สหภาพต่างโลก (New World Communist)

ตอนที่ 72 : โรคจิตอ่อน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 60
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    3 มี.ค. 62

ด้านหน้าของเมืองอคาเชียใหม่ในยามค่ำคืนเต็มไปด้วยความมืดมิด แสงสว่างมีเฉพาะบริเวณด้านทางเข้าของเมืองละภายในตัวเมืองบางส่วนเท่านั้น ในพระราชวังเองก็มีแสงสว่างเพียงเฉพาะในห้องโถง วิลเชอร์นั่งอยู่บนบัญลังก์ด้วยเครื่องแต่งกายเต็มยศ ด้านหลังบัญลังก์เองโชลี่และเบลแอบมองดูอยู่อย่างห่างๆ ตรงกลางของห้องโถงมีชายคนหนึ่งยืนอยู่ เขาสวมหมวกทรงสูงและเสื้อคลุมที่ผ้าลากยาวถึงพื้น ตาของเขาจ้องมองมาที่วิลเชอร์ด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียด เขาคือหัวหน้าคณะทูตประจำวาคิวรี่ ผู้รอดตายจากเหตุการณ์เมืองตอตาว้า ลุงของฮาน่าหัวหน้าอัศวินศักดิ์สิทธิ์ เดอมิงกอส แคลโรเดีย

"ดูเหมือนท่านจะต้องเลือกแล้วล่ะขอรับ ว่าท่านต้องการกำลังสนับสนุนเราต่อ หรือจะให้เราถ่อยไป"

วิลเชอร์หัวเราะ

"ไหนบอกว่าเทพธิดาของพวกแกไม่สนใจฉันแล้วไง?"

เดอมิงกอสยิ้มก่อนที่เขาจะหันไปมองรอบๆตัวของเขา ทหารของวาคิวรี่ยืนล้อมตัวของเขาอยู่ เขาหันหน้ากลับมามองวิลเชอร์

"ถ้าท่านต้องการเช่นนี้ ท่านก็จะได้สิ่งที่ท่านต้องการแน่ๆ"

วิลเชอร์หลับตาลงก่อนที่เขาจะลืมตาขึ้น 

"พวกกางเขนดำจะไม่หยุดแน่ๆ จนกว่าพวกมันจะได้สิ่งที่ต้องการ เลือดจากเทพธิดา พวกมันจะต้องก่อการที่นี่แน่ๆ ท่านเตรียมใจไว้เถอะ มันไม่ต่างจากพวกคอมมาซิกส์เท่าไรหรอก"

ทหารที่ยืนล้อมอยู่เริ่มแสดงท่าทีหวาดกลัว

"จะให้ข้าสั่งให้ประชาชนทุก นับถือเทพธิดาแทนศาสนาของพวกเขาเนี่ยนะ?! ท่านบ้าไปแล้วเหรอ?!"

เดอมิงกอสหัวเราะ ต่างจากที่วิลเชอร์ลุกขึ้นและตะโกนชี้หน้าไปที่เดอมิงกอส

"บางที ท่านอาจต้องการที่พึ่งมากกว่าเรา.....ก็ได้ งั้นเราจะกลั-"

"เดียวก่อน!"

เดอมิงกอสเตรียมหันหลัง แต่วิลเชอร์ตะโกนขึ้น

"ก็ได้.....ข้าจะลองคิดดู"

เดอมิงกอสยิ้มก่อนที่เขาจะโค้งตัวลง

"ขอบพระทัยฝ่าบาท"

เดอมิงกอสเดินออกไป วิลเชอร์นั่งลงไปที่บัญลังก์อีกครั้ง โชลี่และเบลเดินเข้ามากอดวิลเชอร์

"คุณพ่อคะ.....คุณพ่ออย่าเป็นอะไรไปนะ!"

โชลี่พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เล็กและสดใส วิลเชอร์ยิ้มก่อนที่เขาจะใช้มือลูบหัวโชลี่

"สัญญาเลยล่ะ....ทั้งพ่อและหนูทั้งสองจะต้องไม่เป็นอะไร"

โชลี่ยิ้มและกระโดดดีใจ

"เย้! คุณพ่อไม่เป็นอะไรแล้ว!"

โชลี่วิ่งออกไปจากห้องโถง เบลจ้องมาที่วิลเชอร์

"คุณพ่อคะ...หนูรู้นะว่าคุณพ่อกำลังเจอกับเรื่องลำบาก....แต่หนูเชื่อว่ามันต้องผ่านไปได้แน่ๆ"

วิลเชอร์ยิ้มให้เบลก่อนที่เขาจะจูบไปที่หน้าผากของเบล

"แน่นอน......ดึกมากแล้วไปนอนซะเถิด"

เบลเดินออกจากห้องโถงไป วิลเชอร์ได้แต่นั่งจมอยู่กับความเครียดอยู่อย่างนั้น.................................................

ฮาน่าและฟาร์ดัชเดินอยู่ในป่า ฟาร์ดัชเป็นคนแบกตัวของฮาน่าไว้ด้านหลัง ทั้งคู่เดินไปในป่าที่มีแสงสว่างเพียงนิดเดียว

"นี่ๆ"

ฮาน่าพูดขึ้น ฟาร์ดัชหันมามอง

"มีอะไรเหรอ?"

ฮาน่าค่อยๆหายใจเข้าก่อนที่เธอจะพูดขึ้น

"เราจะไปไหนกันเหรอ.....เกือบ3วันแล้วนะที่เราเดินอยู่ในป่าแห่งนี้"

ฟาร์ดัชหัวเราะ

"ฉันกำลังจะนำเธอไปเมืองอคาเชียใหม่น่ะ"

ฮาน่าพยักหน้า ก่อนที่เธอจะไอ

"เป็นอะไรหรือปล่าว?"

ฮาน่าเงยหน้าขึ้นมาก่อนที่เธอจะยิ้มให้ ไม่มีอะไรหรอก..ฉันว่าเราพักกันก่อนเถอะ..."

ฟาร์ดัชพยักหน้า ฟาร์ดัชวางตัวของฮาน่าลงข้างๆกับต้นไม้ เขาถอดหมวกของเขาลงพื้นก่อนที่เขาหยิบผ้าที่คาดบ่าของเขาอยู่มาเปลี่ยนกับผ้าที่เต็มไปด้วยเลือดรัดอยู่ที่ขาของฮาน่า

"อั้ก!"

ฮาน่าร้องด้วยความเจ็บปวดเล็กน้อยก่อนที่เธอจะมองฟาร์ดัชแล้วยิ้ม ฟาร์ดัชเองก็มองไปที่ดวงตาของฮาน่า

"หน้าของฉันมีอะไรติดอยู่เหรอ?"

ฮาน่ายิ้มก่อนที่เธอจะเอื้อมหน้าของเธอมาจูบฟาร์ดัช ฟาร์ดัชตกใจก่อนที่เขาจะรีบดึงตัวออก

"ทำไมล่ะ? รังเกียจเหรอ?"

ฮาน่าพูดขึ้น ฟาร์ดัชค่อยพูดด้วยความตกใจ

"ก็เธอเป็นถึงหัวหน้าอัศวินเลยไม่ใช่เหรอ? ถ้าร่างกายของเธอแปดเปื้อนขึ้นมา..."

ฮาน่าหัวเราะ

"ฉันหัวมันสิ....ฮ่าๆ ไหนใครๆก็ไม่ได้รักฉันอยู่แล้ว....."

ฮาน่ามองไปที่ดวงตาของฟาร์ดัชด้วยสายตาที่แสนยันเดเระ(อาการหึงห่วง)

"ฉันอยู่กับนายแค่คนเดียวบนโลกก็ได้"

ฟาร์ดัชยิ้มก่อนที่เขาจะกลับไปหาฮาน่า ทั้งคู่จูบกันอย่างเร้าร้อน ทั้งคู่แลกลิ้นกันอย่างสนุกสนานก่อนที่ฮาน่าจะปล่อยปากของฟาร์ดัชออก

"สัญญาได้ไหม....ว่าจะไม่ทิ้งฉันไป"

ฟาร์ดัชยิ้ม

"ด้วยชีวิต"

และทั้งคู่ก็มีอะไรกันในป่าแห่งนั้นทั้งที่ขาของฮาน่ายังหักอยู่.................................................................
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

123 ความคิดเห็น

  1. #66 Kirov Kiril Sealenskiy (@SealTV) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 08:32
    จู่ๆก็มีความรู้สึกว่ารักนี่ไม่น่านาน (ผมBrokenToasterเองนะ เปลี่ยนชื่อใหม่)
    #66
    2