเธอเนี่ย!"

เอมมาลีนหัวเราะออกมา เธอถอดหมวกเหล็กของเธอออกก่อนที่เธอจะนำมือไปผิงไฟ

"มันเป็นวิธีขอบคุณน่ะ.....เธอน่าจะเห็นตอนที่ฉันคุยกับคนในเผ่าฉันบ่อยๆไม่ใช่เหรอ?"

     โมนิก้าพยักหน้าของเธอ ก่อนที่เธอจะลุกขึ้นยืนและเดินเข้าไปในเต้นท์ เอมมาลีนมองไปที่ด้านหลังของโมนิก้าก่อนที่เธอจะกลับไปผิงไฟต่อ.................................

     ริวาเนียเปิดประตูของห้องโถงในพระราชวัง ยามค่ำคืนของที่นี่เหมือนกับตอนกลางวัน การค้ายังคงดำเนินต่อไปภายใต้ธงสีแดง พวกพ่อค้าชอบที่สหภาพเข้ามาเนื่องจากพวกเขาขายอะไรไม่ออกเลยช่วงที่ยังขึ้นตรงกับวาคิวรี่ ทหารสหภาพเดินอยู่เต็มเมือง 

     ริวาเนียเดินเข้าไปในห้องโถงที่เบลนั่งอยู่บนพื้นกลางห้อง สีหน้าและแววตาของเธอเต็มไปด้วยความเศร้าหมอง ริวาเนียถอนหายใจก่อนที่เขาจะถอดหมวกหม้อตาลลงจากหัวและเดินเข้าได้นั่งคลุกเข่าอยู่ด้านหน้าของเบล เบลมองริวาเนียด้วยสายตาแห่งความกลัว

"คะ....คุณจะทำเหมือนพวกนั้น..ชะ.....ใช่ไหมคะ?"

     น้ำตาของเธอค่อยๆไหลออกมาจากดวงตาทั้งสองข้างของเธอ ริวาเนียพอเห็นเองก็นำมือของเขามาเช็ดไปที่หน้าของเธอ นิ้วที่สัมผัสบนใบหน้าของเธอเป็นสิ่งแรกที่อ่อนโยนในช่วงเวลาที่ยากลำบากของตอนนี้ ริวาเนียขวักของบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกงของเขา มันเป็นไม้สลักรูปนกอินทรีสีอ่อน เธอรับมันมาไว้ก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปมองริวาเนีย

"มันจะช่วยเธอตอนที่ฉันไม่อยู่ เก็บมันไว้และแสดงให้พวกปีศาจดู พวกมันจะไม่กล้าทำอะไรเธอ"

เบลน้ำคลอไปทั่วเบ้าตาของเธอ

"จะ.....จริงเหรอคะ?"

ริวาเนียยิ้มก่อนที่เขารจะพยักหน้าและลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องโถง เบลเองก็เช็ดคราบน้ำตาของเธอ ก่อนที่เธอจะค่อยๆลุกขึ้นและแอบเดินตามริวาเนียไป...............................

-------------------------------------------ข้อมูลเสริมประจำตอน!----------------------------------------
การเมืองในเทวาธิปไตย - การเมืองของเทวาธิปไตยนั้นมีแบบแผนเป็นแบบกิ่งเผด็จการและชาตินิยม พวกเขาจะควบคุมและทำสํามะโนครัวของประชาชนที่เกิดและตายในดินแดนอาณาเขตของพวกเขาเอาไว้ ขุนนางของเทวาธิปไตยมีเพียงน้อยนิดด้วยเหตุผลเรื่องของความมั่นคง สภาศาสนาและองค์คณะพ่อมดมีสิทธิควบคุมและปกครองได้แค่นอกเมืองหลวงเท่านั้น 

เขตการปกครอง

สภาศาสนา - หมู่บ้านในเขตนีโอนาเดียและเขตเวสเตอร์ไวบางส่วน ฐานทำการอยู่ที่ป้อมปราการคอซซับใต้

องค์คณะพ่อมด - เขตโฮลี่แลนด์และเขตลอซแลนด์ เมืองเนสต้า(ปัจจุบันอยู่ในมือสหภาพ)และเมืองอาเราติน่า

องค์เทพธิดา - ทุกพื้นที่ของเทวาธิปไตยและเมืองหลวงคอซซับเหนือ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

122 ความคิดเห็น